‫♪ تولدت مبارک. ♪
‫♪ تولدت مبارک عزیزم. ♪
‫- این چیه؟ ‫- می‌پرسی چیه؟
‫خدایا. تونی.
‫بده. بذار دستت کنم.
‫چیه؟
‫- ببین بابات چه انگشتری برام گرفته. ‫- دیده بودم.
‫می‌خواستم درست کادوپیچش کنم، ‫ولی واسه محیط زیست خطر داره.
‫ممنونم مرد جوان.
‫ماتریکس؟ هنوز ندیدمش.
‫قطعا خوشش میاد.
‫سلام.
‫تولدت مبارک مامان.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫مگه فردا امتحان نداری؟
‫- من هم خوشحالم می‌بینمت. ‫- ببخشید عزیزم. صرفا جا خوردم دیدمت.
‫دیدی بابات برام چی گرفته؟
‫چه انگشتر گنده‌ای.
‫- تولدت مبارک. ‫- وای خدا. چقدر کادو دارم.
‫«یک روز رسیدگی و مراقبه کامل ‫در اسپا بلا دونا.»
‫سمت سوهو می‌شه. دوستم می‌گه حرف نداره. ‫ماساژ و گل درمانی و همه‌چی دارن.
‫اگه بخوای می‌تونیم با هم بریم. ‫از حساب خودت برداشتم.
‫[کلوپ لالیپاپ]
‫- دوازده سال. این کلوپ هیچی نبود. ‫- بهش نوشیدنی بده.
‫- چی می‌خوری راکو؟ ‫- هر چی می‌خوای بریز.
‫- اینجا وقتی دست من افتاد خرابه بود. ‫- می‌تونی کمک بگیری.
‫- اینجا رو قشنگ امروزی کن. ‫- آره، اینجا هنوز تو سال ۱۹۸۷ مونده.
‫لعنت به این وایکینگ‌ها.
‫هیچ‌کس ضربه اضافه از دست نمی‌ده.
‫فقط کافی بود یه ضربه کوچیک بزنه. ‫اگه می‌زد الان بدبخت بودم؟
‫واسه من غر نزن.
‫با عقلت شرط ببند. نه جور دیگه.
‫هنوز همکار محسوب می‌شی‌ها. ‫نکنه با ما مشکل داری؟
‫- یک، دو، سه. ‫- تولدت مبارک.
‫من باز می‌کنم.
‫- واسه خودت ولگرد دعوت کردی؟ ‫- غذات کم میاد؟
‫- شرمنده دیر کردم. ‫- ما که اصلا نمی‌دونستیم میای.
‫- مدو بهم گفت تولد کارملاست. ‫- خیلی لطف کردی اومدی.
‫- سلام آقا و خانم دی‌آنجلیس. ‫- سلام جکی.
‫- خبرهای خوب رو شنیدی؟ ‫- روز شکرگزاری آشنا شدیم.
‫- تولدت مبارک. ‫- وای جکی. واقعا لازم نبود.
‫یه‌کم دیگه می‌ذارمش تو یخ. ‫متشکرم آقای مهربون.
‫خب دیگه. شمع داره آب می‌شه.
‫♪ تولدت مبارک کارملا. ♪
‫♪ تولدت مبارک. ♪
‫شنیدم کاپیتان دفاع شدی.
‫پنج و نیم دفع و دو تا توپ‌گیری داشتم. ‫حتی نزدیک بود با یکیش گل بزنم.
‫دمت گرم. می‌دونستی من هم دفاع ‫تیم بوتون بودم؟ تو آل‌کاونتی.
‫- عجب. ‫- دوست داشتی با هم تمرین می‌کنیم.
‫حتما. می‌خوای سه‌شنبه بیا بازی رو ببین. ‫آخرین بازی فصله.
‫- قرار بود ماه پیش باشه، ولی افتاد عقب. ‫- حتما میام.
‫من هم دوست دارم بیام. ‫فوتبال بازی کردن داداشم رو ببینم.
‫خودم زیاد مشکل ندارم، ‫ولی خداوند دوست نداره ما مواد مصرف کنیم.
‫- مگه عیسی مسیح در این باره حرفی زد؟ ‫- اون پیامبر بود، نباید مقایسه کنیم.
‫کی این ماسماسک‌ها رو ساخته؟
‫شما جماعت دیگه پاک خل شدین.
‫مامان، اگه قول بدم تا ساعت یک بخوابم، ‫می‌ذاری شب خونه ایگان بمونم؟
‫یکی برای تو هم گرفتم که وقتی ‫تا سوپرمارکت می‌ری غیبت نزنه.
‫دوازده می‌ری توی تخت، ‫تا یک دیگه خواب باش.
‫[کلوپ لالیپاپ]
‫مواظب باش.
‫- بوی ماهی میاد. ‫- نزدیک اقیانوسیم.
‫حالا بوی دستشویی میاد.
‫خیلی‌خب.
‫- چیه؟ ‫- مال خودته.
‫چی مال منه؟
‫اینجا لالیپاپ لانگ برنچه. ‫همون کلوپیه که دوست داری.
‫من و فیوریو اینجا شریکیم. ‫ولی صدامون در نمیاد.
‫تو مالک و مدیر اینجا می‌شی.
‫گروه رزرو کن، استعداد پیدا کن. ‫هر کاری خواستی بکنی، مال خودته.
‫وای خدا.
‫قراره اینجا رو به بزرگترین کلوپ جرسی ‫بعد از استون پونی تبدیل کنی.
‫ممنونم کریستوفر. ‫خیلی ذوق دارم.
‫- می‌شه اسمش رو عوض کنیم؟ ‫- هر کاری بخوای می‌کنیم عزیز.
‫این راکوئه. ‫از این به بعد برات کار می‌کنه.
‫انگشتره خیلی بهت میاد.
‫واقعا خوشگله.
‫- تونی، چیزی هست که بخوای بهم بگی؟ ‫- درباره انگشتر؟
‫نمی‌دونم.
‫- اون ماشینی که گفتی رو نخریدی. ‫- مرسدسه؟
‫- تو اون‌ها شبیه بی‌شعورها می‌شم. ‫- ژان می‌گه این ماشین‌های بحران میانسالیه.
‫اون مگه اصلا سر در میاره؟
‫کسی رو به اسم لافونگ می‌شناسی؟
‫الو؟ سلام رو.
‫نه، جکی مدو رو برده سینما.
‫گفت به موقع میان.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫چیه؟
‫نمی‌دونم. زیاد از این جریان ‫جکی و مدو خوشم نمیاد.
‫انگار اون اومد خونه، اون هم اومد ‫که بتونن با هم برن بیرون.
‫مگه چیه؟ جکی پسر خوبیه. ‫خانواده خوبی داره.
‫انکار نمی‌کنم. خیلی مودب شده. ‫ولی فکر نکنم مدو از تیپ اون خوشش بیاد.
‫مگه چطور تیپیه؟
‫از خودمونه‌ها.
‫نگو که ترجیح می‌دادی با همون پسره ‫جمال گینزبرگ بره بیرون.
‫با هزار زحمت از اون قضیه گذشتیم.
‫من فقط نمی‌خوام ‫فرصت‌هاش رو از دست بده.
‫باید وقت آزادش رو ‫توی موزه هنرهای مدرن بگذرونه.
‫نه که با بچه رزالی آپریل ‫بشینه تلویزیون ببینه.
‫ترجیح می‌دی جای اینکه نزدیک خونه باشه، ‫بره چهار تا قوطی کنسرو خالی ببینه؟
‫نمی‌دونم واقعا.
‫تو با مدو صحبت کن. ‫من هم با جکی جونیور حرف می‌زنم.
‫این هم مقاله ادگار الن پو که خواسته بودی.
‫- به این زودی تموم شد؟ ‫- زحمتی نداشت.
‫مرسی.
‫می‌خواستم خودم بنویسم. قصدش رو داشتم. ‫ولی دستم به کتابش نمی‌رفت.
‫اشتباه کردم درس ‫«ادبیات شیفتگی» رو برداشتم.
‫واقعا بهت مدیون شدم.
‫مرسی.
‫سر جاهاتون. آماده. حرکت!
‫[دبیرستان]
‫- پوزه‌ات رو به خاک مالیدم. ‫- تقلب کردی.
‫آخ، چشمم.
‫- آبش خیلی کلر داره. ‫- فکر کنم یه‌کم ازش خوردم.
‫- مسابقه‌ام رو دیدین؟ ‫- آره، انگار داشتی تقلب می‌کردی.
‫من که خیلی گرسنمه.
‫بچه‌ها! دفتر آقای گودوین رو باز کردیم. ‫اینجا رو داشته باشین.
‫بزن بریم.
‫آهای بچه‌ها.
‫یا خدا!
‫زود باشین! بیاین!
‫پاهاتون زخمی نشه!
‫- سلام، امروز صبح یکشنبه است و... ‫- صبح به خیر.
‫- سلام. ‫- صبح به خیر.
‫- جکی زنگ نزد؟ ‫- داره با داداشت تمرین می‌کنه.
‫من یه ماشینی مد نظرم بود.
‫- می‌دونستم اومدی یه چیزی ازم بگیری. ‫- تو که حاضری یاقوت بخری...
‫ولی یه دانشجوی سختکوش ‫باید هر روز با اتوبوس بره و بیاد؟
‫تو که آموزشگاهت نزدیکه. ‫ماشین می‌خوای چیکار؟
‫بدم نمیاد وقتی کلاسم تموم می‌شه ‫سوار ماشین شم و شام بیام پیش شما.
‫تو نیویورک چپ و راست ماشین می‌دزدن. ‫جای پارک که پیدا نمی‌شه...
‫- با اتوبوس چهل و پنج دقیقه‌ای می‌رسه. ‫- من که ماشین لوکس نخواستم. فقط ماشین باشه.
‫- پارسال می‌تونستی بگیری. خودت نخواستی. ‫- ماشین اریک رو می‌گی؟ شوخیت گرفته؟
‫محض اطلاعت بگم الان باباش ‫تو تیمارستان نوادا بستری شده.
‫نمی‌خوای این ترم رو صبر کنی؟ ‫تو که داشتی می‌گفتی کلی کار ریخته سرت.
‫به نظرت نباید روی همون‌ها تمرکز کنی؟
‫من که دارم تمرکز می‌کنم! چی فکر کردین؟ ‫وای خدایا، انگار سوزنتون گیر کرده.
‫- عصبانی حرف نزن. ‫- خدایا...
‫فقط می‌خوایم مطمئن بشیم از تمام ‫امکانات شهری استفاده می‌کنی.
‫از لحاظ فرهنگی، اجتماعی...
‫حتی تحصیلی.
‫قبل از اینکه در بره، توپ ثابت می‌مونه.
‫ولی چشم‌های کوارتر‌بک نشون می‌ده ‫پاس می‌ده یا می‌خواد بده به یکی دیگه.
‫تو کسری از ثانیه رخ می‌ده. ولی در طول بازی ‫می‌تونی یاد بگیری ذهنش رو بخونی.
‫وقتی متوجه الگوی رفتاریش بشی، ‫دیگه بدبخت می‌شه.
‫سلام.
‫صبح به خیر.
‫- ای‌جی، حرکتی که گفتم رو تمرین کن. ‫- باشه. مرسی جکی.
‫دیوار افتخارات رو ببین. ‫کدوم حیوونی میاد...
‫فکر نکنم چیزی دزدیده باشن. ‫فقط خرابکاری کردن.
‫این رو جا گذاشتن.
‫شما این پیتزا رو درست کردین؟
‫- کی این رو درست کرده؟ ‫- ما داریم می‌پرسیم.
‫این لوگو مغازه شماست آقا؟
‫- جعبه‌اش که مال منه. ‫- این رو تو صحنه جرم پیدا کردیم.
‫پیتزای من به هیچ‌کس صدمه نزده. ‫اینجا باکتری ماکتری پیدا نمی‌شه.
‫چند تا بچه دزدکی وارد مدرسه شدن. ‫خرابکاری کردن. این رو جا گذاشتن.
‫- اسمشون رو بگین که گوششون رو بپیچونم. ‫- اجازه بده بابا.
‫- این پیتزای سفارشیه. ‫- چطور مگه؟
‫کوفته‌قلقلی، پپرونی، سوسیس تند، ‫پیاز حلقه‌ای...
‫- موتزارلای اضافه... ‫- یعنی الگوی خاصی داره؟
‫دوباره می‌گین سرکار؟
‫- مشتری‌ای می‌شناسی این رو سفارش بده؟ ‫- فقط یکی رو می‌شناسم.
‫- کیه؟ ‫- ترجیح می‌دم نگم.
‫- بهم بگو! خودم گوشش رو می‌پیچونم. ‫- بابا، تو برو کنار. برو.
‫- آقا. ‫- بله سرکار؟
‫محض اطلاعتون باید بگم اگه نگید ‫عملا شریک‌جرم محسوب می‌شید.
‫اصلا باورم نمی‌شه. ‫می‌فهمی این وضع چقدر جدیه؟
‫آره؟
‫- زود باش جوابم رو بده. ‫- آره.
‫- آره به چی گفتی؟ ‫- می‌دونم چقدر جدیه.
‫پس چرا این کار رو کردی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چرا این کار رو کردی؟
‫از مدرسه بدت میاد؟ ‫با کسی مشکل خاصی داری؟
‫- نه. ‫- پس چرا؟
‫شد دیگه.
‫رفته بودیم خوش بگذرونیم. ‫یکی یه چیزی انداخت تو استخر.
‫چند نفر هم خرابکاری کردن. ‫همینطوری شد.
‫اگه دوست‌هات از رو پل جرج واشینگتن بپرن، ‫تو هم باهاشون می‌پری؟
‫نه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- جواب بابات رو بده. ‫- من رو فرستادن خونه.
‫چرا؟
‫پرسیدم چرا؟
‫دردسر درست کردم.
‫پسرت جمعه شب یواشکی رفته بود تو مدرسه ‫و استخر مدرسه رو خراب کرده.
‫- استخر رو چطوری خراب کردین؟ ‫- توش خرت و پرت انداختن. خرابکاری کردن.
‫- واسه چی این کار رو کردی؟ ‫- مسخره‌بازی.
‫روز تولد مامانت؟
‫- تولدش نبود. بعد از نیمه‌شب بود. ‫- خودت رو به خریت زدی؟ ها؟
‫- حالا چیه؟ تعلیقت کردن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تونی، می‌دونی چقدر جدیه؟ ‫ممکنه اخراج بشه.
‫- چی گفتن؟ ‫- هیچی. فقط من رو فرستادن خونه.
‫- گفتن با شما برم دفتر مدیر. ‫- آخه روز تولد مامانت؟
‫بهت زنگ می‌زنن.
‫تازه وقتی همه‌چی ‫داشت درست می‌شد؟
‫از بازی بزرگت جا می‌مونی.
‫همه‌چی رو به باد دادی. ‫پشت گوشت رو دیدی، فوتبال رو دیدی!
‫- وای. ‫- نگاه کن.
‫- چه انگشتر قشنگیه. ‫- آره.
‫- خوشگله کارم. ‫- ازتون می‌خوام این رو امتحان کنین.
‫موتزارلا آوردی؟ من می‌خواستم ‫پیش‌غذای تند بگیرم.
‫موتزارلا نیست. اسمش بوراتاست. ‫همین امروز با پرواز از ایتالیا دستم رسیده.
‫از موتزارلا لطافت بیشتری داره ‫و یه‌کم طعم مغزدار داره.
‫- مرسی. ‫- من زیاد از مغزدار خوشم نمیاد.
‫- فلفل بریزم؟ کارم، تو چی؟ ‫- نه، نمی‌خوام.
‫این تضادشه که جالبش می‌کنه. ‫لوبیاهای ترد و پنیر نرم.
‫- نه، خوبه. ‫- نوش جونتون.
‫این که همون موتزارلای لوبیاییه. ‫خودت بخور کارم.
‫من همون پیش‌غذای تندم رو می‌خوام.
‫می‌خوام یه چیزی بگم. ‫به افتخار علاقه‌ای که بین بچه‌هامونه.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫پسرم با مدو وقت می‌گذرونه.
‫مطمئنم خیلی روش تاثیر مثبت می‌ذاره.
‫- خیلی خوب بزرگش کردی. دختر خوبیه. ‫- ممنونم. نوش جونت.
‫خوشحالم می‌بینم خانواده‌هامون ‫کنار هم قرار گرفتن. مثلا رالفی.
‫بعد از ترفیعش خیلی با تونی برو و بیا داره. ‫خوشحاله که بهش نزدیک‌تر شده.
‫- رالف آدم خوبیه. سفت بچسبش. ‫- اولش برام سخت بود.
‫می‌ترسیدم همه فکر کنن عجله کردم ‫و زیاد واسه جک عزادار نبودم.
‫عه، آرتی!
‫فکر کنم خیلی تحت فشاره. ‫شنیدم شارمین وکیل استخدام کرده.
‫طلاق می‌خواد؟
‫جالبه‌ها، ولی آدم با خودش می‌گه...
‫مردهای زندگی‌هامون خیلی... ‫همون که می‌دونی. ولی ما همچنان موندیم.
‫از این طرف آرتی رو داریم، ‫یه آدم معمولی و سختکوشه...
‫ولی ازدواج اون باید خراب بشه.
‫- هر مردی تا یه جایی تحمل می‌کنه. ‫- آره. گل گفتی.
‫اگه می‌شه برو داخل منتظر بمون. ‫من هم زود میام، خب؟
‫سلام.
‫- این یارو کی بود؟ ‫- این یارو هر سال ازم ماشین جدید می‌گیره.
‫- این با خرید پارسالش بود. ‫- چه خوب.
‫خرید بودی؟
‫واسه تو گرفتم.
‫- خیلی قشنگه. ‫- لطف داری.
‫امروز بعد از ظهر ‫وقت می‌کنی بریم تا یه جایی؟
‫- دارم معامله ماشین می‌کنم. ‫- بی‌خیال.
‫بذار هانس و فرانس کاغذبازی کنن. ‫من دلم لک زده برم هوا تازه کنم.
‫کار دارم.
‫- کاری نداری؟ ‫- بی‌خیال...
‫بیا بریم. هر جا تو بگی می‌ریم.
‫سمت پییر، شری ندرلند. ‫بیا بریم. هر جا تو بگی.
‫- باغ‌وحش؟ ‫- آره.
‫- دوست دارم سالی یه بار برم. ‫- پس می‌ریم.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫یه چیز جالب درباره مارها ‫اینه که خود به خود تولید مثل می‌کنن.
‫یعنی چی؟
‫چون ذات نر و ماده رو با هم دارن.
‫برای همین کسی که مشکوک باشه ‫بهش می‌گن مار صفت.
‫چطور می‌شه به کسی اعتماد کرد ‫که اصلا ذاتش معلوم نیست؟
‫این عبارت از داستان آدم و حوا نیومده؟ ‫که گولشون زد سیب رو بخورن؟
‫ببین، مارها تا قبل از خلقت آدم و حوا...
‫موجودات حیله‌گری بودن تی.
‫- سلام، حالت چطوره؟ ‫- سلام.
‫سلام جکی. مرسی که اومدی. ‫حالت چطوره؟
‫بفرما بشین. چیزی می‌خوری؟
‫- چی دارین؟ ‫- از همین‌ها داریم.
‫- من می‌رم پیتزا بگیرم. تو چیزی نمی‌خوای؟ ‫- چرا. همون همیشگی رو بگیر.
‫- جکی، تو چیزی نمی‌خوای؟ ‫- نه، مرسی.
‫- شنیدم امشب با مدو می‌رین بیرون. ‫- آره.
‫- کجا؟ ‫- یه جا به اسم شی‌جوزفین.
‫می‌گن غذاش خوبه. پیانو زنده داره. ‫هنری کانیک جونیور اونجا معروف شد.
‫یکی از دوست‌هام متصدی اونجاست.
‫- مگه فردا کلاس ندارین؟ ‫- اون ساعت دو داره. من هم کلاس ندارم.
‫مگه برنامه کلاسی شما ‫تو راتگرز چطوریه؟
‫کلا هفته‌ای سه روز کلاس دارم.
‫ببین...
‫به نظرم بچه خوبی هستی.
‫تو خونه من محترم رفتار می‌کنی. ‫خانواده خوبی هم داری.
‫مرسی.
‫ولی پای دخترم که بیاد وسط...
‫من فقط براش بهترین‌ها رو می‌خوام.
‫بنابراین خیلی سرش محافظه‌کارم.
‫- درک می‌کنی دیگه؟ ‫- صد البته.
‫پس اگه می‌خوای باهاش وقت بگذرونی، ‫ازت می‌خوام به درس و مشقت برسی.
‫باید با تمام وجود درس بخونی.
‫- آره، می‌دونم که... ‫- ساکت شو.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫می‌دونم چندین بار این حرف رو ازم شنیدی. ‫ولی الان فرق داره.
‫- می‌فهمی؟ ‫- من همین امروز ادبیاتم رو بیست شدم.
‫جدی؟
‫درباره ادگار الن پو نوشتم. نویسنده خوب. ‫ولی عجب دیوونه‌ای بود.
‫این همون یاروییه که داستان‌های ‫وینسنت پرایس رو نوشته؟
‫طرف مواد می‌کشید و با فامیلش ازدواج کرد. ‫باورت می‌شه اهل برانکس بود؟
‫- پس بیست گرفتی؟ ‫- وضعم خوبه تونی.
‫پس همینطور نگهش دار.
‫- به پدرت فکر کن. ‫- حتما.
‫گوش کن، عه...
‫بیا.
‫- به حساب من دسر بخورین. ‫- نه، لازم نیست.
‫بگیر.
‫- فقط تا دیروقت بیرون نمونید. ‫- باشه. مرسی تونی.
‫[کلوپ کریزی هورس]
‫- نظرت چیه؟ ‫- چی؟
‫- نظرت چیه؟ ‫- اصلا نمی‌شنوم چی می‌گی.
‫تونی و سیل نتونستن بیان. ‫ولی این از طرف ماست. مبارک باشه.
‫- ماتوش، مازراتی‌ها رو دیگه نداری؟ ‫- ورساچه. امتحانش کردی؟
‫نه، من مازراتی رو می‌خواستم.
‫- ورساچه رو امتحان کن. پشیمون نمی‌شی. ‫- باشه، چهار تا بده.
‫- چه خبره؟ چیه؟ ‫- بیا. برو بیرون. زود باش.
‫پسر، من کلی آشنا دارم. ‫بذار به رفیقم کارلو زنگ بزنم.
‫دوباره اینجا ببینمت ‫می‌زنم سرت رو می‌شکنم!
‫به کارلو زنگ بزن!
‫عین بچه‌ان.
‫آره، می‌تونه معصومانه ‫آدم رو قیمه‌قیمه کنه.
‫معمولا فقط رفتاری به نام ‫«رفتار تهدیدآمیز» نشون می‌دن.
‫چون قبلا ثابت کردن بلدن قیمه‌قیمه کنن. ‫الان فقط قیافه‌اش رو میان.
‫چشم بد.
‫این چیه؟
‫طلسم تبتیه. واسه محافظته.
‫می‌دونستم. ‫حدس می‌زدم یه چیزی داری.
‫چیه؟
‫- مگه چیه؟ نماد بوداییه. ‫- خواهر من بودیست بود.
‫- دختره دیوونه است. ‫- آها، پس فکر می‌کنی من هم دیوونه‌ام؟
‫آخه یه‌کم دیوونگیه دیگه. ‫مشکل کاتولیک چیه؟
‫نه که تو خیلی به مسیحیت ‫و کاتولیک عمل می‌کنی.
‫من یه‌کوچولو دعا می‌خونم ‫و صبح‌ها مراقبه می‌کنم.
‫ذهنم و دلم رو در طول روز ‫خیال جمع نگه می‌داره.
‫بودیستی که ماشین‌های ‫صد و پنجاه هزار دلاری می‌فروشه.
‫اولین حقیقت شرافتمندانه اینه که ‫آدم بدونه زندگی یعنی زجر کشیدن.
‫ولی بودا گفته پیروانش باید ‫در غم‌های دنیا شریک بشن.
‫فروش داشته باشی یا نه، ‫یه چیز کوچیکه.
‫- به چی می‌خندی؟ ‫- اینکه اومدی اینجا.
‫- باغ‌وحش؟ ‫- همین که گفتم باغ‌وحش باهام اومدی.
‫چیه؟ بازی ذهنی می‌کنی؟ ‫ها؟ آفرین به تو.
‫یه‌جورهایی.
‫- خوشم نمیاد. ‫- خیلی مهربونی.
‫بلند شدی اومدی.
‫شاید یه‌کم دیوونه باشم.
‫- خبر داری؟ ‫- تا حالا کسی رو مثل تو ندیدم.
‫- تو هم بچه‌هات رو می‌بری باغ‌وحش؟ ‫- آره.
‫الان هم خودت اومدی.
‫بعدا می‌بینمت.
‫- کی بود؟ ‫- آرامشم بود که پرید رفت.
‫خب، چی شد؟
‫رفته بود کریزی هورس، ‫بعد یه مرتیکه اومد بهش گفت:
‫مدیریت عوض شده، ‫قوانین هم عوض شدن.
‫رفتم پرس و جو کردم. ‫اسم یه بابا مولتی‌فلان رو گفتن.
‫یه یارو عضو رسمی تو خانواده سوپرانو ‫مدیر اونجا شده. گفتم وای...
‫- کریس مولتیسانتی؟ ‫- آره، خودشه.
‫کریس رو می‌شناسم.
‫- گفتی اسمت چی بود؟ ‫- ماتوش.
‫معمولا خودم رو درگیر ‫کارهای یه غریبه نمی‌کنم.
‫اگه کارلو داره ضمانتت می‌کنه...
‫- مایلم استثنا قائل بشم و حلش کنم. ‫- ممنون.
‫نگفته بودم رفیقم درستش می‌کنه؟
‫- می‌دونی پدر من کی بود؟ ‫- همون گلف‌بازه؟ تو مسابقات اپن؟
‫من و کریس شریکیم. ‫نگران هیچی نباش.
‫چند روز دیگه تلفنی ‫به کارلو خبر می‌دم.
‫وربوم‌دی هیچ‌جور خرابکاری‌ای رو ‫بین دانش‌آموزان تحمل نمی‌کنه.
‫این سیاست اخراج دانش‌آموز ‫خاطی رو الزامی می‌دونه.
‫بهش گفته بودم.
‫- دیدی؟ ‫- با این اوصاف...
‫بعد از به جا آوردن ‫ارزیابی‌های لازم در این زمینه،
‫تصمیم گرفتیم موقتا تعلیق بشه.
‫این تصمیم بر اساس...
‫عملکرد درسی و ورزشی آنتونی گرفته شده.
‫- گفتین عملکرد درسی؟ ‫- تونسته معدلش رو تا سیزده بالا بیاره.
‫- پس چطور تنبیه می‌شه؟ ‫- پیشنهاد و امیدواریمون اینه که...
‫تنبیه آنتونی توسط ‫والدینش اعمال بشه.
‫- شما که گفتین این رفتار رو تحمل نمی‌کنین. ‫- هر بچه‌ای استثنائیه.
‫- این هم یکی از اصول مدرسه ماست. ‫- مجازات تکمیلی چطور؟
‫یه شکایتی چند سال پیش ‫باعث شد طرح جریمه حذف بشه.
‫- ولی از تیم فوتبال که کنار می‌ره، نه؟ ‫- نه.
‫مطالعات هاروارد و جاهای دیگه ‫نشون داده که وقتی پسرها...
‫در ورزش فعال باشن، ‫احتمال افتشون پایین میاد.
‫به نفعته این لبخندت رو ‫از صورتت پاک کنی.
‫ببینید، من بهش گفتم ‫از تیم می‌ذارنش کنار.
‫- ولی شما الان انگار... ‫- دارین زیر سوال می‌برینش...
‫موضوع فقط استعداد آنتونی توی بازی نیست. ‫توانایی‌های مدیریت و رهبری هم داره.
‫به نظرمون برای خودش و تیم بهتره ‫که ارتباطش با بازی‌ها قطع نشه.
‫- خب، اگه شما صلاح می‌دونین... ‫- اما...
‫با جدیت تمام این حرف رو می‌زنم. ‫اگه خطای دیگه‌ای ازش سر بزنه...
‫این شرایط فورا تغییر می‌کنه ‫و آنتونی اخراج می‌شه.
‫- متوجه شدی آنتونی؟ ‫- بله.
‫- قشنگ پشتمون رو خالی کردی. ‫- چیکار کردم؟
‫گفتن اصلا نمی‌خوان تنبیهش کنن. ‫تو هم کاملا همراهی کردی.
‫من گفتم مجازات تکمیلی بدن.
‫کل این مسخره‌بازی‌ها سر این بود ‫که تیم فوتبال مسخره‌شون بازی رو ببره.
‫ما چندین سال منتظر بودیم تن لشش رو ‫از روی مبل بلند کنه. این که چیز خوبیه.
‫باید قضیه رو داخل خانواده نگه داریم. ‫تو خونه تنبیهش کنیم. پدرش رو در میارم.
‫در کل دو هفته اخیر خوب بوده.
‫- کابوس‌هات چی شد؟ ‫- دیگه ندارم.
‫یه شب خواب دیدم ‫مشعل بزرگ المپیک رو روشن کردم.
‫- به نظرت این نشونه از چی بود؟ ‫- خب...
‫اوضاع کارم که خوبه.
‫فروشم سر به فلک کشیده.
‫بابت عملکرد خوبم توی شرکت...
‫مرسدس بنز آمریکا، ‫بهم لوح تقدیر دادن.
‫- از زندگی اجتماعیت چه خبر؟ ‫- خبر خاصی نیست.
‫البته فعلا.
‫ولی اشکال نداره.
‫حرفی که می‌خوام بزنم یه‌کم حساسه، ‫ولی به نظرم مهمه.
‫هفته پیش که زنگ زدی جلسه رو لغو کنی، ‫صدای یه مردی رو شنیدم.
‫ماشینم خراب شده بود.
‫شاید صدای مکانیک بود.
‫که اینطور.
‫- یه‌کم ناراحت شدم که اینطوری بیان کردی. ‫- ناراحت شدی؟ چرا؟
‫خب، من که پول نمی‌دم ‫تو زاغ سیاهم رو چوب بزنی.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫تو بعد از جداییت از بری و اقدامت ‫به خودکشی اومدی پیشم.
‫چون قراره ازت مراقبت کنم، ‫این سوال رو پرسیدم.
‫به نظرم خیلی غیرحرفه‌ای بود ‫که اینطوری به روم آوردی.
‫خودکشی مسئله‌ایه ‫که من خیلی جدی می‌گیرم.
‫دکتر اورژانس گفته بود ‫فقط فکر به خودکشی دارم.
‫- به نظرت اون صلاحیت تشخیص داره؟ ‫- ماشینم خراب شده بود.
‫باشه.
‫- حرفت رو باور می‌کنم. ‫- ممنونم.
‫- همه‌چی ردیف شد. ‫- دمت گرم پسر.
‫فقط توی کلوپ نمی‌تونی بفروشی. ‫مشتری‌هات رو بیرون ببین.
‫- بیرون کجا؟ ‫- نزدیک کلوپ. تو ماشینت. یا ماشین اون‌ها.
‫یه کوچه پیدا کن... ‫همه این چیزها رو من باید بهت بگم؟
‫اینطوری اوضاع خیلی سخت‌تر می‌شه.
‫واسه همین هم کلی چونه زدم. ‫از چیزهایی مایه گذاشتم که اصلا نمی‌دونی.
‫به وقتش همه‌چی حل می‌شه. ‫چند هفته دیگه برمی‌گردی داخل. غمت نباشه.
‫اگه اینطوریه که... پس همینطوره. ‫می‌بینمت.
‫چیزی یادت نرفته؟
‫چی؟
‫خیر سرم هوات رو داشتم‌ها. ‫مگه من نباید نون بخورم؟
‫چرا، آره. هوات رو دارم.
‫- هر یکشنبه میام اونجا. ‫- ردیفه.
‫من و پدرت برای مجازاتت تصمیم گرفتیم.
‫یک ماه خونه‌نشین می‌شی.
‫نینتندو و دی‌وی‌دی و اسکیتت رو می‌گیریم.
‫- کامپیوتر هم نداری. ‫- کامپیوتر که واسه مدرسمه.
‫- برو دستگاه تحریر رو از زیرزمین بیار. ‫- بابا انداختش دور.
‫پس با خودکار بنویس. ‫اگه اینشتین تونسته، تو هم می‌تونی.
‫تازه باید تو کارهای خونه کمک کنی ‫که این اصلا وظیفه‌ات بود.
‫- باشه. ‫- نگو باشه. چاره‌ای نداری.
‫- اول می‌ری گاراژ قشنگ رو تر و تمیز می‌کنی. ‫- جکی جونیور اونجا رو تمیز کرد.
‫می‌بینی دارم چی می‌گم؟
‫باید از جکی آپریل یاد بگیری. ‫خودت رو جمع و جور کن.
‫پسره تو راتگرز داره پزشکی می‌خونه. ‫ولی همچنان وقت می‌کنه بیاد اینجا کمک کنه.
‫- باید ناودون‌ها رو هم تمیز کنی. ‫-کدوم ناودون؟
‫- روی سقف. ‫- کجاش؟
‫- گوشه‌اش دیگه. همون‌جا که آب جمع می‌شه. ‫- متوجه منظورت نمی‌شم.
‫- سر من رو شیره نمال! ‫- واقعا نمی‌فهمم.
‫لوله‌های آب بارون رو ندیدی؟
‫بیا اینجا.
‫- عالیه. خانم خوب سلیقه دارن. ‫- بیا اینجا!
‫- یه بار بهت گفته بودم. ‫- ولی جکی گفت می‌تونم بیرون کلوپ...
‫- انقدر واسه من اسم نیار. ‫- بیا باهات حرف دارم.
‫به نظرت خنده‌داره؟
‫شرمنده.
‫- تعریف کن چی شد. ‫- به حرفت گوش دادم. بیرون کلوپ بودم.
‫پس حتما بهشون بی‌احترامی کردی.
‫من هیچ غلطی نکردم!
‫اسم من رو آوردی؟ ‫گفتی با کریس حرف زدم؟
‫براشون مهم نبود.
‫فکر نکنم ازت خوششون بیاد.
‫باید برم دستشویی.
‫می‌شه اون چیزه رو بدی؟
‫به پرستار بگو کمکت کنه. ‫واسه همین پول می‌گیرن.
‫شاید دلش به حالت سوخت ‫و بابتش پول نگرفت.
‫الو؟ کلی! سلام عزیزم! ‫خواهرتم. آره.
‫این مهم‌ترین بخششه.
‫دوباره پاستا رو می‌ریزی تو قابلمه. ‫یه‌کم از سس گوجه بهش می‌زنی.
‫با یه‌کم کره.
‫بعد...
‫دوباره می‌ذاریش رو گاز...
‫- چهل و پنج ثانیه قشنگ همش بزن. ‫- چهل و پنج ثانیه؟
‫آره، اینطوری سس قشنگ به خورد ‫ماکارونی می‌ره و جذبش می‌شه.
‫اینطوری طعم می‌گیره.
‫- یه لطفی بکن. ‫- چیه؟
‫یه کلت کمری می‌خوام. ‫البته به کارم نمیادها، ولی...
‫می‌دونی دیگه.
‫- نمی‌خوای تعریف کنی؟ ‫- نه، ردیفه.
‫فقط به نظرم وقتشه... ‫می‌دونی...
‫- دنبال چی هستی؟ ‫- نمی‌دونم. پیشنهاد خودت چیه؟
‫من فقط کافیه بدونم ‫کلتی که دارم کار می‌کنه.
‫یه‌دونه سی و هشت دارم...
‫هیچ‌وقت گیر نمی‌کنه.
‫تازه کوچیکه.
‫ولی اگه می‌خوای کسی رو شیرفهم کنی، ‫باید گنده‌ترش رو ببری.
‫واسه ترسوندن نیست. ‫محض احتیاط می‌خوام.
‫آره، همین سی و هشت رو ببر.
‫همین یکی رو بگیر. ‫من یکی دیگه زیر تخت دارم.
‫چقدر بابتش بدم؟
‫برو پی کارت. ‫پول تو به کار من نیومده.
‫ماکارونی حاضره!
‫آخه داریم شهریه می‌دیم. ‫باید خدمات بگیریم.
‫اگه به نظر اون‌ها نباید ‫انقدر باهاش سخت برخورد بشه...
‫آدم باید به نظر ‫حرفه‌ای‌ها گوش بده، نه؟
‫دیگه چی شد؟ ‫بقیه هفته‌ات چطور بود؟
‫راستش رو بگم، خیلی خوب بود.
‫- چطور مگه؟ ‫- خب، گمونم زندگی همینه دیگه.
‫بعضی وقت‌ها خوبه، بعضی وقت‌ها بد. ‫یه‌سری چیزها میان، یه‌سری می‌رن.
‫- اوضاع تو و کارملا چطوره؟ ‫- یه‌کم بداخلاق بود. ولی حالا خوب شده.
‫شاید واسه اینجا اومدن بود.
‫ممکنه.
‫- خب، به نظرم خوشحال به نظر میای. ‫- آره.
‫- چند روز پیش رفتیم باغ‌وحش. ‫- باغ‌وحش؟
‫خب، دلم می‌خواد هر از گاهی فاصله بگیرم ‫و برم بوی گند گوریل‌ها رو استشمام کنم.
‫خوبه آدم نزدیک طبیعت باشه.
‫- باغ‌وحش باعث شد خوشحال بشی؟ ‫- آره.
‫به نظرم بخش زیادیش ‫به خاطر تو هم بود.
‫خیلی برام وقت گذاشتی.
‫- حالا کم‌کم... داره نتیجه می‌ده. ‫- پیشرفتی که کردی کاملا پای خودته.
‫فقط بستگی داره که چقدر با من ‫و خودت روراست بودی.
‫دارم پیشرفت که می‌کنم.
‫آدم باید در رنج و عذاب دنیا شریک بشه.
‫افکارت یه‌کم به سمت ‫باورهای شرقی گرایش پیدا کرده.
‫- آخه کل زندگیم جرسی بودم. ‫- منظورم از شرق...
‫فرهنگ‌های آسیا بود. ‫مثل بودایی یا تائویی...
‫سون تزو.
‫برات که گفته بودم.
‫باید جلسه رو تموم کنیم.
‫باشه.
‫این سهمم از ماه پیشه.
‫عه، انگار زیاد دادی.
‫خب، یه‌کم بابت پیشرفت‌های ‫این هفته بیشتر دادم.
‫- نمی‌تونم قبول کنم. ‫- پس بده خیریه.
‫تلفنت رو جواب بده. ‫هفته بعد می‌بینمت.
‫- الو؟ ‫- سلام مامان.
‫- سلام جیسون. ‫- حالت چطوره؟
‫- از همه‌شون بدم میاد؟ ‫- از کی؟
‫مراجعه‌کننده‌هام. ‫همه‌شون تو چشم‌هام دروغ می‌گن.
‫نه کارم ذره‌ای براشون مهمه، ‫نه شرایطی که من رو توش می‌ذارن.
‫- واقعا ازشون متنفرن. ‫- ولشون کن. استعفا بده.
‫آخه الان... ‫به نظر فکر خوبی نمیاد.
‫ببخشید.
‫- حال خودت چطوره؟ ‫- من خوبم.
‫می‌خواستم چند تا کتاب گرون بخرم.
‫سلام تون، حالت چطوره؟
‫[بیمه‌ی مانکسو]
‫- چطوری؟ ‫- خب، بنداز.
‫من دنبال هم‌تیمی نیستم.
‫- تونی؟ ‫- حالت چطوره؟
‫- جلویی؟ ‫- نه.
‫کارت بکش.
‫کارت بده.
‫- نباید به پیشنهادم گوش می‌دادی. ‫- در هر صورت می‌خواستم کارت بکشم.
‫بیا اینجا. باهات کار دارم.
‫- اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- خودت هم که اینجایی.
‫- چی؟ ‫- رفته بودم مهمونی دوستم.
‫- من رو آوردن اینجا. خودم نمی‌خواستم. ‫- چند روز پیش دقیقا منظورم همین بود.
‫- پولت رو بردار و از اینجا گمشو برو. ‫- ببخشید.
‫- دیگه نبینم این سمتی پیدات بشه. ‫- نمیام.
‫عاقل شو.
‫- گوشواره‌هات جدیده؟ ‫- آره، خودم واسه خودم گرفتم.
‫- بهت میاد. ‫- همه گردنبند و گوشواره ست دوست دارن.
‫یه‌کم خویشتن‌داری بد نیست.
‫- ولی کریسمس هم نزدیکه، پس... ‫- شاید.
‫- از کانولی دیروز مونده؟ ‫- گمونم خودت جوابش رو بفهمی.
‫مدو هنوز اینجاست؟
‫جکی جونیور بردش شهر ‫تا آئیدا رو ببینن.
‫- «آی‌ایت‌ها»؟ ‫- نمایش موزیکال التون جان رو گفتم.
‫ولی به نظرم راست می‌گفتی تونی. ‫جکی جونیور واقعا غافلگیرم کرد.
‫خیلی آدم محترمی شده. می‌برش شهر. ‫به فرهنگ اهمیت می‌ده. با ای‌جی مهربونه.
‫مادامی که نمرات خوب بگیره، ‫از خیلی از گزینه‌ها براش بهتره.