‫خب، راسل کرو گیر افتاده بود، خب؟
‫می‌خواستن سرش رو بزنن.
‫ولی خودش بهشون می‌گفت چه‌جوری بزنن؟
‫دقیقا، بعدش شمشیر رو ‫از طرف می‌گیره.
‫خیلی خفن بود.
‫اون‌جاش که با اون تیغ‌تیغیه ‫طرف رو می‌زنن...
‫و چند تکه از سرش پرتاب می‌شه چی؟
‫بسه دیگه.
‫داریم صحبت می‌کنیم.
‫بقیه می‌خوان غذا بخورن.
‫ممنون.
‫چرا می‌ذارین این آشغال‌ها رو تماشا کنه؟
‫«ارین براکویچ» فیلم خوبی بود.
‫من خوشم نیومد.
‫تو هم خوشت اومد، چی می‌گی؟
‫ببین کی اومده.
‫از کی تا حالا من خدمتکار شدم؟
‫احتمالا جکی جونیوره، ‫پشت در مونده.
‫این بچه اصلا مسئولیت سرش نمی‌شه.
‫چیه؟ همه کلیدشون رو جا می‌ذارن.
‫بالاخره اومد...
‫شاهزاده جوان نیو جرسی.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫بلند نشو. ‫بلند نشو.
‫برات یه بشقاب می‌کشم.
‫بشین، یه چیزی بخور.
‫نه، نمی‌تونم، دینو زریلی سوار ماشینه.
‫مطمئنی؟ سرپایی نمی‌خوری؟
‫چطوره بری اون رو هم بیاری؟
‫باشه واسه دفعه بعد.
‫تو صندوق پست می‌ذارمشون.
‫اشکالی نداره، مال خودم رو استفاده می‌کنیم.
‫می‌ذارم روی پیشخوان.
‫مگه من مرد نامرئی‌ام؟
‫سلام.
‫پسر، خواهرت خونه است؟
‫تصمیم گرفت دانشگاه بمونه ‫و درس بخونه.
‫پیغامی داری؟
‫نه، فقط خواستم حالش رو بپرسم.
‫خیلی‌خب، من راه می‌افتم.
‫ببخشید وسط غذا مزاحمتون شدم.
‫دردسر درست نکن.
‫خیلی خوش‌قیافه است.
‫بچه خوبیه.
‫به نظر من یه‌کم احمقه.
‫این بچه تمام مزیت‌ها رو داره. ‫دانشگاه، زندگی خانوادگی خوب.
‫من مجبور بودم کلاس یازدهم ‫ترک تحصیل کنم...
‫تا به مادرم کمک کنم.
‫قرار بود معمار بشم.
‫ببخشید.
‫اصلا نمی‌دونستم کجا برم.
‫صنف دانشجویان که اون فیلم رو ببینم.
‫یه فیلم ترسناک قدیمی ‫به نام «عجیب‌الخلقه‌ها» بود.
‫اثر تاد براونینگ، محصول ۱۹۳۲.
‫کلی آدم وحشتناک ‫با سر نوک‌تیز توش بودن.
‫یکیشون اصلا پا نداشت.
‫رو دستش می‌پرید.
‫کیتلین...
‫ما که صحبت کرده بودیم.
‫نباید مدام چیزهایی ‫که ناراحتت می‌کنن رو ببینی.
‫می‌دونم، فقط...
‫چرا درد و عذاب بقیه ‫منشأ سروره؟
‫کیتلین، چه غلطی می‌کنی؟
‫عادتمه.
‫خب، بس کن، باشه؟ ‫کچل می‌شی.
‫اختلال وسواسی‌جبریه.
‫من می‌رم طبقه بالا.
‫به‌خاطر من نرو.
‫باید مقاله علوم سیاسیم رو بنویسم.
‫خواهش می‌کنم عصبانی نشو.
‫عصبانی نیستم.
‫ولی حال و هوای تو معلوم نیست.
‫گمون کنم دلم واسه راسوهای اهلیم تنگ شده.
‫باید به خودت بیای کیتلین.
‫شاید بهتر باشه با یکی صحبت کنی.
‫آها، خب، من که خودم ‫قرص بوسپیرون می‌خورم.
‫خب، شاید کافی نیست.
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم کتابخونه.
‫[جامعه‌شناسی]
‫فعلا.
‫ای‌جی، به لیندزی بلاندتو زنگ بزن.
‫سلام.
‫سلام، تو چرا اومدی خونه؟ ‫مگه کلاس نداری؟
‫جمعه است، فقط صبح کلاس دارم.
‫دندون‌پزشکمون برام کارت‌پستال فرستاده.
‫وقتشه واسه پاک‌سازی وقت بگیریم.
‫ای خدا، من که تازه رفتم.
‫بوی خیلی خوبی میاد، چیه؟
‫کیک حلقه‌ای طرح‌داره، ‫واسه مراسم خیریه ای‌جیه.
‫چه کفش قشنگی.
‫بابا خونه است؟
‫طبقه بالاست.
‫چت شده؟ انگار...
‫چیه؟
‫هیچی، نمی‌دونم.
‫راستی، می‌دونی چی خوندم؟
‫دارن با حضور الوییز فیلم می‌سازن.
‫عه، واقعا؟ ‫باید خیلی ناز باشه.
‫قراره حوالی کریسمس اکران بشه.
‫یادته تو پلازا چی شده بود؟
‫اون بچه مدام هلوییز صداش می‌کرد...
‫و چیزی نمونده بود باهاش دعوا کنم؟
‫آره، اون دخترک اسپانیایی.
‫خیلی رو اعصاب بود.
‫باورم نمی‌شه یادته.
‫اون موقع نه ساله بودی.
‫سلام.
‫بگذریم، وقتی اکران بشه، ‫فقط من و تو با هم می‌ریم ببینیمش.
‫می‌دونم از دیدنم خوشحال شدی، ‫ولی سعی کن خودت رو کنترل کنی.
‫خب...
‫چه خبر از دانشگاه؟
‫کیتلین هنوز رو اعصابه.
‫بابت همه‌چی گریه می‌کنه.
‫بیچاره، احتمالا دلش ‫واسه خانواده‌اش تنگ شده.
‫ولی خدا رو شکر که نوآ هست.
‫تنها کسیه که می‌تونه آرومش کنه.
‫دیشب داشت موهاش رو می‌کند،
‫آخه یه فیلم ترسناک دیده بود.
‫الان دیگه همیشه همین کار رو می‌کنه.
‫کف سرش داغون شده.
‫وای خدایا.
‫حتما با تنگ‌پوش درمان می‌شه.
‫ببخشید، یادم رفته بود ‫ایشون خیلی حساسه...
‫و خودش هیچ مشکلی نداره.
‫باهات موافقت کردم.
‫انگار اصلا می‌فهمی چی می‌گم.
‫یا خدا، به این زودی چه مرگشه؟
‫یه‌کم باهاش کنار بیا تونی، ‫خیلی استرس داره.
‫ضمنا، خودت شروع کردی.
‫ندیدی؟
‫دیدی چه‌جوری به دامش نیفتادم؟
‫همین حرفش رو می‌گم.
‫خیلی به دردم خورده.
‫به درد همه می‌خوره.
‫هنوز ادامه داره!
‫عه، اونجا رو.
‫عین تبلیغ مرکز کاهش وزن می‌مونه.
‫قبل...
‫و خیلی قبل‌تر.
‫این بابا هیچ‌وقت دست از سرمون برنمی‌داره؟
‫شنیدی چی گفتم تونی؟
‫عین تبلیغ مرکز کاهش وزن می‌مونن.
‫قبل و بعد.
‫چشمم به جمالت روشن شد.
‫حالت چطوره عزیز دلم؟
‫سلام رالف.
‫من اومدم رم رو...
‫- برای مردمم پس بگیرم. ‫- حالت چطوره؟
‫من اومدم رم رو ‫برای مردمم پس بگیرم!
‫متوجه نمی‌شم، منظورت چیه؟
‫مال «گلادیاتوره» بدبخت!
‫آها، همون فیلمه.
‫ندیدمش.
‫پس خیلی بی‌شعوری.
‫مشغول معاشرته.
‫عه، برادر کوچکت اومده.
‫رالفی.
‫از من به تو نصیحت...
‫شوخی می‌کنم ‫و سربه‌سرش می‌ذارم بابا.
‫ببین.
‫یکی از فامیل‌هامون عین توئه.
‫فیلمش رو ببین.
‫هفته بعد ازت امتحان می‌گیرم.
‫یه روزی این آشغال عوضی رو ‫تو صندوق‌عقب یه ماشین پیدا می‌کنن.
‫شب تا صبح بیدار بودم.
‫می‌تونستی زنگ بزنی.
‫ببخشید، نمی‌دونستم ‫باید از تو اجازه بگیرم...
‫که به خونه خودم سر بزنم.
‫ببخشید.
‫فقط...
‫مدام تصور می‌کردم تو بیمارستانی...
‫و گلوت رو بریدن.
‫ممنونم که نگرانمی،
‫ولی شاید بهتر باشه ‫به فکر مشکلات خودت باشی، خب؟
‫راستش، یه بار تو تلویزیون نشون داده بودن...
‫خلبانی به نام چارلز لیندبرگ بود...
‫که بچه نوزادش رو دزدیده بودن ‫و کشته بودنش...
‫ای بابا، بس کن دیگه!
‫نرو.
‫می‌رم پیش نوآ.
‫خب، حداقل تو یکی رو داری!
‫خب، تولد همه‌مون مبارک.
‫خیلی خوش گذشت.
‫اون پسره جف مدام بهم زل می‌زد.
‫نظرتون چیه؟
‫می‌خواین بریم اونجا رو ببینیم؟
‫من یه‌کم خسته‌ام، خب؟
‫باشه، باشه، قبوله.
‫داره یه‌کم دیر می‌شه.
‫وای خدایا.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫صندلی‌ها، گلابی‌ها، خرس‌ها،
‫کارت‌های تأمین اجتماعی.
‫بیا کیتلین.
‫بهتره بهش پول بدیم.
‫کیتلین!
‫عذر می‌خوام خانم.
‫خانم!
‫ای خدا، خیلی وحشتناک بود.
‫تموم شد کیتلین، خب؟
‫چطور می‌تونین این‌قدر بی‌عاطفه باشین؟
‫وحشتناک‌ترین اتفاق تاریخ بود.
‫یه زن بی‌خانمان بود ‫که روزنامه «دیلی نیوز» رو به خودش بسته بود.
‫هر بار چشمم رو می‌بندم، ‫دوباره می‌بینمش.
‫وای خدایا.
‫کیتلین، چطوره بریم مرکز خدمات درمانی؟
‫اون‌ها کمکت می‌کنن.
‫حداقل یه چیزی بهت می‌دن ‫تا آروم بشی.
‫نه.
‫دیگه دارو بسه.
‫کیتلین، از اون نخور، اذیت نکن دیگه.
‫ببین...
‫من باید فردا خیلی زود بیدار بشم.
‫جاش داره با پرواز شبانه ‫از لس آنجلس میاد و...
‫دوستم جاش از دبیرستان کراس‌رودز، ‫بهت نگفته بودم؟
‫نه.
‫ببخشید، خیال می‌کردم گفتم.
‫خلاصه، داره میاد و قراره بریم...
‫نیوهمشایر که برادرش رو ببینیم.
‫سعی کن یه‌کم استراحت کنی، خب؟
‫به نظرت شب‌ها کجا می‌خوابه؟
‫سلام.
‫تو کی اومدی؟
‫همین الان.
‫ببخشید، خواب بودی؟
‫چه خوب که پول اون اتاق خوابگاه رو دادیم.
‫باز هم کیتلین اذیتم کرد، ‫اونجا خوابم نبرد.
‫درس که بماند.
‫انگار داشتی ساعت دو بامداد ‫درس می‌خوندی.
‫من و نوآ واسه تولدش ‫بردیمش بیرون.
‫از اولش افسرده بود،
‫ولی بعدش به‌خاطر یه خانم بی‌خانمان...
‫تو خیابون بدخلقی می‌کرد.
‫خب، نوآ در چه حاله؟
‫با دوستش که از لس آنجلس اومده ‫می‌ره دانشگاه همشایر.
‫گفت بهم گفته بود، ‫ولی خودم می‌دونم نگفته بود.
‫به نظرت عجیب نیست که یهو ‫چنین کاری بکنه؟
‫نمی‌دونم، من که زیاد نمی‌شناسمش.
‫دوستش جاش هم...
‫گمون کنم آدم خوبیه.
‫پس یعنی هنوز از هم خوشتون میاد؟
‫مشکلی هست؟
‫خودت این مکالمه رو شروع کردی.
‫بهداشت‌کار دکتر ماسراز زنگ زد.
‫اصلا وقت نگفتی.
‫ببخشید، یادم رفت، می‌گیرم.
‫راستی، جکی جونیور هم سلام رسوند.
‫نوآ حرف نداره، ولی گاهی عجیبه، متوجهی؟
‫انگار...
‫یه لحظه خیلی عاشق‌پیشه است ‫و بعدش یهو...
‫کاملا یه آدم دیگه می‌شه.
‫مدو، تو عاشق این پسری؟
‫نمی‌دونم.
‫گمون کنم.
‫تا الان بهتره باشم.
‫مگه تا الان چی شده؟ ‫منظورت چیه؟
‫ببخشید، ولی اصلا از این حرف‌ها نمی‌زنیم.
‫[پارکینگ مخصوص مشتریان]
‫[اثاث‌کشی دارین؟]
‫من باردارم.
‫بچه من و رالفیه.
‫مبارکه.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫وانمود می‌کنه اصلا براش مهم نیست.
‫به ذهنت خطور نکرده ‫که وانمود نمی‌کنه؟
‫خب، چیکار کنم؟ ‫بچه رو به دنیا بیارم؟
‫من تو مسائل عاشقانه دخالت نمی‌کنم.
‫ولی اگه به دنیا بیارمش...
‫به نظرت کمکم می‌کنه بزرگش کنم؟
‫آره بابا، پدر صلاح بچه‌اش رو می‌دونه.
‫ببین، نظر من رو می‌خوای؟
‫تو که خودت یه بچه داری.
‫باهاش به مشکل خورده بودی، ‫با سیگار می‌سوزوندیش،
‫نمی‌دونم چه غلطی می‌کردی.
‫بابتش رفتم دکتر، ‫کلی خشم فروخورده داشتم.
‫مددکار اجتماعی شهرستانمون ‫می‌گه همه‌اش...
‫واسه اینه که مامانم دستم رو ‫روی اجاق گرفته بود...
‫مهم نیست، خب؟
‫تو با این سن و این شرایط،
‫همین رو کم داری که یه بچه دیگه داشته باشی.
‫تو جوانی، هنوز خوش‌قیافه‌ای، ‫داری پول در میاری.
‫پس به نظرت بهتره بچه رو بندازم؟
‫از من بشنو، ‫با احتساب این که رالفی پدرشه،
‫این‌جوری در حق خود این بچه ‫و سه نسل بعدیش لطف می‌کنی.
‫عه، فروشگاه «اربن اوتفیترز» حراج گذاشته.
‫شربتمون تموم شده.
‫چون هر بار یه عالمه خالی می‌کنی.
‫خفه شو.
‫ای‌جی.
‫می‌خوای بریم؟
‫چی می‌خوای؟ کفش؟
‫کفش، چندتا تاپ جدید.
‫من لباس‌زیر می‌خوام.
‫خب، می‌خوای بریم یا نه؟
‫لباس‌های سفیدت رو ۱۰:۳۰ انداختم.
‫باید صبر کنم خشک‌کن خالی بشه.
‫بذار لیلیانا ردیفش کنه.
‫لیلیانا مرخصیه.
‫تا ما بخوایم برسیم اونجا ‫عین باغ‌وحش می‌شه.
‫مدو اینجاست؟
‫بهم پیام داد خونه والدینشه.
‫آها.
‫وقت داری؟
‫دارم مقاله‌ام رو می‌نویسم.
‫پس عیبی نداره من اینجا بشینم ‫و درس بخونم؟
‫واقعا مشکلی ندارم، فقط...
‫اون بالا تنهایی خیلی ترسناکه.
‫اِم...
‫خیلی‌خب.
‫با مامانم صحبت کردم.
‫می‌خواد این آخرهفته برم ورمانت.
‫که چی بشه؟
‫خونه دوست بابامه.
‫پال و آریون دادلی.
‫پال استاد روان‌پزشکی ‫دانشکده پزشکی دارتموثه...
‫و مزرعه پرورش اسب ‫و اسب‌سواری دارن.
‫پال خیلی الهام‌بخشه.
‫خوبه.
‫به همین زودی حالم بهتر شده.
‫آیریون آشپز خارق‌العاده‌ایه.
‫البته اگه شب‌ها از صدای...
‫درخت‌های کاج وحشت نکنم...
‫من می‌رم پیش نوآ.
‫این پسرک مولتیسانتی ‫هیچی نمی‌فهمه.
‫این فیلم گلادیاتوری خفنیه؟
‫موی مسخره کرک داگلاس رو ببین.
‫تو روم باستان روی موهاشون رو ‫صاف نمی‌کردن!
‫چی می‌خوری عزیز دلم؟
‫یه نوشیدنی برام بیار.
‫چهارده شدم و همه‌اش تقصیر اونه.
‫شش ساعت خواستم درس بخونم، ‫ولی اصلا ساکت نمی‌شد.
‫خودم می‌دونم.
‫کلی سوال، کلی غر،
‫کلی چرت و پرت مسخره.
‫یهو بابت کلاس اقتصادش گریه کرد.
‫نمی‌فهمید، واسه همین ‫یادداشت‌های پارسالم رو بهش دادم.
‫یادداشت‌های خیلی خفنی بودن، ‫من بیست شده بودم.
‫ولی حتی همون هم مشکل‌ساز بود.
‫نمی‌تونست دست‌خطم رو بخونه.
‫«این کلمه یعنی چی؟ ‫مدام چرت و پرت می‌گفت.»
‫هیچ‌وقت هیچی براش کافی نیست.
‫می‌دونم من دانشجوی همیارم.
‫ولی در واقع اون ساکن این طبقه نیست.
‫چهارده شدم.
‫خیلی قشنگه نوآ.
‫خیلی هم بد نیست، خب؟
‫من می‌خوام بعد از فارغ‌التحصیلیم ‫حق انتخاب داشته باشم مدو.
‫همین دو سال دیگه ‫می‌رم دانشکده حقوق.
‫یه چهارده بدبختم می‌کنه.
‫هنوز اوایل ترمه، جبران می‌کنی.
‫تریسی کجاست؟
‫سرش شلوغه.
‫سلام سیل.
‫کفشت رو پات کن!
‫عه، من چی گفتم؟
‫نمی‌دونم، چی بلغور کردی؟
‫سه روزه سر کار نیومده.
‫مریض بودم سیل.
‫عه، جدی؟
‫زنگ زدم خونه‌تون.
‫مادرت گفت دو روزه اونجا هم نرفتی.
‫اینجا بودم، رالفی ازم مراقبت می‌کنه.
‫بچه کوچکت خونه‌تونه!
‫مادرش مواظبشه!
‫سرت تو کار خودت باشه رالف!
‫با چه جرئتی اومدی اینجا؟
‫این زنیکه سه هزار دلار ‫به من بدهکاره،
‫اون‌وقت به من می‌گی ‫با چه جرئتی اومدم؟
‫زود باش، برو بیرون.
‫برو دیگه!
‫چت شده، ها؟
‫می‌دونی چندتا دختر ‫حاضرن واسه کسب...
‫فرصت کاری تو آدم بکشن؟
‫چی؟ کار واسه خودت رو می‌گی؟
‫زود باش، تندتر راه برو.
‫ولم کن بابا،
‫می‌تونم دو ثانیه‌ای ‫هر جای دیگه‌ای کار پیدا کنـ...
‫ببین چی می‌گم زنیکه کثافت.
‫تا بدهیت رو باهام صاف نکنی،
‫باید واسه خودم کار کنی!
‫فهمیدی؟!
‫ازت سوال پرسیدم.
‫آره.
‫آها، حالا سوار ماشین شو.
‫بعدش رفتم شیر بریزم ‫و دیدم کارتنش خالیه.
‫من که هی می‌گم، ‫کار من نیست، کار ای‌جیه.
‫تلاش خوبی بود آقا.
‫خلسه فوتبال آمریکایی رو چی می‌گی؟
‫به خدا قسم، ‫ممکنه یه مکالمه کامل داشته باشیم،
‫ولی اگه اون تلویزیون روشن باشه، ‫یه کلمه از حرف‌هام رو هم نمی‌شنوه.
‫یه بار این‌جوری شد.
‫بی‌خیالش.
‫با صحبت با اثاثیه فرقی نمی‌کنه.
‫خب، آخه بازه توجه مردها ‫در حد کودکانه.
‫ببخشید عزیز دلم، چی گفتی؟
‫چه کیک خوبیه روزالی.
‫واقعا خوشمزه است رو.
‫همه‌چی خوشمزه است.
‫خوشحالم تونستیم پذیرایی کنیم.
‫سلام دانشجو خان، دانشگاه چطوره؟
‫خوبه.
‫کتاب می‌خونم.
‫از گزینه‌های مدیریت آینده‌ام.
‫گزینه یعنی چی؟
‫اسمش رو بهم بده تا قطعی بشه.
‫دارم می‌رم بیرون.
‫احتمالا خونه بابی بمونم.
‫مصرف نکنی ‫پشت فرمون بشینی.
‫ای بابا، خودش این چیزها رو بلده.
‫مگه نه گردن‌کلفت؟
‫آره، هرچی تو بگی رالف.
‫بزن به چاک.
‫از جوانیت لذت ببر.
‫می‌کشمت.
‫چرا بهم نگفته بودی اینجا این‌قدر مجلله؟
‫آروم باش، پدرمه.
‫باور کن، در مقایسه با دیدار بابای تو ‫هیچی نیست.
‫بالاخره اومد.
‫سلام.
‫سلام بابا.
‫مدو.
‫ایشون پدرم لنه.
‫سلام.
‫لن تننبام هستم، ‫بفرمایین بشینین.
‫پرواز چطور بود؟
‫خب، به جز وراجی یه ساعته تیم دیلی،
‫خارق‌العاده بود.
‫همون بازیگر «هواپیماها»؟ ‫می‌شناسینش؟
‫قراردادش رو واسه «فراری» بسته بود.
‫معمولا از سفر لس آنجلس ‫به نیویورک لذت می‌برم.
‫پنج ساعت بدون مزاحمت،
‫تنها زمانیه که می‌تونم واقعا کار کنم.
‫باورم نمی‌شه.
‫فرست کلاس پرواز می‌کنه،
‫پخش‌کننده دی‌وی‌دی ‫با هر فیلمی که بخواد داره،
‫ولی اصلا بازش نمی‌کنه.
‫وکالت این‌ها خیلی بده،
‫حتما باید با تماشای فیلم‌هاشون هم ‫عذاب بکشم؟
‫ای خدا، حتما وکالت در صنعت سرگرمی ‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫می‌تونین کل مشاهیر رو ببینین.
‫از کار معمولی بهتره.
‫اومده اینجا دیک وولف رو ببینه.
‫همون مجری ورزشی؟
‫راستش، تهیه‌کننده تلویزیونیه.
‫«نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه.»
‫«مأمور مخفی نیویورک.»
‫من عاشق اون سریال بودم.
‫خوش اومدین، قبل از شام ‫نوشیدنی میل دارین؟
‫بچه‌ها، نوشیدنی می‌خوریم؟
‫اگه دارین، برامون بیارین.
‫خب مدو، کار پدرت چیه؟
‫راستش، تو کار مدیریت پسمانده.
‫آها، پسماندهای سمی و پزشکی...
‫و این چیزها؟
‫آره، تقریبا، پاک‌سازی محیطی.
‫عه، اون پرید جلوی صف.
‫چی شده؟
‫به کیتلین گفتم اگه رفتیم سینما ‫بهش زنگ می‌زنم.
‫کم‌کم دلم داره می‌سوزه.
‫من همین که اون نمره رو دیدم، ‫دیگه دلم نسوخت.
‫بهت گفتم پدرم داره براش ‫حکم حفظ فاصله می‌گیره؟
‫چی؟
‫شوخیت گرفته دیگه؟
‫معلومه پدرم رو نمی‌شناسی.
‫وقتی شنید چهارده گرفتم ‫بدجوری وحشت کرد.
‫خب....
‫نمی‌شد قبلش با خودش صحبت کنی؟
‫با این وضع؟
‫خیال می‌کنه ما دوستشیم.
‫خب، باید مرزبندی کنی.
‫دختره داشت زندگیمون رو نابود می‌کرد.
‫خودت فکر کن، نمی‌تونیم ‫بدون دخالتش کاری کنیم.
‫قطعا نمی‌تونستیم ‫واسه تماشای این بیاریمش.
‫[زوال عقل ۱۳]
‫دست از سرم بردار.
‫چت شده؟
‫چرا این‌جوری می‌کنی؟
‫تف به روت، سه روز حتی زنگ نزدی ‫حالم رو بپرسی.
‫عزیزم، سرم شلوغه، باید کار کنم.
‫پس چه‌جوری می‌خوام ‫وقتی نه ماهه باردار شدی...
‫ازت مراقبت کنم؟
‫جدی می‌گی؟
‫معلومه که جدی می‌گم.
‫یه خونه نقلی...
‫تو بن‌بست می‌گیریم.
‫من اون املاکیه رو می‌شناسم.
‫واقعا؟
‫رالفی، من عاشقتم.
‫من هم عاشقتم عزیز دلم.
‫ببین...
‫اگه پسر باشه...
‫اسم من رو روش می‌ذاریم.
‫اگه دختر باشه، اسمش رو ‫عین تو تریسی می‌ذاریم.
‫این‌جوری وقتی بزرگ شد ‫عین مادرش...
‫آشغال و کثافت می‌شه.
‫دیوانه شدی زنیکه؟
‫آشغال عوضی کثافت!
‫آفرین، آفرین، خودت رو خالی کن.
‫خودت رو خالی کن زنیکه آشغال.
‫حس خوبی بهت داد؟
‫حس مردانگی بهت دست داد؟
‫ببین به چه روزی افتادی.
‫یا خدای بزرگ.
‫یه پارچه بیار کریسی، ‫بنداز روش.
‫کجاست؟
‫توئه.
‫برو بیارش.
‫زمین خورد؟
‫روایت من همینه.
‫ای آشغال عوضی احمق!
‫خجالت نمی‌کشی آشغال؟!
‫آروم باش.
‫تو فکر نمی‌کنی.
‫به اینجا بی‌احترامی می‌کنی.
‫واسه همین تنزل رتبه پیدا کردی.
‫تقصیر منه که زنیکه آشغاله؟
‫آشغال عوضی!
‫مگه دیوانه شدی ‫که روی من دست بلند می‌کنی؟!
‫اون رئیس این خانواده است!
‫خفه‌خون مرگ بگیر!
‫من عضو رسمی‌ام!
‫تونی، باید از اینجا ببریمت.
‫اینجا بازه؟
‫نه!
‫یا خدا!
‫گورت رو از اینجا گم کن رالف!
‫اون در پشتی رو باز نکنین!
‫اون رو هم از اینجا ببرین.
‫قالیچه نداری؟ فرش نداری؟ ‫بجنب.
‫آشغال عوضی خیلی پاش رو ‫از گلیمش درازتر کرده بود.
‫این دختر بیست ساله بود.
‫این هم زیاده‌روی بود.
‫بریم.
‫چیه؟
‫به نظرم باید صحبت کنیم.
‫به نظرم احتمالا اخیرا ‫زیادی همدیگه رو می‌بینیم.
‫خب؟
‫نمی‌دونم.
‫یعنی...
‫من خیلی ازت خوشم میاد مدو.
‫فقط...
‫به نظرم بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫داری باهام قطع ارتباط می‌کنی؟
‫واقعا این‌قدر غافلگیر شدی؟
‫چطور مگه؟ آخه...
‫همه‌چی داشت خیلی خوب پیش می‌رفت.
‫ببین، راستش رو بخوای،
‫تو خیلی منفی‌نگری.
‫انگار نسبت به همه‌چی...
‫بدگمانی ذاتی داری.
‫منظورت چیه؟
‫واقعا نمی‌خواستم بازش کنم.
‫خب...
‫یعنی شرایط بهتره؟
‫نسبت به اولین جلسه‌مون بهتره؟
‫آره، گمون کنم.
‫ظاهرا راحت‌تر صحبت می‌کنیم.
‫گاهی حتی جلسات دردناک هم می‌تونن ‫سد کلام رو بشکونن.
‫آره.
‫بعدش هم این‌جوری می‌شه.
‫امروز خیلی سکوت کردی.
‫گاهی هیچ حرفی ندارم.
‫آنتونی.
‫کارملا اینجاست.
‫وقتش رو در اختیارت گذاشته ‫تا راجع به حملات عصبیت صحبت کنیم.
‫مرد جوانی که...
‫برامون کار می‌کرد...
‫تو شرکت نظافتی بارونت...
‫از دنیا رفت.
‫کی؟
‫تو نمی‌شناسیش.
‫از دنیا رفت، همین.
‫مرگش در حین کار بود.
‫وقتی جوان‌مرگ می‌شن غم‌انگیزه.
‫دندان‌پزشکی چطور بود؟
‫ای خدا، تو این خونه هیچی واسه خوردن نیست؟!