‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫اوه.
‫مسخره. فشارش خرابه.
‫می‌شه به‌جای اسپرسو قهوه معمولی بخوری؟
‫بی‌خیال، عزیزم. به هر حال ممنون.
‫سلام. ببخشید غافلگیرت کردم.
‫روزنامه‌تو آوردم.
‫- دارم با یه بنگاه‌دار جدید ملاقات می‌کنم. ‫- واقعا؟
‫موفق باشی.
‫یه تماس از گروهبان دنی ‫از اداره پلیس نیوآرک داشتم.
‫خب؟
‫مامورای فدرال‌ دارن توی ‫ خیابون برانفورد حفاری می‌کنن.
‫ویلی اُورال؟ اون شرط‌بند؟ روز کارگر سال ۱۹۸۲؟
‫دنی می‌گه شنیده ‫لری بارسی داره حرف می‌زنه.
‫به عنوان یه مسئول شرط بندی ‫مرده زیاد اذیت کرد.
‫زود باش بچه، انجامش بده.
‫تو با اون عوضی خودتو ثابت کردی، آره؟
‫آره.
‫خونه قدیمی زپوپین.
‫یه کم استرس داشتی، ‫ولی خوب عمل کردی.
‫یادمه به بابات گفتم.
‫بیست و پنج سال، تی.
‫ممکنه چیزی نمونده باشه.
‫استخون و دندون می‌مونه.
‫حالا چه‌کار کنیم؟
‫مسواکامونو بر می‌داریم.
‫چند روز دیگه با یه گوشی ‫دیگه بهت زنگ می‌زنم.
‫برای هر مورد اضطراری، ‫به سیل یا بابی زنگ بزن.
‫و اگه پول بیشتری لازم داشتی، ‫به من زنگ بزن.
‫می‌دونم چه‌کار کنم، تونی.
‫سفر به پاریسو که توی قرعه‌کشی ‫برنده نشدم که این‌جوری رفتار می‌کنی.
‫همه‌چیز رو برداشتی؟ تیغت...
‫آره. آره، فکر کنم. من...
‫هر چی لازم داشته باشم می‌تونم بخرم.
‫حتما ضدآفتاب می‌زنی؟
‫چیز مهمی نیست. اتهام شرط بندیه، ‫همین. همه‌چیز درست می‌شه.
‫فقط... احتیاط بهتر از پشیمونیه.
‫می‌دونم، آخه... زندگی هنوز این‌جوریه؟
‫توی سن و سال ما؟
‫گوجه‌هام دارن می‌رسن.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- آره.
‫جونیور، باید بگم حالت خوب به نظر میاد.
‫این یعنی چی؟ من هنوز زندانیم.
‫داروی دونپزیل باهات سازگاره.
‫دیگه زیاد حرفاتو تکرار نمی‌کنی.
‫باید منو از اینجا دربیارین.
‫بوی گند این جای کوفتی به تنهایی ‫غیرقابل تحمله.
‫از برادرزاده‌م چه خبری داری؟
‫تونی؟ برام واسه تولدم یه کارت فرستاد.
‫من هنوز منتظر یه عذرخواهی ‫از طرف اونم. اینو بهش بگین.
‫باشه.
‫کدومتون قراره بهش بگه؟
‫ما یه فکری براش می‌کنیم، جونیور.
‫اگه یه نوبت از دندون‌پزشک ‫بیرون اینجا بگیری،
‫شاید کافی باشه.
‫برای چی؟
‫ما اونجا می‌بینمت، ‫و تو رو یواشکی با ماشینمون می‌بریم.
‫ده دقیقه دیگه شام سرو می‌شه.
‫خب، نظرت چیه، جونیور؟
‫امشب انچیلادا داریم.
‫این پول اتحادیه برق‌کاراست.
‫نذار بشقابمو بردارن، بچه.
‫مطمئن شو به اندازه کافی باشه ‫که همه بتونن بخرن.
‫- شصت دلار. ‫- برای نوشابه و آب‌نبات؟
‫نوشابه‌های کافئین‌دار، و ماده قندی.
‫بعضیاشون اجازه ندارن این آشغالا رو بخورن.
‫حالشونو خراب می‌کنه. ‫ممکنه کارمو از دست بدم.
‫مثل راهزن سر گردنه‌ای. ‫من که ساعتمو بهت دادم.
‫پول منو نشمار، رفیق. تو با اینا ‫پولت رو ۵ برابر می‌کنی.
‫تا خاموشی می‌تونی کار کنی.
‫من مردم رو از در دور نگه می‌دارم.
‫خیلی خب. محدودیتی نیست. ‫۵ ورقی بازی می‌کنیم.
‫برای ورود ۴۰ دلار لازمه.
‫دکمه‌های سفید پنج دلاره، ‫دکمه‌های قرمز ده دلار.
‫- «دکمه‌های قرمز». ‫- چی گفتی؟
‫امروز کوکاکولا داریم...
‫داشتم چی می‌گفتم؟
‫نوشابه، جونیور.
‫چه نوشابه‌ای؟
‫درسته، کوکاکولا.
‫اصلش. نه بدون قند.
‫یخ‌. پنج دکمه هزینه داره.
‫اسنیکرز، کیت‌کت، و اسپریز هم داریم.
‫قیمت اونا هم ۵ دلاره.
‫چندتا اسپریز می‌خوام.
‫خیلی خب، بذارید وسط.
‫[افراد کنار جاده ممکن ‫است زندانیان فراری باشند]
‫این خوبه، مگه نه؟
‫یه سفر کوتاه، فقط من و تو.
‫البته با توجه به شرایط.
‫آره، مثل قدیما.
‫ویل اُورال کوفتی.
‫- بعد از این همه سال. ‫- آره.
‫یادت میاد با اون حروم‌لقمه تو صندوق ‫عقب دور می‌زدیم، دنبال جا می‌گشتیم؟
‫آره.
‫یه هفته قبل تولد ای‌جی بود، درسته؟
‫نه، مدو.
‫حالا قراره دکتر بشه.
‫آره.
‫یادت میاد بعدش بردیمت لوگرز؟
‫من، بزدل، رالفی.
‫چوی چیس.
‫چی به سرش اومد؟
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫صحبت از رالف شد.
‫چند سال پیش با جانی سک یه دعوایی داشت،
‫یه شوخی درباره جینی کرد،
‫گفت یه خال رو بدنش داره. یا همچین چیزی.
‫- خب؟ ‫- کی به جانی
‫درباره اون شوخی گفته؟
‫من از کجا بدونم؟
‫نه خاج.
‫من سعی می‌کنم همکاری کنم،
‫ولی هی همون پیام میاد.
‫والتر، چی داری؟
‫فلاش.
‫نه، نداری. جورج؟
‫اوه... سیاه
‫- نه، من... ‫- جورج، چی داری؟
‫هوم؟
‫دستت.
‫اون آلزایمر داره. ‫محض رضای خدا کمکش کن.
‫یه جفت سرباز.
‫یه مرد با یه دسته گل برای زنش میاد خونه.
‫زنش می‌گه: «فکر کنم حالا ‫باید آغوشم رو باز کنم.»
‫مرده می‌پرسه: «چرا؟ مگه گلدون نداری؟»
‫فقط حرفه‌ای‌ها اینجان. ‫برو دنبال کارت، پروفسور.
‫نیومدم شرط بندی کنم. ‫دنبال کیث اومدم.
‫- کیث مشغوله. گمشو. ‫- ما یه مسابقه شطرنج داشتیم، کیث.
‫افتخار دانشگاه راتگرز.
‫مچ‌هاشو تو سالن اساتید برید...
‫بعد از اینکه به رئیس دانشکده چاقو زد.
‫حداقل بعضی از ما می‌دونیم ‫کی نیاز به کمک داریم.
‫گمشو بابا.
‫مرد کوره وقتی از کنار ‫بازار ماهی رد شد چی گفت؟
‫نمی‌دونم!
‫«صبح بخیر، خانوما.»
‫چه خبره، بچه‌ها؟
‫دارن شرط بندی می‌کنن، وارن. ‫آروم باش، برایان.
‫درباره این چی گفته بودیم؟
‫چی؟ این یه بازی دوستانه‌ست.
‫کورادو، این خیلی استرس‌زاست.
‫ببینش! اون حتی بازی نمی‌کنه.
‫بچه‌ها بیاین تمومش کنیم.
‫امروز دخترتو تو جلسه پت‌تراپی دیدم.
‫چطور پالتوشو این‌قدر براق نگه می‌داره؟
‫رویدادهای ترسکناک می‌تونه غیرمنتظره باشه.
‫ولی اینجا، در پارک ملی دریاچه کریتر زیبا،
‫اونجا بخشی از منظره هستن.
‫دریاچه کریتر...
‫تو ارتفاعات کاسکیدز جنوب ‫مرکزی اورگن واقع شده...
‫چاییتو برات آوردم.
‫قله‌هایی با ارتفاع ۲۰۰۰ کیلومتر رطوبت رو
‫از اقیانوس آرام نزدیک بیرون می‌کشن.
‫امشب کارت خوب بچه، اینم از سهمت.
‫نمی‌خواد.
‫بگیرش. حقته.
‫اونجا محیط بی‌رحمیه.
‫همون‌طور که قراره ببینی، ‫می‌تونه تو رو ببره به...
‫وقتی بچه بودم،
‫بابام سنگ‌تراش بود.
‫منو برد سر کار.
‫یه کار برای ساختن یه دیوار ‫دور باغ یه خانم پولدار.
‫اون زنه میاد خونه، ‫من کمک می‌کنم خریداشو ببرم داخل.
‫می‌ره بهم یه سکه ۲۵ سنتی بده،
‫که اون موقع‌ها خیلی بود،
‫ولی من می‌گم نه.
‫اون می‌ره داخل.
‫هنوز در رو نبسته بود که، شق!
‫بابام با کمربند محکم می‌زنه تو دهنم.
‫«مگه میلیونری؟ پول لازم نداری؟
‫دوست نداری غذا بخوری؟»
‫وای.
‫آره، ولی خب حق داشت.
‫اون شب منو مجبور کرد پیاده برم خونه.
‫۱۷ کیلومتر،
‫از اِسِکس فِلز تا نیوآرک.
‫من اهل اِسِکس فِلزم.
‫بچه پولداری، آره؟
‫اوه، وارن گفت باید دکمه‌هامو پس بگیرم
‫چون ما نباید شرط بندی انجام بدیم.
‫به وارن بگو می‌تونه گورشو گم کنه.
‫اگه مشکلی داره، بگو بیاد منو ببینه.
‫حداقل یه کیت‌کت می‌تونم بگیرم؟
‫می‌بینی؟
‫گمشو برو بیرون!
‫یه بار، تو کلاس سوم،
‫تو امتحان دیکته ۹۶ گرفتم.
‫بالاترین نمره کلاس. ‫خیلی مغرور بودم.
‫بردمش خونه تا به بابام نشون بدم...
‫می‌گه: «چه بلایی سر ‫اون چهار نمره دیگه اومد؟»
‫گور بابات!
‫رادیو یو‌زی‌اف‌ام، فردریکزبورگ.
‫موسیقی راک کلاسیک.
‫پالی، باید نگه داریم.
‫- کدوم گوری هستیم؟ ‫- ویرجینیا.
‫اون جا رو یادته...
‫اون کافه کثیف که تخت ماساژ داشت؟
‫تو کولپپر ویرجینیا بود.
‫هیونر.
‫ما اون دخترای دهاتی ۱۶ ساله رو
‫- نزدیک ایستگاه تاکسی دیدیم. ‫- آره.
‫روزای قدیمو می‌خوای؟ بیا بریم اونجا.
‫یه اتاق می‌گیریم، دستگاه یخ‌ساز هست،
‫یه بطری نوشیدنی می‌گیریم، چند تا ‫استیک سفارش می‌دیم...
‫این شد یه چیزی.
‫ببخشید!
‫اینجا تازه باز شده؟
‫فکر کنم شاید. نمی‌دونم.
‫ولی یه مسافرخونه اینجا بود، درسته؟
‫هیونر؟
‫نمی‌دونم.
‫مردک.
‫آقای اسپیرز، همه‌چیز آماده‌ست.
‫دو اتاق بزرگ، یه شب، ‫فردا تخلیه می‌کنید.
‫از ساعت شش تا ده، ما یه ‫بوفه صبحانه رایگان
‫تو اتاق پذیرایی ‫کنار لابی داریم.
‫لطفاً اینجا رو امضا کنید.
‫می‌شه بگین
‫دو بطری گلن ‌لیوت بفرستن اتاق؟
‫ببخشید، قربان. ‫ما بطری سرو نمی‌کنیم.
‫ولی توی یخچال اتاق نوشیدنی هست.
‫- باشه، پس چند تا استیک بفرستین. ‫- با سیب‌زمینی تنوری.
‫بعد از ساعت یازده فقط رپ و سالاد داریم.
‫ولی باکینگهام هنوز بازه.
‫می‌تونید یه کم ناچو بگیرید.
‫بابات...
‫من و اون این سفر رو
‫تو دهه شصت هزار بار رفتیم.
‫اون یه سهم از اون پیست ‫سگ‌دوانی داشت، درسته؟
‫و چیزای دیگه.
‫بار اولی که من رفتم سفر،
‫داشتیم از جورجیا رد می‌شدیم.
‫اون یه الدورادو مدل ۵۹ با باله‌ داشت.
‫بیاریتز! می‌ذاشت من فرمونو بگیرم.
‫اون موقع حدودا ۲۰ سالم بود، یه بچه بودم.
‫هیچ‌وقت ۸ کیلومتر ‫از نیوآرک دورتر نرفته بودم.
‫بگذریم، داشتم می‌روندم، ‫پلیس نگهمون داشت.
‫پلیس ایالتی با کلاه و عینک آفتابی کوفتی.
‫من گواهینامه رانندگی نداشتم.
‫معلومه که نداشتی.
‫بدجوری ترسیده بودم.
‫اینجا جنوب کشور بود و ما ایتالیایی بودیم.
‫به بابات میگم: «به این مرتیکه چی بگم؟»
‫می‌گه: «آروم باش. بگو پسرعموت پلیسه.»
‫یه اسم با لهجه جنوبی بهم می‌ده. ‫یارو میاد.
‫می‌گم: «اوه! پسرعمومم پلیس ایالتیه.»
‫«شاید بشناسیش.»
‫«اسمش چیه؟» «بارنی فایف.» بوم! ‫[شخصیتی در سریال اندی گریفیت شو]
‫طرف بهم حمله کرد. نمی‌دونم چی بهم خورد.
‫بابات خشکش زده بود.
‫من هیچ‌وقت تلویزیون نمی‌دیدم... ‫از کجا بدونم.
‫خب بعد چی شد؟
‫بابات مجبور شد به یارو صد دلار بده.
‫اون روزا حقوق یه ماهش می‌شد.
‫یادم میاد اون موقع‌ها تو رو دیدم.
‫وقتی بچه بدی بودم، بابام منو تهدید می‌کرد،
‫می‌گفت می‌ره عمو پالی رو می‌فرسته سراغم.
‫جانی‌بوی کوفتی.
‫اون دوستت داشت، رفیق.
‫شبی که تو به دنیا اومدی رو یادم میاد.
‫تنها باری بود که دیدم گریه کنه.
‫جالبه، می‌دونی، من...
‫هیچ‌وقت نفهمیدم از دید اون کیم.
‫انگار بهم باور نداشت.
‫شوخی می‌کنی؟
‫اونقدر بهت اعتماد داشت که بهت
‫کار ویلی اورال رو داد، و ‫تو چند سالت بود، ۲۴ سال؟
‫بیست و دو.
‫اینم از این.
‫به یارو گفتم: «ببین.»
‫«مشکلی نیست که پول اگزوز رو بدم،
‫ولی اون اتاق اگزوز لعنتی ‫هنوز گارانتی داره.»
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- از هم‌صحبتی باهات خوشحال شدم. ‫- منم همین‌طور. میامی خوش بگذره.
‫- چه مرگته؟ ‫- چیه؟
‫داری داستان زندگیتو برای ‫یه احمق تعریف می‌کنی؟
‫قرار بود سر و صدا نکنیم.
‫می‌رم یه کم دونات برای تو راه بگیرم.
‫تو شلوارت رو کثیف کردی، دان.
‫- لطفا باهاش صبور باش. ‫- چشم خانم.
‫روز ملاقات توی باغ‌وحش.
‫به احمقا غذا نده.
‫- مامان؟ ‫- کلیسا چطور بود؟
‫خوب بود، خوبه.
‫آقای سوپرانو رو یادته؟
‫کورادو صدام کن!
‫سلام، عزیزم.
‫حالتون چطوره؟
‫می‌خواستم غر بزنم، ولی کی گوش می‌ده؟
‫هوم.
‫یه داروی جدید بهم دادن.
‫آب دهنمو راه انداخته.
‫می‌ذارم گپ بزنید. من چند تا ‫نامه دارم که باید بهشون جواب بدم.
‫- اون پسر خوبیه. ‫- ممنون.
‫یه داروی جدیدی بهم دادن،
‫آب دهنمو راه انداخته.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫شاید بتونی یه چیزی رو برام روشن کنی.
‫دکتر مندل می‌گه با بقیه بیمارا ‫رفتار پرخاشگرانه داشتی؟
‫اولا این چرت محضه.
‫- کارتر... ‫- چطوره بری اصل مطلب.
‫چی داری میگی؟
‫به جای اینکه وانمود کنی ‫واسه حال من اهمیت قائلی.
‫حالا ظاهراً داری یه زورگو می‌شی.
‫دکتر مندل فکر می‌کنه رفتارای ‫تو از آدمای اشتباه الگوبرداری شده.
‫واقعاً؟ مثل کی؟
‫خودت می‌دونی کی. اون گانگستر.
‫تو که از همه بهتر باید بدونی نباید ‫چیزای توی روزنامه‌ها رو باور کنی،
‫با اون همه چرت و پرتی ‫که در مورد بابا نوشتن.
‫اون وال استریت ژورنال بود.
‫کاملاً فرق داشت.
‫هیچ‌وقت کافی نیست، مگه نه؟
‫کل زمانی که توی ام‌آی‌تی بودم، بهم می‌گفتی: ‫«برو بیرون و دوست پیدا کن.»
‫حالا که بالاخره یه کم یاد گرفتم ‫از خودم دفاع کنم،
‫یهو این یه چیز منفی شد.
‫می‌خوام تحویل بدم. به اسم اسپیرز.
‫سیل.
‫می‌رم رسیدگی کنم.
‫- سلام. ‫- وضعیت خوب نیست.
‫مامورای فدرال یه جسد پیدا کردن. یه اسکلت.
‫موقتاً شناسایی کردنش که همون یاروئه.
‫- لعنت بهش. ‫- سعی کن آروم باشی، باشه؟
‫- پالی حالش چطوره؟ ‫- فکش که خیلی خوب کار می‌کنه،
‫اصلا خفه نمی‌شه.
‫این خیلی بده.
‫اصلا اون باید نگران چی باشه؟
‫تو همچین موقعیتایی، مامورای ‫فدرال به اون کاری ندارن، باور کن.
‫من عاشقشم، ولی... خودت می‌دونی چطوریه.
‫باور کن می‌دونم چی میگی.
‫دیگه چی؟ بذار فکر کنم.
‫سر زدم به کارم، حالش خوبه.
‫اگه چیزی شنیدی بهم زنگ بزن.
‫«اشکالی نداره، جویی.
‫از کلاهت استفاده کن!»
‫«و امیدوارم به‌زودی ‫ازت خبری بشنوم.
‫ارادتمند...»
‫نه. «با احترام، کورادو سوپرانو.»
‫بخونش.
‫«جناب معاون رئیس‌جمهور چنی،
‫به‌عنوان مردی قدرتمند که بیش از حد با
‫شلیک تصادفی اسلحه آشناست، ‫دارم نامه می‌نویسم به امید
‫اینکه توی موقعیت من دخالت کنید.
‫مثل شما، منم در یک ‫حادثه ناگوار درگیر شدم
‫وقتی اسلحه‌ای که دستم ‫بود اشتباهی شلیک کرد.»
‫حواست باشه.
‫اگه جای تو بودم، یه مدت ‫از بازی‌های کارتی دست می‌کشیدم.
‫مشکل چیه؟
‫پروفسور تو رو به دکتر مندل لو داده.
‫با اونا چه‌کار می‌کنی، جمیل؟
‫عکسای امضاشده مردی ‫که تونی سوپرانو رو رئیس کرد؟
‫اینا راحت توی سایت ای‌بی فروش می‌ره.
‫امضاش کن.
‫قرارمون همین بود.
‫می‌خوای اون نوشابه‌ها رو بگیری؟
‫چه دنیای مریضیه.
‫- این برای توئه. ‫- وای.
‫برای کریستینا و جیا هم گرفتم.
‫ممنون. ‫[کلیور]
‫دی‌وی‌دیش کجاست؟
‫این به ذهنم نرسیده بود.
‫می‌گم به سیل یکی برات پست کنه.
‫حالا که اینجایی.
‫گوش کن، قبل از اینکه دخترا بیان.
‫اون یارو کوباییه که گفتمو یادته؟
‫کامیونا رو می‌زنه.
‫آخرین بار «آمریکن استاندارد» بود...
‫سینک، توالت، وان.
‫عجب.
‫باشه، بیا حرف بزنیم.
‫شمارشو بهت می‌دم، بهش زنگ بزن.
‫حالا اینو ببین.
‫باور نمی‌کنی چی پیدا کردم
‫وقتی داشتیم به خونه ‫جدید اسباب‌کشی می‌کردیم.
‫عجب.
‫میکی پینتو اینو سال ۱۹۶۱ گرفت.
‫این موها رو ببین.
‫چقدر خوش‌تیپ بوده، مگه نه؟
‫اون مچ‌بند، اون چیز چرمی.
‫یادمه یکی مثل همون گرفتم،
‫من و همه دوستام گرفتیم.
‫می‌خواستیم گردن کلفت باشیم، مثل اون.
‫اون بزرگه، اون عمو جونیورته
‫به همراه بابات جلوی ساتریال.
‫خودشه.
‫بیاریتزه.
‫تازگی داشتیم درباره‌ش حرف می‌زدیم.
‫می‌دونی قراره چه‌کار کنم.
‫می‌گم به دخترم اونا رو اسکن کنه تو کامپیوتر
‫تا چند تا کپی براتون بگیرم.
‫اوه.
‫اوه. این زنمه. باید اینو جواب بدم.
‫نه، بمون، بمون. اشکالی نداره، بیا.
‫باید برم کیسه‌مو خالی کنم.
‫سلام،‌ عزیزم، اوضاع چطوره؟
‫جیا سلام می‌رسونه،‌ بچه‌ها.
‫سلام، جیا!
‫ای خدا. الان دیگه توی کیسه ادرار می‌کنه؟
‫کاش همین الان بمیرم راحت شم!
‫با یه انبار بزرگ
‫که ۲۸ هکتار رو پوشش می‌ده
‫که تا سقف با بیش از ۳۰۰۰ محصول پر شده
‫که می‌تونی اونا رو با قیمتای ‫کف بازار سفارش بدی
‫و با سود ۳۰۰ درصد و بیشتر بفروشی!
‫حالا به همون آسونی
‫می‌تونی اونو محقق کنی.
‫فقط گوشی رو بردار
‫و به این شماره رایگان زنگ بزن...
‫الو.
‫جونیور، پت هستم.
‫به نقشه‌مون فکر کردی؟
‫- چه نقشه‌ای؟ ‫- دندونپزشک.
‫اونی که گفتیم.
‫تو کی هستی؟
‫من پتم! قضیه دندون‌پزشک رو یادت رفته؟
‫قرار بود وقت بگیری.
‫منو یواشکی می‌بری بیرون.
‫کجا مخفی بشم؟
‫یه خونه امن. نمی‌دونم!
‫الان وقتش نیست.
‫منو تحت نظر دارن. بعداً زنگ بزن.
‫چون به‌زودی برمی‌گردم ساراسوتا...
‫برای شروع رایگان،
‫اونا کلی ایده و پشتیبانی ‫براتون فراهم می‌کنن،
‫و کیفیت محصولات حتی بهتر از
‫چیزاییه که تو کاتالوگا می‌بینید.
‫من تصمیم گرفتم که رئیس خودم باشم...
‫می‌خواین درباره آدمای راست قامت حرف بزنیم؟
‫هی، اون دهاتی تو جشن
‫که داشت به دخترعموت ‫پرت و پلا می‌گفت رو یادته؟
‫این دیوونه یه دیگ روغن داغو
‫مستقیم از میز زپوله رو این مرتیکه ریخت.
‫خدای من!
‫هی، تون،
‫یادته وقتی همه‌مون اون خونه ‫رو تو ساحل اجاره کردیم؟
‫- اونی که ساس داشت؟ ‫- تابستون سال ۷۸.
‫کارلو، سیلویو، فرانکی ناپولی...
‫خونه بالای ساحل. سانی اسپینز ‫از برانکس اجارش کرده بود، آره؟
‫اونجا بود که اون بچه هیپی به‌طور مرموزی
‫تو اون مهمونی غرق شد. هه هه.
‫آره.
‫هی، تون.
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره.
‫- مطمئنی، تی؟ ‫- یه کم ساکتی.
‫چون...
‫«یادته وقتی» پایین‌ترین سطح مکالمه‌ست.
‫پوف.
‫به تامی دی‌لیو گفتم، حالا تو رئیس هستی.
‫این شرکت ساخت‌وساز دی‌لیو کوفتی ‫همیشه مشکل داشته.
‫بهش بگو من شخصاً ناراحتم.
‫گریوی خوبیه، مگه نه؟
‫آره.
‫در هر صورت... سهمت.
‫پاتریشیا چطوره؟
‫می‌شه بخورم؟
‫بفرما.
‫حالا با تا کردن
‫هر گوشه شروع می‌کنم،
‫اونا رو به مرکز کاغذ میارم...
‫اینم از این، کاپیتان بلاد! ‫[فیلمی قدیمی]
‫حالا سه تا می‌زنیم.
‫چکرز. بازی مردای متفکر.
‫- می‌خوای بزنم تو دهنت؟ ‫- کورادو؟
‫حواست به حرف زدنت باشه.
‫همه اینو دارن؟ خیلی خب...
‫تو چی می‌خوای؟
‫اگه بری کنار، شاید دستم به شطرنج برسه.
‫اگه نرم کنار می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫- تو منو نمی‌ترسونی. ‫- کورادو.
‫شانس آوردی اون اینجاست، مردک.
‫طبیعتاً. فقط وقتی یه
‫شخصیت قدرتمند نزدیکه که مواظبه ‫دست از پا خطا نکنی
‫گردن کلفتی.
‫- به چه روزی افتادی... ‫- کورادو!
‫آه!
‫بزنش! بزنش!
‫خوشت اومد؟
‫مرتیکه زبون دراز!
‫خوشت اومد؟!
‫وای خدا، نه!
‫این عوضی رو می‌کشم!
‫آقای سوپرانو رو به‌عنوان ‫مهاجم توصیف می‌کنید؟
‫به‌طور کلی دردسرسازه؟
‫نه،‌ آدم خوبیه.
‫فقط باید بدونی چطور ‫باهاش حرف بزنی، همین.
‫چه ساعت قشنگی داری. قدیمیه؟
‫بولوا، آره. از بازار دست‌دوم گرفتمش.
‫حتماً حسابی گرون بوده.
‫چرا من تنها پرستاری‌ هستم ‫که اینجا ازش بازجویی می‌شه؟
‫بخاطر رنگ پوستم که نیست، نه؟
‫ممنون از همکاریت. می‌تونی بری.
‫می‌خوام یه دستور تغییر ‫برای داروهای سوپرانو بنویسم.
‫آره، به یه وام کوتاه‌مدت نیاز دارم... ‫اگه بتونی. ۲۰۰ هزار تا.
‫- حله. ‫- چی بگم؟ اخیرا وضعم خراب بوده.
‫پیش میاد.
‫بازی ساعت یک رو سر ‫یه گل سه امتیازی باختم.
‫بعد بازی ساعت چهار، ‫دنبال پول بودم،
‫من ۴۹ منهای ۲ رو انتخاب کردم و...
‫آه، بی‌خیال. نمی‌خوای اینو بشنوی.
‫چند ماهه این‌جوریه.
‫این نیز بگذرد.
‫- باشه، ممنون، عمو. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫[متاسفانه به دلیل مشغله کاری، معاون اول ‫رئیس‌جمهور قادر به پاسخ‌گویی به نامه شما نیست]
‫کورادو.
‫- کورادو. ‫- هان؟
‫وقت جلسه گروهیه.
‫بخاطر این قرصای جدید توی ‫این دو روز اخیره.
‫اصلا انرژی ندارم.
‫عوض می‌شه. یه دوره تطبیق کوتاه داره.
‫ولی حالا همش خوابم.
‫- نمی‌تونم تمرکز کنم. ‫- فقط یه کم بهش وقت بده.
‫حالت خیلی بهتر می‌شه، و ‫حافظه‌ات هم بهتر می‌شه.
‫می‌دونی که این چرته، درسته؟
‫دارن سعی می‌کنن بی‌حست کنن.
‫به خاطر کاری که با پروفسور کردی.
‫این یارو کدوم گوریه؟
‫بینز گفت غرب خیابون ۸۴، درسته؟
‫اونجاست.
‫این دیگه چیه؟
‫هی، هی، هی! لعنتی.
‫رامون کیه؟
‫زیاد منتظر موندین؟
‫امشب همه جز چارو اومدن؟
‫خیلی خب، صبر کنین، صبر کنین.
‫صبر کنین.
‫من تونیم، این پالیه.
‫اینم استبانه به همراه بقیه بچه‌ها.
‫از یه عروسی اومدم.
‫خب دوست‌مون روی ویلچر بهمون گفت
‫شما به جنسا دائما دسترسی دارین.
‫خیلی خب.
‫یه تریلی پر از ابزار برقی دارم
‫که آخر این ماه می‌رسه.
‫پلمپ کارخونه بلک‌انددکر، ‫یه سری ابزار برند ماکیتا هم هست.
‫می‌تونم سر دلاری ۶۰ سنت باهاتون توافق کنم.
‫شصت هزار دلار.
‫خب، ۵۵ هم خوبه، ولی این ‫شامل حمل به جرسی هم می‌شه.
‫فکر کردی ما شرکت حمل و نقلیم؟
‫ببین، تو کامیونو بفرست شمال، ‫ما پرش می‌کنیم و برمی‌گردونیم.
‫یه سری تشک بادی و ‫اسباب‌بازیای استخری دارم،
‫و می‌تونم اونا رو با کراستاسی پر کنم،
‫یه شامپوی فرانسویه،
‫توی خرده‌فروشی هر بطریش ۲۰ دلار فروش می‌ره.
‫تو پنج درصد بعد از فروش می‌گیری،
‫ولی این یه کم اعتماد می‌خواد.
‫باشه.
‫ما دنبال یه رابطه بلندمدتیم. درسته؟
‫- تماس می‌گیریم. ‫- خیلی خب.
‫حالت خوبه، عمو؟
‫هه هه.
‫کورادو. امروز چطوری؟
‫دارم آروم می‌میرم، اینجوری‌ام.
‫داروهاتو بخور.
‫حالا برای من یه نازی شدی، آره؟
‫- اینقدر هل نده! ‫- نمی‌دادم!
‫این‌قدر به بقیه نخور!
‫باید می‌دیدیش.
‫می‌تونه از پس خودش بربیاد.
‫جرات یه جوون بیست‌ساله رو داره.
‫دوستمونه، ولی چقدر زر می‌زنه.
‫بهم گفت به هیچ‌کس نگم ‫سرطان پروستات داره.
‫گفتم باشه. خودش به همه گفت.
‫همیشه این‌جوری بود.
‫نه. اون یه پا گری کوپر بود.
‫فراموش کردی.
‫یه بار وقتی تلفنی باهاش حرف می‌زدم ‫خوابم برد.
‫بیست دقیقه بعد بیدار شدم، ‫و هنوز داشت حرف می‌زد.
‫باید بگم،...
‫اخیراً نگرانم کرده.
‫نه.
‫بیخیال.
‫هی، آدمایی که تنها زندگی می‌کنن ‫این‌جوری می‌شن. غم‌انگیزه.
‫دارم به حرفی که زدی اشاره می‌کنم.
‫زن نداره، بچه نداره...
‫درآمد ثابت هم نداره.
‫جز بارون، که داره تموم می‌شه.
‫بهش گفتم: «اگه نمیتونی ‫درآمد قانونی نشون بدی،
‫در برابر مامورای فدرال آسیب‌پذیری.»
‫هیچ غلطی در این مورد نمی‌کنه.
‫فکر می‌کنم بیخودی داری نگران می‌شی، تونی.
‫همه‌چیز داره خوب پیش می‌ره.
‫بالاخره.
‫شاید فقط... منتظرم یه اتفاق بدی بیفته.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که پالی ‫گالتیری یه آدم درستکاره.
‫تا حالا آزمایش شده؟
‫می‌دونی، اون یه...
‫نقاشی از من تو خونه‌ش داشت.
‫من لباس یه ژنرال کوفتی تنم بود.
‫درباره‌ش شنیدم.
‫آره، عصبانیم کرد. فکر کردم یه شوخیه.
‫ولی فکر نمی‌کنم شوخی باشه.
‫اون دوستت داره، تون.
‫تو کل دار و ندارشی.
‫تو، بچه‌ها، و تصویرش.
‫منم دوستش دارم.
‫همیشه داشتی.
‫سلام، سیل.
‫من با بابی اینجام.
‫جنا بهش زنگ زده بود.
‫- کی؟ ‫- خواهر کارن.
‫تو دادگاه کار می‌کنه!
‫اوه، آره، آره.
‫خب؟
‫نشستی؟
‫بگو دیگه.
‫جکی آپریل.
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫لری بهشون گفته ج.‌آ مسئول
‫مرگ یه شخص آفریقایی-آمریکایی خاص بوده.
‫اون هواتو داشت.
‫تبریک میگم، آنتونی!
‫آره، خب...
‫باید به فکر آینده بود، مگه نه؟
‫آره، ولی برای امشب خوبه، مگه نه؟
‫خیلی خب. ممنون.
‫بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫اون می‌پرسه «و این چه ربطی ‫به پرورش مرغ داره؟»
‫زنه می‌گه «من پارسال بیشتر ‫از ۵۰۰۰ تا خروس بزرگ کردم.»
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- باید برم دستشویی.
‫- یکی دیگه میگی؟ ‫- آره، یکی دیگه بگو!
‫یه زن و شوهری تصمیم ‫می‌گیرن یه بچه به سرپرستی بگیرن.
‫اونا میرن پرورشگاه،
‫دنبال یه بچه می‌گردن.
‫بعدش می‌فرستنشون بیمارستان
‫تا نوزادای بی‌سرپرست رو ببینن.
‫میگن «ببین! بچه‌ای ‫که می‌خوایم خیلی نازه،
‫اصلاً گریه نمی‌کنه!»
‫اوه... چی بود؟ خدا لعنتش کنه.
‫پرستار می‌گه: «حالا گریه نمی‌کنه.»
‫«صبر کن تا پستونک رو از دهنش دربیاریم.»
‫درسته. آره.
‫آه، لعنت به من!
‫اینجا یه حادثه داریم!
‫ای لعنت خدا به این!
‫کورادو، چی شد؟
‫ای خدا.
‫اشکالی نداره.
‫من پیرمردم. این اتفاقی بود.
‫تو دیتروپان می‌خوری، ‫برای جلوگیری از بی‌اختیاری.
‫همین‌طور سلِکسا که باید پرخاشگریتو کم کنه.
‫من دارو‌هامو می‌خورم.
‫اگه باور نمی‌کنی از هورمل بپرس.
‫جمیل. اخراجش کردن.
‫آقای سوپرانو، یه اعتماد متقابل
‫بین کادر و بیمارامون ‫درباره درمان وجود داره.
‫این یعنی یه انتخاب داری.
‫یا می‌تونی پوشک بزرگسال بپوشی
‫تا وقتی که به یه مرکز دیگه منتقل بشی،
‫یا می‌تونی دارو‌هاتو همون‌طور ‫که تجویز شده بخوری.
‫چیزهای که با یه ستاره مرتبط هستن ‫رو توصیف کن...
‫بیا، کورادو. وقت خوردن داروهاته.
‫آی‌پاد کوفتیم کجاست؟
‫هر روز سر این آی‌پادت ‫داد و بی‌داد می‌کنی، کارتر!
‫انقدر شلوغش نکن.
‫چرا این کارو کردی؟
‫باید دوباره خودمو خیس کنم؟
‫ولی من اون کارو کردم.
‫منو مجبور می‌کنن. چی می‌خوای بهت بگم؟
‫ممکن بود گیر بیفتم.
‫اصلا برات مهم نیست.
‫بیا یه بازی کارتی راه بندازیم.
‫هورمل رو اخراج کردن.
‫جمیل؟ گور باباش. منو داری.
‫شاید فردا، بچه. نمی‌دونم. خسته‌م.
‫اولد آیرون‌سایدز.
‫باید بگی، «کی، بینزی؟»
‫آره.
‫کجا بودی؟
‫برای ناهار نیومدی.
‫اینا رو برات آوردم. از کیث گرفتم.
‫بهم پول بدهکار بود.
‫«هوتی و بلوفیش.»
‫ممنون.
‫نامه قشنگی برای چنی نوشتی.
‫ولی خودش اونو نمی‌خونه. ‫اونا برای اینکار رایانه دارن.
‫از لینچ پرسیدم، پروفسور.
‫چرا باهاش حرف می‌زنی؟
‫می‌گه شانس‌مون بیشتره
‫اگه برای شرکتش، هالیبرتون نامه بنویسیم.
‫بابام سهام گرامن داشت.
‫بابابزرگم می‌گفت بابام شخصیت نداشت.
‫بابابزرگم یه شیر بود.
‫تو خیلی باهوشی، آنتونی.
‫مطمئنم املاتم خیلی خوبه.
‫ریگاتونی به سبک پالی.
‫ولی چون تو داری می‌خوریش،
‫شاید باید بشه ریگاتونی به سبک تونی.
‫اه.
‫ای خدا.
‫گرسنه نیستی؟
‫بخاطر معده کوفتیم نمی‌تونم بخورم.
‫وقتی رفتی پایین،
‫- فکر کردم یه نهنگ دیدم. ‫- جدی؟
‫یاد جینی سک افتادم.
‫هه.
‫اون شوخی که رالف درباره‌ش کرد، ‫واقعاً خنده‌دار بود.
‫صرف نظر از حرفی که جان گفت.
‫باید حس شوخ‌طبعی داشته باشی، درسته؟
‫آره.
‫شنیدم یه کار دفتری گرفته.
‫شرکت چاب اینشورنس.
‫تو بودی که بهش گفتی، درسته؟
‫چیز مهمی نیست! منم بودم ‫نمی‌تونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫این چیزا دهن به دهن می‌چرخه، تون. نمی‌دونم.
‫آره.
‫اون رالف آدم خنده‌داری بود.
‫خیلی درگیر فیلم گلادیاتور بود،
‫اون موقع که با زنجیر زد تو چشم جورجی.
‫دوست داشتم قیافه جان رو ‫وقتی اون حرفو شنید می‌دیدم.
‫همیشه نشون میداد ‫که خیلی به زنش وفاداره.
‫آقای نچسب.
‫راستی...
‫قصد بی‌احترامی ندارم، ولی تا حالا ‫چک کردی ببینی تورت داری یا نه؟
‫- چی؟ ‫- سندرم تورت.
‫جدی میگم.
‫هی می‌گی «هه هه. هه هه.» ‫انگار یه تیکی داری.
‫نمی‌دونم.
‫مثل بعضیا که دندوناشونو به هم می‌ساییدن.
‫وقتی عصبی یا مضطربم این‌جوریه.
‫بی‌خیال، تو به جان درباره ‫اون شوخی گفتی، درسته؟
‫من نبودم، تون.
‫تو نبودی؟
‫درسته.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫خیلی خب.
‫از اونا.
‫- سریع بگیرش! ‫- تون! دردم گرفت!
‫دعوا!
‫برای پیدا کردن یه خوراکی باید چه‌کار کنم؟
‫وقتی موقعم برسه، بهم بگو...
‫می‌تونم بایستم؟
‫کی پشت در بود؟
‫ویلیامز-سونوما. از پالی.
‫دستگاه اسپرسوساز ‫کرومی نیمه‌اتوماتیک الکترا.
‫- خب؟ ‫- خدای من، تونی، این حدود ۲۰۰۰ دلار قیمتشه.
‫اون مرد چشه؟
‫چشه؟ هیچیش نیست.
‫آدمایی مثل اون هستن که اجازه می‌دن ‫کل سبک زندگی‌مون این‌جوری باشه.
‫منو ببر خونه ژانت.
‫با تشدید ظاهری درگیری ‫بر سر قدرت در مافیا...
‫چه سالی؟ بذار ببینم، ۷۲، ۷۳،
‫زمانای فیچ لامانا بود؟
‫من دارم می‌ترکونم.
‫ماه‌هاست یه شرط‌بندی نباختم.
‫بعد از یه کمین...
‫تون، اینو دیدی؟
‫- رئیس. ‫- سلام.
‫انگار حالا فیل رئیس ‫اصلی اونجاست، آره؟
‫بگذریم، ما تو مکس‌ولز پلوم بودیم
‫شب شنبه قبل از بازی.
‫نیمث اومد تو بازی.
‫اوضاعش داغون بود،
‫انگار مثل یه ملوان تا خرخره الکل خورده بود.
‫برای همین می‌دونستم بازی داره به فنا می‌ره.
‫به برادرم جری گفتم...
‫اون موقع فقط یه بچه بود،
‫«این پول رو ببر برای ‫کاروسوی پیر که اون گوشه‌ست
‫و همه‌شو علیه جتس شرط ببند.»
‫برادرم داشت بعد از تب روماتیسمی ‫خوب می‌شد، نمی‌تونست...
‫«ترجمه از میثم موسویان»