‫چی رو امتحان کنم؟
‫اکستازی!
‫از کجا گرفتیش؟
‫از دوستت!
‫اون توی کلمبیا چه غلطی می‌کنه؟
‫خوش می‌گذره؟
‫نه به اندازۀ کیتلین.
‫دیدین چقدر داشت نگاهم می‌کرد؟
‫بی‌خیال، پسر.
‫اون اهل اکلاهاماست.
‫خب، جکی، الان عضو انجمن برادران شدی؟
‫توی شعبۀ راتگرز هستم، از سال اول دانشگاه.
‫اومدم اینجا تا تو رو ببینم.
‫بازم اکستازی داری؟
‫برای تو، اولیش مجانیه.
‫فقط به بابات نگو.
‫دیگه اصلاً باهاش حرف نمی‌زنم.
‫همۀ پول‌هاتون رو می‌برم!
‫آره، آره! آره، ای جان!
‫۳۰ بار، اینا مال منه.
‫عه، هنوز تاس‌ها دست اونه؟
‫من صاحب این تاس‌های لعنتی‌ام.
‫داری منو پولدار می‌کنی، رالفی جون.
‫رئیس.
‫حالت چطوره؟
‫چی میل دارید بچه‌ها؟
‫اون مرتیکۀ بی‌ریخت نمیاد یه سلامی بکنه؟
‫این چیه، کت‌وشلوار نو، هان؟
‫- سلام. چطوری؟ ‫- تونی.
‫روبه‌راهی؟
‫چه مرگته؟ رئیس اومده.
‫روی دور شانسم.
‫اگه ادامه بدی، می‌ری روی سنگ مرده‌شورخونه.
‫- سلام، بیا ببینم. ‫- سلام، تون.
‫ببخشید، این مرتیکه...
‫سلام، آنتونی.
‫خوش‌تیپ شدی.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫باشه برای یه وقت دیگه، آنتونی.
‫باشه برای یه وقت دیگه.
‫بیا این لامصب رو بکُشیم ‫و قال قضیه رو بکنیم.
‫اومدم اینجا که خوش بگذرونم.
‫«باشه برای یه وقت دیگه، آنتونی»؟
‫مرتیکه پشت به رئیسش می‌کنه.
‫باورم نمی‌شه.
‫شانس آورد یه گلوله توی اون کلۀ لعنتی‌اش خالی نکردم!
‫از اون لحاظ، تعجب نکن اگه پالی پیشنهادش رو بده.
‫ستارۀ رالفی داره طلوع می‌کنه.
‫همۀ اون اتحادیه‌ها.
‫پالی نمی‌تونه همچین پولی برای ما دربیاره.
‫رالفی خوب پول درمیاره.
‫آدمی مثل اون...
‫افسارگسیخته‌ست.
‫داری از خونه‌ات می‌ری بیرون، ‫یهو مثل جک روبی می‌پره بهت.
‫چرا باید به این کله‌خر لعنتی مشت می‌زدم؟
‫راستش...
‫یه‌کم تعجب کردم.
‫الان می‌خوای به من گیر بدی، هان؟
‫اون به بینگ بی‌احترامی کرد.
‫پس ورودش به اونجا ممنوعه.
‫مغز اون دختر بیچاره رو ترکوند.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫می‌دونم.
‫تراژدی بود.
‫ولی واقعیت اینه که،
‫اون نه فامیل خودت بود، نه فامیل زنت.
‫دوست مخصوصت نبود.
‫رالفی یه عضو رسمیه، تون.
‫با این اوصاف، اون حق داره شاکی باشه.
‫یا سرش رو زیر آب کن یا باهاش خوب شو.
‫فقط دوتا گزینه داری.
‫پیشنهاد می‌کنم به نوعی ازش عذرخواهی کنی.
‫صد سال سیاه همچین کاری نمی‌کنم!
‫یه حرکت علنی بزن که ‫نشون بده کدورتی در کار نیست.
‫بهش...
‫بهش یه سهم از کازینو بهش بده.
‫اون رو با نیویورک شریک‌ایم
‫و نمی‌خوام اون انقدر به «جانی سک» نزدیک بشه.
‫می‌تونی بهش ترفیع بدی، بکنی‌اش فرمانده.
‫همون چیزیه که همیشه می‌خواسته، می‌دونی؟
‫رالفی، فرمانده بشه؟
‫مگه از روی جنازۀ من رد شه.
‫ممنون.
‫تا حالا همچین چیزی دیده بودی؟
‫قیافۀ تونی رو وقتی اون نوشیدنی رو رد کردم؟
‫برای من نوشیدنی بخری؟ گمشو بابا.
‫اون می‌دونست کاری که کرد اشتباه بود.
‫اون رئیسه،
‫می‌تونه هر کاری دلش می‌خواد بکنه.
‫رئیس یا هر چی،
‫نباید روی یه عضو رسمی دیگه دست بلند کنی.
‫«جو مو» از خیابون مالبری، ‫دقیقاً همین وضعیت براش پیش اومد.
‫اون یارو رو که مال برگن شمالیه رو کتک زد.
‫خیلی داستان شد.
‫معلومه.
‫قانون قانونه، وگرنه چی می‌شه؟
‫سنگ رو سنگ بند نمی‌شه.
‫حداقلش اینه که تونی یه عذرخواهی بهت بدهکاره.
‫برای پولی که فقط از ساخت‌وساز توی جیبش گذاشتم
‫باید جلوم زانو بزنه، عوضی.
‫چیه؟
‫فکر می‌کنید از اون گنده‌بک چاق می‌ترسم؟
‫به تو برنخوره‌ها!
‫اگه به‌خاطر دخترش یا خواهرزاده‌ش بود
‫درک می‌کردم
‫ولی این همه شلوغ‌بازی برای یه دختر بی‌کس‌وکار؟
‫حتماً باهاش سَر و سِری داشته.
‫نه.
‫اون می‌دونست تو باهاش سَر و سِر داری.
‫همین دیگه، اون همچین آدمیه.
‫مثل سگی می‌مونه که دوتا استخوون داره.
‫قرار بود برم اونجا...
‫برای روز شکرگزاری، من و «رو»، ‫قرار بود بریم خونۀ تونی.
‫جدی؟
‫گور بابای خودش و بوقلمونش.
‫باید یه رون بوقلمون فرو کنم توی حلقومش!
‫ببین کی رو دیدم که ‫داشت یواشکی از در اضطراری می‌اومد تو.
‫اعضای کلیسام شاید نفهمن
‫که من اینجام تا به گرسنگان غذا بدم.
‫کشیش.
‫روز شکرگزاری مبارک.
‫ای بابا، کی حوصله داره؟
‫عه، بی‌خیال، بوقلمون، سیب‌زمینی شیرین، ‫پای کدوحلوایی؟
‫باید عاشق همۀ اینا باشی.
‫بله، واسه اینه که هیچ‌وقت ‫نسخۀ ایتالیایی‌اش رو تجربه نکردی.
‫بعد سوپ،
‫کوفته‌قلقلی و شکارول،
‫بعدش مانیگوتی تنوری،
‫بعدش خود پرنده.
‫من عاشق مانیگوتی‌ام.
‫بوقلمون‌ها رسیدن.
‫یه چندتا هم اینجا رسیدن.
‫مشکل بوقلمون‌ها اینه که ‫جهت‌یابی بلد نیستن.
‫داشتن می‌رفتن فروشگاه مواد غذایی ولی الان ببین‌شون.
‫این چی بود در مورد رالف سیفارتو شنیدم؟
‫توی کلوپ بهش نوشیدنی تعارف زدی ولی قبول نکرده؟
‫خب؟
‫نوشیدنی رو رد کرد چون یه عوضی نفرت‌انگیزه
‫که توی یه لحظۀ عصبانیت کاملاً به‌جا، مثل سگ زدمش.
‫به‌نظر میاد مشکل جدی‌ای باشه.
‫روز شکرگزاری به تو و خانواده‌ات مبارک.
‫همچنین.
‫روز شکرگزاری مبارک، کشیش.
‫این مال منه؟
‫آه، چه عالی.
‫نگاه کن.
‫اه، لعنتی!
‫چی شده؟
‫اون گوسالۀ لعنتی قراره برای روز شکرگزاری
‫با روزالی بیاد خونه‌مون.
‫عمراً بیاد.
‫مگه من بهش حق انتخاب می‌دم؟
‫اون کثافت لیاقتِ همین پست و مقامی که داره رو هم نداره.
‫عزیزم، می‌دونم دوست نداری...
‫می‌دونم دوست نداری برنامه‌ات شلوغ بشه
‫ولی برای روز شکرگزاری، خیلی خوب می‌شه اگه بتونی...
‫به کارملا بگی میای یا نه.
‫کی قراره بیاد؟
‫به‌جز ما؟
‫نمی‌دونم، پدر و مادر کارم.
‫عالیه.
‫مِدو چی؟
‫خب، روز شکرگزاری، امسال کیا میان؟
‫می‌دونی، همون همیشگی‌ها.
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگ...
‫کریس و اِید.
‫فکر کنم جنیس یکی رو از گروه دعاشون میاره.
‫خاله «رو» و عمو رالف.
‫ولی جکی احتمالاً نمیاد، درسته؟
‫نمی‌دونم، چرا؟
‫یعنی نمی‌شه سؤالِ بدونِ منظور بپرسم؟
‫باشه، سخت نگیر.
‫کلاس دارم، پنج‌شنبه می‌بینمت.
‫باشه، خداحافظ.
‫الو.
‫سلام، کارم، «رو» هستم.
‫خدا، خیلی عجیبه که الان زنگ زدی.
‫تازه با مِدو صحبت می‌کردم،
‫‌پرسید جکی برای شام روز شکرگزاری میاد یا نه.
‫عه، جدی؟
‫جکی هم الان در مورد اون ازم پرسید.
‫شاخک‌هام تیز شدن.
‫امان از دست تو و اون رمان‌های عاشقانه‌ت، روزالی.
‫فکرش رو بکن چه بچه‌های خوشگلی
‫از این دوتا به دنیا میاد. با اون ژن‌ها!
‫یادته وقتی مِدو به دنیا اومد، چی گفتیم؟
‫آره، ما خیلی چیزها گفتیم، رو.
‫یه لطفی بکن، روی اون تارت بادومت تمرکز کن، باشه؟
‫من روت حساب می‌کنم.
‫دارم دنبال دستورش می‌گردم.
‫باشه، خداحافظ.
‫اینم بوقلمون.
‫وای خدا، خیلی بزرگه.
‫خوبه، امسال دارم به یه لشکر غذا می‌دم.
‫نه به اون تعدادی که فکر می‌کنی.
‫باید به روزالی زنگ بزنی و کنسل کنی.
‫روز شکرگزاری؟ چرا؟
‫کاری که می‌گم رو بکن، باشه؟
‫بسه هر چی مثل خانوادۀ جتسون‌ها
‫برای شام میان خونۀ آقای اسپیسلی.
‫تازه باهاش حرف زدم، چی بهش بگم؟
‫باشه، خودم زنگ می‌زنم.
‫ولی بهانۀ من ‫اصلاً در حد و اندازۀ بهانۀ تو، قشنگ در نمیاد.
‫لعنت بهت، تونی.
‫چیه؟ هنوز معده‌ته؟
‫دکتر آکاوی؟
‫گلوریا تریلو، گلوب مرسدس.
‫گوش کن، یه اس-۶۰۰ مدل ۲۰۰۱ کارکرده همین الان رسید.
‫شما اولین نفری بودی که به ذهنم رسید.
‫پکیج تِریم چوب، جی‌پی‌اس با همه‌چی.
‫فقط ۱۲۰۰۰ کیلومتر کار کرده.
‫فکر نکنم تا شنبه بمونه.
‫فردا؟
‫عالیه.
‫نه، ببخشید، نمی‌تونم، موقع ناهار جلسۀ فروش داریم.
‫باشه، می‌بینمت...
‫خداحافظ.
‫منتظر کسی هستی که اون توئه؟
‫وقت ملاقات دارم.
‫به جفت‌مون هم‌زمان وقت داده؟
‫من معمولاً پنج‌شنبه میام،
‫ولی به‌خاطر تعطیلات مجبور شدم نوبتم رو عوض کنم.
‫این زمانیه که من معمولاً میام.
‫دارم سعی می‌کنم سیگار رو ترک کنم.
‫قاتل زنجیره‌ای هستم.
‫۷تا رابطۀ عاشقانه رو به قتل رسوندم!
‫ببین، حالا که دیگه اومدی.
‫نظرت چیه نوبت منو بگیری؟
‫عه، نه، نه، نمی‌تونم این کار رو بکنم، نه.
‫این می‌شه کار خوب امروز من.
‫خطا کردی!
‫تقریباً مطمئنم گفتی سه‌شنبه.
‫جدی؟
‫هفتۀ بعد همین موقع برمی‌گردم و...
‫مشکلی نیست.
‫بهش گفتم می‌تونه نوبت منو بگیره.
‫راستش، یه‌کم برام سخته که...
‫توی ساعت کاری‌ام وقت گیر بیارم.
‫دیدی؟
‫من...
‫می‌تونم امشب ساعت ۷ ببینمت.
‫باشه، باشه، ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫دیدی چقدر راحت بود؟
‫این‌جوری خبر دادن توی این فرصت کم خیلی بده،
‫ولی الان داشتم با مامانم تلفنی حرف می‌زدم.
‫چی شده؟
‫بابام...
‫جواب آزمایش‌هاش نگران‌کننده بوده.
‫یه چیزی مربوط به گلبول‌های سفید خونش.
‫وای خدا.
‫آره دیگه.
‫باید آزمایش‌های بیشتری انجام بدن
‫تا بتونن از تشخیص مطمئن بشن.
‫مامانم فقط می‌خواد یه روز شکرگزاری آروم داشته باشه.
‫گفت که خودشون دوتایی برگزار می‌کنن، ولی...
‫باید با خانواده‌شون باشن.
‫خیلی حس بدی دارم که انقدر دیر بهت خبر دادم.
‫این چه حرفیه؟ فقط کاش کاری از دستم برمی‌اومد.
‫ممنون، رو، خیلی لطف داری.
‫البته، هر وقت خبر جدیدی شد بهت می‌گم.
‫باشه، مراقب خودت باش، عزیزم.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫بابای کارم، مریضه.
‫مجبور شد روز شکرگزاری رو کنسل کنه.
‫ساعت ۳ صبح بود.
‫بوووم... کاملاً بیدار شدم.
‫اتفاق به‌خصوصی افتاده؟
‫یه مشکل مدیریتی‌ـه.
‫یه موقعیتی با یه زیردست پیش اومده.
‫یه بخشی‌اش تقصیر منه.
‫ولی اونم نباید اون کار رو می‌کرد.
‫چی بود؟
‫می‌تونی بهم بگی؟
‫اون باعثِ...
‫بازنشستگی زودهنگامِ...
‫یه نفر دیگه شد.
‫جزئیاتش مهم نیست، گند زد.
‫در حالت عادی، من فقط، می‌دونی...
‫می‌فرستادمش پی کارش.
‫ولی اون یه نیروی کار خیلی باارزشه.
‫یه رابطۀ شخصی، قضیه رو پیچیده کرده؟
‫داشتم اون...
‫اون کتابی که در موردش بهم گفتی رو می‌خوندم.
‫«هنر جنگ» اثر سون تزو.
‫اون یارو...
‫یه ژنرال چینی، اون کتاب رو ۲۴۰۰ سال پیش نوشته.
‫و بیشترش هنوزم کاربرد داره.
‫قدرت دشمن رو خنثی کن.
‫مجبورش کن خودش رو نشون بده.
‫باید بپرسم...
‫در معرض نوعی خطر هستی؟
‫نه، می‌شه ادامه بدم؟
‫بیشتر آدم‌هایی که من می‌شناسم، ‫شاهزادۀ ماکیاولی رو می‌خونن.
‫یه‌بار به کارملا گفتم بره خلاصه‌ش رو بگیره...
‫اون بدک نیست.
‫ولی در رابطه با استراتژی، این کتاب خیلی بهتره.
‫ببین، می‌خواستم راجع‌به اون دختره ازت بپرسم.
‫اون زنی که امروز اینجا بود.
‫فروشندۀ مرسدس.
‫بابت اشتباهی که پیش اومد معذرت می‌خوام.
‫یکی مثل اون برای چی به روان‌پزشک نیاز داره؟
‫من نمی‌تونم در مورد یه بیمار دیگه حرف بزنم.
‫آخه...
‫آدم رو به فکر فرو می‌بره، همین.
‫دیروقت شده، هوا تاریکه.
‫می‌خوای تا ماشینت همراهت بیام؟
‫نه، ممنون.
‫یه‌کم کار عقب‌افتاده اینجا دارم که باید انجام‌شون بدم.
‫کسی لاک‌پشت می‌خواد؟
‫هوم؟
‫آرون، عزیزم.
‫هی!
‫چیه؟
‫عه.
‫کی داره برنده می‌شه؟
‫نه که تو می‌دونی کی داره بازی می‌کنه!
‫اتفاقاً می‌دونم.
‫دیترویت هر عید شکرگزاری بازی می‌کنه.
‫چه حیف شد بری سندرز بازنشسته شد.
‫اون واقعاً آدم نازنینی‌ـه.
‫ای‌جی، به بابات و بابابزرگت گفتی
‫چطوری وقتی توی «کنی راجرز» گارسون بودم، بهش سرویس دادم؟
‫کلنل سندرز.
‫نه، توی کنی راجرز، بری سندرز.
‫آره، بهش سرویس داد.
‫آره!
‫ببین...
‫آره!
‫سلام.
‫مِدو، می‌دونی که تو رو ‫ بیشتر از هر چیزی توی این دنیا دوست دارم، درسته؟
‫بابا، چی می‌گی برای خودت؟
‫می‌دونم اخیراً رابطه‌مون خیلی خوب نبوده
‫فقط...
‫هر وقت اتفاقی برات افتاد...
‫دوستان، یالا، شام!
‫برو.
‫ولی خداییش این یه‌جورایی سبب خیر شد.
‫دوتا پسرم...
‫نگران سس بودم، ولی...
‫رالف، عزیزم، حالت خوبه؟
‫به مانیگوتی‌ات دست هم نزدی.
‫خوبم، ای خدا، ول‌مون کن! چند بار بگم؟
‫جکی، عزیزم، اگه نمی‌خوای مجبور نیستی برای دسر بمونی.
‫ای خدا! یه‌کم ادب داشته باش.
‫مگه نشنیدی چی گفت؟
‫اشکالی نداره.
‫نظرت چیه بری ببینی...
‫مِدو می‌خواد بره سینمایی جایی؟
‫باشه، مامان.
‫شام خوبی بود.
‫یه ترفند باحال بهت یاد می‌دم.
‫یه تیکه از کبریت رو بشکن،
‫بذار توی سوراخ پیچ،
‫این‌جوری رزوه‌ها یه چیزی دارن که بهش گیر کنن.
‫جدی؟
‫آخه من چسب المر زدم ‫ولی دستگیره بازم افتاد.
‫اصلاً ولش کن.
‫نارکولپسی (خواب‌تازش) یه اختلال خوابِ ‫ مورد تأیید انجمن اختلالات خواب هستش.
‫شوخی‌بردار نیست.
‫داره وقت ساندویچ‌های بوقلمون می‌شه!
‫می‌رم بازم قهوه بذارم.
‫وای خدا، یعنی کیه؟
‫«جانیِ بوستون»‌ـه، از دست تو مامان!
‫من باز می‌کنم.
‫سلام.
‫سلام!
‫جکی، سلام!
‫به گمونم اینجا همه رو می‌شناسی
‫به‌جز آرون، دوست جنیس.
‫سلام، آرون.
‫خبر خوب رو شنیدی؟
‫مسیح برگشته!
‫بشین، می‌خوایم ساندویچ بوقلمون بخوریم.
‫ممنون، من شام خوردم.
‫گفتم بیام ببینم مِدو برنامه‌ای داره یا نه.
‫بریم سینما یا هر چی.
‫چرا که نه؟ من می‌خواستم برم خونۀ هانتر اینا.
‫می‌خوای بیای؟
‫فرقی نداره.
‫زود میام پایین.
‫یه سوپرانو و یه آپریل.
‫خب، مدرسه چطوره؟ همه‌چی روبه‌راهه، آره؟
‫آره، معدلم این ترم رفته بالا.
‫چرا بی‌خیال نمی‌شی و نمیای مهمونیِ داو اینا؟
‫هانتر منتظرمه.
‫می‌تونیم کل آخر هفته رو با هم باشیم.
‫مجبور نیستیم کار خاصی بکنیم.
‫باید درس بخونم.
‫مگه تو هم میان‌ترم نداری؟
‫دیگه اصلاً نمی‌رم.
‫چی؟
‫چرا؟
‫شیمی آلی؟
‫نوکلئوتید و این کوفت‌ و زهرمارها.
‫می‌خوای بدونی به چی علاقه دارم؟
‫مُد مردونه.
‫نه اون بخش سوسول‌بازی‌اش، ‫ولی دوست دارم «هوگو باس» بشم.
‫تا حالا به این فکر کردی که به دانشگاه فلوریدا ‫درخواست بدی؟
‫می‌گن دانشگاه خوبی برای این‌جور چیزهاست.
‫قبول کن دیگه! بیا بریم مهمونی داو.
‫خیلی دلم می‌خواد باهات باشم.
‫نمی‌تونم، جکی.
‫چیه؟
‫با من نمیای، ولی با اون پسر سیاه‌پوسته می‌رفتی؟
‫این‌طور نیست که نخوام بیام.
‫آسیب دیدم.
‫فقط یه‌کم بهم زمان بده، باشه؟
‫به‌عنوان گوشه‌های خیابان
‫سنگ‌تراشی و خشمِ فرو ریخته‌اند.
‫...هدیۀ کریسمس...
‫سه شاتل باقی مانده...
‫داره دیوونه‌م می‌کنه! روزالی و بقیه‌شون!
‫به این زودی دارن کترینگ استخدام می‌کنن.
‫ما وقتی ازدواج کردیم جَوون بودیم، ولی اون دوتا؟
‫از نظر احساسی اونا خیلی از ما جَوون‌ترن.
‫تا اون‌موقع...
‫این‌جوری هیجان‌زده می‌شید.
‫کوپه‌ها و کانورتیبل‌های مرسدس-بنز.
‫تونی، می‌شنوی؟
‫خیال دارم یکی از اونا بگیرم.
‫چی؟ یه مرسدس؟
‫بگیرش، ماشین قشنگیه.
‫شنیدی؟
‫تونی دعوت رالف رو برای روز شکرگزاری پس گرفت.
‫شوخی نکن.
‫عجب!
‫تونی دیدِ کلی به قضیه داره.
‫عه، پالی کوچولو.
‫سلام، تون.
‫این عوضی باهات خوب رفتار می‌کنه؟
‫گله‌ای ندارم.
‫خب...
‫اوضاع اونجا با دوست‌مون چطوره؟
‫فرقی نکرده، می‌دونی...
‫در مورد من چی می‌گه؟
‫به من؟ هیچی، نفهم نیست که.
‫ولی هنوز داره اذیتم می‌کنه،
‫سرِ این قضیه که از من دستور می‌گیره.
‫الان هم که قضیۀ تو و اون و ‫مزخرفات دیگه هم پیش اومده.
‫کار تو اینه که کار منو راحت‌تر کنی.
‫من گله نمی‌کنم، خودت ازم پرسیدی.
‫اون آدم کلافه‌کننده‌ایه.
‫نمی‌دونم قراره چی بشه...
‫ولی قول نمی‌دم اون رفتنی باشه.
‫مسئله فقط اون نیست.
‫این معاملۀ فریون...
‫ما وسط یه نوسازی اساسی توی خونه‌ایم،
‫دوتا بچه دارم که به‌زودی می‌رن دانشگاه.
‫ببین، طاقت بیار، داری خوب پیش می‌ری.
‫کبودی زیر چشم‌هاش رو دیدی؟
‫استرس داره جونش رو می‌گیره.
‫آره.
‫شاید شغل کوفتی منو می‌خواد.
‫این روز شکرگزاری یه مسئلۀ حیثیتی‌ـه
‫چون همه توی تگزاس، روز بوقلمون دو سال پیش رو یادشونه...
‫مطمئنی نمی‌خوای بخوری؟ یه‌کم بوقلمون مونده.
‫نه، ممنون، عزیزم.
‫جانی، لطفاً، بلند نشو.
‫دارم می‌رم فیزیوتراپی، عزیزم.
‫قبلاً ورزشکار خوبی بود، بیچاره.
‫آسیب وحشتناکی به مفاصلش وارد شد.
‫شنیدی با روز شکرگزاری چی‌کار کرد؟
‫خوب نیست، رالف.
‫می‌شه لطفاً بهم بگی من با این یارو چی‌کار کردم؟
‫نوشیدنی‌اش رو رد کردم؟ تشنه‌ام نبود!
‫رالف.
‫از وقتی از میامی برگشتم، ولم نمی‌کنه!
‫دارم مثل خر، پول در میارم براش
‫ولی این کثافت بازم دو قورت و نیمش باقیه.
‫تازه می‌گیره منو می‌زنه؟
‫دارم جدی می‌گم، جان،
‫اون گزینه‌های زیادی برام باقی نذاشته.
‫دیوونه‌بازی در نیار!
‫اگه می‌خوای خودکشی کنی، قرص بخوری خیلی راحت‌تره.
‫اگه بخوام خانواده‌ام رو عوض کنم
‫به‌نظرت کارماین چی می‌گه؟
‫بیام پیش شماها.
‫کارماین تو رو نمی‌شناسه.
‫تو می‌تونی بهش بگی.
‫رالف، گوش کن چی می‌گم.
‫به‌عنوان یه دوست...
‫می‌دونم تونی بعضی وقتا بدقلق می‌شه.
‫پدرش هم همین‌طور بود، عموش،
‫اونا همیشه به یکی نیاز دارن که بد جلوه‌ش بدن.
‫ولی نیویورک و سوپرانوها روابط دیرینه‌ای دارن
‫و این قرار نیست عوض بشه،
‫نه برای تو و نه برای هیچ‌کس دیگه.
‫می‌خوای رُک بگم؟
‫خودت با اون دختره این بلا رو سر خودت آوردی.
‫اولاً، حقش بود.
‫دوماً، منو زد.
‫و اون بچه‌ای که حامله بود مال من نبود.
‫تقصیر اون کوکائین لعنتی بود،
‫اصلاً نباید اون کوفتی رو شروع می‌کردم.
‫میامی لامصب، خیلی اوضاعش خر تو خر‌ـه.
‫برو از آنتونی عذرخواهی کن.
گیج بودم، قبول دارم،
‫و به‌خدا قسم دیگه این کار رو نمی‌کنم.
‫«تونی، شرمنده‌ام.»
‫برو بابا! چه فایده‌ای داره؟
‫شاید جونت رو نجات بده!
‫اون منو زد!
‫اون اشتباه کرد، باور کن، خودش می‌دونه.
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم مردم پشت سرم می‌خندن؟
‫من با تونی حرف می‌زنم، مطمئنم جبرانش می‌کنه.
‫الان دیگه چطوری؟
‫نمی‌دونم.
‫قبول می‌کنی کاپوی گروهت بشی؟
‫نه، نه، نمی‌کنم، عمراً.
‫رالف سیفارتو اومده بود.
‫چی می‌خواست،
‫یه جت با باک پر و یه سفر امن پیش پاپ؟
‫از وقتی اون شام رو کنسل کردی ترسیده.
‫اگه حریفت عصبانیه، عصبانی‌ترش کن.
‫آره، خب،
‫اون می‌خواد عذرخواهی کنه.
‫عه، جدی؟
‫این‌جوری قضیه تموم می‌شه؟
‫اگه صادقانه باشه
‫شاید منو از یه تصمیم خیلی ناخوشایند راحت کنه.
‫می‌دونی، چیزی نمونده تا کلنگ بلوار ساحلی رو بزنن.
‫داریم از میلیون‌ها دلار حرف می‌زنیم، تونی.
‫به هیچ‌کدوم‌مون ضرر نمی‌زنه ‫که یه رابط اونجا داشته باشیم
‫که حس کنه قدرش رو می‌دونن.
‫کلی می‌گم.
‫بد نیست یه استخوون جلوش بندازی.
‫مثلاً چی؟
‫کاپو بشه؟
‫عمراً!
‫هیچ‌وقت.
‫شنیدی که چی‌کار کرده.
‫اون دختر بیچاره تازه ۲۰ سالش شده بود.
‫کاپویی چیزی بود که اون گفت.
‫من بلافاصله آب پاکی رو ریختم روی دستش.
‫ولی اون زن بی‌کس‌وکاری بود، تونی.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ‫ با هیچ‌کس در مورد اون موقعیت حرف بزنم.
‫فهمیدی چی می‌گم؟
‫فقط یه پیشنهاد بود،
‫که اوضاع آروم بمونه.
‫اگه اشتباه می‌کنم بگو،
‫مگه نگفتی قرار نیست دخالت کنی؟
‫دوتا دوست نمی‌تونن با هم حرف بزنن؟
‫من باهاش حرف زدم، خیلی خوشحاله که می‌خوای ببینیش.
‫عالیه، خودش اینو گفت؟
‫عالیه.
‫خبر خیلی خوبیه.
‫دیدی بهت گفته بودم؟
‫ببین، یه چیز دیگه،
‫اون چی‌کار می‌کنه که این قضیه رو درست کنه؟
‫فقط باهاش حرف بزن.
‫نشون داد که خیلی آماده‌ست که یه‌جوری حلش کنه.
‫ممنون، ممنون.
‫هر چی باشه قبوله.
‫ممنون، ممنون.
‫عه، فابیان!
‫تو چرا قبل از ظهر، شال و کلاه کردی؟
‫دارم اسباب‌کشی می‌کنم،
‫می‌رم خونۀ داو.
‫پسر کلاهی؟
‫آره، توی یگان ذخیرۀ ارتش بوده و خبرش کردن.
‫خدا پشت و پناه آمریکا باشه، نه؟
‫ببین، اگه اکستازی کم آوردی،
‫من یه آشنا دارم.
‫اکستازی؟
‫چیه؟
‫دارم سعی می‌کنم بهت لطف کنم.
‫و محض اطلاعِت،
‫اون مسخره‌بازی‌ای که پدرزن آینده‌ت ‫توی روز شکرگزاری در آورد،
‫برای این بود که می‌دونست من قصد داشتم نَرَم اونجا.
‫داره سعی می‌کنه آبروداری کنه.
‫برای همین به خفّت افتاد و به زنش گفت به مادرت دروغ بگه.
‫هر چی لازم داشتی، بهم زنگ بزن.
‫بچۀ خوبی باش.
‫اون زن ۵۰ سالشه.
‫یه وقتایی فقط می‌خوام توی صورتش داد بزنم،
‫«انقدر ننال، بیخود نیست شوهرت ولت کرد!»
‫سرپرستش چپ‌چپ بهش نگاه می‌کنه.
‫ساعت ۳ صبح هم زنگ می‌زنه به من.
‫می‌خواد بهم بگه وقتی هفت سالش بوده
‫از دوچرخه‌ش افتاده و باباش بهش خندیده.
‫به شمارۀ اضطراری‌ات زنگ می‌زنه؟
‫نه، مسئله این نیست، الیوت!
‫بلد نیستی کجا به بحث ورود کنی!
‫بهم تعرض شده.
‫تو احساسات خودت رو داری ولی کیه که حرف‌هات رو بشنوه؟
‫درسته، گندش بزنن!
‫مجبورم بشینم روی صندلی‌ام...
‫و چندین ساعت، غصۀ این جماعت رو بخورم
‫با همۀ مشکلات‌شون...
‫و بعضی‌ از مشکلات‌شون خیلی واقعی و خیلی جدی هستن،
‫و متأسفم،
‫اهمیت می‌دم، واقعاً برام مهمه،
‫ولی گاهی سخت می‌شه.
‫دلم می‌خواد بگم: «منم درد دارم!»
‫خوبه، درسته.
‫واسه همینه که اینجایی.
‫ببخشید، الیوت.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫تو چنین ضربۀ روحی‌ای رو پشت سر گذاشتی.
‫ارادۀ فوق‌العاده
‫و تواناییِ درونیِ فوق‌العاده‌ای می‌طلبه
‫که آدم بتونه توی شرایط تو، کارش رو ادامه بده.
‫ممنون، الیوت.
‫سعی‌ام رو می‌کنم، واقعاً می‌گم.
‫فقط گاهی سخته.
‫و مراجعه‌کننده سوپرانو؟
‫اون چطوره؟
‫پیشنهاد داد تا ماشینم منو همراهی کنه.
‫نزدیک بود جلوش بزنم زیر گریه.
‫ای خدا.
‫کریس.
‫پالی.
‫رالفی.
‫می‌خواستی منو ببینی؟
‫آره، تونی.
‫برای چی؟
‫می‌دونی...
‫که عذرخواهی کنم.
‫عه.
‫بشینم؟
‫خیلی کوکائین می‌کشیدم.
‫یه چیزهایی گفتم و یه کارهایی کردم...
‫که بابت‌شون متأسفم.
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫چی‌کار کردی؟
‫بی‌ادبی کردم
‫وقتی بهم نوشیدنی تعارف کردی.
‫و به بینگ بی‌احترامی کردم.
‫و اون دختره...
‫اون اتفاق نباید می‌افتاد.
‫همون‌طور که گفتم...
‫خیلی کوکائین می‌کشیدم.
‫ولی اون رو کنار گذاشتم و...
‫ختم کلام و...
‫معذرت می‌خوام، تونی، باشه؟
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫سلام.
‫چطوری، جی؟
‫سلام، جی.
‫زنم چندتا ساندویچ بوقلمون درست کرده اگه کسی می‌خواد.
‫من هنوز از روز شکرگزاری یه‌کم نفخ دارم.
‫روز شکرگزاری ۱۹۸۲.
‫بوقلمون لعنتی، مثل بتونه توی روده‌هامه.
‫هیچی حرکت نمی‌کنه.
‫می‌خوای برم داروخونه برات داروی ملیّن بگیرم؟
‫نه، از اون داروها متنفرم.
‫شاید یکی با کاهو و کرنبری امتحان کنم.
‫رالف هست؟
‫هنوز نیومده.
‫می‌خوای بهش زنگ بزنم؟
‫بی‌خیال، بیاید از سکوت لذت ببریم، هان؟
‫پس از دهه‌ها برنامه‌ریزی، امروز در شهر نیوآرکِ نیوجرسی
‫برای موزۀ علوم، و ترابری،
‫و بلوار ساحلی
‫- کلنگ‌زنی شد. ‫- سلام، رالفی.
‫بیا تو، داره تلویزیون می‌بینه.
‫این پروژه چندین بار به تعویق افتاد
‫و دلیل آن درگیری‌های سیاسی...
‫هیچی، بهم هیچی نداد.
‫یه لحظه، نگاه کن، بلوار ساحلی بالأخره کلنگ خورد.
‫برای بردنِ پول‌ها به بولدوزرهای خودمون نیاز داریم.
‫هیچی، جان.
‫نه یه تشکر، نه یه عذرخواهی، هیچی!
‫آروم باش، سخت نگیر.
‫اون گذاشت من مثل یه خدمتکار اونجا وایستم...
‫التماس کنم، تعظیم کنم!
‫کثافت حتی دعوتم نکرد بشینم.
‫اینا همه‌ش فیلمه، بخشی از بازیه.
‫گور بابای بازی، اون کارش تمومه.
‫تو احمقی چیزی هستی که میای اینجا ‫از این حرفا جلوم می‌زنی؟
‫دیگه برام مهم نیست!
‫من زندگی‌ام رو پای این شغل گذاشتم،
‫اون‌وقت اینه مُزد زحماتم؟
‫سیلویو دانته پشت خطه.
‫می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫بهش بگو بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫اونا بچه‌های منن.
‫جداً نمی‌تونی...
‫نمی‌تونی...
‫خیلی متأسفم!
‫در رو بستی؟
‫ای خدا! تو از بابی بدتری.
‫کسی دید اومدی تو؟
‫آره.
‫گور باباشون.
‫دیگه برام مهم نیست.
‫برات یه‌کم بوقلمون مونده و مخلفات آوردم،
‫مانیگوتی.
‫مال خودت.
‫من هر چی بخورم دفع می‌شه.
‫و این سرما... ‫الان باید توی بوکا می‌بودم.
‫سرما؟
‫اینجا مثل جنگل آمازونه!
‫ترموستات چی می‌گه؟
‫بهش دست نزن!
‫باشه.
‫عجب!
‫داری زهره‌ترکم می‌کنی.
‫فکر از دست دادنت...
‫بابابزرگ...
‫هیچ‌وقت برای کسی به اسم تریلو کار نکرده؟
‫صاحب یه کارگاه چوب‌بری بوده باشه.
‫پدر من یه استاد سنگ‌تراش بود،
‫هیچ‌وقت چوب نمی‌بُرید.
‫پس پیمانکار مثلاً؟
‫آپارتمان‌های باغ‌دار نمی‌ساخت؟
‫یکی به اسم تریلو بود، هفت‌تا دختر داشت.
‫یادم نمیاد.
‫فکر می‌کردم می‌خوای ‫در مورد رالف سیفارتو ازم مشورت بگیری.
‫نظری داری؟
‫مگه جز نظر، چیزی برام مونده؟
‫توی بد هچلی افتادی.
‫جیجی بچۀ خوبیه، ولی نباید اون رو اونجا می‌ذاشتی.
‫اون قویه، خوب پول در میاره،
‫خیلی هم محترمه.
‫نه بین اون گروه.
‫برای اونا یه غریبه‌ست که اومده دخالت کنه.
‫بهش اعتماد ندارن، تضعیفش می‌کنن.
‫علاوه بر اون، ‫حالا رالف هم داره توی گوش‌شون وزوز می‌کنه.
‫هر لحظه ممکنه یه شورش راه بیفته.
‫خب، اگه جیجی رو بردارم
‫چه پیامدی برای من داره؟
‫نشون می‌ده تکلیفت با خودت مشخص نیست و دو دلی.
‫دقیقاً.
‫اصلاً کی رو می‌تونم جایگزینش کنم؟
‫همۀ اینا سؤال‌های خوبی‌ان.
‫عالیه، جواب لعنتیش چیه؟
‫کی گفته جوابی هست؟
‫رئیس‌بودن همینه،
‫کشتی رو به بهترین شکلی که بلدی هدایت می‌کنی.
‫گاهی آرومه، گاهی به صخره می‌خوری.
‫در این بین،
‫هر جا که بتونی از مسیر لذت می‌بری.
‫چقدر دیگه، رئیس؟
‫باید برم دستشویی!
‫یا خدا.
‫به چی زل زدی، لامصب؟ زنگ بزن اورژانس.
‫نبض نداره.
‫تسلیت عرض می‌کنم.
‫تسلیت می‌گم.
‫ممنون، تونی.
‫مرد خوبی بود.
‫هیچ‌وقت پشت سر کسی بد نگفت.
‫ممنون، تونی.
‫تسلیت عرض می‌کنم.
‫خیلی وحشتناکه.
‫اون مرد جَوونیه.
‫بیماری قلبی...
‫قاتل خاموش.
‫هی، راه‌های بدتری هم برای مردن هست.
‫آره ولی آخه... روی توالت؟
‫خیلی تحقیرآمیزه.
‫الویس هم این‌جوری مرد.
‫اون یارو توی هالیوود هم همین‌طور.
‫دان یه چیزی...
‫تهیه‌کنندۀ «سیمپسون‌ها».
‫خب، یه جای خالی هست.
‫کلی هم کار داریم.
‫برنامه‌ای برای جایگزین‌کردنش داری؟
‫وحشتناکه، اتفاق وحشتناکیه.
‫یارو هفته‌ای دوبار می‌اومد اینجا.
‫یکشنبه‌ها بچه‌ها و خانواده‌ش رو می‌آورد.
‫آرتی، سلام، تون.
‫باید برم شونۀ خوکم رو بچرخونم.
‫می‌خواستی منو ببینی؟
‫بشین.
‫تصمیم گرفتم تو رو فرمانده کنم.
‫جدی؟
‫عالیه.
‫عه، خیلی عالیه.
‫آنتونی، پشیمون نمی‌شی.
‫ممنون.
‫چیه؟
‫دلم می‌خواد بگی...
‫که لیاقتش رو داشتم،
‫نه اینکه فقط...
‫به‌خاطر این بوده که یکی یبوست داشته و از دنیا رفته.
‫قراره خیلی بیشتر پول در بیاری، رالفی،
‫پس سؤال نپرس.
‫می‌خواستی فرمانده بشی؟ فرمانده شدی.
‫ممنون، تونی، حق با توئه.
‫خیلی وقته اینو می‌خواستم.
‫خب...
‫به قول معروف...
‫مراقب باش چی آرزو می‌کنی، شاید بهش برسی.
‫خب، هوم...
‫قراره با هم یه نوشیدنی بخوریم یا نه؟
‫قضیۀ این ماجرا چیه که می‌گن...
‫تونی با رالف سیفارتو دعوا کرده؟
‫مربوط به عید شکرگزاری می‌شه.
‫من اونجا بودم.
‫چی؟ خونۀ تونی؟
‫وای، روز شکرگزاری؟
‫بعد از شام رفتم، که مِدو رو ببرم بیرون.
‫هنوز بهش پیشنهاد ندادی؟
‫خیلی خوشگله.
‫باشه، ولی هنوز بهش پیشنهاد ندادی؟
‫می‌میره برام، پسر.
‫هنوز بهش پیشنهاد ندادی.
‫نمی‌دونم اصلاً کار هوشمندانه‌ایه یا نه.
‫اون دختر تونی سوپرانوئه.
‫جکی، بیا بریم، «واسر»، اون گروه موسیقی‌...
‫بیا، یا شرط رو دو برابر می‌کنیم یا هیچی نمی‌گیری.
‫باشه، بچین‌شون.
‫گفتی قراره منو ببری.
‫برو بشین.
‫هاهاها!
‫بچه‌ننۀ عوضی.
‫مِدو!
‫لعنتی!
‫هی، نه!
‫مِدو!
‫وای خدا، گندش بزنن، مِدو!
‫جکی!
‫خدایا! مِدو، حالت خوبه؟
‫فکر کنم.
‫- یواش. ‫- آخ!
‫چی شده؟
‫کیفم گیر کرده.
‫شماها حال‌تون خوبه؟
‫ما خوبیم.
‫ما کاملاً خوبیم، کسی آسیب ندید.
‫لاستیک ترکید.
‫ولی ماشینت...
‫گور بابای ماشین، زنگ می‌زنم می‌گم دزدیدنش.
‫وای خدا، جکی، واقعاً شرمنده‌ام.
‫مهم اینه که حال خودت خوبه.
‫نمی‌دونم اگه تو آسیب می‌دیدی باید چی‌کار می‌کردم.
‫نزدیک بود بمیری.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫باید همون‌طور که می‌خواستی می‌بردمت واسر.
‫ولی تو اون ماشین رو دوست داشتی.
‫اشکالی نداره.
‫خب دیگه، بیا برسونمت خونه.
‫نه...
‫می‌خوام با تو بیام.
‫مطمئنی؟
‫و می‌تونیم براتون...
‫خب، خوب به‌نظر میاد...
‫خیلی‌خب.
‫کارتم رو بهتون می‌دم.
‫ساعت ۱۰ اینجا هستم.
‫- خیلی‌خب. ‫- حله؟ خوشحال شدم از آشنایی‌تون.
‫همچنین.
‫سلام.
‫تویی!
‫چشمم...
‫یکی از اینا رو گرفته بود.
‫سلیقۀ خوبی داری.
‫اشکالی نداره برای یه دور آزمایشی ببرمش؟
‫باید یکی از نماینده‌های فروش، همراهت باشه.
‫کسی هست که وقتش خالی باشه؟
‫دیل؟
‫بله؟
‫من دارم می‌رم بیرون.
‫۶۰۰.
‫الو؟
‫جنیفر، گلوریا تریلو هستم.
‫واقعاً متأسفم، ولی امروز نمی‌تونم بیام.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره، آره، چیزی نیست.
‫خب...
‫خوشحالم که زنگ زدی.
‫می‌خوای یه نوبت دیگه بهت بدم؟
‫باشه، هفتۀ بعد می‌بینمت.
‫«ترجمه از محمد سید»