‫آهای؟
‫- الو؟ ‫- تونی هست؟
‫نه، متاسفم. نیست.
‫شما؟
‫من خانم واشینگتن از کلاس ‫دبیرستان آنتونی جوانم.
‫خانم واشینگتن؟
‫از مدرسه پسرته.
‫الو؟
‫تونی، منم. ‫ببخشید تماس می‌گیرم.
‫می‌دونم قرار بود حرف نزنیم، ‫به خاطر مدال آیینمه.
‫همه‌جا رو گشتم ولی انگار گم شده. ‫فکر کنم رو استوگاتس باشه.
‫آها. باشه.
‫کی باهات رو قایقه؟
‫حتما بهش می‌گم. باشه.
‫- حال پسرت خوبه؟ ‫- غیبت می‌کنه.
‫- دو هفته گذشته، حتی یه سلام نکردی؟ ‫- ای بابا. راست می‌گی. آره.
‫- مراکش چطور بود؟ ‫- عالی بود.
‫ببین، این کسی که زنگ زده بود ‫یکی از دوست‌های قدیمیم بود.
‫آها، یعنی از طرف مدرسه نبود؟ ‫خدایا، واقعا باورم شده بود.
‫- صرفا خواستم روراست باشم. ‫- جدی؟ پس چرا دروغ گفتی؟
‫- نخواستم عصبانیت کنم. ‫- پس موضوع درباره جنابعالیه؟
‫منظورت چیه؟ ‫می‌گم نخواستم ناراحتت کنم.
‫نه، گفتی نمی‌خواستی عصبیم کنی، ‫که یعنی مشکل جنابعالی می‌شد،
‫که یعنی دلت نمی‌خواد با احساسات ‫من بخوای سروکله بزنی.
‫کریسمس مبارک.
‫بذار روکش ساتن بذاریم.
‫ببخشید.
‫- الو؟ ‫- بله، منم.
‫اون روسیه‌ایه، والری که واسه ‫اسلاوا کار می‌کنه رو می‌شناسی؟
‫پنج هزار دلار به سیل بدهکاره.
‫واسه اون یکی قضیه. ‫ازت می‌خوام بری ازش بگیری.
‫- چرا خود سیل نمی‌ره؟ ‫- فرستادمش خونه. داره از مریضی می‌میره.
‫- صدات رو نشنیدم تونی. ‫- می‌گه سرما خورده!
‫من قرار بود فردا ‫مادرم رو ببرم تامین اجتماعی.
‫بعدش ببر. طرف تو فرلانه. ‫خیابون دکستر ۳۲۷، پلاک شیش.
‫- اصلا چرا با این‌ها معامله می‌کنی؟ ‫- می‌خوای حدس بزنی؟
‫- چون پولدارمون می‌کنن. ‫- آفرین.
‫حال خانواده خوبه؟
‫- راستش یه‌کم نگران دخترمونم. ‫- مگه چی شده؟
‫با یکی آشنا شده.
‫در واقع پسر یکی از ‫خانواده‌های نزدیک به ماست.
‫من درباره‌اش گفته بودم. ‫البته دیگه اونقدر بهش خوش‌بین نیستم.
‫ولی با یکی دیگه آشنا شده بود. ‫اگه اشتباه نکنم آفریقایی‌تبار بود؟
‫ارتباطشون قطع شد. ‫در واقع مدو دیگه نخواست ادامه بدن.
‫باورتون می‌شه؟
‫- تو هم چندان انتخابی بهش ندادی تونی. ‫- یعنی الان مسئولیت جکی کاملا با منه؟
‫دارم می‌گم شاید اگه ‫انقدر باهاش بداخلاق نبودی،
‫شاید الان کارمون به اینجا نمی‌کشید.
‫خیلی برام جالبه که می‌تونین ‫بدون دعوا و دلخوری درباره‌اش حرف بزنین.
‫راستش اخیرا زیاد جر و بحث نداشتیم.
‫به خاطر تراپیه. ‫یاد گرفتیم چطور ارتباط برقرار کنیم.
‫هیجده، امتیاز دوبرابر می‌شه. ‫یعنی سی و شیش.
‫اسپانیایی نه.
‫- اسپانیایی؟ ‫- « اوبلیکی»؟
‫اوبلیک.
‫غیرمستقیم؟ غیر رک؟ ‫بی‌خیال، ناسلامتی دانشجویی.
‫رشته‌ام که انگلیسی نیست.
‫- یعنی ابراز دلتنگی. ‫- جکی، من مریضم.
‫می‌دونم سربه‌سرت می‌ذارم.
‫نمی‌خوام اذیت بشی.
‫- جکی. ‫- شوخی کردم، شوخی کردم.
‫- قرص می‌خوری؟ ‫- همینطوریش نای‌کویل خوردم.
‫- خسته‌ای؟ ‫- آره، راستش لت و پارم.
‫- می‌شه فردا تمومش کنیم؟ ‫- باشه.
‫داری از تب می‌سوزی.
‫فردا میام برات سرخارگل میارم.
‫داری می‌ری؟
‫باید برم که استراحت کنی دیگه.
‫روس‌ها؟ همه‌شون که بد نیستن.
‫جریان موشک‌های کوبا رو چی می‌گی؟
‫پدرسوخته‌ها کلاهک‌های هسته‌ای رو بردن کوبا، ‫صاف ما رو نشونه گرفتن.
‫واقعی بود؟ فیلمش رو دیده بودم. ‫فکر می‌کردم دروغ باشه.
‫کیه؟
‫کا‌گ‎ب.
‫باز کن.
‫بیدارت که نکردیم؟
‫سی نفر دیگه‌ای که اینجا ‫زندگی می‌کنن چی؟
‫- می‌خورین؟ ‫- کار از پذیرایی گذشته.
‫اینجا رو باش. ‫تلویزیون، استریو، دی‌وی‌دی.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- ریموت کنترل جهانی.
‫ریموت کنترل جهانی.
‫احتمالا قبل اینکه برسین اینجا ‫حتی بلد نبودین مستراح برین.
‫- والری، پول سیلویو دستته؟ ‫- سلیویوی بی‌شرف.
‫بفهم چی می‌گی شریک.
‫پول روی میز تلویزیونه.
‫- فقط روبل توش نباشه. ‫- کنترل رو بذار روی پایه‌اش.
‫- چی؟ ‫- کنترل جهانی رو می‌گم.
‫بذار روی پایه‌اش.
‫ببین این عوضی ‫چطور دستور می‌ده.
‫خوب جرئت داری رفیق.
‫عه‌وا.
‫- پالی. ‫- چیه؟ از دستم افتاد.
‫می‌خوای درگیر بشیم بی‌شرف؟ ‫اومدی تو خونه من...
‫چه زری زدی؟
‫پالی؟ پالی، معلومه کجایی؟
‫- چه مرگته؟ چیکار کردی؟ ‫- مگه چاره‌ای داشتم؟
‫فکر کنم داره می‌میره.
‫فکر کنم نای‌اش شکسته. ‫دیگه می‌میره.
‫مگه تو دکتری؟ ‫حالا چیکارش کنیم؟
‫ماشین رو میارم نزدیک.
‫طرف رو دیدیم، ولی به مشکل خوردیم. ‫یه‌کم درگیری فیزیکی شد.
‫گرفتیم، ولی طرف لیچار بارمون کرد. ‫حتی بی‌هوا بهم مشت زد.
‫وایستا.
‫الان کجایید؟
‫استراحتگاه. گاردن‌استیت.
‫طرف کجاست؟
‫- پیش چمدون‌ها. ‫- شوخیت گرفته؟
‫- آنتن بده، صدات رو ندارم. ‫- گفتم شوخیت گرفته؟!
‫اوضاع خراب شد تی. ‫چاره‌ای نداشتیم.
‫من قرار بود اسلاوا رو ببینم. ‫برگردم بهش چی بگم؟
‫اشکالی نداره. ‫کسی که اونجا نبود.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫خودت تصمیم‌گیری کن. ولی هر غلطی کردی، ‫اصلا نزدیک من نشو. فهمیدی؟
‫- باشه. ‫- بی‌شرف!
‫- می‌تونیم بندازیمش لب ساحل. ‫- الان هوا روشنه. باید صبر کنیم.
‫- اون طرف رستوران روی راجرزه. گرسنه‌ای؟ ‫- اولویتمون این کاره کریسی.
‫می‌دونم، همینطوری گفتم. ‫آخه صبحونه نخوردم.
‫مهمترین وعده روز.
‫- سلام. ‫- حالت چطوره؟
‫- بیا بریم جنگل پاین بارنز. ‫- اونجا که جنوب جرسیه.
‫حرف نداره. ‫اون پایین هیچ‌کس نیست.
‫می‌بریمش تو جنگل، ‫قبر می‌کَنیم، تموم شد و رفت.
‫با این برفی که رو زمین نشسته؟ ‫خاک سفت شده.
‫من یه بیلی دارم که مخصوص ‫در آوردن ماشین از توی گله.
‫بهترین بخشش اینه که فقط بیست دقیقه ‫تا آتلانتیک سیتی فاصله داره.
‫می‌ریم اتاق می‌گیریم، ‫استراحت می‌کنیم، کارت بازی می‌کنیم.
‫ولش کن. من باید غذا بخورم.
‫می‌ریم رستوران مورتون. استیک می‌خوریم. ‫اینطوری کل روزمون هدر نمی‌ره.
‫انگار اوضاع تو و کارملا ‫داره خوب پیش می‌ره.
‫به خاطر تراپیه.
‫ببین، می‌خوام باهات روراست باشم.
‫یه دوستی پیدا کردم.
‫از مراجعه‌کننده‌هاته.
‫گلوریا تریلو.
‫چرا گلوریا؟
‫چرا که نه؟ باهوشه، ‫متشخصه، ایتالیاییه.
‫- ایتالیاییه؟ ‫- آدم باید با همنوع خودش رفیق شه.
‫مگه ما تو نمایش داستان وست سایدیم؟
‫به نظرت اینکه توی تراپی باهاش ‫آشنا شدی، اهمیت خاصی داره؟
‫شاید باعث می‌شه یاد شما بیفتم.
‫بسیارخب.
‫از چه جهت؟
‫چون باهوشه، متشخصه و ایتالیاییه.
‫در واقع اصلا شبیه تو نیست.
‫خب...
‫شاید یه‌کم باشه.
‫- پس دیگه کی؟ ‫- جفتتون شخصیت جالبی دارین.
‫- شوخی کردن رو بذار کنار. ‫- عصبانی نشو.
‫اصلا آشناییمون تقصیر خودت بود.
‫به خاطر قاطی شدن برنامه؟
‫موضوع اینه که... ‫واقعا حالم رو خوب می‌کنه.
‫به نظرت اون آدم خوشحاله؟
‫من که خوشحال می‌بینمش. ‫می‌دونی چیه؟ خودم هم خوشحالم.
‫به نظرت دروغ گفتن به کارملا توی تراپی ‫بهترین رویکرد برای حمله‌های عصبیته؟
‫اوضاع بین من و کارم خوبه. ‫خودت گفته بودی.
‫ولی همه‌اش بر اساس یه دروغه.
‫اصلا بر اساس هر چیز دیگه‌ای باشه. ‫که چی؟ مهم اینه راحتم. راضی‌ام.
‫ختم کلام اینکه الان شوهر ‫و پدر بهتری می‌تونم باشم.
‫اگه می‌خوای حقیقت رو بدونی، ‫من زنم رو خیلی دوست دارم.
‫گلوریا هم برام دوست خیلی عزیزیه،
‫و الان انقدر حالم خوبه که دیگه نیاز ‫به قرص‌ها و این تراپی مسخره ندارم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- به نظرم باید غذا می‌خوردیم.
‫این بی‌شرف که هنوز زنده است!
‫نگاه کن. ‫چسب رو با دندون پاره کرد.
‫کثافت‌های بی‌همه‌چیز!
‫- ادامه بده. یه گلوله حرومت می‌کنم. ‫- برو گورت رو گم کن!
‫کریسی، بیل رو بردار.
‫دارم یخ می‌زنم.
‫آهای عوضی، مگه نمی‌تونی نباید ‫تو زمستون با پیژامه نیای بیرون؟
‫- به نظرت اینجا خوبه؟ ‫- خوبه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- فکر کردی خودمون قراره قبر بکَنیم؟
‫درست فهمیدی نابغه. ‫دست به کار شو.
‫خاک زمین یه‌کم سفته، ‫ولی از قدرت سیبریت استفاده کن.
‫بی‌شرف‌ها. ‫جفتتون رو می‌کشم.
‫خفه شو.
‫فکر کردین سرما اذیتم می‌کنه؟
‫من با آب یخ دوش می‌گیرم.
‫اینجا برام گرم محسوب می‌شه.
‫شما آمریکایی‌ها ‫یه مشت کثافتین.
‫- چه زری می‌زنه؟ ‫- مگه مهمه؟
‫دست به کار شو.
‫نه که الان فرقی داشته باشه، ‫ولی نیومده بودیم بکشیمت.
‫این دهن گشادت رو باید ‫یاد می‌گرفتی که خفه نگه داری.
‫از اینجا تا آتلانتیک سیتی چقدر راهه؟
‫بی‌همه‌چیز!
‫کثافت!
‫چه وضعشه؟
‫- زدمش، نزدم؟ ‫- آره. کثافت!
‫شاید داره سرش گیج می‌ره.
‫- چقدر وضعم بده؟ ‫- چند تا بخیه می‌خواد.
‫طاقت بیار. کارش رو تموم کنیم و دفنش کنیم. ‫ندیدی کدوم طرفی رفت؟
‫باید همین نزدیکی باشه. ‫احتمالا سرگیجه هم داره.
‫اونجا خون ریخته.
‫این عوضی کجاست؟ ‫مطمئنی زدی تو سرش؟
‫آره بابا، مطمئنم.
‫اینجا دیگه خون نریخته. ‫انگار همین‌جا تموم شده.
‫- واسه شام میای خونه؟ ‫- آره.
‫باشه. من می‌رم مغازه.
‫شاید مثل وقتیه که سر مرغ رو جدا می‌کنی، ‫ولی همچنان می‌دوئه.
‫باورت می‌شه؟
‫- الو؟ ‫- کدوم گوری هستین؟
‫- اومدیم پاین بارنز. ‫- بسته‌بندی تموم شد؟
‫فعلا نه. زود تموم می‌شه. ‫یه مشکل کوچیک پیش اومد.
‫چه مشکلی؟
‫محموله برگشت به کریسی حمله کرد و فرار کرد.
‫فرار کرد؟ مگه نگفتین طرف...
‫فکر کردیم تموم شده. ‫ولی پیچیده شد. الان دنبالشیم.
‫- صدات نمیاد. آنتن ضعیفه. ‫- گفتم داریم دنبالش می‌گردیم.
‫- قبلا سیاتیک داشتم... ‫- سالم مونده؟
‫محموله؟
‫- ممکنه محموله سالم مونده باشه؟ ‫- تونی؟
‫گندتون بزنن. ممکنه محموله ‫سالم مونده باشه؟
‫نه تی. امکان نداره.
‫زندگی خودمه، ‫هر طور بخوام زندگی می‌کنم.
‫- بی‌شرف! ‫- چی؟
‫من با اسلاوا جلسه دارم. ‫ممکنه این داستان برام گرون تموم شه!
‫تی؟ تی؟ الو؟
‫گندش بزنن!
‫- چی گفت؟ ‫- نمی‌دونم. نگران جلسه‌اش با اسلاواست.
‫می‌دونم با طرف کار نمی‌کنیم، ‫ولی برام سواله تونی دنبال چیه.
‫- به ما که ربطی نداره، نه؟ ‫- من یه پا کاپیتانم.
‫- کبریت داری؟ فندکم تو ماشینه. ‫- مال من هم تو ماشینه.
‫لباسم مناسب این کار نیست.
‫- لابد تا الان مرده، نه؟ ‫- مگه می‌شه نمرده باشه؟
‫گندش بزنن. بیا اصلا بریم. ‫در هر صورت سنجاب‌ها می‌خورنش.
‫- کجا پارک کردیم؟ ‫- همون پشت. تقریبا پونصد شیشصد متر.
‫مطمئنی؟ چون فکر کنم یه‌کم ‫دور خودمون چرخیدیم.
‫بچه، من چهار سال تو ارتش بودم. ‫همین مسیر رو باید از رد پامون برگردیم. بیا.
‫وایستا ببینم. دور خودمون چرخیدیم. ‫مگه ممکنه؟
‫خیلی‌خب. ‫بذار منطقی فکر کنیم.
‫ما از جنوب اومدیم، ‫خورشید اونجا غروب کرد.
‫- چه فرقی داره؟ ‫- حداقل می‌دونیم جهتش کدوم طرفیه.
‫- آره، ولی همچنان گم شدیم. ‫- گم نشدیم. انقدر نق نزن.
‫اسلاوا.
‫سلام تونی.
‫بیا تو. بیا.
‫دخترم ایلاناست. ‫به آقای سوپرانو سلام کن.
‫- سلام. ‫- حالت چطوره؟
‫برو مغازه واسه خودت آب‌نبات بخر.
‫دختر قشنگیه.
‫دانش‌آموز باهوشیه. ‫یه روز قراره بره هاروارد ماساچوست.
‫البته شاید.
‫خانواده.
‫هیچی ازش مهم‌تر نیست.
‫واسه همین آدم باید آینده‌نگر باشه.
‫- دویست تا این داخله. ‫- خب.
‫همون رواله. می‌فرستیم جزیره مان. ‫چهار روزه. تمیز و بی‌دردسر.
‫نوشیدنی بخوریم.
‫خب، این رفیقت کو؟
‫والری؟
‫معلوم نیست.
‫- پول رو که به سیلویو داد؟ چون بهش گفتم. ‫- نمی‌دونم. من که اونجا نبودم.
‫نوش جان.
‫خودتونید، نه؟
‫برام عین برادر بود.
‫حتی نزدیک‌تر از برادر.
‫الان تبدیل به این عکس غم‌انگیز شده.
‫- یعنی چی؟ ‫- به خاطر مشکلاتش. اعتیادش.
‫خانواده‌اش رو بی‌آبرو کرد.
‫دلم براش می‌سوزه.
‫خب، شاید بتونی بفرستیش کمپ.
‫تو چچن جونم رو نجات داد.
‫خیلی...
‫احساساتی هستی.
‫هر کاری براش می‌کنم.
‫آروم باش. پیداش می‌کنیم.
‫گیج شدم. دارم از سردرد می‌میرم.
‫- الو؟ ‫- آنتن خوب نیست. سریع حرفم رو می‌زنم.
‫طرفی که دنبالشید یه کماندوی سابقه. ‫دست خالی شونزده تا چچن شورشی رو کشته.
‫تی؟ تی، خودتی؟
‫گندش بزنن.
‫- نشنیدم چی گفتی. ‫- می‌گم سریع حرفم رو می‌زنم.
‫کسی که دنبالشید کماندوی سابقه، ‫دست خالی شونزده تا چچن شورشی رو کشته.
‫- ولم کن بابا. ‫- آره، عالی شد، نه؟
‫تو وزارت کشور بوده. ‫مرتیکه کلاه سبز روسیه.
‫این آدم نباید زنده برگرده و تعریف کنه. ‫فهمیدی چی گفتم؟
‫- شنیدم. ‫- جدی می‌گم پالی.
‫تون؟ تون، پشت خطی؟
‫گندش بزنن! کثافت!
‫بهم زنگ بزن!
‫باورت نمی‌شه. ‫این یارو شونزده تا چکسلواکیایی کشته.
‫تو کار طراحی داخلی بوده.
‫دکور خونه‌اش که ناجور بود.
‫تو هم شنیدی؟ ‫صدای شکستن شاخه بود.
‫خودت گفتی تو سرش زدم. ‫مرتیکه یه پا راسپوتینه.
‫دیدی؟
‫بیا. داره در می‌ره.
‫وای!
‫کثافت!
‫بی‌شرف عوضی!
‫بیا پالی، فکر کنم پیداش کردم.
‫حتی اگه می‌خواستیم ‫نمی‌تونستیم اینطوری بزنیم.
‫کفشم رو گم کردم.
‫- الو؟ ‫- منم. حالت چطوره؟
‫- خیلی بدم. کی میای؟ ‫- باید ماشین مامانم رو ببرم معاینه فنی.
‫- این وقت شب؟ ‫- دوستم مکانیکه. گفت الان وقت داره.
‫- خیلی خسته‌ام. دلم برات تنگ شده. ‫- نمی‌شه فردا ببری؟
‫نمی‌تونم. مامانم ماشین رو لازم داره. ‫باید وسایل داو هم از اینجا ببرم.
‫بهت زنگ می‌زنم، خب؟
‫باشه. خداحافظ.
‫[پو]
‫[ریچ]
‫[دا]
‫این قضیه شوخی‌بردار نیست. ‫ممکنه پام قطع بشه.
‫- بی‌حس شده؟ ‫- به نظر خودت چی شده؟
‫مگه می‌شه اینطوری گم بشیم؟ ‫ناسلامتی نیوجرسی‌ایم.
‫اینجا جنوب جرسیه.
‫- بیا یه‌کم توت بخوریم. ‫- دیوونه شدی؟
‫این کثافت ممکنه سمی باشه. ‫نمی‌فهمی؟ بیا بریم.
‫- چیه؟ ‫- اون چیه؟
‫شبیه وانته.
‫وای!
‫زیر برف کلی سنگ‌ریزه است!
‫چرخ عقبش نیست.
‫خدایا شکرت.
‫حس می‌کنم گوش‌هام دارن کنده می‌شن.
‫گوش‌هات رو ول کن. ‫یه‌چی بده پام خوب بشه.
‫وای.
‫خدایا. این بی‌شرف بدجور زدتم.
‫باورم نمی‌شه. ‫باید پام رو جمع کنم که گرم بشه.
‫از گرمای بدنم استفاده می‌کنم. ‫اینطوری خوب می‌شم.
‫- اگه نمرده باشه چی پالی؟ ‫- مطمئنم مرده.
‫می‌دونم. ولی گفتی شونزده تا ‫چکسلواکیایی کشته...
‫لابد آموزش دیده است. ‫یه پا جان سخته.
‫تو اخبار خوندم این هفته ‫قراره دوباره برف بیاد.
‫- آب و هوای مکزیک رو دیدی؟ ‫- گفتن امروز سرده، فردا تنده؟
‫شنیده بودی؟
‫جوکش قدیمیه ای‌جی.
‫ایگان کاسما گفت این رو خودش ساخته.
‫- چیه؟ گرسنه‌ات نیست؟ ‫- دیر ناهار خوردم.
‫ممکنه اون بیرون برامون ‫کمین کرده باشه.
‫با چی؟ دست خالی؟
‫کریسی، خوب فکر کن. ‫حتی اگه زنده باشه تفنگ نداره و زخمیه.
‫تو جنگله. پیژامه تنشه. ‫اون بیرون مثل یوکون وامونده است.
‫- احتمالا فکر می‌کنه ما رفتیم. ‫- اگه زنده باشه، که نیست!
‫- چیه؟ ‫- کیسه نیتنه.
‫باورم نمی‌شه. ‫این داخل کچاپ داره.
‫- تمیزه؟ ‫- نمی‌دونم. تو کیسه بود.
‫یه‌کم منجمد شده.
‫- به درک. بده من هم بخورم. ‫- بیا.
‫بد نیست. ‫با ترشی قاطیش کن.
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگ اومدن.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫- سه ساعت چشم‌پزشکی بودیم. ‫- آب‌سیاه دارم. ممکنه لازم باشه عمل کنم.
‫وای خدا.
‫بیاین. بشینین.
‫- چیزی می‌خورین؟ ‫- بعد از همچین خبری مگه اشتها دارم؟
‫بذارین براتون قهوه درست کنم.
‫الو.
‫منم.
‫کجایید؟
‫هنوز اینجاییم.
‫خب؟
‫- خوب نیست. ‫- اعصاب کثافتم آروم گرفت.
‫لازمه انقدر زشت حرف بزنی؟
‫ببین تونی، واقعا گم شدیم.
‫چند ساعته دور خودمون چرخیدیم. ‫کفشم گم شد. یه وانت قدیمی پیدا کردیم.
‫وانت؟ نمی‌فهمم چه زری داری می‌زنی!
‫- توصیه‌ای نداری؟ ‫- چی؟!
‫می‌گم توصیه‌ای نداری؟
‫بهتره تا صبح اونجا بمونین ‫و این بابا رو پیدا کنین!
‫داریم می‌گردیم.
‫- گوشی وامونده! ‫- مرسی تونی. خیلی ممنون.
‫- نکنه باید خوشحال می‌شدم؟ ‫- نه، فقط...
‫برادرزاده‌ات بعضی وقت‌ها قبل عمل کردن ‫فکر نمی‌کنه. همین رو خواستم بگم.
‫- مگه نگفتی طرف تو رو بی‌هوا زد؟ ‫- خب زد.
‫فقط اینکه...
‫بعدا حرف می‌زنیم.
‫قهوه می‌خوری دیگه؟
‫چشم بابام آب‌سیاه داره.
‫جکی هستم، پیغام بذارین.
‫منم.
‫گفته بودی زنگ می‌زنی. ‫معلومه کجایی؟
‫سلام آمبوجام. شرمنده. ‫می‌خواستم ماشینت رو قرض بگیرم.
‫فکرش هم نمی‌کردم قراره ‫اینطوری بهم بی‌احترامی بشه.
‫شرمنده.
‫- یه مشکلی پیش اومد. ‫- شام که دیگه خراب شد.
‫پس می‌ریم بیرون.
‫هر جا خواستیم می‌ریم.
‫اذیت نکن.
‫بی‌شعور بی‌حواس.
‫گفتم ببخشید دیگه.
‫این وضع رو باورم نمی‌شه!
‫پول سیلویو بود. ‫باید خودش می‌رفت بگیره.
‫بی‌شرف سرما خورد. ‫ما هم اینجا گیر افتادیم.
‫- نباید می‌زدیش. ‫- من اصلا نباید اونجا می‌بودم!
‫این تونی هم که فقط ‫بلده به آدم فحش بده.
‫آره، بنداز گردن تونی.
‫شنیدی چطوری پای تلفن حرف می‌زد. ‫انگار بچه فرضم کرده بود.
‫می‌دونی تو این همه سال ‫من چقدر پولدارش کردم؟
‫یا چقدر باباش رو پولدار کردم؟
‫به خاطر من داره ‫شاهانه زندگی می‌کنه.
‫حالا فقط می‌بینم ‫قربون صدقه رالفی می‌ره.
‫من می‌خوام بخوابم. ‫یه‌کم از این فرشه بده.
‫داشتم رو یه نقشه کار می‌کردم.
‫نقشه؟
‫اینجا وانته دیگه؟ الکی که نیومده اینجا. ‫حتما این نزدیکی جاده است.
‫- جاده تا اون درخت‌ها تموم می‌شه. ‫- تو کفشت رو بده. می‌رم کمک بیارم.
‫گمشو بابا! نمی‌ذارم تنهام بذاری.
‫- بهم اعتماد نداری؟ ‫- ولش کن. هوا تاریکه.
‫نقشه خودت چیه؟ ‫بشینی همین‌جا کچاپ بخوری؟
‫- باید می‌رفتیم روی راجرز! ‫- من خیلی غلط‌ها باید می‌کردم که نکردم!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دوباره زنگ می‌زنم تونی.
‫- می‌خوای عصبانیش کنی؟ ‫- به درک. ما داریم اینجا می‌میریم.
‫کثافت‌های نفهم.
‫- بله؟ ‫- منم.
‫- باز چیه؟ ‫- می‌پرسی باز چیه؟
‫سر کریسی خونریزی داره، ‫من هم دارم یخ می‌زنم. چیز خاصی نیست.
‫واسه من قاطی نکن!
‫کار از قاطی کردن گذشته. ‫داریم از گرسنگی می‌میریم!
‫- الان من چیکار کنم؟ ‫- بیا نجاتمون بده.
‫- من حتی نمی‌دونم کجایین. ‫- خروجی دوازده.
‫- چی؟ ‫- خروجی دوازده وامونده!
‫- بگو پایک هالو. ‫- پایک هالو.
‫یه جاده خاکی داره. ما نزدیک یک کیلومتری ‫کنار میزهای پیک‌نیک پارک کردیم.
‫- ماشین رو پیدا کردم بعدش چی؟ ‫- نمی‌دونم. داد بزن.
‫ما تو وانتیم. شاید اصلا ‫همین جاده خاکی باشه.
‫گوشی رو بده برادرزاده‌ام.
‫بیا.
‫بله تی؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- نمی‌دونم. سرم درد می‌کنه.
‫- نمی‌شنوم. ‫- سرم درد می‌کنه! فکر کنم ضربه مغزی شدم.
‫خیلی‌خب، فقط... آروم باش.
‫- غذا بیار، خب؟ ‫- کفش وامونده هم بیار!
‫باشه. طاقت بیارین.
‫باید برم.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- اورژانسیه.
‫- چیکار کنم؟ ‫- من رو مسخره کردی؟
‫آروم باش.
‫فکر کردی اجازه داری ‫هر وقت خواستی بری و بیای؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫من وقت این کارها رو ندارم.
‫حالا می‌خوای بری؟ ‫فکر کردی اینجا خونه خاله است؟ بیا!
‫شام کوفتیت هم ببر!
‫ازت متنفرم!
‫می‌دونم یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است.
‫از صداش مشخص بود.
‫معاینه فنی؟ چرت گفته.
‫اگه راست گفته باشه چی؟
‫اینطوری کار من هم اندازه کار اون بده. ‫به نظرم بریم.
‫سلام. ببخشید بیدارت کردم.
‫واسه شیمی‌درمانی وامونده است. ‫در هر صورت وسط شب بیدار می‌شدم.
‫- به بابی زنگ زدی؟ ‫- تو راهه.
‫- چی خوردی؟ استیک؟ ‫- نه.
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوام یه لباس قرض بگیرم.
‫- چایی می‌خوری؟ ‫- نه.
‫ولم کن!
‫تو کجا می‌ری؟
‫نصف شب بیدارم کردین کم بود؟ ‫حالا باید دهنم هم صاف بشه؟
‫با برادرزاده‌ام برو. ‫به حرفش گوش کن.
‫باید لباسم رو عوض کنم.
‫جونیور، من هم حد و مرز سرم می‌شه.
‫قوی باش.
‫آره، معلومه.
‫- باورم نمی‌شه این کار رو کردی. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- من بهت اعتماد داشتم. ‫- تو دیگه کی هستی؟
‫- تو یکی خفه شو! ‫- چی گفتی؟
‫- دیگه بهم زنگ نزن! ‫- مدو، وایستا.
‫آره، به نفعته بری گم شی کثافت!
‫معلومه چه مرگته؟ ‫این دختر تونی سوپرانو بود!
‫فکر کردی برام مهمه عوضی؟
‫زنیکه زبون‌نفهم.
‫گندش بزنن!
‫واقعا اینجا رو بلدی؟ ‫اینجا میای شکار؟
‫من و بابام هر سال می‌رفتیم شکار.
‫ببخشید اونجا بهت خندیدم.
‫اشکال نداره.
‫یه بار رفته بودیم شکار...
‫یه تابلو دیدیم که نوشته بود ‫«خرس سمت چپ». یه راست رفتیم خونه.
‫می‌خوام بدونی ازت ممنونم ‫که از عموم مواظبت می‌کنی.
‫خودم می‌دونم.
‫- واقعا دوستت داره‌ها. ‫- بی‌خیال. اون پیرمرد؟
‫جدی می‌گم. ‫همیشه درباره تو حرف می‌زنه.
‫می‌دونم با هم مشکل دارین، ‫ولی... نمی‌دونم...
‫بعضی وقت‌ها می‌گم ‫کاش عموی من بود.
‫ساعت چنده؟
‫چهار و نیم.
‫پس کدوم گوریه؟
‫- چی دهنته؟ آب‌نباته؟ ‫- الان پیدا کردم.
‫- نمی‌دونستم همراهم بود. ‫- این‌همه مدت داشتی؟ به من هم بده.
‫- دیگه نمونده. همه رو خوردم. ‫- مرتیکه خودخواه. دارم می‌میرم.
‫پس زودتر بیفت بمیر.
‫- کجا می‌ری؟ نرو بیرون. ‫- می‌رم اون توت‌ها رو بخورم.
‫- بهت می‌گم سمی‌ان. ‫- برام مهم نیست. حداقل گرسنه نمی‌میرم.
‫مطمئنی همین‌جا می‌شه؟
‫آره، پایک هالو. فاصله یک کیلومتری. ‫کنار میز پیک‌نیک.
‫ماشینشون کو؟ شاید رفتن.
‫نه، اگه می‌رفتن خبر می‌دادن.
‫بذار دوباره بگیرمشون.
‫تونی؟
‫پالی... ما...
‫تونی، صدات نمیاد.
‫بی‌شرف کثافت!
‫تونی بود؟ چی گفت؟
‫نفهمیدم.
‫برو کنار شیشه خودت. ‫واسه چی اینجا رو خراب می‌کنی؟
‫گمشو بابا.
‫- چی گفتی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫یه کار نکن درجه‌ام رو به رخت بکشم بچه.
‫گفتم گمشو پالی. چه کاپیتان باشی چه نباشی، ‫الان دو تا احمقیم که تو جنگل گم شدیم.
‫کریسی، یه لطفی بکن ‫برگرد کپه مرگت رو بذار!
‫- چرا؟ که بزنی خفه‌ام کنی؟ ‫- چی؟
‫فکر کردی من خرم؟
‫شنیدم پای تلفن داشتی ‫این رو گردن من می‌نداختی.
‫چی داری بلغور می‌کنی؟
‫تو پا رو دم روسه گذاشتی، ‫حالا نگران تونی شدی.
‫می‌خواستی صبر کنی من بخوابم، ‫که خفه‌ام کنی و تونی حرف تو رو باور کنه.
‫بخوام همین الان ‫خفه‌ات می‌کنم کثافت!
‫همین‌جا می‌ذارمت ‫و می‌رم مرتیکه یه کفش!
‫بذارش کنار کریسی.
‫تو که می‌دونی من چقدر سریع می‌دوئم. ‫ولت می‌کنم همین‌جا بمیری.
‫بعد از اون همه مصیبتی که کشیدیم، ‫فکر کردی انقدر راحت می‌کشمت؟
‫آره، می‌کشی.
‫قول بده اینجا تنهام نذاری.
‫تنهات نمی‌ذارم.
‫پالی! کریستوفر!
‫نظرت چیه؟ چیکار کنیم؟
‫کاریش نمی‌شه کرد. ‫باید صبر کنیم روشن بشه. بعد بگردیم.
‫کد ۱۰۱. یه‌کم مایعات بهش بدین، ‫بعدش ترخیص می‌شه.
‫وای خدا. حالت خوبه؟
‫دیشب کلا بیرون بود. ‫نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫تموم شد.
‫واقعا داشت دروغ می‌گفت.
‫خدایا.
‫با هم رفتیم جرسی. ‫خودم دیدم دروغ گفته بود.
‫چقدر هم گند دماغ بود.
‫خدایا. خیلی بد شد.
‫تقصیر خودمه. ‫نباید بهش فشار می‌آوردم.
‫مدو، همون بهتر که فهمیدی.
‫به نظر متشخص می‌اومد. ‫ولی معلوم بود عوضیه.
‫شما که نمی‌شناسیدش. ‫نمی‌دونین ما توی چه شرایطی بزرگ شدیم.
‫- مهم نیست مد. اون آدم عوضی بود. ‫- نه، عوضی نبود. آدم خوبی بود.
‫برونو ماگلی رو شاهد هستیم.
‫کدوم طرفی بریم؟ نظرت چیه؟
‫برام فرقی نداره. ‫تا به سیمان خشک نرسیم واینمیستم.
‫کلی آدم عجیب و غریب ‫تو این جنگل زندگی می‌کرد.
‫جکسون وایتس. ‫آدم‌های عجیب‌الخلقه.
‫پالی! کریستوفر!
‫اولین جایی که می‌رم رستوران دنیه.
‫آره، پنج تا از اون ‫صبحونه‌های گرند اسلمش می‌گیرم.
‫گندش بزنن!
‫چی شد؟
‫وامونده هیچی نشده شل کرده.
‫بی‌شرف!
‫چیکار می‌کنی؟ ‫اگه گلوله لازممون بشه چی؟
‫این صدای شکار گوزن نبود.
‫پالی! کریستوفر!
‫- تونی! ما اینجاییم! ‫- ما اینجاییم!
‫پالی! کریستوفر! کجایین؟
‫اینجاییم تونی!
‫خدایا شکرت!
‫حالتون خوبه؟
‫- به چی تیر می‌زدی؟ ‫- هیچی. ولش کن.
‫- یا خدا، این چه سر و وضعیه؟ ‫- یه شب تو این خراب‌شده بودیم.
‫بیاین بریم.
‫بیا. آروم.
‫- همین‌جاست؟ ‫- آره، ولی ماشینم گم شده.
‫- مطمئنی همین‌جا گذاشته بودی؟ ‫- آره.
‫بخاری روشنه؟
‫خدایا، انگشت‌های پام رو حس نمی‌کنم.
‫- پتو دارین؟ ‫- نه، شرمنده.
‫بخاری رو زیاد می‌کنی؟
‫باورم نمی‌شه. ‫عاشق اون ماشین بودم.
‫- احتمالا بچه‌ها دزدیدنش. ‫- اگه کار خودش باشه چی؟
‫پول رو گرفتین؟
‫تو ماشین بود.
‫- پالی، همین یه کار رو بهت سپردم. ‫- شرمنده. نمی‌شد کاریش کرد.
‫خود بی‌شرف بهمون حمله کرد.
‫ببین تونی، ‫می‌دونم خراب کردم. ولی...
‫اشکال نداره. ‫ولش کن. بی‌خیالش شو.
‫نظرت چیه؟ ‫می‌خوای واسه این یارو کار کنی؟
‫تو بگو. ارزشش رو داره؟
‫زدم تو سرش تونی. ‫با چشم‌های خودم دیدم.
‫- ممکنه مرتیکه زنده بیرون رفته باشه؟ ‫- نمی‌شه دقیق گفت.
‫با خراش جزئی شاید. ‫با ضربه به سر نمی‌دونم.
‫از طرف دیگه، هر چیزی ممکنه.
‫تو کاپیتانی. ‫به نظرت چیکار کنیم؟
‫گور باباش. بریم خونه.
‫خیلی‌خب.
‫ولی بذار رک و پوست‌کنده بهت بگم.
‫اگه این بی‌شرف زنده از آب در بیاد، ‫مشکل جنابعالیه، نه من.
‫اسلاوا رو خودت راضی می‌کنی، ‫گردن می‌گیری، بهاش هم می‌دی.
‫فهمیدی؟
‫باشه.
‫رو چونه‌ات مایونز ریخته.
‫- چی؟ ‫- مایونز! مایونز!
‫یه مشکل جدی این وسط داریم!
‫یه دقیقه حالش خوبه، ‫یهو تبدیل به روانی می‌شه!
‫من ازت پرسیدم که به نظرت ‫شبیه آدم‌های خوشحاله یا نه.
‫من از کجا باید می‌دونستم قراره ‫با رست بیف بزنه تو سرم؟
‫هر برداشتی دوست داری ‫از مسائل داشته باش.
‫چرا همه‌چی باید انقدر سخت باشه؟
‫نمی‌گم خودم بی‌نقصم. ‫ولی حداقل در حق خانواده‌ام درستکارم.
‫این هیچ ارزشی نداره؟
‫به نظرم اول باید صحبت کنیم ‫که چی شد کار به اینجا کشید.
‫آخ، بارها در این مورد حرف زدیم.
‫قبلش هم سراغ ایرینا بریم.
‫شخصیت افسرده، ناپایدار، ‫غیرقابل راضی کردن.
‫این خصوصیات تو رو یاد ‫کس دیگه‌ای نمی‌ندازه؟