‫«مردگان متحرک؛ شهر مردگان»
‫[کافه]
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫یه لیوان دیگه می‌خوری؟
‫واقعاً بهتره نخورم.
‫الان احوالاتِ روحی‌ام خیلی خوب نیست.
‫چی شده؟
‫یه کلبه دارم ‫که حدود یک ساعت تا اینجا فاصله‌شه.
‫رفتم بیرون دنبال آذوقه بگردم. ‫برگشتم دیدم خِرخِروها خونه‌ام رو گرفتن.
‫جای درستی اومدی.
‫ما اینجا یه یارو رو داریم ‫که تو کارِ خِرخِروهاست.
‫شاید بتونی مثلاً اونو قرض بگیری.
‫واقعاً؟ کارش درسته؟
‫بهترینیه که تا حالا دیدیم.
‫یعنی بیرون از اینجا مستقره؟ ‫توی مسافرخونه زندگی می‌کنه؟
‫ژنراتور دیگه الاناست که ‫نیاز به تجدید سوخت داشته باشه.
‫دستشویی بانوان کجاست؟
‫توی راهرو. ‫اولین در، سمت چپ.
‫[بانوان]
‫می‌دونی، یه حسی بهم می‌گفت ‫یه فکرایی توی سرته.
‫بذار حدس بزنم. واسکزِ اون طرفِ جاده ‫فرستادتت اینجا تا فضولی کنی؟
‫نه.
‫خب...
‫یه پیام کوچولو برای واسکز دارم.
‫ثابت نگهش دارید.
‫به گمونم بعد از این...
‫دیگه نتونی توی زندگی مردم سرک بکشی. ‫(بو بکِشی)
‫آخ!
‫آه! ‫آخ...
‫بیا اینجا، جیگر.
‫ببخشید، فکر می‌کردم وقتی سرِ پایی ‫بهتر عمل می‌کنی.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫تحت تعقیبِ مارشال‌های «بابلِ جدید». ‫(شهر تاریخیِ بابل)
‫ای جان!
‫به عنوان یه مرد تحت تعقیب، ‫قیافه‌ام خوب افتاده.
‫میشه نگهش دارم؟
‫اینو نگه می‌دارم.
‫جینی، بیا اینجا.
‫یادته بهت چی یاد دادم؟
‫آنی و بچه‌ات کجان؟
‫جینی، این خانمی که می‌بینی مگی‌ـه.
‫ببین، من و مگی...
‫آشناهای قدیمی هستیم.
‫پس، یا اومدی اینجا که منو نکُشی،
‫یا به شدت زِوار در رفته شدی.
‫چند هفته پیش، بهم حمله کردن.
‫تعدادشون بیشتر بود، شکست‌مون داد. ‫کل غلات‌مون رو دزدیدن.
‫گفتن یک ماه دیگه برمی‌گردن ‫تا بیشتر ببرن.
‫یک ماه بعد...
‫به‌جای وثیقه، یه گروگان گرفتن.
‫بچه‌ات رو گرفتن!
‫تا «هادسن» ردشون رو زدم،
‫ولی دیدم قبل از من رد شدن و رفتن.
‫رد شدن رفتن کجا؟
‫منهتن.
‫ببین...
‫خیلی عالی پانسمانش کردی.
‫میشه یه لطفی در حقم بکنی ‫و بری یه نگاه به وسایل‌مون بندازی؟
‫ممنون.
‫حتی دوست ندارم بپرسم، ولی...
‫انتظار داری چطور از این قضیه سر در بیارم، مگی؟
‫مَردی که هرشل رو گرفته،
‫«کُروات» صداش می‌کنن.
‫چرت نگو. می‌شناسیش.
‫وقتی از دیوارهامون اومد بالا،
‫و کاری کرد توی تاریکی محاصره بشیم،
‫و بعدش که پسرم رو گرفت...
‫می‌دونی هم‌زمان چی‌کار می‌کرد؟
‫برات آشناست، مگه نه؟ ‫برای من که آشنا بود.
‫آخرین چیزی بود که قبل از آشنایی با تو شنیدم.
‫آها، اون کروات رو میگی.
‫خیلی‌خب، پس فکر می‌کنی که...
‫چون قدیما که برای خودم رئیس بودم
‫این یارو رو می‌شناختم،
‫پس شاید بصیرت خاصی نسبت به ‫شیوۀ کارش داشته باشم.
‫یا اصلاً شاید بتونم براش چرب‌زبونی کنم
‫تا پسرت رو بهت برگردونه.
‫منظورت همون کروات‌ـه؟
‫فرض کنیم اون قدیما ‫روان‌پریش‌های زیادی توی گروهم بوده.
‫ولی اون همیشه به عنوانِ...
‫یه پدرسوختۀ فوق‌العاده دیوونه، ‫با همه فرق می‌کرد.
‫پس احتمالش هست که...
‫اگه کروات گرفته باشتش...
‫نه.
‫خیلی‌خب، یه سؤالی ازت دارم.
‫چرا باید کمکت کنم؟
‫- چون مدیونمی... ‫- چون مدیونتم. صحیح!
‫اگه مجبور نبودم، ‫عمراً اگه از تو تقاضای کمک می‌کردم.
‫خودت هم ظاهراً گزینه‌های زیادی نداری.
‫چون اگه من اینجا پیدات کردم، ‫مارشال‌ها هم پیدات می‌کنن.
‫تا جایی که متوجه شدم، ‫دیگه آشغالدونی‌ای نمونده که نرفته باشی.
‫هنوز تشکیلات درست و حسابی‌ای ‫توی هیل‌تاپ دارید؟
‫بچه و مدرسه؟
‫دختره رو مستقر می‌کنم.
‫حالا می‌بینی اوضاع چطور پیش میره.
‫منطقیه.
‫بیا، اینو بگیر. بفرما.
‫[به بابل جدید خوش آمدید]
‫هِی، یادم نمیاد این مسیر هیل‌تاپ بوده باشه.
‫چون نیست.
‫قرارمون این نبود، مگی.
‫همون آدمائن، همون تشکیلات.
‫فقط مجبور شدیم جابه‌جا بشیم، ‫اونم بعد از این‌که کمک کردی بسوزوننش.
‫البته اگه یادت بیاد.
‫بفرما، دخترجون.
‫متواری بودم، ‫حدود یه سال پیش توی یه مزرعه کار می‌کردم.
‫مارشال‌ها که اومدن اونجا رو تفتیش کنن، ‫ازم خواست با خودم ببرمش.
‫چرا حرف نمی‌زنه؟
‫داستانی که مردم مزرعه می‌گفتن...
‫این بود که با باباش زندگی می‌کرده.
‫باباش یه شب گذاشته رفته.
‫دختره هم رفته دنبالش.
‫پیداش کرده.
‫باباش... تبدیل شده بوده.
‫اوضاع بد بوده.
‫وقتی به باباش نگاه کرده، ‫متوجه شده کارِ مُردگان نبوده.
‫کارِ حیوون‌ها نبوده.
‫کارِ یه نفر یا یه عده بوده.
‫از اون‌موقع به بعد دیگه حرف نزده.
‫منم.
‫مارشال‌ها!
‫چی؟ گندش بزنن. ‫اونو بذار کنار. بذارش کنار.
‫- اتاق‌ها رو چک کن. ‫- ببخشید. حتماً.
‫[این مرد تحت تعقیبِ مارشال‌هاست]
‫این مَرد رو دیدین؟
‫دلیل این‌که واجبه این مرد رو پیدا کنیم،
‫اینه که رئیس رو در خونسردیِ تمام کُشت،
‫به همراه چهار نفر دیگه.
‫که یعنی با توجه به اصل ۱۴، ‫بند ۲ قانون بابل جدید...
‫باید اعدام بشه.
‫ولی نه فقط اعدام.
‫دار زدن و سر زدن براش زیادی سخاوتمندانه‌ست.
‫برای کاری که این مرد کرده،
‫برعکس آویزونش می‌کنیم،
‫و از طول، نصفش می‌کنیم.
‫از کشالۀ ران تا سرش.
‫خیلی خیلی آروم.
‫میگن یه زمان یه گروه آدمای غیرمسلح رو ‫به خط کرده...
‫و سرِ یه مَرد رو با چوب بیسبال لِه کرده،
‫اونم جلوی زنِ حاملۀ اون مَرده.
‫نظام آرامش.
‫آرامش، نظام، عدالت، قانون.
‫«اتحادیۀ ایالت‌ها» با همین چیزها ‫صلح و صفا رو حفظ کرده.
‫امن و با ثبات نگهش داشته.
‫برای آخرین بار ازت می‌پرسم؛
‫این مَرد رو دیدی؟
‫خب پس.
‫نوشیدنیِ زهرماری، مواد، شرط‌بندی، فساد،
‫همه‌شون طبق اصلِ ۱۹ ممنوعن.
‫با همدیگه منجر به اعدام در ملأ عام میشن.
‫لعنتی، داری دستم رو می‌شکنی.
‫آره. خیلی نکته‌بین هستی.
‫خیلی‌خب، آره، آره، آره.
‫آره، قبلاً دیدمش. دیدمش.
‫اون... اون اینجا کار می‌کرد. ‫واکرها رو کُشت.
‫- یه نفر بُردش. یه زنه. ‫- زن؟
‫آره، تا قبل از امروز ندیده بودمش.
‫- کجا بُردش؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- با یه ماشین بُردش. ‫- ماشین رو توصیف کن.
‫نمی‌دونم.
‫یه ماشین آبی بود که جلوی دَر پارک شده بود.
‫درسته. درسته. قسم می‌خورم. قسم می‌خورم.
‫همینه، قسم می‌خورم.
‫دیدی؟ فقط باید همینو می‌گفتی.
‫حقیقت رو.
‫- ولی خب، اصلِ ۱۴، بند ۱۸ شاملت میشه. ‫- چی؟
‫مباشرت و مشارکت در جرم.
‫نه!
‫یه قولی بهت میدم.
‫خب؟ خیلی زود برمی‌گردم دنبالت.
‫باشه؟
‫داره دیر میشه.
‫بچۀ خوبی باش.
‫ازش مراقبت می‌کنن، مگه نه؟
‫اونا... آدمای خوبی‌ان؟
‫می‌خوای این‌جوری ادامه بدی؟
‫اگه می‌خوای مأمورهای قانون ‫بهت برسن، همینجا وایستا.
‫[کافه]
‫پس خودشه، آره؟
‫همون زنی که دنبالش می‌گشته
‫و توی این مسیر کلی استخوون شکسته.
‫ببین...
‫کاری که اونجا کردم،
‫به‌خاطر این نبود که دلم می‌خواست بکنم.
‫باید انجام می‌شد.
‫[لانگ‌آیلند]
‫چی شده؟
‫[صفحۀ ۵۳؛ منهتن]
‫مامان!
‫هرشل!
‫خب، بچه که بودم، برای یه سفر کاری ‫یا همچین چیزی...
‫رفت شهر نیویورک و برام...
‫یه سوغاتیِ کوچولو آورد که مجسمۀ آزادی بود.
‫یادمه نمی‌تونستم تصورش رو بکنم ‫که چطور یه چیزِ به این کوچیکی
‫می‌تونه در عین حال، انقدر غول‌پیکر هم باشه. ‫می‌فهمی؟
‫خب، خلاصه، بابا...
‫قول داد منو ببره تا مجسمۀ اصلی رو ببینم
‫و کامل براش برنامه‌ریزی کرد ‫و یه آخر هفته رو مشخص کرد
‫و بلیت قطار گرفت. ترتیب همه چی رو داد.
‫بعدش طبق معمول، برای بابام...
‫یه کاری پیش اومد.
‫بگذریم. هنوز بانوی آزادی رو از نزدیک ندیدم.
‫خیلی‌خب، این عملیات قراره چطور انجام بشه؟
‫بجز این‌که باید برای دوست قدیمی‌ام ‫چرب‌زبونی کنم
‫تا بچه‌ات رو بهت برگردونه.
‫یه نقشه دارم.
‫عه، فوق محرمانه‌ست، آره؟
‫به گمونم فقط نکات کلی رو بهم میگی.
‫عیبی نداره، بهم اعتماد نداری.
‫چه بسا اگه منم جات بودم، ‫به خودم اعتماد نمی‌کردم.
‫ببین، من به خواسته‌ام رسیدم. جینی در امانه.
‫جاش راحته.
‫می‌تونم همین الان بکُشمت.
‫می‌تونی سعی‌ات رو بکنی.
‫ولی مجبور میشم قبلش بکُشمت.
‫خب، خیلی با هم فرق دارن.
‫اگه من بمیرم، تو پسرت رو پس نمی‌گیری.
‫تو بهم نیاز داری.
‫یه حسی بهم میگه ‫این قضیه در مورد جفت‌مون صدق می‌کنه.
‫مطمئنم مارشال‌ها هم...
‫حسابی از دستت عصبانی‌ان.
‫کاری که من کردم...
‫اون‌طور نیست که مارشال‌ها میگن.
‫در ضمن...
‫اعتقادم اینه که ‫تقاص کارهایی که کردم رو پس دادم.
‫خب؟ ساختمون آتیش گرفته ‫و شهر هم به فنا رفته.
‫سه روز اینجا اتراق کردم ‫و شهر رو زیر نظر گرفتم.
‫همچین دودی هر روز صبح توی همین ساعت بلند میشه.
‫و بعد دوباره شب‌ها هم همین‌طور میشه.
‫فکر می‌کنی دودِ صبحونه و شام‌شونه؟
‫ولی اینم بگم، مگی...
‫بعضی وقتا ساختمونی که آتیش گرفته، ‫صرفاً ساختمونیه که آتیش گرفته.
‫یه دونه دیگه بعد از این.
‫خب، قضیۀ منهتن چیه؟
‫چیش انقدر خاصه؟
‫منهتن یکی از کانون‌ها بود.
‫ارتش همۀ پل‌ها و تونل‌ها رو نابود کرد
‫به امید این‌که جلوی این بیماری رو بگیره، ‫به امید این‌که جلوی اونا رو بگیره.
‫اونجا یه زمان یک و نیم میلیون جمعیت داشت.
‫ولی الان...
‫بریم یه گشت بزنیم.
‫(یه آدرس روش نوشته شده)
‫تکون نخور.
‫گندش بزنن! گریتز!
‫جیب‌هات رو خالی کن.
‫تفنگت رو هم همین‌طور.
‫تا وقتی سه ماه خدمت نکنیم،
‫تفنگ بهمون نمیدن.
‫خب، یه چیزی توی جیبت داری.
‫اینا مال مامان‌بزرگم هستن. ‫مریضه.
‫مامان‌بزرگِ ژنتیکی‌ام نه،
‫ولی بچه که بودم بزرگم کرد.
‫جز من کسی رو نداره.
‫تلاش خوبی بود، بچه‌جون. ‫خواستی احساساتی‌مون کنی.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫پرتش می‌کنم توی آب. ‫اون که قرار نیست باهامون بیاد.
‫ببین، خونسرد باش. ‫یه شنای کوتاهه.
‫می‌تونی شنای سگی بری. ‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫نه!
‫اون یه مارشال‌ـه، مگی. ‫مارشالِ تازه‌وارد.
‫حالا هر کوفتی که هست مهم نیست. ‫هر ثانیه‌ای که بمونه...
‫سربارتر و خطرناک‌تر میشه.
‫آره، یا ضمانتِ جون‌مونه.
‫در هر صورت، مهم نیست نظر تو چیه.
‫می‌دونی، از وقتی دوباره همدیگه رو دیدیم ‫به هر طریقی که شده...
‫بهم سیخونک زدی.
‫فکر نکن متوجه نشدم.
‫درک می‌کنم که دزدیده‌شدنِ هرشل ‫بدجوری به هم ریخته‌ات،
‫احساساتت رو جریحه‌دار کرده، ‫خاطرات رو یادت میاره، همه جور چیزی.
‫ولی افکار انتقام‌جویانه‌ای که ‫فکر می‌کردم خاک‌شون کردی،
‫قشنگ معلومه از زیرِ خاک درشون آوردی.
‫ولی یه چیزی که نمی‌فهمم اینه که ‫بعد از این همه سال،
‫هنوز فکر می‌کنی من آدم بَده‌ام؟
‫نیستم! هیچ‌کس نیست.
‫یا می‌دونی چیه، مگی؟ ‫شاید همه آدم بَده‌ان.
‫یه سؤالی رو از خودت بپرس.
‫خودت چند تا شوهر و پدر کُشتی؟
‫کاری که تو کردی،
‫چیزی نیست که هیچ‌وقت بشه خاکش کرد.
‫یا خدا!
‫گوشت‌خوارها کجان؟ ‫(واکرها رو میگه)
‫محض مبادا، چون شاید جدا شدیم.
‫ببین، وقتی این جریان تموم شد،
‫به‌جای من از جینی مراقبت می‌کنی؟
‫- وقت برای این مسخره‌بازی‌ها نداریم. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن...
‫خواهش می‌کنم،
‫به‌جای من ازش مراقبت کن.
‫پس نمی‌خوای برگردی پیشش.
‫بریم!
‫آخ!
‫اگه دوباره بخوای فرار کنی،
‫حسرت می‌خوری که چرا از قایق ننداختت پایین.
‫از این‌طرف!
‫ناموساً؟ حالا دیگه واکرها ‫از آسمون می‌افتن پایین؟
‫حتماً صدامون رو شنیدن. ‫باید...
‫داربست!
‫خودتو جمع‌وجور کن، لامصب.
‫[بیاید با هم بکُشیم]
‫مگی، وایستا.
‫تله‌ست.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫نخیر!
‫پرلی! گریتز! منم، حانو!
‫بیاید اینجا.
‫باید یه راه خروج از اینجا پیدا کنیم.
‫تو با من بیا، بچه‌جون.
‫کسی نباید خارج بشه.
‫خانم؟ به گمونم تا الان اینو فهمیده باشی...
‫ولی من مارشالِ بابل جدید هستم.
‫بشین! دیگه این کار رو نکن.
‫من پرلی آرمسترانگ‌ هستم.
‫زهرماری نمی‌خورم. سیگار نمی‌کشم.
‫آبگوشت خوب دوست دارم.
‫فقط می‌خواستم یه درکی از این پیدا کنی ‫که چه‌جور آدمی هستم.
‫من دشمنت نیستم.
‫از بابل جدید اومدم. ‫شهر پایتخت.
‫بیشتر به شهرستان‌های کوچیک می‌خوره. ‫خیابون‌هاش درخت‌کاری شده.
‫خانواده‌هایی داره ‫که هوای همدیگه رو دارن.
‫یه همسر...
‫و سه تا دختر دارم.
‫اونا همه چیزِ منن.
‫حالا...
‫نمی‌دونم چرا با اون مَردی هستی که دنبالشم.
‫یا این‌که چرا یکی از ‫مارشال‌هامون رو گروگان گرفتی.
‫ولی حدس می‌زنم دلایل خاص خودتو داری.
‫چه بسا شاید دلایل خوبی باشن.
‫پذیرای شنیدنِ حرفات هستم.
‫اینو از صمیم قلب میگم.
‫ولی اگه اول خودم پیدات کنم،
‫یه کم از شدتِ پذیرا بودنم کم میشه.
‫و مطمئن باش پیدات می‌کنم.
‫دنبالم بیا.
‫دفعۀ بعدی که گفتم راه بیفت، راه بیفت.
‫پسرم.
‫به اون یارو نیاز دارم تا پسرم رو نجات بدم.
‫نِگاش کن...
‫مثل گردن‌کلفت‌ها رفتار می‌کنه.
‫دقیقاً مثل مامانت.
‫شایدم بابات.
‫بگو ببینم،
‫تا حالا مَردی که...
‫بابات رو کُشته رو دیدی؟
‫سال‌ها بین مردمِ مامانت زندگی می‌کرده.
‫نیگان.
‫ازش چی می‌دونی؟
‫هر چقدر خواستی بشین توی تاریکی ‫و سعی کن منو بترسونی،
‫ولی هیچ کوفتی بهت نمیگم.
‫عه.
‫می‌دونی، بچه که بودم...
‫منتهن برام خیلی جذاب بود.
‫این همه آدم...
‫توی جزیره‌ای به این کوچیکی،
‫به زحمت زندگی‌شون رو به پیش می‌بردن.
‫پارادوکسِ قضیه اینجاست که با مرگ...
‫این شهر خیلی سرزنده‌تر از قبلاً شده.
‫چون تقلا کردن...
‫آدم رو آب‌بندی می‌کنه.
‫قدرتی که از اول در درونت بوده رو نشونت میده.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم از اینجا خوشت میاد.
‫- چیه؟ ‫- فرار کرد.
‫خیلی‌خب، کافیه.
‫جایی نداری بری.
‫فقط چیزی که باید ‫در مورد مردمت بدونم رو بهم بگو.
‫می‌تونی بیخیالِ این همه...
‫هیجان و آشفتگی بشی.
‫مشکلی براشون پیش نمیاد.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫بیست طبقه!
‫رکورد جدید زد، مگه نه؟
‫ولی با این‌حال...
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫[آنچه در این فصل خواهید دید...] ‫نیگان اینجاست.
‫پیداش کنید.
‫اون پسرم رو گرفته.
‫می‌ریم داخل ورزشگاه و می‌کُشیمش.
‫تیم خیلی خفنی می‌شیم.
‫فقط یه هیولا می‌تونه هیولا بسازه.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونن از این جزیره خارج بشن.
‫«مردگان متحرک؛ شهر مردگان»