‫«ترجمه از خشایار»
‫چه خبر؟
‫همون چیزی که سر عروسی حرف زدیم.
‫راستی.
‫به ایتالیا زنگ زدی.
‫رفیقمون اون‌جا می‌خواد ‫براش کت‌وشلوار اندازه کنه.
‫دوتا از خیاط‌های درجه‌یکش رو می‌فرسته.
‫پس من باید برم فرودگاه دنبالشون؟
‫نه، خودشون وقتی رسیدن بهت زنگ می‌زنن.
‫تو فقط وصلشون کن به یه نفر دیگه، خب؟
‫یه قیچی هم دستشون بده.
‫هرچی بیشتر فکر می‌کنم، ‫این خیلی هوشمندانه است، تونی.
‫خوشحالم که تأیید می‌کنی.
‫هر کی نگاه کنه، ‫هیچ ربطی به ما پیدا نمی‌کنه.
‫- سلام، خوشحالم می‌بینمت. ‫- سلام، پس اینجایی.
‫- چطوری؟ ‫- چه خبر؟
‫چطوری؟
‫ببین، یه دقیقه بیا این‌جا.
‫راجع به اون روز...
‫من خوبم. دوتا بخیه‌ست فقط.
‫آره؟ می‌دونی که تقصیر این عصبانیت منه.
‫نه نه، جدی می‌گم، اشکالی نداره.
‫بگیرش.
‫مرسی.
‫ببین، تونی...
‫یادم نمیاد در یخچال رو کوبیده باشم،
‫ولی کارلو بهم گفت، بابامم همین‌طور،
‫هیچ‌وقت نباید دستم رو ‫روی تو بلند می‌کردم. ببخش.
‫مهم اینه که خودت فهمیدی.
‫ها؟
‫تقریباً هر روز یه چیز تکراری شده بود.
‫قهوه، دوتا خط مواد،
‫بعدم یه نوشیدنی واسه نرم کردنش.
‫اونم فقط واسه اینکه بچه‌ها رو ببرم مدرسه.
‫یه روز سر کار خوابم برد، ‫اجرای گریسی رو یادم رفت.
‫ضعف‌های انسانی،
‫بعضی وقت‌ها حالم رو به‌هم می‌زنه.
‫کریس، درسته؟
‫باید بشناسمت؟
‫کوین موچی، یانکرز.
‫در «تراترز» هم رو دیدیم. ‫فامیل سال یاکوزو.
‫- آها، درسته. سلام. ‫- سلام.
‫یانکرز؟ چیه، گم شدی؟
‫تولد زن سابقم تو «رد رابین» در کلیفتونه.
‫فکر کردم واسه تحملش، یه جلسه لازم دارم.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫این هفته پسرعمو‌م رو دیدم.
‫می‌گفت با یکی از رفیق‌های تو، ‫اون گنده‌بک، ویتو روبرو شده.
‫خب؟
‫توی یه خیابون دیده بودش،
‫داشت توی آسمون‌ها سیر می‌کرد.
‫شوخی می‌کنی!
‫باورتون نمی‌شه چی شنیدم.
‫ویتو اسپاتافور اعتیاد سنگین داره.
‫- اوه! چی؟ ‫- الان چی گفتی؟
‫متأسفم، ولی حقیقته.
‫با یکی روبرو شدیم.
‫می‌گفت ویتو رو کف نیویورک ‫حین مصرف مواد دیده.
‫کی دیده؟
‫پسرعموی اون بچه. البته می‌گن.
‫شاید هم مزخرف باشه.
‫- طرف زن داره. ‫- رفیق صمیمی هم داره.
‫باشه، یه لحظه صبر کن.
‫اون بچه دقیقا چی گفت؟
‫- پسرعموی اون، سال یاکوزو... ‫- اهل یانکرز، می‌شناسمش.
‫سال یه جا تو شهر بوده، ‫ظاهراً واسه کار.
‫اونجا ویتو رو دیده که داشته ‫با یه یارویی برف می‌زده.
‫خنده‌دارترین قسمت رو نگفتی.
‫لباس کثیف تنش بوده،
‫مثل اون یارو تو «ویلج پیپل»، ‫کلاه گذاشته
‫- تا خودش رو مخفی کنه. ‫- ولی بازم تشخیص دادن.
‫نمی‌دونم.
‫به نظر من تهمته.
‫باشه، بریم پشت حرف بزنیم.
‫آره، شاید ویتو اونجا باشه.
‫تو می‌تونی بری.
‫یه چیزی رو بدون،
‫اگه این بچه درباره من شایعه‌پراکنی می‌کرد،
‫یه جوری همون برف رو می‌کردم دهنش
‫که نفهمه از کجا خورده، مطمئن باش.
‫ولی اصل حرف همینه.
‫این سال رو من می‌شناسم.
‫- رفیق خودمونه. ‫- من خیلی وقت پیش گفته بودم.
‫تو می‌دونستی ویتو معتاده؟
‫- آره. ‫- کِی؟
‫هیچ‌وقت نگفتم، ولی می‌دونستم.
‫بی‌خیال این قضاوت عجولانه دیگه بسه.
‫از کجا معلوم این سال لعنتی ‫دنبال بدنام کردن ویتو نباشه؟
‫اوه، فکر می‌کنی خنده‌داره؟ ها؟
‫اینجا آبروی یه مرد وسطه.
‫یه مرد متأهل با بچه.
‫نه، این چیزها مهم نیست. ‫التون جان هم زن داشت.
‫آره، راک هادسون هم همین‌طور. فکر کنم.
‫پس باید چی کار کنیم تونی؟ ‫مچش رو حین ارتکاب جرم بگیریم؟
‫زنگ بزن به ویتو.
‫می‌دونی، اون شب بهم زنگ زد.
‫ساعت سه صبح، بعد عروسی.
‫خب؟
‫راستش عجیب بود. ‫می‌خواست بدونه چه خبره.
‫داشت پیگیری می‌کرد، ‫ببینه چیزی شنیدیم یا نه.
‫مستقیم رفت رو پیام‌گیر.
‫تونی، منظورم اینه که اون نماینده‌ی ماست.
‫نمی‌خوام فقط با حرف یه یانکرزی احمق
‫یه مرد رو محکوم کنم.
‫من که اصلاً برام مهم نیست.
‫جدی؟ شاید خودت هم معتاد باشی.
‫حالم رو به‌هم می‌زنه.
‫اگه دست من بود، همین الان ‫جسدش پشت ماشینم بود.
‫می‌شه آروم باشی، قاضی «روی بین»؟!
‫یکی از دخترهای کافه من ‫دوست مخصوصش رو می‌شناسه.
‫با اون چک می‌کنیم.
‫شاید دیده باشه و بدونه کجاست.
‫لورن.
‫ولی یه لحظه فکر کن، تونی...
‫یهو لاغر شدن.
‫- ایدز؟ ‫- کسی ایدز نگرفته.
‫دیگه نمی‌خوام اون کلمه رو این‌جا بشنوم!
‫دادستان فدرال بهتون نمی‌گه ‫چرا پسرتون رو گرفتن؟
‫یا کجا نگهش می‌دارن. ‫چهار روزه بازداشت شده،
‫ما هم پول وکیل گرفتن نداریم.
‫- از کجا با مرکز حقوقی آشنا شدین؟ ‫- شما می‌تونی بنویسی...
‫حکم احضار به دادگاه؟ ‫من هنوز وکیل نیستم.
‫من دستیار داوطلب‌ام. ‫یکی از وکیلامون دادخواست رو می‌ده.
‫- اون پسر خوبیه. ‫- اف‌بی‌آی به مدرسه‌ش رفت
‫و مثل یه خلافکار بردنش. ‫این آمریکاست؟
‫الان زندگی در اینجا آسون نیست.
‫به آفاف اجازه ندادن ‫توی پیست محلی اسکیت کنه
‫- مگه اینکه روسریش رو برداره. ‫- شوخی می‌کنی؟ چرا؟
‫گفتن واسه بیمه‌ست.
‫ممکنه روسری بیفته، یکی زمین بخوره.
‫اگه کلاه یهودی سرش بود، ‫داستان فرق می‌کرد.
‫مطمئن باش.
‫یک خانواده‌ی بیچاره و زحمت‌کش‌ان.
‫- فین، نمی‌خوری؟ ‫- قهوه کافیه.
‫دولت داره این خانواده رو کامل نابود می‌کنه.
‫از کِی این‌جوری شد که اون بتونه تو این خونه
‫هرچی دلش خواست بگه و کسی چیزی نگه؟
‫دارم از اونایی که دیروز اومدن ‫برای مامان تعریف می‌کنم.
‫بذار حدس بزنم، یه زن معتاد که ‫می‌خواست بچه‌هاش رو واسه
‫پول کمک‌هزینه پس بگیره؟
‫نه، یه خانواده‌ افغان بودن ‫که از دست طالبان فرار کردن،
‫چندین سال برای قرعه‌کشی ویزا
‫توی کمپ پناهنده‌ها عرق ریختن ‫و الان سه‌ جا کار می‌کنن.
‫فکر می‌کنی خنده‌داره؟ ‫اف‌بی‌آی پسرشون رو از خیابون قاپید،
‫انگار توی یه دیکتاتوری جهان سومی هستیم.
‫خیلی ترسناکه.
‫حتما یه دلیلی داشته، مدو.
‫- مثلا شاید تروریست بوده. ‫- یازده سپتامبر، یازده سپتامبر.
‫بوش از اون حادثه بهونه گرفته ‫که قانون اساسی رو تیکه‌پاره کنه،
‫- شما هم گولش رو خوردین. ‫- خب، من بهش رأی دادم.
‫آره، خب، تو که نمی‌تونی بفهمی ‫سیاه‌پوست‌ها چطور به کنده درخت می‌چسبن.
‫باید یه کم سر این چیزا آروم‌تر باشی.
‫سلام.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم،
‫اون دوتا ...
‫سر اون کارت‌های اعتباری،
‫فازول و اون یکی...
‫خب؟
‫فکر می‌کنی ممکنه...
‫نمی‌دونم، القاعده باشن یا همچین چیزی؟
‫هممم.
‫می‌دونی، یه مقطعی به ذهن منم رسید.
‫خب، بعدش؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫اسلحه‌دوستن، ولی اون کوچیکه،
‫وقتی اون کاریکاتورهای دانمارکی چاپ شد،
‫خیلی ناراحت شد، ولی از دست معترض‌ها.
‫می‌گفت از کاریکاتورها متنفره،
‫ولی این آشوب‌ها فقط نگاه بد سمت‌شون میاره.
‫اون یکی دیگه هم برادرش
‫توی دولت یکی از اون کشورها
‫پلیس هست.
‫به علاوه با نامزدش یه سگ دارن،
‫یه سگ «اسپرینگر اسپنیل».
‫می‌رم یه قهوه بگیرم.
‫ویتـو، داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- تونی دنبالت می‌گرده. ‫- دنبال من؟
‫چند روزه هی زنگ می‌زنه.
‫این گوشی لعنتی من... همه چی مرتبه؟
‫خودت بگو.
‫من خوبم.
‫به تونی بگو بهش زنگ می‌زنم.
‫بهتره خودت بیای.
‫باشه.
‫شما از جلو برین، من پشت سرت میام.
‫- چی؟ ‫- هو!
‫- کجا می‌ری... ‫- چی کار می‌کنی؟!
‫احمق!
‫معتاد وامونده.
‫دروغگوی کثیف.
‫دیگه این طرف‌ها پیدات نشه.
‫سلام.
‫ایتالیایی بلدی، درسته؟
‫چندتا رفیق از ناپل میان،
‫می‌خوان یه نفر از نیویورک رو ببینن.
‫کی؟
‫اون یارو کوچیکه تو «اوزون پارک».
‫خیلی آدم مهمیه.
‫باید دو تا کلت دست دوم بهشون بدی،
‫یه راهنمایی هم بکنی کجا پیداش کنن.
‫چطوری باهاشون تماس بگیرم؟
‫فقط گوشیت رو روشن بذار.
‫بخش دوم هم وقتی کار تموم شد می‌گیری.
‫شنیدم ویتوی چاق معتاد فرار کرده.
‫- این رو از کجا شنیدی؟ ‫- بی‌خیال.
‫یکی شوخی رو شروع کرد، اسم نمی‌برم.
‫- اصلا حقیقت نداره. ‫- اوه.
‫داری راجع به یه فرمانده حرف می‌زنی.
‫چند نفر رفتن دیدنش. ‫با دوست مخصوصش لب دریا بوده.
‫پس یعنی چرنده.
‫تا دیدشون، مثل خفاش در رفت.
‫لعنت.
‫از من نشنیده بگیر.
‫شاید بحران میانسالی باشه.
‫اعتیاد سنگین؟
‫[فیل ال در حال تماس]
‫لعنت!
‫[به دارتفورد، نیوهمپشایر خوش آمدید]
‫[مهمانخانه]
‫سلام. حالتون چطوره؟
‫یه اتاق واسه امشب می‌خوام.
‫رزروی به اسم شما ندارم.
‫تابلو زده بود «اتاق خالی».
‫آره، اتاق داریم. معمولاً کسی سرزده نمیاد.
‫بیا تو.
‫خوش اومدی. این‌جا کُند پیش می‌ره ‫تا وقتی توریست‌ها واسه برگ‌ها بیان.
‫بذار نشونت بدم صبحونه کجا سرو می‌شه.
‫نه، فقط می‌خوام برم اتاقم.
‫مشکلی نیست. صد و چهل دلاره، ‫صبحونه هم شاملش می‌شه.
‫- مسترکارت یا ویزا؟ ‫- نقدی می‌دم.
‫اونم قبول می‌کنیم.
‫می‌تونی صبح حساب کنی.
‫فقط خسته‌م، همین.
‫ماشینم خراب شد.
‫اونم تو همچین شبی.
‫می‌دونی، پسرخونده‌م خدمات یدک‌کشی داره.
‫اگه بخوای، صبح زود می‌تونه ‫ماشینت رو ببره تعمیرگاه «موبیل».
‫جدی؟
‫کادیلاک مشکی.
‫- جاده ۲۲۸. ‫- اوهوم.
‫این برای شما.
‫شبت بخیر.
‫اتاق «فرانکلین پیرس». ‫طبقه بالا، اولین در سمت راست.
‫الان جلوی خونه بودم.
‫همه‌چی غیب شده.
‫کدوم خونه رو می‌گی؟
‫همون خونه نیمه‌کاره.
‫لوله‌های پی‌وی‌سی، سفال‌های سقف،
‫حتی اون قفل گرون انباری هم نیست.
‫چقدر بد، مل.
‫تو چیزی در موردش نمی‌دونی؟
‫خودت اونجا رو ول کردی تا بپوسه.
‫باورم نمی‌شه.
‫- وقتی شوهرم در بستر مرگ بود... ‫- اوه، سارا برنارد.
‫رفتی اون‌جا، مثل کرکس همه‌چی رو برداشتی.
‫گفتی مجوزهای شهرداری رو درست می‌کنی،
‫- ولی هیچوقت انجام ندادی. ‫- اون ربطی به قضیه نداره!
‫کارملا، قالب کیکم چی شد؟
‫خودت باعث شدی مجوزها اولش رد بشه.
‫تو مثل نوار شکسته‌ای، باور کن. ‫همین هستی.
‫کارملا، صبر کن.
‫نه، بذار بره.
‫یه عمر مزخرفاتش رو تحمل کردم.
‫یه قهوه بده.
‫دفترچه تلفن ملی. شهر و ایالت؟
‫پیتر‌بورو، نیوهمپشایر.
‫شماره آنجلو دی پیاتزا.
‫- پیاتزا. ‫- شماره‌ای ثبت نشده، آقا.
‫روبرتا دی پیاتزا چی؟
‫هیچی به اسم روبرتا دی پیاتزا ندارم.
‫- ها؟ ‫- هیچی نیست، آقا.
‫می‌شه روبرتا اسپاتافور رو امتحان کنی؟
‫ا-س-پ-ا-ت-ا-ف-و-ر.
‫هیچ شماره‌ای برای این اسم ندارم، آقا.
‫ببین، دارم دنبال فامیلم می‌گردم.
‫می‌شه کل ایالت رو بگردی؟
‫در حال جستجو.
‫متاسفم، آقا.
‫- چی خوبه؟ ‫- اولین باره اومدی؟ جانی‌کیک رو امتحان کن.
‫اون چیه؟
‫پنکیک با آرد ذرت سفید.
‫مخصوص نیو انگلند.
‫اهل کجایی؟
‫اسکاتس‌دیل.
‫خب، خیلی خوشمزه‌ست.
‫یه کم کره، شیره‌ی محلی.
‫باشه، یه کم از اون «جیمی دینر» هم بده.
‫سوسیس‌های ما همینجا درست می‌شن.
‫سلام، طوفان رو چطور گذروندی؟
‫وسط «کُلد کیس» برق‌مون پرید.
‫فکر کردم مجبور می‌شم ‫حرف بزنم یا کتاب بخونم.
‫همون همیشگی؟
‫- کسل‌کننده است؟ ‫- آره، آره.
‫اینم جانی‌کیک‌هات.
‫باید هشدار بدم، اعتیادآورن.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫بازم قهوه می‌خوای؟
‫نه، دیگه بسه.
‫به عموت سلام نمی‌کنی؟
‫- سلام عمو سیل. ‫- ویتو.
‫خب،
‫قرار نیست بیاد.
‫اینا رو براش می‌ذارم.
‫گفت امروز از وگاس برمی‌گرده. نمی‌دونم.
‫تو و ویتو،
‫اوضاع‌تون چه‌طوره؟
‫بالا و پایین داره.
‫و...
‫از نظر عاشقانه چی؟
‫جانم؟
‫این سوال‌ها واسه چیه؟
‫یه کم عجیبه.
‫ببخشید، ولی واقعاً نمی‌خوام ‫راجع به این حرف بزنم.
‫ویتو پدر خوبیه، شوهر مهربونیه.
‫ولی ذهنش یه جای دیگه‌ست.
‫یه وقتایی بی‌دلیل غیبش می‌زنه.
‫یه دوست مخصوص داره. ‫همه‌چی رو می‌دونم.
‫چیزی نیست. ولش کن.
‫اگه خبری ازش شد،
‫بهش بگو براش بلیت
‫«بلاد، سویت اند تیرز» آوردم.
‫پشت صحنه هم هست.
‫باید بهت بگم،
‫کار من طوریه که دور و برم پر از زنه.
‫اون یکی اصلاً به نظر نمیاد ‫زندگی خوبی داشته باشه.
‫- الو. ‫- ویتو؟
‫- پیداش کردی؟ ‫- کی؟
‫گوشی رو بده ویتو، احمق.
‫خفه شو بابا.
‫چی زر زر می‌کنی؟ ‫تلفن رو بده بهش.
‫چطوره بیام حسابت رو برسم، مردک؟
‫آره، معلومه، قهرمان تلفنی. ‫تلفن رو بده ویتو!
‫اینجا ویتویی در کار نیست، مرد. ‫گوشی رو کنار جاده پیدا کردم.
‫- چی؟ ‫- یه لحظه باش.
‫گوشی رو کجا پیدا کردی؟
‫الو.
‫الو!
‫اوه، عوضی.
‫چی شده؟
‫چندتا نماینده‌ی فروش تو دفترم بودن.
‫داشتیم لیست حراجی خیریه رو مرور می‌کردیم.
‫- تا الان حدود ۷۵۰۰ دلار جمع شده. ‫- اوه خوبه، آرتی.
‫- خانم‌ها. ‫- دوباره حراجی خیریه؟
‫- چرا یه دلال حراج زنده نمیارین؟ ‫- یه ماهی پورگی دارم، عالیه.
‫راویولی با پودر قارچ پورچینی، ها؟
‫نمی‌خوام اذیت کنم، ولی باید برگردم.
‫- می‌شه بذاریم فقط بپزه؟ ‫- باشه.
‫عالیه، شروع کن.
‫کجا بودیم؟
‫ای خدا. همیشه وسط حرف می‌پره.
‫مردم از حراجی خیریه خوششون میاد.
‫فکر می‌کردم هدفمون پول جمع کردنه.
‫می‌گم بهشون نوشیدنی بدیم،
‫بذاریم گلوی همدیگه رو پاره کنن.
‫- خب... ‫- فقط یه ایده بود.
‫به هر حال، من رو واسه ۲ هزار دلار ‫کار بدنه یا رنگ بنویس.
‫اوه، ۲ هزار دلار؟ انج.
‫خب، شنیدین ویتو و ماری جدا شدن؟
‫اوه، ببخشید، باید جواب بدم.
‫الو؟
‫همین چند وقت پیش تو عروسی بودن. ‫به نظر خوب میومدن.
‫چی گفتم؟ این ماهی قشنگ نیست؟
‫ای خدا، باشه دیگه!
‫می‌شه فقط یه پروشوتو با طالبی ‫برام بسته‌بندی کنی؟
‫ببخشید بچه‌ها، باید برگردم.
‫نه، گفتم گلگیر سمت عقب لسابره.
‫اوه لعنت.
‫نمی‌دونستی اعتیاد سنگین داره؟
‫راستش از همون اول شک داشتم، ولی...
‫دوست نزدیکته؟
‫فقط دوست نیست، ‫یکی از باارزش‌ترین افراد منه.
‫جاه‌طلبه، دقیقه.
‫وقتی بیمارستان بودم،
‫خیلی به کارملا کمک کرد ‫وقتی اوضاع‌مون سخت بود.
‫تو که گفتی میلیون‌ها دلار داری.
‫هزینه‌ی بیمارستانت واقعاً این‌قدر زیاد بود؟
‫خب، نه، ولی...
‫ها؟
‫مشکل همینه؟
‫تو بگو. مشکل چیه؟
‫اعتیاد داره!
‫خب؟
‫حالا من باید چی کار کنم؟
‫راجع به چی؟
‫می‌دونم چیه.
‫می‌گن دنیا بهشون وفا نکرده، نه؟
‫تقصیر خودشون نیست.
‫راستش فکر می‌کنم همیشه ‫واسه خودشون دلسوزی می‌کنن.
‫فکر نمی‌کنم خودشون اینطور ببینن.
‫توی دنیای تو مطمئنم همه جور آدم هست،
‫خلافکار و معتاد و همه چی،
‫از همه مدل.
‫ولی نه جایی که من ازش میام.
‫تو شخصاً...
‫نظرت درباره‌ی این دوستت چیه؟
‫حالم رو به‌هم می‌زنه.
‫مرد با اون سن و سال، ‫بخواد کف خیابون مواد بکشه.
‫هر سریالی الان می‌بینی، ‫چندتا معتاد بدبخت داره.
‫البته، اون...
‫باید بازیگرش هم خوب باشه...
‫مثلا جنیفر بیلز،
‫بازیگر بدی نیست.
‫تو زندگی واقعی‌ام همینطوره؟
‫زیاد واسم مهم نیست
‫مردم زیاد سیگار بکشن،
‫وقتی خودشون راضی باشن.
‫ولی یادت نره،
‫من یه کاتولیک سخت‌گیرم.
‫با اون سناتور موافقم،
‫که گفت اگه بذاریم ‫این چیزها زیادی پیش بره،
‫خیلی زود به وضعی می‌رسیم ‫که سگ‌ها جای ما رو بگیرن.
‫یه جورایی دودلی تو حرفات هست.
‫این یارو که لو رفته، ببین،
‫افراد من دارن سر جونش حرف می‌زنن.
‫سر جونش. یعنی چی؟
‫می‌دونی، من و اون تو کار ساختمونیم.
‫بعضی از این پیمونکارهای قدیمی اتحادیه،
‫دیگه نمی‌خوان باهاش دیده بشن.
‫دارم از قراردادهای گنده حرف می‌زنم، ‫پول‌های کلان.
‫خیلی از آدم‌های دنیای تو زندان رفتن.
‫بعید می‌دونم با این چیزها غریبه باشن.
‫واسه اون استثنا قائل می‌شن.
‫خب، چه لطفی می‌کنن.
‫خب، چی کار می‌شه کرد؟
‫اونجا هیچ تفریحی نیست.
‫پنج سال، ده سال تو زندانی.
‫فقط واسه روشن شدن، ‫زندان من خیلی کوتاه بود،
‫هیچ‌وقت نیازی به این مواد نداشتم.
‫خب، این آقا که لو رفته،
‫خودش چی می‌گه؟
‫فکر می‌کنی دروغ می‌گم، نه؟
‫راجع به وقتی که زندان بودم.
‫من هیچ چیزی نگفتم که ‫فکر کنم دروغ می‌گی.
‫آخه ببین، گمونم
‫یک چیزی ته دلم می‌گه
‫ولش کن، به خودش مربوطه.
‫کی اهمیت می‌ده؟
‫من که یه فرصت دوباره داشتم. ‫چرا اون نداشته باشه؟
‫جزو نگاه جدیدته؟
‫شاید.
‫پس منم بهش احترام می‌ذارم.
‫کار خیلی سختیه، باور کن.
‫چطور؟
‫می‌تونی بگی هر روز یه هدیه‌ست،
‫وایستی گل‌های رز رو بو کنی،
‫ولی زندگی عادی راهی پیدا می‌کنه ‫که همه‌چی رو ازت بگیره.
‫خونه‌ت، چیزایی که داری،
‫آدم رو می‌کشونه پایین.
‫بچه‌هات، خواسته‌هاشون.
‫یه ایده‌ی بد پشت ایده‌ی بد دیگه.
‫فقط کار کردن با منوی یه گوشی ‫موبایل کافیه که داد بزنی.
‫یه کم پاستای سرد هست.
‫نه، قبلاً غذا خوردم.
‫قضیه اونا چیه؟
‫برای حراجی خیریه‌ست.
‫عزیز پرکار من.
‫نه راستش.
‫ببین تونی، نمی‌خواستم اذیتت کنم،
‫ولی قبل از اینکه آسیب ببینی،
‫گفتی اون بازرس ساختمون رو
‫یه جوری راضی می‌کنی که ‫بتونم دوباره کارم رو راه بندازم؟
‫آره، آره، باشه. بعداً درستش می‌کنم.
‫تصور کن این همه سال با یکی باشی،
‫ولی ندونی که یواشکی مواد می‌کشه.
‫کی بهت گفت؟ ‫تونی ازم قول گرفت چیزی نگم.
‫من که منبع‌هام رو لو نمی‌دم.
‫به‌ هر حال، همه‌جا پیچیده.
‫بچه‌ها رو تصور کن...
‫وقتی بفهمن باباشون از پیششون رفته.
‫خدایا، ماری اسپاتافور رو بگو.
‫فکر می‌کنی اون و ویتو با هم توافقی داشتن؟
‫فقط امیدوارم مواظب خودش باشه.
‫آخه ویتو؟ آخرین کسی بود ‫که بهش شک می‌کردی.
‫شک به چی؟
‫وای، چه خانوم زیبایی شده!
‫آره، دو جا کار می‌کنه.
‫روزها در دفتر گندلر، لوکستین، ‫آبراتزو و آبراتزو، کارآموز هست.
‫خب، ویتو چی؟
‫هیچی. اون و ماری یه کم مشکل دارن، همین.
‫می‌تونم حدس بزنم.
‫جانم؟
‫نه، من اول نمی‌گم.
‫چیزی می‌دونی؟
‫باشه...
‫اون ممکنه...
‫معتاد باشه.
‫فین اون رو موقع مواد کشیدن دیده.
‫چی؟
‫وقتی بابا واسش کار ساختمونی جور کرده بود؟
‫فین یه روز زودتر سر کار رفت
‫و ویتو رو دید مشغول مواد کشیدنه.
‫- اوه خدای من! ‫- خودش دیده بود؟
‫آره، حسابی فین رو ترسوند. ‫هنوزم ترسیده.
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫چون ویتو بهش هشدار داده بود چیزی نگه.
‫باید بشنوی مدو چی بهمون گفت.
‫- مامان! ‫- دیگه همه فهمیدن، مدو.
‫اوه، «دکتر دندون‌کِش» اومده،
‫دندون‌پزشک بی‌درد.
‫چطوری، بچه‌جان؟ ‫سلام تونی.
‫هی...
‫متأسفانه، فین یه خبر بد داره،
‫پس گوش کنین.
‫بشین.
‫بگو.
‫بهشون بگو چی دیدی.
‫نترس.
‫اشکالی نداره.
‫خب، می‌شه بریم اونجا ناهار بخوریم.
‫صبح بخیر.
‫بذار یه چیزی بپرسم.
‫قبل از اینکه توی توالت سیار گیرت بندازه،
‫وقتی اون رو دیدی مواد می‌کشه و ناراحته...
‫نه، یه لحظه صبر کن، اتفاقا برعکس.
‫چی؟
‫ویتو داشت کیف می‌کرد.
‫ای مردیکه!
‫مطمئنی درست دیدی؟
‫اون نمی‌فهمه من بهتون گفتم؟
‫از طرف ویتو هیچ مشکلی ‫واست پیش نمیاد، شک نکن.
‫- می‌خواین چی کار کنین؟ ‫- درست می‌شه.
‫مجبورش می‌کنیم بره ترک اعتیاد.
‫ببین، چطوره...
‫از در جلو بری بیرون،
‫یه ساندویچ بگیر،
‫هر مدلی که دوست داری، هان؟
‫نوشابه هم بگیر.
‫وقتی کارمون تموم شد،
‫یکی می‌بردت خونه.
‫باشه.
‫خودم می‌خوام اون چاقالوی معتاد رو بکشم.
‫باعث افتخارم می‌شه.
‫درست و حسابی حالش رو می‌گیرم ‫که دفعه آخرش باشه.
‫دیگه هیچ شکی نمونده.
‫باورم نمی‌شه ازش دفاع کردم!
‫انگار یکی با چاقو زده تو قلبم.
‫دیگه نمی‌تونه توی انجمن اجتماعی ما بیاد.
‫این‌قدرش رو می‌دونم.
‫انجمن اجتماعی؟
‫اون باید بمیره!
‫می‌خوام درباره‌ش فکر کنم.
‫آره، نمی‌دونم.
‫یعنی چی؟ چی رو می‌خوای فکر کنی؟
‫- بگیر بشین. ‫- برو بابا! دوباره می‌گم!
‫چی رو می‌خوای فکر کنی؟
‫بعد از اینکه مُرد، ‫تو می‌خوای خرج بچه‌هاش رو بدی؟
‫درسته.
‫اون‌ها کاری نکردن.
‫بچه‌های بیچاره.
‫حالا بشین.
‫ببخش اگه سرت داد زدم تونی.
‫آخه فقط...
‫دیگه چقدر نامردی می‌تونم تحمل کنم؟
‫ویتوی معتاد.
‫غول بزرگ ساختمون‌سازی.
‫تونی، وقتی همش می‌گفت ‫«باید اتحادیه رو راضی کنیم»،
‫کی می‌دونست منظورش اینه؟
‫خیلی‌خب، این حرف‌ها فقط همین‌جا می‌مونه.
‫فهمیدین؟
‫- فیل، خدا. ‫- ای بیچاره.
‫می‌دونم.
‫خودمم باورم نمی‌شه.
‫همش منتظرم زنگ بزنه.
‫تا کِی باید به بچه‌ها بگم رفته سفر کاری؟
‫اون آشغال لعنتی.
‫دستم بهش برسه
‫تیکه‌تیکه‌ش می‌کنم.
‫- اوه، فیل. این حرف رو نزن. ‫- اون با دخترعموم ازدواج کرده،
‫کل زندگی رو به گند کشیده.
‫ولی ما واقعاً چی می‌دونیم؟
‫شاید نشونه‌هایی بوده، ولی...
‫ویتــو اسپاتافور آدم خوبیه
‫و یه پدر فوق‌العاده‌ست.
‫یکی یه چیزی یه بار دیده، ‫بعد مثل آشغال انداختنش دور؟
‫واسه همین اومدم، عزیزم.
‫از یه مسیر مطمئن خبر رسیده.
‫ویتـو رو سر یه پروژه، ‫در حال مواد کشیدن دیدن.
‫نمی‌خوام بیشتر از این وارد جزئیات بشم،
‫فکر کردن بهش حالم رو به‌هم می‌زنه.
‫چه تأییدی؟ کی؟
‫کسی که دیده هیچ دلیلی ‫برای دروغ گفتن نداره.
‫نه...
‫دیگه نمی‌تونیم انکار کنیم، ‫هرچقدر هم دوستش داشته باشیم.
‫فکر می‌کنی کجا رفته عزیزم؟
‫تا بتونیم برش گردونیم
‫و مجبورش کنیم یه کاری بکنه.
‫ببخشید، انجی اینجاست؟
‫توی دفتره.
‫هرچی بخوای برات جور می‌کنیم عزیزم،
‫ایربگ، رینگ کروم...
‫اوه، سلام.
‫کارم، سلام.
‫ببخشید. مزاحم شدم؟
‫برای اون کارت‌های تعمیر ‫رایگان برای حراجی اومدم.
‫- اوه، راست می‌گی. ‫- ولی اگه سرت شلوغه...
‫نه، فقط یه لحظه طول می‌کشه.
‫باشه، حتماً.
‫داشتن پشت درهای بسته یه کاری می‌کردن.
‫خب، می‌دونی انجی وام نزولی می‌ده.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫- انجی بهم گفت. ‫- به من که نگفت.
‫شاید به خاطر تونی.
‫آره، شاید نخواسته تو همچین چیزی رو بدونی.
‫ای بابا، زبون بی‌صاحب من.
‫اونقدر پول داره که همچین کاری بکنه؟
‫خب، با اون تعمیرگاه خیلی موفق بوده، پس...
‫مادربزرگامون هم این کارو می‌کردن.
‫اون موقع‌ها سخت‌تر بود، ولی...
‫ به سلامتی، نه؟
‫اون یکی از ماست.
‫ حالا انگار یکی از اون‌ها شده.
‫می‌خوام همه کارهای ساختمونی رو به تو بسپرم،
‫جای ویتو.
‫وای خدا!
‫همه‌ی بچه‌ها بهت احترام می‌ذارن،
‫توی بندرها هم خیلی خوب کار کردی...
‫مرسی تونی.
‫وای، نمی‌دونم چی بگم.
‫یه نوشیدنی می‌خوریم.
‫ببین تونی...
‫از اونجایی که من رو به قدری قابل می‌دونی ‫که این مسئولیت رو بهم بسپری،
‫بهتره منم یه چیزی رو بگم.
‫باشه، دیگه مقدمه‌ چینی نکن.
‫بچه‌های گروه ویتو می‌گن،
‫اگه اون برگرده،
‫دیگه ازش دستور نمی‌گیرن.
‫آها، واقعا؟
‫نه فقط این،
‫چندتا از فرمانده‌ها هم باهاش حرف نمی‌زنن،
‫و منم مخالف نیستم.
‫به‌خصوص پالی.
‫حالا که قبول کرده، اوه...
‫بیشتر از همه دنبال کله ویتوئه.
‫آره، باید بشنوی چی می‌گه تونی.
‫سر این موضوع دیوونه شده.
‫تصمیمش با اونا نیست که با کی کار کنن.
‫بذار یه چیزی بهت بگم...
‫ویتوی لعنتی، فقط با کار و تلاش،
‫بهترین پول‌ساز من شد.
‫نمی‌دونم بدون اون می‌تونستم ‫قایق جدیدم رو بگیرم یا نه.
‫اون همیشه از عقب میاد و جلو می‌زنه.
‫درسته، ولی...
‫من باید همچین وفاداری‌ای رو بسوزونم؟
‫سخته باور کنم نتونم بیشتر ازش بکشم بیرون،
‫اگه بخواد برگرده.
‫سهام، کارهای خارج از کشور،
‫نمی‌دونم.
‫خب...
‫بقیه می‌گن باید پیداش کنیم
‫و برای آبروی خانواده، اون رو بکشیم.
‫اوه، خواهشا بس کن، هان؟
‫می‌دونی، بعضی‌ها عاشق جنجال بزرگن،
‫مثل دخترهای دبیرستانی.
‫ و بعضی‌های دیگه،
‫فقط منتظرن یکی رو بکشن، ‫هر کی باشه.
‫ولی بعضیا می‌گن ‫این کار خلاف اصولمونه تونی.
‫گناهه.
‫کارلو،
‫بیا با خودمون روراست باشیم.
‫هممون می‌دونیم ویتو اولین نفر نیست.
‫خب...
‫قراره کارهای بزرگی کنیم.
‫ای خدا، بازم ممنون، آنتونی. مرسی.
‫چیه؟
‫الان دیگه سال ۲۰۰۶ هست.
‫تو نیروهای ویژه هم معتاد هست.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم تونی...
‫فقط برای بحث.
‫فرض کن برگرده.
‫حاضری توی صورتش نگاه کنی؟
‫پالی رو در نظر بگیر، باشه؟
‫خودت خوب می‌دونی
‫آدم‌هایی مثل اون
‫هیچ‌وقت سهم کاملشون رو بهت نمی‌دن.
‫تو هم خودت رو می‌زنی به ندیدن،
‫اینم بخشی از معامله‌ست.
‫ولی اگه الان به ویتو تخفیف بدی
‫چون دیگه دستش رو شده،
‫این می‌شه بهونه‌ی بقیه که از خط خارج شن
‫و کم کم پول زیادی واسه خودشون نگه دارن.
‫بذار با آرامش بخونم، باشه؟
‫با این همه کاغذ خوش می‌گذره؟
‫باورم نمی‌شه این همه ‫فقط مال یه پرونده‌ست.
‫رافائلا مارتینو.
‫وکیل اصلی این پرونده‌م.
‫اوه. مدو سوپرانو.
‫- من مایکل کاردیشم. با ری کار می‌کنم. ‫- سلام.
‫خانم سوپرانو خیلی توصیه‌نامه‌های خوبی داشت.
‫لیست افتخارات دانشگاه کلمبیا،
‫داوطلب مرکز حقوقی ساوث برانکس...
‫این کار هم خیلی جالبه.
‫البته با چیزایی که تو مرکز ‫حقوقی می‌بینیم فرق داره.
‫اونجا موکل‌ها خیلی له و تحقیر شدن...
‫به دنیای کلاهبرداری یقه‌سفید خوش اومدی.
‫ایمیل‌های جعبه‌ی ۴۴ و ۴۵ رو می‌خوام، ‫ماه‌های جولای و آگوست.
‫اون‌ها رو بیرون بیار و بذار پیش دستیارم.
‫باشه.
‫بچه‌ی تونی سوپرانو.
‫تونی.
‫دارم دوباره عضلات پشتم رو می‌سازم.
‫فرصت کردی با بازرس ساختمون ‫در مورد خونه‌م حرف بزنی؟
‫لعنتی، یادم رفت.
‫بذار در مورد یه چیز دیگه حرف بزنیم.
‫نه، بذار درباره همین حرف بزنیم
‫که دیگه مسخره‌بازی «ماکارونی» تموم شه.
‫عجیبه، چون خودتم نصفه ایتالیایی هستی.
‫بابام اونقدر از ریشه جدا شده که نگو.
‫آره، جوری که خودش می‌خواد. ‫این همه جوک مسخره
‫درباره پنیرهای ایتالیایی و پای بدبو.
‫چرا می‌خوای دعوا راه بندازی؟
‫نمی‌خوام، ولی تو داری ‫به خانواده‌م می‌پری. نمی‌دونم.
‫این خیلی خوبه.
‫آره واقعا.
‫توی اون بازجویی بزرگ درباره‌ی ویتو نبودی.
‫می‌دونستم. خودم دارم دعوا راه میندازم.
‫من پشت قصابی بودم
‫با عمو پالی،
‫داشتم کسی رو لو می‌دادم ‫که حتی درست نمی‌شناسم.
‫یعنی فکر می‌کنی قراره چه بلایی ‫سر ویتو بیاد فقط چون معتاده؟
‫و لطفاً دیگه اون چرت‌ و پرت ‫«فقر جنوب ایتالیا» رو نگو.
‫ما اینجا تو کالدول نیوجرسی هستیم
‫و تو سوار اسب عدالت شدی؟
‫خودشون می‌خوان حکم بدن.
‫این وضع قابل تحمل نیست.
‫این گلدون
‫خیلی قشنگه.
‫آره، یک «بینیدا» هست،
‫زمان جنبش هنر و صنایع دستی.
‫واقعا؟
‫من که زیاد از این چیزها سر در نمیارم.
‫خب، ولی چشم خوبی داری.
‫این گرون‌ترین جنس مغازه‌ست.
‫ذاتاً استعدادش رو داری.
‫«ترجمه از خشایار»