‫اوه، ماساچوست!
‫«ترجمه از خشایار»
‫این مزخرف رو گوش کنین.
‫شورای امور سرخپوستان نیوجرسی اعلام کرده
‫که قصد داره رژه روز کلمب دوشنبه ‫در نیوآرک رو مختل کنه.
‫رئیس شورا، دل ردکلی، ‫استاد انسان‌شناسی فرهنگی...
‫انقدر فین فین نکن، ‫می‌خوام گوش بدم.
‫می‌گه اعضای شورا و حامی‌هاشون ‫قراره جلوی مسیر رژه
‫روز کلمب دراز بکشن که به قول خودشون
‫نقل قول «در اعتراض به نقش کلمب
‫در نسل‌کشی بومیان آمریکاست» پایان قول
‫برای شروع اعتراض‌شون، ‫بومیان آمریکا و همفکرهاشون
‫برنامه دارن از فردا کنار مجسمه کلمب
‫در پارک کریستوفر کلمب، شب زنده‌داری کنن.
‫خیلی جرأت می‌خواد اینجوری علیه ‫آمریکا حرف بزنی، مخصوصا الان.
‫فکر می‌کردم کلمب قهرمان آمریکاست.
‫نه. ببین، این سرخپوست‌ها ‫و کمونیست‌های لعنتی‌ان.
‫می‌خوان کلمب رو به جای یک کاوشگر، ‫یک برده‌فروش نشون بدن.
‫باید قبول کرد که سرخپوست‌ها قتل عام شدن.
‫ولی خب اینجوری نیست که ‫ما هم واسشون جبران نکرده باشیم.
‫زمین، منطقه‌های رزرو
‫و حالا هم که کازینو دارن.
‫ما چی تا حالا گرفتیم ‫که واسش جون نکنده باشیم؟
‫من بدم نمیاد لم بدم، ‫مواد مصرف کنم...
‫و از دولت چک بگیرم.
‫می‌دونین قضیه چیه؟
‫من بهتون می‌گم چیه.
‫این تبعیض علیه ایتالیایی‌هاست.
‫روز کلمب، روز افتخار ایتالیایی‌هاست.
‫تعطیلات ماست
‫و اون‌ها می‌خوان از ما بگیرنش.
‫گور باباشون.
‫ولی هیچوقت از کلمب خوشم نمیومد.
‫- هی! ‫- چرا؟
‫در ناپل، خیلی‌ها از کلمب خوششون نمیاد
‫چون اون اهل جنوا بود.
‫مشکل جنوا چیه؟
‫شمال ایتالیا همیشه پول و قدرت داشته.
‫صدها ساله که جنوبی‌ها رو تنبیه می‌کنن.
‫حتی الان هم دماغشون رو بالا می‌گیرن ‫انگار ما یه مشت دهاتی هستیم.
‫از شمال متنفرم.
‫ای بابا، آروم باش.
‫من می‌خوام یه کاری بکنم.
‫خیلی‌خب.
‫- اپراتور. ‫- آره،
‫می‌خوام یه تماس بگیرم ‫هزینه با مقصد باشه.
‫کد منطقه‌ای ۹۱۷...
‫- حرف بزن. ‫- تماس با هزینه از طرف آقای والترز.
‫باشه، قبول می‌کنم، اپراتور.
‫- حالت چطوره؟ ‫- می‌دونی.
‫ممنون بابت تمبرها.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- حس می‌کنم پیر شدم.
‫هی.
‫گوش کن، جان...
‫فقط می‌خواستم بگم،
‫امیدوارم خیلی بهت برنخورده باشه...
‫و اون قضیه به گوش خانومت نرسیده باشه.
‫- معلوم هست از چی حرف می‌زنی؟ ‫- جوک درباره جینی رو نشنیدی؟
‫ولش کن.
‫بذار فراموش بشه.
‫چه جوکی؟
‫جان، بهتره اون رو نشنوی.
‫- بهم اعتماد کن. ‫- ساکت! بهت می‌گم بگو، پالی.
‫جان، تو سرکارگرهات توی پروژه ‫بیشتر از نجارهای ماست.
‫مشکل چیه؟
‫مشکل اینه که نجارها دارن ‫تخته گچی و مصالح جابجا می‌کنن.
‫- پس چیزی که انتظار داشتیم رو نمی‌گیریم. ‫- حداقل انتظارمون.
‫کارگرهای بیشتری خارج از لیست رسمی بیار.
‫هیچکس با تو حرف نزد!
‫باشه، بابا.
‫شصت و پنج، سی و پنج.
‫به افتخارتون.
‫جانی، اون یکی قضیه که می‌خواستم ‫درباره‌ش حرف بزنم رو توضیح بده.
‫باشه. تونی به گوشمون رسیده که
‫یک ملک نزدیک خیابون فرلینگهویسن خریدی.
‫- و تو یک هفته فروختیش. ‫- خب؟
‫با اطلاعات داخلی از طرف ‫ران زلمن این کار رو کردی.
‫این از کجا به گوشتون رسیده؟
‫اون ملک به خاطر پروژه ‫بلوار ساحلی داغ شده.
‫ما تو پروژه بلوار ساحلی شریکیم.
‫تو زلمن هم شریکیم.
‫اگه خونواده سوپرانو ‫قراره از چیزی سود ببره
‫کارماین فکر می‌کنه ما هم ‫باید سهم داشته باشیم.
‫باشه، یه جوری حلش می‌کنیم.
‫به افتخارتون.
‫من ۳۰ ساله دکتر هستم ‫و هنوز از دماسنج بدت میاد.
‫تونی، فیوریو اومده!
‫ممنون که این استروفولی‌ها رو آوردی، ‫عاشقشون هستم.
‫این چندتا اوراق قرضه بلندمدته ‫که به نظرم خوب جواب می‌ده.
‫خوب نمی‌شد کسی که بیشتر از همه ‫بهش اعتماد داری، کارگزار سهامت بود؟
‫- بذار تخصیص سرمایه‌ت رو ببینیم. ‫- ما مشاوره بی‌طرفانه می‌دیم،
‫ساده است و بر اساس کمیسیون نیست.
‫با شماره ۱-۸۰۰-۷-شواب تماس بگیرید ‫تا جلسه مشاوره داشته باشید...
‫- و سلامت نمونه کار را بررسی کنید. ‫- اوراق بی‌ارزش را هم کنار بگذارید.
‫- عکس‌های خونه جدیدم رو آوردم. ‫- اوه، بذار ببینم!
‫خوش برگشتید. امروز مهمان ما، ‫دکتر دل ردکلی است
‫استاد انسان‌شناسی دانشگاه راتگرز
‫و سخنگوی اعتراض ضد کلمب.
‫- اوه، خدای من. ‫- و همچنین آقای فیلیپ ال. دی ناتی
‫خیلی قشنگه، فیوریو.
‫رئیس ائتلاف سازمان‌های ‫ضدافترا ایتالیایی-آمریکایی‌ها.
‫خیلی‌خب.
‫- این برنامه روی اعصابم می‌ره. ‫- دست روی دلم نذار.
‫بیاید از این ایده شروع کنیم که برای ‫یک ژنرال استعماری نسل‌کشی، رژه بگیریم.
‫اونم به عنوان یک تعطیلی ملی.
‫همچین جشن‌هایی برای ما ‫واقعا توهین‌آمیزه.
‫این اتهام‌ها خیلی کلی هستن.
‫من فقط می‌دونم که
‫ایتالیایی-آمریکایی‌ها به کریستف ‫کلمب افتخار می‌کنن.
‫دریاسالار دریاهای اقیانوس ‫و یک ایتالیایی بزرگ.
‫خودتون خوب می‌دونین که ‫ما پیشنهاد سازش دادیم.
‫اگه شما بخواین این رو به یک ‫رژه افتخار ایتالیایی تبدیل کنین
‫ما هیچ مشکلی باهاش نداریم.
‫تاریخ می‌گه کلمب آمریکا رو کشف کرد.
‫همون آمریکایی که مردم شما رو ‫سه قرن به بردگی گرفت.
‫ولی هر فرهنگی مجبور بوده ‫درد خودش رو تحمل کنه
‫تا چیزی که فکر می‌کنم ‫همه‌مون قبول داریم، شکل بگیره
‫یعنی یک معجزه اقتصادی شگفت‌انگیز.
‫- ما فلج اطفال رو ریشه‌کن کردیم. ‫- منم با فیل موافقم.
‫- حق رای. ‫- دقیقا.
‫پدربزرگ و مادربزرگم رو در نظر بگیر.
‫دو آدم ساده اهل سیسیل
‫که با شجاعت از گذر میانی عبور کردن
‫«گذر میانی»؟
‫این اصطلاح برای تجارت برده است.
‫مونتل، مردم ایتالیا هم تو این کشور ‫تبعیض رو تجربه کردن.
‫حواست کجاست، فیل؟
‫داریم از ۳۰۰ سال برده‌داری حرف می‌زنیم.
‫دیگه کافیه.
‫حالت خوبه، تونی؟ ‫یه خرده رنگ و روت پریده.
‫دادگاه عمو جون امروز شروع می‌شه.
‫اولین دادگاه خونواده ‫سوپرانو بعد از ۱۶ سال.
‫باید بریم.
‫اون مرد قراره جای دیگه باشه.
‫ممنون بابت شیرینی‌ها.
‫بابت اون خونه هم تبریک می‌گم.
‫اوه، از آشپزخونه‌ش خوشم اومد.
‫- یه استروفولی بردار. ‫- نه.
‫بنشینید.
‫پرونده بعدی در فهرست دادگاه،
‫ایالات متحده آمریکا علیه ‫کورادو جان سوپرانو و دیگران.
‫قبل از اینکه هیئت منصفه رو بیارم، ‫درخواستی ندارید؟
‫خیر، جناب قاضی.
‫این هزینه‌های تلفنی در آخرین قبضت؟
‫هر بار که گوشی رو برمی‌داری، ‫واسم ۴۰ دلار خرج داره.
‫من نمی‌تونم...
‫فقط ماه قبل، ۲۳۸۰ دلار شد.
‫می‌خوام چند دستورالعمل بهتون بدم...
‫و روندی که بر اساس اون پرونده رو ‫بررسی می‌کنیم، توضیح بدم.
‫اولین دستور کار...
‫وقتی به این جمعیت از زنان مغرور، ‫قوی و زیبا نگاه می‌کنم
‫می‌بینم در این مسیر آمریکایی، ‫چقدر پیشرفت کردیم.
‫ببینین چطور هم سنت نیاکان ‫خودمون رو حفظ کردیم
‫و هم تونستیم به زنانی نوین ‫با اصالت ایتالیایی-آمریکایی تبدیل بشیم.
‫چه ظرافتی به تصویر خودمون اضافه کردیم.
‫و با این حال، آمریکا هنوز ما رو
‫به چشم پیتزاپز و ماما لئونه می‌بینه.
‫خب، خانم‌ها وظیفه شماست ‫که این پیام رو پخش کنین.
‫شاید مادربزرگ‌های ما لباس سیاه می‌پوشیدن،
‫ولی ما موسکینو و آرمانی می‌پوشیم.
‫برای اون‌هایی که می‌گن ‫ایتالیایی-آمریکایی‌ها پنیر بدبو می‌خورن
‫و نوشیدنی بی‌مزه می‌نوشن،
‫بهشون بگین ما از سرزمین آسیاگوی معطر
‫و بارولوی منعطف اومدیم.
‫اگه اون‌ها گفتن اسپاگتی با کوفته
‫شما بهشون بگین ‫اورکیته با بروکلی راب.
‫اگه اون‌ها گفتن جان گاتی
‫شما بهشون بگین رودالف جولیانی.
‫یک مطالعه در پرینستون نشون داد ‫که ۷۴ درصد آمریکایی‌ها
‫ایتالیایی-آمریکایی‌ها رو با ‫جرایم سازمان‌یافته مرتبط می‌دونن.
‫چرا همچین فکری می‌کنن؟
‫به خاطر نحوه‌ای که رسانه‌ها ‫ما رو نشون می‌دن.
‫بازم می‌گم، وظیفه ماست ‫که مطمئن بشیم مردم
‫رویِ دیگه فرهنگ ‫ایتالیایی-آمریکایی رو بشناسن،
‫رویِ تحصیل‌کرده، حقوق‌بگیر و قانون‌مدار.
‫چون مگه ما واقعا همین نیستیم؟
‫ممنون.
‫ممنونم، استاد مورفی
‫یا بهتره شما رو استاد لانگو-مورفی صدا کنم؟
‫«لانگو» به شرطی که ‫من رو برای شام، دیر صدا نزنین.
‫یک نکته کوچک. مگه اخیرا ‫یک مطالعه جدیدتر در دانشگاه
‫فرلی دیکنسون انجام نشده ‫که نتیجه‌ش برعکس بوده؟
‫اینکه اکثریت آمریکایی‌ها می‌دونن ‫این‌ها تصویرسازی‌های خیالی هستن؟
‫ما هنوز داریم معیارهای انتخاب نمونه ‫در اون مطالعه رو بررسی می‌کنیم.
‫خب، ممنون بابت سخنرانی عالی شما.
‫و از همه شما بابت حضورتون تشکر می‌کنم.
‫کتاب جدید استاد مورفی رو از دست ندید،
‫«استرگا: جادوگر به عنوان ‫چهره‌ای ایماگو در ادبیات ایتالیایی».
‫و برای قهوه و دسر به لطف
‫قنادی کوکوزو اینجا بمونین.
‫خب، باید بگم که اون حرف‌ها بی‌مورد بود.
‫- پدر یادش رفته دوست‌هاش کی هستن. ‫- توهین‌آمیز بود. شوکه شدم.
‫چیکار می‌شه کرد؟ ‫هر کسی حق داره نظرش رو بگه.
‫واقعا، چطور جرأت کرده؟ بعد از همه ‫اون کارهایی که واسه این کلیسا کردی.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫خب، می‌خوام حسابی جوابش رو بدم.
‫گاب، سلام. بیا تو.
‫پدر، نمی‌دونم چی بگم. خیلی ناراحتم.
‫- چرا؟ چی شده؟ ‫- چی شده؟!
‫کارملا یکی از بزرگ‌ترین حامیان ‫و دوستان شماست.
‫چطور جرأت کردی بذاری ‫به دست یک غریبه،
‫تحقیر و شرمسار بشه؟
‫- نمی‌دونم منظورت چیه. ‫- اوه، دقیقا می‌دونی منظورم چیه.
‫متاسفانه به خاطر شهرت بالای ‫شوهرش در صنعت زباله،
‫کارملا کسیه که بار این ‫توهین‌ها رو به دوش می‌کشه.
‫ولی خیلی‌های دیگه هم بودن ‫که به همون اندازه ناراحت شدن.
‫من متاسفم.
‫اینجا یک تریبون آزاده.
‫شنیدی که اون مطالعه جدید رو مطرح کردم.
‫اگه این برداشت شما ‫از یک سخنران خوب هست،
‫پیشنهاد می‌کنم به این فکر کنی که ‫چه کسی واقعا این کلیسا رو سرپا نگه می‌داره،
‫اونم سال به سال.
‫منظره شهرهای شما، ‫چشم سرخپوست رو آزار می‌ده.
‫آدم در شهرهای شما دیگه ‫بوی تعفن رو حس نمی‌کنه...
‫- به منطقه خودتون برگردین! ‫- موسولینی نوکر هیتلر بود!
‫برگردین!
‫به گفته رئیس سیاتل،
‫«وقتی آخرین سرخپوست نابود بشه
‫و خاطرات قبیله من
‫در بین سفیدپوستان به افسانه تبدیل بشه».
‫طبل‌هاتون رو بردارین و از اینجا ‫گورتون رو گم کنین، آشغال‌ها!
‫«این سواحل، این جنگل‌ها.
‫بزرگراه از مردگان نامرئی مردم ما، پر می‌شه!
‫سفیدپوست‌ها هیچوقت تنها نمی‌مونن!»
‫اینجا نیوآرکه، عزیزم، ‫این مزخرفات رو تحمل نمی‌کنیم!
‫شانس بیاری اون کلمب نباشه!
‫- بیارش پایین! ‫- اون قراره بسوزه...
‫- همونطور که نیاکان ما سوختن! ‫- برو بشین سر جات، عزیز!
‫ما هیچی رو پایین نمیاریم!
‫خودم می‌برمت اون بالا آویزونت می‌کنم!
‫هی، تمومش کنین! بس کنین!
‫تمومش کنین!
‫هی! هی! ما بازداشت می‌کنیم!
‫- این چه کوفتیه، جویی؟ ‫- مجوز دارن، سیل.
‫همه راه بیفتین برین!
‫- با همه هستم! ‫- این رو یادم می‌مونه، جویی.
‫[قاتل]
‫- از اونجا دور شو! ‫- هی!
‫یالا. تو هم بیا بریم.
‫- پایین بمون! ‫- ولم کن!
‫خیلی‌خب، باید بریم. ‫باید بریم.
‫اوه، لعنت.
‫مرگ بر قانون‌گذاری!
‫چی کار می‌کنین؟ ‫اینجا یک تظاهرات مسالمت‌آمیزه.
‫هی! هی! هی!
‫هی! همه بیاین اینجا.
‫از اینجا ببرین.
‫اورکیته با بروکلی راب، می‌دونین، ‫اتفاقا این غذای شمالی‌هاست.
‫آرمانی هم همینطور.
‫و میکل‌آنژ.
‫چه آدم بزدلیه. همیشه ترسو بوده.
‫نه، مهربونه.
‫- چی گفت؟ ‫- کلی عذرخواهی کرد. منم جوابش رو دادم.
‫هر کاری از دستت برمیومد کردی.
‫نمی‌تونستم بدون اینکه چیزی بگم ‫از اینجا برم.
‫باید برم. امروز قراره تاج جدیدم رو بگیرم.
‫- خداحافظ. ‫- فردا می‌بینمت.
‫کارن، بابی و بچه‌ها رو شنبه ‫واسه باربیکیو بیار.
‫- الو؟ ‫- منم، بابا.
‫- چی شده، بابی؟ ‫- مامان چندبار بهت زنگ زد.
‫می‌خواد قبل از اینکه برگردی خونه، ‫چندتا استیک و بادمجون بخری.
‫خودش نمی‌تونه بخره؟
‫توی ترافیک گیر کردم. ‫حالا باید مغازه هم برم؟
‫اون باید می‌رفت چندتا تاج ‫یا همچین چیزی بگیره.
‫مادرت بعضی وقت‌ها واقعا اعصاب خردکن می‌شه.
‫وقتی برگشت خونه، ‫از طرفم بهش بگو خیلی ممنون.
‫اگه نمی‌تونی دستورپخت رو پیدا کنی، ‫از انجی می‌پرسم.
‫نه، یه جایی همین جاهاست.
‫الو؟
‫سلام، گاب.
‫چی؟ کِی؟
‫اوه، خدای من.
‫اوه، نه!
‫اوه، خدا، چقدر بد.
‫آره.
‫باشه.
‫چی شده؟
‫کارن تو خیابون پامپتون تصادف کرده.
‫اون مُرده.
‫اوه، کارم.
‫دیشب واسه شام رفتم خونه، ‫گابی داغون نشسته بود.
‫همین هفته قبل تو شاپ‌رایت ‫کارن رو دیده بودم.
‫درباره کارن حرف می‌زنین؟
‫زن خوبی بود.
‫این اتفاق واسه یه دکتری که می‌شناسم افتاد. ‫یه مرد آسیایی مستقیم بهش زد.
‫بابی می‌خواد چی کار کنه؟ ‫اون زن رو خیلی دوست داشت.
‫تو این خونواده وقتی دادگاه داریم، ‫چرا کاری کردی که دستگیرت کنن؟
‫- متاسفم، تونی... ‫- تو هم رفته بودی اونجا.
‫- نه. ‫- ایده‌ی من بود.
‫یعنی چی؟
‫الان پالی کوچک در بیمارستان سنت بارناباسه. ‫به علاوه، اونجا هم آبرو از دست دادیم.
‫این موضوع برای من شخصیه.
‫نمی‌تونم روش چشم ببندم.
‫می‌دونم، ولی اینجا کسب و کار رو می‌چرخونیم.
‫شماها کار دیگه‌ای ندارین انجام بدین؟
‫تو چی کارت شده؟
‫روی تو حساب می‌کنم که ‫منطقی‌ترین آدم من باشی.
‫بابام عضو انجمن شوالیه‌های کلمب بود.
‫من یک ایتالیایی-آمریکایی‌ام و به شورای
‫هماهنگی ضدافترا علیه ایتالیایی‌ها ‫در باستیا، پول می‌دم.
‫ما اینجا قربانی هستیم.
‫اوه، تو هم چک می‌نویسی؟
‫تونی، فراموش نکن.
‫یکی از دوستان ما، جو کلمبو
‫اولین سازمان ضدافترا ‫برای ایتالیایی‌ها رو تاسیس کرد.
‫- بازم کارت اشتباه بود. ‫- حق با توئه.
‫صد در صد.
‫ولی؟
‫خب،
‫به عنوان مشاورت...
‫از اونجا که پرسیدی،
‫به نظرم بچه‌ها و خود من، ‫به رهبری تو در این قضیه احتیاج داریم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. می‌فهمم که می‌خوای ‫کاری بکنی، ولی از عقلت استفاده کن.
‫باور کن، من و رالفی داریم ‫روی چندتا کار فکر می‌کنیم.
‫این نبرد قراره در سطح ‫روابط عمومی پیروز بشه.
‫دل‌ها و ذهن‌ها.
‫اون‌ها تصویر تو رو مخدوش می‌کنن، کلمب...
‫تو هم تصویر اون‌ها رو مخدوش می‌کنی.
‫باشه.
‫- شما کی هستید؟ ‫- صبح بخیر، آقای نماینده.
‫سلام، چه خبر؟
‫این اعتراض سرخپوست‌ها ‫و روز کلمب رو خبر داری؟
‫آره، درباره‌ش شنیدم.
‫ما یکی رو می‌خوایم که ‫این قضیه رو جمعش کنه.
‫اوه، پسر، این یکی سخته،
‫مثل یک سیب‌زمینی داغ می‌مونه.
‫هیچکس نمی‌خواد بهش دست بزنه.
‫ما فقط یک رژه آروم می‌خوایم، ‫همونطور که هر سال داشتیم
‫بدون هیچ مزاحمتی. ‫مگه این چه اشکالی داره؟
‫این مربوط به متمم اول قانون اساسی ‫و سرخپوست‌های بومی می‌شه.
‫موضوع خیلی حساسیه.
‫دست من تو این مورد بسته است.
‫- شرمنده. ‫- باشه، عیبی نداره.
‫مثل همیشه تو رژه شرکت می‌کنم.
‫اونجا حمایت من رو داری.
‫ای کاش می‌تونستم...
‫آخرین باری که با یکی از دوست‌ها ‫و همکارهای برادرت قرار گذاشتی
‫یهویی ولت کرد
‫و به برنامه حفاظت از شاهدین رفت.
‫- می‌دونم. ‫- حالا
‫یک مرد دیگه که با برادرت کار می‌کنه
‫که نمی‌تونه نیازهای اساسی تو ‫برای عشق و احترام رو برآورده کنه
‫و با یک زن دیگه آشناست.
‫این من رو به دوران بچگیم برمی‌گردونه
‫و مادرم
‫- و پدرم. ‫- حالا داریم به اصل مطلب می‌رسیم.
‫جایی که هیچ عشق و حمایتی نداشتم.
‫جایی که به خاطر هنری بودن، ‫شرمنده و مسخره می‌شدم.
‫در ارتباط خودت با این مردها
‫پدرت رو با برادرت جایگزین کردی
‫به عنوان یک چهره مقتدر که ‫باید چیزی رو بهش ثابت کنی.
‫این موقعیت‌ها با مردهایی
‫شبیه پدرت و برادرت رو می‌سازی
‫و دنبال پذیرش برادرت،
‫یعنی همون پدرت می‌گردی.
‫- جفت‌شون به درک. ‫- می‌دونم.
‫الان باید انتخاب‌های جدیدی بکنی
‫که هیچ ربطی به الگوهای قدیمی نداشته باشه.
‫می‌خوام این کار رو بکنم، سندی.
‫جدی می‌گم.
‫خدایا، بهم نیرو بده.
‫بهت قدرت می‌ده.
‫مصاحبه‌ات با روزنامه «استار-لجر» ‫با برنامه «آی آن نیوجرسی» تداخل داره.
‫دل ردکلی، درسته؟ می‌دونستم.
‫آره، توی کانال ۲۱ دیدمت... ‫نه، نمی‌خواد بلند بشی.
‫من هنری کروسو هستم، خوشوقتم.
‫- ولی این خانم خوش‌سیما رو نمی‌شناسم. ‫- مگی دانر، دستیار دل هستم.
‫آره. می‌شه فهمید.
‫خب،
‫بهتره برم سر اصل مطلب.
‫من نماینده گروهی از شهروندان نگرانم که
‫از این اعتراضی که شما ‫رهبریش رو به عهده داری،
‫خیلی ناراحت هستن. ‫منظور خاصی نداشتم.
‫- شما نماینده کی هستی؟ ‫- ایتالیایی‌ها...
‫اینجا در نیوجرسی.
‫آدم‌های خوب.
‫آدم‌های خونواده‌دوست.
‫و از من خواستن بهت بگم ‫که به نفع تو نیست...
‫که این کار کوفتی رو ادامه بدی.
‫خب اگه اومدی من رو بترسونی،
‫پس از اراده سرخپوست‌ها خبر نداری.
‫دل، به حراست زنگ بزنم بیاد؟
‫این مرد رو یادت میاد؟
‫آیرن آیز کودی، یک بازیگر بود.
‫فیلم‌های «پالفیس»،
‫«سیتینگ بول».
‫همون قهرمان تبلیغاتی‌تون.
‫نیمه «چروکی»، نیمه «کری».
‫حتی سرخپوست هم نبود.
‫یه سیسیلی نسل دومی اهل لوئیزیانا ‫به اسم اسپرا دکرتی بود.
‫خب، به نظرم بهتره بری.
‫طرف کاملا قلابی بود.
‫یک دغل‌باز.
‫حتی جی سیلورهیلز هم می‌دونست.
‫ولی ساکت موند.
‫خب، ما ساکت نمی‌مونیم.
‫اگه این مزخرفات رو ادامه بدی
‫- ما این قضیه رو همه جا پخش می‌کنیم. ‫- هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫خدایا، این واقعیت داره؟
‫یک فاجعه مزخرفه!
‫آروم باش.
‫درباره‌ش نمی‌دونستی؟
‫- در «اکسس هالیوود» و «ای!» بود... ‫- این یک گاف بزرگ روابط عمومیه.
‫دل، درباره‌ش تحقیق شده.
‫کودی قطعا بومی آمریکا بوده، ‫یک طرفدار واقعی محیط‌زیست.
‫- درباره‌ش مطمئنی؟ ‫- ببین، دل،
‫من خودم یک هشتم ایتالیایی‌ام.
‫واقعا؟ هیچوقت بهم نگفته بودی.
‫یکی از اجداد خیلی دورم ‫یک سرباز سواره‌نظام بود.
‫خب، راستش یک ویولونیست بود ‫که به سواره‌نظام هفتم ملحق شد.
‫اون فقط نظر یک نفره، آنتونی.
‫چیه؟ باز فوتبال؟
‫صدمه نمی‌بینه، بچه سرسختیه.
‫خدایا.
‫داریم درباره کریستوفر کلمب حرف می‌زنیم.
‫«آن‌ها می‌توانند خدمتکاران خوبی باشند.
‫با ۵۰ مرد، می‌توانیم ‫آن‌ها را مطع خود کنیم».
‫مطیع.
‫«وادارشان کنیم هر کاری ‫که می‌خواهیم انجام دهند».
‫- این شبیه حرف‌های یک برده‌دار نیست؟ ‫- جرج واشنگتن هم برده داشت.
‫- پدر کشور ما. ‫- خب، منظورت چیه؟
‫معلم تاریخش، آقای کوشمن، ‫داره به پسرت یاد می‌ده
‫که اگه کلمب امروز زنده بود، ‫به جرم جنایت علیه بشریت،
‫مثل میلوشویچ در اروپا، محاکمه می‌شد.
‫- معلمت این رو گفته؟ ‫- فقط معلمم نگفته، این حقیقته.
‫توی کتاب تاریخم نوشته.
‫- بالاخره یک کتاب خوندی و اونم مزخرفه. ‫- تونی.
‫باید خودت رو جای کلمب بذاری ‫تا بفهمی چی کشیده.
‫اون زمان مردم فکر می‌کردن ‫زمین صافه، باور می‌کنی؟
‫بعد به یک جزیره‌ای با وحشی‌ها رسید. ‫این کار شجاعت زیادی می‌خواست.
‫یادت میاد وقتی رفتیم فلوریدا؟ ‫گرما؟ اون حشره‌ها؟
‫جوری می‌گی انگار واسه کشتن ‫و زنجیر کردن مردم، شجاعت لازمه.
‫- اون قربانی زمانه خودش بود. ‫- چه اهمیتی داره؟ مهم کاریه که کرده.
‫کاری که کرد، کشف آمریکا بود.
‫یک کاوشگر شجاع ایتالیایی بود.
‫توی این خونه هم کریستف کلمب ‫یک قهرمانه. تموم شد و رفت.
‫باید می‌دونستم.
‫باید می‌دونستم بهم احتیاج داری.
‫باید پیشت می‌بودم.
‫من باید جای تو می‌بودم.
‫عشق من.
‫عشق قشنگم.
‫حالت خوبه؟
‫چقدر دوستش داشت.
‫اون طرف شهر، خیابون شصت و هشتم.
‫می‌دونین یک بار چی شنیدم؟
‫سیل پشت تلفن بود. ‫با یکی حرف می‌زد...
‫درباره اینکه چطور بابی بین اون‌ها ‫تنها کسیه که دوست مخصوص نداره.
‫داشتن بهش می‌خندیدن.
‫- با کی پای تلفن حرف می‌زد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫این دفعه من اول می‌رم. ‫پارمزان بادمجونم رو خونه بابی می‌برم.
‫راستش فردا واسه من بهتره.
‫سلام، جینی.
‫داشتیم درباره این حرف می‌زدیم ‫چه کسی چه موقع غذا ببره.
‫همین هفته قبل باهاش کاناستا بازی کردم.
‫پس اینجایی. جان، ببین
‫ببخشید مراسم فارغ‌التحصیلی آلگرا ‫از دانشکده پرستاری رو از دست دادم.
‫غیرقابل بخششه.
‫ولی واسش جبران کردم.
‫باشه واسه خودت.
‫- هی، کنت چاکولا... ‫- یعنی چی، جان؟
‫این رو از من دور نگه دار.
‫- جان، چی شده؟ ‫- نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم.
‫قضیه چیه؟
‫اصلا روحم خبر نداره.
‫ولی کارهای مهم‌تری دارم.
‫دیدی اون شب سر میز شام ‫بین‌شون چطوری گذشت.
‫یه خبرایی هست.
‫تازه یهویی از ناکجاآباد، کارماین افتاده ‫به جونم سر اون قضیه خیابون فرلینگهویسن.
‫یکی بیش از حد حرف می‌زنه.
‫و خرج دستم می‌ذاره.
‫بیا بریم.
‫رهایی در کار نیست.
‫دور تا دورم رو مرگ گرفته.
‫شوهرم، پسرم، دوستم.
‫- نمی‌دونم چی بهت بگم، رو. ‫- تکه‌هایی از وجودم کنده شدن.
‫قسمت‌هایی از من مُردن.
‫و من رو ببین. ‫جوونیم، زیباییم از بین رفته.
‫نه.
‫این به خاطر اینه که ‫از خودت مراقبت نمی‌کنی.
‫- اینقدر تو این چیزها غرق شدی. ‫- این «چیز» نیست.
‫اصلا می‌دونی چه حسی داره؟
‫ها؟
‫چیز نیست. این مرگه. درد و رنجه.
‫دارم با این قضیه دست و پنجه نرم می‌کنم.
‫- نمی‌دونم. ‫- چی رو نمی‌دونی؟
‫فکر نکنم بتونم این کار رو بکنم.
‫فکر نکنم بتونم کمکت کنم.
‫الان خیلی چیزها لازم داری و
‫فکر نکنم کاری باشه از دستم بر بیاد.
‫می‌تونی کنارم باشی، ‫می‌تونی دلداریم بدی.
‫پس من چی؟
‫- چی عاید من می‌شه؟ ‫- ایناهاش، دقیقا همین.
‫چی عاید تو می‌شه؟
‫چطوره به این فکر کنی که ‫به همه نیازهات رسیدگی می‌شه.
‫از نظر عاطفی، از همه نظر.
‫همه مزخرفات تو! ‫همش درباره خودته، مگه نه؟
‫همش درباره من نیست، ولی خب...
‫- بذار واقع‌بین باشیم. ‫- واقع‌بین باشیم؟
‫چیه؟ می‌خوای ترکم کنی؟
‫آره.
‫پس گورت رو گم کن برو.
‫- لازم نیست اینطوری باشه. ‫- پس چطوری باشه؟ ها؟
‫آخه باید چطوری باشه؟
‫معلوم نیست چطوری کارماین فهمیده ‫که ملک‌ها رو می‌خریدیم و می‌فروختیم
‫واسه همین سهم تو از چیزی ‫که قبلا حرف زدیم، کمتر شد.
‫سر زلمن هم گیر داد؟
‫اسم این چیه، هش؟
‫این «پای-او-مای» هست.
‫ماه قبل تو بلمونت ‫اولین مسابقه‌ش رو برد.
‫سرعتش خیلی زیاده.
‫- می‌خرمش. ‫- خوبه، رفیق.
‫- قشنگه، ها؟ ‫- درسته.
‫تو کسی در کازینو دیرپارک ‫در کنتیکت نمی‌شناسی
‫- که قبیله موهانک اداره می‌کنه؟ ‫- چرا، مارتی، شوهر خواهرزاده‌ام.
‫این اعتراض روز کلمب، ‫یکی رو لازم داریم که جمعش کنه.
‫آزادی بیان چه مشکلی داره؟
‫باید بشنوی بچه‌م درباره کلمب چی می‌گه. ‫اون رو قاتل صدا زد.
‫- اون‌ها قوم من رو از بین بردن. ‫- کوبایی‌ها اهل اسپانیا هستن.
‫از نظر دقیق، سرخپوست‌های تاینو بودن ‫که کلمب بیچاره‌شون کرد.
‫درسته، روبن.
‫بادمجون‌ها روز مارتین لوتر کینگ دارن. ‫ما چی داریم؟
‫- باید بگم دلم واسه سرخپوست‌ها می‌سوزه. ‫- چرا اونوقت؟
‫قوم ما به خاطر سابقه‌شون، ‫با ستمدیده‌ها هم‌دردی دارن.
‫بعضی سرخپوست‌ها رو عمدا با پتوهای آلوده ‫به آبله مرغان، مریض کردن.
‫مثل مگس مُردن.
‫- واقعا؟ ‫- آره، والا.
‫جدی؟ می‌خوای درباره بیوتروریسم ‫حرف بزنی؟ ببین کی شروعش کرد.
‫- آره، موافقم رفیق. ‫- درسته.
‫کریستوفر کلمب فرقی با آدولف هیتلر نداشت.
‫اوه، صبر کن ببینم. هیتلر؟
‫آره، من تنها کسی نیستم ‫که اینطور فکر می‌کنه.
‫آره، اون سرخپوسته که توی اعتراضات بود ‫و داشت درباره طبیعت ناله می‌کرد
‫تو تلویزیون نشون دادن و ‫گفت کلمب همون هیتلره.
‫- چون حقیقت داره، مرد. ‫- داری چرت و پرت می‌گی.
‫کلمب و هیتلر؟ ‫داری اتفاقات رو بی‌ارزش می‌کنی.
‫راستش روبن، اگه اینجور ‫مخالفت پنهونی داری
‫بهتره از خونه‌م بری بیرون.
‫- مخالفت پنهونی؟ ‫- درسته.
‫- خفه شو، بابا! ‫- اوی!
‫بچه‌ها، بی‌خیال. روبن، هش، ‫شما چندین ساله با هم دوستین.
‫به مارتی تو کنتیکت زنگ می‌زنم. ‫یکی از کله‌گنده‌های موهانک رو می‌شناسه.
‫مردک عوضی.
‫ما خسته نیستیم.
‫به خاطر خستگی غذام رو نریختم.
‫بحث نکن، باشه؟ به حرف ‫عمه گریس و عمه مری گوش کن.
‫هر کاری می‌گن انجام بده.
‫- به خاله کارملا شب بخیر بگین. ‫- شب بخیر، خاله کارملا.
‫- چقدر خوب که خونواده‌ات اومدن. ‫- فردا می‌رن.
‫- یکی اونجا مریضه. ‫- بابا؟
‫بابا؟
‫بابا، سوفیا در رو قفل کرد.
‫جواب بدم؟
‫همه مدادهام رو برداشته.
‫منزل باچالیری.
‫کارملا، خودتی؟
‫- منم، کورادو. ‫- اوه، سلام.
‫حال پسرم، بابی چطوره؟
‫می‌دونه که نمی‌تونستم بیام مراسم.
‫- حالش خوبه. طبقه بالا پیش بچه‌هاست. ‫- چه اتفاق ناراحت‌کننده‌ای، ها؟
‫می‌دونی، اولین باری که زنش رو دیدم ‫مثل همین دیروز یادمه.
‫توی مهمونی شام تولدم در ‫«رومن گاردنز» بود. هیچوقت یادم نمی‌ره.
‫گفت شبیه پابلو پیکاسو هستم.
‫من حتی نمی‌دونستم پیکاسو چه شکلیه.
‫یک روز عکسش رو بهم نشون داد
‫و می‌دونی، حق با اون بود.
‫خیلی قشنگ بود، بذار بابی رو صدا کنم.
‫فقط می‌خواستم بدونم فردا ‫واسه دادگاه میاد دنبالم یا نه.
‫شاید بهتره بابی رو به حال خودش بذاری. ‫به نیازهای اون فکر کنی، نه فقط خودت.
‫موضوع من نیست. ‫لطفا من رو بد جلوه نده.
‫مرف زود می‌خوابه، واسه همین خواستم ‫الان بهش زنگ بزنم اگه لازم شد من رو برسونه.
‫نمی‌خوام وقتی خوابه مزاحمش بشم. ‫به هر حال اون یک پیرمرد بیچاره است.
‫لازم نیست مخفی بشیم، عزیز.
‫انجامش دادم!
‫به رو گفتم.
‫- درباره ما بهش گفتی؟ ‫- نه. نه، نه، نه.
‫بهش گفتم دیگه نمی‌خوام باهاش باشم،
‫بعدم از اونجا رفتم!
‫می‌تونی یه لطفی بهم بکنی، تونی.
‫دفعه بعد که هش رو دیدی، ‫بهش یادآوری کن
‫هدیه جشن تکلیف نوه‌ام
‫درست کار نمی‌کنه.
‫همون پرینتر جوهرافشان.
‫دوست ندارم هی بهش گیر بدم.
‫خودش در جریانه.
‫گفت برگه خریدش رو گم کرده.
‫خب، مارتی، این یارو کجاست؟
‫اومدش. نگفتم؟ دقیقا به موقع.
‫رئیس! بیا.
‫- کجا؟ پشت اون یارو خوش‌پوش؟ ‫- خودشه.
‫رئیس، می‌خواستم دوست‌هام رو ‫بهت معرفی کنم، سیلویو دانته،
‫تونی سوپرانو.
‫همون کسی که واست تعریف کرده بودم.
‫رئیس داگ اسمیت.
‫رئیس قبیله سرخپوست‌های موهانک ‫و مدیرعامل شرکت موهانک.
‫- باعث افتخاره. ‫- ممنون که تا اینجا اومدی.
‫به هر حال تو منهتن کار داشتم.
‫باز شروع شد.
‫می‌شه واسه این آقا یک بطری بیاری، لطفا؟
‫خب، رئیس، درباره ماجرایی که توی ‫نیوآرک داره اتفاق میفته، بهت گفته؟
‫یک عده کم، کار بقیه‌مون رو خراب می‌کنن.
‫من یک کازینوی ۲۵۰ میلیون دلاری ‫با کلی مشتری ایتالیایی-آمریکایی دارم.
‫پراویدنس، شرق بوستون. ‫آدم‌های خوب.
‫این منطقه ماست. ‫از آتلانتیک‌سیتی هم نزدیک‌تریم.
‫یک مجموعه کاملا جدید ‫با بهترین امکانات هست.
‫این اعتراض کوفتی، اونجا دارن ‫عروسک کلمب رو آتش می‌زنن.
‫- می‌خوان وسط رژه روی زمین دراز بکشن. ‫- همچین اتفاقی نمیفته.
‫آدم‌هایی مثل ردکلی، از واقعیت دورن. ‫توی برج عاج خودشون موندن.
‫این فرصت اقتصادی رو درک نمی‌کنن ‫که خرج جامعه رو تأمین می‌کنه.
‫باید استخر در حد المپیکش رو ببینی
‫که این مرد توی مرکز تفریحی ‫منطقه رزرو دیرپارک ساخته.
‫خب، همه‌مون بچه داریم.
‫فقط نمی‌خوایم میراث‌مون ‫مورد حمله قرار بگیره، همین.
‫خب، بی‌احترامی نباشه رئیس،
‫زیاد شبیه سرخپوست‌ها نمی‌مونی.
‫راستش بیشتر عمرم رو ‫به عنوان سفیدپوست گذروندم
‫تا اینکه بیداری معنوی داشتم ‫و فهمیدم خون مواهنگ تو رگ‌هامه.
‫مادربزرگم از طرف پدری، ‫مادرش یک چهارم موهانک بود.
‫این وقتی اتفاق افتاد که ‫لایحه کازینو تصویب شد، نه؟
‫- دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه. ‫- «موهانک» اگه کلمب رو دوست داری.
‫ببخشید دیشب نرسیدم بیام.
‫گروه انجیل ما یه مهمونی غذای ‫دسته‌جمعی برای بی‌خانمان‌ها داشت...
‫منم جزو تیم تمیزکاری بودم، ‫واسه همین نشد...
‫غذا، غذا. انگار این می‌تونه ‫همه مشکلات دنیا رو حل کنه.
‫بابی، ما همسایه بودیم.
‫می‌دونم که زیاد با هم حرف نمی‌زنیم، ‫ولی اگه بخوای، من پیشت هستم.
‫چی شده؟
‫اون روز...
‫وقتی که تصادف کرد
‫توی ترافیک گیر کرده بودم.
‫پسرم زنگ زد چون کارن می‌خواست ‫برم استیک و بادمجون بخرم.
‫منم از دستش عصبانی شدم ‫که من رو فرستاده بخرم.
‫خسته بودم.
‫ازش عصبانی بودم.
‫ولی به خاطر تصادف خودش، ‫توی ترافیک گیر کرده بودم.
‫اون جلوتر از من، روی جاده،
‫توی آهن‌پاره‌های مچاله، افتاده بود.
‫ولی نمی‌دونستم و می‌تونستم پیشش باشم.
‫باید اونجا می‌بودم تا کمکش کنم.
‫ولی از دستش عصبانی بودم.
‫اوه، کارن عزیزم.
همسر قشنگم.
‫فلفل رو بده.
‫الو؟
‫اوه، آره، یه لحظه باش.
‫تونی، رئیس سرخپوست.
‫- داگ، چطوری؟ ‫- تونی، ای کاش خبر خوبی داشتم.
‫نتیجه نگرفتم. ردکلی قبول نکرد.
‫درباره ماجرای آیرن آیز کودی بپرس.
‫وانمود می‌کرد من رو نمی‌شناسه. ‫باورت می‌شه چه غلطی کرد؟
‫درباره کودی ازش بپرس.
‫- درباره آیرن آیز کودی پرسیدی؟ ‫- هیچ اهمیتی نداد.
‫یک شایعه اینترنتی بود.
‫اکثر سرخپوست‌ها، واسه‌شون اهمیتی نداره.
‫مثل این می‌مونه که بدونی ‫جیمز کان ایتالیایی نیست.
‫خیلی‌خب، باشه،
‫خوشحال شدم باهات آشنا شدم ‫و از تلاشت ممنونم.
‫باید بذاری واست جبران کنم.
‫بیا اینجا، یک روز بمون.
‫سیل، هر کسی رو خواستی بیار. ‫اتاق مخصوص، همه چی رایگان.
‫- باشه، به نظر خوب میاد. ‫- عالی شد.
‫درباره آیرن آیز کودی چی گفت؟
‫رالفی کل قضیه رو گند زده.
‫به هر حال زیاد مهم نیست، ‫چون مثل این می‌مونه که بدونی
‫جیمز کان ایتالیایی نیست.
‫فکر می‌کنیم این یارو ردکلی ‫با یک دانشجوی ارشد رابطه داره.
‫- یک کارآگاه استخدام می‌کنیم... ‫- به نظرم دیگه تمومه، سیل.
‫- آره، ولی فقط باید... ‫- تمومه.
‫تازه زنش رو از دست داده.
‫خیلی غمگین و ناراحت بود، می‌دونی؟
‫خیلی دوستش داشته، ‫احساس کامل و خالص عشق.
‫حس می‌کردم حتی شایسته بودن ‫در کنارش هم نیستم.
‫خیلی تحت تاثیرش قرار گرفتم.
‫بعد به رالفی نگاه کردم.
‫تو این مرد چیزهایی رو دیدی ‫که می‌خوای تو زندگیت داشته باشی.
‫حقیقت.
‫- عشق. ‫- آره.
‫به نحوی من باید راهی پیدا کنم
‫که از تاریکی فاصله بگیرم ‫و به سمت نور برم.
‫این مرد چه کاره است؟
‫اون با برادرم کار می‌کنه، ‫ولی مثل بقیه نیست.
‫- جنیس. ‫- سندی، اون فرق داره، باور کن.
‫باشه.
‫ولی برگردیم به رالف.
‫باید اون رو بنشونی و ‫باهاش روراست حرف بزنی.
‫حقیقت رو بگو، جن.
‫ولی با همون شفقت و احترامی ‫که به خاطرش معروف هستی.
‫و خداحافظی کن.
‫به خاطر خودش و به خاطر خودت.
‫حق با توئه.
‫تقصیر اون نیست.
‫- الان سراغت میام. ‫- آره، شش!
‫- مشکلی نیست. ‫- دور خوبی داشتی، تی.
‫مدت زیادی تاس رو نگه داشتی.
‫به این بساط نگاه کنین.
‫هر وقت همچین جاهایی میام، یاد مامان‌بزرگم ‫میفتم که بخشی از قبیله «ماکدوگویم» بود.
‫شاید بهتره یه کاری درباره‌ش بکنم.
‫مزخرف می‌گی.
‫نه، نه، جدی می‌گم.
‫اون‌ها یه قبیله کوچ‌نشین بودن و ‫اینطرف و اونطرف می‌چرخیدن
‫بعد گم شدن و گفتن «ما کدوم گوری هستیم؟» ‫[بازی با کلمات]
‫می‌بینم آقایون خوش می‌گذرونین. ‫به اندازه کافی غذا خوردین؟
‫آره.
‫دیگه اعتبارم داره تموم می‌شه.
‫برو مارتی رو پیدا کن، ‫یه جایی تو سالن هست.
‫تونی، می‌شه یه دقیقه حرف بزنیم؟ ‫یه نوشیدنی مهمونت کنم؟
‫آره، حتما.
‫می‌خواستم یه چک برای شهریه جیسون بدم.
‫باشه.
‫- صورت‌حساب تو اتاق خوابمه. ‫- اوه، مشکلی نیست، بهت اعتماد دارم.
‫اوه، صبر کن،
‫ساعت ۵ شده؟
‫جان، من در پارک کریستوفر کلمب ‫در نیوآرک هستم
‫جایی که امروز عصر برای ‫مدت کوتاهی خشونت بین
‫معترضان بومی آمریکایی و اعضای
‫یک ائتلاف از ۱۸ سازمان مختلف
‫افتخار ایتالیایی-آمریکایی رخ داد.
‫از اینجا برین ببینم! ‫امروز روز ماست! شنیدی؟
‫اون مردم ما رو به خورد سگ‌هاش می‌داد.
‫خدای من، این فاجعه است.
‫می‌شه قطعه «آداجیو» ‫آلبینونی رو همراهش گذاشت.
‫جنوتسکی!
‫جنیس!
‫اومدم، عزیزم.
‫این آخرین وسایلیه که ‫پیش رو گذاشته بودم.
‫تموم شد.
‫کفش‌هات.
‫چی؟
‫مگه ازت نخواسته بودم وقتی وارد این ‫خونه می‌شی، کفش‌هات رو در بیاری؟
‫یادم رفت.
‫- ببخشید، عزیزم. ‫- فراموش کردی.
‫پس فقط همین؟
‫فراموش کردی؟!
‫اوه، لعنت.
‫برو بیرون!
‫کمرم، آخ کمرم.
‫می‌کشمت، زنیکه روانی.
‫می‌کشمت، زنیکه.
‫دیوانه‌ی مریض!
‫برو بیرون!
‫باید یه جایی همین جاها باشه.
‫درگیری در رژه روز کلمب در نیوآرک.
‫در بین بازداشت‌شدگان، فعال بومی ‫آمریکایی، دل ردکلی هم حضور داشت
‫که این اعتراض را یک موفقیت کامل نامید.
‫در خبر دیگری، یک قایقران نابینا ‫قرار است به آرزوی خود برسد
‫بعد از آنکه برای گرفتن مجوز ‫حضور در رود کلرادو شکایت کرد...
‫باید اونجا می‌بودم.
‫لعنتی، باید اونجا می‌رفتم. ‫یادم رفت امروز دوشنبه است.
‫- شاید بهتره این عوضی رو بکشیم. ‫- آخه خودت رو مسخره کردی؟
‫همه فکرت فقط بلک‌جک بود.
‫چی؟
‫فکر کردی این سفر به شهرستان مجانی بود، نه؟
‫خب، اینطور نبود.
‫رئیس اسمیت می‌خواد «فرانکی ولی» ‫بیاد اونجا و یک هفته اجرا کنه.
‫کل این سفر کوفتی واسه همین بود.
‫- فرانکی؟ ‫- آره، درسته.
‫واسه همین من رو گیر انداخت،‌ لعنتی.
‫با مدیر فرانکی مشکل داره. واسه همین ‫رئیس می‌خواد من بهش زنگ بزنم.
‫به عنوان جبران لطفی که به ردکلی زنگ زد.
‫- حالا تو قراره بهش زنگ بزنی. ‫- من خیلی وقته فرانکی رو ندیدم...
‫به درک! تو باید بهش زنگ بزنی!
‫از دست تو و این رژه کوفتی!
‫نمی‌دونم چرا اینقدر جوش آوردی.
‫وقتی به کلمب افترا می‌زنن،
‫دارن علیه ایتالیایی‌ها به عنوان ‫یک گروه تبعیض قائل می‌شن...
‫لعنتی، می‌شه بس کنی؟
‫گروه. گروه.
‫چه بلایی سر گری کوپر اومد؟ ‫من این رو می‌خوام بدونم.
‫اون مُرد.
‫منظورت اینه چون تو فیلم‌های وسترن ‫با قبیله سو می‌جنگید؟
‫نه، اون به جهنم.
‫گری کوپر.
‫اون یک آمریکایی واقعی بود.
‫آدم قوی و کم‌حرف. ‫کاری که باید می‌کرد رو انجام می‌داد.
‫با دار و دسته میلر روبرو شد وقتی هیچکدوم ‫از اون عوضی‌های دیگه کمکش نکردن.
‫بعد شکایت کرد؟ برداشت گفت،
‫«اوه، من از یه خونواده فقیر ‫تگزاسی-ایرلندی بی‌سواد میام...
‫پس دست از سر من بردارین، ‫چون مردمم به فنا رفته بودن»؟
‫تی، بی‌دلیل نمی‌گم،
‫ولی داری یه کم قاطی می‌کنی.
‫اولا که اون فیلم بود.
‫آخه چه فرقی می‌کنه؟
‫قضیه کلمب اونقدر قدیمیه که ‫انگار شخصیت یه فیلم بوده!
‫خودت گفتی تصاویر.
‫اصل مطلب اینه که گری کوپر
‫گری کوپر واقعی
‫یا هر کسی به اسم کوپر، ‫هیچوقت مثل ایتالیایی‌ها سختی نکشید.
‫آمریکایی‌هایی مثل اون، ‫بقیه رو به فنا دادن.
‫ایتالیایی‌ها، لهستانی‌ها، سیاه‌پوست‌ها.
‫باشه، اگه اون آمریکایی الان زنده بود
‫عضو یکی از گروه‌های قربانیان می‌شد.
‫مسیحی‌های افراطی،
‫کابوی‌های آزار دیده، هر کوفت دیگه‌ای!
‫- آزار دیده بود؟ ‫- نه! اصلا گوش می‌کنی چی می‌گم؟
‫هی. مردم سختی کشیدن.
‫تو سختی کشیدی؟
‫به جز شاید از طرف اف‌بی‌آی؟
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگم رو به خاطر اینکه ‫اهل کالابریا بودن، بهشون تف انداختن.
‫بذار یه سوال ازت بپرسم.
‫همه چیزهای خوبی که تو زندگیت داری
‫به خاطر این بوده که اهل کالابریا هستی؟
‫خودم جوابش رو می‌دم. ‫جوابش خیر هست.
‫یک بچه باهوش توی دانشگاه لاکاوانا داری.
‫یک زن خوشگل داری،
‫حداقل وقتی باهاش ازدواج کردی.
‫صاحب یکی از پردرآمدترین کافه‌ها ‫در شمال نیوجرسی هستی.
‫همه این‌ها رو به خاطر ‫ایتالیایی بودنت گرفتی؟
‫نه، به خاطر خودت گرفتی. ‫چون زرنگ هستی.
‫چون هر کوفت دیگه‌ای هستی.
‫آخه اعتماد به نفس ما کجا رفته؟ ‫یعنی...
‫اون چیزها از طرف کلمب
‫یا فیلم‌های «پدرخوانده» ‫یا سرآشپز بویاردی نیومده.
‫ولی باید با سرخپوست‌ها ‫با احتیاط رفتار کنیم، نه؟
‫نمی‌تونیم اسم تیم‌هامون رو ‫«شجاعان» یا «تاماهاک» بذاریم...
‫وقتی با فرانکی ولی حرف زدی، ‫این رو باهاش در میون بذار.
‫«ترجمه از خشایار»