‫می‌خوام از ۱۰ برعکس بشمری.
‫۱۰، ۹...
‫هشت، هفت...
‫آقای سوپرانو،
‫دو نفر اومدن شما رو ببینن.
‫اینجا هم دست از سرم برنمی‌دارید؟
‫رئیس به ما اجازه داده بهت یه پیشنهادی بدیم.
‫تونی، برادرزاده‌ات رو لو بده، کامل همکاری کن،
‫کمک کن کلکش رو بکنیم.
‫چی به من می‌رسه؟
‫درمان تضمینی.
‫سرطان بی سرطان؟
‫حتی یه سلول سرطانی هم نمی‌مونه.
‫[سوپرانو آزادیِ خود به دست آورد] ‫[برادرزاده‌اش را به دادگاه کشید]
‫[شاهد اصلی پرونده با انجی دیکنسون ازدواج کرد]
‫برات خوشحالم، جونیور.
‫می‌دونم خیلی وقته منتظری...
‫بشین خونه، کوپن‌هات رو بگیر، ‫یه مرد شاد باش.
‫- خوشم نمیاد! ‫- نذار یه عده‌ ازت سوءاستفاده کنن...
‫شوخی می‌کنم باهات، پیرمرد عوضی.
‫فلفل و تخم‌مرغ.
‫دکتر کندی...
‫دکتر انلو هستم...
‫جواب آزمایش «فروزن سکشن» حاضره.
‫می‌شه سریع‌تر انجامش بدیم، دکتر انلو؟
‫ساعت ۱۰:۳۰ توی اتاق‌عمل ۶ جراحی تیروئید دارم.
‫بر اساس نتایج اولیۀ «فروزن سکشن»
‫و البته بسته به گزارش کامل پاتولوژی...
‫پاکه انلو یا نه؟
‫بله، پاکه.
‫مایلز، بخیه بزن.
‫بیاید سریع انجامش بدیم، ‫فشارش رو برگردوندم،
‫ولی نمی‌دونم چقدر دووم میاره.
‫نگاه کن و یاد بگیر، مایلز.
‫نگاه کن و یاد بگیر.
‫خب؟
‫عموتون مرد خیلی قوی‌ایه، آقای سوپرانو.
‫عمل رو خیلی خوب گذروند.
‫خبرهای خوبی دارم.
‫عالیه.
‫پس سرطانه...
‫از بین رفته؟ شک نکن.
‫یه تومور به‌ اندازۀ یه مشت از معده‌اش در آوردم.
‫عجب!
‫خب، من از حضورتون مرخص می‌شم،
‫یه بیمار دیگه منتظرمه.
‫شریل، حواست باشه مارتی...
‫- اون صورت‌حساب گلدمن ساکس رو بگیره. ‫- دکتر؟
‫بله؟
‫من...
‫می‌خواستم تشکر کنم.
‫می‌دونید، عموم خیلی قبول‌تون داره.
‫هر کاری از دستم برمی‌اومد، لطفی، هر چی،
‫بهم بگید.
‫یادم می‌مونه، آقای سوپرانو.
‫بازی سوم.
‫می‌شه ۶۰ دلار.
‫به همین خیال باش که بگیری.
‫من بردم پالی، درستش اینه که پولم رو بدی.
‫برای چیزهای دیگه هم همین‌طور.
‫مثلاً چی؟
‫نوشیدنیِ کوفتی برای همه توی جایگاه ویژه
‫اون شب توی گاردن.
‫صورت‌حساب که میاد، یهو غیبت می‌زنه.
‫کریسی، تو زیادی نگران اینی که من چی بهت می‌دم.
‫یه‌کم بیشتر نگران اون چیزی باش که تو به من می‌دی.
‫برای من سخنرانی نکن، پالی.
‫بچه، شنود به خودت وصل کردی؟
‫دیوونه شدی لعنتی؟
‫پاسکال، بگردش.
‫اگه بهم دست بزنه...
‫پس کار رو برای همه‌مون راحت کن.
‫لباس‌هات رو در بیار.
‫نیویورک دوباره عضوگیری رو شروع کرده، ‫ولی یه شرطی هم گذاشته.
‫دوران آزمایشی.
‫زمان ما هیچ‌وقت برای اعضای رسمی جدید ‫ این‌طوری نمی‌شد.
‫انقدر زیاد شدن که بعضی‌ها خبرچینی می‌کنن.
‫شاید خودت خبرچینی، کثافت.
‫یه لطفی کن و به دل نگیر.
‫هنوز مونده.
‫برو گم شو.
‫تا الان داشتم سر به سرت می‌ذاشتم،
‫ولی دیگه داری نگرانم می‌کنی.
‫به گمونم دیگه می‌شه بهت اعتماد کرد.
‫می‌ری آقا پسر، حرفی هم توش نیست.
‫جیسون مانجلی که نمی‌ره.
‫تونی، تو نمی‌خوای یه چیزی بگی؟
‫تونی؟
‫چیه؟
‫سفر واشینگتن؟
‫نه، فردا باید سوار اون اتوبوس مدرسه بشی ‫و بری واشینگتن.
‫هم چمدونت بسته شده، هم پولش پرداخت شده، ‫و قراره حواست رو جمع کنی
‫و محض تنوع یه چیزی یاد بگیری.
‫قراره بریم مقر اف‌بی‌آی.
‫خب که چی؟
‫ببخشید.
‫با این اسکارول چی‌کار کردی؟
‫خوشمزه‌ست.
‫بالزامیک. ‫(نوعی سرکه)
‫این روزها توی «کینگز» فقط همین رو دارن.
‫بالزامیک، بالزامیک، بالزامیک.
‫مامانم تا حالا اسم بالزامیک رو هم نشنیده بود.
‫من باید برم.
‫سر کار مشکلی پیش اومده.
‫شامِ روز تعطیله، تونی.
‫می‌دونم.
‫باید برم.
‫خیلی‌خب، هیو، بعداً می‌بینمت.
‫می‌شه منم برم؟
‫نه، نمی‌شه.
‫باید قبل از سفر مشق‌هاش رو تموم کنه.
‫برو، آنتونی.
‫چه الگوی خوبی برای پسرش می‌شه.
‫مامان...
‫این مرد دوتا حالت بیشتر نداره...
‫یا پَکره یا داد می‌زنه.
‫البته وقتی اینجاست!
‫عموش سرطان داره.
‫عه، بی‌خیال.
‫یه سال بود با هم حرف نمی‌زدن.
‫راستش رو بخوای بدونی، ‫تونی یه‌کم بهتر شده.
‫با هم می‌ریم پیش روان‌پزشکش.
‫چیه؟
‫اون انگشت کوچیکۀ انجلو استامفا هم نمی‌شه. همین!
‫الان این یعنی چی؟
‫خودت می‌دونی انجلو می‌مُرد که باهات ازدواج کنه
‫ولی الان یه داروخونۀ زنجیره‌ای داره.
‫خب که چی؟ اون به روان‌درمانی احتیاج نداره؟
‫خودش برای خودش آرام‌بخش تجویز می‌کنه؟
‫انقدر حساس نباش.
‫چه حساسی؟
‫دوباره باید این دری‌وری‌های انجلو استامفایی رو بشنوم؟
‫حرفم این بود که...
‫می‌دونم حرفت چی بود.
‫هیو، بشقابت رو بیار!
‫داری قضیه رو بیخودی کِش می‌دی.
‫ما نگران توییم، همین.
‫نگرانی‌ات مال خودت، خب؟
‫این‌جوری هم باهام رفتار نکن.
‫یا شاید یادت رفته،
‫اون مرکز خرید کوچیک بابا ‫توی خیابون هفدهم، کاربریِ مسکونی داشت
‫تا اینکه تونی یه تلفن زد.
‫چرته!
‫عه، واقعاً بابا؟
‫برای تعمیرات طوفان توی دبیرستان اسپارتا ‫یه قرارداد باهات بستن.
‫بقیۀ پیمانکارها سرشون شلوغ بود ‫که توی مناقصه شرکت نکردن؟
‫بی‌خیال، دلم کباب شد.
‫ مگه خودت هر جا می‌ری برات فرش قرمز پهن نمی‌کنن؟
‫من براش زحمت می‌کشم.
‫شما دوتا مفت به دستش میارید.
‫خلاصه... کیلویی دو دلار.
‫♪ منو بندازید توی آب ♪
‫کی این رو آورده اینجا؟
‫جورجی.
‫مسخره‌ست، نه؟
‫فکر کردی اون پشت، اتاق بازیه؟
‫چی تونی؟
‫اسباب‌بازی میاری؟ ‫اینجا محل کسب‌وکاره.
‫اون پشت، دفتره!
‫توی «رایت-اید» دیدمش، داشتن می‌فروختنش.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫آخ!
‫کارملا...
‫پشت تلفن صدات مضطرب بود.
‫آممم...
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم ‫اگه تنها بیام مشکلی نیست.
‫یعنی، به‌خاطر اینکه تونی نتونست بیاد.
‫عاشق اون آثار هنری‌ای هستم که بیرون گذاشتید،
‫اون منظره‌های روستایی.
‫ممنونم.
‫با اون مجسمه خیلی حال نمی‌کنم.
‫عه، بی‌خیال.
‫ببین، وقتی من و تونی ‫با هم اینجاییم این‌طوری نیست.
‫هیچ‌وقت براش سکوت معنادار نمی‌کنی.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی سکوتم معنای خاصی داره؟
‫شاید بتونی بهم بگی امروز برای چی اومدی.
‫نگران شوهرم هستم.
‫از نظر تغییرات خلق و خو.
‫فکر می‌کردم...
‫وقتی مادرش مُرد، شاید...
‫ولی هنوز نصف مواقع حتی باهام حرف هم نمی‌زنه.
‫دیدی که این‌طوری می‌شه،
‫اون روز مثل دیوار نشسته بود اینجا.
‫می‌دونم اون بیمار شماست
‫و من فقط همسرِ بیمارم،
‫ولی خودت هم اگه ۲۴ ساعت شبانه‌روز، ۷ روز هفته، ‫با این وضعیت زندگی کنی
‫می‌فهمی چه حسی دارم.
‫درک می‌کنم.
‫عه، جدی؟
‫خب، محض اطلاعِت فقط من نیستم که این حس رو دارم.
‫واقعیتش تونی امروز حالش بد نبود،
‫صرفاً حال نداشت بیاد.
‫فکر کنم گفت «گور باباش»، خب؟
‫معمولاً وقتی می‌ریم روی اعصابش، این‌طوری می‌شه.
‫از مرگ اون پسر جَوون ناراحت بود
‫توی دستگاه پرس زباله.
‫ببین، نگفت «دستگاه پرس زباله»، گفت؟
‫دیدی؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫از شغلش که خبر داری.
‫محل کارش یه کلوپ شبانه‌ست.
‫خدا می‌دونه روزهاش رو چطور می‌گذرونه.
‫ببخشید.
‫فقط کلافه‌ام، همین.
‫تونی خیلی وقته که حالش خوب نیست
‫و...
‫هیچ کاری در توانم نیست که براش بکنم.
‫فکر می‌کنم اومدن به جلسات درمانی با اون
‫احساسات زیادی رو توی شما برانگیخته
‫که دوست داری با یه نفر در موردشون صحبت کنی.
‫بی‌خیال.
‫صرفاً امروز یه‌کم احساساتی شدم.
‫دوست دارم بهت کمک کنم،
‫ولی همون‌طور که اشاره کردی، ‫شوهرت بیمار منه.
‫من اونی نیستم که به کمک روانی نیاز داره.
‫فقط نیاز به این داشتم که خودم رو خالی کنم.
‫اگه نظرت عوض شد،
‫این شمارۀ همکارم توی لیوینگستون‌ـه.
‫استاد من بوده.
‫واقعاً لازم نمی‌شه،
‫ولی به هر حال ممنونم.
‫ممنون از وقتی که گذاشتی.
‫اینا رو خودت گرفتی؟
‫این یه روستای ساموآییه که یه ماه توش زندگی کردم.
‫می‌تونی اینا رو برای نشنال جئوگرافیک بفرستی.
‫خب، پاتولوژی کامل جراحی‌ات
‫و گزارش‌های عمل رو رو گرفتم.
‫حس می‌کنم خوبِ خوب شدم.
‫چه عالی.
‫ولی این امکان وجود داره...
‫که چندتا سلول بدخیم باقی مونده باشه که ما برنداشتیم.
‫ببین، وقتی جراحی می‌کنیم،
‫باید تصمیم بگیریم چقدر بافت سالم
‫از اطراف تومور برداریم.
‫خب؟
‫حاشیه‌ها به اندازۀ کافی وسیع نبودن.
‫ما یه نمونۀ کوچیک از تومور رو از فروزن سکشن برداشتیم،
‫وقتی جواب آزمایش اومد،
‫معلوم شد که گره‌های لنفاوی درگیر شدن.
‫خودت رو سرزنش نکن، دکتر.
‫خب، قدم بعدی چیه؟
‫اسمش جراحی ترمیمی‌ـه.
‫ای خدا.
‫دوباره من رو عمل کنید؟
‫خانم برودی اومده.
‫مزاحم نشم، دکتر.
‫یه‌کم سرم شلوغه.
‫بیا برای سه‌شنبه ساعت ۶ صبح برات وقت بذاریم.
‫می‌تونیم دوشنبه شب بستری و آماده‌ات کنیم.
‫سؤالی هست؟
‫از کی می‌تونه دوباره غذای معمولی بخوره؟
‫حدس می‌زنم دو هفته دیگه.
‫بیا فرم‌های رضایت‌نامۀ جراحی رو پر کن.
‫این‌جوری توی بیمارستان یه کارِت کمتر می‌شه.
‫هر چقدر لازمه برای خوندنش وقت بذار.
‫لازم نیست، شما بگی امضا کن، من امضا می‌کنم.
‫شما به من بگی روی عرشۀ کشتی «کوئین مری» دستشویی کن،
‫می‌بینی یه ساعت بعد ‫ دارن با مواد ضدعفونی‌کننده می‌شورنش.
‫خیلی به شما مدیونم، دکتر.
‫من از کجا بدونم درگیری گره لنفاوی یعنی چی؟
‫مگه گوش نمی‌کردی لامصب؟
‫کل یه شماره از مجلۀ «یواس نیوز» ‫در مورد سالمندان و سلامتی بود.
‫نوشته بود با خودتون یکی رو ببرید دکتر.
‫یکی که سؤال بپرسه.
‫تو فقط یه سؤال احمقانه پرسیدی ‫که در مورد رژیم غذایی‌ام بود.
‫انجی؟
‫کارملا!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چه عجب!
‫نمی‌دونستم از اینجا خرید می‌کنی.
‫برای غذای سگ تخفیف گذاشتن.
‫این روزها یه قِرون هم یه قِرونه.
‫حالت چطوره انجی؟ یعنی بعد از رفتنِ بزدل؟
‫خب، می‌دونی.
‫خرید کردن برای یه نفر، اصلاً کیف نمی‌ده.
‫نظرت چیه شام بیای پیش ما؟
‫فقط من و تونی هستیم،
‫مِد مدرسه‌ست، ای‌جی هم رفته اردو.
‫خدا رو چه دیدی، شاید شانس آوردیم و تونی پیداش نشد.
‫اون بدترین موقع روز برای کوکوئه.
‫نمی‌تونم تنهاش بذارم.
‫انجی، اون سگ...
‫ جایگزین ارتباط انسانی نیست.
‫اون پودل فرانسوی تنها چیزیه که از «سال» برام مونده.
‫بعد از ۲۴ سال، یهویی غیبش زد ‫و من موندم و یه سگ مریض.
‫دامپزشک می‌گه باید خلاصش کنم،
‫ولی من می‌خوام یه عمل دیگه بکنه.
‫یادمه وقتی «سال» اینجا بود
‫برای اون سگه سنگ‌تموم می‌ذاشت.
‫آره، ولی من از کجا ۱۲۰۰ دلار بیارم؟
‫یعنی، تونی کمک می‌کنه و خیلی قدردانشم.
‫خرج‌های اصلی رو پوشش می‌ده ولی...
‫برای چیزهای اضافی، اصلاً شدنی نیست، کارملا.
‫ای بابا، انج، متأسفم.
‫حتماً خیلی سخته.
‫من به یاروی کاغذدیواری‌کار گفتم این خوبه.
‫خب، چرا این کار رو کردی؟
‫چون دیگه نمی‌خواستم با ‫پدر و مادرت سر و کله بزنم.
‫کسی اینجا عاشق کلمۀ «کفش‌های جیمی چو» هست؟
‫نه بابا!
‫خدای من.
‫چه نازن!
‫یا شایدم خانم‌خانما یه چیزی توی مایه‌های...
‫طلایی ترجیح می‌ده؟
‫مثلاً یه...
‫نمی‌دونم، هر کوفتی که هست.
‫همه‌ش مال توئه، عزیزم.
‫تازه مال فصل بعدن، ‫هنوز توی بازار نیومده که کسی بتونه بخره.
‫سایزشون چنده؟
‫۱۰.
‫۱۰؟
‫این سایز پاگنده‌ست، کریستوفر.
‫سایز من ۸/۵ ‌ـه.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی...
‫۱۰ رو از کجام آوردم؟
‫آره، از کجا؟
‫خب، حالا چی می‌شه؟
‫باید همه‌شون رو پس بدی؟
‫موقتاً.
‫فردا برات ۸/۵ می‌گیرم.
‫همه‌شون رو؟
‫قسم می‌خوری؟
‫حتی بیشتر.
‫می‌تونستی زنگ بزنی.
‫همه‌چی از دهن افتاد.
‫برای همین مایکروویو رو اختراع کردن،
‫برای شوهرهای بی‌ملاحظه.
‫آخه حالا که تنها شدیم
‫خوب می‌شد اگه با هم شام می‌خوردیم.
‫رو مخم نرو، کارملا.
‫ذهنم خیلی درگیر‌ـه.
‫این لامصب خیلی خوشمزه‌ست.
‫واقعاً.
‫این همون پنیر پکورینوئه؟
‫آره.
‫گور بابای گرم‌کردن! همین‌طوری خوبه.
‫خوشحالم یه چیزی هست که خوشحالت می‌کنه.
‫تو فوق‌العاده‌ای، آشپزی‌ات حرف نداره.
‫فردا با رئیس دانشگاه دخترمون ناهار می‌خورم.
‫لابد تو نمیای دیگه.
‫بهت گفتم، اون فقط پول ما رو می‌خواد.
‫باشه.
‫همین الان هم سالی ۴۰ هزارتا به اونا می‌دیم.
‫جای درستی خرج می‌شه.
‫واقعاً داره یاد می‌گیره، مستقل شده.
‫و اگه از ما جلو بزنه...
‫اگه؟
‫اون وقتی ۱۴ سالش بود این کار رو کرد.
‫مگه برای بچه‌هات همینو نمی‌خوای؟
‫نه.
‫من می‌خوام عقب‌مونده و نادون باشن
‫و دست روی دست بذارن و بیکار بشینن
‫و با نرفتن به اون قرارِ ناهار...
‫با یه عوضی که می‌خواد من رو تلکه کنه، ‫به این هدف می‌رسم.
‫باشه، تونی، نرو.
‫حدس بزن امروز توی سوپرمارکت کی رو دیدم.
‫انجی بانپنسیرو.
‫جدی؟
‫حالش چطوره؟
‫سگش مریضه.
‫چی؟ اون کوکوی پشمالوی فرانسوی کوفتی؟
‫چشه؟
‫پوکی استخوون.
‫انجی برای عمل پول لازم داره.
‫خب، برو به بزدل بگو.
‫البته اگه بتونی اون چاقالوی وامونده رو پیدا کنی، ‫هر جا که مأمورهای اف‌بی‌آی گذاشتنش.
‫من بودم توی آریزونا دنبالش می‌گشتم، ‫بگو همۀ رستوران‌های تی‌جی‌آی رو زیر نظر بگیرن.
‫عاشق بال‌هاشونه.
‫انجی رو وسط مشکلات تنها گذاشت، ‫که کار درستی نیست.
‫و اون عوضی‌های اف‌بی‌آیِ عاشق ارزش‌های خانواده،
‫چطور تونستن بذارن بدون زنش بره؟
‫توی برنامۀ محافظت از شهود؟
‫آره، درسته.
‫اون ما رو لو داد، کارم.
‫من و تو رو.
‫و الان اونجاست
‫و دیگه نمی‌خوام چیزی در موردش بشنوم.
‫یا دربارۀ زنِ نمک‌نشناس کثافتش!
‫زنِ چی‌اش؟
‫اف‌بی‌آی.
‫یالا، گوساله، در رو باز کن.
‫محض رضای خدا پالی، ساعت ۲ صبحه.
‫می‌دونم.
‫افتضاحه.
‫آدریانا، اون تویی؟
‫آره.
‫ببخشید مزاحم شدیم، عزیزم.
‫هر وقت تونستی بیا اینجا.
‫نمی‌تونید باهام این‌طوری رفتار کنید.
‫نمی‌تونم؟
‫حتماً قوانین جدید رو نخوندی.
‫اون اسلحه رو هم بذار کنار.
‫اینا چیه؟
‫برادرهای برزوفسکی یه محموله از میلان دزدیدن
‫از اسکله ۸۷.
‫اینا برای «اید»‌ـه. ‫(آدریانا)
‫جنسش خوبه
‫زن من سایز ۱۰ می‌پوشه.
‫پتسی، چندتا از این کفش‌ها رو جمع کن.
‫کریسی، اشکالی نداره الان سهم خودم رو بردارم؟
‫اون نباید اون‌ها رو ببره.
‫راحت باشید.
‫ما فقط یه نگاهی به اطراف میندازیم.
‫هنوزم یه‌سری کفش گیرم میاد، نه؟
‫نمی‌دونم، حالا دیگه باید از جیب خودم براشون پول بدم.
‫واقعاً حال‌گیریه، کریستوفر.
‫می‌بینی چه بدبختی‌ای می‌کشم؟
‫بذار روشن باشه، قشنگه.
‫مِدو؟
‫صدای در زدنم رو نشنیدی؟
‫خواب بودم، فکر کردم ونساست.
‫نمی‌ذارن درس بخونم.
‫تا ساعت ۲ هم که کلاس ندارم.
‫لباس‌های شسته‌ات رو آوردم و برات «زیتی» درست کردم
‫با اون سوسیس شیرینی که دوست داری.
‫خیلی گشنمه.
‫بیا.
‫ای خدا، اینجا بوی گند سیگار می‌ده.
‫تو که سیگار نمی‌کشی، می‌کشی؟
‫کیتلین.
‫این به‌نظر جالب میاد.
‫خیلی ابتداییه، ما خیلی از اینا جلوتریم.
‫دارم کتاب جدید باربارا کینگ‌سالور رو می‌خونم.
‫ای‌کاش برای کتاب داستان وقت داشتم.
‫خب، حال خانمِ جنجال‌آفرین چطوره؟
‫خوبه.
‫می‌شه لطفاً در مورد این حرف نزنیم؟
‫دارم خیلی تلاش می‌کنم، مِد.
‫اگه می‌خوای برم، می‌رم.
‫یه ساعت تا ناهارم با رئیس «راس» وقت دارم.
‫داری می‌ری با رئیس دانشگاه ناهار بخوری؟
‫می‌شه لطفاً در مورد این حرف نزنیم؟
‫مامان!
‫آره، منشی‌اش هفتۀ پیش زنگ زد و دعوتم کرد.
‫بگو ببینم، در مورد چی؟
‫مطمئنم پول.
‫احتمالاً ازمون کمک مالی می‌خوان.
‫چه فاسد.
‫دلیل اصلی‌ای که اومدم ببینمت این بود
‫که مطمئن بشم با ماجرای نوآ کنار اومدی.
‫نگرانم روی نمره‌هات تأثیر بذاره.
‫به از دست دادن یه مرد فوق‌العاده به‌خاطر بابا...
‫می‌گی یه ماجرا؟
‫واقعاً این‌طوری شده؟
‫چون تو قطعاً تا مدت‌ها بعدش هم می‌دیدیش
‫حتی بعد از اون ماجرا با بابات.
‫ببین، من رو قاتی چرندیاتی که
‫با بابا ساخت و پاخت کردید، نکن.
‫این چی بود گفتی؟ تکلیف مطالعاتیِ دیشبت؟
‫باشه...
‫بگو می‌شنوم.
‫فرضیۀ سرکار خانم در مورد من و باباش چیه؟
‫عمراً.
‫وارد این بحث نمی‌شم.
‫لعنت بهت!
‫عمو جونیور، چه غلطی می‌کنی؟
‫اون مأمورها دیدن اومدی اینجا؟
‫همین کم مونده که منو بندازن ‫توی یکی از این بیمارستان‌ها
‫که در واقع زندان هم هست.
‫امروز ماشینی اون بیرون نیست
‫منم مثل همیشه از زیرزمین اومدم بالا.
‫باکالا کدوم گوریه؟
‫قرار بود اون این کارها رو برات بکنه.
‫فرستادمش داروخونه تا «پپتو» بگیره.
‫داری بهتر می‌شی، همین مهمه.
‫قیافه‌ات هم بهتر شده.
‫اگه قراره بهم دروغ بگی،
‫بگو یه زنی توی ماشین منتظره
‫که برام می‌میره.
‫اگه زن می‌خوای که فقط لب تَر کن.
‫هنوز می‌خوای این رو بخوری؟
‫باید یه‌جوری مواد مغذی به بدنم برسونم.
‫«کندی» می‌گه فقط چیزهایی رو بخورم ‫که می‌تونم با نِی بخورم.
‫جریان تو و رالفی سیفارتو چیه؟
‫باکالا بهم می‌گه رابطه‌تون شکرآبه.
‫خودت کم مشکل داری؟
‫مثلاً مخلوط‌کن‌ات؟
‫نگران مشکلات خودت باش.
‫گفتن از کِی می‌تونی غذای واقعی بخوری؟
‫خدا می‌دونه.
‫کندی دوباره می‌خواد من رو ببره زیر تیغ.
‫عه، وایستا ببینم.
‫بازم جراحی؟
‫فکر نمی‌کنی باید با یکی دیگه حرف بزنی؟
‫نظر یه دکتر دیگه رو بگیری.
‫شیمی‌درمانی؟
‫فراموشش کن.
‫با کندی فقط می‌بُره، می‌دوزه، تموم.
‫دست‌هاش معجزه می‌کنه.
‫تازه اسمش هم مهمه.
‫چی؟
‫یعنی باید تحت‌تأثیر قرار بگیرم
‫چون اسم یارو «جان کندی»‌ـه؟
‫همۀ ایرلندی‌ها بعد از کشته‌شدن اون یارو ‫اسم بچه‌هاشون رو از روش گذاشتن.
‫عاشق اون مرد بودم.
‫از من بزرگتر بود ولی دیگه نیست.
‫خیلی طولش دادی.
‫چندتا همبرگر خوردی؟
‫نخوردم، قسم می‌خورم.
‫بوش داره میاد.
‫بذار به کوزامانو زنگ بزنم.
‫دکترهای شهر رو می‌شناسه.
‫مادر سیلویو رو فرستاد پیش یکی‌شون.
‫یه تلفن‌زدن که ضرر نداره.
‫از شهرهای مختلف میان کندی رو ببینن.
‫خوبه، پس توی ترافیک شهرهای دیگه نمی‌مونیم.
‫بی‌خیال، عمو جون، می‌دونی که حق با منه.
‫باشه، تو هماهنگش کن، خودت هم باهام بیا.
‫که گوش کنی و سؤال بپرسی.
‫خوبه، خوبه.
‫بهت خبر می‌دم، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫برادرزاده‌ام فکر می‌کنه باید نظر یه دکتر دیگه رو بگیرم.
‫خوشش نمیاد که دوباره می‌رم زیر تیغ.
‫شاید بیراه نگه.
‫یه کارشناس دیگه هم نظر داد.
‫فکرت رو کار بنداز، پسر همبرگری،
‫آنتونی یه تار مو فاصله داره
‫تا کل شمال نیوجرسی رو مال خودش کنه.
‫و من همون تار مو هستم.
‫پس شاید یه چیز دیگه‌ای توی سرشه،
‫به‌جز بهبودی کامل، جامع و سریع من.
‫عه، جونیور، این همه بدبینی...
‫نمی‌تونه برات خوب باشه.
‫جورجیو.
‫(صحبت به زبان ایتالیایی)
‫ایتالیایی حرف می‌زنی.
‫دو نسل قبل‌مون اونجایی بودن.
‫واقعاً؟ «راس»؟
‫روزتی. ‫(راس رو از روی روزتی برداشتن)
‫هزار سال افتخار پشت اون اسم
‫با یه حرکت قلم توی جزیرۀ الیس، از بین رفت.
‫هم‌وطن!
‫تازه دور از شما هم نیستم.
‫نیو برانزویک. ‫(واقع در کانادا)
‫نه بابا!
‫هر موفقیتی که دارم
‫مدیون مدارس دولتی نیوجرسی هستم.
‫اون روزها خیلی خوب بودن.
‫دانشگاه کجا رفتی؟
‫راتگرز.
‫من «مونت‌کلر» رفتم.
‫دانشگاه خوبیه.
‫رشته‌ات چی بود؟
‫مدیریت بازرگانی.
‫به افتخار مدو سوپرانو،
‫عضوی ارزشمند برای دانشگاه کلمبیا.
‫واقعاً؟
‫صد درصد.
‫شخصاً نمی‌شناسمش،
‫ولی با استادهاش حرف زدم.
‫می‌گن حواس‌جمع و کنجکاو‌ـه، ‫همۀ تکالیفش رو انجام می‌ده،
‫و توی بحث‌های کلاسی...
‫نظرهای عمیقی ارائه می‌ده.
‫خیلی خوشحالم که این رو ازت می‌شنوم.
‫منو بگو که نگران بودم نتونه خودش رو وفق بده.
‫ولی بیا بهش نگیم.
‫یه موقع بیش از حد اعتمادبه‌نفس پیدا نکنه.
‫به‌نظر میاد خیلی زیاد می‌خوابه.
‫همه‌شون همین‌طورن.
‫تونی، چه مرگته؟
‫می‌دونی، انج،
‫تو راهِ اینجا...
‫داشتم فکر می‌کردم چطوری این قضیه رو مدیریت کنم.
‫اخیراً دارم روی عصبانیتم کار می‌کنم.
‫برای همین فکر کردم خوب می‌شه اگه بتونم آروم بگم
‫هر جور مشکلی که داری، مالی یا غیرمالی،
‫مستقیم بیا پیش خودم.
‫خواهشاً پای کارملا رو وسط نکش.
‫به این شکل.
‫چشم.
‫بعد اون کادیلاک رو دیدم.
‫با پولی که بهت می‌دم...
‫کادیلاک سوار می‌شی ‫و باز دنبال پول بیشتری؟
‫کل نقشه رو به هم ریخت.
‫پس یادت باشه...
‫اگه زن من رو دیدی، در مورد پاک‌کنندۀ فِر حرف بزن.
‫برای هر چیز دیگه‌ای بیا پیش خودم.
‫ولی قبلش خوب فکر کن.
‫به اون شوهر چاقالوی آشغالت فکر کن
‫و کاری که باهات کرد.
‫اون...
‫نه من.
‫کوکو، خواهش می‌کنم، کوکو، بشین!
‫سلام، سلام، چطوری؟
‫ببخشید، تونی، ببخشید.
‫فقط هلش بده اون‌ور.
‫نه، کاری نکرده که.
‫دختر خوب.
‫بهش نمی‌خوره مریض باشه.
‫گاهی خوبه گاهی بد.
‫پس بچه‌هاتون حس نمی‌کنن توی شهر گیر افتادن؟
‫ما همیشه بیرونیم.
‫اخیراً فلیشیا همه‌مون رو ‫به کایاک‌سواری روی آب‌های هادسون علاقه‌مند کرده.
‫همگی با هم می‌رید؟
‫آره، بچه‌ها هم دوست دارن.
‫همین الانش از من بهترن.
‫بازم نوشیدنی می‌خوای؟
‫چرا که نه؟
‫یادته گفتم تقریباً نصف وقتم رو
‫صرف امور دانشجویی می‌کنم؟
‫خب، نصف دیگه‌اش رو این‌طوری می‌گذرونم.
‫با والدین ناهار می‌خوری؟
‫توسعه!
‫یه کلمۀ باکلاس برای جمع‌آوری کمک مالی.
‫مرکز دانشجویی جدید.
‫پاییز آینده کلنگش رو می‌زنیم.
‫اون دیوار بزرگ مرمر سیاه رو می‌بینی
‫سمت راست ورودی؟
‫آه، بله.
‫اونجا اسم اهداکننده‌ها حک می‌شه.
‫اسم هر کی کمک مالی کنه می‌ره اونجا؟
‫این دیوار برای کسایی رزرو شده که تعهدشون
‫از سطح ۵۰,۰۰۰ دلار شروع می‌شه.
‫۵۰,۰۰۰؟
‫این مبلغی بود که کمیتۀ اهدا ‫فکر کرد باهاش راحتید.
‫بر اساس سخاوتمندی گذشته‌تون به مدرسۀ «وربوم دی».
‫می‌دونید ما چقدر به وربوم دی دادیم؟
‫یه‌کم خجالت می‌کشم بگم، ‫ولی وظیفه‌مه که بدونم.
‫همۀ اطلاعات از جمله ‫مزایای مالیاتی، این توئه.
‫خب، باید با شوهرم صحبت کنم.
‫۵۰ هزارتا؟
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫اون خیلی زیاد در مورد اینکه مدو
‫بهترین تجربۀ دانشگاهی ممکن رو داشته باشه حرف زد.
‫آره، اون عوضی‌های یهودی گروگان گرفتنش.
‫ایتالیاییه.
‫همون یهودی‌ان ولی با غذای بهتر.
‫از وربوم خبر دارن که ما زیاد کمک می‌کنیم.
‫سالی ۵ هزارتا می‌دادیم.
‫با ۵۰ هزارتا خیلی فاصله داره.
‫اونجا دانشگاهه، تونی، توی شهر نیویورک.
‫۵,۰۰۰ دلار برای این آدما توهینه.
‫خب، بذار بگن نه.
‫بیا...
‫حدود ۵ هزارتاست.
‫از حساب خرج خونه بده
‫که بتونی براش چک بنویسی.
‫همین.
‫یه قرون بیشتر نمی‌دی.
‫یه رژیم مبتنی بر فایواف‌یو ‫با سیس‌پلاتین و دوکسورابیسین.
‫این درمانیه که من توصیه می‌کنم.
‫متوجه شدی؟
‫یه‌جورایی.
‫پس به‌جای جراحی شیمی‌درمانی می‌شه؟
‫ولی حتی اون رو هم نمی‌تونم تضمین کنم.
‫باید نتایج درمان رو ارزیابی کنیم.
‫ممکنه آخرش شیمی‌درمانی بشم،
‫دل و روده‌ام رو بالا بیارم،
‫اون ۶ تا مویی هم که برام مونده بریزه...
‫و باز هم مجبور شم برم زیر تیغ.
‫متأسفانه احتمالش هست.
‫می‌بینی، با کندی از این ‫«شاید»ها و «احتمال»ها خبری نیست.
‫آره، ولی باید دوباره جراحی کنی.
‫دکتر کندی جراح فوق‌العاده‌ایه.
‫راه نداره که شماها به توافق برسید؟
‫چرا.
‫یه هیئت تومور تشکیل بدید.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫جلسه‌ای با حضور رئیس بخش انکولوژی،
‫یه پاتولوژیست انکولوژی،
‫و متخصص‌های دیگه که با همکاری هم...
‫به یه اجماع می‌رسن.
‫اون‌وقت به گمونم نظرات‌شون رو می‌شنوی.
‫خب، عموتون حضور نخواهند داشت.
‫بعد از جلسه، تصمیم‌شون رو به هر دوی شما ‫ابلاغ می‌کنن.
‫ولی آخرش بازم خودتون هستید که تصمیم‌گیرنده‌اید.
‫کندی هم میاد؟
‫مطمئن باشید هیچ جراحی نیست که دوست نداشته باشه بیاد.
‫به‌نظر من چیزی بارش نبود.
‫منظورت اینه که کندی نیست؟
‫فقط به‌خاطر اسم اون یارو...
‫داری مرگ و زندگی‌ات رو می‌سپری بهش.
‫ناسلامتی اینجا اسلون کترینگ‌ـه،
‫بهترین بیمارستان سرطان توی کل دنیا.
‫ببخشید.
‫بذار یه چیزی در مورد این اسطوره‌سازی‌ات ‫ از جی‌اف‌کی بپرسم،
‫قضیۀ هافا و تیمسترها چی؟
‫اون کار برادرش بود.
‫عه.
‫دکتر کراکوئر؟
‫سلام، بله، ممنون که باهام تماس گرفتید.
‫دکتر جنیفر ملفی من رو به شما ارجاع داده.
‫بله، می‌خوام.
‫هر زمانی که برای شما خوب باشه.
‫عالیه، خوبه.
‫خیابون «گروو»، باشه.
‫خیلی‌خب، باید برم، خداحافظ.
‫کی بود؟
‫همون آسفالت‌کاره.
‫تو فکر اینم که یه دستی به آسفالت جلوی خونه بکشم.
‫داری سیگار می‌کشی؟
‫چیه؟ جُرمه؟
‫روی این نوشته پالپ‌دار.
‫تو پالپ‌دار دوست داری.
‫نه انقدر زیاد، من اونی رو دوست دارم که ‫روش نوشته «کمی پالپ».
‫چرا این‌جوری کردی؟
‫برات لیست علت‌هاش رو می‌نویسم.
‫عه، عزیزم، خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫می‌دونی، فهمیدم که این طولانی‌ترین مدتیه
‫که تا حالا از هم دور بودیم.
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫صد درصد.
‫این از دستِ کسی افتاده؟
‫خب، چطور بود؟
‫خیلی خوب بود.
‫توی اتاق هتل، پلی‌استیشن ۲ داشتن.
‫و؟
‫خلاصۀ کل سفرت به پایتخت کشورت همین بود؟
‫آره به گمونم.
‫خیلی‌خب، ببخشید.
‫آب‌پرتقاله خوبه.
‫هر مدلی که بخوای بگیری خوبه.
‫گور بابای آب‌پرتقال.
‫خیلی‌خب، من تسلیم‌ام! قضیه چیه؟
‫اون همه پولی که به انجی بانپنسیرو می‌دی!
‫تازه خدا می‌دونه دیگه کدوم بیوه‌‌ای ‫توی لیست حقوق‌بگیرهات هستن.
‫این خرج کسب‌وکارمونه!
‫ولی در حدی نیست که مطمئن بشی دختر خودت
‫کم‌وکسری نداشته باشه؟
‫اون پوله رو نمی‌دم.
‫من در مورد اخاذی خیلی چیزها می‌دونم.
‫حالا یه تفتیش کرده، مگه چیه؟
‫تفتیش که برام اصلاً مسئله‌ای نیست.
‫بحث من چیز دیگه‌ایه.
‫اون نصفه‌شب اومد توی آپارتمانم
‫و جلوی آدریانا آبروم رو برد.
‫آره، شنیدم بازرسی بدنی‌ات کرده.
‫شوخی ندارم، تونی.
‫اون مرتیکه مریض روانیه!
‫رفته بود سرِ کشوهای نامزدم.
‫چی؟
‫درست شنیدی.
‫ببین، من انکار نمی‌کنم که پالی بعضی وقتا یه‌کم...
‫عجیب‌وغریب می‌شه.
‫همیشه این‌طوری بوده.
‫ولی کریستوفر، تو داری خیلی سریع پیشرفت می‌کنی.
‫فکر می‌کنی برای چیه؟
‫می‌خوای بگی چون برادرزادۀ کوفتی تو هستم؟
‫پس پسر خوبی باش و تحمل کن.
‫بیمار، سوپرانو، کورادو،
‫مرد، سفیدپوست، ۷۲ ساله.
‫سه ماه پیش با کاهش وزن شدید
‫و سیری زودرس مراجعه کرد.
‫اندوسکوپی شد و یه تودۀ ۴ میلی‌متری
‫در انحنای بزرگ معده‌اش پیدا شد.
‫سی‌تی اسکن هیچ مدرکی از متاستاز نشون نداد.
‫دکتر کندی معرفی شد
‫و اون برای درمان، برداشتن معده را توصیه کرد
‫هیچ چیز غیرمنتظره‌ای نبود.
‫فکر می‌کردم حلش کردیم.
‫به من گفته شد حاشیه‌ها پاک بودن.
‫اغلب اوقات، بافت سالم خیلی کمی
‫از اطراف محل تومور برداشته می‌شه.
‫که این احتمال رو باقی می‌ذاره، مثل این مورد،
‫که نتیجه منفی کاذب باشه.
‫کل معدۀ یارو رو می‌خوای؟
‫اگه مشکلی با این روند وجود داره،
‫توی هیئت‌مدیره مطرحش می‌کنیم.
‫حالا فعلاً با این یارو چی‌کار کنیم؟
‫بیمار پُر ریسکی‌ـه.
‫فشارش برای ۸ دقیقه زیر ۶۰ سیستولیک رفت
‫روی تخت عمل.
‫جای زخم‌هاش هنوز تازه‌ست.
‫می‌تونم توی نصف اون زمان انجامش بدم.
‫اگه جراحی نکنیم، فایو‌اف‌یو می‌دیم.
‫که چقدر روی آدنوکارسینوم جواب می‌ده؟
‫خیلی کم.
‫اصلاً برای همین هم بود که تصمیم گرفتیم عملش کنیم.
‫خب، من به مهتا چی بگم؟
‫مهتا؟
‫مهتای اسلون کترینگ؟
‫بیمارت از دکتر مهتا نظر دوم خواسته.
‫پس بی‌خیالش.
‫همین کم مونده که موقع جراحی...
‫اون کثافت بیاد کارم رو چهارچشمی زیر نظر بگیره.
‫بهش می‌گم.
‫بله، می‌گم بیاد اونجا. ممنون.
‫تلطیفش نکن.
‫اگه روی نفست تمرکز کنی،
‫همه‌چی راحت‌تر می‌شه.
‫دختره گفت دکتر کندی رو پیج می‌کنه.
‫پس کدوم گوریه؟
‫خیلی‌خب، ۲۰ دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫داری خیلی باهاش راه میای.
‫احتمالاً.
‫ببین، اگه خواهرزاده‌ام کابی نمرده بود،
‫منم براش دلسوزی می‌کردم.
‫رفتی سرِ کشوی لباس‌های اون دختره؟
‫اون این رو بهت گفت؟
‫بچه‌ننۀ عوضی!
‫باید عذرخواهی کنی.
‫تی، من ازش عذرخواهی نمی‌کنم.
‫پات رو از گلیمت درازتر کردی.
‫ناسلامتی قراره با اون دختره ازدواج کنه.
‫از روز عروسی به بعد،
‫تمام این مسائل رو رعایت می‌کنم.
‫به‌نظرت همه‌ش رو خالی کردی؟
‫به‌زودی بازم از اینا میاد.
‫ظاهراً اون تو حسابی مشغول بودی.
‫درد من برای تو سرگرمیه؟
‫مگه من خندیدم؟
‫از مغازۀ «۳۱ طعم» برات میلک‌شیک گرفتم.
‫در کل همه‌ش تقصیر توئه.
‫از وقتی شیمی‌درمانی رو شروع کردم ‫شب و روز دارم بالا میارم.
‫عه، آره.
‫من بهت سرطان دادم.
‫تو نمی‌دونی این چه حسی داره، آنتونی.
‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫حق با کندی بود.
‫اون حرفش چیه؟
‫نمی‌تونم تلفنی باهاش حرف بزنم.
‫پرستارها وصل نمی‌کنن بهش.
‫چرا نمی‌کنن؟
‫توی بیمارستان، توی دفترش پیغام می‌ذارم.
‫براش یه جعبه سیگار برگ فرستادم.
‫نتونستم از پذیرش رد بشم.
‫آخرش هم بهت زنگ نزد؟
‫معلوم نیست که. شاید اصلاً بهش نگفتن زنگ زدم.
‫دیشب تلفن گویا گفت:
‫«اگه موردتون اورژانسیه، عدد ۶ رو فشار بدید.»
‫منم ۶ رو زدم.
‫۲۴ ساعت گذشته و هنوز زنگ نزده.
‫حتماً خیلی سرش شلوغه.
‫آره، حتماً همینه.
‫شماره‌اش رو داری؟
‫سه هفتۀ دیگه.
‫سه هفتۀ کوفتی دیگه.
‫لامصب روی تلفن گویاست.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫این دکترها، مثل توی تلویزیون نیستن.
‫دکتر کندی، تونی سوپرانو هستم،
‫برادرزادۀ کورادو سوپرانو.
‫شمارۀ موبایلم ۹۱۷-۵۵۵-۰۱۵۷ئه.
‫در اسرع وقت بهم زنگ بزن، شب یا روز فرقی نداره.
‫کارم مهمه.
‫بزن بریم.
‫باز چی شده؟
‫سوار شو.
‫هنوز حتی ازدواج هم نکردی،
‫اون‌وقت دوست مخصوص داری؟
‫چه اشکالی داره؟
‫براش خرج نمی‌کنم.
‫چطوری پیدام کردی؟
‫بهتره مواظب باشی.
‫اگه من پیدات کردم، عروس آینده‌ات هم می‌تونه.
‫خب، ماجرا چیه؟
‫قانون جدید در مورد اینکه می‌تونم با کیا باشم؟
‫- بازم کفش می‌خوای؟ چیه؟ ‫- نه.
‫جالب اینجاست که اصلاً به پاش نمی‌خورن.
‫نمی‌دونم چرا فکر می‌کردم سایزش ۱۰ئه.
‫منم نمی‌دونم.
‫اومدم یه چیزی رو بهت بگم...
‫اگه یه‌بار دیگه بری پیش رئیس
‫در مورد مشکلات بین خودم و خودت نق بزنی
‫مشکل پیدا می‌کنیم، رفیق.
‫اینا رو دیدی؟
‫این چه کوفتیه؟
‫پسرخونده‌ام برام گرفته.
‫لامصب همه‌جا پیدا می‌شه،
‫باید یکی‌اش رو بیاریم توی کلوپ.
‫نگاه کن و یاد بگیر، فیل.
‫نگاه کن و یاد بگیر.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫سلام، دکتر، منم، تونی.
‫برادرزادۀ کورادو سوپرانو.
‫عضو این باشگاه هستی؟
‫من؟ نه، نه، نه.
‫اومدم اینجا شما رو ببینم.
‫اگه در مورد عموته،
‫باید به دفترم زنگ بزنی.
‫شاید به یه منشی جدید احتیاج داشته باشی،
‫فکر کنم بعضی از پیغام‌هات به دستت نمی‌رسه.
‫برای توئه.
‫تیتانیوم.
‫خودم یکی از اینا استفاده می‌کنم، ‫۱۰ متر به ضربه‌هام اضافه کرده.
‫ممنون، ولی واقعاً نمی‌تونم قبولش کنم.
‫بابت تمام زحماتی که برای عموم کشیدی.
‫بگذریم، من باهاش چی‌کار کنم؟
‫خودم یکی دارم و آقای ویلیامز که اینجاست...
‫بازی نمی‌کنه.
‫نه؟
‫بازی احمقانۀ کوفتی.
‫چی‌کارش می‌تونم بکنم؟
‫چی شده، جک؟
‫فقط یه دقیقه کار داره.
‫خب، یه‌کم مسافت بیشتر به دردم می‌خوره.
‫به درد کی نمی‌خوره؟
‫می‌دونی، عموم، حالش خیلی خوب نیست.
‫به اون شیمی‌درمانی واکنش بدی نشون داده.
‫این اتفاق همیشه می‌افته.
‫واقعاً کاری از دست من برنمیاد.
‫می‌دونی، اتفاق‌های بدتری هست
‫که برای یه نفر می‌تونه بیفته، تا سرطان.
‫عموم فکر می‌کنه قراره بمیره.
‫ازش مطمئن شده.
‫می‌دونی که پیرمردها چقدر خرافاتی‌ان.
‫فکر می‌کنه چون با شما مخالفت کرده این‌طوری شده.
‫من جراحش بودم، همین.
‫یه زنبور روی کلاهته.
‫به اون مرد، احترامی رو بذار که حقشه.
‫جواب تلفن‌هاش رو بده.
‫شریل، حواست باشه آقای سوپرانو نوبت بگیره برای...
‫فقط یادت باشه.
‫هر کسی توی زندگی مشترکش مشکل داره.
‫با زن دیگه‌ای ارتباط داره؟
‫بله، یا بهتره جمع بگید.
‫بله، با زن‌های دیگه سَر و سِر داره.
‫من یه‌جورایی خودم رو به اون راه می‌زنم.
‫می‌خوام بهش کمک کنم.
‫واقعاً؟
‫لحظاتی پیش از کلمۀ «طلاق» استفاده کردید.
‫گفتم دارم به طلاق فکر می‌کنم.
‫شاید دارم پام رو از گلیمم درازتر می‌کنم، ولی...
‫شما یهودی هستید، نه؟
‫به بحث‌مون ربط داره؟
‫خب، ما کاتولیک‌ها،
‫ارزش خیلی زیادی برای قِداسَت خانواده قائل هستیم.
‫و مطمئن نیستم که شماها...
‫من ۳۱ ساله که ازدواج کردم.
‫پس می‌دونید چقدر می‌تونه سخت باشه.
‫اون مرد خوبیه،
‫پدر خوبیه.
‫شما به من می‌گید اون یه خلافکار افسرده‌ست.
‫مستعد عصبانیت،
‫و اصلاً بهتون وفادار نیست.
‫این تعریف شما از یه مرد خوبه؟
‫فکر می‌کردم روان‌پزشک‌ها آدما رو قضاوت نمی‌کنن.
‫خیلی از بیمارها دل‌شون می‌خواد مخمصۀ فعلی‌شون رو ‫به گردنِ اتفاقاتی بندازن...
‫که توی بچگی‌شون افتاده.
‫روان‌پزشکی توی آمریکا به این سمت رفته.
‫برید مراکز خرید یا رژه‌های افتخار قومی رو ببینید
‫تا نتیجه‌ش رو شاهد باشید.
‫هر چی اینجا می‌گیم همین‌جا می‌مونه، درسته؟
‫طبق اصول اخلاقی و قانون.
‫خلاف‌هاش...
‫اونا...
‫جرائم سازمان‌یافته‌ست.
‫مافیا؟
‫ای خدا.
‫خب که چی؟
‫اون هر هفته دوست‌های مخصوصش رو به من ترجیح می‌ده.
‫تازه احتمالاً این کوچیک‌ترین گناهشه.
‫می‌تونید پاشید برید،
‫می‌تونید بمونید و حرف‌هام رو بشنوید.
‫در هر صورت که هزینه‌ش رو می‌گیرید.
‫من پول‌تون رو نمی‌گیرم.
‫این مدلی‌اش رو ندیده بودم.
‫باید به میل باطنی‌تون اعتماد کنید
‫و به جدا شدن فکر کنید.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونید حس خوبی نسبت به خودتون داشته باشید،
‫هیچ‌وقت نمی‌تونید احساس گناه و شرمی رو که
‫ازش حرف می‌زنید سرکوب کنید...
‫مگر اینکه شریک جرمش باشید.
‫ولی در مورد بخش شریک جرم اشتباه می‌کنید.
‫مطمئنید؟
‫تنها کاری که من می‌کنم اینه که مطمئن بشم ‫ لباس‌های تمیز توی کمدش داره،
‫و شام روی میزش حاضره.
‫پس برای شما «تسهیل‌گر»...
‫شرح وظایف دقیق‌تری می‌شه تا «شریک جرم».
‫معذرت می‌خوام.
‫پس...
‫نظر شما اینه که باید...
‫مرزهام رو واضح‌تر مشخص کنم،
‫یه فاصلۀ مشخصی رو حفظ کنم،
‫احساساتم رو درونی نکنم...
‫من الان چی گفتم؟
‫ازش جدا شو.
‫فقط بچه‌ها رو بردارید.
‫بسه هر چی آسیب دیدن. برید!
‫کشیشم گفت باید سعی کنم باهاش کنار بیام،
‫کمکش کنم مرد بهتری بشه.
‫اون روش به جایی رسیده؟
‫من...
‫تا حالا «جنایت و مکافات» رو خوندید؟
‫داستایفسکی؟
‫خوندنش راحت نیست.
‫در مورد گناه و رستگاریه
‫و فکر می‌کنم اگه شوهرتون خودش رو به پلیس معرفی کنه،
‫این کتاب رو بخونه
‫و هر روز به مدت ۷ سال توی سلولش...
‫به جنایت‌هاش فکر کنه
‫اون‌وقت شاید رستگار بشه.
‫باید وکیل بگیرم،
‫یه آپارتمان پیدا کنم.
‫هزینۀ مخارج بچه‌ها رو ازش بگیرم...
‫انگار گوش نمی‌دید چی می‌گم.
‫من از شما پول نمی‌گیرم چون پول آلوده به خون نمی‌خوام.
‫شما هم نگیرید.
‫یه چیزی که هیچ‌وقت نمی‌تونید بگید...
‫اینه که کسی اینا رو بهتون نگفته بود.
‫می‌فهمم.
‫حق با شماست، می‌فهمم.
‫دارید من رو مسموم می‌کنید.
‫نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم این رو تحمل کنم.
‫خوب از این مرد جَوون مراقبت می‌کنی؟
‫خدایا! دکتر کندی.
‫چطوری، رفیق؟
‫سرم شلوغ بود، روبه‌راهی؟
‫دکتر، باهام روراست باش.
‫این کوفتی جواب می‌ده؟
‫یا باید برگردیم توی اتاق‌عمل؟
‫اینجا یه آدم کاردرست داری.
‫این؟
‫منم اگه لازم بشه میام پیش خودش.
‫چه جالب.
‫مهم اینه که
‫قوی بمونی و به جنگیدن ادامه بدی، باشه؟
‫این شمارۀ خونه‌مه.
‫اگه حالت بد شد، بهم زنگ بزن.
‫ممنون، دکتر کندی.
‫چهارشنبه دوباره بهت سر می‌زنم.
‫خوب از این جَوون مراقبت کن.
‫کارم.
‫چیه؟
‫مریضی؟
‫بقیۀ اعضای این خانواده کل روز رو می‌خوابن،
‫گفتم منم امتحانش کنم.
‫تو،
‫افسرده‌ای...
‫یا چی؟
‫فکر کنم توی تقسیم کار اینجا،
‫اون وظیفۀ توئه.
‫چون اگه می‌خوای بری روان‌درمانی
‫تنهایی یا هر چی، برو.
‫حس کردم اخیراً یه‌کم تحت فشاری.
‫کی به کی می‌گه!
‫تو پیشنهاد می‌دی من برم پیش روان‌پزشک؟
‫وقتش رو ندارم.
‫اگه بخوای هنوزم میام پیش روان‌پزشک تو.
‫هر جور صلاح می‌دونی.
‫رئیس دانشگاه امروز زنگ زد.
‫خب، بعیده خبر خوبی باشه!
‫بهش گفتم برای ۵۰,۰۰۰ دلار رومون حساب کنه.
‫کارملا، من بهت ۵هزارتا دادم.
‫حالا...
‫شاید بتونم ۵هزارتای دیگه بدم، شاید ۱۰هزارتا،
‫ولی همین کافیه.
‫تونی، امروز باید یه کار خوب برام بکنی،
‫این چیزیه که من می‌خوام.
‫باید این کار رو بکنی.
‫باشه، ۱۰هزارتای دیگه می‌دم.
‫این باید برای اون گانگسترهای ‫«مورنینگ‌ساید هایتس» کافی باشه.
‫من دیگه بهش گفتم ۵۰هزارتا.
‫۵۰ هزارتا.
‫بله.
‫به قیافه‌ات می‌خوره که بدت نیاد امشب رو آشپزی نکنی.
‫نظرت چیه بریم بیرون؟
‫«ترجمه از محمد سید»