‫[فضاسازی ویترو]
‫[خدمات کامل فضاسازی و نگهداری ‫با بیش از ۴۷ سال تجربه]
‫تونی، سلام.
‫پیازچه‌‌ها رو پوشوندم.
‫اوه، خوبه.
‫راستش یه مدت بود ‫می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم...
‫ساکریمونی‌ها...
‫یه سال و خورده‌ایه دارم ‫حیاط اونجا رو درست می‌کنم...
‫خب؟
‫گمونم می‌خوام بپرسم
‫تا کِی باید همین‌جوری ‫مفتی این کار رو ادامه بدم؟
‫آها، یعنی وقتی داشتیم از شر مشکل
‫«فیچ لا مانا» نجاتت می‌دادیم، ‫اون موقع خوب بود، نه؟
‫ولی حالا یهو یادت رفته؟
‫ممنونم تونی، اشتباه نکن، ولی...
‫تو یه آدم خودخواهی سال. می‌دونستی؟
‫شوهرش زندونه. فکر نمی‌کنی الان
‫بیشتر از هر وقت دیگه‌ای ‫خانم ساکریمونی بهت احتیاج داره؟
‫«ترجمه از خشایار»
‫به دادستان‌های فدرال و من گفتن
‫تقویم پنج ماه آینده‌مون رو خالی کنیم.
‫پس محاکمه در راهه.
‫مامورهای فدرال حسابی همه‌چی رو
‫درباره دارایی‌هات درآوردن.
‫«وورلیتزر کلاسیک»؟
‫کشوی جوراب‌هام رو گشتن؟
‫روزی که دستگیرت کردن فیلم گرفتن.
‫حتی اون ۱۸۰ هزار دلار هم که
‫به اسم پدرت تو بوکا راتون بود ‫پیدا کردن.
‫دارایی خالصت رو حدود ‫پنج میلیون دلار تخمین زدن...
‫در حالی که جینی با ته‌مونده زندگی می‌کنه.
‫بین پول نقدت و سبدهای سرمایه‌گذاری،
‫با فیدلیتی و ونگارد،
‫پس‌انداز بازنشستگیت و ‫بسته‌ی بازخریدت از «اسنی اسکفولدینگ»،
‫آپارتمان در دیل بیچ به ارزش ۴۵۰ هزار دلار
‫ماشین مازراتی و ماشین یوکان جینی
‫با خونه و وسایل داخلش که ‫یک‌ میلیون و دویست ارزش‌گذاری شده.
‫اینم بخشی از نقشه‌ته، ران
‫می‌خوای من رو انقدر افسرده کنی ‫که خودم رو دار بزنم؟
‫وظیفه‌مه دوباره بحث همکاری رو مطرح کنم.
‫خبرچینی؟
‫بذار دوباره یه چیزی رو برات توضیح بدم ران،
‫ولی این بار یه جور دیگه.
‫خبرچین بودن،
‫تو دنیای من،
‫مثل اینه که به یکی تو دنیای تو بگی
‫برو نازی بشو.
‫دیگه نمی‌خوام همچین مزخرفی رو بشنوم.
‫خوبه.
‫چون راستش من خائن‌ها رو وکالت نمی‌کنم.
‫چون اعتبار کارت رو نابود می‌کنه.
‫اون رول گوشت خوک پر شده‌م چی شد؟
‫تا حالا چیزی به اسم در زدن شنیدی؟
‫مخصوص سفارش داده بودم.
‫گفتی برای کارملا بفرستن؟
‫هر چی پول بدی همون‌قدر آش می‌خوری.
‫سلام.
‫این بچه عین خودته.
‫باکالا انگار هیچ ژنی نداره.
‫هیچ وقت فرصت سرکوفت زدن ‫بهش رو از دست نمی‌دی، نه؟
‫شوخی می‌کنم بابا. ‫فقط می‌گم شبیه توئه، همین.
‫نمی‌دونم چرا نمی‌تونی اعتراف کنی
‫که ما رو بابت تیر خوردنت مقصر می‌دونی.
‫متأسفانه فقط خودم رو باید سرزنش کنم.
‫«متأسفانه»؟ اوه.
‫یعنی معلومه دلت می‌خواست ‫یکی دیگه رو مقصر بدونی.
‫فقط خودم رو سرزنش می‌کنم.
‫یعنی من رو مقصر تیر خوردنت نمی‌دونی؟
‫خب لااقل یه چیزی رو بنداز گردن من!
‫- جن، بچه. ‫- می‌دونی، ازدواج با خواهر رئیس
‫معمولاً یه امتیاز محسوب می‌شه.
‫ولی تو همش پات رو گذاشتی رو گردن ما.
‫بابی رو فقط چون شوهر منه تنبیه می‌کنی.
‫- می‌شه بس کنی، ها؟ ‫- تو این سن باشه و هنوز فرمانده نشه؟
‫اوه، حالا فهمیدم کل قضیه ‫این دید و بازدید واسه چیه.
‫این ‌همه واست زحمت می‌کشه
‫بعد چی گیرش میاد؟
‫تمسخر بی‌رحمانه...
‫راجع به وزنش، راجع به علاقه‌ش ‫به قطارهای اسباب‌بازی.
‫- اون یه مرد بالغه! ‫- ـ اوه، ولی برای نیل یانگ مشکلی نداره.
‫اون صاحب شرکت «لاینل» هست!
‫دومنیکا!
‫مراقب وسایلت باش.
‫نمی‌دونم این از کجا میاد...
‫این همه خشمت،
‫این نفرتت از من.
‫من خواهرتم.
‫می‌دونم کامل و بی‌عیب نیستم.
‫می‌دونم رو اعصاب مردم می‌رم.
‫به این فکر می‌کنم
‫که روی تخت بیمارستان خوابیده بودی...
‫برات گریه کردم.
‫کنارت نشستم.
‫می‌دونم.
‫و قدردانشم.
‫ولی هردومون می‌دونیم
‫هر چقدر هم کمکت کنم،
‫بازم میای اینجا و غر می‌زنی.
‫خدایا...
‫هیچی جز دی‌ان‌ای ‫ما رو کنار هم نگه نداشته.
‫دارم می‌پرسم غیر از دستگاه‌های اسلات ‫دیگه چی داری؟
‫اون بلک‌جک تک‌دست؟
‫باشه، مرسی.
‫باورم نمی‌شه.
‫- من داشتم... ‫- یعنی کل روز مشغول این کاری؟
‫می‌دونستم یه دلیلی هست که ‫نمی‌ذاری نمونه‌های کتابت رو بخونیم.
‫دارم تحقیق می‌کنم.
‫فکر کنم راکی مارسیانو طرفدار ‫مسابقات سگ‌های تازی بوده
‫چون یه بلیت شرط‌بندی سه‌تایی ‫تو سطل آشغال رستوران پیدا کردم!
‫صبر کن.
‫ماجرا پیچیده‌ست.
‫اصلاً روزنامه‌نگار ورزشی هستی؟
‫من رو باش فکر می‌کردم ‫اومدی اینجا که کتاب بنویسی
‫و گفتم چطور می‌تونم کمکت کنم ‫ولی نمی‌تونی روراست باشی.
‫برو بابا. خوشحال شدم دیدمت، وینسنت.
‫جیمبو، بی‌خیال.
‫من نویسنده نیستم، باشه؟
‫اهل اسکاتس‌دیل هم نیستم
‫و اون ماشین هم مال خواهرم نیست.
‫راستش اهل نیوجرسی‌ام.
‫- می‌دونستم. ‫- یه سری اتفاقات افتاد
‫مجبور شدم برم...
‫خونه‌م،
‫شرکت پیمانکاری‌م...
‫زن و بچه‌هام.
‫منگی؟ هنوز ساعت ۱۱ هم نشده!
‫فکر می‌کنی آسونه؟
‫انقدر دلم واسه خونه تنگ شده ‫که قلبم یه تیکه سنگ شده.
‫به زور خودم رو سر پا نگه داشتم،
‫ گیر کردم، ‫پولم داره تموم می‌شه
‫و حالا اینم روش؟
‫فکر کردی دنبال این شهر بودم؟
‫زن و بچه. معلومه.
‫چند ساله طلاق گرفتم.
‫اونا فکر می‌کنن کجایی؟
‫اصلا نباید به کسی بگی من اینجام.
‫باهات شوخی ندارم.
‫منم متاهل بودم، درک می‌کنم.
‫فقط می‌خواستم بگم
‫اگه پول لازم داری،
‫کار ساختمونی انجام دادی...
‫شاید بتونم کمکت کنم کار پیدا کنی.
‫چند نفر رو می‌شناسم که ‫همیشه به یک کاربلد احتیاج دارن.
‫تولدت مبارک!
‫- ماچ! ‫- گریه نکن. مهمونیه.
‫فکر کردی می‌ذاریم ‫پنجاه سالگی رو تنها بگذرونی؟
‫- تولدت مبارک. ‫- ممنون.
‫سلام، سال!
‫خدایا، چه آدم دل‌مرده‌ایه.
‫دخترها گهگاهی میان، ‫همین کمک می‌کنه.
‫آلگرا یه کم بدعنقه، ‫ولی اینجا بودن براش سخته.
‫تازه فکر می‌کنه من از خوشبختیش بدم میاد.
‫- تازه‌عروس. ‫- احتمالاً خودش ترسیده که
‫چرا بیشتر خوشحال نیست.
‫جینی،
‫این آشپزخونه...
‫و این سالن، این نور...
‫تصمیمش با اون نیست.
‫من تعمیرگاه رو می‌چرخونم، نه اون.
‫روزهام کاملاً پره.
‫- نباید بخورم. ‫- هی، تولدته.
‫- آره. ‫- همیشه اینجا رو دوست داشتم.
‫من رو یاد ویلاهای پالادیانی میندازه ‫که تو ایتالیا دیدم.
‫مرسی. بعضی وقتا یادم می‌ره.
‫و خجالت‌آوره. بیشتر وقتم رو بالا می‌گذرونم.
‫- ولبوترین. ‫- کاش یه قرص بود که...
‫جان تو اون وضعیت؟
‫البته نمی‌تونم بگم دردم از بقیه بدتره.
‫آره، آره. هر دو آدم بالغیم.
‫ترجیح می‌دم به غریزه‌ی خودم اعتماد کنم.
‫هی،
‫یه کوه جنگلی پیدا کردم.
‫قله‌ی ۲۷ اینچی،
‫با درختچه و برف.
‫- بابی. ‫- دارم گوش می‌دم، باشه؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫داداش ریف داره موزیک‌ویدئو می‌سازه. ‫یخ خشک آوردن.
‫کلاه ایمنی‌ت کو؟
‫حرکت مو و جو رو ببین.
‫هی، می‌دونی چیه؟
‫بیا مسابقه بدیم،
‫همون قطار سریع‌السیر قطبی.
‫می‌تونیم داغونش کنیم.
‫نمی‌تونم.
‫می‌بینم یه ابر خاکستری بالای سرت آویزونه.
‫پرنس آلبرت کجاست؟ ‫هنوز خوابه؟
‫کی می‌دونه؟
‫تونی، چون مریض بودی ‫خیلی باهات صبور بودم.
‫قرار بود با بازرس ساختمون حرف بزنی.
‫- خونه‌ آماده فروش من. ‫- اوه، آره. آره، آره.
‫پالی کوچیکه رو فرستادم.
‫یه پیشرفتی با سرپرست داشتن،
‫ولی اون یکی، بازرس،
‫خیلی آدم دردسرسازیه.
‫دفعه‌ی بعد سیل رو می‌فرستم.
‫ران سنکافسکی.
‫برادر جینی سک، آنتونی.
‫آه، ارباب لنزها.
‫راستش تازه شروع کردیم اینا رو بیاریم.
‫جدیدترین خودنویس کراس.
‫اه...
‫یه قلم رولربال.
‫یه خودنویس کلاسیک می‌خوای؟
‫نه. بشین.
‫خب، شوهرخواهرت چطوره؟
‫جان از فولاد ساخته شده.
‫بهم گفتن «فقط برای گوش‌های تو».
‫آهان، واسه همین خودکار نگرفت؟
‫- نه، من... ‫- داره سر به سرت می‌ذاره، آنتونی.
‫جانی شریک خاموش یه شرکت
‫اجاره‌ی تجهیزات سنگین تو نیواورلئانه.
‫خوبه. سازمان مدیریت بحران فدرال ‫اونجا داره سطل‌سطل طلا پخش می‌کنه.
‫گفت بعد از طوفان کاترینا تو اون ‫منطقه یه کم سررشته داشتی.
‫خب بذار اینطور بگم...
‫دیک چینی برای ریاست‌جمهوری...
‫از کل کائنات.
‫به خاطر مشکلات
‫نقدینگی جان،
‫مسدود شدن دارایی‌ها،
‫دوست داره با اون برادرها،
‫صاحبان اونجا تماس بگیری ‫و نقدش کنی.
‫من؟
‫می‌گه فیل لیوتاردو نباید دخیل باشه.
‫فقط این رو بدون جان به ‌عنوان ‫یه دوست داره ازت می‌خواد.
‫و معلومه که یه پورسانتی هم هست.
‫این دیگه چیه، ‫خواب قیلوله گرفتی؟
‫چی؟ من که خواب نبودم.
‫داشتم کمر و لگنم رو استراحت می‌دادم.
‫قراره عمل کنم.
‫زود اومدم؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- شام.
‫با یک پیمانکار جدید برای ‫خونه آماده فروش مصاحبه دارم...
‫بیل دجیلیو.
‫خونه‌ی ساکریمونی‌ها رو ساخته.
‫کارش بد نبوده. ‫جینی می‌گه قیمتش مناسبه.
‫- خب؟ ‫- خواهرت اون خونه رو خیلی دوست داره.
‫می‌گه اون رو یاد یک ‫«ویلا تو ایتالیا» میندازه.
‫چی، الان داره میاد اینجا؟
‫چندتا ساندویچ از ایتالیانیزیمو گرفتم.
‫می‌دونی، پدرت این خونه رو ساخته
‫و کارش خیلی بیشتر از «بد نبود» بود.
‫یه کم فکر کن قبل از اینکه بخوای عوض کنی
‫و بری سراغ چیزی که ‫شاید وقت بیشتری ازت بگیره.
‫چرا یهو انقدر بابام برات مهم شده؟
‫منم خوشم میاد که ‫این پروژه‌های کوچیک
‫و خیریه‌ها و این چیزا رو داره.
‫خوشحالش می‌کنه،
‫سرش رو گرم نگه می‌داره.
‫ولی...
‫انگار هزار کیلومتر ازم دوره.
‫انگار می‌خوای با این خونه تشویقش کنی،
‫به شرطی که مزاحم زندگی خودت نشه.
‫من و کارملا، ما...
‫به یه تفاهم رسیدیم
‫وقتی دوباره آشتی کردیم...
‫من از نظر مالی حامی خونه آماده فروش باشم
‫و اونم بیشتر یک سیاست
‫«نپرس، نگو» در مورد
‫کار من و همینطور
‫تفریح بیرون از خونه‌م داشته باشه.
‫ولی خودت می‌گی از وقتی تیر خوردی،
‫دیگه زیاد تفریحی در کار نبوده.
‫نه و اشکالی نداره.
‫اون جنیس لعنتی اومد سر کارم.
‫این اتفاق زیاد نمی‌افته.
‫خب، اون اونجا گوشت می‌خره.
‫ما مجانی می‌گیریم.
‫راستی، بازم می‌گم، ‫اگه یه وقت گوشت کباب خواستی
‫یا هر برش خاصی،
‫لطفا فقط بگو.
‫بابام قدیما وقتی می‌خواست ‫کارهاش رو انجام بده
‫ ما رو اونجا می‌ذاشت.
‫می‌رفتیم پشت مغازه، ‫سیگار می‌دزدیدیم،
‫خونه‌بازی می‌کردیم، از این کارها.
‫خلاصه، خیلی ناراحت بود.
‫می‌گفت که
‫من با خودش
‫و شوهرش بدرفتاری کردم.
‫تو چی گفتی؟
‫خب، مهم نیست،
‫چون راست می‌گه.
‫حال می‌کنم وقتی می‌تونم به خودش
‫و شوهرش تیکه بندازم.
‫خب چی می‌شه؟
‫حتی وقتی گفتن عمو جون ‫ممکنه پوشک لازم داشته باشه،
‫فکر کردم بابی باید عوضش کنه...
‫هنوزم کیف می‌کنم.
‫باعث می‌شه بابی ضعیف به نظر بیاد؟
‫خواهرت هم همین‌طور؟
‫این کارها نشونه‌ی مهربونیه.
‫جنیس فقط «کارهای جنیسی» می‌کنه.
‫بهم اعتماد کن.
‫شما دوتا هیچ‌وقت واقعاً با هم خوب نبودین؟
‫خب، نه که هیچ‌وقت. ‫اون خواهر بزرگ‌ترم بود.
‫فکر می‌کردم خیلی باحاله.
‫و جلوی مامانم وایمیستاد.
‫بذار بهت بگم، این خودش قهرمان‌بازی بود.
‫چون ازت دفاع می‌کرد.
‫بی‌خیال.
‫هر کی به فکر خودش بود.
‫یادمه یه بار مامان و بابام ‫اون رو مسئول گذاشتن.
‫ادامه بده.
‫خب، تو راهرو وایستاد ‫و ضبط‌صوت گذاشت
‫که دعوای من و بارب رو ضبط کنه.
‫یک ماه مدام با اون نوار کاست ‫من رو تحت فشار گذاشت.
‫یه جور اخاذی لعنتی.
‫مجبورم می‌کرد تختش رو مرتب کنم، ‫کاراش رو انجام بدم.
‫این کار رو با باربارا هم کرد؟
‫خب، اصلاً موضوع این نیست.
‫الان نمی‌دونم، پنج ساله دارم میام اینجا
‫و هنوز نمی‌فهمی ضبط کردن ‫یکی تو خانواده‌ی من یعنی چی؟
‫هنوز قضیه رو نمی‌گیری؟
‫ببین، در مورد اون قضیه...
‫قهوه با کاسنی...
‫- اون دیگه چه کوفتیه؟ ‫- ای بابا.
‫تو اینجور حرف زدن افتضاحم جان. ببخش.
‫دوستمون که مشکل معده داره.
‫تو شهر یا نزدیک خونه؟
‫همسایه‌ت.
‫- آ.س. ‫- آره، باشه.
‫فقط بگو «اون کاری که خواستم انجام بدی».
‫«قهوه با کاسنی» کوفتی.
‫- واسم میاره؟ ‫- آره.
‫خبر بد اینه که خودش ده‌تا فنجون می‌خواد.
‫نه هفت‌تا.
‫باشه. قبوله.
‫کیک تولد جین رو گرفتی؟ ‫همون با گل‌های مارزیپان؟
‫اون چیزهای پشت استخر؟
‫نه، یه کیک واقعی لعنتی.
‫تولدشه.
‫- چی شده؟ ‫- کشیش صدای آب شنیده،
‫رفته پایین، زیرزمین پر آب شده ‫و دارن لوله رو می‌بندن.
‫ولی کشیش گیر کرده، ‫رو یه جعبه شیر وایساده.
‫- کسی نرفت بیارتش؟ ‫- یه سیم برق آویزون اونجاست.
‫این احمق‌ها موقع بازسازی، کانال نکشیدن.
‫من چندین سال پیمانکار بودم.
‫اولین جایی که شروع کردم، کار برق بود.
‫آفرین وینس!
‫چی کار می‌کنی؟
‫به تو چه. طرف نزدیک بود بسوزه.
‫می‌خوای ادای قهرمان‌ها رو دربیاری؟
‫- گمشو عقب! ‫- یعنی چی، جیم؟
‫بچه‌ها، بچه‌ها، آروم باشین.
‫خب، حالا بی‌خیال چرت‌وپرت، ‫آب رو قطع کنیم
‫و زیرزمین لعنتی رو خالی کنیم.
‫باید بگم،
‫فکر می‌کردم شماها احمقین ‫که این کار رو می‌کنین،
‫ولی حالا می‌بینم واقعاً هیجان داره.
‫باید به آتشنشانی ملحق شی. ‫خوب می‌شه.
‫به یه احمق دیگه احتیاج داریم.
‫البته آتشنشانی تعهد می‌خواد.
‫هر روز درگیره.
‫باید واقعاً علاقه داشته باشی.
‫مفصل‌های لگنم مشکل داره.
‫قراره عمل جراحی کنم.
‫خب، اینا همش حرف مفت بود.
‫احتمالاً همین‌ که ناشرت خبر بده،
‫این خراب‌شده رو فراموش می‌کنی.
‫هی، دارت!
‫هر امتیاز پنج دلار. کی پایه است؟
‫نه. نزدیک نصفه‌شبه.
‫کجا دارین می‌رین؟
‫- بیاین ورق بازی کنیم. ‫- هی، کارت عالی بود.
‫از جایی که من میام، ‫الان تازه شب شروع می‌شه.
‫شب بخیر.
‫هفته‌ی خوبی بود،
‫حتی با دلفین‌های لعنتی.
‫شب بخیر، رئیس.
‫تفنگش رو بردار.
‫می‌دونین من کی‌ام؟
‫کارت تمومه، بدبخت. چی؟
‫از دفتر شرط‌بندی اومدی بیرون؟ ‫بردی یا باختی؟
‫دارین اشتباه بزرگی می‌کنین.
‫لعنت... سه هزار دلار.
‫به چیزی که می‌خواستین رسیدین.
‫لطفا نزن. من بچه دارم.
‫هی، پسر، دهنش رو ببین.
‫دهن لعنتیش رو ببینین!
‫به درک. بزنش. همین الان بزنش.
‫وای... نه، خواهشا. نه، خواهش می‌کنم.
‫لعنت!
‫چی کار کردی پسر؟ ‫چرا ماشه رو کشیدی؟
‫خب، طبق گفته‌ی جان، ‫ارزش خرده‌فروشی «بایو لیزینگ»
‫حدود ۶ میلیون دلاره.
‫درست به نظر میاد؟
‫- بین ۵ تا ۶. ‫- بازم از این بیار.
‫خب، باید یه خریدار پیدا کنین ‫و سهم جان رو به من بدین
‫و حدود سی روز وقت دارین
‫تا چندتا خریدار پیدا کنین.
‫- سهمش؟ ‫- آره.
‫فکر نمی‌کنم جای بحث داشته باشه.
‫اگه اون اعتیاد لعنتی‌ت ‫به فوتبال رو کنترل کرده بودی
‫الان اصلاً شریکی در کار نبود.
‫اون مرد پنجاه هزار تا بهم قرض داد. ‫پنجاه.
‫بعد یهو دیدم نیم میلیون دلار شریک شده.
‫ببین چه‌جوری نشسته، ‫انگار هر روز این کار رو می‌کنن.
‫تو وام جان رو گرفتی.
‫بهت کمک کرد کارت رو گسترش بدی.
‫حالا وقتشه نقدش کنی.
‫ببین آقای سوپرانو، ‫من از اولم همین رو می‌گفتم.
‫می‌دونی، شما دوتا اصلاً شبیه برادر نیستین.
‫فامیل سببی‌ایم. ‫با خواهر کوچیکم ازدواج کرد.
‫پونزده سال تو این کار هستم
‫ولی باید میومدم نیوجرسی ‫تا واقعاً سرم کلاه بره.
‫می‌دونین، این کار رو به خاطر جان می‌کنم.
‫دنبال یک دردسر دیگه نیستم.
‫پس اینجا مشکلی داریم؟
‫نه آقا. من می‌خوام قایق بخرم.
‫تو خودت رو یک تاجر می‌دونی،
‫تو این شرایط می‌فروشی؟ وقتی ‫پول داره سرازیر می‌شه نیواورلئان؟
‫جان ساکریمونی ازم خواسته.
‫خب، ما خیلی با هم فرق داریم.
‫ممنون.
‫بدون دعوا.
‫با احترام ادامه می‌دیم...
‫حالا دست بدین و بجنگین. ممنون.
‫- اهمم... بله؟ ‫- درباره‌ی بابی باکالا شنیدی؟
‫آره، خواهرم زنگ زد
‫خبر فوری داد.
‫اون منطقه‌ی لعنتی نیوآرک...
‫حتی پلیس هم دیگه اون‌جا نمی‌ره.
‫پس همه‌چی رو شنیدی.
‫دکترها گفتن گلوله ‫تیکه‌های پیاده‌رو رو هم تو چشمش برده.
‫آره، شنیدم.
‫ولی خوش‌بینن.
‫آره، دکترها.
‫همیشه خبر خوب می‌دن ‫تا وقتی که دیگه نیست.
‫راستی، خودت چی شدی
‫با اون پروستات؟
‫خب راستش، تی، ‫یه سری مشکلات داشتم.
‫سرطان، راستش رو بخوای.
‫یعنی چی، پالی؟
‫زود فهمیدن. شاید شانس آوردم.
‫تومور هنوز توی کپسول خودشه.
‫دارم دوره‌ی رادیوتراپی می‌گذرونم
‫که رقم پی‌اس‌ای رو بیاره پایین ‫تک‌رقمی بشه.
‫خب، حالت خوبه؟
‫موهات و این چیزا؟
‫به تخته بزنیم، هان؟
‫حتماً کارهای خوبی تو زندگیم کردم.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫قضیه سرطان...
‫فقط بین خودمون بمونه.
‫قطعاً.
‫- آره. ‫- باید می‌دیدیش.
‫یه چشم‌بند زده بود مثل هاتاوی.
‫خیلی به‌هم ریخته بود.
‫ولی خب، قبول کنیم، ‫احمقانه بود اون موقع شب اون‌جا رفته.
‫تونی، پلیس هم دیگه اون‌جا نمی‌ره.
‫بگذریم، بینایی بابی الان داغون شده.
‫امیدوارن عمل جواب بده.
‫ممکنه کاندید پیوند قرنیه بشه.
‫باید کاندید پیوند مغز بشه.
‫انصافا باید گفت،
‫همه‌ی فکرش این بود ‫که هفته رو صاف کنه.
‫اون «شرف و وفاداری» به درک.
‫این یه حرکت بود، کارلو،
‫چون می‌دونست تقصیر خودشه.
‫چیه؟
‫اونجوری نگاهم نکن.
‫با حساب بازنشستگی زنش
‫و مستمری خودش،
‫روی ۲۴۰ ماه حساب می‌کنیم.
‫بیست سال و ۹۰ درصد از دارایی‌هاش؟
‫محاکمه به نظر ریسکش می‌ارزه.
‫مدارک کشف رو دیدی؟
‫خودت پیش ما اومدی.
‫موکلم اصرار داره خونه دست‌نخورده بمونه.
‫می‌خواد زنش تأمین باشه.
‫خب، چی تو ذهنته؟
‫رنه، بازم می‌گم،
‫چیزایی که ربطی به خودش نداره:
‫خونه، حساب بازنشستگی زنش، ماشین یوکان،
‫سند آپارتمان دخترش.
‫- با ۱۲ سال. ‫- برای جرم توطئه‌ی قتل؟
‫وقتی هوشیار شدی بیا پیشم، ران.
‫ایگلز اینجا هیچ شانسی نداره.
‫مطمئن نیستم حتی هفت امتیاز هم ‫کافی باشه، ولی ایگلز سراغش می‌ره.
‫مک‌نب برای پاس برمی‌گرده. ‫توپ رو می‌گیره...
‫خرابه. می‌خوای عوض کنیم؟
‫اوه، نه، نه.
‫بازم توپ دست اوناست.
‫از خط ۲۵ یارد خودشون شروع می‌کنن.
‫منینگ تو پاس دادن موفق بوده، ‫تیکی باربر تو دویدن...
‫جاینتس، هان؟
‫دارن له‌شون می‌کنن.
‫فقط امیدوارم اختلاف امتیاز رو رد نکنن.
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- بیرون.
‫جاینتس داره می‌ترکونه.
‫می‌رم خونه‌ی اریک بازی چارجرز رو ببینم.
‫- کدوم کانال پخش می‌کنه؟ ‫- بعضیا انقدر خسیس نیستن
‫که پکیج ماهواره‌ای نخرن.
‫بگیر بشین.
‫این خونه طرفدار تیم جاینتسه.
‫- از جاینتس لعنتی متنفرم. ‫- هووو!
‫درباره این طرز حرف زدن، ‫چی گفته بودم؟
‫ای‌جی مجبور نبود شام یکشنبه بیاد.
‫ای‌جی سر کار می‌ره.
‫تو هم می‌خوای بری سر کار؟
‫بفرما برو.
‫ولی اول برو کارنامه‌ی آخرت رو بیار
‫و جلوی همه با صدای بلند بخون.
‫اوه، توپ از دست «شاکی» در رفت...
‫نه؟
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫حالا برو گزارش اسپانیاییت رو ‫قبل شام تموم کن.
‫تو این یکی سختی کشید.
‫مشکلی با خوردن یکی‌دو ضربه نداره...
‫شوهرخواهرم نزدیک بود ‫چشمش رو از دست بده.
‫یه مشت حیوون معتاد.
‫- خیلی وحشتناکه. ‫- آره، درسته، ولی...
‫ای بابا، تو این خانواده ‫پشت سر هم مشکل پیش میاد.
‫منظورت بدشانسیه؟
‫یا فکر می‌کنی یه‌ جوری حقشونه؟
‫نمی‌دونم، ولی...
‫اون جنیس لعنتی ‫جنجال رو جذب خودش می‌کنه.
‫از بدبختی لذت می‌بره.
‫تو رو یاد کسی میندازه؟
‫وقتی بچه بودیم، ‫یه چیزی داشت، می‌دونی؟
‫اون...
‫موهای قشنگی داشت، هیکل‌دار بود و...
‫پسرای هم‌سنش همیشه ‫برام بستنی می‌خریدن،
‫کارت بیسبال می‌دادن، ‫پاچه‌خواری من رو می‌کردن
‫که با اون دوست بشن.
‫یه‌ کم شبیه حسادت نیست؟
‫هیچ پسری نمی‌خواد خواهرش ‫دختر معروف محل باشه.
‫احساس تهدید نمی‌کردی؟
‫ای بابا، می‌خوای بالاخره ‫تکلیف خودت رو روشن کنی؟
‫اول تقصیر مامانم بود، ‫حالا خواهرم من رو تهدید می‌کرد؟
‫طبیعیه،
‫غیرعادی نیست
‫که اون...
‫مرکز اولین احساسات تو بوده.
‫در واقع احتمالاً دوطرفه بوده.
‫ای بابا.
‫می‌گی هیکل‌دار بود.
‫اون عصرها تو دفتر پدرتون ‫خونه‌بازی می‌کردین.
‫هر پیوندی که داشتین،
‫چی شد که از اون موقع ‫تا حالا رابطه‌تون این‌جوری شد؟
‫با مامانم دعوا کرد و...
‫به‌ محض اینکه تونست،
‫از خونه زد بیرون.
‫اگه تو بیرون زده بودی چی؟
‫خب، هیچ‌وقت این اتفاق نمی‌افتاد
‫چون من اون‌جوری نبودم.
‫هر چی می‌گفتن انجام می‌دادم.
‫پسر بابات.
‫آره، درسته.
‫و هر چی باهاش میومد.
‫درسته.
‫موفقیت و پول.
‫ولی غیر از اون،
‫چی به ارث بردی؟
‫بهت می‌گم چی به ارث بردم...
‫مادرم.
‫جنیس بحث کرد، زد بیرون.
‫به همه‌چی خندید.
‫بعد سفر تموم شد، ‫برگشت، یکی از ما شد.
‫و سهمش رو می‌خواد.
‫خب بذار بهت بگم، هیچی گیرش نمیاد!
‫چون زخم‌ها به من رسید!
‫پس مال منه!
‫باید ۱۰:۳۰ باشه.
‫یه ساعت و نیم دیگه،
‫ناهار می‌خورم.
‫به وسط روز می‌رسم.
‫به ساعتت نگاه نکن.
‫هنوز نه.
‫نگهش دار.
‫بذار جایزه باشه.
‫ده تا یازده،
‫شاید پنج دقیقه به ۱۱ باشه.
‫نگاه نکن.
‫به اون ساندویچ‌ها فکر کن.
‫وقتی آخرین لقمه رو بخوری،
‫این روز لعنتی نصفش رد شده.
‫باید ۱۱:۳۰ باشه.
‫به زاویه‌ی خورشید نگاه کن.
‫شاید حتی یه ربع به ۱۲.
‫باشه، نگاه کن.
‫حالا.
‫لعنت به من!
‫کیه؟
‫بعدش سیفون دستشویی رو بکش.
‫می‌شنوی؟
‫لعنت!
‫لحظه‌ی حقیقت؟
‫هنوز تصمیمش با قاضیه،
‫ولی می‌خوان ۱۵ سال
‫و ۴.۱ میلیون دلار پیشنهاد بدن.
‫خونه رو نگه می‌داری،
‫با ۴۵ هزار دلار سهم بیمه عمر متغیر دخترها،
‫و حساب بازنشستگی جینی ‫که حدود ۱۱۰ هزار می‌ارزه.
‫- دیگه چی؟ ‫- همین.
‫یا بری دادگاه.
‫پونزده سال کوفتی.
‫تو هنوز جوونی.
‫پونزده سال دیگه، ۶۷ سالته.
‫سال‌های طلایی.
‫نوه‌ها.
‫باید اظهار قبل از صدور ‫حکم رو انجام بدم؟
‫می‌دونی که اظهار قبل از صدور ‫حکم جزو روندشه،
‫تقریبا کل هدف همینه.
‫قبول می‌کنم.
‫حساب بازنشستگی جینی...
‫پشت پیشخوان کراوات ‫تو «وانامیکرز» کار می‌کرد.
‫اونجا با هم آشنا شدیم.
‫[نیوجرسی]
‫موکا میکس نداریم؟
‫امروز صبح منتظر بلوبری تازه بودم،
‫ولی مامان خرید نرفته.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فین دعوتم کرد بریم شهر فیلم ببینیم،
‫ولی نخواستم برم، ‫بهش گفتم اگه می‌خواد بره،
‫خودش بره و اونم رفت.
‫واقعا؟
‫آره، واقعا.
‫این‌جوری باهام حرف نزن، باشه؟
‫می‌دونم. ببخشید.
‫فقط اینکه...
‫اون اصلا نمی‌فهمه.
‫حتی نمی‌دونم این روزا به چی فکر می‌کنه.
‫بیشتر وقتش رو تو آپارتمان ‫جفری می‌گذرونه تا با من.
‫بی‌خیال.
‫می‌دونی با کی خوبه ‫درباره‌ی این چیزا حرف بزنی؟
‫مادرت.
‫این یه سالی که با هم بودیم،
‫یه روی خودخواه ازش دیدم.
‫«زود برمی‌گردم».
‫این رو گفت. واقعاً گفت.
‫باشه، خب...
‫شاید فکر کرده تو خواستی بره.
‫یعنی خودت گفتی.
‫آره، یا شاید ناخودآگاه دیگه تموم کرده.
‫ما رفته بودیم آپارتمان جفری،
‫فین نصف وقت روی زمین نشسته بود
‫و کنار من ننشست.
‫باشه، عزیزم، وقتی داری ‫یللی تللی زندگی می‌کنی،
‫- نباید انتظار... ‫- چه جوری زندگی می‌کنم؟!
‫واقعا که.
‫باید با مادرت درباره‌ی این چیزا حرف بزنی!
‫لعنت!
‫اوی، اوی... اوی، اوی، اوی!
‫خدایا.
‫حالت خوبه؟
‫آخه چرا اینجا وایستادی؟
‫جانم؟
‫داشتم نامه‌هام رو برمی‌داشتم.
‫مثل دیوونه‌ها رانندگی می‌کنی.
‫خدایا.
‫چرا کیسه‌ی هوا عمل نکرد؟
‫یکی درش آورده. فروختنش.
‫فروختن؟ کی همچین کاری می‌کنه؟
‫ببین، خیلی متأسفم. ‫عجله داشتم.
‫پس قبول داری تقصیر تو بوده.
‫آره، قطعاً.
‫بذار خسارت رو حساب کنم
‫بعد از اینجا می‌رم.
‫هوم، باید گزارش تصادف رو به پلیس بدیم.
‫- گوشی داری؟ ‫- نه، جدی می‌گم.
‫نظرت چیه، ۵۰۰ دلار؟
‫ببین، ماشین من بیشتر خراب شده.
‫بعد زنگ بزنی بیمه‌م رو خراب کنی؟
‫نه، مرسی.
‫همچین کاری نمی‌کنم. ۶۰۰ دلار؟
‫ببین، نمی‌خوام دعوا کنیم.
‫خونه‌م همین بالاست.
‫زنگ می‌زنیم پلیس، سریع میان.
‫چراغ خطرت رو روشن کن.
‫بذار برم مدارکم رو بردارم.
‫لعنتی!
‫لعنت به این وضعیت!
‫لعنت!
‫تونی!
‫سلام!
‫داشتم می‌اومدم ببینمت.
‫منم داشتم می‌رفتم خونه.
‫فقط چون خبری ازت نداشتم.
‫اه، اون احمق‌ها از سرزمین احمق‌ها؟
‫- آره. ‫- زیادی دردسر می‌شه.
‫خب، جان واقعاً روش حساب کرده بود.
‫و جینی به پول احتیاج داره،
‫برای آلگرا،
‫برای خونواده.
‫چیه؟
‫شرط رو عوض کرد.
‫چی، سهم بیشتر واسه ‫دهن گشادش می‌خواد؟
‫نه، راستش کمتر.
‫ولی پای خونه وسطه.
‫می‌خواد با قیمت پایین‌تر
‫به خواهرش بفروشی.
‫در واقع نصف قیمت.
‫ولی اون قضیه‌ی نیواورلئان...
‫بیست درصد از پورسانتش رو کم می‌کنه
‫و مطمئن می‌شه اون عوضی‌ها بفروشن.
‫گمونم گدا حق انتخاب نداره.
‫و بدترین قسمتش اینه
‫باید یه‌جوری این قضیه رو به جینی بگم.
‫گاب من رو مغازه‌ی کاشی مراکشی برد.
‫راستی، نمی‌خوام اذیتت کنم...
‫سیل رفت دیدنش؟
‫آره، می‌خواستم بهت بگم.
‫با اون بازرس شانسی نداشت.
‫واقعاً؟ شوخی می‌کنی.
‫نه.
‫شرمنده.
‫هدیه‌ای چیزی برد؟
‫پول نقد.
‫پس چقدر بهش فشار آورد؟
‫کارملا، سیل کارش رو بلده.
‫ببین، می‌دونم ناامید شدی، ولی...
‫باید این رو بگم...
‫فقط بفروشش.
‫قیمت خوبی می‌گیری.
‫سی درصد سود روی سرمایه‌ت.
‫یعنی همین؟ ‫می‌خوای بی‌خیال بشی؟
‫فکر نکنم تا حالا ‫همچین چیزی ازت شنیده باشم.
‫ببین، طرف گفت نه.
‫می‌خوای تا کجا این رو بکشی؟
‫اوه، اون عوضی‌ها.
‫یه سال برنامه‌ریزی لعنتی من!
‫بعد می‌ذارن مردم اون ‫غول‌های کوفتی رو بسازن!
‫می‌خوای امشب حداقل بریم شام بیرون؟
‫می‌تونه پژواک رو کم و فضا رو گرم‌تر کنه.
‫خب، ترجیح می‌دم فعلاً ‫خرج چیزای ضروری کنیم.
‫پرده‌ها.
‫آقای ساکریمونی،
‫در بازه‌ی زمانی از حدود
‫یکم ژانویه‌ی ۱۹۹۶ تا امروز،
‫آیا با شاخه‌ی نیویورک ‫از خانواده‌ی جنایتکار
‫«لا کوزا نوسترا» ارتباط داشتید ‫یا استخدام بودید؟
‫بله.
‫ساکریمونی در دادگاه فدرال
‫به حداقل ده سال ارتباط ‫با لا کوزا نوسترا اعتراف کرد.
‫حالم رو به هم می‌زنه!
‫ممکن بود بدتر باشه. ‫می‌تونست خبرچین بشه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫هیچ‌وقت وجود این چیز رو نباید قبول کنی.
‫هیچ‌وقت.
‫باید مثل یه مرد می‌رفت دادگاه.
‫من بیست سال کشیدم.
‫چیه؟
‫جانی سک اعتراف کرد.
‫همین الان تو رادیو گفتن.
‫پونزده سال زندانی شد.
‫لعنت!
‫هی!
‫صبر کن.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫- شما صاحب این ماشین هستی؟ ‫- آره.
‫یه جا تو پارکینگ دارم. ‫نیم ساعت بیشتر نبودم.
‫عوضی‌ها اینجا رو منطقه‌ی قرمز کردن؟
‫این حکم توقیف تموم ‫دارایی‌های جان ساکریمونی‌ هست.
‫نه، نه. من از زنش خریدم.
‫خب، اگه فروخته،
‫نقض حکم دادگاه بوده ‫که دارایی‌هاش رو ضبط کرده.
‫معلومه که فروخته. ‫من ۲۵ هزار دلار نقد دادم.
‫این رو ماه می تو پارسیپنی ‫به مزایده می‌ذارن.
‫خیلی دوستش داری، دوباره بخر.
‫این مسخره‌ست، آشغال عوضی!
‫همین‌جوری ادامه بده. ‫بعد یه کامیون واسه خودت میارم.
‫فکر کن یه روزی اون آشغال دوست من بود.
‫امیدوارم تو زندان بمیره.
‫می‌دونی چطور به نظر میاد؟
‫کاش جلوی دادگاه بودم ‫روی صورتش اسید می‌پاشیدم،
‫فقط واسه اینکه ازش فاصله بگیرم.
‫ببخشید، تونی.
‫می‌خواستم بپرسم...
‫درباره‌ی خونه‌ ساکریمونی
‫می‌خواستم سوال کنم.
‫چی شده؟
‫خب، حالا که آقای ساکریمونی گناهکاره،
‫فکر می‌کنی می‌تونم ‫از مسیرم حذفش کنم؟
‫الان چی زر زدی، سال؟
‫نمی‌دونم.
‫این باغبون لعنتی گفت جان گناهکاره، تی.
‫اعتراف کرد، سال. باشه؟
‫آره، باشه.
‫با این دولت، دیگه دادگاهی در کار نیست.
‫شاید به بدنش شوک می‌زدن
‫و با شلنگ لاستیکی زدنش.
‫- به این فکر کردی؟ ‫- نه.
‫ولی خب، منطقی به نظر میاد.
‫به مرد توهین نکن، سال.
‫پس درباره‌ی حیاط...
‫این مردک رو ببین!
‫دیگه کارت اونجا تموم شد.
‫بیا بریم این دی‌وی‌دی‌ها رو ببینیم.
‫باید حدود ۳۵ تا ۴۰ بار انجامش بدن.
‫بدون پیشرفت، ‫نوبت دوم و ۱۰ یارد باقی‌مانده.
‫فقط می‌خواستم بگم
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫هیچ‌کس تا حالا واسم کاری
‫به این... این...
‫قابل نداشت، جنیس.
‫جدی می‌گم.
‫ببخشید.
‫- هی تونی؟ ‫- آها.
‫بطری رو آوردی؟ ‫تقریباً آماده‌ایم.
‫هی، چی شده؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه تو سرم چی می‌گذره.
‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫خوشحاله...
‫بابت خونه.
‫عزیزم، اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫- بیا بریم. خوبی؟ ‫- اوه... آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫«ترجمه از خشایار»