‫[تقدیم به «جان پترسون»]
‫«ترجمه از محمد سید»
‫کثافت!
‫از این‌طرف، عزیزم.
‫بریم که لحظات خوبی رو تجربه کنیم.
‫جداً امشب خیلی خوشگل شدی.
‫بله؟
‫تموم شد. گوش کن.
‫عجب، به‌نظر میاد یه مهمونی درست‌وحسابی بوده.
‫ دوستت، اونی که مثل شاه‌هاست، ‫داشت می‌رفت تو که اتفاق افتاد.
‫با یه زنیکۀ دیگه پرت شدن هوا.
‫...و در آخر، انتقال سند «جامبا جوس».
‫- ممنون. ‫- متشکرم.
‫بیرون می‌بینمت.
‫ببین، فقط می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫برای اون روز... من یه سیاستی دارم
‫که کار رو قاتیِ مسائل شخصی نکنم...
‫نیازی به عذرخواهی نیست، جدی می‌گم.
‫خوبه، چون حقیقتش نتونستم فراموشت کنم،
‫و این‌طور هم نیست که سعی نکرده باشم.
‫خب، برای شام وقت داری؟
‫شاید؟
‫ممنون، ولی خیلی تمایلی ندارم.
‫البته بابت فروش بهت تبریک می‌گم.
‫رنگِ «آفتاب صبحگاهی»، از شرکتِ بنجامین مور.
‫و می‌تونیم حاشیه‌ها رو با شخصیت‌های دیزنی کار کنیم.
‫این چیزها بهم استرس می‌ده.
‫باید صبر کنیم تا بچه به دنیا بیاد بعد دکور کنیم.
‫بازم این خرافات؟
‫فیلم پنگوئن‌ها رو یادته؟ ‫یادته چطوری گریه می‌کردی؟
‫ماه‌ها روی یه تخم می‌شینی،
‫یه چیز کوچیک که اشتباه پیش بره، هیچی برات نمی‌مونه.
‫عزیزم، من آدریانا نیستم.
‫خودم سالمم. بچه‌مون سالمه.
‫انقدر نگران نباش و از این دوران لذت ببر، باشه؟
‫لذت می‌برم. فقط بذار جوجه رو آخر پاییز بشمریم.
‫[بوقلمون تازه و کاملاً طبیعی]
‫کارگره به‌موقع رفت؟
‫تا من بیدار شم رفته بود.
‫قبلاً این‌طوری بود ‫که تا تو بیدار شی هنوز خونه نیومده بود.
‫چی شده؟
‫لیز لا سروا خودکشیِ ناموفق داشته. با قرص.
‫واسه چی این کار رو کرده؟
‫ظاهراً از «سپاه رستگاری» ‫یه نامه برای اِید رسیده دستش.
‫- اِید بی‌خانمان شده؟ ‫- اون هر سال کمک مالی می‌کرد
‫تا روز شکرگزاری به بی‌خانمان‌ها غذا بدن.
‫ظاهراً اون نامه حال لیز رو بد کرده.
‫ببین، باید بگم باهاش همدردی می‌کنم، ولی...
‫اون فکر می‌کنه دخترش مُرده.
‫بهت که گفتم، ‫ یه خواب دیگه در مورد اِید توی پاریس دیدم.
‫یه پلیس فرانسوی بهم گفت ‫اون مُرده و من باید بهش خبر می‌دادم.
‫می‌دونم، کارم. «پپه لو پیو»...
‫اینکه آدریانا گم شده هنوز سر جاشه.
‫اینکه مامانش یه دائم‌الخمرِ تلخ‌گوشته
‫که نمی‌تونه واقعیت رو بپذیره هم هنوز سر جاشه.
‫چه واقعیتی؟
‫اینکه دخترش ازش متنفر بود و برای همین ول کرد رفت.
‫این حرف رو دو هفته بعد از اینکه
‫دختر خودمون رفت کالیفرنیا، به من می‌زنی.
‫بی‌خیال. می‌شه تمومش کنی؟ ‫ این... این یه وضعیت کاملاً متفاوته.
‫ببخشید، ببخشید. ‫فقط...
‫فقط همه‌چی با هم پیش اومده.
‫چه همه‌چی‌ای؟
‫تعطیلات داره می‌رسه ‫و وضعیت اون خونه‌هه به گند کشیده شده.
‫خب، ای‌جی یه کار پیدا کرده. حالش بهتره.
‫تو دوتا بچۀ خوشگل بزرگ کردی.
‫یه شوهر داری که عاشقته.
‫یه خونۀ قشنگ برامون ساختی.
‫اینا کم چیزی‌ان؟
‫بی‌خیال.
‫این خیلی هم مثل مسابقات روز شکرگزاری نیست، اِد.
‫چه مرگته؟ بی‌خیال، تمومش کن.
‫به این زودی یاد گرفته ‫مثل یه کارگر ساختمونی واقعی حرف بزنه.
‫آره، بامزه بود. ‫خودت دوست داری بری توی سرما کار کنی؟
‫برو به بوقلمون سر بزن.
‫یه‌کم دیپ پیاز هم بیار.
‫خب، مرغ عشق تو در چه حاله؟
‫چی زرت و پرت می‌کنی؟
‫بی‌خیال! تلفن‌های یواشکی...
‫می‌دونم یه دوست مخصوصِ جدید داری.
‫- چی بگم والا. ‫- وقتی زنت توی خونه حامله‌ست؟
‫زمان‌بندی‌ات حرف نداره.
‫به اون هم می‌رسم. ‫ولش نکردم به حال خودش که.
‫نکتۀ خوبیه. ‫وقتی کارملا درگیر ساخت اون خونه‌هه بود
‫نمی‌دونی چه شب‌هایی که تنها می‌موندم
‫چون خانم رفته بود دنبال شیرآلات حموم.
‫خب این جدیده رو چرا نمیاریش این طرف‌ها؟
‫راستش بدم نمی‌اومد بیارمش، ولی...
‫بین خودمون بمونه؛ اون سیاه‌پوسته.
‫عه! داری با یه سیاه‌پوست می‌پری؟
‫خیلی هم جذابه. باکلاس.
‫نه اینکه برای پالی مهم باشه.
‫بازم باید به همۀ اراجیف نژادپرستانه‌اش گوش می‌دادم.
‫آره. زنه هم ناراحت می‌شد.
‫سلام، عمو پالی.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫ببین کی اومده! ‫بیا جلو. بیا جلو ببینمت.
‫چکت رو گرفتم.
‫بلانکا خیلی خوشگله، مگه نه؟
‫سلام. من آنتونی‌ام.
‫آره. همین الان کارهای اداری‌ات رو انجام دادم.
‫- توی جرسی زندگی می‌کنی؟ ‫- سلام.
‫دکترمه. باید جواب بدم.
‫سوپرانو!
‫همون‌طور که می‌دونیم، ‫ فیل از من خواست این جلسه رو برای...
‫آتیش‌سوزی اتاق شرط‌بندی‌هاش ترتیب بدم.
‫تصحیح می‌کنم.
‫تو از من خواستی شرکت کنم.
‫- من موافقت کردم. ‫- منصفانه‌ست.
‫حالا اسمش رو نمی‌ذارم جلسۀ رسمی چون...
‫ممکنه ازش برداشت اشتباه بشه.
‫بیاید بهش به چشم یه جلسۀ هم‌فکری نگاه کنیم.
‫حالا به هر دلیلی، اتفاقات خاصی
‫اخیراً رخ داده که علاوه بر خطرناک بودن
‫می‌تونه تأثیر نامطلوبی ‫ روی سود نهایی هر دو طرف داشته باشه.
‫می‌دونم به هیکل ویتو ضربه وارد شد، ‫البته اگه منظورت اینه!
‫هر چی می‌خوای بهش بگو ‫ولی اون یکی از فرمانده‌های منه.
‫فرمانده؟ فرماندهِ نیروی دریایی، آره؟
‫- فیل، لطفاً! ‫- لطفاً و کوفت!
‫اون مرد مایۀ ننگ بود.
‫ولی قبل از اینکه مسئله‌ی اعتیادش سروصدا کنه، ‫ برای من کار می‌کرد.
‫و کلی پول توی جیب من ریخت.
‫توی جیب تو هم همین‌طور.
‫حرف از پول‌سازها شد! ‫دام گامیلوی چاقالو چی؟
‫- خب چی؟ ‫- گم شده.
‫خیلی‌ها نگران سلامتی‌اش هستن.
‫خب الان من باید چیزی دربارۀ اون بدونم؟
‫از قضا، آخرین بار توی نیوجرسی دیده شده.
‫هیندنبورگ هم همین‌طور.
‫شاید بخوای اونم بررسی کنی.
‫تونی، خواهش می‌کنم! فیل.
‫داریم از بحث خارج می‌شیم.
‫من توی این کار بزرگ شدم، رفقا.
‫و تازگی دوستم «راستی» رو از دست دادم،
‫و به دلایلی که به وقتش می‌فهمم. باور کنید!
‫اگه یه چیزی بابام بهم یاد داده باشه، اینه:
‫یه قطره خون، گرون‌تر از یه گالن طلاست. ‫(گالن: واحد اندازه‌گیری)
‫توی کار من، توی کار همه‌مون،
‫این درگیری‌های داخلی داره ضرر می‌زنه.
‫من حاضرم بی‌خیال همه‌چی شم.
‫گذشته‌ها رو فراموش کنم.
‫از نظر من مشکلی نیست.
‫یه تصمیم عاقلانه، از طرف هر دوتون.
‫چیزی که من دوست دارم ببینم یه آتش‌بسه.
‫از نو شروع کنیم.
‫کسب‌وکارهای صوری، اتاق شرط‌بندی، ویتو... ‫همه‌چی رو پشت سر بذاریم.
‫آره.
‫داداشت بیلی، هر اتفاقی که براش افتاد...
‫خیلی‌خب. «هر اتفاقی که براش افتاد»؟
‫- تیراندازی. ‫- «هر اتفاقی که براش افتاد»؟
‫خدا بیامرزتش.
‫بهت می‌گم چه اتفاق کوفتی‌ای براش افتاد.
‫پسرخالۀ این کثافت...
‫آروم باش، فیل.
‫شش‌تا تیر به اون بچه زد
‫بدون هیچ خصومت قبلی‌ای.
‫پسرخالۀ من مُرده.
‫- گور بابات! ‫- فیل!
‫داشتیم به جاهای خوبی می‌رسیدیم.
‫منظورم این نبود که بگم...
‫به درک که منظورت چی بود، گوساله!
‫بریم.
‫از دست تو، کارماین! چه غلطی کردی؟
‫اصلاً چرا باید این موضوع رو پیش می‌کشیدی؟
‫تخته رو نگه داشته بود ‫ و حواسش جای دیگه‌ای بود.
‫بعد تفنگ میخ‌کوب شلیک شد و بوم!
‫صاف رفت توی گونۀ یارو.
‫اوه! عجب!
‫- پاسائیک. ‫- چی؟
‫جایی که زندگی می‌کنم. خودت پرسیدی.
‫درسته.
‫چرا اینو ازم پرسیدی؟
‫می‌خوای بیای پیشم، منو ببری سر قرار؟
‫آره، حتماً.
‫من یه پسر دارم، هکتور.
‫سه‌ سالشه.
‫عه، چه خوب.
‫بهم زنگ می‌زنی، مگه نه؟
‫هی... فقط شش رقم شماره‌ست.
‫آخریش رو ننوشتم.
‫اگه می‌خوای منو پیدا کنی، باید براش زحمت بکشی.
‫یه تماس اضطراری روی خط دو دارید.
‫وای خدا. بابا؟
‫اگه گفتی کیه؟
‫- خنده‌دار نیست. ‫- مجبور شدم توجهت رو جلب کنم.
‫خب، توجهم به تو بود. حالا داری وقتم رو تلف می‌کنی. ‫ باید برم.
‫صبر کن. یه انبار داری ‫ که توی پاناما برای فروش گذاشتی.
‫قبلاً تأمین‌کننده‌ی یونیفرم بوده. قیمتش چنده؟
‫سه و دویست‌و‌پنجاه. حالا می‌شه برم؟
‫داشتم از اونجا رد می‌شدم. حس کردم پتانسیل خوبی داره.
‫ولی در واقع ۸۷۰۰ متر مربع
‫سقف قیرگونی نشتی‌دار ‫و لوله‌های گرفتۀ گالوانیزه‌شده‌ست
‫و اصلاً رفت‌وآمدِ عابر نداره.
‫انقدر سخت نگیر.
‫یه فکری دارم؛
‫تو فروشنده رو راضی کن یه تخفیف درست‌وحسابی بده،
‫یه دستی بهش می‌کشم، بعدش می‌فروشیش.
‫ببین، هر چی که شده، ‫ما با هم پول درآوردیم، درسته؟
‫الان اینو جدی داری می‌گی؟
‫چیه؟ هیچ‌وقت از این کارها نمی‌کنی؟
‫بهت خبر می‌دم.
‫پایۀ هر چیزی بودم.
‫اون برگه‌های حساب امانی رو امضا کرد،
‫و دقیق نمی‌دونم چی شد،
‫ولی رفت.
‫خیلی تحقیرآمیز بود...
‫ خیلی به هم ریخته بودم. ‫نیاز به یه‌کم آرامش داشتم.
‫اونجا بود که رو آوردم به نوشیدنی.
‫با توجه به سابقه‌ام، می‌تونست بدتر باشه.
‫ممکن بود به هروئین رو بیارم.
‫جولی هستی، درسته؟
‫- جولیانا. ‫- کریستوفر.
‫از حرف‌هایی که داخل زدی خوشم اومد، جدی می‌گم.
‫خوشحالم... یا شایدم بهتره بگم متأسفم.
‫منم یه وضعیت مشابه با کارم دارم.
‫وقتی کارم خوب پیش می‌ره ‫واقعاً اون هیجان رو حس می‌کنم.
‫فکر نکنم تا حالا شنیده باشم اونجا حرف بزنی.
‫البته قضاوت نمی‌کنم.
‫از بقیه هم می‌شه چیزهای خوبی یاد گرفت.
‫من وقتم رو توی جلسات معتادان گمنام هم می‌گذرونم.
‫هروئین یه چیز دیگه‌ست، هان؟
‫آره والا.
‫- آشنا به‌نظر میای. ‫- قصابی ساتریال که اونجاست.
‫آها، درسته.
‫به‌به. حله.
‫خب به گمونم می‌بینمت. ‫یا شاید هفتۀ دیگه همین‌جا ببینمت.
‫وایستا. می‌خوای بریم قهوه بخوریم؟
‫خب... باشه.
‫می‌خوای بریم اون کافۀ کوچیکِ ‫ سرِ خیابون «سیپ» و «جی.‌اف.‌کی»؟
‫برای بعضی‌ها، افسردگی یه‌جور
‫درون‌گرایی اجباریه.
‫برای لینکلن، فوق‌العاده دردناک بوده.
‫ولی از دل اون درون‌گرایی اجباری...
‫کجا بودی؟
‫خونۀ لیندا مرولا.
‫برات پیام گذاشتم. ‫خیریۀ سالانۀ اسباب‌بازی کریسمس بود.
‫- چطور بود؟ ‫- خوب بود. ما یه ایکس‌باکس دادیم.
‫خب، استن کلیمیک اونجا بود.
‫شوهر روث؛ برای شرکت «کرول» کار می‌کنه.
‫کارآگاه‌های خصوصی؟
‫کارهای کامپیوتریشون رو انجام می‌ده.
‫بگذریم؛ داشتم در مورد اِید بهش می‌گفتم،
‫و اون گفت باید آدم‌های حرفه‌ای استخدام کنیم
‫تا ردّش رو بزنن.
‫- کارم... ‫- اون‌قدرها هم که فکر می‌کنی گرون نیست، تونی.
‫کارتش رو بهم داد.
‫ببین، بحث پولش نیست.
‫هیچ‌وقت فکر کردی که شاید این ‫دخالت توی زندگی شخصی اِید باشه؟
‫ولی اگه توی دردسر افتاده باشه چی، تونی؟
‫استن گفت یه‌بار یه پرونده داشتن،
‫یه یارو از زیر خرج بچه‌اش در رفته.
‫علاقه‌مند به کوهنوردی بوده، ‫ ۱۲ سال گم شده بوده،
‫ردّش رو تا یه ایستگاه آب ‫توی بیابون موهاوی زدن.
‫اون خونۀ کارملا که بود؟ ‫باید بری به اون بازرس ساختمون فشار بیاری.
‫- گفتی ولش کنم. ‫- امروز انجامش بده، به‌خاطر همه‌مون.
‫زنم به یه شغل نیاز داره.
‫تونی، سلام. تعطیلات مبارک.
‫تعطیلات به خانواده‌ات هم خوش بگذره.
‫آره، به شما هم همین‌طور.
‫خب، بزرگتر از اون چیزیه که فکر می‌کردم.
‫با یه بسازبفروش که فکر می‌کرد ‫ می‌تونه باهاش آپارتمان و واحدهای تجاریِ کوچیک بسازه،
‫رفیق شدم، ‫ولی به چندتا مشکل کاربریِ زمین برخوردیم.
‫اونش رو بسپر به من.
‫خب، اون نامزدی که
‫در موردش بهم می‌گفتی کیه؟
‫ای خدا! اینجا چه کوفتی می‌خوای؟
‫- بی‌خیال شو دیگه. ‫- من سردرگُم شده بودم، خب؟
‫- ولی دیگه نیستم. ‫- چه جالب.
‫چون منم دقیقاً همین حس رو دارم.
‫هر چقدر وقت لازم داری بذار. ‫آخرش کلید رو بنداز توی صندوق پُست.
‫این تازه آخرین پیش‌نویسشه.
‫نویسنده‌ش رو توی یه جلسه دیدم.
‫«جی‌تی دولان». معتادِ شدید!
‫کاملاً مشخصه! ‫آروم و قرار نداشته.
‫آره، هنوز خرده‌کاری داره.
‫منظور بدی نداشتم. چیزهای خوبی توش هست.
‫در مورد عنوانش مطمئنی؟ «ساتور»؟
‫به‌خاطر ارتباطش با جری متیوز؟
‫راز موفقیت برای فیلم‌هایی مثل این رو می‌دونی؟
‫اسم‌های تک‌کلمه‌ای: ‫ «ارّه»، «مسافرخانه»، «ساتور».
‫ولی مایکل... اون بلافاصله می‌فهمه که رئیسه؟
‫شاید بخوای بیشتر مرموزش کنی.
‫شاید.
‫این رئیسه، واقعاً آدم خشنیه...
‫آنتونی سوپرانو این‌طوریه؟
‫اون فقط یه نقطۀ شروع برای این شخصیته.
‫یه‌کم شباهت داره.
‫مثلاً فکر می‌کنه همه‌چی مال اونه.
‫فقط عجیبه، می‌دونی؟ اینکه مال اون بودی.
‫من مال هیچ‌کس نبودم.
‫هیچی نشده. بهت که گفتم.
‫مهم نیست. اون توی ذهنش تو رو تصاحب کرده.
‫اَه. باشه.
‫حق با توئه. ‫اون ذهنش درگیر خیلی چیزهای دیگه‌ست.
‫مثلاً اینکه اون ساندویچ سوم رو بخوره یا نه.
‫سوءتفاهم نشه، ‫هیچ‌کس به اندازۀ من از «دام» خوشش نمی‌اومد.
‫حرفم اینه که نمی‌دونیم تونی پشت این قضیه بوده یا نه.
‫تلافی کار ویتو بود.
‫پس چرا اتاق شرط‌بندی‌ها رو منفجر کردن؟
‫مرتیکه عجب جیگری داره.
‫به منفجر کردن یه مغازه می‌گی جیگر؟
‫جیگر داشتن یعنی چشم‌توچشم یه نفر...
‫یه یخ‌شکن رو فرو کنی توی ریه‌اش.
‫منظورم از جیگر، «جسارت» بود.
‫می‌دونم منظورت چی بود.
‫اگه از من بپرسید، می‌گم این مثل حادثۀ ۱۱ سپتامبره.
‫تونی می‌خواست جلب توجه کنه؟ باشه.
‫توجه‌مون رو جلب کرد. ‫ حالا از روی کرۀ زمین محوش می‌کنیم.
‫می‌دونید اون چاقالوی کثافت، ‫می‌گه من شبیه شاه‌های قدیمی‌ام؟
‫- کی می‌گه؟ ‫- تونی.
‫- من که تا حالا حس نکرده بودم. ‫- مرتیکۀ خیکی.
‫ربطی نداره، فیل.
‫ولی اون داره امتحانت می‌کنه، دم‌به‌دقیقه.
‫و تو همه‌ش بهش رو می‌دی.
‫راست می‌گی.
‫ولی کُشتنِ یه رئیس؟
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫- قبلاً انجام شده. ‫- اون‌موقع هم اشتباه کردن.
‫پس چشم در برابر چشم، هان؟ ‫یکی رو از اون‌طرف انتخاب کن.
‫آشغال‌های سفیدپوست توی جلسات معتادان گمنام...
‫برنامۀ جری اسپرینگر راه انداختن.
‫امشب چته انقدر ناله می‌کنی؟
‫ببین، با یه دختره در ارتباط بودم.
‫جای حرف زدن اون داخله.
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست.
‫ اون مشاور املاکه که تونی ‫باهاش سر و کار داشت رو یادته؟
‫اون یهودیه.
‫آره بابا. تونی نشونش کرده. ‫من بودم عقب می‌کشیدم.
‫نه، دختره می‌گفت هیچ ارتباطی نداشتن.
‫دنبالش بوده ‫ولی به جایی نرسیدن.
‫اوکی. قضیه حساسه ولی اوکی!
‫نمی‌دونم اوکیه یا نه ‫ولی گور باباش، قرار نیست خبردار بشه، می‌دونی؟
‫پس مشکل چیه؟
‫دختره داره ترک می‌کنه.
‫هروئین.
‫اون؟
‫بهتر از این نمی‌شه!
‫گوش کن چی می‌گم. اون آخرین باری که رفتی سراغ مواد،
‫که از اون مهمونی شروع شد، ‫چقدر زحمت کشیدی تا از اون وضعیت برگردی؟
‫آدم‌های عادی وقتی رئیس‌هاشون بفهمن ‫اعتیادشون برگشته
‫براشون یه بلیت هواپیما به مینه‌سوتا می‌گیرن.
‫تونی با چیزی که ازت باقی می‌مونه ‫گل‌های رُزش رو کود می‌ده.
‫دختره الان پاکه. سال‌هاست که پاکه.
‫ما توی یه جلسه با هم آشنا شدیم.
‫چرا این اتفاق‌ها برای من نمی‌افته؟
‫حرف دیگه‌ای نداری بزنی؟
‫بذار نکته‌هام رو بگم:
‫اینکه شما دوتا با هم باشید می‌تونه زمینه‌ساز باشه.
‫عادت‌های بد مشترک دارید.
‫ولی بیشتر این‌جوریه که اون می‌دونه اوضاع چقدر بَده.
‫ما مراقب همدیگه‌ایم.
‫حتی نمی‌ذاشت نوشیدنی کافئین‌دار بخورم. جدی می‌گم.
‫خب، می‌رسیم به نکتۀ دوم: ‫ دو نفر قوی‌تر از یکی‌ان.
‫می‌دونم با اون فرق می‌کنم.
‫خب، به گمونم فقط باید حواسمون جمع باشه.
‫کثافت خوش‌شانسِ عوضی!
‫- یه مرد متأهل دیگه؟ ‫- می‌دونم.
‫و بدتر هم می‌شه. فکر کنم وصله.
‫به چی؟
‫- مافیا. ‫- نه...
‫ولی... راستش می‌دونم وصله
‫چون با رئیسش نشست و برخاست داشتم.
‫تا حالا اسم آنتونی سوپرانو رو شنیدی؟
‫ببخشید، جولز. حتی نمی‌دونم چی بهت بگم!
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫مسخره‌ترین بخش ماجرا اینه که ‫اون پسر خوبیه.
‫باهام خوبه.
‫می‌خوام خوب به حرف‌هام گوش کنی:
‫من اسپانسرت هستم. (حامیِ ترک اعتیاد) ‫قضاوتت نمی‌کنم. ناامید نشدم.
‫نگرانم، ‫و اینجا هستم تا کمکت کنم به خودت کمک کنی.
‫برخلاف تو، من تمام عمرم توی شمال جرسی زندگی کردم،
‫و اون آدم‌ها، مثلاً رئیسش،
‫روان‌پریش هستن. در واقع قاتل‌ان.
‫می‌دونم، ایمی، ولی فکر کنم ‫داری یه‌کم زیاده‌روی می‌کنی.
‫بغلم نکن.
‫فارغ از همه‌چی سرما خوردم.
‫لعنت!
‫گندش بزنن.
‫آشغال عوضی! ازت متنفرم!
‫این مَرده خیلی مسخره‌ست.
‫لعنتی.
‫- چی شده؟ ‫- دوباره این آشغال‌ها اومدن.
‫بچه رو بیدار می‌کنن.
‫هیس! بچه‌ام خوابه.
‫می‌خوای براش لالایی هم بخونیم؟
‫ببینم، مشکل این کثافت چیه؟
‫شوهر سابقم قبلنا می‌رفت پایین و ‫نفله‌شون می‌کرد، ولی...
‫ دوباره برگشتن.
‫خیلی‌خب، عزیزم. چیزی نیست.
‫مامانی.
‫کثافت‌ها!
‫ببینید، خب...
‫جابه‌جا شید. برید یه جای دیگه پلاس شید،
‫عوضش این دوچرخه رو بهتون می‌دم. ‫برندِ «گری فیشر»‌ـه.
‫فقط یه سال کار کرده. ‫مامان و بابام کریسمس پارسال بهم دادن.
‫قبول.
‫واقعاً مسخره س. با این وضعیت هیچ‌ کجا نمی‌ری.
‫- خودم دلم می‌خواد. ‫- می‌تونیم با دی‌وی‌دی فیلم ببینیم.
‫فیلم «فیفتی سنت» رو توی صندوق عقبم دارم.
‫توی کارواش مفت می‌دادنش.
‫حرف نزن.
‫این‌جوری نمی‌شه. حق نداری جایی بری.
‫دراز بکش.
‫می‌رم داروخونه روبیتوسین بگیرم.
‫نه! توش دکسترومتورفان داره.
‫چی‌کار می‌خوای بکنی، ریه‌هات رو سرفه کنی؟
‫این دیوونگیه.
‫انگار خیلی مشتاقی که شربت سرفه بیاری اینجا.
‫از این حرفت خوشم نیومد.
‫گور باباش! بدون نسخه‌ست.
‫چقدر مگه می‌تونه توش کوفت و زهرمار باشه؟
‫نه...
‫شاید بتونی یه‌کم چای سنبل‌الطیب بگیری.
‫هشت، نه، ده تا چای کیسه‌ای بنداز توی یه فنجون.
‫- اون چه غلطی می‌خواد بکنه؟ ‫- مثل اینه که یه دیازپام بخوری.
‫- نمی‌دونستم. ‫- از یه خانوادۀ شیمیایی‌ان.
‫باید یه‌کم خاصیت ضد سرفه داشته باشه، درسته؟
‫در بدترین حالت، حداقل شاید کمکت کنه بخوابی.
‫نظرت چیه؟
‫چای سنبل‌الطیب.
‫باید بری عطاری.
‫ای خدا! هنوز بهت یاد ندادن ‫چطور از انبردست استفاده کنی؟
‫اینجا بوی کریسمس میاد.
‫آره.
‫یالا.
‫روسوها... ‫عکس سگ‌هاشون.
‫خانواده‌ای که بچه نداره، خیلی غم‌انگیزه.
‫وای خدا! سازمان ساخت‌وساز.
‫دستور توقف کار رو برای خونۀ من لغو کردن!
‫«ساخت‌وساز می‌تواند بلافاصله آغاز شود.» ‫ تونی، این کار توئه؟
‫این بهترین هدیۀ کریسمسیه که می‌تونستم بگیرم!
‫ پس بهتره اون جاروبرقی‌ای که برات گرفتم رو پس بدم.
‫خب، شب کریسمس، علاوه بر میگو،
‫- به دسانتو گفتم صدف گیلاسی هم بیاره. ‫- باشه، خوبه.
‫مطمئنی؟ چون پارسال گفتی صدف‌های گیلاسی سفت‌ان.
‫پس صدف دوکفه‌ای بگیر.
‫عجب! مثل «ابنزر اسکروج» شدی. ‫(شخصیتی بداخلاق و سخت‌گیر)
‫ انقدر سر صدف به من گیر نده. حالم خوب نیست.
‫پاک‌کنندۀ سطوح، با بوی لیمو.
‫تو که اصلاً داغ نیستی.
‫گفتم تب دارم؟
‫توی سینه‌ام، نزدیک مری احساس گرفتگی می‌کنم.
‫خب، تازگی چکاپ رفتی، فیل.
‫آره.
‫فکرش رو بکن ماری...
‫و بچه‌ها بعد از اون ماجراها با ویتو ‫ چه کریسمسی دارن.
‫رستوران‌های شهر هم همین‌طور!
‫سکتۀ کاترین؟
‫پارسال خونۀ مامانم رو یادته؟
‫فرانچسکا اسپاتافور ‫اون تک‌خوانی زیبای «شب مقدس» رو اجرا کرد.
‫ویتو هم با پیانو همراهیش کرد.
‫باید برم دستشویی.
‫وقتی یه نفر در آستانۀ سکتۀ قلبی‌ـه
‫بدن پروتئین‌هایی آزاد می‌کنه ‫که به عنوان نشانگر عمل می‌کنن
‫که ما توی خون تشخیصشون می‌دیم.
‫شما هیچ‌کدوم رو نشون ندادید، آقا.
‫- پس قلبش سالمه؟ ‫- بله.
‫خدایا!
‫آقای لیوتاردو، بعضی‌ها حاضرن میلیون‌ها دلار پول بدن ‫ولی دکتر همینو بهشون بگه.
‫- پس من چه مرگمه؟ ‫- حدس من یه نفخ ساده‌ست.
‫همیشه می‌گم اون پر از بادِ گرمه. ‫(کنایه از پُرحرفی)
‫داروخونه ته راهروئه.
‫یه داروی ضد اسید بهتون می‌دن.
‫مواظب خودتون باشید.
‫کثافت مغرور.
‫تو فقط عصبی و مضطربی. همین!
‫هوم.
‫دارم می‌میرم. قلبم! وای خدا!
‫باشه، رسیدیم، رسیدیم.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. حله. نگران نباش.
‫کمک! شوهرم.
‫فیل! ترالی احیا!
‫می‌شه یه ترالی احیا بیارید؟ ترالی احیا!
‫ببینم، تان. خبر رو شنیدی؟
‫فیل لیوتاردو سکته کرده، ‫ظاهراً یه سکتۀ شدید!
‫پس بابانوئل واقعاً وجود داره.
‫توی بخش مراقبت‌های ویژه توی بروکلینه.
‫به‌نظر نمیاد حالش خوب باشه.
‫عزیزم، برای همه نوشیدنی بیار.
‫و یه آب گازدار هم برای این پیام‌رسون بیار.
‫از این قضیه خوشحالی، تی؟
‫چرا نباشم؟ اون موی دماغمه.
‫ولی یه دردسر قابل کنترله، نه؟ ‫بهتر از دشمنِ ناشناس‌ـه.
‫بعد از اون معرکه‌گیریش توی خونۀ کارماین کوچک؟
‫کورادو، تو چیزی نداری؟
‫می‌تونی با دستت بوقلمون درست کنی.
‫برای کریسمس؟ احمق گوساله!
‫ملاقاتی برای آقای سوپرانو.
‫بابی!
‫کسی از شما می‌دونه «باکالا» چیه؟
‫معلومه که نمی‌دونید.
‫خب، ماهی کادِ نمک‌سوده.
‫ما به دنیا غذا خوردن رو یاد دادیم. ‫(ما ایتالیایی‌ها)
‫جونیور، بشین.
‫تعطیلات مبارک.
‫بویی که اینجا میاد رو حس می‌کنی؟
‫نمی‌خوام زیاد بمونم.
‫فقط اومدم بگم باید این رو نگه داری.
‫- اون چیه؟ ‫- دادی «بِپه» بیارتش، یادت نیست؟
‫یه یادداشت داشت. نوشته بود «کریسمس مبارک».
‫هدیه‌ست.
‫یه چیز ناقابل برای تو و کارن و بچه‌ها.
‫کار درستی نیست.
‫حقیقتش بعد از اتفاقی که برای تونی افتاد ‫اصلاً نباید می‌اومدم اینجا.
‫هنوزم داره نقش قربانی رو بازی می‌کنه، هان؟
‫جونیور، تو بهش شلیک کردی.
‫نه خب، به این سادگی‌ها نیست.
‫من چندتا چیز می‌دونم که تو نمی‌دونی.
‫مثلاً اینکه شاید تنها نبودم. ‫(اشاره‌ای به داستان ترور جان‌ اف ‌کندی دارد)
‫جونیور، جی‌اف‌کی مال ۴۰ سال پیشه.
‫بیشتر از این چیزی نمی‌گم.
‫اونی که اونجاست رو می‌بینی؟
‫وکیله. ‫دارم پرونده‌ام رو آماده می‌کنم.
‫ببین، من باید برم.
‫خوراکی می‌خوری؟ نوشابه؟
‫چه وضعشه؟ تازه رسیدی.
‫تعطیلات مبارک.
‫بیا.
‫آدما باید هوای همدیگه رو داشته باشن.
‫شوهره می‌گه: «کی با تو بود؟»
‫می‌شناسیش؟
‫آهان، یادم افتاد! تو و اون...
‫- ماجرا چطور پیش رفت؟ ‫- مجبور شدم بذارمش کنار.
‫آره، اون دوست کایشاست، ‫ همون سیاه‌پوسته که در موردش بهت گفتم.
‫همین الان داشت ازم می‌پرسید برای تولد کایشا چی بگیره.
‫چی بهش گفتی؟
‫کلکسیون آهنگ‌های لوتر وندرس.
‫ببین کی اینجاست!
‫کدوم گوری بودی؟
‫شنیدی که فیل الان عمل کرده؟
‫مدفوع توی آئورت! اولین بار در دنیای پزشکی!
‫باید برم پیش دکتر پام.
‫تی، یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫- اون مشاور املاکه. ‫- خب؟
‫باهاش ارتباط دارم.
‫ببین، می‌دونستم یه خبرهایی هست.
‫چرا بهم دروغ گفتی لامصب؟
‫دقیق نمی‌دونستم ماجرای شما دوتا چطور تموم شده،
‫تا اینکه خودت قضیه رو برام روشن کردی.
‫احمقانه بود، نه؟
‫نکته اینه که می‌خوام همه‌چی بین من و تو، مثل همیشه...
‫صاف و صادقانه باشه.
برام مهم نیست
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫- این پاداش منه؟ ‫- پاداش؟
‫به زنم بی‌وفایی نکردم.
‫کلی زور زدم تا با اون زنه ‫ارتباط عاطفی برقرار نکنم،
‫اون زن خیلی جذاب،
‫خیلی زیبا و باهوش.
‫به‌خاطر اون همه مراقبت و پرستاری‌ای که ‫کارملا ازم کرد.
‫و اون برادرزادۀ گردن بوقلمونی‌ام...
اد دست گذاشته روی همون.
‫هر روز هم با برادرزاده‌ام چشم‌توچشم می‌شم.
‫این پاداش منه.
‫راستش، امیدوار شدم.
‫بازم دوباره شروع کردی به رمزی حرف زدن.
‫نِشسته بودم جلوت و ‫از این می‌ترسیدم که آخر داستان
‫شامل این بشه که تو از کوره در بری
‫و یه حرکت خشونت‌آمیز نسبت به برادرزاده‌ات انجام بدی.
‫خب، کریسمس هنوز تموم نشده.
‫تو بعد از اون تیراندازی
‫احساس کردی که هر روز، یه نعمته.
‫خب، اینم پیامدِ همونه.
‫چی؟!
‫دیگه مجبور نیستی تمام پُرس‌های ریگاتونی رو بخوری.
‫مجبور نیستی با هر زنی که می‌بینی، ارتباط داشته باشی.
‫می‌دونی تازگیا چی رو فهمیدم؟
‫این زن‌ها، همه‌شون یه‌جورایی شبیه همن...
‫پوست تیره، باهوش،
‫یه‌کم بوی پول می‌دن.
‫تو هستی و... گلوریا
‫و این زنیکۀ یهودی.
‫خب، قضیه چیه؟
‫تو فکر می‌کنی قضیه چیه؟
‫خب...
‫احتمالاً دلیلش اینه که من هنوز میام اینجا
‫تا با تو وقت بگذرونم...
‫چون از نظر درمانی که ‫واقعاً به جای خاصی نرسیدیم.
‫تون؟ اون مأمور فدرال بیرونه. هریس.
‫گفت بهت بگم اومده ساندویچ بخوره.
‫مشکل چیه؟ سس مایونزش کمه؟
‫تونی، خوبی؟
‫خوبم، خب جنگ با تروریسم چطور پیش می‌ره؟
‫کریسمس همیشه فصل شلوغی ماست.
‫خب، فیل لیوتاردو، هان؟ سکتۀ قلبی؟
‫قسم می‌خورم هیچ دخلی به اون ماجرا نداشتم.
‫محض اطلاعِت...
‫من، آممم... من هنوز با بعضی از مأمورهایی که ‫توی جرائم سازمان‌یافته کار می‌کنن در تماسم.
‫طبق چیزهایی که شنیدن، ‫الان توی بروکلین خیلی محبوب نیستی.
‫خب، خبر جدید چی داری؟
‫اینکه یکی از عزیزانت ممکنه در خطر باشه.
‫جداً؟
‫کس خاصی؟
‫تنها چیزی که می‌دونن اینه که ‫ توی سطوح بالا داره به‌طور جدی در موردش صحبت می‌شه.
‫- ممنون. ‫- کریسمسه دیگه.
‫چی؟ می‌خوای زنگ بزنم دکتر؟
‫برای گرفتگیِ پاهام؟ ‫بعیده چیز خاصی باشه.
‫پس برای چی زنگ زدی؟
‫- فقط برای اینکه احوالپرسی کنم. ‫- ولی خوبی؟
‫آره. بعداً می‌بینمت.
‫برام یه پیتزای چهارپنیر بیار.
‫برام مهم نیست ساعت چند بود. بیدارم کن.
‫باشه.
‫داشتیم در مورد ترک اعتیاد
‫و اون قضیۀ جرائم سازمان‌یافته‌ات حرف می‌زدیم.
‫اینکه من یه سوگند خوردم، که سوگند مقدسی بود.
‫- یه افسانۀ محلی نیست؟ ‫- نه، یه قدیس رو می‌سوزونی.
‫خون می‌ریزی، ‫ ولی در واقع همین‌ها رو هم نباید بهت می‌گفتم.
‫عه!
‫توی اون طرح...
‫من هیچ‌وقت نتونستم با بخش «قدرت برتر» کنار بیام.
‫خب، منم همین‌طور. سخته.
‫من بیشتر آگاهیِ گروهی رو ‫ به‌عنوان یه قدرت برتر در نظر می‌گیرم.
‫ به خودم گفتم که اون سوگند، ‫ قدرت برتر من می‌شه.
‫اون توان و زورِ من می‌شه.
‫اون اصل؛ سوگند یه سربازه.
‫- درک می‌کنم. ‫- ولی مشکل اینه که
‫دیگه هیچ‌کس بهش پایبند نیست. ‫نه تونی، نه هیچ‌کس دیگه.
‫ازشون نا امید شدی؟
‫حالا هر چی. وضعیت منم که اینه.
‫- عملی شدی. ‫- عملی شدم.
‫می‌خوای ازم جدا شی؟
‫نه.
‫یکی از اون جلسه‌ها رو بریم؟
‫نمی‌دونم.
‫تو چی‌کار می‌خوای بکنی؟
‫یه جا توی «گلن ریج» بلدم ‫ که نیم ساعت دیگه شروع می‌شه.
‫با یه ماشین بریم؟
‫بیفت جلو، من دنبالت میام.
‫باید اول زنگ می‌زدی.
‫جان چطوره؟
‫عجب هدیۀ کریسمسی، هان؟
‫صبح می‌بینمت...
‫صبح می‌بینمت.
‫خدا دوستت داره.
‫بالأخره کشوندمت بروکلین، کثافت.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫تا حالا اینو به هیچ‌کس نگفتم،
‫ولی وقتی توی اون کما بودم...
‫یه اتفاقی برام افتاد.
‫رفتم یه جایی.
‫فکر کنم! ‫ولی می‌دونم که دیگه دلم نمی‌خواد برگردم اونجا.
‫و شاید بدونی منظورم چیه.
‫باور کن، هیچ‌کس تا حالا توی بستر مرگش
‫آرزو نکرده که کاش شغل‌های صوریِ بیشتری می‌داشت.
‫ عجله نکن.
‫خوب شو.
‫از این خراب‌شده بیا بیرون.
‫ولی وقتی اومدی، روی نوه‌ها
‫و چیزهای خوب تمرکز کن.
‫ما می‌تونیم همه‌چی داشته باشیم، فیل.
‫به همه‌مون می‌رسه.
‫حالا گریه نکن.
‫باید بذاریم بخوابه.
‫همه‌ش داریم توی شرایط عجیبی ‫همدیگه رو می‌بینیم، مگه نه؟
‫[کارآگاه استنلی کلیمیک]
‫جورج، سلام. کارملا سوپرانو هستم.
‫ببین، می‌خوام کار سقف رو پیش ببرم.
‫سنگ تخته‌ای رو سفارش بدم.
‫کارم، سس کوکتل داری؟
‫توی یخچاله، طبقۀ بالا.
‫باب کراچیت! برای همه شربت بریز!
‫- ...ست هدیه... ‫- چیزی که گفتم به تو هیچ ربطی نداره!
‫من به خودم ربطش می‌دم!
‫سوفیا، بیا کمک کن، عزیزم.
‫...جای من.
‫یا از سیاست دست بردار یا گمشو بیرون!
‫یا خدا! چقدر هدیه!
‫مطمئنید کم نمیاد؟
‫یادتونه بچگی‌هامون توی شبکۀ دابلیو.ای.‌بی.‌سی...
‫ می‌گفتن بابانوئل کجاست؟
‫با رادار نیروی هوایی ردیابی‌اش می‌کردن.
‫می‌خوای همۀ یخ‌ها رو برای خودت برداری؟
‫- به افتخار آمریکا. ‫- به افتخار آمریکا.
‫به افتخار آمریکا.
‫سلام.
‫دوستان، این بلانکاست. ‫بلانکا، مامانم،
‫- بابام. ‫- سلام.
‫اینم هکتور‌ـه. سلام کن عزیزم.
‫- سلام هکتور. ‫- وای، چشم‌هاش رو ببین!
‫توی خونه انقدر خجالتی نیست.
‫هی، عجب گردنبندیه.
‫این رو آنتونی بهم داده.
‫جداً؟
‫هکتور، نه، عزیزم! اونا هدیه‌های تو نیستن.
‫اشکالی نداره. بسپرش به من.
‫آروم باش، کوچولو.
‫هی، بیا اینجا ببینم. بیا اینجا.
‫کی بعداً میاد، هان؟
‫- بابانوئل! ‫- بابانوئل میاد، هان؟
‫- کارملا، مدوئه! ‫- بهش بگو سر قولم موندم.
‫هدیه‌ات از پاریس رو سرم کردم.
‫ببخشید، دخترم از کالیفرنیا زنگ زده.
‫اون ۱۰ سال ازش بزرگتره
‫و پورتوریکویی‌ـه.
‫دومینیکنی... شاید.
‫حداقل کاتولیکه.
‫چرا اون‌طوری بهم نگاه می‌کنی؟
‫وقتی فرستادمش اونجا خیلی خوشحال بودی.
‫کارملا، دخترت می‌گه
‫داری کل شارژ تلفن همراهش رو تموم می‌کنی.
‫اون گردنبنده خیلی قشنگه. از کجا گرفتیش؟
‫- پاساژ. ‫- کاش قبلش به من می‌گفتی.
‫- یه آشنا دارم. ‫- منم یه شغل دارم.
‫دوشیزۀ عزیز، شاید تا الان متوجه شده باشید
‫که در کازابلانکا جان انسان‌ها ارزان است.
‫شب بخیر، دوشیزه.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫بارب بعداً میاد.
‫تام کار داشت.
‫خیلی‌خب، عزیزم.
‫منم دلم برات تنگ شده.
‫کریسمس مبارک.
‫به فین سلام برسون، خب؟
‫خونۀ قشنگی دارید.
‫ممنون.
‫آره خداییش.
‫«ترجمه از محمد سید»