‫اون پشت هیچ خرسی نیست.
‫رفقا!
‫داداش، با این حسی که الان دارم،
‫دوست دارم یه خرس ببینم.
‫اگه ببینیش چی‌کار می‌کنی؟
‫سرنوشت اون خرسه، همین بلاییه که سرِ این خوکه اومده.
‫کجا می‌رین پسرا؟ هنوز تموم نشده.
‫یه موقع یه بلایی سرتون میاد که انتظارش رو ندارید.
‫بیا یه لقمه بخور.
‫مواظب باشین، داره میاد!
‫- فیوریو کجاست؟ ‫- نتونست به‌موقع...
‫پروازی از رُم پیدا کنه، ‫واسه همین امروز دوباره من راننده‌ام.
‫بیا تو. الان میاد پایین.
‫قهوه نمی‌خورم، باید برم. خب؟
‫موهات رو چی‌کار کردی؟
‫کوتاهشون کردم. نظرت چیه؟
‫مگه قرار نبود اگه خواستی کاری با موهات بکنی
‫اول با من حرف بزنی؟
‫نظرت در موردش چیه؟
‫- کوتاهه. ‫- خوبه، چشم‌هات می‌بینه!
‫- جوون‌تر نشونت می‌ده. ‫- بنی منتظرته.
‫خیلی خب. بیا.
‫خپلِ چرب‌زبون!
‫بقیۀ پول ما رو جور کن وگرنه ‫چربی‌های اون هیکل زشتت رو می‌کَنم...
‫خوشگل.
‫خوشگل، خوشگل.
‫خوشگل، خوشگل، خوشگل.
‫کوزت؟ بیا پیش مامان.
‫بریم قدم بزنیم.
‫کوزت؟
‫- سگه کجاست؟ ‫- تو تلویزیون رو خاموش کردی؟
‫سگه کجاست؟
‫وای خدا! کوزت؟
‫- چیه؟ ‫- کریستوفر!
‫نفس نمی‌کشه! گردنش انگار شکسته.
‫- این چه وضعشه؟ ‫- وای خدا، مُرده!
‫- خوابم برده بود. ‫- چی؟
‫حتماً اومده زیر من که گرم بشه.
‫دیوونه‌ای مردک؟ زدی کُشتی‌اش!
‫من نکشتمش. لابد اشتباهی روش نشستم.
‫خدایا. بچۀ بیچاره‌ام.
‫ببخشید. به‌خدا عمدی در کار نبود.
‫چند وقته دارم می‌گم اون نباید بیاد روی مبل‌ها؟
‫به‌خاطر اینه که نشئه بودی، کریستوفر.
‫تو و اون مواد کوفتی‌ات! ‫لعنت به سبک زندگی‌ات.
‫برات یه سگ دیگه می‌گیرم.
‫من یه سگ دیگه نمی‌خوام.
‫چهارتا بغل میز.
‫بیا بغل بابا.
‫اوه!
‫یعنی هیچ‌کس از رالف خبری نداره؟
‫- دوباره بهش زنگ می‌زنم. ‫- گروه سرود کلیسا رو بگیر.
‫یه جا خوندم که امروز تست خوانندگی گذاشتن.
‫توپ سه، گوشۀ دور.
‫پیغام بذار ‫و حواست باشه شمارۀ تلفنت رو هم بذاری.
‫با این برنامۀ کاری‌ای که من دارم، ‫نمی‌تونم دنبال شمارۀ تلفن بگردم.
‫دوباره رفت روی پیغام‌گیر.
‫نوبت توئه، تی.
‫من؟ آره. عالی‌ام.
‫عجب!
‫اون چیه، تون؟
‫اون اسب تونی و رالفه، پای-او-مای.
‫کجا می‌ری؟ تون؟ نوبت توئه.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫این باخته. اون پول مال ماست.
‫- بینگ. ‫- از شرّ اون عکس لعنتی خلاص شو.
‫- چیه؟ نمی‌خوای... ‫- شنیدی چی گفتم؟ بسوزونش!
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام اون کوفتی رو ببینم!
‫[برگر کینگ]
‫[سالن زیبایی]
‫چی؟
‫رالف چی شده؟ ‫قضیۀ مثلث برموداست؟
‫این قضیۀ بچه‌ش هم عجیبه. ‫احتمالاً رفته یه جا قایم شده.
‫من یه حدس‌هایی می‌زدم. ‫می‌دونم چی به چیه.
‫- حرف‌هامون بین خودمون می‌مونه، آلبرت. ‫- بین خودمون می‌مونه؟
‫کار تونیه.
‫چیه؟ اشتباه می‌گم؟
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم.
‫باید برم دستشویی.
‫خیلی بَده، رفیق. ‫یه‌موقع سوءبرداشت نشه.
‫من این یارو رالف اگه جلوم آتیش بگیره هم ‫خاموشش نمی‌کنم.
‫ولی اینکه طرف رو سر یه اسب بکُشی؟ ‫چقدر احمقانه‌ست؟
‫اگه می‌تونه برای اون اتفاق بیفته، ‫برای هر کدوم از ما هم ممکنه.
‫بعدش چی می‌شه؟ به‌خاطر پوشیدن کفش اشتباه کُشته می‌شی؟
‫چی‌کار می‌تونی بکنی؟ تونی رئیسه. ‫این محصولِ قرن‌ها رسم و رسومه.
‫منظور منم دقیقاً همینه.
‫اگه تونی این کار رو کرده باشه، یعنی رالف رو کشته باشه،
‫سر یه اسب لعنتی،
‫اون پسره اولین نفری می‌شه
‫که دوشاخه‌ش رو از برق می‌کشه.
‫- تونی. ‫- رانی، سلام.
‫فکر کنم جاستین چند دقیقه پیش من رو شناخت.
‫ممنونم.
‫بیا تو، بیا تو. داره حاضر می‌شه.
‫توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫عه.
‫خب، خوش برگشتی.
‫کادو آوردم.
‫واقعاً؟ خیلی لطف کردی.
‫در ضمن، برای بزرگترها
‫از نوشیدنی عَموم هم آوردم، ولی بعداً می‌رسه.
‫قهوه درست کردم. مطمئنی؟
‫ممنونم، ولی توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫[مدو]
‫[کمدی الهی دانته]
‫[ای‌جی]
‫تو چِته دیگه؟
‫برای بابام ناراحتم.
‫خیلی خب، ولی باید باهاش کنار بیای.
‫من کاغذ کادو رو باز کردم، و اون اونجا بود...
‫سرش رو بالا گرفته بود و گوش‌هاش رو تیز کرده بود.
‫منم اونجا داشتم لبخند می‌زدم.
‫بعدش چی شد؟
‫با این حال، من باید یه دلقک غمگین باشم
‫برای دوست‌هام، خانواده‌ام.
‫می‌دونی، ظاهر رو حفظ کنم.
‫قبلاً هم شنیدم که خودت رو این‌طوری توصیف کردی.
‫دلقک غمگین.
‫من که همچین چیزی ندیدم.
‫کارملا هم تصویر خیلی متفاوتی ارائه داد.
‫منظورت چیه؟
‫بی‌ثبات، مشت زدن به دیوارها،
‫وسواسی، پرخوری.
‫با دلقک‌بازی‌هایی مثل آب‌پاشیدن روی همدیگه ‫و بوق‌زدنِ دوچرخه‌ها، خیلی فرق داره!
‫خب، متأسفم.
‫اگه من انقدر آدم نفرت‌انگیزی‌ام
‫شاید بهتر باشه به کارملا بگی بیاد اینجا.
‫چیزی که قصد دارم مشخص کنم اینه که ‫ واکنش تو به غم و اندوه
‫معمولاً خشمه، نه شوخ‌طبعی.
‫خب، شما دوتا لازم نیست خودتون رو به زحمت بندازین
‫چون دوز داروهام رو دو برابر کردم.
‫من نمی‌خوام تو ۸۰ میلی‌گرم پروزاک مصرف کنی.
‫برای یه هفته تا ۱۰ روز، دوزش رو به ۸۰ می‌رسونی
‫فقط برای اینکه حال و وضعم یه‌کم بهتر بشه،
‫بعدش قبل از اینکه عوارضش شروع بشه، ‫دوباره دوزش رو به ۴۰ می‌رسونی.
‫اولاً، این بی‌فایده‌ست.
‫دوماً، این درمانی برای سوگواری نیست.
‫برگردیم سر پای-او-مای.
‫ناراحت‌کننده‌ست که چیزی رو که دوست داشتی از دست دادی.
‫با این حال، اون یه اسبه.
‫چه مرگته؟
‫تنها دفعه دیگه‌ای که اینجا این‌قدر احساساتی شدی،
‫- سر اون قضیۀ اردک‌ها بود. ‫- اون فرق داشت.
‫اون یه چیز کاملاً متفاوت بود. ‫اونا اردک بودن.
‫فرق داره؟ تو برای آدم‌ها این‌طوری سوگواری نکردی.
‫مادرت، دوست صمیمی‌ات.
‫نمی‌تونم فقط برای یه اسب ناراحت باشم
‫بدون اینکه یه بخش احساسی و فرویدی کوفتی داشته باشه؟
‫وقتی قضیۀ اردک‌ها بود، ‫اون تجسم احساسات ترس در مورد خانواده‌ات بود
‫که یه اتفاق وحشتناک قراره بیفته.
‫فقط به‌خاطر روش اسفناک مردنشه.
‫منو به فکر فرو می‌بره ‫که توی چه مستراح کوفتی‌ای داریم زندگی می‌کنیم!
‫یه پسر بچه که دوست خانوادگی‌مونه
‫تیرِ تیروکمون بهش خورده، ‫جریان خون به مغزش رو قطع کرده.
‫- وای، نه. ‫- سیزده سالشه!
‫زنده می‌مونه، ولی دیگه هیچ‌وقت حالش خوب نمی‌شه.
‫چقدر برای والدینش وحشتناکه.
‫آره.
‫برادرزاده‌ام،
‫اون بچه رو مثل پسر خودم دوست دارم.
‫ولی فکر کنم مشکل اعتیاد داره، به هروئین.
‫و حتی از به زبون آوردنش اذیت می‌شم،
‫چون خیلی به اون بچه امید داشتم.
‫- کریستوفر رو می‌گی. ‫- و این قضیۀ ۱۱ سپتامبر...
‫همین گندی که همه‌جا داره اتفاق می‌افته.
‫انگار یه پدرسوخته افتاده دنبال کل نسل بشریت.
‫آنتونی، هیچ‌کدوم از همکارهات به این چیزها فکر می‌کنن؟
‫نمی‌دونم. در موردش حرف نمی‌زنیم.
‫می‌دونم خیلی مسخره‌ست،
‫ولی حس می‌کنم کشیش «رادنی کینگ جونیور» هستم، می‌دونی؟
‫«چرا همه‌مون نمی‌تونیم با هم کنار بیایم؟»
‫- چیش مسخره‌ست؟ ‫- بی‌خیال. سر به سرم نذار.
‫داری با من حرف می‌زنی.
‫خودت هم خیلی‌ها رو آزار و اذیت کردی، مگه نه؟
‫همسرم به درگاه خدا دعا می‌کنه.
‫آخه خدا چرا می‌ذاره این اتفاق‌ها بیفتن؟
‫ کارماین لوپرتاتزی چی؟
‫کریستوفر در مورد شامی که ‫جولای قبلی با اون و تونی داشته حرفی زده؟
‫نه.
‫چته، آدریانا؟
‫با کریستوفر بحث‌تون شده؟
‫دوران قبل از عروسی همیشه دوران پُراسترسی‌ـه.
‫خیلی از پسرها دو دل می‌شن.
‫اون بیست‌وچهارساعته نشئه‌ی هروئینه، خب؟
‫بفرما. راضی شدی؟
‫می‌دونی، ما شماها رو توی لیست پُستی هیزلدن گذاشتیم.
‫اون کمپ ترک اعتیاد کوفتی؟
‫اون بروشورها از اونجا میاد؟ از طرف شما؟
‫متقاعدش کن که به کمک نیاز داره و باید بره کمپ.
‫وای! نگاه‌ش کن! با اون صورت کوچولوش.
‫این تلویزیون‌های صفحه‌تخت...
‫بدون انعکاسه و کیفیت بالایی داره.
‫داشتم فیلم «در بارانداز» رو توی فروشگاه سیرز می‌دیدم.
‫موهای دماغ کارل مالدن شبیه کابل‌های برق بود.
‫دوباره پیغام‌گیر!
‫کریسی، ما این پایین منتظر تلویزیون‌ها هستیم.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫اون روز، تی با اون عکس.
‫انگار داشت گریه‌ش می‌گرفت.
‫و هنوز هیچ خبری از رالف نیست.
‫این بچه کدوم گوریه؟
‫اینجا چی می‌خوای؟
‫- ۳.۵ گرم هروئین می‌تونی بدی؟ ‫- پونصدتا.
‫باشه، بپیچش.
‫از ماشین گمشو بیرون، کثافت!
‫بی‌شرف، می‌دونی من کی‌ام؟
‫این دیگه کدوم خریه؟
‫می‌دونی من با کی‌ام؟
‫پلیس که نیستی، اینش مسلّمه.
‫می‌خوای با اون چی‌کار کنی کثافت؟
‫مادرت رو باهاش می‌کُشم.
‫اوه، لعنت بهش.
‫چیه؟
‫لامصب چوب پنبه‌ش توی بطری گیر کرده.
‫- جنس خونگی آشغال. ‫- که یه نفر اون‌قدر ارزش قائل شده
‫که این همه راه از کشور خودش برای تو آوردتش.
‫چه هفتۀ گندی بود!
‫با رانی حرف زدم، ‫ازش پرسیدم اصلاً از رالف خبری داره یا نه.
‫اون بچه حالا عفونت تنفسی گرفته.
‫زنش تازه قضیۀ پای-او-مای شنیده. ‫خیلی ناراحت شده.
‫آهای؟ داریم در مورد جاستین حرف می‌زنیم.
‫ببخشید، داشتم به مادرم فکر می‌کردم، ‫به مشکل پوستی‌اش.
‫وای خدا. یادم رفت اون رو بردارم؟
‫چت شده؟
‫خلاصه؛ مامان، حق با باباست. ‫راهش خسته‌کننده نیست.
‫از جادۀ بین ایالتی تا بوستون‌ـه.
‫اگه نمی‌خوای با من بیای، عیبی نداره.
‫خواهرت می‌تونه از فلوریدا بیاد.
‫بی‌خیال، اون که قطعاً نمیاد.
‫معلومه که من باهات میام.
‫بهت گفت، هیو؟ اسبم مُرد.
‫پای-او-مای.
‫- چه بد. ‫- خدایا، این نوشیدنی...
‫توی اصطبل آتیش‌سوزی شده بود.
‫مجبور شدن خلاصش کنن. کاش دیده بودیش.
‫لوبیا سبز می‌خوای، هیو؟
‫وای خدا. عزیزم، چی شده؟
‫چندتا لاتین خِفتش کردن.
‫ماشینش رو بردن، ساعت کوفتی‌اش رو هم همین‌طور.
‫ای خدا! ساعت «کارتیه»؟
‫کریستوفر، داره ازت خون می‌ره.
‫- دست نزن بهش. ‫- وای خدا، عزیزم.
‫ببین، می‌شه یه پولی بهم بدی؟
‫چی؟
‫تو کی هستی؟
‫ادی. از اطراف پارک.
‫آدم خوبیه، آدریانا.
‫من آوردمش خونه. حالش خیلی خراب بود،
‫ولی حالش رو جا آوردم.
‫- ۳۰ دلار بهم بدهکاره. ‫- از اینجا گمشو بیرون.
‫- چی؟ ‫- آدریانا.
‫از خونه‌ام برو بیرون.
‫- نپیچون دیگه، پسر. ‫- برو بیرون!
‫چته؟ یارو دوستمه.
‫اون دوستته؟
‫هیزلدن؟ این چیه؟
‫برای تو اومده، توی صندوق‌پست.
‫ترک اعتیاد؟
‫حالا دیگه من رو توی لیست پستیِ معتادها می‌ذاری؟ هان؟
‫از کجا انقدر جرئت پیدا می‌کنی، هان؟ از کجا؟
‫عه، عه! چی‌کار می‌کنید؟
‫چیه؟ سیل گفت بسوزونیمش.
‫یه تابلوی باکلاس مثل اینو؟
‫اسب با درخت‌ها، قاب چوبی.
‫حداقل ۲۵ تا ۳۰ هزار دلار می‌ارزه.
‫آره، فکر کنم خودِ تونی گفته ‫که سوزونده بشه، پالی. دستور اکید داده.
‫- بذارش توی ماشین من. می‌برمش خونه. ‫- باشه.
‫باعث افتخاره که عکسش رو توی خونه‌ام آویزون کنم.
‫تونی، می‌شه لطفاً بیای پایین؟
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- برادرزاده‌ات.
‫کریستوفر این کار رو کرده؟
‫زده تو رو؟ برای چی؟
‫- چه فرقی می‌کنه، تونی؟ ‫- نشئه بود.
‫مرتیکۀ عوضی! گردن لعنتی‌اش رو می‌شکنم. ‫کجاست؟
‫مدتیه داره مواد مصرف می‌کنه. هروئین.
‫بله؟
‫- شما؟ ‫- تو به من زنگ زدی، گوساله.
‫- کریستوفر کجاست، عوضی؟ ‫- گور پدرت!
‫ماشینش رو چندتا پورتوریکویی دزدیدن.
‫موبایلش رو هم بردن. نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫چمدونم رو هم بستم ‫که برم خونۀ عمه‌ام توی دیتونا.
‫آروم باش. کاری نکن که بعداً پشیمون بشی.
‫سه هفته مونده به عروسی‌شون.
‫شاید باید بره کمپ.
‫ظاهراً می‌شه یکی رو استخدام کرد که پادرمیونی کنه.
‫دخترا، بی‌خیال. ما یه خانواده‌ایم.
‫چیه؟ باید براتون مفهوم خانواده رو توضیح بدم؟
‫آروم باش. بذار ببینم چطوری این قضیه رو حل کنم.
‫خواهش می‌کنم، بهش آسیب نزن.
‫دیگه مبارزها دارن نزدیک و نزدیک و نزدیک‌تر می‌شن.
‫چرا من همیشه باید بیام اینجا؟
‫فور، سلام.
‫کارملا.
‫آنتونی، چطوری پسر؟
‫بدموقع اومدیم؟
‫ایده‌های دکوراسیون.
‫می‌خواین بیاین تو؟
‫- ببخشید به‌خاطر به‌هم‌ریختگی. ‫- نه بابا، خواهش می‌کنم، این که چیزی نیست.
‫خب این یه صفحه از مجلۀ «متروپولیتن هوم»ـه.
‫حالا، صبر کن تا ببینی که چطور یه کاشی آینه‌ای ‫می‌تونه اتاق رو بزرگتر نشون بده.
‫چیزی می‌خواید؟ نوشیدنی‌ای چیزی؟
‫ما باید بریم.
‫اگه یه فنجون قهوه داری ممنون می‌شم.
‫راستی، خیلی از اون آدمکه خوشش اومد.
‫گوبتو. خوش‌شانسی میاره.
‫البته یادش نبود ازت تشکر کنه. ‫مدو هم خیلی از اون کتابه خوشش اومد.
‫می‌دونی، حس بدی دارم. بهت کادویی ندادم.
‫یه چیزی آوردم، ولی اون روز صبح...
‫یادم رفت با خودم بیارمش.
‫سرکۀ بالزامیک،
‫۳۵ ساله، از خانوادۀ شوهر خواهرم.
‫توی مودنا زندگی می‌کنن.
‫خب به‌جز پدرت،
‫برگشتن به ایتالیا عالی بود؟
‫آخ، عالی بود، آره.
‫رفتی خونه، دوست‌هات رو دیدی، خانواده‌ت رو دیدی.
‫بذار روراست باشم.
‫اون‌قدرها هم خوب نبود.
‫من دیگه به اونجا تعلق ندارم.
‫نداری؟
‫یه چیزی عوض شده.
‫شاید من.
‫منظورت چیه؟
‫من مثل یه بازدیدکننده توی زادگاه خودم هستم.
‫زندگی بدون من ادامه پیدا کرده.
‫الان دیگه چیزی اونجا برای من وجود نداره.
‫هیچ شخص خاصی نداری؟
‫اینجا هم زندگی‌کردن برام عجیبه.
‫شاید اصلاً نباید می‌اومدم آمریکا.
‫ولی زندگی خیلی خوبی برای خودت دست و پا کردی.
‫یه خونۀ فوق‌العاده داری، نامزد داری.
‫- نه. ‫- نه؟ منظورت چیه، نه؟
‫جسیکا؟
‫سعی کردم باهاش حرف بزنم، ولی...
‫نمی‌تونیم با هم ارتباط برقرار کنیم.
‫بعضی آدما این‌طوری‌ان. می‌دونی منظورم چیه؟
‫اصلاً عشق برمبنای برقراریِ ارتباطه.
‫بله.
‫پس چرا برگشتی؟
‫گفتی من رو می‌بری فروشگاه کامپیوتر
‫تا یه مجیک استیک جدید بگیرم.
‫و می‌برم.
‫آره ولی منم کار دارم. بهت گفتم که.
‫خب، دیگه بهتره برم.
‫خیلی ممنون برای سرکه.
‫کیه؟
‫برانکو کجاست؟ نیومده در رفته؟
‫تا چند ساعت دیگه بیمارستانه.
‫- «کیست» داشت. ‫- عه؟ هوم.
‫پیرمرد خرفت کجاست؟ باید باهاش حرف بزنم.
‫وقت خواب بعدازظهرشه. می‌خوای بیدارش کنم؟
‫نه، بذار یه‌کم بگذره.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫از طرف عموی فیوریو توی ایتالیاست.
‫می‌گفت امسال خیلی آفتاب داشتن.
‫یخ می‌خواد.
‫می‌رم «بلومبرگ» ببینم.
‫- اینا چیه؟ ‫- دارم برای کسب‌وکارم یه وب‌سایت درست می‌کنم.
‫- بلدی این کار رو بکنی؟ ‫- کابل نداره.
‫می‌خوای به یکی ساعتی ۳۵ دلار پول بدم؟
‫هر جاش گیر کنم، زنگ می‌زنم بیل.
‫هنوز ازدواج نکردی؟
‫شاید وقتی از پورت سنت لوسی برگرده. ‫(شهری در فلوریدا)
‫با تیمش رفته اردوی تمرینی بهارۀ بیسبال.
‫بیل مَرد خوش‌شانسیه.
‫شما روس‌ها، همۀ فوت و فن‌ها رو بلدین.
‫میاین اینجا، حسابی کار می‌کنید.
‫آدم‌ها همه‌شون مثل همن.
‫خب، مثلاً خودت رو ببین. ‫دلیل موجه داری که لم بدی و نوشیدنی بخوری
‫ولی اینجا داری... وب‌سایت طراحی می‌کنی.
‫منظورت چیه؟ چه دلیلی؟
‫- خب، اون... ‫- نه، بگو.
‫- بی‌خیال، می‌دونی، اون، خب... ‫- عه.
‫پام.
‫البته.
‫اصلاً بهش فکر نمی‌کنم.
‫چیزهای بدتری هم هست.
‫تایمر شمارش معکوس دیجیتال با خاموشی خودکار.
‫کافیه غذاتون رو بذارید، ‫تایمر رو تنظیم کنید و برید.
‫گریل جدید جورج فورمن دقیقاً بهتون می‌گه
‫که غذاتون کِی به بهترین شکل گریل شده.
‫این گریل همه کاری براتون می‌کنه.
‫با تایمر انحصاری ۲۰ دقیقه‌ای
‫تایمر شمارش معکوس دیجیتال و...
‫هروئین؟ فقط یه راه‌حل داری.
‫وقتی سگی که دوستش داری هاری می‌گیره،
‫از اون فلاکت خلاصش می‌کنی، آنتونی.
‫نوش.
‫خب، چی‌کار کنم، عمو جون؟
‫اف‌بی‌آی با این وضعیت بگیرتش، ‫خدا می‌دونه چیا بهشون می‌گه.
‫اگه یه‌بار مثل من پات به دادگاه باز بشه، ‫شب‌ها خوابت نمی‌بره.
‫همین خودش دلیلی برای اینه که پاکش کنم.
‫با این حال، اون...
‫اون واقعاً سربار شده. ‫هر کس دیگه‌ای بود، تا الان...
‫مزۀ پای آدمیزاد می‌ده!
‫فکر نکنم بتونم اون کار رو باهاش بکنم.
‫دامینیک پالادینو رو یادت میاد؟
‫از خونه‌ها دزدی می‌کرد، ‫یه دائم‌الخمر واقعی بود.
‫خب، الان در حال ترک‌ـه.
‫گفتم شاید بشه یه زنگی بهش بزنم.
‫جدیداً می‌تونن این کوفتی رو درمان کنن.
‫من اسیرِ جلسات صلاحیت عقلی شدم.
‫تو اسیرِ روان‌پزشک‌ها شدی.
‫اونم که باید بره کمپ.
‫خیلی ناراحت شدم که برام از ایتالیا کادو نیاورد.
‫برای ای‌جی و مدو یه چیزهایی گرفته بود.
‫بهم سرکه داد ‫ولی فکر نکنم به قصد من خریده بوده.
‫حتماً یه دلیلی داشته که عذاب‌وجدان گرفته.
‫کارملا، یه‌جوری حرف می‌زنی انگار ۱۵ سالته.
‫می‌گم دارم توی دکوراسیون کمکش می‌کنم.
‫ای‌جی رو با خودم می‌برم. حتی ای‌جی هم مشکوک شده.
‫کارملا، اگه تونی یه سرِ سوزن بهت شک کنه، ‫می‌دونی چه بلایی سر فیوریو میاد.
‫این جماعت دنیاشون با ما فرق داره.
‫خودت هم از یکی خوشت اومده بود.
‫استیو از باشگاه؟
‫همه‌ش عذاب‌وجدان داشتم، ‫نمی‌دونستم باید چی‌کار کنم.
‫بستری‌شدنِ جکی توی بیمارستان ‫باعث شد بی‌خیال قضیه بشم.
‫هنوز تصمیم نگرفتم طلاق بگیرم یا نه.
‫از تصمیمت مطمئن نیستی؟
‫پس هنوز خیلی جدی نشده.
‫- جدی شده. ‫- اه.
‫وقتی صحبت می‌کنیم...
‫یه‌جوری بهم نگاه می‌کنه انگار خوشگلم.
‫حرف‌هام به‌نظرش جالب میاد.
‫همون چند دقیقه‌ای که همدیگه رو می‌بینیم، برام کافیه.
‫حس می‌کنم زندگی‌ام داره از بین انگشت‌هام لیز می‌خوره ‫و هیچ‌وقت خوشبخت نمی‌شم.
‫اگه هنوز بهش ابراز علاقه نکردی، نکن.
‫دیگه هم نرو اونجا.
‫همه اومدن؟
‫عصر به‌خیر.
‫برای اونایی که من رو نمی‌شناسن، اسم من دامینیکه،
‫من یه دائم‌الخمر و معتادم.
‫«تفاله» رو یادت نره.
‫همون‌طور که بعضی‌هاتون مشخصاً نمی‌دونین،
‫من الان نزدیک به چهار ساله که در حال بهبودی هستم.
‫توی زندان عضو یه گروهِ درمانی شدم ‫ و حقیقتاً جونم رو نجات داد.
‫خب، ما امروز همه‌مون اینجاییم
‫چون یه چیز مشترک داریم.
‫نه تنها یه پیشینه و فرهنگ مشترک داریم،
‫بلکه به کریس هم اهمیت می‌دیم
‫و می‌خوایم برای اعتیادش به هروئین کمکش کنیم.
‫خب، کسی هست که
‫تا حالا توی یه پادرمیونی شرکت کرده باشه؟
‫یه‌بار مچ دخترمون رو موقع کشیدنِ ماری‌جوآنا گرفتیم، ‫ ولی...
‫- نه واقعاً. نه. ‫- مشکلی نیست.
‫پادرمیونی یه رویاروییِ بدون قضاوته.
‫ما بهش می‌گیم «رویاروییِ از سرِ دلسوزی».
‫حالا کاری که از شماها می‌خوام ‫اینه که یه فهرست درست کنین
‫از زمان‌های مشخصی که مصرف مواد کریستوفر
‫مستقیماً روی شما تأثیر گذاشته.
‫مثلاً، آدریانا، اسمت همین بود؟
‫شاید یه چیزی مثل این بگید:
‫«کریستوفر، دوشنبۀ گذشته ‫ تو نشئه و پرخاشگر از سر کار اومدی خونه
‫و روی من دست بلند کردی.»
‫اگه موقعی که می‌خوایم باهاش حرف بزنیم نشئه باشه چی؟
‫اون‌وقت صبر می‌کنیم تا هوشیار بشه.
‫توی اولین پادرمیونیِ من، استیون پاترانو
‫۱۰ ساعت منتظر موند تا هوشیار بشم.
‫اولین پادرمیونیِ تو؟
‫در سال ۱۹۹۷، من دچار لغزش شدم.
‫همون‌طور که توی اعتیاد به هروئین هست،
‫دائم‌الخمرها هم آمارِ لغزشِ نسبتاً بالایی دارن.
‫عالیه. پس قراره از کسی کمک بگیره ‫که دو بار بازنده بوده.
‫توی بهبودی هیچ بازنده‌ای وجود نداره.
‫راستش، من هیچ‌وقت بچۀ رالف رو ندیدم.
‫ولی یه‌بار از دور دیدمش.
‫پسر خوش‌تیپی‌ـه.
‫یه راه طولانی پیشِ رو داره، در این شکی نیست.
‫دکترها، مرکز توان‌بخشی، فیزیوتراپی.
‫فکر کنم من فیلۀ گوشت گوساله بخورم.
‫خب، چی شده؟ توی «تاورن آن د گرین» ‫میز رزرو کرده بودم ولی باعث شدی دیرم بشه.
‫کار و بار املاک چطوره؟
‫جانم؟
‫می‌دونی، وزارت مسکن، خیابون گارساید،
‫تو، رالف، زلمن.
‫زلمن بهت گفته بیای؟
‫ببین، کارماین هنوز چیزی در این مورد نمی‌دونه، تونی.
‫دارم بهت یه فرصت می‌دم که ‫معامله کنی و قضیه رو حل کنی.
‫دفعۀ قبلی، خیابون فرلینگهویسن،
‫از روی رفاقت تو رو شریک کردم، ‫ولی دیگه تموم شده، جان.
‫هیچی بهت نمی‌رسه. نه به تو، نه به کارماین.
‫از این تصمیمت کاملاً مطمئنی، تونی؟
‫چند می‌گیری یه کت‌وشلوار دیگه براش نقاشی کنی؟ ‫ صورتش رو یه‌کم عوض کنی.
‫جانم؟
‫چرا بندازیمش دور؟ مثلاً یه چونۀ درشت‌تر داشته باشه.
‫داشتم به نقاشی‌هایی فکر می‌کردم ‫که توی دادگاه می‌زنن.
‫یه چیز باکلاس، می‌دونی،
‫مثل یه ژنرال جنگ انقلاب.
‫ناپلئون و اسبش. یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫برای ناپلئون‌بودن یه‌کم هیکلی‌ـه.
‫نه دقیقاً ناپلئون. شبیه ناپلئون.
‫چه خبره، تون؟
‫فکر کنم بدونم چه بلایی سر رالف اومده ‫و اگه درست حدس زده باشم...
‫اون دیگه برنمی‌گرده.
‫- کار نیویورک بوده. ‫- جانی سک؟
‫سر چی؟ شوخی با چاقی؟
‫مطمئناً اون هم بی‌تأثیر نبوده.
‫کارماین.
‫این قضیۀ وزارت مسکن که توشیم، ‫ اونا یه سهم ازش می‌خواستن.
‫فکر کنم با رالف روبه‌رو شدن، ‫اوضاع قاراشمیش شده.
‫- جان چی گفت؟ ‫- مهمتر از چیزهایی که گفت،
‫چیزهاییه که نگفت.
‫داریم در مورد نیویورک حرف می‌زنیم.
‫قبل از اینکه هر کاری بکنیم، از نظر انتقام،
‫برید سراغ آدم‌هاتون. ‫یه تحقیقات کامل می‌خوام.
‫تا وقتی نفهمیدیم چی شده ‫کسی حرکتی نمی‌زنه.
‫فهمیدین؟
‫اینجا چه خبره؟
‫- چی شده؟ ‫- بشین.
‫کریستوفر، سلام، من دامینیکم.
‫می‌دونم من رو نمی‌شناسی ولی...
‫آره، تو همون یارویی هستی که اون‌دفعه ‫از مغازۀ «استو لئونارد» دزدی کرد.
‫اون راسته‌های خوک رو دزدیدی.
‫آره، ولی امروز برای اون قضیه نیومدم.
‫کریستوفر، ما اینجاییم تا در مورد ‫مشکل مواد مخدرت حرف بزنیم.
‫چی؟
‫ای خدا، شوخی‌تون گرفته؟
‫ببخشید، عزیزم، لطفاً!
‫نه، برید گم شید بابا.
‫حرف رو یه‌بار می‌زنن! حالا بشین.
‫بشین.
‫مامان؟ ای خدا.
‫کریستوفر، این کار برای هیچ‌کدوم از ماها راحت نیست.
‫ولی می‌خوام بدونی که امروز اومدیم اینجا
‫چون بهت اهمیت می‌دیم.
‫این فکرِ تو بود؟
‫تنها خواسته‌مون اینه که گوش بدی.
‫آدریانا، می‌خوای شروع کنی؟
‫کریستوفر، من خیلی دوستت دارم.
‫تنها آرزوم اینه که یه زندگی شاد با هم داشته باشیم.
‫چند ماه گذشته، رابطۀ بین‌مون خیلی بد شده
‫چون تو همه‌ش مواد مصرف می‌کنی.
‫همه‌ش نشئه‌ای و دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دقیق‌تر بگو، عزیز.
‫وقتی تازه با هم آشنا شده بودیم، ‫همیشه به هم ابراز علاقه می‌کردیم.
‫الان به‌خاطر مواد...
‫خدایا، این واقعاً لازمه؟
‫ادامه بده، آدریانا.
‫تو دیگه نمی‌تونی یه حرف قشنگ بهم بزنی.
‫هفتۀ گذشته وقتی اومدم خونه و فهمیدم
‫که سگ‌مون رو کُشتی،
‫دیگه کاسۀ صبرم لبریز شد.
‫عه...
‫سگ رو کُشتی؟ برای چی این کار رو کردی؟
‫- اتفاق بود. ‫- چی شد؟ واق‌واق می‌کرد؟
‫نشئه بوده و روش نِشسته.
‫ای خدا!
‫خوابم برد.
‫خفه شده یا یه همچین چیزی.
‫حرفت تموم شد، آدریانا؟
‫- سیلویو. ‫- کوزت کوچولو رو کشتی؟
‫باید خفه‌ت کنم، مرتیکۀ کثافت!
‫تونی، داریم به ترتیب پیش می‌ریم. سیلویو.
‫یه روز صبح که اومدم مغازه رو باز کنم،
‫اونجا بودی و نصف سرت توی توالت بود.
‫موهات توی آب توالت بود. چِندش!
‫- بهت گفتم آنفولانزا دارم. ‫- من حرفم رو زدم، کریسی.
‫عالیه. حتی نمی‌تونم از خودم دفاع کنم؟
‫هیچ‌کس بهت حمله نمی‌کنه، کریس.
‫ببین، بازم مسئله‌ی اصلی سرِ جاش می‌مونه
‫ولی می‌تونم تأیید کنم که یه مدت مریض بود.
‫با این حال، این قضیۀ سگه،
‫چطور نتونستی اون رو روی مبل ببینی؟
‫داری احساساتی می‌شی، تونی.
‫چون می‌دونم ازدست‌دادنِ یه حیوون خونگی چه حسی داره!
‫بر حسب اتفاق می‌دونم که ‫توی مراسم ختم مادرشوهرم نشئه بودی.
‫۲۰ دقیقه داشتی یه نفس حرف می‌زدی،
‫همه‌ش هم چرت و پرت می‌گفتی.
‫مراسم ختم مادرم!
‫ای خدا!
‫پال؟ می‌خوای بیانیه‌ت رو بخونی؟
‫من کلاً اهلِ نوشتن نیستم،
‫پس مختصر و مفید می‌گم.
‫تو ضعیفی. کنترلت رو از دست دادی.
‫و مایۀ شرم خودت و بقیه شدی.
‫- عه، کی به کی می‌گه! ‫- بچه‌ها، بچه‌ها، هی، هی.
‫گفتیم، بدون قضاوت.
‫گور باباش. حقش رو می‌ذارم کف دستش.
‫خداییش پالی، تو داری در مورد گند زدن حرف می‌زنی؟
‫- مواظب باش، کریسی. ‫- چیه؟
‫فکر کردم اینجا قراره صادق باشیم.
‫خیلی جرئت داری، می‌دونی؟
‫همه‌تون.
‫می‌خواید در مورد خویشتن‌داری حرف بزنید؟ ‫تو چی، سیل؟
‫با زن‌های زیردستت سَر و سِر داری
‫وقتی توی خونه‌ات، زن و بچه داری.
‫- بچه‌ها، بچه‌ها، عه، عه. ‫- کریستوفر!
‫یا تو، پالی.
‫آره. زمستون گذشته توی جنگل
‫اون دختره روسه رو یادته؟
‫کریستوفر، دارم بهت هشدار می‌دم!
‫بفرما، آقای شخصیت تیپ «آ».
‫ما اومدیم اینجا تا در مورد خودکشی تو با مواد حرف بزنیم،
‫نه شخصیت لعنتی من!
‫- درسته. ‫- من می‌خوام خودم رو بکُشم؟
‫این‌طور که تو غذا می‌خوری،
‫تا ۵۰ سالگی سکتۀ قلبی می‌کنی.
‫بشین.
‫داری با رئیس حرف می‌زنی.
‫خوبه، شاید یکی یه‌کم عقل تو کله‌ش کنه!
‫عالیه، مادر ما رو ببین! ‫ لعنت بهت، زنیکۀ کثافت!
‫- بی‌شرف! ‫- وای خدا!
‫بچه‌ها، بچه‌ها، خواهش می‌کنم! بی‌خیال!
‫جداشون کنید!
‫ببخشید. حالش چطوره؟
‫من از فامیل‌هاشم.
‫موقع سمپاشی برای مورچه‌ها ‫از روی کابینت آشپزخونه لیز خورده؟
‫خب، جوراب پاش بود.
‫می‌دونستین که اون مشکل مواد مخدر داره؟
‫واقعاً؟
‫اون مَرد، تَرَک مویی توی جمجمه‌ش داره.
‫بستریش می‌کنیم، یه شب نگهش می‌داریم.
‫یه دقیقه.
‫- یه دقیقه ما رو تنها بذار، خب؟ ‫- باشه.
‫درد داره؟
‫یه‌کم آسپرین بهم دادن.
‫خب، ازش لذت ببر، چون این ‫آخرین مخدر کوفتی‌ایه که مصرف می‌کنی.
‫شرمنده، تی. ‫من...
‫خفه شو و گوش بده چی می‌گم.
‫تو برادرزادۀ منی، کریستوفر.
‫برام عزیزی.
‫ولی این تنها دلیلیه که الان زنده‌ای.
‫هر کس دیگه‌ای بود...
‫هر کسی!
‫به‌جای جلسۀ پادرمیونی...
‫یه تیر توی سرش خالی می‌کردم.
‫من و تو، با هم صمیمی هستیم.
‫کارهای زیادی برای همدیگه کردیم.
‫اون پلیسی که به بابام شلیک کرد.
‫می‌دونم چی می‌گی. هیچ‌وقت یادم نمی‌ره.
‫این‌جوری داری جبران می‌کنی.
‫باید نگران باشم که تو دهنت رو...
‫سر یه بستۀ پنج دلاری هروئین، باز کنی.
‫- نه، تونی، عمراً. ‫- تو به من دروغ گفتی.
‫بهت گفتم، تو آیندۀ این خانواده‌ای.
‫این مسئولیت رو بهت دادم. ‫و توی چشم‌هام نگاه کردی
‫و قبولش کردی. ولی نشئه بودی.
‫- تونی... ‫- خفه شو.
‫فردا صبح با پتسی
‫می‌ری این کمپ توی پنسیلوانیا.
‫می‌ری اونجا. همون‌جا هم می‌مونی.
‫توی تمام جلسات کوفتی‌اش شرکت می‌کنی ‫ و دهنت رو می‌بندی.
‫حالا اگه چیزی لازم داشتی، هر چیزی،
‫پتسی یک کیلومتر باهات فاصله داره،
‫توی یه مسافرخونه.
‫فهمیدی چی بهت می‌گم؟ هان؟
‫- فهمیدی؟ ‫- تونی، شرمنده.
‫من چطور به این روز افتادم؟
‫عه، دوباره اومدی که.
‫یه‌کم شیرینی آوردم.
‫- داره چُرت می‌زنه؟ ‫- آره.
‫- اعصاب برات نذاشته که نوشیدنی می‌خوری؟ ‫- خودم برای خودم اعصاب نذاشتم.
‫نوش.
‫- بهش نیاز داشتم. ‫- چی شده؟
‫دیشب کلی وقت توی بیمارستان بودم.
‫چه اتفاق‌هایی که اونجا نمی‌افته!
‫انتظار مهمون نداشتم.
‫چه خبر از تیم «متس»؟
‫جلوی من اصلاً حرف تیم «متس» هم نزن.
‫می‌دونی، داشتم بهت فکر می‌کردم.
‫عه، پس به این زودی تحت‌تأثیر نوشیدنی قرار گرفتی.
‫نه، داشتم به اخلاقت فکر می‌کردم،
‫اینکه همیشه یه لبخند کوچیک روی لب‌هاته،
‫انگار که یه جوک خصوصی برای خودت داری.
‫زیاد اهلِ حرف‌زدن نیستی، مگه نه؟
‫خب، کاش رازِ این پشتکارت رو می‌دونستم.
‫یه پات رو از دست بدی و شروع کنی به ساختن وب‌سایت.
‫هدف از وجودِ آدم‌هایی مثل من همینه،
‫که به آدم‌هایی مثل تو الهام ببخشن.
‫ای بابا، بهت برنخوره.
‫مشکل شما آمریکایی‌ها همینه.
‫انتظار دارین هیچ اتفاق بدی نیفته
‫در حالی که بقیۀ دنیا انتظار دارن فقط اتفاق بد بیفته.
‫و ناامید هم نمی‌شن.
‫چه دیدگاه غم‌انگیزی.
‫شماها همه‌چی دارید ‫ولی بازم اعتراض دارید.
‫روی کاناپه‌ها دراز می‌کشید و ‫پیش روان‌پزشک‌هاتون غر می‌زنید.
‫اون‌قدر وقت‌تون زیاده که هِی به خودتون فکر می‌کنید.
‫درسته، اینی که می‌گی خودِ منم.
‫تو اون‌قدرها هم بد نیستی.
‫تو ویژگی‌های خوب زیادی داری.
‫تو بزرگ و قوی هستی،
‫سرزنده، شرّ.
‫من همیشه حس مثبتی بهت داشتم.
‫باید الان خودت رو ببینی.
‫اونجا توی سایه‌ها،
‫با دودی که دورت رو گرفته.
‫خیلی قشنگی.
‫من رو یاد اون ستارۀ سینما میندازی...
‫ایرینا خوشگله.
‫گرتا گاربو.
‫[جایی برای شروع دوباره]
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫بله، کریستوفر مولتیسانتی.
‫«بِرَد» به پذیرش.
‫مراجعه‌کنندۀ ساعت یکت اومده.
‫پس بعداً بهم زنگ می‌زنی؟
‫تا دو هفته نمی‌تونه تماس بگیره.
‫قوانین اینجاست.
‫نامه می‌نویسم.
‫اتفاقاً داشتم به این فکر می‌کردم ‫که یه دفترچه خاطرات داشته باشم.
‫شاید با نام مستعارم چاپش کنم.
‫کریس.
‫برد میلر. تبریک می‌گم.
‫چون اومدی اینجا، رفیق. ‫ این سخت‌ترین قسمتشه.
‫باید کیف‌ات رو بگردم.
‫- سیگار که مشکلی نداره، درسته؟ ‫- سیگار موردی نداره.
‫چه بسا برای بیمارانی که سیگار می‌کشن ‫تشویق هم می‌شه.
‫ولی، کریس، شکلات ممنوعه.
‫کافئین یا مواد حاوی کافئین ممنوعه.
‫حله؟
‫- دوستت دارم، عزیزم. ‫- منم دوستت دارم.
‫خب... بیل کِی برمی‌گرده؟
‫هفتۀ دیگه.
‫خب، من چند روزی سرم شلوغه، ولی...
‫هر وقت بتونم میام بهت سر می‌زنم.
‫فکر نکنم ایدۀ خوبی باشه.
‫منظورت چیه؟
‫شاید بهت زنگ بزنم، ولی فکر نکنم.
‫- ازم خوشت نمیاد؟ ‫- ازت خوشم میاد، خیلی زیاد.
‫ولی، تونی، بی‌خیال.
‫تو آدم خوبی هستی، ‫ولی من مشکلات خودم رو دارم.
‫نمی‌خوام همه‌ش حامی تو باشم.
‫چی؟ شوخی‌ات گرفته؟
‫(صحبت به زبانی دیگر)
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- انتظار نداشتم به این زود بیای.
‫به عَموم بگو بعداً میام باهاش حرف می‌زنم.
‫کارملا.
‫کارم!
‫[تونی، من رفتم هتل]
‫[ای‌جی خونۀ پاتریک ایناست]
‫[برات توی یخچال غذا گذاشتم]
‫[دوستت دارم]
‫«کنی لو» پرتاب‌کننده‌ای نیست که بتونه...
‫۱۶۰ یا ۱۶۵ کیلومتر در ساعت پرتاب کنه.
‫به سمت چپ زمین زده شد!
‫هندرسون دنبالش می‌کنه. روی دیوار!
‫یه هوم‌ران در جهت مخالف برای «جیسون جیامبی».
‫«ترجمه از محمد سید»