‫حالتون بعد از تصادف چطوره؟
‫بد نیستم، ممنون.
‫راستش، اگه پنج سال پیش بهم می‌گفتن ‫امروز اینجا می‌شینم...
‫با حملات آنتونی ‫چه حسی بهتون دست می‌ده؟
‫خب، مسلما نگران می‌شم.
‫احساس ناتوانی می‌کنم.
‫- احتمالا یه‌کم کلافه می‌شم. ‫- به‌خاطر ناتوانی در کمک کردنش؟
‫راستش، منظورم ناتوانی شما ‫در کمک کردنش بود.
‫ایشون واقعا کمکم کرده. ‫منظورت چیه؟
‫سه ساله میای اینجا تونی، ‫هنوز دائما غش می‌کنی.
‫کلافگیتون رو درک می‌کنم.
‫آنتونی یافته‌هامون راجع به آخرین ‫حمله عصبیش رو باهاتون در میون گذاشته؟
‫بهت گفته بودم، یادته؟ جریان کاپوکولو ‫و مادرم وقتی بچه بودم.
‫درسته، آره.
‫به نظرتون چیزی ‫تو ساختار کنونی خانواده‌تون هست...
‫که ممکنه تحریکش کنه؟
‫- مثلا یه چیزی تو گفت‌وگوتون؟ ‫- جانم؟
‫من شما رو خیلی خوب نمی‌شناسم. ‫می‌خوایم به دلایل ریشه‌ای برسیم.
‫- شاید تو کارهایی بکنی که روم تأثیر بذارن. ‫- عه، واقعا؟
‫چیه؟ ‫آدم‌ها تو زندگی روی هم تأثیر می‌ذارن.
‫آها، فهمیدم، این‌جوریه؟
‫نمی‌تونی از خودش جوابی بگیری، ‫واسه همین بقیه رو متهم می‌کنی؟
‫ایشون که چیزی نگفت. ‫چرا این‌قدر تدافعی عمل می‌کنی؟
‫می‌دونی چیه تونی؟ ‫شاید بهتر باشه رفتار خودت رو بررسی کنی.
‫شاید دلیل غش کردنت ‫عذاب وجدانته.
‫تا حالا به ذهنت نرسیده ممکنه...
‫ابراز علاقه‌ات به هر موجود زنده‌ای ‫دلیل ریشه‌ای باشه؟
‫خیلی خوب بود. ‫خیلی خوب گفتی.
‫اوهوم.
‫من چندین ماه پیش بهت گفتم ارتباطم رو ‫با اون شخص روس قطع کردم. مگه نه؟
‫خارق‌العاده است. عین اون‌هایی می‌مونه ‫که کل عمرشون سیگار می‌کشن...
‫و وقتی سرطان می‌گیرن، ‫از شرکت سیگار شکایت می‌کنن.
‫خودت قبول کردی بیای اینجا.
‫ولش کن بابا، خیلی مسخره است.
‫آفرین، همون‌جا بشین.
‫سکوت، خشم، بعدش غش می‌کنی ‫و باقی دنیا رو مقصر می‌دونی.
‫باشه، من هم خیلی دوستت دارم.
‫- جفتتون خیلی عصبانی‌این. ‫- حتما شاگرد اول کلاستون بودی.
‫یا خدا!
‫چیه؟
‫عالیه. اون‌وقت من ارتباط برقرار نمی‌کنم؟
‫می‌خوای بدونی مشکل کجاست؟
‫به نظرم خیلی غم‌انگیزه ‫که بعد از ۱۹ سال زندگی مشترک،
‫باید به یکی پول بدیم ‫تا ارتباط برقرار کردن رو یادمون بده.
‫تو که کاملا موافق بودی.
‫آروم برو. ‫عین روانی‌ها رانندگی نکن!
‫شاید عین سگ مردیم.
‫خیال کردی واسه من راحته؟ ‫انگار دانش‌آموز تازه‌وارم.
‫انگار تا دهنم رو باز می‌کنم ‫بهم حمله می‌کنن.
‫کی بهت حمله می‌کنه؟
‫تک‌تک حرف‌هات رو تأیید کرد ‫و طرف رو تو گرفت.
‫بی‌خیال بابا!
‫مطمئنم دفعه بعد که تنها بودین ‫خوب بهش می‌خندین.
‫آره.
‫وای، تف به این زندگی!
‫ای خدا.
‫- خوشحال شدی؟ بهت چی گفته بودم؟ ‫- تله سرعت بود.
‫حالتون چطوره؟
‫کفش جدید خریدم. ‫کف پام یه‌کم سنگین شده.
‫گواهی‌نامه، کارت ماشین ‫و کارت بیمه رو لطف کنین.
‫واسه این شهر کار می‌کنی، درسته؟
‫من دیشب با رئیست شام خورده بودم. ‫تونی سوپرانو هستم.
‫لطف می‌کنین گواهی‌نامه‌تون رو ‫از کیف‌پولتون در بیارین؟
‫- می‌دونین چرا گفتم بزنین کنار آقا؟ ‫- بله، می‌دونم.
‫ببین چی می‌گم، چطوره خودت و زنت ‫شام مهمون من باشین؟
‫بعد می‌تونی براش تعریف کنی.
‫- بهم پیشنهاد رشوه می‌دین آقا؟ ‫- معلومه که نه. باید یه‌کم استراحت کنی.
‫لطف می‌کنین موتور رو خاموش کنین آقا؟
‫از روی کنجکاوی می‌پرسم، ‫اگه دلم نخواد موتور رو خاموش کنم چی می‌شه؟
‫مرکز، پنج‌هشت‌دو هستم، ‫درخواست نیروی پشتیبان دارم.
‫- حتما شوخیت گرفته. ‫- تونی.
‫پنج‌هشت‌دو، کجایی؟
‫مرکز، نیروی پشتیبانی رو لغو کنین.
‫- الان نقطه عطف فعالیت کاریته؟ ‫- تو ماشین منتظر بمونین.
‫مالیات می‌دیم ‫که این مسخره‌بازی رو در بیارن.
‫حالم به هم می‌خوره. آدم خیال می‌کنه ‫دنبال دستگیری موادفروش‌هان.
‫باورت می‌شه؟ ‫عوضی واقعا داره برام جریمه می‌نویسه.
‫- تو ماشین بمون تونی. ‫- مردک عوضی کثافت.
‫- فردی چی می‌خواست؟ ‫- فلفل و تخم‌مرغ.
‫- بیا. کمکم کن ببرمش. ‫- پارک‌بان دیدم.
‫چرت می‌گی.
‫راستی، واسه من جای نوشابه، ‫نوشیدنی مخصوص منهتن بگیر، خب؟
‫چرت می‌گی! هر بار پیغام‌گیرت رو می‌شنوم، ‫صدای یه آشغال جدید میاد.
‫تف به روت! نباید پیغام‌گیرم رو ‫گوش بدی بدبخت!
‫خفه شو کثافت!
‫می‌دونی چیه؟ تف به روت.
‫دیگه بهم زنگ نزن!
‫بیا سوار شو ببینم!
‫- می‌شه من رو برسونین؟ ‫- تو به چی زل زدی کثافت؟
‫- باید واسه کارمون بریم تینک. ‫- دو دقیقه طول می‌کشه.
‫- برگرد اینجا تینا. ‫- خفه شو کثافت!
‫اذیت نکن. می‌شه لطفا ‫این لطف رو در حقم بکنی؟
‫- ببین، چرا با خودش نمی‌ری؟ ‫- ای بابا! نمی‌شه من رو برسونی؟
‫نمی‌تونم. ببین، یه تاکسی‌رانی کنار...
‫سال!
‫ای آشغال عوضی!
‫چه مرگته کثافت؟ ‫اون که کاری نکرده بود!
‫- بیا ببینم، می‌خوای دلش رو ببری؟ ‫- بس کن، اون که کاری نکرده!
‫چیکار می‌کنی؟ بس کن!
‫برگرد تو ماشین کثافت!
‫سوار ماشین شو! ‫زود باش سوار ماشین شو کثافت!
‫برایان! برایان!
‫سلام.
‫چطوری؟
‫مرسی که اومدی تونی.
‫سلام. چطوری؟
‫سلام.
‫براش شکلات «ویتمن» آوردم.
‫حالش چطوره؟
‫من باهاش صحبت کردم، ‫گمون کنم دستم رو فشار داد.
‫به حالت نباتی در میاد تونی. کند ذهن می‌شه.
‫- نه. چیزیش نمی‌شه. ‫- نیمه پر لیوان رو ببینین.
‫از اولش هم خیلی باهوش نبود.
‫ای بابا! شرایط دردناکه. ‫یه‌کم شوخی کردم.
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌تونم بیام ملاقات فامیلم؟
‫می‌خوام این آشغال عوضی ‫از چشم و گوش خون‌ریزی کنه.
‫- ردیفه. ‫- کافیه بهم بگی. با کمال میل عملیش می‌کنم.
‫چطوره برامون قهوه بیاری؟
‫ای بابا، شوخیت گرفته؟
‫اصلا بهتر، برو بخش گوش و حلق و بینی.
‫بگو گوشت رو معاینه کنن.
‫قطعا به پلیس‌ها گفتین ‫نمی‌دونین کار کی بوده؟
‫من ناراحتم، ولی اذیت نکن دیگه. ‫خودم بلدم خفه‌خون بگیرم.
‫مگه این که ساندویچ سالامی جلوت باشه.
‫تو چه مرگته؟ ‫خیر سرمون جلسه گذاشتیم.
‫دو دقیقه رئیس شده ‫و عین لی لاکوکا رفتار می‌کنه.
‫بیا. اینجا جاش نیست. بیا.
‫- اصلا با ماستنگ سالی خصومت نداشت؟ ‫- بهش بدهی نداشت؟
‫نه، اصلا.
‫نه، این بچه روانیه. ‫جریان پارسال مدولندز رو یادتونه؟
‫مسئول یه دکه هات‌داگ رو ‫از طبقه دوم انداخت پایین.
‫انگار براش زیادی پیاز گذاشته بود.
‫جیج؟
‫- کنترلش رو به دست می‌گیری؟ ‫- با تعصب خیلی زیاد.
‫- باید بریم. فعلا. ‫- فعلا تونی.
‫ببین، درست می‌شه.
‫مرسی تونی.
‫اگه برم و جایی رو برات آماده کنم،
‫دوباره برمی‌گردم و تو رو ‫پیش خودم میارم...
‫تا هرجا باشم، تو هم باشی.
‫- این کلام خداونده. ‫- خدا رو شکر.
‫خونه پدرم اتاق‌های زیادی داره.
‫قطعا یه اتاق واسه فبی داره.
‫فبی زندگی متنوعی داشت ‫و همیشه در خدمت دیگران بود.
‫طی ۷۸ سال زندگیش، ‫برای خانواده‌اش پدری فداکار،
‫برای کشورش گروهبان تدارکات ‫در اقیانوس آرام...
‫و مهم‌تر از همه، برای خداوند ‫کاتولیکی فداکار بود.
‫آخرین بار که تو بیمارستان ‫به ملاقات فبی رفته بودم...
‫تازه آخرین شیمی‌درمانیش رو ‫تموم کرده بود.
‫با این که خیلی لاغر و نحیف شده بود، ‫روحیه مبارزش هنوز سر جاش بود.
‫بدنش مملو از درد بود.
‫گرگ دائیتو رو می‌شناسی؟ ‫پدربزرگش سرطان گرفته بود.
‫منجمدش کردن ‫تا درمانش پیدا بشه.
‫ماری. کارملا.
‫هیو. هیو.
‫آها.
‫- کمک مالی ماست. ‫- ممنون.
‫- من میرم نعش‌کش رو ببینم. ‫- گم نشی ای‌جی.
‫خب، بدرقه‌تون می‌کنم که...
‫فعلا پدر.
‫بیا اینجا ببینم. ‫بیا ببینمت.
‫سلام! بیا ببینم!
‫- چرا بهم نگفته بودی بابات میاد؟ ‫- می‌خواست غافلگیرت کنه؟
‫ای پیرمرد بدجنس. ‫خیال می‌کردم میامی هستی.
‫اونجا خیلی گرمه.
‫اومدم دیدن نوه‌هام. ‫ضمنا، دکترم اینجاست.
‫آره، بابی گفت حالت زیاد خوب نیست.
‫حالت چطوره؟
‫من می‌رم ماشین رو بیارم.
‫- درگذشت عموت رو تسلیت می‌گم. ‫- راستش، فبی عموی کارملا بود.
‫خدا بیامرزدش. ‫روحش شاد.
‫مامان کارم می‌گفت دم مرگش ‫چهل و سه کیلو بود.
‫همیشه لاغر بود. ‫چه انتظاری داری؟
‫حالا که اینجایی...
‫پسر تعمیدیت، ماستنگ سالی اینتیله، ‫عین لی تروینو سر یکی رو له کرده.
‫اون عوضی فقط اسما پسر تعمیدیمه. ‫صرفا می‌خواستم به پدرش لطف کنم.
‫خب، واسه این گفتم که...
‫اولین بارش نیست.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫فقط خواستم از زبون خودم بشنوی.
‫ممنون. ضمنا، می‌خوام بدونی ‫ممنونم که مواظب بابی هستی.
‫بابی؟ شوخیت گرفته؟ ‫خودش خیلی به عموم کمک کرده.
‫اون که کمک لازم نداره.
‫با عذر پزشکی از زندان آزاد شده.
‫عموت من رو به خنده می‌اندازه.
‫درسته، داریم تو رو می‌گیم آشغال عوضی!
‫- همه‌شون رو گول زدی. ‫- آره، درسته.
‫بابی اومد. ‫تسلیت می‌گم.
‫- فعلا. ‫- فعلا.
‫عه، عه، عه.
‫چه وضعشه؟ واقعا مریضه؟
‫چقدر سرفه می‌کنه.
‫چی می‌خوای؟ از وقتی شلوارک می‌پوشید ‫سیگار می‌کشید.
‫- سرطان ریه است؟ وای خدا. ‫- این هم یه خلال‌دندون دیگه است.
‫این چه وضع صحبت کردن ‫راجع به آدم بیماره؟
‫چی شده؟ خوبی؟
‫خودت که می‌دونی اینجا رو خیلی دوست دارم ‫و تو رئیس خیلی خوبی هستی،
‫ولی کریستوفر دیگه نمی‌خواد اینجا کار کنم.
‫- لطفا عصبانی نشو. ‫- نه، عصبانی نیستم. برات خوشحالم.
‫راستش، با این تغییرات شرایط...
‫خودت می‌شناسیش دیگه.
‫خیال کردی من می‌خوام ‫تو این زندان اسیر باشم؟
‫می‌خواستم استعفانامه‌ام رو زودتر بدم. ‫قرار بود دو هفته پیش بهت بگم.
‫عیبی نداره امشب آخرین شب کاریم باشه؟
‫آره، گمون کنم به شارمین بگم ‫کارهات رو بکنه.
‫ممنون! ‫خیلی مضطرب بودم که بهت بگم.
‫کریستوفر داره میاد دنبالم. ‫می‌رم آرایشم رو تجدید کنم.
‫خیلی‌خب.
‫راحت باش.
‫بهم حمله نمی‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- اینجا بازم. مجبورم شاهت کنم.
‫به درک، نمی‌خوام بازی کنم.
‫من هم دلم نمی‌خواد.
‫- چت شده؟ امروز کلا ناراحتی. ‫- ببخشید، آخه...
‫تو فکر پدرمم.
‫سرسخته، شکستش می‌ده.
‫- نگران سرطانش نیستم، نگران تونی‌ام. ‫- تنی؟ چی شده؟
‫مبهم صحبت نکن.
‫- از بابام تأییدیه کشتن سالی رو گرفت. ‫- اون بچه رو انداخت تو کما.
‫تف به سالی. من نگران پدر خودمم.
‫از پس این کار بر نمیاد. ‫هفت ساله بازنشسته شده.
‫مگه ما نیروی دریایی‌ایم؟
‫منظورم این نیست. ‫این آدم خیلی مفتخر بود جونیور.
‫دیشب اومده بود خونه من، مجبور شدم کمکش کنم ‫از روی سرویس بلند بشه، خیلی ضعیف شده.
‫این‌قدر حرف سرویس رو وسط نکش! ‫همه‌اش جو رو خراب می‌کنی!
‫ببخشید، راست می‌گی.
‫تف به این زندگی.
‫خیلی بده که در این نقطه از زندگی ‫از آدم بخوان چنین کاری بکنه.
‫من هیچ‌وقت ازت چیزی نخواستم. ‫به تونی بگو اگه می‌خواد، خودم می‌کشمش.
‫خواستن اون مهم نیست. ‫من هنوز رئیس این خانواده‌ام.
‫راست می‌گی، ببخشید.
‫این‌قدر گریه نکن! بهش می‌گم.
‫دیگه داری افسرده‌ام می‌کنی.
‫باکالا مشکلی نداره. ‫به تو چه ربطی داره؟
‫- چرا این‌قدر دنبال نمایش قدرتی؟ ‫- این دیگه چه حرفیه؟
‫- ببخشید. اجازه هست؟ ‫- آره.
‫- دختره اون بیرون قهوه نداره؟ ‫- گمون کنم بتونیم جور کنیم.
‫یه موکل دیگه مشکل مالیاتی داره. ‫اداره درآمد داخلی اذیتش کرده.
‫ببخشید مل. پیدا کردن جایی ‫که حق میکروفون گذاشتن نداشته باشن...
‫- مطب دکتر شرک پره. ‫- من که کلا زیاد می‌شینم.
‫حتما اون پیرمرد باید بکشدش؟ ‫هیچ راه دیگه‌ای نیست؟
‫هزار راه دیگه هست، ‫ولی این یکی جواب می‌ده.
‫نظر جی‌جی بود، ‫من که کاریش ندارم.
‫سالی گم و گور شده. پریروز با باکالا ‫تماس گرفت و کمک خواست.
‫باکالای پیر پدر تعمیدیشه، می‌تونه بدون ‫این که شک کنه بهش نزدیک بشه.
‫- باز هم به نظرم درست نیست. ‫- هزار بار این کار رو کرده.
‫- الان پیرمرد بیماره! ‫- خوبه. این‌جوری شوق زندگی پیدا می‌کنه.
‫اون آهنگ‌های دانکن شیخ رو ‫تو حلقش فرو می‌کنم.
‫وایستا ببینم.
‫- کی این یکی رو راه داده؟ ‫- وولفگنگ عوضی.
‫سلام آرتی.
‫مردی که دزدیدش و برد.
‫آدریانا استعفاش رو داد.
‫نوش جان.
‫به نفعته با اون دختر مهربون باشی.
‫آشغال عوضی.
‫تعجبی نداره که غذا افتضاحه.
‫خیر سرت باید با نوشیدنی ‫غذا درست کنی آرتی.
‫سه سال.
‫بهترین سالن‌داری که به عمرم داشتم. ‫این آشغال عوضی دزدیدش و بردش.
‫- آرتی، بی‌خیال. ‫- ای بابا، خودش می‌دونه شوخی می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫ولی بی‌شوخی، من اگه جات بودم ‫یه پیشمرگ اجیر می‌کردم.
‫با سرآشپز جماعت در نیفت رفیق.
‫چیه؟ خیال کردی فقط خودت ‫کار با ساطور رو بلدی؟
‫- آرتی.
‫شوخی کردم!
‫می‌خوای آشپزی با یه چشم رو ‫امتحان کنی؟ ها؟
‫بسه دیگه! ‫برو بیرون منتظر بمون!
‫زود باش!
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫چه مرگته مردک؟ ‫دختره نامزدشه‌ها!
‫من عاشقش بودم.
‫الان هم با تمام وجود عاشقشم.
‫آرتی، یه لطفی در حقم بکن.
‫دیگه هیچ‌وقت این مزخرف رو ‫به هیچ‌کس دیگه‌ای نگو.
‫یعنی من مسخره شمام؟
‫آره، کچل احمق مسخره‌ای.
‫بماند که خودت زن داری.
‫می‌شه یه چیزی بهت بگم؟
‫زن من خیلی عوضیه.
‫دختری چون آدریانا زن واقعیه. ‫اگه هنوز مو داشتم...
‫اون دختر خیلی جوانه. حتی اگه موهات ‫عین کیسی کیزم بود...
‫هم هیچ فرقی نمی‌کرد.
‫آره.
‫حالا ببین، برو اون پشت، ‫یه‌کم قهوه بخور.
‫برو خونه و عین خرس بخواب.
‫بهتره برم عذرخواهی کنم.
‫فعلا نرو، خب؟ ‫بذار من با کریس صحبت کنم.
‫تو برو خونه.
‫فردا بهم زنگ بزن.
‫تو نیوآرک یه فرصت کاری دارم.
‫یا خدای بزرگ.
‫[اداره قانون‌گذاری منطقه چهارم]
‫آقای اسپیرز پشت خط سه کارتون داره.
‫سث، باید جواب بدم.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫جریان این جریمه سرعت غیرمجاز چیه؟
‫- چیه؟ من که بهت گفتم حلش می‌کنم. ‫- همین الان برام نامه اومد.
‫بندازش دور.
‫یعنی باید به آشنای خودم ‫تو راهنمای و رانندگی زنگ بزنم تا حلش کنه؟
‫بهت که گفتم شرایط اسفناکیه ‫و خودم حلش می‌کنم.
‫راستی، خبر خوشی از گردشگاه ‫کنار رود دارم.
‫فقط این جریمه رو ردیف کن، باشه؟
‫پدرت کجاست؟
‫یه سر رفت شیرینی‌فروشی. ‫رفت یه شرت‌کیک بخره.
‫هیچ‌وقت دست‌خالی نمیاد.
‫با تونی صحبت کردی؟
‫نه، تصمیم گرفتم صحبت نکنم. ‫حتی بهش زنگ نزدم.
‫هر کی این زندگی رو انتخاب کنه، ‫مسئولیت‌هایی به همراه داره بابی.
‫- بابات بهتر از هر کسی این رو می‌دونه. ‫- من خودم رو گفتم.
‫تدی روزولت یه‌بار با یه گلوله تو سینه‌اش ‫یه سخنرانی کامل انجام داد.
‫یه سری چیزها وظیفه است.
‫ای کثافت.
‫- حالت خوبه؟ ‫- چیزیم نیست. امان از دست پله.
‫خب، بیا، بشین. ای خدا.
‫یا خدا، خونه؟
‫یا خدای بزرگ، زنگ بزن دکتر!
‫نه، نه، نه.
‫لخته‌های تو ریه‌اشه. ‫وقتی نفسش بند بیاد بیرون می‌زنن.
‫یا خدا، آخرش این‌جوری می‌شه؟
‫امان از دستت، براش آب بیار! ‫این دکترها دارن چیکار می‌کنن؟
‫چه بدونم، کار خودشون رو می‌کنن.
‫آب.
‫می‌خوام با جان کندی تماس بگیری. ‫رئیس بخش سرطان سنت بارباناسه.
‫جونیور، من از دکتر خودم راضی‌ام.
‫داره چه غلطی می‌کنه؟ ‫شیمی‌درمانی می‌کنی؟
‫برات اکسیژن‌درمانی نوشته؟
‫جونیور، درمانش از بیماری بدتره!
‫ای آشغال عوضی! خیلی مسخره است! ‫نباید با این شرایط آدم بکشی!
‫جونیور، خودم می‌خوام بکشمش.
‫هشت سال دست رو دست گذاشتم.
‫یه بار هم که شده به درد می‌خورم ‫و حس خوبی داره.
‫اون بچه سرسخته بابی. ‫اگه باب میلت پیش نره چی؟
‫اگه نره، نمی‌ره دیگه.
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫پای من که لب گوره.
‫پل نیومن با سس وارد بازار شد ‫و الان سالی صد میلیون در میاره،
‫مردم هم که عاشق سس منن.
‫آرتور، کار تو اداره رستورانه.
‫از تولید انبوه چی سرت می‌شه؟
‫خیر سرم مدرک کسب‌وکار دارم.
‫اگه ریسک نکنیم، ‫چه‌جوری می‌خوایم پیشرفت کنیم؟
‫شریک شدن با یه خلافکار ریسک نیست. ‫فاجعه تضمین‌شده است.
‫قانونیه. ‫بخشی از طرح احیاست.
‫شهرداری نیوآرک واسه باز کردن مجدد ‫کارخونه‌های قدیمی معافیت مالیاتی می‌ده.
‫من می‌خوام کار کنم آرتی.
‫سبزیجات رو ول کن.
‫فرصت داریم شرکت خودمون رو داشته باشیم.
‫خط تولید خودمون رو داشته باشیم.
‫پس چرا اسمش ساتریاله؟
‫قصابیشون مشتری داره. ‫اسمش آشناست.
‫یعنی وسوویو نداره؟ ‫پدربزرگت اواخر دهه سی رستوران زد آرتور.
‫تونی با یه محقق بازاریابی صحبت کرده.
‫محصولاتی که اسمشون با «و» شروع بشه ‫برای مردم جذاب نیست. پسش می‌زنن.
‫- الان چی گفتی؟ ‫- خوش‌آیند نیست دیگه.
‫جریان از این قراره که...
‫- تو فرصت‌ها رو شناسایی نمی‌کنی؟ ‫- آره، فرصت پول‌شویی واسه خلافکارهاست.
‫- امان از دستت، بس کن دیگه. ‫- کی می‌خوای یاد بگیری، ها؟
‫با همینی که داری خوشحال باش.
‫از من بشنو، دی‌وی‌دی حرف نداره. ‫صفحه نمایش تخت و صوت فراگیر.
‫«من تو این دنیای یا دنیای بعدی ‫انتقامم رو می‌گیرم.»
‫باز شروع شد.
‫از من بشنو، انگار ارابه‌ها دارن ‫از وسط خونه رد می‌شن.
‫انگار اسکیت‌برد کافی نبود.
‫عزیز دلم، لطفا باز هم آب بیار.
‫خب، جریان چیه که شنیدم باکالای پیر رو ‫مجبور کردی برگرده سر کار؟
‫از من نشنیده تونی.
‫ببین، من قصد دخالت ندارم.
‫جونیور باهام تماس گرفت ‫و خواست باهات صحبت کنم.
‫سال‌ها براش کار کرده، ‫هواش رو داره دیگه.
‫واقعا یه‌کم سخت‌گیرانه جلوه می‌کنه.
‫ولی این آقا کار خودش رو بلده.
‫- خوشحالم کارم رو تأیید می‌کنی. ‫- هرچی تو بگی فرمانده جون.
‫جریان از این قراره. خودت، جونیور ‫و هر کس دیگه‌ای گوش کنه.
‫جی‌جی فرمانده اون‌جاست. ‫خودش دستور داده.
‫من تأیید کردم. ‫ختم کلام، نامه تمام.
‫تونی، توهین نباشه. ‫معلومه تصمیمش با توئه.
‫آره، معلومه.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫آخه می‌خوای پیرمرد بفرستی؟
‫می‌خواد چیکار کنه؟ ‫طرف رو با لثه‌اش بکشه؟
‫- کسی از تو نظر خواست؟ ‫- نه، نه، همین‌جوری گفتم.
‫بهتره بذاری من بکشمش.
‫طرف رو وقتی به‌هوشه ‫از مفاصلش تکه‌تکه می‌کنم.
‫[فواره‌های وین]
‫از این طرف آقا.
‫انواع و اقسامش رو داریم...
‫به‌به، جناب آقای «شفت.»
‫- اینجا اومدی دیدبانی بدی؟ ‫- کمکی از دستم بر میاد؟
‫آره، یه تکه از این می‌خوام. ‫تقریبا همین‌قدری باشه.
‫مگه این که بخوای خودت بیای تو خونه‌ام...
‫و حوضچه‌ام رو بررسی کنی ‫تا مطمئن بشی قانونیه.
‫تو رایانه بررسی می‌کنم.
‫ببین، دفترچه جریمه‌ات رو در بیار. ‫اون مجسمه بر خلاف قانونه.
‫راستش، دیگه دفترچه جریمه‌ام ‫لازمم نمی‌شه.
‫رفیقت، نماینده مجلس، کاری کرد ‫به انبار انتقالم بدن.
‫- دیگه بلای جون سیدار گروو نیستی؟ ‫- صلاحیت اضافه‌کاری هم ندارم.
‫لئون، استراحتت ساعت دوئه.
‫اهمیتی نداره، ولی محض اطلاعت بگم، ‫من بهش نگفتم این کارها رو بکنه.
‫خیلی لطف داری.
‫لوله تموم کردیم.
‫تونی!
‫- تونی، تلفن! ‫- خیلی‌خب! ای خدا!
‫الان میاد پشت خط.
‫- کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫دارم می‌رم فروشگاه فورچونوف.
‫- کی میای خونه؟ ‫- وقتی کارم تموم بشه.
‫- الو؟ ‫- منم، ران. پیام داده بودی؟
‫آها، آره، آره.
‫ببین، اون پلیس راهنمایی و رانندگی رو ‫اتفاقی دیدم.
‫- ردیفه، خودم حلش کردم. ‫- می‌دونم، فقط...
‫- چه بدونم. گفتی از خیابون جمعش کنن؟ ‫- تف به روش. مگه همین رو نمی‌خواستی؟
‫آره، ولی یه‌کم زیاده‌رویه، قبول نداری؟
‫تونی، من با فرمانده یگانش صحبت کردم.
‫هیچ‌کس ازش خوشش نمیاد. ‫همه رو عصبی می‌کنه.
‫آره، شاید. ولی چه بدونم...
‫از من بشنو، فقط جریان تو نیست. ‫انگار طرف افسرده است.
‫گمون می‌کنن احتمالا مشکل روانی جدی داره.
‫آشغال عوضی.
‫[افشای رازهای مهمانی]
‫چه دروغی گفت؟
‫- همون پیرمرده؟ ‫- چه شکلیه؟
‫- شبیه پیرمرده. ‫- خیلی سرفه می‌کنه.
‫عمو بابی، خدا رو شکر. ‫مرسی که اومدی.
‫باز هم پله.
‫بهتره در حق خودتون لطف کنین ‫و تا جوانین ترک کنین.
‫- آدم بالاخره با یه چیزی می‌میره دیگه بابی. ‫- خفه شو. ببرش اون‌ور.
‫خیلی‌خب، ببخشید.
‫بذار با عموم صحبت کنم.
‫بریم اینجا.
‫- این عوضی کوچولو کیه؟ ‫- آشنامه. رفیق صاحب این خونه است.
‫ببخشید.
‫ببین، اون بچه رو انداختی تو کما سال.
‫- بابت چی؟ چون با یه زنیکه حرف زده بود؟ ‫- خودم می‌دونم اشتباه کردم. شرمنده‌ام.
‫شهروند عادی نبود. ‫اون بچه دوستان زیادی داره.
‫شرمنده‌ام عمو بابی. هرچی تونی سوپرانو بخواد ‫براش انجام می‌دم.
‫سخت نگیر، من برات ردیفش کردم.
‫ممنون.
‫خیلی ازت ممنونم.
‫خوب شد زنگ زدی، ‫در همین حد بهت می‌گم.
‫به تونی بگو دیگه تکرار نمی‌شه، ‫قسم می‌خورم.
‫یا اگه رخ داد، حداقل قبلش ‫خبر می‌دم، خب؟
‫ببخشید، نباید شوخی کنم.
‫- یه لیوان آب برام بیار. ‫- باشه.
‫- یخ می‌خوای؟ ‫- نه.
‫بذار آب باز باشه، ‫آب حتما سرد بشه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- چیزیم نیست.
‫خب، طرف هنوز کماست؟
‫بهتره برم ملاقاتش یا خیلی زشته؟
‫آره، به نظرم بهتره بری ملاقاتش.
‫چه بدونم.
‫شاید بهتر باشه براش گل بفرستم.
‫وای، این چه وضعشه؟
‫ای مردک بامزه.
‫دیگه حرف بامزه‌ای نداری؟
‫نه آقای باکالا، خواهش می‌کنم! ‫خواهش می‌کنم، دیگه نزن!
‫هوم...
‫ای وای!
‫[محل تبلیغات شما]
‫عجب شانسی!
‫گفتم بهتره این کار رو نکنه.
‫مجبور شدم این همه راه تا استتن آیلند برم ‫تا شناساییش کنم.
‫- اون برادرزاده من خیلی سنگدل و عوضیه. ‫- عوضی‌ها حتی تمیزش نکرده بودن.
‫هنوز خرده‌شیشه‌های ماشین لای موهاش بود.
‫چند سالش بود؟ ‫هفتاد و یک؟
‫نمی‌دونم، شصت و هشت.
‫خب، چی گفتن؟ ‫دلیل مرگش چی بود؟
‫کی؟ منظورت چیه؟
‫دلیلش مرگش سرطان بود یا تصادف؟ ‫اصلا متاستازش چقدر پیشرفت کرده بود؟
‫احترامت واجبه جونیور، ‫ولی جزئیاتش رو می‌خوای چیکار؟
‫این اطلاعات فنی رو می‌خوای چیکار؟
‫راست می‌گی.
‫طرف از دنیا رفته. ‫بهتره بذاریم روحش شاد باشه.
‫پدرت آدم خوبی بود.
‫دوست خوبی بود.
‫آشغال عوضی!
‫تف به این زندگی!
‫کثافت بی‌شعور!
‫آشغال...
‫یا خدای بزرگ!
‫- شبتون به خیر. ‫- خداحافظ.
‫مشتری گفت شبتون به خیر، ‫اصلا سرت رو بلند نکردی؟
‫آروم گفتم.
‫خانم باشخصیت اینجاست.
‫جریان عینک چیه؟
‫لنزم رو خونه جا گذاشتم.
‫ببین، نمی‌دونم مشکلت چیه، ‫ولی این هفته کلا عصبی هستی.
‫صدات رو بیار پایین.
‫چیه؟ هنوز هم چون گفتم نمی‌تونی ‫با تونی شریک بشی عصبانی‌ای؟
‫تو به من هیچی نمی‌گی شارمین.
‫ضمنا، من با تونی شریک می‌شم.
‫آرتی، اگه این کار رو بکنی، ‫اگه تونی رو به من ترجیح بدی....
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫ازم طلاق بگیری؟
‫- تو همین رو می‌خوای؟ ‫- چیه؟ چی گفتم؟
‫این زندگی مشترک تموم شده آرتور.
‫- شوخی ندارم آرتور. ‫- خوبه، دیگه وقتش بود.
‫ضمنا، بچه‌ها به تو نمی‌رسن!
‫آشغال عوضی.
‫سلام. ببین کی اومده.
‫- داوطلب شد چمن‌هات رو بزنه. ‫- نه‌خیر، نشدم.
‫سلام آنتونی.
‫باز فصلش سر اومد. ‫آخرین ذرت‌های شیرینم رو برات آوردم.
‫چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫آنتونی، پسر خوبی باش. بیرون منتظر بمون. ‫باید با پدرت صحبت کنم.
‫از الان بهت بگم، اگه به باکالای پیر مربوطه، ‫اصلا نمی‌خوام بشنوم.
‫من سرطان دارم.
‫- چی داری؟ ‫- سرطان. بیماری وخیم.
‫یا خدا، کی فهمیدی؟
‫چهارپایه‌ام خونی شده بود.
‫قبل از مراسم مادرت آزمایش دادم.
‫واسه همین رفتارت این‌قدر عجیب بود؟
‫خب، کجاست؟ ‫تو روده‌اته یا...؟
‫معدمه‌امه.
‫یا خدا، عمو جون.
‫- نگفتن چقدر وخیمه؟ ‫- تا عملم نکنن نمی‌فهمن.
‫دو هفته دیگه عمل دارم.
‫- باید بین خودمون بمونه آنتونی. ‫- باشه، معلومه.
‫ببین، کمکت می‌کنیم. ‫بهترین دکترها رو برات میاریم.
‫اول جکی سرطان گرفت، بعد فبی.
‫باکالای پیر هم داشت، ‫ولی الان به من کمک می‌کنی؟
‫این چیزها سه‌تایی‌ان.
‫واسه همین نمی‌خواستی اون پیرمرد ‫آدم بکشه؟
‫چی خیال کرده بودی؟ ‫اگه با سرطان می‌مرد، جات رو پر می‌کرد؟
‫- ازت خواستم مجبورش نکنی. ‫- یا خدای بزرگ! اصلا باورم نمی‌شه.
‫اصلا شوخی ندارم آنتونی.
‫بهم قول بده به کسی چیزی نمی‌گی.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫وقتی آدم بیمار بشه، رفتار مردم ‫باهاش عوض می‌شه.
‫انگار اصلا وجود نداره. ‫شوخی ندارم.
‫نباید این مسئله رو با هیچ‌کس ‫در میون بذاری.
‫باشه. باشه، معلومه.
‫معلومه.
‫- الو؟ ‫- عمو جون سرطان داره.
‫یه عالمه مرگ.
‫مامان.
‫انگار همین دیروز بود ‫که بابا آنفیزم گرفته بود.
‫عمو جون. یه خلال‌دندون دیگه.
‫عه، جَن، اذیت نکن. ‫یه‌کم احترام قائل باش، خب؟
‫ببخشید، آخه مامان این‌جوری می‌گفت.
‫آره، راست می‌گی.
‫- راجع به برادرش هم همین رو گفت، یادته؟ ‫- یه خلال‌دندون دیگه.
‫ای خدا.
‫عمو میکی چند سالش بود؟ ‫سی و شش سال؟
‫سرطان کبد داشت.
‫ای خدا. امان از دست این قدیمی‌ها.
‫هرچی سخت‌گیرانه‌تر رفتار کنن، ‫احساساتشون رو بیشتر سرکوب می‌کنن.
‫- به نظرم توهم کنترله. ‫- کنترل؟
‫آدم در مقابله با فاجعه،
‫وحشتناک‌ترین حرفی ‫که به ذهنش برسه رو میزنه.
‫انگار داره به خدا می‌گه:
‫«دیدی؟ من گولت رو نمی‌خورم. ‫می‌دونم چه برنامه‌ای ریختی.»
‫آره، انگار می‌خوان شرارت‌ها رو دور کنن.
‫یادته مامان از تعریف متنفر بود؟
‫از تعریف کردن و تعریف شنیدن؟
‫آخه ممکن بود هر لحظه نابود بشه!
‫من واقعا با حضرت مسیح آشنا شدم.
‫مامان، فبی، عمو جون؟
‫همیشه سه‌تاییه، مگه نه؟
‫«تثلیث مقدس» هم داریم.
‫به نظرت تصادفیه؟
‫چی به سر سال بانپنسیرو اومد تونی؟
‫تحت محافظت شاهدانه.
‫دوست داری باهام عبادت کنی؟
‫♪ نمی‌خوام هیچ‌وقت بیدار بشم ♪
‫♪ از دستش نده ♪
‫♪ ولش نکن ♪
‫♪ پس کارت رو بکن، کارت رو بکن ♪
‫♪ زود باش، نفسم رو بند بیار ♪
‫♪ ترغیبم کن... ♪
‫♪ تا دیگه نتونم این حس... ♪
‫♪ عاشقانه رو انکار کنم ♪
‫♪ کاری کن مشتاق علاقه‌ات باشم ♪ ‫♪ کارت رو بکن ♪
‫♪ آره... ♪
‫[حمل‌ونقل مونتکلیر]
‫دو هفته پیش؟
‫چرا چیزی نگفتی؟ ‫حداقل گزارش دادی؟
‫حراست دانشگاه مسخره است.
‫به نظرت بهتر نیست بدونن ‫تو دانشگاه دزد هست؟
‫- کی؟ جریان چیه؟ ‫- هیچی.
‫دو هفته پیش دوچرخه‌اش رو ‫از دم کتابخونه دزدیدن.
‫همون دوچرخه مسابقه‌ایه؟
‫- قفلش نکرده بودی؟ ‫- آهن‌بر داشتن.
‫یکی از سیاه‌پوست‌های محله بود. ‫یکی از بچه‌ها دیده بودش.
‫- چیه؟ ‫- مگه چیزی گفتم؟
‫سیاه‌پوست بود؟ ‫تصورش رو بکن.
‫- تونی... ‫- آخه... اصلا باورم نمی‌شه.
‫من به این مزخرفات گوش نمی‌دم.
‫چرا اعتراف نمی‌کنی؟ ‫تو هم دقیقا به همین فکر می‌کنی.
‫تونی، من چی گفتم؟
‫چیه؟ تقصیر منه که احتمال ‫دزدی توسط سیاه‌پوست‌ها دو برابره؟
‫- حرفت خیلی نژادپرستانه است! ‫- اتفاقا حقیقته.
‫کی گفته؟ دیوید دوک؟
‫- چرا این حرف‌ها رو تو زیرزمین می‌زنن؟ ‫- اف‌بی‌آی گفته. خودم تو تلویزیون دیدم.
‫- پس الان از اف‌بی‌آی نقل‌قول می‌کنی؟ ‫- گمون نکنم تو زیرزمین باشن.
‫- ولی چراغه چی شده؟ ‫- درسته، باتری پشتیبانش فعال شده.
‫چرا؟
‫محض اطلاعت بگم، جرم و جنایت ‫مشکل اقتصادیه، نه نژادی.
‫چه سفیدپوست باشی ‫چه آفریقایی‌آمریکایی،
‫اگه تو آخرین دهک اقتصادی باشی، ‫احتمال دزدیت بیشتره...
‫و اکثر آفریقایی‌آمریکایی‌ها ‫تو همون دهکن.
‫وقتی بعدیشون استریوی ماشینت رو دزدید ‫حالم بهتر می‌شه.
‫تو خیلی دورویی!
‫از اولش داشتم همین رو بهت می‌گفتم! ‫باید با هم‌نوع خودت بچرخی!
‫وایستا ببینم.
‫- وایستا ببینم. اون چراغ رو کجا می‌بری؟ ‫- می‌برمش. مال خودم سرم رو درد میاره.
‫- بحث رو عوض نکنین! با جفتتونم! ‫- من رفتم!
‫حتما وقتی پول لازم داشتی زنگ بزن!
‫خوبه، حالا یه چیزی داری ‫که تو روان‌کاوی بابتش شکایت کنی!
‫- یا خدا، اینجا رو! ‫- آدم یه بار بیشتر بازنشسته نمی‌شه.
‫اون گوشواره است؟
‫ها؟
‫- تا حالا به گوشت دقت نکرده بودم. ‫- این رو می‌گی؟
‫سال‌هاست دارمش. ‫همیشه نمی‌اندازمش.
‫کریس بهت گفت ‫با هم برخورد داشتیم؟
‫- حسودیش می‌شه بابا. ‫- به چی؟ ما که دوست عادی‌ایم.
‫خب، خودت که می‌شناسیش.
‫خوشحالم مجبورت نکرد ‫دیدار امشب رو لغو کنی.
‫از دیدار امشب خبر نداره. ‫خیال می‌کنه با سیندی‌ام.
‫دلم برات تنگ می‌شه آدریانا.
‫دل من هم برات تنگ می‌شه آرتی. ‫واسه شارمین و خدمتکارها هم تنگ می‌شه.
‫شارمین...
‫چیه؟ چی شده؟
‫من و شارمین قراره یه مدت ‫جدا از هم زندگی کنیم.
‫- وای خدایا، حالت خوبه؟ بچه‌ها چطورن؟ ‫- این‌جوری به صلاحه.
‫بهت گفتم قراره با تونی شریک بشم؟
‫- چی؟ یعنی رستوران بزنین؟ ‫- مواد غذایی ساتریال.
‫احتمالا اسمش رو ‫به وسوویو تغییر بدیم.
‫سس، تارالی، راویولی.
‫عالیه. مبارکه!
‫اگه نظرت راجع به ازدواجت عوض شد، ‫همیشه واسه یه نائب‌رئیس...
‫باهوش و جذاب جا دارم.
‫ازدواج قدم بزرگیه.
‫- مطمئنی آماده‌ای؟ ‫- آره، آماده‌ام.
‫- می‌دونی سرویس بانوان کجاست؟ ‫- آره، گمون کنم پشت کافه باشه.
‫خیلی‌خب...
‫نه، نه...
‫رستوران، فروشگاه، ‫قطعات قایق‌های تفریحی مجلل.
‫لوله‌کشی و برق‌کاریش با شرکت‌های منه. ‫فولاد و آجرش کلا با توئه.
‫- باید راجع به بخش ۱۸۷ صحبت کنیم. ‫- باید ماکتش رو ببینی.
‫حتی آدمک کوچولو ساخته ‫که تو خیابون راه می‌رن.
‫امان از دست نیوآرک. ‫خلافکارهاش رو هم ساخته؟
‫من باید برم سرویس.
‫خب، ادی ووئل از پی‌بی‌ای باهام تماس گرفت.
‫رفیق پلیست بابت از دست دادن ‫اضافه‌کاریش غر می‌زنه.
‫یه جوخه پلیس‌های سیاه‌پوست رو راضی کرده ‫پرونده‌اش رو بررسی کنن.
‫عه، جدی؟
‫اگه بخوای، می‌تونم لغوش کنم. ‫دوباره مستقر بشه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫تف به روش.
‫آشغال عوضی به سزای عملش رسید.
‫بله؟
‫میکروفون تونی سوپرانو از بین رفت.
‫منظورت چیه؟
‫- با اجازه! ‫- اینجام.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫آماده نیستی؟
‫من نمیام.
‫- اون‌ها که بهت اجازه دادن. ‫- نمی‌تونم. حالش رو ندارم.
‫- مراسم ختم پدرمه جونیور. ‫- خودت که شنیدی، حالش رو ندارم.
‫به نظر من حالت خوبه.
‫جونیور؟
‫چیه؟ مگه گل‌هام به دستت نرسید؟
‫کل خانواده‌ام سوار ماشینن.
‫جونیور، باید بهت بگم ‫این کارت رو توهین شخصی برداشت می‌کنم.
‫- چیه؟ خیال کردی برام مهم نیست؟ ‫- چه خیالی بکنم؟
‫آشغال عوضی خودخواه، ‫نمی‌تونم بیام، چون بیمارم!
‫سرطان دارم.
‫سرطان؟
‫وای خدایا.
‫عجب عقل‌کلی، ‫حالا راضی شدی؟
‫دو هفته دیگه عمل دارم ‫و احتمالا بعدش شیمی‌درمانیم می‌کنن.
‫جونیور، متأسفم.
‫- نمی‌دونم چی بگم. ‫- باشه، مشکلی نیست. واسه بابات دعا می‌کنم.
‫پدرم.
‫الان هم تو؟
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫از قایق جا می‌مونیم.
‫خانم، من خیلی وقت پیش ‫از قایق جا موندم.
‫با احتساب مالیات و حمل‌ونقل ‫می‌شه ۸۹۷ دلار و ۲۳ سنت.
‫فقط حواست باشه صحیح و سالم ‫برسه خونه من.
‫بگیر دیگه.