‫بیا، کلی شیر و شکر ریختم.
‫این‌جوری بیشتر آرومت می‌کنه.
‫مطمئنی نیمرو یا صبحانه انگلیسی نمی‌خوای؟
‫برمی‌گردی؟
‫امیدوارم. از مهاجرت مشکل ایجاد می‌کنن.
‫خب، شاید تونی بتونه کمکت کنه.
‫آره.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫خیال می‌کردم با هواپیما می‌ری ناپل.
‫فقط اومدم لباس‌هایی رو ‫که از آدم پتسی گرفتم تحویل بدم.
‫ولی بهتره بری بابات رو ببینی.
‫سرطان همه‌جای بدنش رو گرفته. ‫سرطان واسه هیچی احترام قائل نیست.
‫- راستش، از روده‌اش شروع شد. ‫- پول لازم نداری؟
‫لازم ندارم.
‫لطفا تماس بگیر و بهمون خبر بده.
‫شرمنده‌ام تونی.
‫امشب باید به یکی دیگه بگی راننده‌ات بشه.
‫مشکلی نیست. برو.
‫به نظرت پاکت داره؟
‫- کی چی داره؟ ‫- پاکت کولوستومی رو می‌گم.
‫بابای فیوریو رو می‌گم.
‫- من از کجا باید بدونم؟ ‫- آخه احتمالا...
‫مامان من مجبور بشه بذاره.
‫- می‌شه این بحث رو وسط نکشیم؟ ‫- می‌تونیم هر بحثی دوست داری وسط بکشیم.
‫خوبه.
‫آخه الان که مامان رفته گرین گروو...
‫امان از دستت پالی، ‫همه پیر می‌شن و می‌میرن.
‫- فردا هم راننده‌ات می‌شم؟ ‫- نه، خودم رانندگی می‌کنم.
‫- کار دیگه‌ای ندارم‌ها. ‫- آخه جلسه مهمی دارم.
‫مسئله حساسیه.
‫هوا باهامون یار بوده، مگه نه؟
‫خب، زندگی پرفراغت چطوره؟
‫دارم گلف بازی می‌کنم دیگه، مگه نه؟
‫آشغال عوضی.
‫بی‌شوخی، خوبه که طبق توافقمون ‫تو کار عقب می‌کشی.
‫به برادرزاده‌ام گفتم. ‫به مرور زمان...
‫قراره فقط با اون صحبت کنم ‫و اون رابطم باشه.
‫- خوبه. ‫- علاوه بر سیل.
‫خوبه.
‫نمی‌خوام تولد اولین بچه دخترم رو ‫تو زندان جشن بگیرم.
‫- سلام. ‫- خیلی‌خب، این جلسه پرث امبوس.
‫- کاغذ و قلم بردار. ‫- وایستا.
‫کاغذ پیدا نمی‌کنم.
‫- بگو. ‫- خیلی‌خب، به پالی بگو بذاره پتسی...
‫تا فیوریو نیست کار ماشین رو ‫به دست بگیره.
‫به پتسی بگو باید ده درصد بیشتر بده.
‫هفت و نیم به من می‌رسه، ‫دو و نیم به پالی.
‫- ردیفه. ‫- خیلی‌خب، تو و سیل بفهمین...
‫کی به صنف لانگشور پول می‌ده و مبلغش چقدره. ‫من در هر صورت هوات رو دارم.
‫- ردیفش می‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫- کارملا، یه بله یا خیر ساده است. ‫- ممنون می‌شم.
‫- آرتی. سلام، اوضاع چطوره؟ ‫- بد نیست.
‫اصلا اون دزدها رو نگرفتن؟
‫واسه دسر جا دارین؟
‫یه زبایونی با چهار قاشق می‌خوایم. ‫نفری یه قهوه هم می‌خوایم.
‫برایان، می‌شه یه سوال مالی ازت بپرسم؟
‫این بابا همین رو کم داره ‫که الان صحبت کاری کنه.
‫راحت باش و هر سوالی داری بپرس. ‫فقط از همین حرف‌ها خوشش میاد.
‫سوال خاصی نیست. فقط می‌خواستم ببینم ‫به نظرت بهتره تونی...
‫با سود حاصل از املاک نیوآرک چیکار کنه؟
‫- وزارت مسکن؟ ‫- چی؟
‫این بچه عاشق فیلم‌های پل نیومنه. ‫دیگه نوشیدنی نخور.
‫خودت که می‌دونی چی می‌گم.
‫ملک عمو جونیور ‫تو خیابون فرلینگهویسن رو می‌گم.
‫آها، آره، اون رو می‌گه. ‫همه‌اش به صندوق رسید.
‫اوراق دارایی. تونستم قبل از افت قیمتش ‫براتون جور کنم.
‫چیزی هست که این بچه ‫از پول سرش نشه؟
‫راستش، من هزار درصد بهش اعتماد دارم.
‫ممنون.
‫یادمه وقتی جک مرده بود ‫چه کمکی به خانواده‌مون کرده بود.
‫حتی پرداخت قبض تلفن رو بلد نبودم. ‫همیشه جکی همه‌کار رو می‌کرد.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫خب، قبض‌ها رو من می‌دم، ولی به جز اون ‫تونی هم همین‌جوریه.
‫اگه بخوام ببینم پولمون کجاست ‫و چقدر پول داریم،
‫خیلی مقاومت می‌کنه.
‫من تا بعد از خاک کردن جکی ‫از اموالمون خبر نداشتم.
‫خب، کافی بود؟
‫می‌شه گفت.
‫نه چندان.
‫اصلا چقدر کافی محسوب می‌شه؟
‫چه بدونم، منظورم همینه. ‫هیچ‌وقت هیچی عوض نمی‌شه؟
‫زن امروزی باید شریک زندگی باشه.
‫من فمنیست نیستم، نمی‌گم پنجاه‌پنجاه باشه، ‫ولی امان از این وضع.
‫ببین، من با دوستان مخصوصش کنار اومدم.
‫خب، حداقل تمام تلاشم رو کردم ‫که باهاش کنار بیام.
‫مگه مدیریت پولتون ‫الان دست برایان که فامیل خودته نیست؟
‫امور بزرگ و سرمایه‌گذاری با اونه. ‫کارش هم درسته.
‫راستش، مجبورم به تونی ‫در این زمینه آفرین بگم.
‫در این زمینه باهام سازش کرد، ‫دستش درد نکنه.
‫- براش قدم بزرگی محسوب می‌شد. ‫- پس شاید لازم نباشه نگران باشی.
‫چه بدونم. تونی همه رو سمت خودش می‌کشه، ‫نمی‌دونم چه فکری بکنم.
‫چه دختر خوبی.
‫تیتانیم، ها؟
‫زمین داره یخ می‌زنه. ‫واسه آلومینیم خیلی سفته.
‫خب، هرچی به پاش باشه، برنده می‌شه، مگه نه؟
‫یه‌کم پرباد نیست؟
‫آره. حالت خوب نیست، مگه دختر جون؟ ‫چه دختر بزرگی هستی.
‫هم‌صحبتی با اسب رو بذار کنار.
‫چقدر خرج رو دستمون می‌ذاره؟ ‫راستی، تونی، ایشون والنتیناست.
‫- والنتینا، ایشون تونی سوپرانوئه. ‫- سلام.
‫تو نمایشگاه هنری کار می‌کنه. ‫کمکم می‌کنه کلکسیونم رو گسترش بدم.
‫عزیز دلم، ایشون هم پای-او-مایه.
‫- خوشگله. ‫- هیچی جلودار این اسب نیست.
‫- تا مسابقات «بریدرز» می‌ره. ‫- حالا بریم سراغ کار بعدیمون.
‫عزیزم، می‌شه یه لحظه بیای اینجا؟ ‫گمون کنم یه چیزی تو چشمم رفته.
‫بذار دکتر رالفی معاینه‌ات کنه.
‫- چیزی نمی‌بینم. ‫- شاید باید تو نور ببینی.
‫چه وضعشه؟
‫- باورم نمی‌شه باهام چنین کاری کردی. ‫- شوخی بود عزیزم.
‫- اصلا خنده‌دار نیست. ‫- از نظر من که هست.
‫ضمنا، خوش‌شانسی میاره.
‫- چی؟ ‫- لگد کردن پهن اسب خوش‌شانسی میاره.
‫- از هر اسب‌شناسی می‌خوای بپرس. ‫- راست می‌گه.
‫پس چرا خودتون صبح تا شب...
‫دنبال پهن اسب نمی‌گردین ‫که لگدش کنین؟
‫- حتما باید تصادفی لگدش کنیم. ‫- همه‌تون روانی هستین.
‫عوضی، شلنگ کجاست؟
‫راستش، اگه بخوای ‫روی شوخ‌طبعی اون حساب کنی،
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫- به نظر تو بامزه بود؟ ‫- آره، ولی چیزهایی که از نظر من بامزه‌ان،
‫از نظر پسربچه‌های هشت ساله هم بامزه‌ان.
‫- به خودت خوش می‌گذره؟ ‫- چیه، داری نظرسنجی می‌کنی؟
‫- به هنر علاقه داری؟ ‫- آره. به هنر خوب علاقه دارم.
‫یه هنرمند تو نیو هوپ هست ‫که تخصصش اسبه.
‫اگه یه عکس از اسبت بهش بدین، ‫نقاشی قشنگی ازش می‌کشه.
‫- خیلی به دفترت میاد. ‫- بهتره اول یه نگاهی به دفترم بندازی،
‫- بعد این‌جوری بگی. ‫- فکرهات رو بکن. اگه مایل بودی...
‫باهام تماس بگیر.
‫«لا پاز.»
‫- کجایی هستی؟ پورتوریکویی؟ ‫- کوبایی.
‫مادرم ایتالیایی بود. ‫پدرم کوبایی بود.
‫ترکیب خطرناکی هستی.
‫اگه چیزی لازم داشتی، هر چیزی خواستی، ‫کافیه این دکمه رو فشار بدی.
‫- کدوم دکمه؟ ‫- همین دکمه که دارم نشونت می‌دم.
‫- امنیت مهمه. ‫- ممکنه خانم سیریلو که دوستته بهت سر بزنه.
‫گفت می‌خواد قبل از ناهار ببیندت.
‫آها، کوکی.
‫ببین، عین خونه است. ‫اینجا همگی گوش به فرمان توئن.
‫بنی، جعبه‌ها رو بذار تو کمد. ‫آها، برو تلویزیون رو هم بیار.
‫دوتایی بیارینش.
‫بیا دختر جان. ‫بریم غذاخوری...
‫ببینیم چی درست کردن.
‫- پالی، پادری حمامم رو آوردن؟ ‫- واسه پنجمین بار می‌گم، آره مامان.
‫عه، ببین کی اومده ‫که اینجا راحت‌تر باشی.
‫- کوکی. تو هم اینجایی؟ ‫- هنوز نه، ولی پولش رو دادن.
‫- بعد از جراحی رانم میام اینجا. ‫- مین هفته‌ای دو بار ناهار میاد.
‫اون هم فعلا از دخترهای خودمونه.
‫- ببین چقدر بزرگ شدی پالی. ‫- می‌دونم. متوجه نمی‌شم.
‫وقتی من بچه بودم، ‫شما مسن بودین.
‫الان که من پیرم، ‫شما هنوز هم مسنین.
‫خب، حال چاکی چطوره؟ ‫هنوز تدریس می‌کنه؟
‫ده سالی می‌شه که مدیر دبیرستانه.
‫- دبیرستان «برگن نورث.» ‫- حتما خیلی خوشحالت می‌کنه.
‫- فقط اون زنش خیلی رو اعصابه. ‫- تو همیشه باهاش مهربون بودی.
‫- خودم می‌دونم. ‫- بیاین دخترها. می‌برمتون ناهار.
‫- من باید برم سرویس. ‫- همین ده دقیقه پیش رفت.
‫پالی، نمی‌خوام مادرت رو ‫تو غذاخوری خجالت‌زده کنم،
‫پس حواست باشه بدونه ‫که نباید پیش من...
‫و مین و باقی دخترها بشینه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- گروه ما ثابته.
‫با هم غذا می‌خوریم، ‫شرطی «کلمه‌سازی» بازی می‌کنیم...
‫و پشت هیچ میزمون جای خالی نیست.
‫اذیتم نکن دیگه کوکی. ‫می‌دونم شما دخترها می‌تونین یه کاریش بکنین.
‫حرف نداره.
‫به همین سادگی ورودیش عوض می‌شه.
‫- حالت استریوش رو گوش کنین. ‫- انگار کلپتون تو خونه آدمه.
‫تونی.
‫حرف نداره، مگه نه؟
‫الان دیگه می‌تونیم ‫خانوادگی فیلم تماشا کنیم.
‫خودت گوش کن.
‫به نظرم حرف نداره.
‫دارم می‌رم مواد غذایی بخرم. ‫شاید «در اتاق خواب» رو بگیرم.
‫- می‌خوای کی بیدارت کنم؟ ‫- اسم فیلمه.
‫آها، باشه.
‫- خوبه. ‫- خوش بگذره.
‫- الو؟ ‫- با آقای بولتون کار دارم.
‫- چاک؟ ‫- ریچارد.
‫- آره، می‌تونی صحبت کنی؟ ‫- آره، با تلفن هتل زنگ زدم.
‫خب، حالت چطوره؟ جریان چیه؟
‫پیداش کردم چاک. ‫قاتل هلن رو پیدا کردم.
‫- چی؟ ‫- می‌خواستن من رو بکشن.
‫کی؟ کی بودن؟
‫دولین مک‌گرگور و لنتز.
‫لنتز ناظر آردی‌یو۹۰ بود.
‫می‌دونست فهمیدم به کبد آسیب می‌زنه. ‫کار لنتز بود.
‫ریچارد، لنتز مرده.
‫چی؟ چه‌جوری؟
‫تابستون پارسال تو تصادف مرد.
‫- ریچارد؟ ‫- بله.
‫می‌تونی این آسیب دارو رو ثابت کنی؟
‫آره، گمون کنم.
‫[والنتینا لا پاز]
‫به کمکت نیاز دارم. ‫به بونز تو بیمارستان زنگ بزن،
‫بهش بگو هرجور لازمه کمکم کنه.
‫حیوان خوشگلیه.
‫ساختارش حرف نداره.
‫خوشحال می‌شم بکشمش.
‫خوبه، خوبه.
‫این عوضی چی می‌شه؟
‫زحمتی نیست، می‌تونم جفتتون رو حذف کنم.
‫می‌تونیم همین‌جوری در مرکز نقاشی ‫جلوی خط‌آهن بذاریمش،
‫یا اگه ترجیح می‌دین کلاسیک‌تر باشه، ‫می‌تونیم تو مرغزار بذاریمش.
‫این چیزها رو نمی‌دونم، ولی می‌شه ‫من بمونم و اون حذف بشه؟
‫راحته. راستش، از نظر ساختاری ‫بهتر هم می‌شه.
‫منظره‌اش طبیعت باشه، ‫خیلی باکلاس‌تره.
‫- با قاب تحویل می‌دین؟ ‫- دقیقا عین اون یکی.
‫شش هزار و پونصد.
‫خیلی‌خب، قبوله.
‫الان کلش رو بهت می‌دم.
‫بفرما.
‫بهتره بهتون فاکتور بدم. ‫الان میارم.
‫یادمون نره از خانم زیبایی...
‫که این پیشنهاد رو داد تشکر کنیم.
‫پیشنهادات هنری دیگه ای نداری؟
‫احتمالا بهتره زودتر راه بیفتیم.
‫آره.
‫- می‌تونیم بین راه یه چیزی بخوریم. ‫- آره، قطعا می‌تونیم.
‫می‌خرمش. ‫می‌تونین برای این شخص ارسالش کنین؟
‫حتما. می‌خواین کارت هم همراهش باشه؟
‫آره.
‫[پیشنهاد هنری زیبایی بود.] ‫[با عشق، از طرف تونی.]
‫یکی دیگه بهم بدین.
‫[پیشنهاد خوبی بود.] ‫[با احترام، از طرف تونی.]
‫همین‌جوری می‌چرخه. ‫اصلا معلوم نیست کجا می‌مونه.
‫شرط ببندین. برنده شین.
‫- یه کارت دیگه می‌گیرم. ‫- مطمئنی عزیز دلم؟
‫امان از دستت نوچی، ‫چه‌جوری تونستی هجده بیاری؟
‫یکی دیگه بهم بده.
‫این باید کارت من می‌شد. ‫می‌تونستم بیست و یک بشم.
‫امیدوارم بودم سه بیاد.
‫گمون نکنم جزئیات بازی رو فهمیده باشی.
‫شاید بهتر باشه رولت بازی کنی. ‫همون‌جاست.
‫همین‌جوری می‌چرخه، اصلا معلوم نیست ‫کجا می‌مونه. شرط ببندین...
‫- باورم نمی‌شه پالی اینجاست. ‫- چاکی؟
‫بیا ببینم عوضی صورت‌پیتزایی.
‫وای خدا. آقای وان کوئنبرگ، ‫اون کفش چرا اون‌جوریه؟
‫بندش تو کمدمه. ‫می‌خواستم بعد از ساعت مطالعه ببندمش.
‫الان ببندش.
‫بیا پالی.
‫باورم نمی‌شه این همه ندیدمت.
‫این مال توئه.
‫حرکت قشنگیه پال.
‫- واقعا نمی‌تونم قبول کنم. ‫- راحت باش، من کلی دارم.
‫نباید بهم توهین کنی.
‫- دیگه عینک نداری. ‫- لیزر کردم.
‫- صورتت هم خوب تمیز شده. ‫- کلاس دهم تمیز شد.
‫ببین، معلوم شد دیگه. ‫آخرین کلاس من نهم بود.
‫خب، مامانت بهت گفت ‫رفته بودم گرین گروو ملاقاتش؟
‫- ظاهرا مادرت رو زیاد می‌بینه. ‫- خب، جریان همینه چاکی.
‫جفتشون ساکن اونجان، ‫ولی ظاهرا ممانعتی در جریانه.
‫مادرت رو مقصر نمی‌دونم.
‫اون مینی ماترون رو مقصر می‌دونم. ‫خیلی بی‌شعور و خبیثه.
‫از این حرفم عذر می‌خوام.
‫به مادرت خط می‌ده، ‫ولی اصلا ساکن اونجا نیست.
‫- گمون نکنم متوجه شده باشم. ‫- فقط ازت می‌خوام با مامانت صحبت کنی.
‫ببینی می‌تونه مامانم رو ‫عضو گروهشون کنه یا نه.
‫به درد نمی‌خوره. ‫خودت که این دخترهای پیر رو می‌شناسی.
‫من فقط می‌خوام لطف مامانم رو جبران کنم،
‫آخه وقتی بچه بودم ‫خیلی تو دردسر می‌افتادم.
‫چند بار به‌خاطر من دعوا کرد؟ ‫با اون راهبه‌ها.
‫با مغازه‌دارهای خیابون سیزدهم.
‫باید قبول کنیم چاکی، ‫با پلیس‌ها هم دعوا کرد.
‫من کلی کار بد کردم...
‫ای بابا، هنوز هم اگه حواسم جمع نباشه، ‫در توانم هست.
‫ولی با تمام این اوصاف، ‫همیشه هوای من رو داشت.
‫با مامانم حرف می‌زنم، ببینم چی می‌گه، ‫ولی همون‌طور که گفتم...
‫- هر کاری تونستی بکن. ‫- خیلی‌خب. مواظب خودت باش، خب؟
‫همیشه تو ظروف مخصوص...
‫نوشیدنی سرو می‌کردن ‫و براش اصطلاحات مخصوص داشتن.
‫من الان برمی‌گردم.
‫ پس هر چیزی ریشه‌ای داره.
‫- چی شده؟ ‫- یه کار جزئی پیش اومده.
‫- مثلا چی شده؟ ‫- چطور مگه؟ می‌خوای بشنوی؟
‫خب، تصمیم گرفتیم ‫به اعضای صنف...
‫درصد بیشتری از گمرک بدیم.
‫شوخیتون گرفته دیگه؟ ‫به این نتیجه رسیدین؟
‫- ظاهرا همه راضی بودن. ‫- امان از دستتون، حالا من باید...
‫برم اونجا با همه‌شون دیدار کنم،
‫از رئیس بندر گرفته تا پایین. ‫می‌خواستم از همین اجتناب کنم.
‫اگه می‌خوای از نو مذاکره کنیم، ‫همین کار رو می‌کنیم.
‫مجبورم نکنین برم پرث امبوی.
‫دارم سعی می‌کنم وقتم رو آزاد کنم ‫که یه‌کم فکرهای مهم‌تر کنم.
‫درسته.
‫- خب دخترها، چی سفارش می‌دین؟ ‫- من همون همیشگی رو سفارش می‌دم.
‫مرغ ماریو؟ ‫پونزده ساله مرغ ماریو سفارش می‌ده.
‫نمی‌شه یه بار خوراک گوساله رو ‫امتحان کنی؟
‫چرا اذیتم می‌کنی؟ ‫مرغ دوست دارم دیگه.
‫- سلام خوشگل‌ها. ‫- عه، ببین کی اومده.
‫- سلام تونی. ‫- سلام، چطوری؟
‫- والنتینا رو یادته؟ ‫- آره، از دیدار مجددت خوشحالم.
‫- آره، همچنین. ‫- تو کفشش رو پهنی کردی؟
‫ما استیک می‌خوریم.
‫- من استیک می‌خورم. ‫- لازم نیست استیک بخوری.
‫نمکدون رو دست‌کاری نکن.
‫- اسکامپی دوست داری؟ ‫- سفارش می‌دم.
‫کریسی.
‫آها، نمی‌دونم، من...
‫زود باش، داری بی‌اشتها می‌شی.
‫من می‌رم... ‫باید یه تماس بگیرم. خب؟
‫بیا.
‫- نه، نه، نه، دستت باشه. ‫- جایزه دلداریت رو نمی‌خوام.
‫ولی یه سفارش داری.
‫- باید برگردم سر میزم. ‫- برگردی پیش اون بلونده؟
‫بیا.
‫جدی می‌گم تونی، فقط بهم بگو. ‫چرا دیگه نمی‌تونم ببینمت؟
‫- چون رالف ازت خوشش میاد. ‫- یهو اخلاق‌مدار شدی؟
‫اخلاق‌مدار نیستم، ولی قانون دارم.
‫از اون قوانین مردانه مسخره ‫که «عاشق عشق دوستت نشو»؟
‫آره، از همون‌ها.
‫- ولی فقط همون نیست. ‫- پس چیه؟
‫- عوضی. ‫- یه آشنایی و هدیه بحثش جداست...
‫ولی نباید ادامه داشته باشه. ‫باید برگردم شامم رو بخورم.
‫تو از هیچی خبر نداری. ‫بذار بهت بگم واقعا چه خبره.
‫بهم ابراز علاقه نمی‌کنه. به خدا قسم، ‫خیلی روانیه.
‫- برات هدیه نمی گیره؟ ‫- نه، خب...
‫- تقریبا، آره، ولی نه... ‫- خیلی‌خب، زندگی خوبی داشته باشی.
‫برو. برو، تو اول برو. ‫من یه دقیقه صبر می‌کنم.
‫بهتره با هم برنگردیم.
‫[افشانه‌های آوالون]
‫- بله؟ ‫- تونی. منم، والنتینا.
‫- دلیلی نداری که بهم زنگ بزنی. ‫- باید همه‌چی رو بهت بگم.
‫یعنی قبلش نمی‌خواستم بهت بگم، ‫آخه خیلی...
‫- خجالت‌آوره. ‫- کجایی؟
‫- خونه رالفم. ‫- وای خدا.
‫نه، نه، عیبی نداره.
‫رفته. تونی...
‫رالف دیوانه است. جدی می‌گم، خب؟
‫- یا خدای بزرگ. ‫- به خدا قسم هفته پیش...
‫بهم گفته بود اصلا براش مهم نیست ‫من کنارش باشم یا نه.
‫- برو بابا چرت و پرت نگو. ‫- باورم نشد. بهش گفتم چرت می‌گی.
‫- حسابدارم اومده. ‫- بهم زنگ می‌زنی؟
‫باید قطع کنم.
‫به نظرت رفتار رالف...
‫- با خانم‌ها یه‌کم عجیب نیست؟ ‫- نمی‌دونم تونی.
‫خب، یکیشون رو با دست خالی کشت، ‫فقط چون...
‫یادم رفت. سر چی بود؟
‫- شاید عذاب وجدان داری. ‫- گمون نکنم.
‫- چرا باید داشته باشم؟ ‫- چون طرف دوستته...
‫و داری عشقش رو ازش دریغ می‌کنی.
‫منظورم اینه که دل عشقش رو به دست میاری.
‫اون که زنش نیست. ‫دوست مخصوصشه.
‫- در نتیجه، هیچ اعتباری نداره. ‫- دوست مخصوص اعتبار داره.
‫البته عین قدیم نیست که مرد ‫زن داشته باشه...
‫و به عبارتی زن دوم هم داشته باشه.
‫قبلا این‌جوری بود که مرد ‫زنش رو جمعه بیرون می‌برد...
‫و دوست مخصوصش رو شنبه بیرون می‌برد. ‫یا شاید هم برعکس بود.
‫به هر حال، وقتی من بچه بودم ‫این‌قدر رسمی نبود.
‫یکی از همکاران من دو خانواده کامل داره.
‫یکیشون اینجان، ‫اون یکی‌ها ساکن سی گرتن.
‫زن دومش هم عین زن اولش ‫اذیتش می‌کنه.
‫ظاهرا توافق پیچیده‌ایه.
‫- متأسفانه وقتمون تموم شد. ‫- فقط یه دقیقه دیگه بهم وقت بده.
‫- مراجعم منتظره. ‫- خب، بذار منتظر بمونه.
‫خودم رو همیشه بیرون معطل می‌کنی.
‫فقط می‌خوام ازت بپرسم ‫امکانش هست که مردی...
‫با زنی آشنا بشه، ‫اما هیچ ابراز علاقه‌ای بهش نکنه.
‫- باید جزئیات بیشتری ارائه بدی. ‫- فقط می‌خواد کنارش باشه. همین و بس.
‫در کل همیشه...
‫کار خودش رو می‌کنه.
‫- ظاهرا مازوخیسته. ‫- یعنی مرض داره.
‫خودآزاری داره، بله.
‫خیال می‌کردم این حرف‌ها خیلی جدی نیست.
‫واسه خیلی‌ها جدی نیست. ‫اما برای افراد دچار پارافیلیا جدیه.
‫معنای ابراز علاقه...
‫واسه این افراد زمین تا آسمون فرق می‌کنه.
‫باور داریم عین خیلی چیزهای دیگه ‫ریشه در کودکی داره.
‫- می‌تونیم این بحث رو هفته بعد ادامه بدیم. ‫- فقط یه لحظه.
‫من وقتی بچه بودم کلی کتک خوردم،
‫ولی وقتی از زنی خوشم بیاد...
‫بهش ابراز علاقه می‌کنم.
‫ارتباطش به این سادگی نیست.
‫به احتمال زیاد مادرش کنترل‌گر بود ‫یا تنبیهش می‌کرد.
‫دوستش داشت، اما فقط همراه با...
‫اذیت و آزار عشقش رو بروز می‌داد.
‫یعنی واقعا تمام مشکلات همه ‫به مادرشون برمی‌گرده؟
‫خیلی‌خب، برگردیم سر بحث خودمون.
‫اگه چنین آدمی با زنی رفت و آمد داشته باشه،
‫ممکنه واقعا هیچ ابراز علاقه‌ای ‫بهش نکرده باشه.
‫ظاهرا از من اطلاعات شخصی‌ای رو...
‫می‌خوای که نمی‌تونم بهت بدم.
‫صبح به خیر، قاب‌سازی پیکویک، بفرمایین؟
‫الو؟
‫شنیدن حرف‌های اون خانم‌ها ‫راجع به این که چی کشیدن...
‫و دارن چی می‌کشن ‫قلب آدم رو می‌شکنه.
‫ماجرای جون، زن دوم، ‫خیلی غیرعادی نیست.
‫برنامه‌ریزی مالی با شوهرش بود.
‫واقعا تو امور مالی خونه ‫دخالت خاصی نداشت.
‫- نظرت در این باره چیه؟ ‫- زنان معمولا حس می‌کنن...
‫اعتماد به نفس ندارن. ‫مردها معمولا بیش از حد اعتماد به نفس دارن،
‫مخصوصا در زمینه مالی. ‫زنان باید مسئولیت قبول کنن...
‫و حقیقت رو بپذیرن که چنین مسئله‌ای...
‫♪ ما هیچ لالای‌لایی نمی‌خوایم ♪
‫♪ اصلا نمی‌خوایم ذهنمون رو کنترل کنین ♪
‫باید برنامه‌ای داشته باشین ‫که اگه شوهرتون نیومد خونه چیکار کنین...
‫و باید امور مالی رو به دست بگیرین.
‫باید بلند شی مامان. ‫نباید شب و روز اونجا دراز بکشی.
‫می‌خوام برم خونه.
‫دیگه خونه‌ای در کار نیست مامان. ‫فروختیمش. خودت که می‌دونی.
‫مدام مجبورم می‌کنن تک و تنها غذا بخورم. ‫اون کوکی و مین رو می‌گم.
‫سعی کردم خیلی مؤدب باشم.
‫از هدیه‌فروشی طبقه پایین ‫برای کوکی کارت خریدم.
‫کلی اهمیت قائل شدم ‫و باهاشون مهربون بودم.
‫اصلا نگران نباش مامان. ‫من با مدیر اجتماعیشون صحبت می‌کنم.
‫اون همه‌چی رو درست می‌کنه.
‫ولی شاید بهتر باشه فعلا ‫دوستان جدید پیدا کنی.
‫اما باید از تخت بیای بیرون. ‫حداقل بشین.
‫نباید بذاری ذهنت رو درگیر کنه.
‫برادرم زندگی پرباری داشت...
‫و بارها عشق رو تجربه کرد.
‫بهترین حالت زندگی همینه.
‫یه مدت اینجا می‌مونی؟
‫از وقتی رفتم آمریکا،
‫فقط به فکر...
‫بازگشت به اینجا بودم.
‫وقتی ناپل رو ‫از تو هواپیما دیدم...
‫ضربان قلبم بالا رفت.
‫چه انتظاری داری؟ ‫خونه‌اته دیگه.
‫دیگه مطمئن نیستم.
‫حتی کلیسای جامع سن جنارو.
‫رفتم اونجا واسه پدرم دعا کنم.
‫همه‌جا کاغذ همبرگر ریخته بود...
‫گمون نکنم آشغال اعصابت رو خرد کرده باشه.
‫پای یه زن در میونه.
‫پس برو پیشش.
‫وظایف پسریت رو به جا آوردی.
‫همسر دونه.
‫سوپرانو؟
‫خودش خبر نداره.
‫بهش ابراز علاقه کردی؟
‫نه.
‫حتی مطمئن نیستم خودش بدونه ‫ازش خوشم میاد.
‫حتی به خودش هم نگفتم.
‫خوبه، هیچی نگو و کاری نکن.
‫هیچ اتفاق بدی نمی‌افته.
‫نمی‌دونم از پسش بر میام یا نه.
‫من عاشقشم.
‫مگه دیوانه شدی؟
‫من به عمرم کلی کار کردم،
‫ولی هیچ‌وقت به زن رئیسم ‫ابراز علاقه نکردم.
‫می‌دونی چرا؟ می‌دونی چرا؟
‫این‌قدر سوال بلاغی نپرس.
‫آخه می‌دونستم اگه بفهمه ‫من رو می‌کشه.
‫این رؤسا هم همیشه می‌فهمن.
‫الو...
‫وایستا.
‫باید جواب بدم. ‫وکیلمه.
‫تنها راه رسیدن به اون زن...
‫کشتن شوهرشه.
‫خودم می‌دونم.
‫عه، واقعا؟ ‫پس احمق نباش.
‫«به زبان ایتالیایی»
‫[ناپل]
‫[ماریو و غذای ایتالیایی]
‫« به زبان ایتالیایی»
‫به نظرم، این نزدیک‌ترین چیز...
‫به پیش‌غذای مناسب در ناپله.
‫بیست و چهار ساعته تنقلات، پیتزا، ‫قهوه و شیرینی داره.
‫کباب می‌کنه، سرخ می‌کنه، پیتزا می‌زنه.
‫چهار نمونه از غذاهای افتخارآمیز...
‫و کلاسیک ناپلی رو مثال می‌زنم.
‫به خمیرابه رقیق آغشته می‌شه ‫و تا برشته بشه سرخ می‌شه.
‫اون گل‌های کدو سبز رو آوردیم. ‫آشنا نیستن؟
‫دو هفته دیگه برمی‌گردونیمش به پیست.
‫لوئیس می‌گه آماده مسابقه است.
‫- مرسی. ‫- مرسی عزیزم.
‫- چرا با خانم ها اینجوری رفتار می کنی؟ ‫- خوشش میاد. شوخیه.
‫گمون نکنم خوشش بیاد. ‫از تو هم خوشش نمیاد.
‫اصلا برام مهم نیست زن جماعت ‫ازم خوشش میاد یا نه داداش.
‫یعنی این حرفت شامل حال...
‫- اسمش چی بود؟ ‫- کی؟
‫- آورده بودیش اصطبل. ‫- آها، والنتینا.
‫مخصوصا شامل حال اون می‌شه. ‫تازه من خیلی ازش خوشم میاد.
‫از من بشنو، این زن خیلی خوبه.
‫به عمرم چنین زن خوبی ندیدم.
‫شاید مجبور بشم باهاش ازدواج کنم.
‫- این‌ها کافی‌ان؟ ‫- ببین، لازم نیست این‌قدر بداخلاق باشی.
‫- اصلا به مادرت فکر نمی‌کنی؟ ‫- مرده.
‫آبتون تو یه جوب نمی‌رفت، مگه نه؟
‫زیاده‌خواه بود.
‫- وقتی بچه بودی، اصلا...؟ ‫- نه، باید برم.
‫ملکه منتظرمه.
‫متأسفم که مامانت نمی‌تونه ‫راحت به اینجا عادت کنه. بشین.
‫مشکل اون نیست. مشکل بقیه‌شونه. ‫تک و تنها گذاشتنش.
‫گاهی گمون می‌کنم اینجا ‫عین دبیرستان با ویلچره.
‫به مادرت بگو صبور باشه. ‫جو آروم می‌شه.
‫باشه، باز هم باهاش حرف می‌زنم،
‫ولی خودت برامون چه غلطی می‌کنی؟ ‫ما به اینجا پول می‌دیم.
‫دارم طبق سال‌ها تجربه صحبت می‌کنم.
‫مادرت باید یاد بگیره ‫مسئولیت رفتار خودش رو...
‫- قبول کنه. ‫- مثلا چی؟
‫بگو دیگه.
‫مثلا زیاد گریه می‌کنه.
‫همیشه اشک‌آلوده.
‫تو مراسم مذهبی، تو اتاق تمرین، ‫وقت پخش موسیقی.
‫- قلب بزرگی داره. ‫- بذار حرفم تموم بشه.
‫همیشه دندونش رو نمی‌ذاره.
‫دخترها خوششون نمیاد.
‫- خوب نیست. ‫- درسته. ضمنا، خبرچینی می‌کنه.
‫کوچک‌ترین تخلف باقی دخترها رو ‫خبرچینی می‌کنه.
‫صرفا خیلی بلد نیست دوست پیدا کنه.
‫باید بیشتر تلاش کنه.
‫شاید بهتر باشه در این باره ‫باهاش صحبت کنی.
‫وایستا. وایستا.
‫- بگو. ‫- خیلی وقته ندیدمت.
‫- تویی؟ ‫- خودمم.
‫- آها، خب، سرم شلوغ بود. ‫- می‌بخشمت.
‫کی می‌تونم ببینمت؟ ‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫- من که شرایط رو بهت گفتم. ‫- اذیت نکن تونی.
‫فقط یه قهوه بخوریم ‫یا گلویی تازه کنیم.
‫خیلی‌خب. «کوچ هاوس» رو تو جاده بیست و یکم ‫پاسائیک بلدی؟
‫- نه، ولی می‌تونم پیداش کنم. ‫- می‌تونی تا ظهر بیای اونجا؟
‫- هیچی جلودارم نیست. ‫- خیلی‌خب، اونجا می‌بینمت.
‫خیلی‌خب، می‌خوام امروز بعدازظهر ‫خودت و سیل رو ببینم.
‫ساعت دو همون‌جا.
‫خب، من اینجام. این مسئله مهمی ‫که باید بهم بگی چیه؟
‫با رالف قطع ارتباط کردم.
‫- کی؟ ‫- دیشب. اصلا طاقت نیاوردم.
‫ببین والنتینا، من متأهلم و خوشحالم. ‫دو تا بچه هم دارم.
‫فقط می‌خوام هر از گاهی ببینمت. ‫هفته‌ای ماهی.
‫نمی‌خوام بگم عاشقتم. همیشه خیلی زود می‌گم ‫و دارم سعی می‌کنم روش کار کنم.
‫- ولی خیلی ازت خوشم میاد. ‫- من هم ازت خوشم میاد عزیز دلم،
‫ولی شدنی نیست.
‫چرا؟ چرا نمی‌شه؟
‫آخه من قبلا اسبش رو ‫ازش گرفتم.
‫- نه هزار و نهصد. ‫- جالبه، اگه ده هزار دلار باشه،
‫باید تراکنش رو به درآمد داخلی اطلاع بدیم.
‫عه، واقعا؟ ‫می‌خوام سرمایه امنی باشه.
‫از سرمایه‌های قدیمی، ‫مثلا جواهرات.
‫[مورگان شوئیم، ۹.۹]
‫[والنتینا لا پاز]
‫[بابای قهرمان دنیا]
‫در نمی‌زنی؟
‫ببین جَن، می‌شه یه دقیقه ‫این رو خاموش کنیم؟
‫- یه سوالی ازت دارم. ‫- باشه.
‫سوالم یه‌کم عجیبه.
‫راجع به رالفه.
‫- اون آشغال؟ ‫- آره، خب...
‫می‌خوام از جیک و پوکش خبردار بشم.
‫خب...
‫- کی بهتر از تو می‌دونه؟ ‫- خودش می‌دونه. از خودش بپرس.
‫نمی‌تونم.
‫فقط می‌تونم از تو بپرسم.
‫یعنی رفتارش عجیبه؟
‫- چرا به این مسئله علاقمند شدی؟ ‫- دلایل خودم رو دارم. مدیریتیه.
‫عین ارتش که به‌خاطر جنگ ‫برای روابط شخص قانون وضع می‌کنه.
‫باید اعتراف کنم تونی، این مکالمه ‫کلا به نظرم توهین‌آمیزه.
‫- باز شروع شد. ‫- ازم می‌خوای به اعتماد طرف خیانت کنم.
‫آخه فرقی نداره نظر جفتمون ‫راجع به طرف چیه...
‫سه هزار دلار.
‫- از کجا به این رقم رسیدی؟ ‫- رقمیه که گمون کردم قبول می‌کنی.
‫درست گمون کردی.
‫خب، چی شنیدی؟
‫تو بهم سه هزار دلار بده ‫تا جواب سوالت رو بدم.
‫آدم حقیر خودخواهیه.
‫متوجه منظورت نمی‌شم.
‫یعنی همه‌چی باید تحت کنترلش باشه، ‫ولی وانمود می‌کنه نیست.
‫مثلا مجبورم می‌کرد بهش توهین کنم.
‫- از این حرف‌ها. ‫- ابراز علاقه عادی چی؟
‫دارم می‌گم دیگه، ‫اون حرف‌ها سرش نمی‌شه.
‫حتی اگه سرش بشه هم ‫گمون نکنم خوشش بیاد بیان کنه.
‫نمی‌فهمم چرا باید مجبور باشم ‫خلاف میلم عمل کنم.
‫اینجا گرین گرووه. ‫افراد مسن اینجا پادشاه و ملکه‌ان.
‫می‌دونم، ولی به چارلز گفتن ‫این فقط یه هشداره.
‫این آدم‌ها شوخی ندارن.
‫- ازشون می‌ترسی. ‫- معلومه که می‌ترسه. من هم می‌ترسم.
‫خیلی مسخره است که پسرت ‫سر چنین مسئله‌ای آسیب ببینه.
‫من تا هشتاد و چهار سالگی زنده نموندم...
‫که مجبور بشم با کسی ‫که خوشم نمیاد مهربون باشم.
‫این حق رو کسب نکردم؟
‫مامان، مجبورم رک و راست بگم. ‫اگه نتونی این مسئله رو قبول کنی،
‫مجبور می‌شیم به آسایشگاه دیگه‌ای ببریمت.
‫«سپاه رستگاری» یکی تو ایروینگتون داره ‫که می‌گن هیچ مشکلی نداره.
‫قهوه می‌خوری تونی؟
‫بدون کافئین داریم؟
‫بدون کافئین؟
‫- نه، ولش کن عادی خوبه. ‫- خب، می‌تونم بدون کافئین درست کنم.
‫آره، خیلی خوب می‌شه. مرسی.
‫مشکلی پیش اومده تونی؟
‫نه. چطور مگه؟
‫دو سه روز اخیر تو حیاط پشتی نرفتی؟
‫من؟ اون بیرون خیلی سرده.
‫مطمئنی؟
‫- نظافتچی استخر نیومده؟ ‫- چرا باید بیاد؟
‫نیومد یه سری بزنه؟
‫خیلی‌خب، من می‌رم بالا.
‫یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫تونی، مطمئنی مسئله‌ای پیش نیومده ‫که بخوای بیانش کنی؟
‫نه.
‫مثلا چی؟