‫نه!
‫کمک!
‫آهای!
‫کمک!
‫اونجاست!
‫فین!
‫کایرن!
‫فین، توبی! اینجام!
‫فین!
‫وایستا! داریم میایم پسر!
‫کایرن!
‫من اینجام!
‫فین!
‫اندک عمر توبی گیلروی جوان...
‫با حادثه‌ای غم‌انگیز، ‫به پایان رسید.
‫اون روز همه‌چی عوض شد.
‫با غرق شدن اون دو تا جوون،
‫و خانواده‌ای که با دل شکسته و...
‫عذاب وجدان موندن.
‫[فین الیوت] ‫[زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۸۵ - متوفی ۴ فوریه ۲۰۰۹]
‫اویلین بِی جذابیتی وحشی و زیبا داره.
‫ولی درد شدیدی هم داره...
‫که زیر این پوسته‌ی زیباش قایم شده.
‫اولش...
‫فکر می‌کردم علتش به خاطر ‫دو فوتی پونزده سال پیش باشه.
‫بعد متوجه شدم زندگی کس دیگه‌ای ‫اون روز تو اقیانوس از دست رفت.
‫دختر نوجوانی که ناپدید شد ‫و دیگه پیدا نشد.
‫اسمش گابی برچ بود.
‫چی به سرش اومد؟
‫چرا هیچ‌کس داستان اون رو نگفته؟
‫کایرن، حالت خوبه؟
‫آره، صرفا اضطراب دارم. تو چی؟
‫فقط یه کار نکن دوباره ‫اون دختر خجالتی آسیایی جلوه کنم.
‫امکان نداره.
‫بیا. بده من.
‫ببین کایرن، ما مشکلی نداریم.
‫کلا چند روز قراره باشیم. ‫کنار همدیگه هستیم.
‫مگه نه؟
‫پس بریم.
‫اومد.
‫سلام. خوشحالم دوباره می‌بینمتون.
‫سلام میا! ببینمت.
‫- سلام مامان. ‫- سلام آقای غریبه.
‫وریتی، ایشون آدریه.
‫آدری، ایشون هالمونیته.
‫جان؟
‫هالمـ... تو کره‌ای یعنی «مامان بزرگ».
‫- آها. ‫- آره.
‫سلام!
‫سلام خانم خوشگله.
‫کلی منتظر بودم ببینمت.
‫- سلام خوشگله. ‫- مامان، بابا باهات نیومده؟
‫- چی؟ ‫- بابا نیومده؟
‫عه، نه. نمی‌تونست پشت فرمون بشینه.
‫خونه موند.
‫خب، بریم وسایلتون رو تو ماشین بذاریم.
‫برم پول پارکینگ رو بدم.
‫هیچ‌جا خونه آدم نمی‌شه.
‫سلام.
‫اون پشت اذیت نمی‌شه؟
‫نه، خوبه.
‫پروازتون چطور بود؟
‫عجیب بود.
‫عه، اولین باره با آدری می‌ریم مسافرت.
‫- هوم. ‫- اوهوم.
‫یعنی می‌خواستیم زودتر بیایم،
‫که شما هم ببینیدش، ولی خب...
‫اوهوم.
‫خب، به موقع اومدین.
‫هفته بعد سالگرده.
‫پونزده سال از طوفان می‌گذره.
‫نه!
‫می‌خوان مراسم بزرگ بگیرن.
‫به نظرت تا اون موقع هستین؟
‫مامان، معذرت می‌خوام.
‫نباید می‌رفتین اونجا.
‫چند بار بهت هشدار دادیم؟
‫می‌خوای باشم؟
‫نمی‌تونم بهت نگاه کنم.
‫دمای... اون پشت چطوره؟ ‫آدری راحته؟
‫آره، جفتمون راحتیم. ‫مرسی وریتی.
‫خوبه.
‫[برای فروش - فروخته شد!]
‫من میارم.
‫برایان!
‫- برایان، عشقم، کجایی؟ ‫- هوم؟
‫عه.
‫برگشتیم.
‫ببین، پسرت اومده.
‫نامزدش میا هم هست.
‫سلام بابا.
‫تو کی برگشتی پسر؟
‫همین الان.
‫میا رو که یادته، نه؟
‫آره بابا، معلومه یادمه.
‫شاگرد خودمه.
‫البته اون خیلی وقت پیش بود.
‫سلام برایان. خوشحالم می‌بینمت.
‫از بچگیت دختر قشنگی بودی.
‫عه، لطف داری.
‫بابا، این نوه‌اته.
‫اسمش آدریه.
‫عه‌وا!
‫عافیت باشه.
‫- نوه دارم. ‫- آره، نوه داری.
‫- بابا بزرگ شدم. ‫- معلومه.
‫کار خدا رو ببین.
‫برو بساط جشن رو راه بنداز مامان بزرگ!
‫آره.
‫سلام کوچولو.
‫من بابا بزرگتم.
‫بابا بزرگتم‌ها.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم پسرم.
‫ممنونم بابا.
‫بهم لطف داری.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫من هم دلتنگتون بودم.
‫ببخشید که زودتر نیومدم خونه.
‫نه. نه، نه... نگو.
‫اشکالی نداره. ‫الان که اومدی فین.
‫همین مهمه.
‫- بابا، من فین نیستم. ‫- می‌دونه کی هستی کایرن.
‫بیا. باید ببرمت حاضر بشی.
‫کایرن و میا شاید عضو خانواده‌مون باشن، ‫ولی همچنان مهمونن.
‫معذرت می‌خوام. ‫آره، کایرن...
‫- کایرن، کایرن... فین نه. ‫- کایرن.
‫با نامزدش میا.
‫- کایرن و میا. آره. ‫- کایرن.
‫بیچاره‌ام.
‫حدس می‌زدم اینجا باشی.
‫آره.
‫تقریبا وارد خونه شدی، ‫همین خودش رکورده.
‫آدم شوکه می‌شه.
‫می‌دونم. می‌فهمم.
‫آخه میا، بابام همیشه هوام رو داشت...
‫ولی الان...
‫متاسفم.
‫اشکال نداره.
‫آدری رو می‌برم پیاده‌روی.
‫یه‌خرده هوای دریا بخوره.
‫تو می‌خوای چرت بزنی؟
‫واقعا؟ مطمئنی؟
‫آره.
‫تریش پیام داده. ‫می‌دونه اومدم اینجا.
‫بعدا بهش زنگ می‌زنم.
‫به رفیق‌هات خبر بده.
‫آهای! پیامت رو گرفتم!
‫- داداشم کاز! ‫- نه.
‫وایستا، وایستا، وایستا، وایستا...
‫- بغل رو بده! ‫- نه، وایستا. وایستا...
‫بپا بچه‌ام رو له نکنی، خب؟
‫آخی، چه گوگولی مگولی هستی.
‫آدری، این اَش رفیق بی‌شعورمه.
‫سلام کوچولو. ‫این رو برات گرفتم.
‫- خودم پیچیدم که وقتمون گرفته نشه. ‫- دمت گرم.
‫واقعا بهش نیاز داشتم.
‫راستی، مامانت چطوره؟
‫واسه سالگرد برگشتی؟
‫نه، اومدم به بابا سر بزنم.
‫حالا کجا با این عجله؟
‫قراره مسابقه فوتبال بذارن.
‫کشتار راه می‌افته.
‫جولیان کلی برنامه داره.
‫می‌خواد باشگاه جدید تاسیس کنه.
‫اسمش باشگاه فین و توبیه.
‫- فکر نکنم من رو توش راه بدن. ‫- ای بابا. انقدر شکاک نباش کاز.
‫دیگه کسی اون جریان ‫براش مهم نیست.
‫واقعا؟
‫دردسر اومد!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫کیه؟
‫برونته.
‫همخونه لیوه. ‫تو فیشرمنز کاتیج زندگی می‌کنن.
‫- لیو هم برگشته؟ ‫- امشب قراره بریم کلوپ.
‫تو و میا هم بیاین.
‫چه خبر خانم خانم‌ها؟
‫کلی عکس خوشگل گرفتم.
‫اگه مدل خواستی بدم نمیاد ‫تو عکس‌هات هنرنمایی کنم.
‫می‌دونم. لازم نکرده.
‫اَش می‌گه همخونه الیویایی.
‫آره، اون و تریش از وقتی اومدم اینجا ‫خیلی هوام رو داشتن.
‫راستی، اسمم برونته است.
‫مثلا هنرمنده.
‫فقط تا آخر تابستون اینجام.
‫پروژه‌ام در مورد اویلین بِیه.
‫من کایرنم.
‫کایرن الیوت؟
‫آره.
‫- میارمش. ردیفه، ردیفه. ‫- مطمئنی؟
‫که گفتی کسی دیگه ‫در موردم صحبت نمی‌کنه؟
‫حالا همه که صحبت نمی‌کنن.
‫چی می‌گن؟
‫می‌گن تو پشمالوترین پسر ‫اویلین بِی بودی و هستی.
‫شرمنده.
‫- خیلی باد تندی بود. ‫- اشکال نداره، فدای سرت.
‫واقعا اشکال نداره.
‫من دیگه برم.
‫دوربینم رو بده. ممنون.
‫راستی، شان چراغ قوه‌اش رو می‌خواد.
‫عه؟ پس خودت یه سر بیا بردارش.
‫می‌بینمتون.
‫چی به سرش اومد؟
‫چرا هیچ‌کس داستان اون رو نگفته؟
‫هیچ تحقیقاتی صورت نگرفت.
‫جنازه‌اش هیچ‌وقت پیدا نشد.
‫انگار که...
‫عجب.
‫ممنون.
‫آهای برونته.
‫بیا بشین.
‫خفه شو مارکو.
‫مگه چیه؟ ‫قهوه دعوتت کردم.
‫تو که راست می‌گی.
‫داریم می‌ریم مامان.
‫تا برگردین مواظبش هستم.
‫مرسی که قبول کردی وریتی.
‫تو همین اتاق بغلیه دیگه.
‫برین. خوش بگذره.
‫ولی زیاد جدی نگیرش کایرن.
‫باشه.
‫بیا. تولدت مبارک.
‫- مرسی. ‫- برین.
‫- برین دیگه. ‫- بریم.
‫- می‌بینمتون. ‫- می‌بینمت.
‫سلام خانم خوشگله.
‫چقدر خوشحالم بالاخره دیدمت.
‫مامان بزرگ خیلی دوستت داره.
‫آره، آره. دوستت دارم.
‫سلام.
‫- گمونم داره تلاشش رو می‌کنه. ‫- آره.
‫باز تریش پیام داده. ‫فردا بهش زنگ می‌زنم.
‫[سالگرد فین الیوت و توبی گیلروی]
‫فین!
‫اونجاست!
‫- کایرن! ‫- فین! توبی! بیاین اینجا!
‫طاقت بیار! داریم میایم پسر!
‫توبی فرزند عزیز جولیان بود.
‫پدر وظیفه‌شناس لیام بود.
‫کایرن، لازم نیست حتما بری.
‫نه، اشکال نداره...
‫چند تا نوشیدنی باهاشون می‌خورم.
‫تو دلت می‌خواد؟
‫آره.
‫- سلام جولیان. ‫- کایرن الیوته؟
‫- به توصیه مامانت گوش کن، خب؟ ‫- باشه.
‫بی‌شعورها رو جدی نگیر.
‫گفتم خودشه.
‫داداشم شان!
‫سلام!
‫- چطوری پسر؟ ‫- بیا بغلم.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- دمت گرم.
‫- سلام. ‫- بالاخره اومد؟ چطوری؟
‫خوبم، تو چطوری؟
‫همه برگشتن! ‫جمع رفقا جمعه!
‫یوهو!
‫می‌رم نوشیدنی بیارم. ‫شما نمی‌خواین؟
‫- چرا، بیار. ‫- شما هم می‌خوری؟
‫- آره. ‫- چی برات بیارم میا؟
‫هر نوشیدنی‌ای که رنگ خوراکی ‫نداشته باشه. ضمنا سرد باشه اَش.
‫لباست قشنگه.
‫تیپم ناجور که نیست، نه؟
‫نه. خیلی هم خوشگلی میا.
‫بیا. مال خودم کو؟
‫- برای تو هم داره میاد. ‫- مرسی.
‫عه؟
‫می‌گم...
‫اشکالی نداره اومدم اینجا؟
‫- به خاطر بابا می‌گی؟ ‫- آره.
‫نه بابا، مشکلی نداره.
‫فقط اضطراب سالگرد رو داره. ‫جدیش نگیر. مثل من.
‫- مطمئنی؟ ‫- بانوی عزیز!
‫- این هم سفارش شما. ‫- ممنون.
‫راستی، این رو پیدا کردم.
‫باشه جای اون که گم کردی.
‫دستت درد نکنه، مرسی. ‫ممنونم برونته.
‫ایشون نامزدمه...
‫میا؟ میا چانگ بودی، درسته؟ ‫دوست صمیمی گابی برچ بودی.
‫آره. ببخشید، شما از کجا...
‫تریش خیلی ازت تعریف می‌کنه.
‫- تریش رو می‌شناسی؟ ‫- آره، عزیز دلمه. اون و الیویا با هم.
‫حلال‌زاده رو باش.
‫اَش گفته بود قراره بیای.
‫آره لیو، اول و آخر که باید ‫دوباره گروه رو جمع می‌کردیم.
‫سلام.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫واقعا.
‫سلام عزیزم.
‫خب، آم... ‫چه خبر از سیدنی؟
‫زندگیمون می‌گذره.
‫ما... تشکیل خانواده دادیم. ‫بچه‌مون چهار ماهشه.
‫آره، اسمش آدریه.
‫آره، مامان گفته بود.
‫حال تریش چطوره؟
‫حتما بهش زنگ بزن. ‫خیلی دوست داره ببیندت.
‫می‌گم میا...
‫می‌شه سر فرصت حرف بزنیم؟
‫عه... باشه.
‫آره، فقط ازت چند تا سوال در مورد...
‫گابی و اون طوفان داشتم.
‫ما کلا چند روز اینجاییم.
‫زیاد طول نمی‌کشه. قول می‌دم.
‫- باشه، باشه. قبوله. ‫- دمت گرم! مرسی.
‫قربونت.
‫برونته، اینجا خیلی شلوغه. ‫می‌تونی به لین کمک کنی؟
‫آره، حتما.
‫نه، منظورم الان بود برونته.
‫- چشم رئیس. ‫- شرمنده.
‫می‌بینمت.
‫با لین حرف زدم براش کار پیدا کنه، ‫حالا ازم متنفر شده،
‫بدترین پیش‌خدمت دنیاست.
‫واقعا می‌خواستم باهاتون بیام، ‫ولی اونجا وضع افتضاحه.
‫ظرف‌شورمون رفته. ‫واسه همین من باید برم.
‫اشکال نداره. ما هم راستش... ‫کلا چند روز اینجاییم...
‫می‌تونیم یه برنامه دیگه بریزیم. ‫خودمون چهار نفر.
‫پنج نفر.
‫شرمنده رفیق. ‫تو هم می‌تونی بیای.
‫می‌تونی وسایلمون رو ببری...
‫- یا نوشیدنی بریزی. ‫- راست می‌گه.
‫- دمت گرم. مرسی. ‫- قربونت.
‫لباست قشنگه.
‫- مرسی. ‫- وایستا.
‫خب، از کی تا حالا؟
‫از وقتی از ملبورن برگشت.
‫ناسلامتی لیوه‌ها. ‫مجرد که نمی‌مونه.
‫مارکو.
‫سفارش حاضره!
‫- کی میای بهمون سر بزنی؟ ‫- میام. میام.
‫همونه که فکر می‌کنم؟
‫کایرن الیوته، نه؟
‫آره.
‫- لیام. ‫- آهای!
‫آره. واسه چی برگشتی؟
‫- عه، عه. آروم باش لیام. ‫- دارم حرف می‌زنم.
‫اینجا چی می‌خوای الیوت؟
‫- حسابش رو برس لیام. ‫- خفه شو دنیس.
‫اومدم به خانواده‌ام سر بزنم.
‫جدی؟ حتما بهت خوش می‌گذره.
‫چون من به خاطر تو... ‫دیگه خانواده برام نمونده!
‫- لیام! ‫- ها؟ بیا!
‫- لیام! چیکار می‌کنی؟ ‫- بلند شو! من رو ببین!
‫آروم باش.
‫بابای من مرده ‫ولی حتی بهم نگاه نمی‌کنی.
‫- بیا بیرون. ‫- لیام، آروم باش.
‫- بسه! ‫- بابا بزرگ!
‫- آروم باش پسر. بیا سیگار بکشه. ‫- خونسرد باش.
‫- بسه. ‫- تو برو نوشیدنیت رو باهاش بخور.
‫اشکال نداره. آروم باش.
‫- فکر کنم بهتره برم. نه؟ ‫- نه بابا، بشین.
‫- هنوز نوشیدنیت رو نخوردی. ‫- نه...
‫معذرت می‌خوام. ‫فکر کنم بهتر باشه برم.
‫آره، بیا بریم.
‫شرمنده.
‫- شرمنده پسر. ‫- بعدا می‌بینمت اَش.
‫تو مسئول اتفاقی که برای ‫فین و توبی افتاد نیستی.
‫خبر داری دیگه؟
‫فقط تو زمان و مکان اشتباه بودی.
‫من زنده‌ام. ‫فین و توبی مردن.
‫این شهر هیچ‌وقت ‫نمی‌ذاره از یادم بره.
‫واسه چی رفتین؟
‫- اونجا ورود ممنوع بود! ‫- مامان، بسه.
‫واسه چی رفتین؟
‫مواظب باش کایرن!
‫چیکار می‌کنی؟ ‫خشکت زده بود!
‫اینجا بودن نه واسه تو، ‫نه واسه من خوب نیست.
‫آره.
‫خودم صبح با مامان حرف می‌زنم.
‫اون هم دلش نبود بیایم اینجا.
‫نمی‌خواد...
‫اسمش جولیان گیلرویه،
‫کاری کردی نوه‌اش یتیم بشه.
‫بابای لیام کوچولو مرده ‫و تقصیر جنابعالیه.
‫واسه چی رفتین اونجا؟
‫نباید سمت اون غارها می‌رفتین. ‫بهت گفته بودیم.
‫بابایی اومد. ‫بابایی اومد. چیزی نیست.
‫[آدری رو بردم ساحل. -میا]
‫واسه حفظ حریم، ‫یه پرده نصب می‌کنیم...
‫- لطفا تجمع نکنید. ‫- توریسته؟
‫- آهای! ببخشید. ‫- کیه؟ ایشون کیه؟
‫نامزدم و دخترم اومده بودن ‫اینجا قدم بزنن.
‫داداش، شرمنده. ‫فاصله‌ات رو حفظ کن.
‫گروهبان رن هستم، بله. ‫بله، درسته.
‫سرکار.
‫نه، ولی جزر و مد هم داره میاد بالا.
‫می‌خواین آب مدارک رو ببره؟ ‫پس خیلی‌خب.
‫لیو! لیو!
‫میا رو ندیدی؟ ‫ببینم، میا رو ندیدی؟
‫من پیداش کردم. ‫خودم پیداش کردم.
‫- کی؟ ‫- دیشب خونه مامان بودم،
‫ولی امروز که برگشتم، ‫اومدم دم ساحل...
‫بعد...
‫کیه؟ کی بود لیو؟
‫برونته است.
‫آروم باش. چیزی نیست.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- برزنت رو بلند کن. ‫- چشم.
‫- بفرما. ‫- بلندش کن.
‫بفرما.
‫- هشت متر پایین‌تر، خب؟ ‫- باشه.
‫رفقا، می‌شه اینجا جمع نشید؟
‫اینجا صحنه جرمه. ‫لطفا برید عقب.
‫آم...
‫باید...
‫باید صورتم و پوستم رو بشورم.
‫حس عجیبی داره.
‫بیا بریم تو.
‫لیو، می‌شه گوشیت رو قرض بدی؟ ‫گوشیم رو نیاوردم. باید به میا زنگ بزنم.
‫بیا.
‫مرسی. دستت درد نکنه.
‫- بیا. ‫- سلام، میا هستم.
‫سلام، منم. ‫با گوشی لیو زنگ زدم. خوبی؟
‫پس الیویایی؟
‫- کنار ساحل جنازه پیدا کردن میا. ‫- چی؟
‫اون دختره که دیشب تو کلوپ بود. ‫برونته رو می‌گم. آم...
‫مرده.
‫یا خدا. چطوری؟
‫نمی‌دونم. ‫لیو تو ساحل پیداش کرد.
‫کایرن، کایرن... خودت کجایی؟
‫خونه لیوم. باید قطع کنم. آم...
‫بعدا بهت زنگ می‌زنم، خب؟
‫باشه. خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫اَش داره پیام می‌ده.
‫حتما به گوشش رسیده.
‫چایی درست کردم.
‫بعضی وقت‌ها... حالم رو بهتر می‌کنه.
‫لیو، فکر کنم تو شوک رفتی.
‫خیلی وضع ناجوریه. طفلکی.
‫اَش داره میاد.
‫لیو، شما دو تا نمی‌تونین اینجا باشین. ‫صحنه جرمه.
‫ولی جنازه‌اش که تو ‫ساحل پیدا شده بود.
‫آره، می‌دونم. ‫ولی ممکنه اینجا هم مدرکی باشه.
‫شرمنده. ولی باید برین.
‫کارآگاه جرائم عمده‌ای ‫از هوبارت اومده و...
‫می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫باشه، حداقل بذار ‫قبلش لباسم رو عوض کنم.
‫راستش نمی‌تونم اجازه بدم. شرمنده.
‫مستراح که می‌شه برم؟ ‫یا اون هم مدرکه؟
‫باشه. فقط زود بیا.
‫می‌شناختیش؟ برونته رو می‌گم.
‫عه...
‫اولین بار دیروز دیدمش.
‫آخرین بار چه زمانی دیدیش؟
‫دیشب تو کلوپ.
‫- از سیدنی برگشتی کایرن؟ ‫- آره.
‫کی رسیدی؟
‫دیروز.
‫اومدی که بمونی؟
‫[نمی‌تونم حرف بزنم.]
‫نه، اومدم به بابام سر بزنم.
‫[خراب کردم. بدجور.]
‫[چطور؟]
‫- خیلی وقت بود نبودی. ‫- آره.
‫کلا اویلین بِی اونطور ‫که یادم میاد نیست.
‫ندیدی کسی با برونته صحبت کنه؟
‫مثلا یکی که ممکنه... ‫بعد از شیفتش...
‫- تعقیبش کرده باشه؟ ‫- آم...
‫اَش رسید.
‫کارآگاه قراره تو سرف اند ترف ‫شهادت‌ها رو بگیره.
‫می‌شه لطفا برین اونجا؟
‫حتما.
‫مرسی که کنارم بودی.
‫اَش، کجا می‌ری؟ ‫می‌شه وایستی؟
‫- خونه نامزدمه. ‫- برام مهم نیست خونه کیه.
‫اونجا محدوده تحقیقاتیه. ‫نمی‌تونی بری.
‫متوجهم. فقط می‌خوام برم بهش سر بزنم.
‫- خونه... ‫- همین‌جا وایستاده!
‫آروم باش کارتر.
‫سلام. چیزی نیست.
‫مرسی رفیق.
‫شما میاین کلوپ؟
‫اونجا می‌بینیمت، خب؟
‫پیام‌هام رو خوندی؟
‫آره، ولی نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫[سرف اند ترف]
‫شنیدم رفته بود شنا کنه که غرق شد.
‫- من اینطوری نشنیدم. ‫- عین خواهر کوچولوم بود.
‫پلیس دنبال اون پسره ‫که خواستگارش بود می‌گرده.
‫کدومشون؟
‫همون که مال آمریکای جنوبیه. مارکو.
‫همیشه خودش رو براش لوس می‌کرد ‫که دلش رو ببره.
‫- میا! ‫- سلام.
‫معذرت می‌خوام.
‫آدری خیلی زود بیدار شد. ‫رفته بودیم قدم بزنیم.
‫هوا هنوز تاریک بود...
‫حتما حواسمون نبوده ‫از کنار جنازه هم رد شدیم.
‫بهم گفته بود می‌خواد ‫در مورد گابی باهام صحبت کنه.
‫- آره، یادمه. ‫- ولی چرا؟ اون که پونزده سال پیش مرد.
‫نمی‌دونم.
‫جولیان، این کارآگاه‌ها از هوبارت اومدن.
‫ایشون جولیان گیلروی، ‫صاحب کلوپ هستن.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- کارآگاه الکس دن.
‫روز به خیر.
‫آم، ممنون که قدم‌رنجه فرمودین.
‫معرفی می‌کنم، ‫کارآگاه پندلبری از هوبارت هستن،
‫که مسئول پرونده تحقیقاتی تشریف دارن.
‫همونطور که بدون شک خبر دارید،
‫امروز صبح تو ساحل اویلین، ‫جنازه‌ای پیدا شده.
‫علت مرگ نامعلومه.
‫تا معلوم بشه باید نهایت احتیاط رو ‫در این تحقیقات به جا آورد.
‫برای شروع می‌خوایم با همه ‫که دیشب بین ساعات...
‫هشت تا یازده اینجا بودن، صحبت کنیم.
‫ممنون.
‫کایرن، شرمنده. ‫باید ازت نمونه دی‌ان‌ای بگیریم.
‫- اگه اجازه بدی. اثرانگشت هم می‌خوایم. ‫- باشه. حتما.
‫دی‌ان‌ای تو رو می‌خوان چیکار؟
‫لابد چون با لیو تو خونه بودم؟
‫- مرسی که همکاری می‌کنین. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چند تا سوال داریم.
‫بعد از خروج از سرف اند ترف، ‫عازم منزل شدین.
‫درسته.
‫یعنی بعد از درگیری‌ای ‫که با لیام گیلروی داشتین؟
‫بله، درسته.
‫اون‌وقت تنها بودین؟
‫نه، نامزدم میا باهام بود.
‫عه، میا چانگ منظورتونه؟
‫- بله. ‫- چقدر طول کشید برسید؟
‫حدودا چهل دقیقه پیاده ‫تا خونه ما راهه.
‫کسی یا چیزی رو توی راه ندیدین؟
‫چرا، آم...
‫فکر کنم...
‫مواظب باش کایرن!
‫یه ماشین بود.
‫تو فیشرمنز بِند بود.
‫صاف اومد سمتمون.
‫خیلی هم سریع می‌اومد.
‫خیلی‌خب. به نظرتون رنگ ‫یا مدل ماشین رو یادتونه؟
‫نه، آم...
‫یادم نیست. شرمنده.
‫- اشکالی نداره. ‫- مطمئنید؟
‫آره، آره. نور ماشین ‫مستقیم تو چشمم بود.
‫نمی‌تونستم ببینم.
‫بسیارخب.
‫تا چند روز آتی اینجا تشریف دارین، درسته؟
‫گمون کنم.
‫بسیارخب، پس اگه خواستین ‫تشریف ببرین، حتما بهمون بگین.
‫چشم.
‫- آره. ‫- سلام.
‫ببین عزیزم.
‫سلام، چطور بود؟
‫خوب بود. فقط، عه... ‫در مورد ماشین سوال داشتن.
‫ماشین دیشبی ‫که نزدیک بود بهم بزنه.
‫میا چانگ؟
‫چشم. فکر کنم باید عوضش هم کنی.
‫- باشه. ‫- ببخشید.
‫خداحافظ عزیزم. زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫سلام عزیزم.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام کایرن.
‫- سلام جولیان. ‫- بد وضعی راه افتاده، نه؟
‫آره.
‫آم...
‫شان کجاست؟ ‫فکر می‌کردم بیاد.
‫عه، دنبال لیام می‌گرده.
‫جالبه.
‫همین که برگشتی...
‫این اتفاقات افتاد.
‫شان!
‫لیام رو پیدا کردی؟
‫سلام.
‫سلام بچه‌ها.
‫پس آدری ایشونه؟
‫- آره، آدری ایشونه. ‫- سلام.
‫الیویا، منتظرت بودیم.
‫- تشریف میاری داخل؟ ‫- آره.
‫خوبی؟
‫برونته رو می‌شناختی؟
‫عه، فقط چند بار دیده بودمش.
‫اون چیه؟
‫عه، وبسایت اجتماعات ‫اینترنتی اویلین بِیه.
‫این قشنگ گفته.
‫«بهترین فصل گردشگری این چند سال اخیر، ‫که همه‌اش به فنا رفت.»
‫- واقعا؟ یکی این رو نوشته؟ ‫- اوهوم.
‫پس... با پلیس حرف زدی؟
‫آره. می‌خواستن در مورد...
‫ماشینی که دیشب تو ‫فیشرمنز بند دیده بودیم بپرسن.
‫آره، از من هم پرسیدن.
‫خب، فیشرمنز بند تنها مسیر ‫ورود و خروج اون خیابونه.
‫یعنی کسی که پشت اون ماشین بوده،
‫ممکنه از خونه برونته اومده باشه.
‫- بابا بیداره؟ ‫- آره، جلو دره.
‫- می‌دونه چه خبره؟ ‫- اصلا و ابدا.
‫بهترین بخش زوال عقل همینه.
‫الان برمی‌گردم. ‫- اوهوم.
‫سلام بابا.
‫منم.
‫کایرنم.
‫پسرتم.
‫کایرن.
‫پسر قشنگم.
‫منم.
‫چه خوب که تونستی بیای پسرم.
‫خوشحالم که جات امنه.
‫آره. من هم همینطور.
‫خیلی پسر قوی‌ای هستی.
‫می‌گم بابا، دیشب...
‫تو رفته بودی قدم بزنی، نه؟
‫بابا، دیشب چی شد؟
‫فقط داشتم...
‫بابا.
‫بابا، چیزی نیست.
‫نه.
‫- نه. ‫- نه.
‫وریتی!
‫کایرن.
‫وریتی!
‫- وریتی! ‫- سلام شان.
‫- لیام اینجاست؟ ‫- نه.
‫- در دسترس هم نیست. ‫- چی شده؟
‫دیشب یکی دیده ماشینش ‫از خونه برونته اومده بیرون.
‫پلیس‌ها بهش زنگ زدن، ‫اون هم وحشت کرده.
‫- نیومد اینجا؟ ‫- نه، الان بهش زنگ می‌زنم.
‫- واسه چی باید بیاد اینجا؟ ‫- همیشه میاد اینجا.
‫- چرا؟ ‫- چون دوستمه.
‫- می‌رم اسکله رو نگاه بندازم. ‫- باشه.
‫باید قبل از پلیس پیداش کنیم. ‫تفنگ جولیان تو ماشینشه.
‫یا خدا!
‫- اگه خبری شد بهم بگو. ‫- باشه. تو هم همینطور.
‫چند وقته با لیام گیلروی دوستی؟
‫واقعا؟ الان نگرانیت اینه؟
‫مامان، اون لباس‌ها و اسکیت‌برده... ‫نکنه تو اتاق من می‌مونه؟
‫اونجا اتاق تو نیست. ‫ضمنا بله، اونجا می‌مونه.
‫ای بابا. مرسی.
‫گوش کن چی می‌گم. ‫این بچه پدرش رو از دست داده بود.
‫من هم پسرم رو از دست داده بودم.
‫در واقع جفت پسرهام.
‫تو همین که تونستی ‫فرار کردی رفتی سیدنی.
‫اون به من نیاز داشت، من هم به اون. ‫چون جنابعالی پیشم نبودی.
‫وریتی، این حرفت انصاف نیست.
‫تو با چه رویی بهم می‌گی ‫چی انصافه و چی نیست؟
‫هر موقع حتی یک‌دهم عذابی ‫که من تو زندگیم کشیدم رو...
‫تجربه کردی، حق داری نظر بدی،
‫- ولی تا اون موقع دهنت رو ببند! ‫- درست صحبت کن!
‫- دیگه تحمل ندارم! ‫- کجا می‌ری؟
‫- وقتی ناراحته می‌ره بالای صخره. ‫- نمی‌خواد بری. طرف تفنگ داره.
‫- من رو که نمی‌زنه. ولم می‌کنی؟ ‫- اگه برونته رو کشته باشه چی؟
‫- چی شده وریتی؟ ‫- بده من.
‫- چیزی نیست. ‫- کایرن، نرو.
‫- نه، خودم میارمش. ‫- تو رو که قطعا می‌زنه!
‫کایرن، سر عقل بیا!
‫وریتی.
‫برایان، برایان... ‫هیچی نشده عزیز دلم.
‫همه‌چی خوبه. ‫می‌شه با میا برگردی داخل؟
‫- کایرن! کایرن! ‫- وریتی.
‫الان برمی‌گرده.
‫- زود برمی‌گرده. ‫- گندش بزنن!
‫- واسه چی برگشتی؟ ‫- اومدم به خانواده‌ام سر بزنم.
‫آخه من به خاطر تو دیگه خانواده‌ای ندارم!
‫لیام!
‫جالبه.
‫اینکه بعد از برگشتن تو ‫این اتفاق‌ها افتاده.
‫گندت بزنن!
‫لیام!
‫کار من نبود.
‫حتی دستم هم بهش نخورد.
‫- باشه. ‫- دوستم بود!
‫تفنگ رو بذار کنار.
‫آره، تو فکر کردی می‌تونی ‫بهم امر و نهی کنی؟ خفه شو! برو عقب!
‫لیام!
‫وریتی، وایستا، وایستا...
‫لیام...
‫- برو گم شو شان! ‫- اگه بابا بود جلوت رو می‌گرفت.
‫در مورد بابام صحبت نکن!
‫همه‌تون برین عقب!
‫- تو رو خدا برین عقب... ‫- آهای.
‫خوبی مامان؟
‫چیکار می‌کنی پسر؟
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- بیا اینجا. چیزی نیست.
‫- تو دردسر نیستی. ‫- منظوری نداشتم.
‫هیچ‌کس صدمه ندید. ‫همه خوبیم. چیزی نشد.
‫چیزی نشد.
‫- سوار شید. ‫- شرمنده.
‫- الان کجایی؟ ‫- داریم می‌بریمش خونه.
‫حالش خوبه؟
‫آره، یه مقدار...
‫آشفته است.
‫از خبر برونته وحشت کرده بود.
‫لطفا زود برگرد.
‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫باشه، دوستت دارم. ‫خداحافظ.
‫[برونته]
‫[اینستاگرام برونته]
‫خیلی به گابی فکر می‌کنم.
‫همون دختر فراموش‌شده.
‫ولی کسی که هیچ‌وقت اون رو ‫فراموش نمی‌کنه، مادرش تریشه.
‫خوبی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- کار احمقانه‌ای کردی‌ها. ‫- می‌دونم.
‫لیام.
‫این رو دفعه بعد بذار تو گاوصندوق. ‫اگه پلیس پیداش می‌کرد تموم بود.
‫- نزدیک بود با تیر... ‫- شان، اشکال نداره!
‫نه، خیلی هم اشکال داره. ‫اشکال داره وریتی.
‫پلیس داره وقتش رو هدر می‌ده. ‫باید اون کوله‌گرد رو پیدا کنه.
‫خب، احتمالا الان به شهر رسیده باشه.
‫همچنان داره نوه‌ام رو اذیت می‌کنه.
‫جنایتکار کثافت.
‫مرسی.
‫یکی از رفیق‌هام گفته...
‫میا شهادت داده بود دیشب ‫ماشین لیام رو دیده.
‫ببین کایرن...
‫لطفا پرس‌وجو کن.
‫ببین مطمئنه یا نه.
‫دیروقت بود. تاریک بود.
‫شاید خسته بود.
‫باشه. ازش می‌پرسم.
‫از برایان بازجویی کردن؟
‫نه، واسه چی؟
‫عه...
‫دیشب رفته بودم دنبالش.
‫فکر کردم دوباره داره تو خواب راه می‌ره.
‫طرف‌های ساعت یک...
‫تا جلو در خونه‌تون آوردمش.
‫عجیبه که پلیس‌ها ‫در این مورد چیزی نپرسیدن.
‫خوشحالم که پای اون ‫به این قضایا باز نشد.
‫- آها. ‫- به خاطر شرایطش می‌گم.
‫خب، هر چه زودتر اون کوله‌گرده رو پیدا کنن،
‫به نفع همه است، مگه نه؟
‫- آره. ‫- بیا.
‫بی‌زحمت جواب میا رو بهم بگو.
‫باشه.
‫همه در مورد فین و توبی حرف می‌زنن،
‫ولی گابی چی؟
‫چرا کسی از اون حرف نمی‌زنه؟
‫خودم حقیقت رو معلوم می‌کنم.
‫نمی‌ذارم از یاد کسی بره.