‫چقدر خون می‌ریزی ‫تا زنده بمونی، مایکل؟
‫زنده بمون یا بمیر، ‫انتخاب با خودته.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫زود باش، تیزرها رو از دست می‌دیم.
‫چیه؟
‫نگو گوشواره‌ت دوباره افتاد ‫توی فاضلاب لعنتی.
‫بی‌خونه شدم.
‫می‌دونم تقصیر خودمه. ‫باید زودتر اجاره‌ش رو می‌دادم.
‫فکر می‌کردم صاحبخونه بازم وقت می‌ده، ‫ولی این دفعه دیگه مهلت نداد.
‫بس کن.
‫- فردا دوباره بهش زنگ می‌زنم. ‫- اینقدر حرف نزن.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫چی؟
‫می‌ریم آتلانتیک سیتی، ‫یه روز خوش می‌سازیم.
‫جدی می‌گی؟
‫کریستوفر... دوستت دارم.
‫«ترجمه از خشایار»
‫الزیار،
‫سنت حامی زپولا.
‫یه دست لاک می‌خواد.
‫- اون هاله‌ش رو هم درست کن. ‫- هیسس!
‫سلام.
‫آقای گالتیری، من پدر خوزه‌ام.
‫من گالتیری‌ام. ‫پدر فلیکس کجاست؟
‫متأسفانه مریضه.
‫عمل بای‌پس داره. ‫ازم خواست جاش رو پر کنم.
‫آقای روسامانو رو از انجمن ‫اهالی محل می‌شناسید.
‫آره، پالی، چاک، حالت چطوره؟
‫این پسر خدمت‌گذار کلیسا بوده.
‫اااه.
‫خب،
‫جشن سنت الزیار.
‫پدر فلیکس همه‌چی رو برام توضیح داده.
‫می‌خوام نظرتون رو برای امسال بدونم.
‫خب، چیز زیادی برای گفتن نیست.
‫همه‌چی از طریق مؤسسه ‫غیرانتفاعی ما انجام می‌شه.
‫خیابون‌ها رو پنج روز می‌بندیم،
‫غذا‌فروش‌ها و وسایل بازی رو میاریم.
‫روز دوم، مراسم راه می‌افته،
‫مجسمه رو بالا و پایین خیابون می‌بریم.
‫چند تا دعا می‌خونیم و تموم می‌شه.
‫آخرش هم سهم خودت رو می‌گیری.
‫راجع به اون،
‫همون‌طور که به آقای روسامانو گفتم،
‫راستش
‫ده هزار دلار خیلی کمه.
‫همینه که هست.
‫ببین، من تازه‌کارم. ‫نمی‌خوام دردسر درست کنم.
‫می‌دونم یه سری سنت‌های محلی هست.
‫ولی با توجه به هزینه‌های الان، ‫فکر می‌کنیم افزایش لازمه.
‫چه افزایشی؟
‫حس می‌کنیم ۵۰ هزار دلار منصفانه‌تره.
‫- پنجاه؟ ‫- فقط امسال،
‫آشپزخونه برای بی‌خانمان‌ها راه انداختیم،
‫یه طرح مطالعه برای بچه‌های دوزبانه.
‫کمک دولت فدرال هم کمتر از همیشه شده.
‫فکر می‌کنی این جشن ‫خودش خرجش رو می‌ده؟
‫امنیت، برق، نظافت...
‫- تازه هزینه سوخت هم هست. ‫- آره.
‫به نظر میاد شما ۱۸ دلار برای
‫مجوز بستن خیابون می‌دی،
‫بعد از فروشنده‌ها هزاران دلار
‫برای اجاره زمینی که حتی
‫مال خودت نیست، می‌گیری.
‫آره؟ خب به نظر من کلی پول ‫توی صندوق کلیسا
‫برای همه اون دادگاه‌ها هست.
‫توافق کلیسا سر گرفته شد، ‫چون این جشن به افتخار جانی سوپرانو بود.
‫زمونه فرق کرده، آقای گالتیری.
‫خب، بعضی چیزا هیچ‌وقت عوض نمی‌شن.
‫چند روز دیگه جو ولا از گارد احترام ‫با ارابه تزئین شده میاد.
‫مجسمه رو از محراب درمیاریم،
‫کلاه و بقیه چیزا رو هم برمی‌داریم.
‫می‌گی بعضی چیزا عوض نمی‌شن.
‫این جشن صد سال پیش
‫با روحیه بخشش شروع شد.
‫ایتالیایی‌های مهاجر، فقیرای کارگر
‫هرچی داشتن دادن ‫تا سنت الزیار رو گرامی بدارن.
‫اون سنت شهر پدربزرگ و مادربزرگمه،
‫آریانو ایرپینو.
‫خیلی‌ها حلقه‌های ازدواج ‫طلای خودشون رو دادن که ذوب شد
‫- و کلاه سنت ازش ساخته شد. ‫- جدی؟
‫انجمن مقدس الزیار
‫که شما دبیر ثبتش هستی،
‫صد ساله مراقبت از اون
‫کلاه رو به ما سپرده.
‫راستش رو بخوای...
‫امسال احساس امنیت نمی‌کنم ‫که تحویلش بدم.
‫ما هر سال استفاده می‌کنیم. جزو سنته.
‫می‌فهمم، ولی متأسفم.
‫با توجه به لحن این گفتگو، ‫حس می‌کنم یه عنصر جنایی
‫توی این محله هست که
‫می‌تونه این میراث محلی رو به خطر بندازه.
‫ولی با ۵۰ هزار دلار،
‫اون حس رو نداشتی.
‫اون نشون می‌ده شما این جشن رو به اندازه
‫کسایی که شروعش کردن جدی می‌گیری.
‫باشه، پدر روحانی،
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫گور بابای این کلاه!
‫خیلی مزخرفه.
‫یه فکس از ادی لیند ‫از «الگینی کارتینگ» گرفتم.
‫می‌خوان دوباره هزینه ‫دفع زباله رو بالا ببرن.
‫همون مردی که می‌خواستم ببینم.
‫باید برم پنسیلوانیا، پشتیبان لازم دارم.
‫من سرم با مدیریت جشن شلوغه.
‫معاون رئیس بخش کالزونه‌ها.
‫اصلا کدوم گوری بودی؟
‫همونه که فکر می‌کنم؟
‫الان دارین به یک مرد متاهل نگاه می‌کنین.
‫- اوه اوه، خدایا! ‫- کِلی؟
‫چی شد یهو همچین کاری کردی؟
‫می‌خوایم تشکیل خونواده بدیم.
‫شنیدی که باید کلی خرج کنی؟
‫عزیزم، اینجا نوشیدنی بیار.
‫- کجا می‌خوای خونه بگیری؟ ‫- یه جای خوب، امیدوارم.
‫می‌دونی تی، ‫با الگویی که تو گذاشتی،
‫به اضافه چیزهایی که ‫از ترک اعتیاد یاد گرفتم،
‫الهام‌بخش بود... که باهاش آجرها،
‫خونه و خونواده بسازم.
‫آره، اصلش همینه پسر.
‫من فقط آب می‌خورم.
‫از الان عزمم رو جزم می‌کنم.
‫من؟
‫چیه، تازه به این مطب اومدی؟
‫با دکتر سیپولا حرف بزن.
‫من پول وقت‌های از دست‌رفته رو نمی‌دم.
‫یادت باشه به فردی در «دی‌سوربو» زنگ بزنی.
‫می‌خواد اسپانسر مسابقه کانولی‌خوری بشه،
‫باید تا فردا پاکتش رو ببینم.
‫بگذریم،
‫رفیقم توی ایستگاه وزن‌کشی با ما هست.
‫- می‌دونین چطور برگردین، نه؟ ‫- توی نرم افزار زدم، آره.
‫خیلی‌خب، می‌بینمتون.
‫ببین، پیتسبورگه.
‫یعنی چی؟ باید سمت شرق می‌رفتیم.
‫الان ۱.۱۲ کیلومتر از مسیر ۶۲ رد شدیم؟
‫باید برم دستشویی.
‫این‌ رو می‌بینی؟
‫انگار موتور‌سوارن.
‫جعبه‌های چوبی.
‫نوشیدنی خوبیه.
‫- یعنی چی؟ ‫- شما دیگه کی هستین؟
‫- من همچین آدمی‌ام، عوضی کثیف. ‫- آروم باش.
‫بخوابین زمین وگرنه ‫مغز کثیفتون رو می‌ترکونم.
‫- شما پلیسین؟ ‫- وضعیت بخیه‌ت چطوره، ستوان؟
‫کد ۱۰-۴.
‫با گروه «وایپرز» در افتادین، احمق‌ها.
‫اوووه، واقعا؟
‫چی هست، گروه پیشاهنگی دخترونه؟
‫خفه شو، آشغال.
‫بیا بریم.
‫- بزنش! ‫- آخ!
‫زدمش! لعنتی رو زدم!
‫لعنت بهت!
‫ییهااا!
‫فوق‌العاده بود.
‫عین قدیم‌ها.
‫فرصت در زد.
‫در زد؟ لگد زد ترکوند.
‫اوه، لعنت!
‫خوبی، تی؟
‫مچ پام... فکر کنم پیچ خورده.
‫بو رو حس می‌کنی؟
‫پاییز شده.
‫مثل اولین شب پاییز ‫وقتی بچه‌ای، هوا تیز و خنکه
‫و بوی بخاری خونه‌ها میاد.
‫بوی هالووین می‌ده.
‫هاها!
‫اوه...
‫«شاتو پیچون-لونگویول»، ۱۹۸۶.
‫اوه اوه ۱۹۸۶!
‫پول رو نشونم بده.
‫هزینه باز کردن بطری چنده؟
‫قیافه اون عوضی وقتی اسلحه رو دید، داشتی؟
‫اون یارو ریشو، مثل گریزلی آدامز؟
‫«وای، آروم باش».
‫«ما عضو گروه وایپرزیم».
‫نوشیدنی چطوره؟ خوبه؟
‫باید بگم
‫واقعا خوبه.
‫ولی راستش رو بخوای،
‫وقتی ماشه رو کشید،
‫نزدیک بود شلوارم رو خیس کنم.
‫آره.
‫بعضی وقتا دلم تنگ می‌شه. ‫راستش رو بخوای.
‫برای نوشیدنی.
‫حداقل باید به افتخار ازدواجت بنوشی.
‫خونه و زندگی.
‫فقط انضباط می‌خواد.
‫باید برای خودم حد بذارم.
‫اون‌طرف نوشیدنی رو غذا حساب می‌کنن.
‫جدی؟
‫باید به پشت بخوابم.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- واسه آخر شب.
‫یه چاقوی سوئیسی توی داشبورد هست.
‫وقتی به سختی‌هایی که ‫پشت سر گذاشتیم فکر کنی، نه؟
‫کارهایی که کردیم.
‫سه تفنگدار لعنتی.
‫ما یه پیوند داریم.
‫خیلی خاصه.
‫تو خیلی جاها
‫جونم رو نجات دادی.
‫تو هم همیشه کنارم بودی، می‌دونی؟
‫فکر نکن نمی‌دونم.
‫یه وقت‌هایی بود
‫بین من و تو سخت گذشت.
‫نمی‌فهمیدم.
‫جوون بودی.
‫لجباز بودی.
‫ولی همیشه هوام رو داشتی.
‫مثل اون روز که اومدم خونه.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫چی شده؟
‫می‌دونی که همیشه بهت وفادار بودم، تی.
‫می‌خوای چی بگی، کریستوفر؟
‫حتی نمی‌تونم بگم.
‫اوه، لعنت.
‫آدریانا.
‫چی شده؟
‫اف‌بی‌آی.
‫ای وای لعنت.
‫چند وقته؟
‫- چند وقته لعنتی؟ ‫- یه سال... نمی‌دونم.
‫کِی فهمیدی؟
‫دیشب خودش گفت.
‫چی می‌دونن، ها؟
‫- چی بهشون داده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید خیلی چیزها.
‫رالفی؟
‫نمی‌دونم.
‫اوه تونی، چطور همچین فکری می‌کنی؟
‫کجاست؟
‫- کدوم گوریه؟ کجاست؟ ‫- خواهشا، تونی.
‫کجاست؟
‫خونه‌ست.
‫من نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم، تونی.
‫نه، تو رو خدا، مجبورم نکن.
‫نمی‌تونم.
‫باشه.
‫نمی‌تونم.
‫- باشه. ‫- نمی‌تونم.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫یالا، یالا.
‫حالا گوش کن.
‫می‌ری بالا.
‫از در پشتی می‌ری بیرون.
‫با کارملا حرف نزن.
‫برو یه جایی،
‫یه قهوه بخور.
‫صبر کن تا بهت زنگ بزنم.
‫هان؟
‫اشکالی نداره. حلش می‌کنیم.
‫برو ببینم.
‫دوستت دارم، مرد.
‫منم دوستت دارم.
‫- خوشم اومد. ‫- خوش اومدین.
‫- جون گیلسپی، املاک پاگانو. ‫- کِلی مولتیسانتی.
‫تلفنی صحبت کردیم. شوهرم کریستوفر.
‫- خوشوقتم. ‫- از همین حرف می‌زنم.
‫«عمارت باشکوه وین».
‫چهار تا اتاق خواب، ‫حموم‌های مرمر با شیرآلات کوهلر.
‫یخچال ساب‌زیرو توی آشپزخونه استیل.
‫می‌خریمش.
‫به این می‌گیم خریدار عجول.
‫عزیزم، نباید اول داخلش رو ببینیم؟
‫اگه داخل داشته باشه، می‌خریمش.
‫بقیه‌ش کجاست؟
‫گفتم پنج روز زودتر بده.
‫اگه بارون بیاد چی؟ ‫نمایشگاه اوهایو پول بارون رو پس می‌ده.
‫یکی دیگه از دلایلی که من ‫تو اوهایو زندگی نمی‌کنم.
‫قندش رو کم کن عزیزم، ‫می‌گن خودم به اندازه کافی شیرینم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ای بابا، این بار چی کار کرده؟
‫یه آسیب قدیمی پولوئه.
‫ها؟
‫بیا یه دقیقه باهات حرف بزنم.
‫چند نفر که می‌شناسیم،
‫ترکی یا همچین چیزی،
‫یه کامیون رو منحرف کردن،
‫یه تریلی پر از مولتی‌ویتامین سنتروم.
‫چه دشت خوبی.
‫آره، فقط باید خارج ایالت خالی بشه،
‫چون پلیس ایالتی دنبالشه.
‫پایه‌ای؟
‫می‌تونه تو لانگ آیلند پخش بشه.
‫سهم من چقدره؟
‫پنجاه پنجاه،
‫ولی باید همین امشب انجام بشه.
‫امشب؟
‫باشه،
‫ولی تو این مورد،
‫فکر کنم بهتره جان رو از استرس ‫شنیدن این قضیه معاف کنیم.
‫با وضعیتی که داره، ‫خودش به اندازه کافی گرفتاره.
‫به فرانکی کازمه زنگ بزن.
‫آره، یکی می‌خواد باهات حرف بزنه. صبر کن.
‫دعا کردی؟
‫واسه بهبودی بابا تشکر کردم.
‫عمل آرتروسکوپی داشتی، ‫نمی‌تونی زانو خم کنی؟
‫بابا گفت سر کوچه می‌بینتمون.
‫اون مامان اِید نیست؟
‫- وای خدای من. چقدر داغونه. ‫- کی؟
‫مامان نامزد سابق کریس.
‫ما رو دید. باید برم سلام کنم.
‫لیز، سلام.
‫دیدم توی کمیته هستی. خیلی عالیه.
‫کارملا سوپرانو.
‫- دخترت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫خب، دختر من مرده.
‫وای خدای من، کِی؟ چی شد؟
‫کِی؟
‫اون برادرزاده آشغالت.
‫اون‌ها از هم جدا شدن، لیز. ‫آدریانا فرار کرد.
‫نزدیک دو ساله بهم زنگ نزده.
‫نه تولدم، نه کریسمس.
‫شما همیشه رابطه‌تون سخت بود.
‫اف‌بی‌آی اومد خونه‌م.
‫باور نمی‌کنی چه سوال‌هایی ازم پرسیدن.
‫- لیز... ‫- خودشون اقرار کردن
‫فکر می‌کنن کریس کشتتش.
‫بسه لیز، منگی.
‫منگ؟
‫بهش می‌گن افسردگی.
‫سال‌هاست لب به چیزی نزدم.
‫بعضی وقتا، وقتی بچه بودم،
‫با رفیقم رانی کف آشپزخونه بازی می‌کردیم...
‫روی لینولئوم،
‫با ماشین‌های مچ‌باکس یا هرچی.
‫میومد خونه،
‫زانوهاش پر از کثافت بود.
‫آرنج‌هاش...
‫مامانم هیچ‌وقت تمیز نمی‌کرد.
‫خونه عین طویله بود.
‫مامان رانی مجبورش کرد ‫دیگه نیاد از بس که کثیف بود.
‫- خیلی مسخره‌ست. ‫- خجالت‌آوره.
‫بچه‌ی من فرق می‌کنه.
‫به خونه‌ش افتخار می‌کنه.
‫صبر کن این خونه رو ببینی.
‫خب اون قضیه، راستی میلیو،
‫شنیدم انجام شد.
‫کارت خوب بود.
‫یه کم کمتر از چیزی شد که گفته بودیم.
‫ولی یه پاداش برات گذاشتم.
‫اشکالی نداره بزنم؟
‫فقط من رو ببر پیش ماشینم.
‫بزن و حالش رو ببر.
‫شومینه،
‫کف پارکت،
‫یه میز بیلیارد کوچیک توی زیرزمین.
‫- ها؟ ‫- خونه‌ای که دارم می‌گیرم.
‫بهمون سر می‌زنی.
‫کریسمس، یا شب کریسمس.
‫می‌خوام یه سنت درست کنم.
‫می‌دونی، واقعاً باید برای ‫این وضع یه فکری بکنی.
‫یه کاری می‌کنم. دلم می‌خوام.
‫ولی اون لعنتی‌ها جواب می‌دن.
‫اون ضربه‌ست که من رو می‌گیره. ‫چرا آخه؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای یه کم بزنی؟
‫من؟ نه.
‫باشه، فقط گفتم اگه خواستی.
‫گمونم یه کم می‌تونم بکشم.
‫یادمه...
‫وقتی خیلی مواد می‌زدم،
‫فقط از بوی اسکناس
‫دل‌پیچه می‌گرفتم.
‫توی مغازه،
‫هر جایی،
‫به خاطر اون پودر بچه‌ای ‫که قاطی مواد می‌کنن
‫وقتی واقعاً می‌کشی.
‫ولی حرفم رو جدی گفتم،
‫باید بری ترک کنی.
‫انجمن معتادهای گمنام یا هر کوفتی.
‫این ماشین رو دوست داری؟
‫آره قشنگه،
‫چرمش خوبه.
‫می‌بینمت.
‫اومدش.
‫سنت الزیار، خیرت بده.
‫کلاه طلاییش کو؟
‫برای مادرم دعا کن، سنت الزیار.
‫هی، کلاهش رو جا انداختن.
‫این برادرزاده‌م جورجه،
‫تازه از عراق برگشته.
‫دوتا دوره رفته.
‫بهت افتخار می‌کنم، رفیق.
‫چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم.
‫اون تو پروشوتو هست،
‫یه کم نودل کنجدی مونده.
‫توفو هم دکترت رو خوشحال می‌کنه.
‫مچ پات چطوره؟
‫بهتره.
‫کمپرس سرد جواب داد.
‫اون قسمت عمودی پله رو تعمیر کردی؟
‫آره، آره، برایان اسپاتافور ‫توی فروشگاه گوشت بود.
‫گفتم نرده‌ها رو سفت کنه، ‫همه کار بکنه.
‫حالت خوبه؟
‫کل شب دو دل بودم که
‫اصلاً این رو بهت بگم یا نه.
‫توی جشن، لیز لا سروا رو دیدم.
‫- خب... ‫- توی سرش فرو رفته
‫که کریستوفر آدریانا رو کشته.
‫چی؟
‫مسخره‌ست.
‫می‌دونم.
‫ولی خب، سابقه داره ‫دست بزن داشته باشه.
‫این یعنی او.جی. سیمپسونه؟
‫احتمالا منگ بوده.
‫واقعا فکر نمی‌کنم منگ بوده باشه.
‫بذار یه چیزی درباره ‫خشونت خانگی بهت بگم، باشه؟
‫اول از همه،
‫همیشه یه جنازه هست.
‫و تو ۹۹ درصد موارد...
‫این حرف مستقیم از رفیق‌های پلیسم میاد...
‫یا توی آشپزخونه‌ست ‫یا توی اتاق خواب.
‫اگه کشته باشه،
‫باور کن، با این علم جنایی الان،
‫الیاف و این چیزا، ‫تا حالا می‌فهمیدیم.
‫اف‌بی‌آی رفت خونه‌ش... لیز.
‫دقیقاً نکته همینه.
‫اگه واقعاً فکر می‌کردن کار کریسه،
‫فکر می‌کنی چقدر طول می‌کشید تا بگیرنش؟
‫حسادت، کارم.
‫دخترش رو ول کرده، ‫حالا یهو شده اسکات پترسون.
‫فکر می‌کردم اید اون رو ول کرد.
‫خودت می‌دونی منظورم چیه.
‫اید دختر خوبی بود،
‫ولی با هم بودن‌شون سمی بود.
‫آره، سختی زیاد داشتن.
‫ولی الان کریستوفر عالیه.
‫آدم دیگه‌ای شده.
‫ازدواج کرده. سر و سامون گرفته.
‫تمرکزش رو پیدا کرده.
‫بذار پیشرفتش رو خراب نکنیم.
‫همم؟
‫[اولین محله قدیمی نیوآرک]
‫یه دوجین سایز بزرگ بفرست ساتریال.
‫- الو. ‫- پال، دکتر سیپولام.
‫دارم می‌رم بیرون.
‫جواب آزمایش پی‌اس‌ای به دستم رسید.
‫- خب؟ ‫- نگران نباش.
‫ولی عددش یه کم بالاتر ‫از چیزیه که دوست دارم.
‫یعنی چی؟
‫احتمالاً هیچی.
‫احتمالاً پروستاتیت باشه،
‫یه التهاب ساده.
‫سابقه سرطان پروستات توی خانواده‌ت هست؟
‫پدرت شاید؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، می‌خوام برات وقت نمونه‌برداری بذارم.
‫این مسخره‌ست. ‫می‌خوام برم سوار اختاپوس بشم.
‫می‌شه یه دقیقه دست از سرم برداری؟
‫وقتی بابات با سوفیا از دستشویی برگشت،
‫- می‌تونی هرچی خواستی سوار شی. ‫- این که مال بچه‌هاست.
‫آره، ولی می‌خواد با داداش بزرگش سوار شه.
‫رسیدیم!
‫آماده‌ای، عزیزم؟
‫با مامان سوار می‌شی؟
‫این خیلی کوچیکه، له می‌شم.
‫خب، تو برو اون یکی بشین ‫و براش دست تکون بده.
‫آخ، دختر خودمه.
‫دختر خودمه!
‫آره، آماده‌ای با مامان خوش بگذرونی؟
‫آماده‌ای؟ آماده شو.
‫آره، الان راه می‌افتیم.
‫اوه، شروع شد!
‫دور تا دور زمین.
‫اون قیافه‌ت رو درست کن.
‫- بچه‌م! ‫- وای خدای من، یکی آمبولانس خبر کنه!
‫ببخشید!
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫این تفنگ دماست.
‫دویست و هفده درجه.
‫نگاه کنید.
‫- بله؟ ‫- پالی، منم.
‫اینجا یه مشکل پیش اومد. ‫اون دستگاه بازی...
‫فنجون‌ها یا هرچی اسمشه،
‫یه پیچ شکست. دستگاه گیر کرد.
‫- چند نفر زخمی شدن. ‫- صاحبش کجاست؟
‫داره با پلیس‌ها حرف می‌زنه.
‫باشه، به درک. ‫از من چی می‌خوای؟
‫خیلی بد شده پالی.
‫یه خانم دستش شکست.
‫یه بچه پورتوریکویی ‫چند تا دندونش رو از دست داد.
‫مگه من دندون‌پزشکم؟
‫نمی‌دونم. گفتم شاید بخوای بدونی.
‫شاید بیای اینجا یه کاری بکنی.
‫فردا صبح باید زود بلند شم.
‫نمونه‌برداری کوفتی دارم.
‫باشه، خودم درستش می‌کنم.
‫الان آخرین فرصت شماست که استفاده کنید...
‫یه لحظه با خونواده‌ت نشستی
‫از سواری لذت می‌بری،
‫لحظه بعد کل دنیات خراب می‌شه.
‫چشمام رو می‌بندم، ‫هنوز جیغ‌ها تو گوشمه.
‫باید شکرگزار باشیم که خوب تموم شد.
‫بچه‌م ممکن بود بمیره، تونی.
‫خدا نکنه.
‫مطمئن باشین محلی‌ها با دادخواست میان.
‫پول حسابی.
‫فقط ولش کن جنیس.
‫حق دارن غرامت بگیرن.
‫واضحه که کوتاهی شده.
‫خوبه، پس بهونه دارن که سر کار نرن.
‫وقتی فکر می‌کنم چی می‌تونست
‫سر بچه‌م بیاد...
‫آره، خودت، نیکا.
‫درباره تو حرف می‌زنم، فرشته.
‫وای، می‌خوام لپاش رو گاز بگیرم.
‫مردک بیخود
‫باید دمار از روزگارش در میاوردم.
‫آره، بعد چی کار کردی؟
‫هیچی.
‫سوفیا رو برده بودم دستشویی.
‫هوم، این نوشیدنی، تونی، راست می‌گفتی.
‫عالیه.
‫فقط حس می‌کنم یه کم از اون...
‫نمی‌دونم، جرقه‌ش رو از دست داده.
‫مدیر. باید ماشینت رو جابجا کنی.
‫گفتم الان میام.
کثافت. زن و بچه‌م ‫سوار اون دستگاه بود.
‫صبح که بیدار شد، ‫گردنش رو به زور تکون می‌داد.
‫به پلیس‌ها گفتم آقا. شرمنده. ‫بیمه خرج بیمارستان رو می‌ده.
‫- همین الان ۲۵ هزار دلار نقد بده. ‫- چی؟!
‫قوانین مسئولیت تو نیوجرسی ‫خیلی سفت ‌و سخته.
‫به کسی که من رو استخدام کرد گفتم
‫باید یه تیم تعمیر بیارم، ‫شب تا صبح کار کنیم. پولش رو نداد.
‫کی؟ پالی؟ چی داری می‌گی؟
‫اول از همه، حاضر نشد ‫پول وسایل درجه‌یک رو بده.
‫اون‌ رو به جشن سورگوم ‫تو آتلانتا اجاره دادم.
‫خب، نتایج تست استروئید رسید.
‫همه شرکت‌کننده‌ها پاک بودن.
‫می‌خوام مسابقه منصفانه باشه.
‫کسی همدیگه رو گاز نگیره.
‫آماده، شروع، بخورین!
‫وای، چه مسابقه‌ای اینجا داریم، ‫خانم‌ها و آقایون.
‫ببین چه‌جوری می‌خورن.
‫هی، عوضی!
‫یه آشغال بی‌سر و پا استخدام کردی ‫و به کسی چیزی نگفتی؟
‫- وایستا، بابی. ‫- چی زر می‌زنی واسه خودت؟
‫خودت می‌دونی از چی حرف می‌زنم، ‫خسیس آشغال!
‫بابی، بس کن!
‫همه می‌خوان پولدار شن، ‫ولی نباید ایمنی رو دست‌کم بگیری.
‫- سرت تو کار خودت باشه، بابی. ‫- دختر کوچکم سوار اون دستگاه بود!
‫- بهم پول بدهکاری، پالی. ‫- هیچی بهت بدهکار نیستم.
‫- زنم آسیب عصبی دیده! ‫- اونم به درک!
‫- ولم کنین لعنتی‌ها! ‫- آروم، آروم.
‫آروم باش. برو.
‫خب، تموم شد.
‫ برنده رو اعلام کن.
‫تو جشن سنت الزیار بودم.
‫بازی ما بچه‌ها این بود ‫که پودر قند زپولا رو
‫به سمت همدیگه فوت کنیم.
‫هزاران نفر یا دعا می‌کنن یا غذا می‌خورن.
‫به هر حال، خواهرم با دخترش
‫سوار یه دستگاه بودن که یهو
‫- تکون شدیدی خورد. ‫- خدایا.
‫اینم از سنت الزیار.
‫اونقدر مشغول گرفتن پولی بود ‫که به لباسش سنجاق می‌کردن
‫که حواسش پرت شد ‫و یه پیچ در رفت.
‫صدمه دیدن؟
‫نگاه می‌کنی، مردم برای ‫این مزخرف‌ها صف کشیدن.
‫بچه‌ها، بزرگترها، خانواده‌ها.
‫دستگاه‌های شهربازی.
‫آره، پول می‌دن که تقریبا بالا بیارن.
‫جیغ می‌زنن، داد می‌زنن.
‫فکر می‌کنی چرا؟
‫حوصله‌شون سر رفته.
‫تو حوصله‌ت سر رفته؟
‫من حوصله‌م سر رفته؟
‫به لوزالمعده‌م تیر خورد و خوب شدم.
‫هیچ آسیب مغزی از شوک عفونی نگرفتم،
‫برخلاف چیزی که همه فکر می‌کردن.
‫می‌دونی احساسم چیه.
‫هر روز یه نعمته.
‫فقط اینکه...
‫باید حتما یه جفت جوراب باشه؟
‫شوخی کردم.
‫خب، چی کار می‌شه کرد؟
‫این ذات انسانه.
‫چی ذات انسانه؟
‫نمی‌دونم.
‫بله، من پیتر گالتیری‌ام.
‫دوباره زنگ زدم برای جواب نمونه‌برداری.
‫متأسفم آقا، هنوز آماده نیست.
‫داریم راجع به سرطان حرف می‌زنیم.
‫می‌فهمم آقا. باید فردا دوباره زنگ بزنین.
‫یه اسپرسو بده...
‫و دستت به پوست لیمو نخوره.
‫سلام، پالی.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خونه سالمندان.
‫یکی از گردش‌هامون اینجاست.
‫پس هنوز اونجایی، ها؟
‫خیلی باهام خوب رفتار می‌کنن،
‫و برادرت داره سعی می‌کنه ‫یه توافق جور کنه.
‫چیزی که می‌گن، حقیقت داره؟
‫کی؟ درباره چی؟
‫دستگاه بازی، همونی که خراب شد.
‫باید نذر ۹ روزه کنی، پالی.
‫- بچه‌های بیچاره. ‫- از چی حرف می‌زنی؟
‫سنت الزیار رو بدون کلاه گذاشتی.
‫می‌شنوین چی می‌گه؟
‫گور بابای این خرافات.
‫مادرت رو نفرین کردی، ‫یه راهبه مقدس.
‫حقش بود. هم اون، هم تو.
‫من این‌جوری بزرگت نکردم.
‫تو جعلی هستی.
‫اینجوری بزرگم کردی.
‫هر دوتاتون به درک.
‫آقا، اسپرسوتون.
‫خب،
‫طبق این سنت قدیمی
‫که همه‌چی رو برعکس انجام می‌دیم،
‫امشب برای جشن مجردی ‫مردی اینجا جمع شدیم
‫که از قبل ازدواج کرده: ‫کریستوفر مولتیسانتی.
‫همون‌طور که همیشه می‌گم،
‫یه مرد کامل نمی‌شه ‫تا اینکه ازدواج کنه.
‫بعد دیگه کارش تمومه.
‫کریسی.
‫- تبریک می‌گم، تی. ‫- ممنون.
‫سفارش بدیم؟
‫آره، غذای ویژه‌تون چیه؟
‫آرتی.
‫باید برم تونی. به خاطر بچه‌ها.
‫- امشب خوش بگذرون، ها؟ ‫- باشه.
‫- غذای ویژه آقایون. ‫- بگو ببینم مرد خوب.
‫امشب بره دارم، گریل‌شده،
‫با سیر و یه کم رزماری.
‫رزماری؟ می‌خورم.
‫هی، تی.
‫داری کارت رو عالی انجام می‌دی، براونی.
‫ها؟
‫قضیه دستگاه بازی،
‫دعوا با بابی،
‫باید حلش کنی، ‫همین الانم حلش کنی.
‫نه فقط چون اون خواهرمه.
‫- تونی، من... ‫- تو بچه‌ها رو سپردی
‫دست یه احمق؟
‫تازه پالی کوچیکه رو تنها گذاشتی ‫با پلیس‌ها حرف بزنه.
‫فکر کردم خودش جمعش می‌کنه.
‫بذار یه سوال درباره جشن ازت بپرسم.
‫ما به خبر منفی احتیاج داریم؟
‫با این همه رقابت که
‫برای پول سرگرمی، دی‌وی‌دی‌ها،
‫اینترنت وجود داره؟
‫حق با توئه، تونی.
‫اون مسئول وسایل بازی قبلی چی شد،
‫همونی که پارسال داشتیم؟
‫با پولی که می‌خواست بگیره، ‫من له می‌شدم، تونی.
‫وقتی بابات جشن الزیار رو برگزار می‌کرد،
‫یه گاو شیرده بود، راحت بود.
‫الان، بین پول کلیسا
‫و این پورتوریکویی‌ها،
‫سودم تقریباً صفر شده.
‫اگه به ‌عنوان کسب و کار ‫جواب نمی‌ده، ولش کن.
‫نه که چیزی نباشه، ولی کلی ‫از پول جشن می‌ره تو جیب خودت.
‫خیلی فکر و خیال دارم، تونی.
‫- ببخش. ‫- مثل چی؟
‫نمونه‌برداری رفتم.
‫شاید سرطان پروستات داشته باشم.
‫خب، هنوز نمونه‌برداریه، درسته؟
‫نه بار از ده بار، جوابش منفی در میاد.
‫نمی‌دونم.
‫چی رو نمی‌دونی؟
‫خودت رو مثل همیشه به هم نریز، ها؟
‫چند وقته سردرد دارم.
‫می‌ترسم شاید پخش شده باشه.
‫ای بابا، گوش کن ببین چی می‌گی.
‫با همه وسواس‌های مسخره‌ت ‫درباره بدنت و میکروب‌ها.
‫هنوز هیچی نمی‌دونی.
‫درسته.
‫ترجیح می‌دم با ده‌تا چاقوکش روبرو شم ‫تا چیزی که نمی‌بینم.
‫دقیقاً. خیلی نسبت به فالگیرها،
‫پیام‌های توی خواب ‫و توالت‌های کثیف، زودباوری.
‫فقط یه نمونه‌برداریه.
‫خودت رو جمع کن.
‫حق با توئه، تی.
‫می‌دونی، فکر منفی خودش ‫می‌تونه مسبب این چیزها بشه.
‫یه کاری با بابی بکن، ها؟
‫ادی لیند از پنسیلوانیا با یه پاکت میاد.
‫تو بینگ ببینش.
‫بهش زنگ بزن، یه وقت بذار.
‫ایناهاش،
‫ستوان بدنام.
‫سلام.
‫من مال خودم رو فروختم.
‫سیصد دلار برای پنج تا جعبه.
‫یه بخاری گذاشتم تو اتاق سیم‌کشی بلومفیلد.
‫بچه‌ها شکایت داشتن.
‫خب، خوبه.
‫آره، آره، خوبه.
‫چه خبر از خودت؟
‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫«ما عضو گروه وایپرزیم».
‫- شب خوبی بود. ‫- عالی بود.
‫«آروم باش، آروم باش».
‫کد ۱۰-۴.
‫یادته قیافه اون یکی چی شد؟
‫اون احمق ریشوی گریزلی آدامز.
‫آره.
‫خدمات دکتر سیپولا.
‫باید با دکتر حرف بزنم.
‫- مورد اضطراریه؟ ‫- معلومه.
‫دکتر سیپولا بیرون از شهره. ‫دکتر پاگلری کشیک هست.
‫می‌خواین وصلتون کنم؟
‫نه.
‫- آخرین روزه. خدایا چه زود گذشت. ‫- آره.
‫جشن سنت آنتونی دو هفته دیگه‌ست.
‫چی شده عزیزم؟
‫باورتون می‌شه؟
‫بعد از همه قضایا، می‌خواد دوباره ‫سوار همون دستگاه بشه.
‫تا سه شب بعدش گریه می‌کرد.
‫عزیزم، اون دستگاه تعطیله.
‫هی، به همه نشون بده می‌تونی راه بری.
‫زود باش، می‌خوان ببینن.
‫خیلی‌خب، نشون بده.
‫به همه نشون بده می‌تونی راه بری.
‫نشون بده.
‫بیا پیشم عزیزم. بیا.
‫یه کم شیرینی بخور. ‫ببین، «کرکر جک».
‫بفرما.
‫بیا بغلم.
‫وووهوو!
‫اووه!
‫شکم‌مون کو؟
‫همون‌طور که از لباسم معلومه، دوستان،
‫یه چیزی با حال و هوای نروژی انتخاب کردم.
‫می‌خوام واسه‌تون ‫«جانی اسلو شادیش» رو اجرا کنم.
‫یه آواز معمولی نروژیه و چه کسی
‫بهتر از بابی و سیسی؟
‫[ماریا نوچا گالتیری]
‫پالی؟
‫نمی‌خوام بحث کنم.
‫چی نگاه می‌کنی؟
‫برنامه «لارنس ولک»، کانال ۵۵.
‫کلوچه می‌خوای؟
‫«ترجمه از خشایار»