‫باید برم دست به آب.
‫تمیزکار ‫ساعت هشت میره.
‫می‌تونی ‫10 دقیقه صبر کنی.
‫حالا منم تنگم گرفت.
‫پیداش کردم.
‫به سوپربول 35 ‫از رادیو گوش بدین...
‫این همون بچه‌ایه که ‫بهت گفته بودم.
‫باید اینجا بمونه.
‫می‌تونه برات ‫یه گلاک 9 جور کنه.
‫به مسافرخونه هالیدی ‫بونتون خوش اومدی.
‫اسم من لیناست.
‫اسم تو چیه؟
‫بهتره نگم.
‫پس آقای ایکس.
‫اینجا جات امنه داداش.
‫رفقای ایتالیاییت عمرا ‫به فکرشون برسه اینجا دنبالت بگردن.
‫چطوری این در رو باز کنم؟
‫اتاق رو دوست داشتی ‫نوچی؟
‫به‌نظرت خوب بود؟
‫این سامی کانه.
‫این آهنگ رو خیلی دوست دارم.
‫تا آخر هفته اون پیش‌پرداخت ‫40 هزارتایی رو میدم دستتون.
‫اگر بشه انتقال...
‫شب‌های پاریس‌مون یه آوازخونی بزرگتر هم داره...
‫که جمعه‌هاست.
‫وای خدا جون،
‫حلزون که نمی‌خورن، می‌خورن؟
‫نه، کوک او ون. ‫رولت گوشت گوساله.
‫مامان؟
‫چی شده؟
‫پسرم می‌خواد من همچین جایی زندگی کنم.
‫خیلی پسر خوبیه.
‫آره، خب، ملکه کیه؟
‫بیا دیگه، ‫اون اشکاتو پاک کن.
‫اینو باش،
‫یه بچه دانشگاهی 19 ساله تو میشیگان،
‫تو سال دوم قرار بوده جذب ان‌بی‌ای بشه،
‫فکر کرده همون راند اول میره تو زمین...
‫مرده... ‫چون مواد زده.
‫داشتم به رو ‫فکر می‌کردم.
‫این جکیه مجابش کرده بود...
‫که فقط داره یه کم ‫ماریجوانا می‌کشه،
‫تو دانشگاه نمره ضعیف می‌گیره.
‫بعد داشت مواد سنگین ‫می‌فروخت.
‫آدم از زندگی بچه‌ش خبر نداره.
‫می‌گم دیگه...
‫پول مواد آخر عاقبت نداره.
‫خب، تو واسه اون پسره تلاشت رو کردی، تونی.
‫دزدی از اون گاوصندوق ‫خوب جیبامون رو پر کرد.
‫تقریبا صد هزار تا.
‫نصف من کجاست؟
‫یه هفته شده لامصب.
‫بذار ببینم،
‫بعد از سهم بالادستی‌ها، سهم خودت می‌شه...
‫چیه، حسابدار من شدی؟
‫من حداقل از نه دهم حسابدارهات ‫بیشتر حالیمه.
‫انگاری از لحاظ احترام نیگه‌ داشتن ‫مشکل داری، مگه نه؟
‫چه زری ‫داری می‌زنی؟
‫ناپسری آینده‌ت، ‫کارت بازیه.
‫بیخیال، تف کرد تو صورتت.
‫ورق پخش کنت رو کشت،
‫به دو تا عضو رسمی شلیک کرد.
‫اولا که این زرت و پرت‌ها به شما نیومده.
‫دوما،
‫به اون بزغاله درسی می‌دم ‫که تا عمر داره فراموش نکنه.
‫به محض اینکه ‫پیداش کنیم.
‫پسره رفته بونتون تو یه مجتمع قایم شده.
‫خب، این 50 هزار تا، ‫به‌نظرت لایقشی؟
‫لایق کیلو چنده، ‫اونجا منطقه‌ی منه.
‫چیه؟
‫منم.
‫تونی.
‫تونی، چیه؟
‫واقعا خود ویتوئه.
‫گفتی پنج دقیقه دیگه ‫زنگ بزنم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫الان کار مهمی ندارم.
‫یه یارویی رو دیدم که داره ‫شیشه ماشینش رو تمیز می‌کنه.
‫یه کلاه سبز ‫سرش گذاشته.
‫انقدر بزرگه؟
‫یه سری پرنده ‫بالا سرم دارن پرواز می‌کنن.
‫یه سری علف هرز ‫اون طرف خیابونه.
‫خب...
‫می‌تونم نیم ساعت دیگه ‫اونجا باشم؟
‫فکر کنم یه خرگوش ‫یا سنجاب هم دیدم.
‫نمی‌دونم ‫چیه.
‫شایدم صاریغه.
‫نه، می‌بینمت.
‫چیکار می‌شه کرد؟
‫اینطور که به‌نظر میاد ادامه دارد.
‫تونی بهم احتیاج داره.
‫یه وقت دیگه ‫حلش می‌کنیم.
‫الو.
‫تونی؟ منم.
‫نباید به اینجا ‫زنگ بزنی.
‫مجبورم، دیگه ‫چیکار کنم؟
‫هیچی نگو.
‫باید کمکم کنی.
‫با پدرخونده‌ت حرف بزن، ‫بذار اون کمکت کنه.
‫نمی‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫- ببین، اومدم... ‫- نمی‌خوام بدونم.
‫بهش زنگ بزن، ‫بهش بگو بیاد دنبالت،
‫کمکت کنه، ‫هر چی.
‫تونی، خواهش می‌کنم ‫ببخشید.
‫خواهش می‌کنم ‫قطع نکن.
‫حداقل به‌خاطر بابام.
‫طرف دو ساله مرده.
‫در واقع، تاریخ انقضاش ‫هفته پیش بود،
‫بعد اون کله‌خر بازی درآوردنت‌هات.
‫وقتی تو و اون همین کار رو کردید،
‫بخشیده شدین.
‫برو بهش فکر کن.
‫ببین فرقی داشتن یا نه.
‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫آقای ایکس، بلدی ‫شطرنج بازی کنی؟
‫نه.
‫من بلدم، بابام یادم داده.
‫رکود اقتصادی،
‫همه بهونه‌شون اینه ولی تو نه.
‫تو 300 هزار دلار سبز از اون پروژه بلوار ساحلی...
‫برگردوندی خونه.
‫آره.
‫دست مریزاد.
‫جکی جونیور بهت زنگ نزده؟
‫نه، چرا؟
‫بهم زنگ زد.
‫شرمنده.
‫نه، عذرخواهی نکن.
‫بگذریم بهش گفتم با تو حرف بزنه.
‫تونی، می‌خوای چیکار کنم؟
‫تو رئیس هستی...
‫وایسا، وایسا، وایسا، ما که حرفامون رو زدیم.
‫می‌خواستی ببخشیش.
‫ولی باید بدونه.
‫نباید سردرگمی و نافرمانی ایجاد کنی.
‫ولی مهم‌تر از اون تصمیم خاص...
‫اینه که به‌موقع اتفاق بیفته.
‫ولی لامصب،
‫چرا دارم اینا رو بهت می‌گم؟
‫خودت اینا رو می‌دونی، دیگه فرمانده شدی.
‫زنجیره‌ی فرماندهی توی کار ما خیلی مهمه.
‫شرمنده به خونه‌ت زنگ زده.
‫عذرخواهی نکن.
‫تصورش رو بکنید،
‫هیچ‌کدوم‌تون حتی یه نمره‌ی قبولی ‫هم تو آزمون هندسه نگرفته بودید،
‫و بعد امتحان میان‌ترم.
‫خواهر اگنس اینا رو نشونم داد.
‫هردوتون 96 درصد درست جواب دادید،
‫فوق‌العاده‌ست.
‫دوست دارم با والدین‌تون تماس بگیرم ‫و این خبر خوب رو بهشون بگم.
‫واقعا لازم نیست.
‫چیزی می‌خوای بهم بگی؟
‫اگه الان همکاری کنید، بعدا راحت‌تر می‌شه.
‫ما فقط حسابی درس خوندیم.
‫لازم نیست وقتم رو با شماها تلف کنم.
‫ادرار جفتتون که آقای لوبوموف ‫دو ساعت داشت تمیز می‌کرد لوتون داد.
‫دی‌ان‌ای شماها دقیقا مطابقت داشت.
‫وای خدا!
‫اون اول کار خرابی کرد!
‫من اصلا دستشویی نداشتم. ‫تقصیر اون بود.
‫می‌تونم دوباره امتحان بدم، ‫می‌تونید مراقب بذارید.
‫برگشته.
‫جونیور سوپرانو سرطان رو شکست داد؟
‫اینطور که معلومه.
‫این عوضی داره به ریش‌مون می‌خنده.
‫دیگه فرصتی واسه بازجویی نداریم؟
‫یه بار هم که شده قاضی به نفع ما تصمیم گرفت.
‫تا 30 روز دیگه تاریخ محاکمه تعیین می‌کنه.
‫خوبه.
‫تونی؟
‫خب، ما مشکل چراغ داشتیم.
‫نمی‌تونیم از طریق برادرزاده‌ش گیرش بندازیم؟
‫اون رسمی شده.
‫بلایی که سر آرچی بنرز آورد چی؟
‫همسرش نیکی؟
‫مولتیسانتی نامزد کرده،
‫با یه دختر خوشگل به اسم آدریانا لا سروا.
‫خوبه.
‫می‌شه از دبرا بخوای بیاد اینجا لطفا؟
‫می‌شه فقط اشاره کنم،
‫اون تنها کارش فقط سوء سابقه درآوردن بوده.
‫تو از کجا شروع کردی؟
‫دبرا،
‫نظرت چیه نه تا ده ماه آینده رو ‫یه دوست صمیمی جدید داشته باشی؟
‫بذار اینجوری بگم.
‫چقدر می‌تونی موهات رو پف بدی؟
‫تامپا، محل برگزاری سوپربول 35،
‫که یکشنبه برگزار می‌شه و امروز روز رسانه‌هاست...
‫نه!
‫پیاده‌ت فقط می‌تونه اولین حرکت دو خونه بره.
‫ببخشید.
‫بیا.
‫ببین، فکر کنم کارت تمومه.
‫تازه شروع کردیم.
‫آره، ولی ببین چطور ‫اسب‌هاش رو توسعه می‌ده.
‫بازم بردم.
‫ببین، باید تا آخر ادامه می‌دادی.
‫تنها راهی که یاد می‌گیری همینه.
‫می‌رم پارک، بروس رو ببینم.
‫شما بچه‌ها چیزی لازم ندارید؟
‫نه، من ردیفم.
‫به چی می‌خندی؟
‫چطور ممکنه 3200 دلار باشه؟
‫گفت گیربکس کاملا از کار افتاده.
‫تاحالا همچین چیزی نشنیدم.
‫می‌خوام آدم خودم نگاهش کنه.
‫دیگه بهش گفتم انجامش بده.
‫خب، پس بهش زنگ بزن،
‫بهش بگو نکنه.
‫بهش بگو میایم دنبال ماشین.
‫ولش کن، برام مهم نیست.
‫بذار انجامش بده.
‫مطمئنی، عزیزم؟
‫الان چی گفتم ضعیفه؟
‫ببین، رو...
‫دیر می‌رسم خونه، یه کم دستم بنده.
‫سوپربول به تامپا برمی‌گرده...
‫چقدر؟
‫هزارتا؟ ردیفه.
‫که همین سال پیش از این شهر رفته.
‫می‌دونم برنامه حمله ریونزها چیه،
‫برنامه دفاع ریونزها...
‫برنامه دفاع جاینتس‌ها...
‫رو این بازی خوب شرط بندی کردن.
‫می‌رم سالن شرط‌بندی.
‫من تموم راه فکر و ذکرم ‫غذای اون لو مین کوفتی بود.
‫کی اومده غذای بی صاحاب من رو خورده؟
‫تعارف که ندارم تی، ولی...
‫حس می‌کنم جدیدا یه کم حساس شدی.
‫تقصیر این رالفی آشغاله.
‫منم باید درباره همین باهات حرف بزنم.
‫طرف 50 هزارتایی که بهم بدهکاره رو نداده،
‫از اون فروشگاه نقدینگی چک تو موریس‌تاون بود.
‫متوجه نشدم.
‫یکی از کارشناس‌های دزدگیرشون آدم خودمه.
‫من خبر گاوصندوق رو به بچه‌های رالفی دادم.
‫کدها رو من بهشون دادم.
‫بعدش رالفی می‌گه پول مال اونه.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫به درک!
‫ماه‌هاست دارم بهت می‌گم ‫این یارو مشکل داره.
‫و من اون پول رو برای ‫برنامه‌ریزی بلندمدتم لازم دارم!
‫یه جلسه می‌خوام.
‫باشه، اون تلفن سگ صاحاب رو جواب بده.
‫الو؟
‫آره...
‫کارملا.
‫انگار داره گریه می‌کنه.
‫بله.
‫چی؟
‫اخراج دائمی.
‫دعا می‌کردم این روز رو نبینم.
‫حتی من تونستم مدرسه رو ‫بدون اخراج شدن تموم کنم.
‫شاید یه موهبت باشه.
‫متوجه نیستم.
‫اونجا خیلی شل بود، خیلی ساده بود.
‫آخه چطور می‌گی؟ من اخراج شدم.
‫تا من بهت نگم دهنت باز نمی‌شه!
‫مگر اینکه خودم ازت بپرسم!
‫تونی.
‫من هر روز سگ‌دو می‌زنم تا پول...
‫خونه‌ی 500 متری و تلویزیون‌های بزرگ،
‫غذای سفره‌مون و بازی‌های کامپیوتری،
‫اسکوتر و دوچرخه‌های مختلف،
‫و دانشگاه کلمبیا رو بدم، که چی بشه؟
‫که بیام خونه ببینم وضع درست اینه؟
‫حیف شد.
‫خدای من، تونی!
‫هنوزم مونده!
‫از این به بعد یه رژیم جدید داریم!
‫مشاور پرورشی مدرسه گفت...
‫شاید کمک نیاز داره.
‫بس کن دیگه!
‫یه مدرسه توی نیوبرانزویک رو پیشنهاد داد.
‫برن‌وود دی، برای بچه‌هاییه که مشکلات رفتاری دارن.
‫روانشناسه هم همون‌جا کار می‌کنه.
‫نه، دیگه نمی‌خوام مدرسه‌ش لی‌لی به لالاش بذاره.
‫می‌ره مدرسه‌ی نظامی.
‫چی؟
‫همینه، یه سری بروشور گرفتم.
‫بروشور مدرسه گرفتی.
‫آره، از جنیس.
‫می‌خواست هارپر رو بفرسته اونجا...
‫ولی پولش رو نداشت و دیگه دیر شده بود!
‫من نمی‌فرستمش.
‫اون بروشورها رو می‌بینیم!
‫چه‌ت شده، تونی؟
‫خب، این رو دوست دارم.
‫محیط فوق‌العاده منظم.
‫این کدومه؟
‫اچ‌ام‌آی،
‫موسسه‌ی نظامی هادسون.
‫«قرن دوم تعالی ما.»
‫من که نگفتم می‌رم.
‫فقط داریم نگاه می‌کنیم، عزیزم.
‫نگاه می‌کنیم، و بعدش تشریفت رو می‌بری.
‫بفرمایید.
‫الو؟
‫بله.
‫سلام، ماری.
‫نه.
‫خدای من.
‫روزالی کجاست؟
‫همین‌جاست.
‫نمی‌تونه بیاد پای تلفن.
‫بهش بگو سریع خودم رو می‌رسونم.
‫خدای من.
‫چی شده؟
‫جکی جونیور کشته شده.
‫توی مجتمع‌های بونتون... به دست مواد فروشا.
‫می‌رم خونه‌ی روزالی.
‫دیدی؟
‫تاکوبل.
‫سلام.
‫یه چیزی باید بهت بگم.
‫شنیدم.
‫چطور؟
‫مامان عمرا بهم نگه که اخراج شدی.
‫نه اون نه.
‫شنیدم که وا دادی و به همه‌چی رو اعتراف کردی.
‫دی‌ان‌ای من رو داشتن.
‫احمق، آزمایش دی‌ان‌ای ‫شش هفته طول می‌کشه.
‫لعنتی.
‫باید برم.
‫نه، هنوز بهت نگفتم.
‫چیه؟
‫جکی، داشت با یه سری ‫سیاه‌پوست زده بوده تو کار مواد...
‫و اونا با تیر زدنش.
‫یعنی مرده.
‫22 سالش بود،
‫تو مجتمع مسکونی زندگی می‌کرد.
‫می‌بینی چقدر مایه آبروریزی خانواده بوده؟
‫خوشبختانه دیگه عاشق‌پیشه نبودن.
‫حال دخترت چطوره؟
‫خیلی خوب نیست.
‫حتما با این پسره انتظارش رو داشتی، مگه نه؟
‫در نهایت، نتونستم کمکش کنم.
‫چه غلطی می‌شه کرد؟
‫دنیای امروز...
‫ولی یه قولی بهت بدم،
‫این اشتباه رو با ای‌جی نمی‌کنم.
‫اخراج شد.
‫می‌فرستیمش مدرسه‌ی نظامی.
‫می‌دونی، ما هیچ‌وقت درباره...
‫اینکه دقیقا چه آینده‌ای برای ‫بچه‌هات می‌خوای صحبت نکردیم.
‫نمی‌خوام تو بونتون صورتشون رو بترکونن.
‫خودت که با الگو گرفتن ‫از پدرت وارد کارش شدی.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫می‌خوام مطمئن باشم ‫بچه‌هام همه‌ فرصت‌های ممکن رو داشته باشن.
‫محض رضای خدا مدو داره می‌ره کلمبیا.
‫می‌خواد از این زن‌های کارشناس باشه.
‫مثل تو.
‫روانپزشک؟
‫بعد کل روز بیاد به نق و نوق ‫آدمایی مثل من گوش بده؟
‫یه بار گفت می‌خواد پزشک اطفال بشه.
‫خوشت میاد؟
‫آره، از یه همچین چیزی خوشم میاد.
‫اما مهم اینه که از من دور می‌شه.
‫یعنی می‌تونه نزدیکمون زندگی کنه.
‫فکر کنم درک کنم.
‫و پسرت؟
‫ای‌جی؟
‫تو کار من؟ عمرا.
‫دووم نمیاره.
‫من و پدرت باید ای‌جی رو...
‫واسه مصاحبه ببریم موسسه هادسون.
‫اگه بلند شی از اتاق ‫بیای بیرون خیالم جمع‌تر می‌شه.
‫جکی مرده...
‫بعد شماها به فکر دبیرستان پیدا کردنید.
‫تا نصفه شب با رو بیدار بودم،
‫امروز صبح هم من و خواهرش...
‫ترتیب مراسم ختمش رو دادیم.
‫و برادرت مدرسه نداره.
‫نباید بذاریم...
‫کل روز بشینه پای اینترنت بابقیه...
‫تنبل‌ها و اخراجی‌ها چت کنه.
‫می‌دونی،
‫اون اولین آدم هم سن و سالم بود،
‫که می‌شناختمش و الان مرده.
‫می‌دونست چه خطراتی داره.
‫چی قرص و مواد؟
‫نصف بچه‌هایی که می‌شناسم مصرف می‌کنن.
‫حتما از یکی می‌خرنش.
‫چیزی نیست که سرش کشته شی.
‫ولی خب اون کشته شد.
‫شایدم نه.
‫منظور؟
‫ببین با کی بزرگ شده.
‫ببین پدرش کی بوده.
‫ببین آشناهای ما کی‌ان.
‫دیگه لوس بازی درنیار.
‫اگه خواستم لوس بازی دربیارم بهت می‌گم.
‫جکی رو دوست داشتی،
‫پس نمی‌خوای باور کنی چه بلایی سر خودش آورده.
‫پس مثل خیلی‌های دیگه...
‫واسه مقصر دنبال لولوخورخوره می‌گردی.
‫لولوخورخوره‌هایی که اسمشون ایتالیائیه.
‫پس هر فکری که تو سرته،
‫سریع بیخیالش شو.
‫همچین اتفاقی نیفتاده.
‫چپ، چپ، چپ...
‫دزدی امتحان، شکست شخصی بزرگیه نه؟
‫اشتباه بود.
‫به‌نظر از قبل نقشه ریخته بودی.
‫جوون‌تر که بودی آینده خودت رو ‫اینطوری می‌دیدی، یه متقلب؟
‫نه.
‫چه توضیحی داری؟
‫آخه یه مشت فشار درسیه،
‫که باید برم دانشگاه.
‫تو مدرسه‌م خیلی درگیرشن.
‫یه مشت فشار درسیه،
‫یا فشار درسی خالیه؟
‫کلی فشار هست، ‫پدر مادرمم همینن..
‫خواهرم میره کلمبیا...
‫و می‌دونم پدر مادرم ‫از منم انتظار دارن قبول شم.
‫ما اینجا اسمش رو گذاشتیم تفکر متعفن.
‫دقیقا عین یه فرد معتاده.
‫هیچکس جز خودش مجبورش نکرده مصرف کنه.
‫من معتاد نیستم
‫روند ما در اچ‌ام‌آی چه فرقی...
‫با مدرسه قبلیت داره؟
‫نمی‌دونم.
‫میدونم نمی‌دونی، ‫پس میخوام بهت بگم...
‫تو مدرسه‌ت، و مدرسه بدی هم ‫نیست. حق داری.
‫تمرکز زیادی روی اینکه ‫چی به صلاح شخص توئه هست.
‫صلاح جانی چیه، ‫صلاح جینی چیه.
‫اینجا صلاح اصلی، صلاح نیروی ارتشه.
‫به قول ژنرال مک‌آرتور...
‫در سخنرانی پایانیش در وست پوینت،
‫ارتش، ارتش، ارتش.
‫خب حالا چطور...
‫از جانب تفکر تو به این تغییر انقلابی برسیم؟
‫رزم‌آموزها هر روز ساعت 0530 صف می‌گیرن.
‫0620 اولین رژه برای صرف وعده غذایی‌شونه،
‫که بعدش بازرسی خوابگاهه که می‌شه 0700.
‫کلاس‌هات از 0800 تا 1440 برگزار می‌شه.
‫تمرین ورزشی می‌شه 1500 به‌جز پنجشنبه‌ها،
‫که یا برای رزمایشه یا سخنرانی فرمانده.
‫ساعت 1900 تا 2100 ساعت مطالعه عصرانه‌ست.
‫بعدش ساعت 2200 خاموشیه. ‫چی اینجا نیست؟
‫از چی دست می‌کشی؟ ‫تلویزیون.
‫این 0530 یعنی چی؟
‫5:30 صبح.
‫من الان برات نقشه راه ‫خودانضباطی کاملی رو چیدم...
‫که تا آخر عمر باید همراهت باشه ‫بعد این تنها سوالت بود؟
‫چرا آدمای ارتشی و جاسوس‌ها...
‫موقع گفتن ساعت اولش 0 میذارن؟
‫به خوبی برات مشخصش می‌کنیم.
‫فعلا اینجا یه اصطلاحی داریم.
‫ساده پیش برو.
‫سروان دلانی؟
‫لطفا برنامه آموزشی‌مون رو ‫به آقای سوپرانو توضیح بدید.
‫تا من با پدر مادرشون صحبت کنم.
‫بله قربان.
‫به‌نظر شخص من ‫برنامه ما بسیار برای آنتونی سودمند باشه،
‫و رک بهش توضیح دادم ‫که بسیار سخت‌گیرانه‌ست.
‫اجازه هست؟
‫رک بگم سرگرد زوینگلی.
‫من با این تربیت سخت‌گیرانه موافق نیستم.
‫مادرها به ندرت موافقن.
‫وایسید تا براتون در رو باز کنه...
‫و صندلی‌تون رو بکشه عقب.
‫اینکه معجزه می‌شه.
‫اما ما اصلا امیدمون به این چیزا نیست.
‫خلاقیت چی تونی، ‫فکر مستقل؟
‫من برای آنتونی شدیدا...
‫بر مفاهیم وظیفه‌شناسی و تفکر گروهی تأکید کردم.
‫اما فعلا هنوز بهش...
‫شعار امروزه‌ی ارتش رو نگفتم.
‫«ارتش تک‌نفره باش.»
‫اصلا برای چی ارتشی باشه؟
‫دامپزشک چطوره؟
‫به‌قدر کافی جنگ نداشتیم؟
‫قطع عضو شده نداشتیم؟
‫آواره‌های بدبخت...
‫لامصب، فقط قراره یه کم رژه بره.
‫من باشم ‫خیلی به بخش رژه رفتنش توجه نمی‌کنم.
‫این بخشی ازشه،
‫اما در مقایسه با رهنمودهایی...
‫که از طریق کلاس‌های کوچک...
‫و مشارکت اساتید در ‫زندگی خوابگاه به دست میاد هیچه.
‫خب، قطعا عالی به‌نظر می‌رسه.
‫ما بیش از حد به بچه‌هامون حق انتخاب دادیم.
‫دست خودشون نیست که گیج می‌شن.
‫بعد وقتی اوضاع خراب شه،
‫می‌سپاریمشون به دست صنعت روزافزون ‫مسائل اعتیادآور که همیشه به دنبال سودن.
‫این قضیه‌ی ارتش تک‌نفره،
‫چی می‌شه ‫اگه این ارتش‌های تک‌نفره با خودشون بگن...
‫به جهنم، من نمی‌خوام برم گوشت قربونی بشم،
‫یا، چرا کله‌ی سرگرد رو ‫منفجر نکنیم؟
‫چون بهشون گفته شده، ‫می‌دونی،
‫«تو یه ارتش تک‌نفره‌ای.»
‫به‌نظر من که آدی مورفی هم یه ارتش تک‌نفره بود. ‫[از سربازان معروف جنگ جهانی دوم]
‫داریم واسه این آماده‌ش می‌کنیم؟
‫یه شغل تو ارتش؟
‫نه، نه!
‫عجله نکنید.
‫می‌خوای آموزشش بدی قاتل حرفه‌ای باشه؟
‫دست برمی‌داری؟ اونا سربازن!
‫تازه‌شم ارتش آمریکا دیگه جنگ نمی‌ره!
‫داشتن با تفنگ ‫رژه می‌رفتن، تونی!
‫نمادینه، لوله‌هاشون رو بستن!
‫نماد چی؟
‫احترام!
‫اون تحت انضباط بچه‌هایی ‫قرار می‌گیره...
‫که اصلا از خودش بزرگتر نیستن. ‫این عاقلانه‌ست؟
‫پسرای هم سن اون هنوز قورباغه ‫و حیوونای کوچیک رو می‌کشن.
‫قضیه کوزامانو رو یادته؟
‫اون بمب دست‌ساز میخی،
‫به‌نظرت کار ای‌جی بوده؟
‫نه، منم همین رو می‌خوام بهت بگم!
‫اون هنوز بچه‌ست، ‫یه بچه معمولیه!
‫چند تا اشتباه کرده ‫و خدا می‌دونه،
‫که هنوز کلی چیزا باید از زندگی یاد بگیره!
‫ولی دلیل نمی‌شه که بذارم...
‫اون رو به مدرسه‌ای بفرستی ‫که تمام دلیل وجودش،
‫اینه که با القای ترس مجبورش کنن ‫از دستورات پیروی کنه!
‫فکر می‌کنه دنیای سگ صاحاب بهش زندگی بدهکاره.
‫یعنی چی باعث شده همچین فکر عجیبی بکنه؟
‫ما 15 سال به روش تو ‫امتحان کردیم.
‫با اون بری برزلتون، ‫و به رسمیت شناختن احساساتش.
‫و اون مدرسه خراب شده هم ‫همین کار رو کرد،
‫و عجبا!
‫فکر می‌کنه احساسات خودش مرکز دنیاست!
‫خب، قراره بره ‫یاد بگیره مرد باشه!
‫من نمی‌فرستمش اونجا!
‫نه به جهنم، ‫اصلا بذار خودم برم!
‫لعنتی!
‫تی...
‫برای جلسه.
‫خبری نشد، و...
‫خدایا، می‌شه بچه‌ی رفیقم رو خاک کنم؟
‫آماده این کار نیستم.
‫باشه، بریم، ‫باید این کار رو بکنیم.
‫بیا اینجا، ببینم.
‫روزالی؟
‫رو، عزیزم؟
‫سلام، عزیزم.
‫رو...
‫خیلی متأسفم.
‫یه کم بیشتر ببند.
‫برای برادرت تسلیت می‌گم.
‫خدای من.
‫بیا، ‫بشین.
‫اشکال نداره.
‫بشین.
‫یه امتیاز و یه کوارتر.
‫گوش می‌دی موس؟
‫خیلی ساده‌ست.
‫اینجا رو نگاه.
‫دو روز قبل سوپربوله...
‫و هیچکس نمیاد.
‫درست نیست، ‫مامان.
‫فکر کنم یادم باشه، ‫اون هم هسال زن جک بودم.
‫چه اتفاقی افتاد، تون، ‫وگاس خط رو تغییر داده؟
‫فقط مطمئن شو.
‫یک امتیاز و نیم.
‫یه لحظه باهات ‫حرف بزنم؟
‫راس؟
‫آقای کازرلی؟
‫من و همکارم ‫این رو ضبط کردیم.
‫موسیقی عبادی.
‫یه کم جای کار داره، دموئه.
‫مسیحی معاصر.
‫کاش برای تشییع جنازه ‫مادرم این رو داشتم.
‫تامی موتولا تو سونی،
‫ظاهرا قراره بهمون پیشنهاد بده.
‫گوش کن، ‫درباره جکی،
‫و می‌دونی، رالف.
‫اینکه جوری حلش کردی، ‫که به ماها نچسبه.
‫من فقط از سر احترام به تو اینجام.
‫و ببخشید که حماقت کردم.
‫و...
‫ممنونم که مراقبم بودی.
‫آره؟
‫به اون بچه نزدیک بودی می‌دونم.
‫نه، نمی‌دونی.
‫بگذریم، اینکه گفتم دوستت ندارم...
‫اینجوری نیست.
‫اول من رسیدم؟
‫مرتیکه.
‫بشین، آروم باش، ‫یه قهوه بخور.
‫میادش.
‫خب...
‫فکر کنم مامانم جاگیر شد.
‫منزل برادر جاب.
‫نه گور باباش، ‫رفتیم اونجا.
‫بو گند می‌داد، ‫نزدیک بود بالا بیارم.
‫نه، می‌ریم گرین گروو.
‫به‌خاطر توصیه‌ی تو بود تون.
‫من اصلا توصیه‌ش نکردم.
‫چرا، کردی، ‫وقتی مادرت رو بردی اونجا.
‫راستی، اون پکیج پرنده نقره‌ای داشت؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، سیل،
‫گرون‌ترین خونه سالمندان ‫ایالته،
‫بهش می‌گن سرای بازنشستگان.
‫عجب سطح خدماتی.
‫مامان داشت گریه می‌کرد.
‫ماهی هشت هزار دلار؟
‫مگه مهمه؟
‫به من میخوره چشم سفید باشم؟
‫مگه نمک نشناسم؟
‫قصد توهین ندارم، ‫فقط دارم می‌گم.
‫سخت می‌شه، ولی حلش می‌کنم.
‫قرون به قرونش می‌ارزه.
‫من قهرمانشم، پسر.
‫سلام.
‫دیر کردی.
‫خب، فردا می‌تونم سر وقت بیام.
‫ولی تو تا ابد ‫احمق می‌مونی.
‫هی، هی، ‫بشین ببینم!
‫بتمرگ و خفه شو!
‫می‌خوری؟
‫نه.
‫تمام شب پیش دوست مخصوصم بودم.
‫رو که عزاداره، ‫بچه‌ی طفلک.
‫نمی‌تونم اونجا بخوابم، ‫یه بند گریه می‌کنه.
‫خب... کی می‌خواد ‫اول حرف بزنه؟
‫مگه حرفی هم مونده؟ ‫اون 50 هزارتا بهم بدهکاره.
‫آخه یه کد دزدگیر 50 هزارتا؟
‫حداکثر پنج تا، شایدم، ‫اونم واسه شیتیل!
‫این سرقت کوفتی رو دو دستی تقدیمت کردم.
‫تو که تو اتحادیه نجارها بیست چهار ساعت ‫داری با اون خوک‌های فربه خوش و بش می‌کنی.
‫سه میلیون در سال،
‫این خانواده از این ساخت و ساز بهش سود می‌رسه.
‫بسیار خب، پنج تا فقط ‫پایه‌ی مذاکره‌ست،
‫آروم باش.
‫پنج تا نیست، ‫همه می‌دونیم.
‫کار یدیش گردن بچه‌های ایشون بود.
‫پاولی کوچولو آماده بود بره، ‫ماشین کوفتی نیومد.
‫دم در خونه مثل علاف‌ها کاشته بودنش،
‫تو سوز سرمای 11 درجه.
‫رالفی، 12 هزار تا بهش بده.
‫باورم نمی‌شه.
‫واسه چی؟
‫پارسال که باورت شد تو آسمون ‫رادرفورد شرقی بشقاب پرنده دیدن.
‫دیگه بهت نمی‌گم!
‫تی، ازت می‌خوام تجدید نظر کنی.
‫پاولی، تو جلسه ‫درخواست کردی،
‫اونم حرفت رو شنید.
‫ولی لامصب شده‌ها،
‫می‌خواید از 38 هزار دلارم بگذرم.
‫تونی!
‫مجبور شدم ماشین رو ‫اون ور پارک کنم!
‫ای احمق.
‫بیا، بلند شو.
‫می‌شه بگید کجا یه لباس پوشیده‌تر گیرم میاد؟
‫لباس شب نباشه، ‫ولی معمولی باشه؟
‫می‌رم نگاه کنم.
‫یه لباس شب مشکی خیلی خوشگل داشتن.
‫از اونا دارم.
‫قضیه اینه که ‫برای مراسم خاکسپاریه.
‫وای تسلیت می‌گم.
‫آره.
‫پسره 22 سالش بود.
‫تصادف ماشین؟
‫در واقع... ‫قتل.
‫از عموزاده‌هام بود.
‫بگذریم، آخرین باری که ‫رفتیم مراسم خاکسپاری،
‫نامزدم سر لباسی که پوشیده بودم بهم گیر داد،
‫مراسم ختم مادر ‫رئیسش بود.
‫گفتم، «بیخیال دیگه، فکر می‌کنی تونی ‫حتی واسه یه لحظه...
‫میاد دقت کنه که من چی پوشیدم؟»
‫ولی مدام سر ‫همه چیز غر می‌زنه.
‫مادونا، خدایا.
‫منم همینطور.
‫منم عاشق بلانیکم ولی دیشب دمارم رو درآورد.
‫می‌خواستم برم استارباکس بگیرم و بشینم.
‫منم همینطور.
‫می‌خوای ‫با هم بریم؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫بلانیک‌ها طرحشون ظریفه.
‫داشتم می‌رقصیدم، خدای من.
‫ولی ببین، جیمی چو؟
‫بدتره.
‫راستی، اسم من دنیله.
‫من آدریانا هستم، تو ‫ناتلی زندگی می‌کنی؟
‫اگر شما یکی از ‫هزاران مردی هستید...
‫که از اختلال رنج می‌برن،
‫خودتون می‌دونید که ‫موضوع خنده‌‌داری نیست.
‫عه، من این یارو رو می‌شناسم!
‫ولی چیزی که احتمالا نمی‌دونید،
‫اینه که درمان تحت پوشش ‫بیشتر بیمه‌های درمانیه.
‫من دکتر ایرا فرید هستم،
‫از گروه پزشکی فرید.
‫چه قرص، چه عمل جراحی ناباروری...
‫فکرش رو بکن، آدم واسه همچین چیزی عمل لازم شه.
‫می‌تونم بهتون کمک کنم...
‫عملکرد و باروری خودتون رو ‫به حالت طبیعی برگردونید.
‫من و همکارانم دفاتری داریم...
‫که در سرتاسر منطقه‌ی سه ایالتی ‫به راحتی قابل دسترسه.
‫رازداری ما تضمین شده‌ست.
‫گروهبان بیلکوئه.
‫تونی.
‫حق داری، ببخشید.
‫گفتم بهتره خیلی جو رو غمگین نکنم.
‫خدای من، آنتونی.
‫لباس طوسی رسمی. ‫می‌دونی چیه؟
‫خیلی خوشتیپ شدی.
‫حق داره، خوشتیپ شدی.
‫آره، آره.
‫نه، جدی می‌گم.
‫این کت شلوارهای تنگ ‫شونه‌هات رو پهن نشون می‌ده.
‫کلاه رو بذار؟
‫اصلا.
‫لطفا؟
‫تو لباس فرم شرکت ‫خیلی بامزه شده بود.
‫مگه می‌خوای کلاه رو گلدوزی کنی.
‫کلاه رو برای مادرت سرت کن.
‫نه!
‫چی گفتی؟
‫بفرما.
‫جدی می‌گم، خیلی ‫باوقارتر شدی.
‫خدای من حیف ‫که ازدواج کردم.
‫شبیه یه اسکل تمام عیار شدم.
‫اصلا هم نه.
‫چیه، داری ‫گریه می‌کنی؟
‫نمی‌خوام برم اونجا.
‫باید پوست‌کلفت بشی!
‫تونی.
‫صاف وایسا، باشه؟
‫خیر سرم صاف وایسادم.
‫حرف دهنت رو بفهم بزغاله.
‫به‌نظرم...
‫کلاهه باید بره تو گودی بازوت.
‫اینطوری.
‫خوشتیپ شدی.
‫خدای من.
‫ای‌جی؟
‫آنتونی!
‫یه آبی چیزی بیا.
‫پسرم...
‫حمله عصبی داره.
‫طبیعتا که نمی‌تونیم بفرستیمش ‫مدرسه‌ی نظامی...
‫دکتر اطفال گفته.
‫اون ژن حرومی کوفتی ‫سوپرانوها رو داره.
‫یه تیک جزئی تو ‫واکنش جنگ یا گریزشه.
‫برچسب خاصی نمی‌خوره.
‫از قرن‌ها پیش بهش رسیده.
‫یادمه از جد جد جد پدرم یه روایتی بود.
‫گاری قاطرش رو ‫از جاده‌ کوهستانی پرت کرده تو دره.
‫یه سری کوزه‌های باارزش ‫روغن زیتون رو جابه‌جا می‌کرده.
‫احتمالا حمله‌ی عصبی بوده.
‫وقتی ژن‌هات رو مقصر می‌دونی،
‫در واقع داری خودت رو ‫مقصر می‌دونی.
‫و این چیزیه که باید ‫در موردش حرف بزنیم.
‫مدرسه‌ی بی صاحاب وربم دی.
‫مشخص شد قبلا هم اینطوری شده.
‫ولی بهمون نگفتن.
‫پرستار احمق.
‫تشخیصش کمبود آب ‫بخاطر تمرین فوتبال بوده.
‫باورت می‌شه والدین رو ‫مطلع نکردن؟
‫من اهل شکایت و شکایت کشی نیستم.
‫ترجیح می‌دم مسائل رو ‫مستقیم حل کنم،
‫ولی این دفعه ‫می‌خوام شکایت کنم!
‫خب، این حق‌تونه.
‫آنتونی؟
‫نمی‌فهمی.
‫کاری کن بفهمم.
‫نمی‌تونیم بفرستیمش اونجا.
‫بله؟
‫چطور این بچه رو ‫نجات بدیم؟
‫مادرت!
‫بیا، بریم.
‫سیلویو منفورد دانته؟
‫تو مراسم خاکسپاری؟
‫کارآگاه فیلمون فرانسیس، ‫اداره‌ی کلانتری اسکس کانتی.
‫شما به جرم نقص عفو مشروط 2-سی،
‫بند 37، بخش 2،
‫در قانون کیفری نیوجرسی بازداشتید، ‫ترویج شرط‌بندی.
‫خیر سرشون هر سوپربول همین وضشعه.
‫دادستانی دنبال چند تا تیتر جذابه.
‫بیا، بفرما.
‫سال پیش اونقدر سریع ‫وثیقه گذاشتم...
‫که وقتی رسیدم خونه ‫سوپم هنوز گرم بود.
‫بسیار خب، بیا، ‫واینستا.
‫خدایا بهم گفته بودی ساعت 11!
‫ببخشید!
‫ببخشید همه‌ش همین؟
‫جونیور، نگاه کن.
‫جونیور!
‫جونیور، من رو تنها نذار!
‫با امید قطعی...
‫به رستاخیز در زندگی ابدی...
‫از طریق عیسی مسیح پروردگارمان،
‫به خدای قادر مطلق...
‫برادرمان، جیاکومو ‫مایکل آپریل جونیور را تقدیم کرده.
‫و جسمش را به خاک می‌سپاریم.
‫نه!
‫خاکستر به خاکستر، ‫خاک به خاک.
‫خداوند او را برکت دهد ‫و حفظش کند.
‫خداوند چهره‌اش را ‫نورانی کند...
‫و با او مهربان باشد.
‫خداوند چهره پرعطوفت ‫خود را بر او بیفکند...
‫و صلح بر او ببخشد.
‫یکی از خانواده باید بره ‫پایین پیش آرتی.
‫انقدر فکر نکن رو.
‫بیا ببریمت بخوابی.
‫رستوران رو برامون ‫باز کرد.
‫اون همه آدم رفتن اونجا.
‫خب مد، وقتی باهاش قرار می‌ذاشتی ‫مواد می‌فروخت؟
‫هی، مکنزی،
‫چرا دهن کثیفت رو ‫نمی‌بندی؟
‫فقط سوال می‌کردم.
‫خواهش می‌کنم، باشه؟
‫آرزوی احمقانه‌ی رقت انگیز برادرم...
‫این بود که پا جای پای پدرمون بذاره.
‫چیه می‌خوای بهت جزئیات بدم؟
‫یه مشت خیکی ‫با جوراب‌های نخ‌کش شده کشتنش.
‫هرکدوم رو خواستی انتخاب کن ‫همه عین همدیگه‌ن.
‫راستش، کلی،
‫واقعا هیچ مبنایی برای ‫این حرف نداری.
‫ما که همیشه درباره خانواده‌هامون ‫با هم شوخی می‌کردیم.
‫چه‌ت شده؟
‫می‌دونم که این برات ‫زمان خیلی دردناکیه،
‫ولی بهترین دوست برادرت ‫یه قرص فروش خاورمیانه‌ای بود.
‫خودم دیدمش.
‫وای، پس، بین‌المللی بوده.
‫بیا ولش کنیم، ‫باشه؟
‫آره، درسته.
‫یعنی، اگه بابام هنوز...
‫مثل بابات کل جرم و جنایت شمال ‫نیوجرسی رو کنترل می‌کرد،
‫احتمالا منم می‌خواستم ‫ولش کنم.
‫ولی اون وقت، شاید ‫اینطوری نمی‌شد.
‫صبر کن، این خیلی ‫جدی‌تره...
‫باباهای ما تو کار زباله‌ن...
‫و همیشه خندیدن بهشون خوش می‌گذره،
‫و آره، باهاش مثل ‫جرایم سازمان یافته برخورد می‌کنن.
‫ولی فکر کردی اونا ‫تک تک خلافکارها و تفنگ‌های...
‫این چند صد محله رو کنترل می‌کنن؟
‫این که اصلا جلوی یه غریبه ‫چنین چیزی می‌گی...
‫برام شگفت‌انگیزه.
‫یا خدا، وفاداری نداری؟
‫اسم‌هاشون، تا ابد در ‫تاریخ حک شده.
‫دست‌هاشون، دور مشهورترین ‫جام فوتباله.
‫جاودانه...
‫روز غم‌انگیزیه.
‫پسره همیشه احمق خاک‌برسری بود، ‫مگه نه؟
‫نزدیک نبود تو 3 سانت آب غرق شه؟
‫نمایشگاه پنگوئن‌ها.
‫جک سعی کرد همه مشکلات جکی رو ‫به اختلال یادگیری ربط بده، ولی...
‫احمق بودن هم یه جور ‫اختلال یادگیری محسوب می‌شه، نه؟
‫این مسابقه مسخره رو نگاه.
‫می‌دونی، اگه پدر جکی ‫هنوز رئیس بود،
‫بعد بچه‌ش می‌مرد چی می‌شد؟
‫اینجا بیخ تا بیخ پر آدم می‌شد.
‫کل محله رو با گل و آگهی ترحیم پر می‌کردن.
‫مهم نبود پسره چیکار کرده.
‫حالا...
‫بابی میگه از حبس خونگی آزاد شدی.
‫تبریک می‌گم.
‫وکیلم خیر سرش بالاخره تونست ثابت کنه...
‫خطر فرار ندارم.
‫ خطر فرار.
‫18 ماهه سر یه کاناپه نشستم.
‫ولی دادگاه ریکو نزدیکه.
‫حداقل بیرونی و دوباره ‫غذای عادی می‌خوری.
‫این مریضی کوفتی ‫دیدگاهم رو زیر و رو کرد.
‫می‌خوام وایسم و ‫بوی رزها رو استشمام کنم.
‫همه‌مون باید همین کارو کنیم.
‫چه وضعشه؟
‫تو موزه‌ی دماغ‌ها،
‫دماغ تو حکم مونالیزا رو داره.
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫جینی فکر می‌کنه ترک کردم.
‫یا خدا.
‫معاون یکی از پنج ‫خانواده‌های بزرگ.
‫جینی خیلی گیر می‌ده.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫می‌تونی به عمو جان بگی.
‫تونی بی‌شرف.
‫می‌دونه مادرم مریضه،
‫بعد سر بحث موریس‌تاون ‫علیه من تصمیم می‌گیره.
‫شاید شنیده باشی.
‫من تو کار کسی فضولی نمی‌کنم.
‫از وقتی رالفی این پروژه ‫ساخت و ساز رو براش جور کرده،
‫هر وقت میرم پیش تونی...
‫یه جوری دماغش رو ‫می‌کشه بالا انگار جزام دارم
‫من بی‌احساس نیستم.
‫منم دلخور میشم.
‫به‌نظرت تونی میاد اینطوری طرف کسی رو بگیره؟
‫به مامان چی بگم؟
‫فکر می‌کنه داره می‌ره ‫بهشت خونه‌های سالمندان.
‫تازه همونجائیه که مادر خودش یه سال ‫تمام واسه خودش عشق و حال می‌کرد.
‫پول رو با اهمیت دادن یکی ندون.
‫خودت ببین چطور باهاش رفتار می‌کرد.
‫ببین، اون دوست عزیزمه، ولی ‫بیخیال.
‫ همین رو به جونیور ‫می‌گفتم.
‫که شاید تونی اساسا ‫احترام سالمند جماعت سرش نمی‌شه.
‫این رو به جونیور گفتی؟
‫چیه خاله‌زنک شدی واسه من؟
‫می‌دونی، کارماین هم همینه.
‫گاهی اوقات خیلی از تونی و رالفی ‫کلافه می‌شه. نسلشون همینه.
‫به‌نظرش این قضیه بلوار ساحلی ‫هرقدرم که سود داشته باشه،
‫از لحاظ ریسکش درست اداره نشده.
‫کارماین چطوره؟
‫سراغت رو می‌گیره.
‫سلامم رو بهش برسون.
‫حتما، خوشحال می‌شه ‫این رو بشنوه.
‫اونم اونقدرها که باید ‫خوب نیست.
‫اگه کاری ازم برمیاد، هر کاری...
‫بگو تعارف نکنه.
‫بهش می‌گم.
‫خوبی؟
‫آره.
‫چند تا نوشیدنی خوردی ها.
‫واسه همه‌مون خوبه.
‫یه کم پیش داشتم فکر می‌کردم.
‫یه بار گفته بودی...
‫که باید کمال استفاده رو از اوقات خوشی...
‫که با عزیزانت داری ببری.
‫خدایا، دارم می‌فهمم که ‫این حرف چقدر درسته.
‫راستش باباتون ‫این رو گفته بود.
‫بگذریم، نگاه مردم چطور باهام رفتار می‌کنن.
‫حتی خانواده‌ها، ‫مثل خانواده‌ی جکی.
‫چشونه؟
‫هیچوقت کنارش نبودن.
‫یعنی، عمه رو مهربونه، ‫ولی انگار که، بیخیال.
‫و عمو جکی؟
‫خیلی خودشیفته‌ست.
‫گذاشتن هرکاری می‌خواد بکنه.
‫وقتی ازش ‫می‌پرسیدی، مثلا،
‫«نمی‌ترسی پدر مادرت یه چیزی بگن؟»
‫حالا مثلا هرچی.
‫اون راحت می‌گفت، ‫«اونا که براشون مهم نیست.»
‫ولی فکر کنم تو دلش ناراحت می‌شد.
‫خوبه که می‌بینی.
‫آره، درسته.
‫خوشحالی که می‌بینم.
‫ته برداشتت از این بحث...
‫یه بهونه بود که بیای کنترلگر و فضول باشی.
‫حرف من این نبود. خدایا!
‫مگه چی گفتم؟
‫مدو، تو دیگه با ما زندگی نمی‌کنی.
‫پس ای‌جی ازش علیه اون استفاده می‌کنی.
‫علیه‌ش؟
‫ببخشید که حرف زدم.
‫برگشتن!
‫کی رسیدی؟
‫همین الان.
‫یالا جونیور، ‫بخونش!
‫یالا، یالا!
‫یالا بخون!
‫به جهنم!
‫سرطان رو شکست دادم.
‫حالا می‌خوام ‫اینم شکست بدم.
‫نه، خیلی بالاست، ‫یه پرده بیا پایین.
‫این چیه؟
‫چی؟
‫کازمو.
‫بد نیست چند تا نوشیدنی بخوره.
‫گیج گیجه.
‫نخند.
‫این رو بگیر.
‫بیا اینجا!
‫شنیدی؟
‫گفتم، بیا اینجا!
‫این مسخره‌ست.
‫مدو!
‫بچه‌ها، بریم.
‫بیا.
‫فکر کنم برمی‌گرده دانشگاه.
‫پول اتوبوس بهش دادی؟
‫نمی‌دونم، کیفش باهاش بود.
‫حالش خوب می‌شه.
‫وایسا و ساکت باش.
‫یعنی چی، ‫کوئوره اینگراتا؟
‫قلب ناسپاس.