‫هیشش، آدریانا، فکر کنم خودشه.
‫چی؟
‫بهم گفت مرتب و آراسته باشم
‫و نیم ساعت دیگه توی مودلز ببینمش
‫گفت کفش‌هام رو واکس بزنم.
‫اوه، خدای من.
‫«ترجمه از خشایار»
‫چطوری، بچه‌جان؟
‫نه، نه، نه.
‫جلو بشین.
‫کجا می‌ریم؟
‫خوشتیپ شدی.
‫سرآستین‌هات رو مرتب کن.
‫کجا می‌ریم، سیل؟
‫اوه، اومدش.
‫پس خودشه.
‫خیلی‌خب!
‫کل راه فقط روی یک پا نشسته بود.
‫مشکلش اینه که زیاد فیلم می‌بینه.
‫چرت می‌گه، فقط یه کم کج نشسته بودم.
‫خیلی‌خب، بیاین شروع کنیم.
‫خیلی‌خب، کارت رو تموم کن دیگه.
‫خودتون می‌دونین چرا اینجاییم.
‫پس اگه شک و تردیدی دارین،
‫الان وقتشه که بگین.
‫هیچکس فکر بدی درباره‌تون نمی‌کنه.
‫چون وقتی وارد این خونواده بشین،
‫دیگه راه برگشتی وجود نداره.
‫این خونواده از هر چیز دیگه‌ای مهم‌تره.
‫از همه چیز.
‫حتی قبل از همسرتون
‫و بچه‌هاتون و مادرتون و پدرتون.
‫یک چیز افتخارآمیزه.
‫بعدش اگه خدای نکرده مریض شدین
‫یا اتفاقی بیفته که نتونین ‫پول در بیارین،
‫ما پشتتون هستیم،
‫چون اینم بخشی از اونه.
‫اگه مشکلی داشتین،
‫فقط باید به یک نفر خبر بدین.
‫همین مردی که اینجاست.
‫اون مثل پدرتونه.
‫فرقی نمی‌کنه با کسی اینجا ‫مشکل پیدا کنین
‫یا بیرون از اینجا.
‫مشکل رو واسش مطرح می‌کنین،
‫اونم حلش می‌کنه.
‫باید داخل خونواده بمونین.
‫خیلی‌خب، دست‌تون رو بیارین.
‫خیلی‌خب.
‫این پطرس هست، ‫قدیس خونواده‌ی من.
‫حالا همونطور که این کارت می‌سوزه، ‫اگه شما به دوست‌های خودتون
‫در خونواده خیانت کنین، ‫روحتون در جهنم بسوزه.
‫حالا دست‌هاتون رو اینجوری به هم بمالین
‫و بعد از من تکرار کنین.
‫باشد که در جهنم بسوزم
‫اگه به دوستانم خیانت کنم.
‫تبریک می‌گم.
‫به خونواده خوش اومدی.
‫ممنون، پالی.
‫قلب وامونده‌ام هنوز داره می‌زنه.
‫امسال تو دفتر شرط‌بندی ورزشی ‫خیلی خوب کار کردی.
‫آره، خوب بوده.
‫می‌خوام اون رو به تو بدم، ‫پسرم، مال خودت.
‫داشتم فکر می‌کردم چی قراره باشه.
‫حالا دیگه عضو رسمی شدی.
‫نوبت توئه که پول درست و حسابی در بیاری
‫و منم یه کم استراحت کنم.
‫تنها مشکلت تو زندگی الان اینه که
‫هر روز تسویه، ۱۰ درصد ‫از سهمت رو به من می‌دی.
‫به غیر از اون، دیگه مشکلی نداری.
‫تنها مشکل من تو زندگی اینه که
‫باید سهم خودم رو به اون مرد ‫که اونجا وایستاده بدم.
‫و این کار ما ادامه پیدا می‌کنه.
‫وقتی به همه دردسرهایی که
‫بیشتر آدم‌ها تو زندگی دارن، فکر کنی،
‫مال ما خلاصه شده فقط تو یک مشکل.
‫معامله بدی نیست، نه؟
‫فهمیدم.
‫فقط یه مورد،
‫هفته‌ای حداقل ۶ هزار دلار باید باشه.
‫باید یه چیزی از این کار گیرم بیاد.
‫ولی ۶ هزار دلار،
‫می‌تونه زیاد یا کم باشه.
‫بسته به تو و اینکه
‫چقدر کسب و کار رو بزرگ کنی.
‫دوستت دارم، پالی.
‫حالا دیگه با هم توی این ماجرا هستیم.
‫منم دوستت دارم، بچه‌جان.
‫بودجه تطبیقی تقریبا جور شده.
‫آژانس توسعه...
‫برنامه ساخت موزه علوم و حمل و نقل
‫برای شهر نیوآرک رو هم اضافه کرده.
‫سیمان بیشتر، همه چیز بیشتر.
‫جواب اون تلفن کوفتی رو بده.
‫خب، حالت خوبه؟
‫منظورت مامانمه.
‫خب...
‫چی کار می‌شه کرد؟
‫تکه‌ها رو جمع می‌کنی ‫و به زندگی ادامه می‌دی.
‫منظورم اون حالت‌هات بود.
‫اون‌ها حالت نیستن.
‫توی اون نیویورک لعنتی، ‫تو از کجا درباره‌ش می‌دونی؟
‫همه می‌دونن.
‫چیزی برای خجالت کشیدن وجود نداره، تونی.
‫محض رضای خدا، ‫ژولیوس سزار هم صرع داشت.
‫من صرع ندارم.
‫هر چی که هست، ‫باید از خودت مراقبت کنی.
‫قضیه سلامتیته.
‫اون روان‌پزشک کمک می‌کنه؟
‫اوه، درباره اونم خبر داری.
‫خب که چی؟
‫این روزها دیگه انگ اجتماعی نیست.
‫بچه‌ی منم پیش روان‌پزشک می‌ره.
‫دادگاه به خاطر ماجرای با زنش، ‫اون رو مجبور کرد بره.
‫الان خیلی خوشبختن.
‫چی شد دیگه حریم خصوصی وجود نداره؟
‫خونواده‌ی ما مدت‌هاست که تو نیوجرسی
‫با سوپرانوها تجارت می‌کنه،
‫اونم به شکل آروم و پر سود.
‫منم می‌خوام همینطور بمونه.
‫این کار رو واسم انجام بده، باشه؟
‫باشه، کارماین.
‫چرا الکی معطل کنیم؟
‫یه کم بیشتر به خودت لطف کن.
‫حتما.
‫واقعا از نگرانیت ممنونم.
‫جین مصمم بود که وارد تجارت بشه،
‫به اصطلاح.
‫طبق افسانه‌های هالیوود، ‫می‌گن گوشی رو برداشت
‫و به پارامونت پیکچرز زنگ زد و گفت،
‫«اسم من جین منسفیلده ‫و می‌خوام ستاره سینما بشم».
‫امروزه فقط بوق آزاد می‌شنوین،
‫ولی در سال ۱۹۵۴...
‫یک پسر جوونی زنگ زده بود ‫با تو کار داشت.
‫درو،
‫می‌خواست بدونه کِی برمی‌گردی خونه.
‫صداش چطور بود؟
‫انگار حدود ۱۵ سالش بود.
‫صبر کن ببینم،
‫این همون به اصطلاح نامزد توئه؟
‫راستش ۱۹ سالشه و به سنش نمی‌خوره.
‫کِی قراره برگردی سیاتل، جنیس؟
‫به این بستگی داره که تسویه ‫اموال مامان چقدر طول بکشه.
‫«اموال».
‫یک خونه درب و داغون و ‫چندتا لباس کهنه یک پیرزن.
‫غم‌انگیزه، مگه نه؟
‫آخرش به همین ختم می‌شه.
‫جنیس، می‌دونی که چقدر دوستت داریم.
‫و می‌دونی که چقدر از بودنت لذت می‌بریم.
‫ولی اونجا یک خونه بزرگ هست.
‫و می‌دونم دنبال اینی که ‫به بیشترین ارزش برسی.
‫پس شاید به دلایل امنیتی
‫یا برای اینکه خونه خراب نشه،
‫بتونی اونجا بمونی.
‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫فقط نمی‌خوام سوتلانا رو بیرون کنم.
‫آره، خب، باهاش حرف زدم.
‫فردا یا پس‌فردا از خونه می‌ره.
‫واقعا؟
‫آره.
‫عالی شد.
‫بهتره برم وسایلم رو جمع کنم.
‫خدای من.
‫بذار بیام اونجا.
‫چطوری؟
‫تبریک می‌گم.
‫ممنون.
‫هکتور، ساندویچ بزرگ برای این آقا بیار.
‫نوشابه‌ای که دوست داره هم بیار.
‫نگاه کن.
‫اگه تونی سوپرانو رو ازش بگیری، ‫هیچی نیست جز یه جفت کفش.
‫آره، ولی الان درجه داره.
‫عموی ریچی من...
‫آره، ولی هیچوقت نشد.
‫کریس، تبریک می‌گم.
‫دینو.
‫سلام، بنی.
‫تبریک می‌گم.
‫کِی آزاد شدی، بنی؟
‫دادستانی پرونده رو ول کرد.
‫شاهد جا زد.
‫خب، جکی، اوضاع راتگرز چطوره؟
‫لعنت به اونجا.
‫می‌خوام انصراف بدم.
‫بی‌خیال، هورا، هورا.
‫الان داشتیم درباره ‫دانشگاه سابقمون حرف می‌زدیم.
‫یه کافی‌شاپ دارن،
‫کارشون فقط نقدیه.
‫قشنگی ماجرا اینه که...
‫آخه کی می‌خواد جلوت رو بگیره؟
‫بچه‌ها؟
‫حراست دانشگاه؟
‫چرا درباره اون بهش می‌گی؟
‫اون مال ماست.
‫حواست باشه کجا میای!
‫خفه شو!
‫هی!
‫برین بیرون دعوا کنین!
‫به پیتزافروشی بی‌احترامی نکن!
‫عوضی آشغال!
‫می‌دونم کجا زندگی می‌کنی!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫هی، خوشحال شدم باهات حرف زدم، کریس.
‫دینو رو یادت نره.
‫نمی‌خوام مثل یه عوضی به نظر بیام،
‫ولی دیگه واقعا نمی‌تونم ‫تو همچین جایی دیده بشم.
‫خیلی‌خب.
‫یا این کار باید شروع کنه ‫به نتیجه دادن یا تمومش کنیم.
‫من با یکی از شریک‌های کاریم،
‫مردی که بهش احترام می‌ذارم، ‫درباره این حمله‌های عصبی حرف زدم.
‫دیگه این مسخره‌بازی‌ها بسه.
‫به اندازه کافی پول تو جیبت اومده.
‫جریان اینجا چیه؟
‫آخرین نظریه برای درمان ‫سندروم حمله‌های عصبی،
‫یک رویکرد سه مرحله‌ایه.
‫پس یک سندرومه؟
‫دارو برای درمان افسردگی،
‫روان‌درمانی،
‫و رفتاردرمانی-شناختی.
‫دارو رو که شروع کردیم.
‫اگه حس می‌کنی آماده‌ای،
‫می‌تونی بری پیش یک رفتار درمانگر.
‫منظورت چیه؟ با یکی دیگه حرف بزنم؟
‫به نظر میاد از روش من راضی نیستی.
‫اگه واقعا آماده‌ای به سلامت ‫روان خودت رسیدگی کنی،
‫من می‌گم عالیه.
‫بیا شروع کنیم، آماده‌ام کمک کنم.
‫ولی ما باید عمیق‌تر بریم، ‫تمرکز کنیم.
‫از همین اتفاق اخیر شروع کنیم.
‫باشه،
‫خیلی‌خب.
‫دخترم یه سیاه‌پوست رو آورده بود خونه‌مون.
‫روی مبل نشسته بودن ‫و تلویزیون نگاه می‌کردن،
‫با هم حرف می‌زدن.
‫و؟
‫و...
‫دخترم رفت طبقه بالا
‫و منم یه گفتگوی جدی با اون پسر سیاهپوست داشتم.
‫بهش گفتم که گورش رو گم کنه ‫و از دخترم فاصله بگیره.
‫دخترم اومد پایین و
‫از اونجا رفتن.
‫بعد حمله بهت دست داد.
‫خب، نه همون موقع.
‫من...
‫رفتم آشپزخونه یک ساندویچ درست کنم،
‫کابینت رو باز کردم،
‫یک جعبه برنج «عمو بن» دیدم.
‫بووم.
‫که اینطور،
‫لوگوی برنج.
‫اولین شروع تنفس سریع،
‫وقتی بود که برنج رو دیدی؟
‫اممم...
‫نه، نه، داشتم کاپیکولا و
‫بقیه چیزها رو از یخچال در میاوردم.
‫یادمه وقتی اولین بار اومدی اینجا،
‫حمله عصبی با اردک‌ها بود.
‫تا جایی که یادمه
‫داشتی گوشت کباب می‌کردی، درسته؟
‫چه حافظه خوبی داری.
‫سوسیس بود، نه؟
‫سوسیس.
‫استیک هم بود، آره.
‫وای.
‫بذار برگردیم به همون کاپیکولا.
‫باید این رو جواب بدم.
‫فصل شلوغ کاری منه.
‫بله.
‫پنجاه؟
‫واسه یک بازی، خیلی زیاده.
‫اگه ازش مطمئنه، قبولش کن.
‫ولی نتیجه «دوک» و ‫«ویک فارست» رو بهم خبر بده.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫کجا بودیم؟
‫رابطه بین حمله‌های عصبی و گوشت.
‫درست.
‫کجا بودیم؟
‫اوهایو استیت رو می‌بندم، دوستان. ‫بازی‌شون داره شروع می‌شه.
‫کدوم رو خوشت میاد؟ آیوا؟
‫اصلا فرقی واسم نمی‌کنه، ‫فقط مهم اینه که پول بده.
‫کریس، لعنت، اورگن در برابر یو.اس.سی؟
‫دیدی؟ بهت گفتم باید یه بخشی
‫از این شرط‌ها رو بخوابونیم.
‫اختلاف امتیاز ۱۱ تاست.
‫اورگن ۱۲ امتیاز عقبه.
‫روی خط ۴۵ یاردی هستن ‫و اصلا وقت استراحت ندارن.
‫اورگن یک کیکر تمام آمریکایی داره. ‫[زننده ضربه میدانی]
‫چرا هیچکس بهم نگفت؟
‫دیدی؟
‫و گل شد!
‫یک ضربه ۴۳ یاردی!
‫یو.اس.سی. اون اختلاف امتیاز ‫می‌تونست از ۱۸ شروع بشه،
‫بعد جزو ۱۰ تیم برتره!
‫بازم باید بخشی از شرط‌ها رو
‫به فیلادلفیا می‌دادیم.
‫پالی همیشه این کار رو می‌کرد.
‫الان اینجا پالی می‌بینی؟
‫شما چه مرگتونه؟ کر شدین؟
‫گوشی‌های لعنتی رو جواب بدین!
‫یک لغزش کوچک، همین.
‫اوه، جدی؟
‫هوا دیگه سرد شده، ها؟
‫قراره دوباره هوا گرم بشه.
‫آب و هوای خوب برای فوتبال.
‫مامان گفت بهت بگم منتظر گوشته.
‫جکی جونیور هنوز نیومده؟
‫نمی‌دونم.
‫عوضی کوچولو.
‫به مادرش قول داد که بیاد اینجا.
‫جلوی بچه‌ام مراقب حرف زدنت باش.
‫احتمالا داره توی «او.اف.» ‫صندلی رو گرم نگه می‌داره.
‫خودش و دینو زریلی.
‫جکی جونیور با اون مرتدلا چی کار می‌کنه؟
‫به باباش قول دادم سعی کنم ‫از این کثافت‌کاری‌ها دورش کنم.
‫اون جانشین قطعیه.
‫نه، نه، این بچه نه.
‫یه لطفی بکن.
‫حواست به جکی باشه، خیلی‌خب؟
‫باید اون یکی رو بچرخونی.
‫یک لغزش کوچک، ها؟
‫رو، این بچه دیر کرده، بی‌احترامی می‌کنه.
‫باید سرش به سنگ بخوره.
‫اون میاد، بهش پیجر زدم.
‫عزیزم، اون بچه بیچاره ‫باباش رو از دست داده.
‫منم وقتی ۶ سالم بود، ‫بابام رو از دست دادم.
‫می‌دونین، رالف مجبور شد ‫کلاس یازدهم رو ول کنه
‫تا برادرها و خواهرهاش رو بزرگ کنه.
‫اصلا بهش نمی‌خوره.
‫درباره چی حرف می‌زنیم؟
‫خیلی دیر کردی، مرد جوان.
‫منم.
‫مدو، سلام، عزیزم.
‫کیه؟
‫مدو.
‫چی کار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫اونجا چه خبره؟
‫خب، شام یکشنبه.
‫آره.
‫می‌خوای با بابات حرف بزنی؟ ‫تو حیاطه.
‫صلیب می‌سوزونه؟
‫خب، مطمئن نیستم منظورت چیه،
‫ولی می‌دونم که الان وقت مناسبی نیست.
‫بیا، داداشت می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫نه، نمی‌خوام.
‫سلام.
‫سلام، چه خبر؟
‫همه اینجان.
‫- جکی بود؟ ‫- خیلی کسل‌کننده است.
‫نه، اون نیست. ‫مدو از دانشگاه زنگ زده.
‫صبر کن، زنگ می‌زنن.
‫الو؟
‫مامانم اونجاست؟
‫آره، یک دقیقه باش.
‫خاله رو.
‫آره، باید قطع کنم.
‫ممنون.
‫جکی، کجایی؟
‫نمی‌تونم برسم.
‫همه منتظریم، قول دادی.
‫گور باباش.
‫باید ببینی چطوری باهام حرف می‌زنه.
‫می‌دونی چیه؟ با تونی در میون می‌ذارم.
‫شاید باهاش بشینه ‫یک گفتگوی جدی داشته باشه.
‫پالی.
‫ساعت چنده؟
‫این تقریبا همشه.
‫وارن احتمالا درباره اورگن ‫و یو.اس.سی. بهت گفته.
‫این قابل قبول نیست.
‫این ۴ هزار دلاره، پالی.
‫تا چند روز دیگه ۲ هزارتا دیگه رو می‌دم.
‫فکر می‌کردم حرفم رو واضح گفتم.
‫از دست فوتبال دانشگاهی.
‫ولی یه درس باارزش گرفتم.
‫من اینجا مدرسه راه ننداختم، پسرجان.
‫پالی، درباره من داریم حرف می‌زنیم، ‫می‌دونی که سر حرفم می‌مونم.
‫رفاقت‌مون رو وسط نکش.
‫قضیه سر اون نیست.
‫تو برای من کار می‌کنی.
‫آره، می‌خوام که...
‫فقط دهنت رو ببند و گوش کن!
‫من بهت چند روز دیگه مهلت می‌دم.
‫ولی باید ۲ هزارتا دیگه اضافه بدی
‫تا یادت بمونه دیگه گند نزنی.
‫منظورم رو واضح رسوندم؟
‫واسه من چشم‌ غره نرو.
‫اونی که پول کم آورده، ‫من نیستم.
‫کافیه.
‫خبری از بچه آیوی لیگت نیست؟
‫کارم بعد از رفتن مدو ‫با لونه خالی چطوره؟
‫کدوم خالی؟
‫هر پنج دقیقه یک بار، ‫مدو با کیسه لباس‌ها برمی‌گرده
‫یا کلی غذا با خودش می‌بره.
‫اون همه درباره برکلی حرف می‌زد،
‫آخرش به زور از پل جرج واشنگتن رد شد.
‫زندگی خونگی رو زیادی واسشون راحت کردیم.
‫دیگه دلشون نمی‌خواد برن توی دنیا.
‫ولی اگه رابطه‌شون با ما ‫از رابطه ما با پدر و مادرمون نزدیک‌تره،
‫اونقدر چیز بدی نیست، نه؟
‫الان ساعت چنده؟
‫اومدم، مگه نه؟
‫به احترام بابام.
‫می‌رم چندتا زنگ بزنم.
‫بشین.
‫چیزی نمی‌خوای بخوری؟
‫گرسنه نیستم.
‫چقدر حیف، گفتم قرار ناهار.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫عینک رو بردار.
‫الان می‌خوام چندتا چیز بگم.
‫می‌خوام چندتا حرف بد بزنم.
‫و تو هم باید باهاشون کنار بیای.
‫حالا می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫فکر می‌کنی من عموت رو کشتم.
‫از یه طرف، احمقی اگه باور کنی
‫وقتی می‌گم این کار رو نکردم.
‫ولی من نکردم.
‫و خبر بدی واست دارم.
‫به من نگاه کن.
‫عموت خبرچین بود.
‫غیرممکنه!
‫بگیر بشین.
‫بگیر بشین، گفتم بتمرگ.
‫عموت خبرچین بود.
‫الان هم تو برنامه حمایت از شاهدینه.
‫داری درباره داداش بابام حرف می‌زنی.
‫جکی،
‫من تقریبا عضو خونواده‌ی توئم.
‫فکر می‌کنی من تنها کسی‌ام ‫که این رو درباره ریچی می‌دونه؟
‫برو از هر کسی می‌خوای بپرس.
‫این به همه‌مون ضربه زد.
‫خدای من.
‫می‌دونی من و بابات ‫چقدر بهم نزدیک بودیم؟
‫هیچوقت نمی‌خواست وارد این کار بشی.
‫می‌خواست یه دکتر بشی.
‫ولم کن خواهشا.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫غیر از پول که کلی هم گیرت میاد،
‫دکتر بودن یک جایگاه خیلی قدرتمنده.
‫من دکتر نیستم.
‫می‌دونی چقدر باید جون بکنی ‫تا مدرک پزشکی بگیری؟
‫چند سال طول می‌کشه؟
‫حتی به استخوان‌درمانی هم فکر کردم.
‫ولی فکر نکنم حتی ‫نمره‌هام به اونم برسه.
‫نمی‌خوای از راتگرز انصراف بدی، نه؟
‫نه.
‫ولی اون کلاس‌های لعنتی پیش‌پزشکی ‫دمار از روزگارم در آوردن.
‫فقط به خاطر اینکه بابام مریض بود، ‫کلاس رفتم.
‫باید بدونی که هیچوقت نمی‌خواست ‫وارد اینجور کارها بشی.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫منم نمی‌خوام پسرم وارد این کار بشه.
‫یالا!
‫می‌خوام ببینم می‌زنیشون!
‫از توپ جدا شو،
‫از توپ جدا شو!
‫قضیه چیه، دخترها؟
‫چهارم و سه یارد مونده، ‫این احمق می‌خواد ریسک کنه؟
‫با اون خط حمله داغون؟
‫چرا پسر من هنوز روی نیمکته؟
‫مربی گودوین اون رو بازی می‌ده.
‫قوانین سال اولی‌هاست.
‫همه‌شون باید یه کوارتر بازی کنن.
‫پوچیلو،
‫برو جای سوپرانو.
‫هی، پوچیلو که بازی کرده، ‫بچه‌ی من رو بذار!
‫یالا، بریم!
‫جزو قوانینه.
‫دیدی، بهت گفتم که موفق نمی‌شن.
‫دیوونه شدی، داور؟
‫دیوونه شدی؟ چی؟
‫چی گفتی؟
‫نه، بیا اینجا به خودم بگو!
‫رومانو، دندون‌پزشک لثه.
‫دستم بهت برسه، ‫قلبت رو بیرون میارم!
‫نگاه کن، آنتونی داره می‌ره تو زمین.
‫همینه، آنتونی!
‫حسابشون رو برس!
‫خیلی‌خب، دفاع، سیستم ۴۱ استک.
‫ای‌جی، حسابشون رو برس، عزیزم!
‫قورتشون بده!
‫همین کار رو بکن!
‫توپ افتاد!
‫همه بلند بشین، پاشین.
‫توپ قرمز!
‫آره!
‫آره، ای‌جی توپ رو گرفته!
‫آره!
‫آره، آفرین، ای‌جی!
‫آفرین، احسنت!
‫آره!
‫هی، هی!
‫اون پسر منه.
‫غریزه توپ‌گیری داری، ‫این رو نمی‌شه یاد داد.
‫اوه.
‫خط دفاع باید اهرم داشته باشه
‫و باید با پا کار کنه.
‫یادمه هر روز بعد تمرین می‌موندم
‫انقدر به سورتمه تمرینی می‌زدم ‫که شونه‌ام زخمی می‌شد.
‫ولی بعدش باید به خودت جایزه بدی.
‫واسه همین می‌برمت «استوارت»
‫واست هات‌داگ می‌خرم.
‫فقط می‌خوام بریم خونه.
‫بعد کاری که امروز تو زمین کردی، ‫باید سرحال باشی.
‫بی‌خیال!
‫می‌خوای نینتندو بازی کنیم؟
‫من و خودت؟
‫کِی می‌خوای اون وامونده رو
‫از پنجره بندازی بیرون؟
‫چرا؟
‫خیلی‌خب، بریم نینتندو بازی کنیم.
‫خیلی‌خب، بریم استوارت.
‫جدی؟
‫آره.
‫بله؟
‫می‌خوام شام برگردی خونه، تونی.
‫الان؟
‫شلوغ‌ترین فصل ماست.
‫می‌دونم.
‫ولی خیلی مهمه، حالا که مدو رفته
‫ما تبدیل نشیم به خونواده‌ای که
‫سر پیشخوان وایستاده غذا می‌خوره.
‫باشه، میام خونه.
‫سیب‌زمینی رو می‌دی، لطفا؟
‫آنتونی.
‫سیب‌زمینی؟
‫ببخشید.
‫هر شب.
‫زود باش، یه لیوان دیگه واسه خودت بریز.
‫واسه اون تکل‌های وسط زمین، ‫باید استخوان‌هات محکم باشه.
‫خب...
‫امروزتون چطور گذشت؟
‫شلوغ.
‫خب،
‫مامان‌بزرگت امروز ازم پرسید ‫می‌خوای کدوم دانشگاه بری؟
‫نمی‌دونم.
‫وست پوینت.
‫وست پوینت؟
‫آره، خودت گفتی.
‫نخیر، نگفتم.
‫چرا، گفتی.
‫همونجا نشسته بودی.
‫گفتی یا هاروارد یا وست پوینت.
‫غیرممکنه همچین حرفی زده باشم.
‫اصلا نمی‌تونم قبول بشم.
‫می‌شه با تلویزیون روشن، غذا بخوریم؟
‫نه.
‫باید جواب بدم، فصل شلوغ منه.
‫بله؟
‫مامان هست؟
‫سلام، چطوری؟
‫مامان هست؟
‫آره، اینجاست.
‫دانشگاه چطوره؟
‫خوبه.
‫مامان هست؟
‫مدوئه؟
‫می‌شه حرف بزنم؟
‫آره، می‌تونی حرف بزنی.
‫الو؟
‫شنیدی چه اتفاقی واسه ‫بابی کاپوبیانکو افتاد؟
‫حس بدی دارم که ‫اتاق قدیمیت رو گرفتم.
‫اوه، فکرش رو نکن.
‫دیگه اونجا جا افتادی.
‫می‌تونی تو اتاق مادرت بخوابی.
‫نه.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫بچه‌های بیل آخر هفته ‫می‌رن پیش مادرشون.
‫می‌رم پیش اون بمونم.
‫چند روز که مشکلی نیست.
‫خوشحالم می‌تونم کمکت کنم.
‫خدا می‌دونه داداشم اونجا
‫مثل یک جسد می‌خوابید.
‫بابت رفتارم تو قبرستون، معذرت می‌خوام.
‫جنیس؟
‫نمی‌تونم صفحه‌های گرامافون رو بدم.
‫ای کاش تجدیدنظر می‌کردی.
‫می‌دونم لیویا وصیت‌نامه نداشت.
‫ولی می‌گن «تصرف، نه‌دهمِ قانونه».
‫بذار وارد اون بحث نشیم.
‫حس من اینه که...
‫خودش اینجا نیست که بپرسیم.
‫می‌دونم، متاسفم.
‫فقط، امم...
‫این موضوع واسه من ‫بار احساسی داره.
‫با خودم گفتم اگه فرصت داشته باشیم ‫دوتایی حرف بزنیم
‫می‌تونم بهت بفهمونم
‫اون صفحه‌ها چقدر واسم ارزش دارن.
‫فقط قول بده یه شب ‫روش فکر کنی.
‫تقصیر اون پرنده بود!
‫تقصیر اون پرنده کوفتی لب پنجره بود!
‫تصادفی بود!
‫تو اون بنگاه شرط‌بندی خوب پول در میاوردم.
‫تو اوج خودم بودم!
‫حالا همه چی به گند کشیده شده؟
‫ماجرای پرنده وقتی بدشگونی داره ‫که بیاد تو خونه بال بزنه.
‫و اون نشونه مرگه، نه بدشانسی.
‫مادرت بهم پول قرض می‌ده؟
‫هنوز داره قسط عملش رو می‌ده.
‫اون دستبند تنیس کوفتی ‫که واست خریدم کجاست؟
‫چرا اون ماشین رنج‌روور کوفتی رو نمی‌فروشی
‫که اصلا نباید می‌خریدیش
‫وقتی توانش رو نداشتی.
‫آخ!
‫متاسفم.
‫جنیس!
‫ای زنیکه!
‫عوضی آشغال!
‫امیدوارم تو جهنم بسوزی!
‫الو.
‫سوتلانا هستم.
‫اون زنیکه پای من رو دزدیده.
‫این چیه؟ اسکناس ۱ دلاری؟
‫تو ۳۰۰ دلار بهم بدهکاری.
‫من مصرف نکردم، ‫کریس واقعا مواد مصرف نکردم...
‫بسه، پولم رو می‌خوام!
‫پولم رو می‌خوام!
‫عوضی.
‫جنیس زنگ نزده؟
‫نه.
‫سلام، تونی.
‫چطوری؟
‫اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫پای قدیمیم رو آورد.
‫این وامونده تو روسیه ساخته شده.
‫حالا وزن کم کردم،
‫نمی‌تونم بپوشمش.
‫فقط یک ساعت بپوشمش، ‫شروع به درد کردن می‌کنه.
‫دارم ازدواج می‌کنم، خبر داشتی؟
‫بهم گفته بودی.
‫آرزوی بهترین‌ها رو دارم.
‫سه تا هالسیون ریخت توی نوشابه‌ام.
‫دلم واست تنگ شده بود، تونی.
‫چطوره از موضوع اصلی دور نشیم؟
‫پای دخترعموت گم شده.
‫بیست هزار دلار.
‫پایی که دزدیده، اینقدر هزینه داره.
‫کف پای پروتزی، آخرین فناوری ‫با ستون ضربه‌گیر عمودی،
‫به علاوه...
‫چکمه چرمی ساق‌بلند.
‫برند کنث کول.
‫دیگه حتی نمی‌خوای باهام حرف بزنی.
‫نمی‌فهمم چرا نمی‌تونیم دوست بمونیم.
‫می‌دونی چیه؟
‫اصلا نمی‌دونم اینجا چی کار می‌کنم،
‫جز این که تو اینطور برنامه‌ریزی کرده بودی.
‫می‌شد همین قضیه پا رو تلفنی بگی.
‫متاسفم، تونی.
‫تقصیر تو نیست.
‫ببین، بابت پات متاسفم.
‫با جنیس تماس می‌گیرم.
‫جنیس چیزی واسه خوردن گذاشته؟
‫نه، ولی آب پرتقال دارم.
‫به‌ علاوه،
‫دوتا بطری هم هست
‫و تحویل هفتگی شیر مادرت ‫هنوز ادامه داره.
‫[کاپیکولا]
‫کالیفرنیای جنوبی در برابر نوتردام.
‫امروز در ساوث‌بند، ایندیانا هستیم،
‫جایی که امروز عصر، ‫یک مسابقه عالی داریم.
‫هفته بعد می‌بینمتون.
‫چقدر به موقع، ‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم، جانی.
‫اوه، جدی؟
‫جایی هست بتونیم خصوصی حرف بزنیم؟
‫یه جورایی سرم شلوغه.
‫می‌خواستی زنگ بزنی.
‫حالا سرت شلوغه.
‫چیزی نمی‌خوای واست بیارم، جونیور؟
‫نه، چیزی نمی‌خوام.
‫یه دقیقه بیشتر وقت نمی‌بره.
‫آنتونی، بهت گفتم تو ماشین منتظر بمون.
‫به حرف بابات گوش کن، آنتونی.
‫خب...
‫می‌خواستی درباره چی بهم زنگ بزنی؟
‫جور نکردم.
‫مکار عوضی!
‫قسط‌هات رو نمی‌تونی بدی؟
‫میای پیش من و راه‌حل پیدا می‌کنیم.
‫به خدا قسم، یک فروشنده دارم ‫که ۳۰۰ دلار بهم بدهکاره.
‫دهنت رو ببند!
‫وای، جانی.
‫سفارش هفتگی زنت آماده است.
‫حداقل ۳۰ دلار گوشت اونجاست.
‫کاپیکولا، تکه‌های گوشت و ‫یه رُست کامل کبابی قشنگ.
‫حالا می‌خوای جواب من رو بدی؟
‫جونیور، بیارش اینجا.
‫صبر کن، تو رو خدا، ‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫آنتونی، بهت چی گفته بودم؟
‫چیه؟ بابای تو هیچوقت انگشت ‫کوچیکه یکی دیگه رو نبُریده؟
‫این برای هر کسی که ببینه، ‫یک ضربه روحیه،
‫چه برسه به یک بچه ۱۱ ساله.
‫اتفاقا اینطور نبود.
‫راستش رو بخوای بدونی، ‫هیجان‌انگیز بود.
‫می‌خوای بیشتر بازش کنم.
‫ادامه بده.
‫شام آماده است.
‫بیا اینجا.
‫بیا، می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫چیزی که امروز دیدی، آنتونی...
‫ناراحت‌کننده بود.
‫به حرف بابات گوش نکردی.
‫الان باید با کمربند بزنمت.
‫ولی باید بگم...
‫خیلی از پسرهای هم‌سن تو ‫مثل یک دختر کوچولو فرار می‌کردن.
‫ولی تو اونجا موندی.
‫می‌دونم آقای ساتریال رو دوست داری، ‫همه دوستش داریم.
‫یک مرد مهربونه.
‫ولی این مرد اهل شرط‌بندیه.
‫بدهی‌هاش خیلی بالا زده بود.
‫بهم بدهکار بود و حاضر نبود پول بده.
‫ازم فرار می‌کرد.
‫واسه همین
‫هیچوقت نباید شرط‌بندی کنی، آنتونی.
‫خب باید چی کار می‌کردم؟
‫با این امرار معاش می‌کنم.
‫با این غذا میارم سر سفره.
‫هیچوقت نباید شرط‌بندی کنی، آنتونی.
‫جانی، شام آماده است!
‫آنتونی!
‫جنیس، اون رو خاموش کن!
‫بذار این واست درس بشه.
‫یک مرد
‫بدهی‌هاش رو می‌ده.
‫چه برش قشنگی فرستاده.
‫از گوشت کبابی با استخوان ‫خوشت میاد، مگه نه، لی؟
‫آب گوشت‌ها رو ببین.
‫این گوشت خیلی خوشمزه است.
‫چهار بخیه، شام رو خراب کردم.
‫این اولین حمله عصبیت بود؟
‫غش کردم.
‫بابام می‌گفت غش کردم.
‫مشخصه که بالاخره به یک نکته مهم رسیدیم.
‫چیزی که اون روز دیدی،
‫اینکه گوشت از کجا اومده بود،
‫و لذت زیادی که مادرت ازش می‌برد.
‫تنها زمانی بود که می‌شد روی
‫خوش‌اخلاق بودنش حساب کرد.
‫وقتی تحویل هفتگی گوشت
‫از ساتریال به خونه می‌رسید.
‫یا سبزی‌های فوسکو، سبزی‌فروش،
‫شاید.
‫احتمالا تنها وقتی بوده ‫که رابطه‌ش با بابام خوب بود.
‫احتمالا.
‫خیلی مسخره است، نه؟
‫از گوشت و کالباس مجانی، ‫هیجان‌زده بشی.
‫فکر می‌کنی مادرت اصلا پرسیده بود
‫که چرا این گوشت‌ها مجانیه؟
‫گوشتی که توی دهن بچه‌هاش می‌رفت؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌خوام بدونم.
‫حتی نمی‌خوام به این لعنتی‌ها فکر کنم.
‫مطمئنم اون موقع هم تحملش ‫برای تو سخت بوده.
‫واسه همین از کار افتادی.
‫بلوغ.
‫نه تنها شاهد رابطه عاطفی ‫پدر و مادرت بودی،
‫بلکه خشونت و خونی دیدی که اینقدر
‫به غذایی که قرار بود بخوری، ‫نزدیک بود.
‫به علاوه،
‫فکر اینکه یک روزی
‫شاید از تو بخوان که ‫نون‌آور خونه باشی...
‫مثل پدرت.
‫همه این چیزها از یک تکه کاپیکولا؟
‫یه جورایی مثل مادلن‌های پروست می‌مونه.
‫چی؟
‫مارسل پروست ‫[نویسنده فرانسوی]
‫یه اثر کلاسیک ۷ جلدی نوشت
‫«در جستجوی زمان از دست ‌رفته».
‫یه گاز از یک مادلن زد.
‫یه جور کیک همراه چای هست
‫که وقتی بچه بود، می‌خورد.
‫و همون یک گاز
‫سیلی از خاطرات دوران
‫بچگیش رو آزاد کرد
‫و در نهایت خاطرات ‫کل زندگیش را یادش آورد.
‫خیلی مسخره به نظر میاد.
‫امیدوارم منظورت فقط این نباشه.
‫نه!
‫درک ریشه‌ی مشکلات
‫باعث می‌شه در برابر حملات بعدی
‫کمتر آسیب‌پذیر باشی.
‫سرم داره گیج می‌ره.
‫باید متوقفش کنیم.
‫خیلی چیزها رو باید هضم کنی.
‫ولی امروز خیلی پیشرفت خوبی کردیم.
‫آفرین.
‫واقعا دوست دارم هر فکر یا
‫هر چیز تداعی‌کننده‌ای که ‫به ذهنت می‌رسه رو یادداشت کنی.
‫اون تکل سمت چپ رو می‌بینی؟ ‫می‌بینی چطور الکی به داخل میاد،
‫بعد با پای راستش ‫از طرف دیگه رد می‌شه،
‫تا بتونه روی اون بازیکن ‫حرکت چرخشی بزنه.
‫رفته توی بک‌فیلد و داره به سمت ‫کوارتربک حمله می‌کنه، می‌بینی؟
‫فکر کردم توپ دست رانینگ‌بک هست.
‫باید حواست به توپ باشه، ‫ای‌جی. توپ!
‫کل ماجرا همینه.
‫خیلی‌خب، من رفتم.
‫کجا؟
‫باید این وسایل رو واسه مدو ببرم.
‫کفش‌های دوچرخه‌سواری، ‫دلش برای براچیولای من تنگ شده.
‫می‌شه منم بیام؟
‫داریم بازی رو می‌بینیم.
‫خب، دوست دارم برم نیویورک.
‫می‌تونم بازی رو تو ماشین دنبال کنم.
‫خوبه که می‌خواد خواهرش رو ببینه.
‫حق با توئه. می‌رم کفش‌هام رو بپوشم.
‫اه، چطوره بازی رو ببینی، تونی؟
‫چیه؟ حالا دیگه نباید بیام؟
‫ای‌جی، چطوره این وسایل رو ‫ببری تو ماشین بذاری؟
‫قضیه درباره همون پسرکه، نه؟
‫من پول اون دانشگاه لعنتی رو می‌دم.
‫نمی‌دونم اونجا چه خبره.
‫ولی اگه می‌خوای تو دانشگاه جدید دخترت،
‫جنجال به پا کنی،
‫پس موهات رو شونه کن ‫و باهامون بیا.
‫خجالت‌زده‌ش کن.
‫از خودت برونش.
‫یا بهتر از اون، ‫حمایتت رو قطع کن.
‫بذار از اونجا انصراف بده ‫و به دانشگاه دولتی بره.
‫یا شاید هم برگرده دوباره اینجا.
‫فقط می‌خواستم از خودش محافظت کنم.
‫و این کار رو تا روزی که بمیرم، ‫ادامه می‌دم.
‫نمی‌خوام بهت بگم که ‫نمی‌تونی بیای، تونی. اون دخترته.
‫احتمالا همین بازی رو ببینم.
‫گارسیا توپ رو در خط ۴۰ یاردی پاس می‌ده
‫و تا خط ۴۳ پیش می‌ره.
‫زیتون‌های مورد علاقه‌ات ‫از سانتا باربارا رو گرفتم.
‫دست از سرم بردار.
‫ترسوهای بدردنخور لعنتی،
‫برین سراغ تاچ‌داون! ‫[امتیاز کامل]
‫من ۵ امتیاز دیگه لازم دارم ‫تا اختلاف شرط رو پوشش بدم.
‫سلام، ببخشید.
‫اتاقش اونجاست.
‫مدو!
‫ما اومدیم.
‫سلام.
‫این مادرم و داداش کوچکم، ‫ای‌جی هستن.
‫سلام.
‫بابا نیومد؟
‫نه، نیومد.
‫می‌خواستی بیاد؟
‫نوآ، می‌شه تنهامون بذاری؟
‫نوآ بهم گفت بابا بهش چی گفته.
‫همه چیز رو شده، پس به جهنم.
‫حواست به اون چاه مستراح باشه.
‫بابا چی گفته؟
‫آنتونی، می‌شه بری پایین ‫و منتظرم بمونی؟
‫می‌خوام با خواهرت حرف بزنم.
‫اوه، فهمیدم چی گفته.
‫برو.
‫همیشه من رو می‌فرستین برم.
‫چرا اصلا به خودم زحمت می‌کشم بیام؟
‫پدرت چی گفته؟
‫انگار به تو نگفته، خواهشا بس کن.
‫خب، هر چی دوست داری باور کن...
‫به نوآ چیزهایی گفت که ‫انقدر چندش‌آور و زشت بود
‫که حتی نمی‌تونم تکرارش کنم.
‫خب، حق با توئه، ‫هیچ بهونه‌ای وجود نداره.
‫شانس آورد که کتکش نزدم.
‫چون تو یک آدم متمدنی.
‫خب، این مثلا قرار بود چی باشه؟ ‫یک نمایش بزرگ؟
‫می‌خواستی پدرت بیاد اینجا ‫که چی کار کنه؟
‫دوباره دوستت در معرض ‫همون اتفاق قرار بگیره؟
‫اوه...
‫صبر کن، یعنی من مقصرم.
‫بقیه دنیا باید خودشون رو با اون
‫شخصیت مزخرف نژادپرست،
‫عقب‌مونده کوفتی، وفق بدن.
‫اون از جایی و زمانی میاد
‫که فکر می‌کنه خیر و صلاح تو رو می‌خواد.
‫نیوجرسی؟
‫هزاره سوم؟
‫نوآ، مطمئنم می‌دونی ‫از چی دارم حرف می‌زنم.
‫خودت بچه یک ازدواج نژادی ترکیبی هستی.
‫مطمئنم این بار سختی بوده ‫که به دوش کشیدی.
‫به پیشینه خونوادگیش توهین نکن.
‫ببین خودت به چی دچار شدی.
‫نوآ، می‌شه یه لحظه ما رو تنها بذاری؟
‫می‌خوام با دخترم حرف بزنم.
‫من هیچ جایی نمی‌رم ‫مگه اینکه خودش بخواد.
‫اشکالی نداره برو، ‫چند دقیقه دیگه میام.
‫دوست ندارم فکر کنم که
‫مسائل خونوادگی رو علنی می‌کنی.
‫نوآ احمق نیست.
‫یه کم طول کشید، ولی خودش فهمید.
‫ولی نظرش رو واسه خودش نگه می‌داره.
‫برخلاف بعضی‌ها،
‫یک آدم باهوش و حساس هست.
‫من دهنم رو بسته نگه می‌دارم،
‫چون می‌دونم هر چی ‫به تو یا پدرت بگم
‫فقط این ماجرا رو شعله‌ورتر می‌کنه.
‫من با نوآ قطع رابطه نمی‌کنم.
‫کلاه ایمنی و شلوارک بالشتک‌دار رو گذاشتم.
‫هرچند واقعا ترجیح می‌دم
‫داخل شهر دوچرخه‌سواری نکنی.
‫در ضمن باید بهت بگم...
‫قراره برم لیچفیلد، کنتیکت،
‫به ویلای آخر هفته چندتا ‫از دوست‌های پدر و مادر نوآ...
‫که در شبکه ان‌بی‌سی کار می‌کنن.
‫سوتلانا!
‫بیا اینجا.
‫اوه، سلام.
‫تو باید همون بیل معروف باشی.
‫روز جابجاییه، ها؟
‫اوه.
‫فکر نمی‌کردم جرأتش رو داشته باشی
‫که خودت رو بهم نشون بدی.
‫چرا؟
‫چی شده؟ چه مشکلی پیش اومده؟
‫چرت و پرت تحویلم نده، ‫پام کجاست؟
‫پات؟ یعنی...
‫اوه، آره، کجاست...
‫می‌دونم تو برداشتیش.
‫این حرف مسخره است.
‫آخه پات چه فایده‌ای برای من داره؟
‫چون فکر می‌کنی این باعث می‌شه
‫صفحه‌های گرامافون رو بهت بدم،
‫ولی اشتباه می‌کنی.
‫اگه فکر می‌کنی یه ارتباط کارمایی بین
‫اینکه صفحه‌های مادرم رو برداشتی
‫و ناپدید شدن پات وجود داره، ‫باید بگم وای!
‫صفحه‌ها به صاحب اصلی برمی‌گردن،
‫پا هم همینطور.
‫می‌فهمم چطور به این نتیجه رسیدی.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی با خودت کنار بیای.
‫بیل، نفست رو حروم نکن.
‫این زنیکه پشیمون می‌شه ‫که با من در افتاده.
‫بهتره دعا کنی همه وسایل ‫خودت رو از اینجا برده باشی،
‫چون به قفل‌ساز زنگ می‌زنم بیاد.
‫دکتر،
‫دینو کجاست؟
‫به جرم حمل مواد گرفتنش.
‫لعنت.
‫به تو چه ربطی داره؟
‫درباره اون قضیه تو راتگرز گفت،
‫می‌خواست سمت من هدایتش کنه.
‫کافی‌شاپ.
‫کافی‌شاپ؟ لعنت.
‫قرار بود امشب کنسرت خیریه، ‫اونجا رو غارت کنیم.
‫«جوئل» و سازمان بین‌المللی حقوق بشر.
‫جزئیاتش رو می‌دونی؟
‫می‌تونی بدون دینو انجامش بدی؟
‫ایده‌ی خودم بود.
‫می‌دونم باید واست سخت باشه، آنتونی.
‫خواهرت رفته دانشگاه،
‫تو اینجا توی خونه پیش ما هستی.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫خیلی زود، قبل از اینکه بفهمی،
‫خودت راهی دانشگاه می‌شی.
‫فکر نکنم بخوام برم.
‫چی؟ دانشگاه؟ ‫معلومه که می‌ری.
‫نمی‌خوام الان راجع بهش حرف بزنم.
‫اونجا کلی آدم هست، ‫همه‌شون از من باهوش‌ترن.
‫یه مشت عجیب و غریب.
‫چی؟
‫اجازه ندادم بری.
‫تنبیه می‌شی!
‫ولش کن.
‫بذار بره.
‫تحت هیچ شرایطی این ماشین رو جابجا نکن
‫وگرنه جونت پشیزی نمی‌ارزه.
‫امضای جوئل رو واسم بیار.
‫بچه خوبی هستی.
‫سعی می‌کنم بیارم.
‫همه رو بریز این تو، ‫کسی تیر نمی‌خوره.
‫اوه، خدای من. ‫اوه، خدای من.
‫دارین از یک کنسرت خیریه ‫دزدی می‌کنین، می‌دونین؟
‫همه‌ش همینه؟ ‫یا بزنم مغزت رو بترکونم؟!
‫اکثر بچه‌ها با کارت دانشجویی ‫پول بلیت رو دادن.
‫هی، اونجا چه خبره؟
‫خفه شو!
‫اگه یه کلمه تو بیسیم ‫حرفی بزنی، می‌میری!
‫آتیش کن!
‫اینم از پول شما!
‫باید یک سولاریوم بری.
‫دیشب تا دیروقت بیدار بودم.
‫باید اون کوفتی رو یه مدت کنار بذاری.
‫آدم به ۷ ساعت خواب احتیاج داره.
‫ذهنت رو آماده نگه می‌داره.
‫قضیه کاری بود.
‫جکی کوچولو ما رو جوگیر کرد ‫از دانشگاه راتگرز دزدی کنیم.
‫بد نبود.
‫چی شده، کریسی؟
‫به عمو پالی بگو.
‫این عضو رسمی شدن اونطور ‫که فکر می‌کردم، جواب نداده.
‫مسئولیت‌های زیادی داره.
‫معلومه، پس فکر کردی چیه؟
‫باهوش بودنت فقط به اندازه ‫خط‌های شرط‌بندی این هفته است.
‫یک حرکت اشتباه بکنی، ‫کل وقتت رو باید صرف جبرانش کنی،
‫به جای اینکه پول در بیاری.
‫به لیگ حرفه‌ای خوش اومدی، تازه‌کار.
‫برو خونه، یه کم بخواب.
‫فردا هم یه روز جدیده.
‫رئیس، ببخشید دیر کردم.
‫باید چند جا وایمیستادم.
‫بیا یه کم بخور.
‫نه.
‫این هفته، هفته‌ی خیلی خوبی داشتیم، رئیس.
‫دوست کوچولمون چطوره؟
‫چندتا مشکل داشت...
‫ولی آخرش خوب پیش رفت.
‫آره، خب، صبر کن تا سیاست ‫مربوط به تازه عضوها رو بشنوه.
‫ممکنه بازرسی بشن تا ببینیم ‫دستگاه شنود وصل کردن یا نه.
‫همم، عاشقش می‌شه.
‫این هفته مجبور شد ‫زیادتر از سهمش بده
‫اونم با یک سرقت مسلحانه در راتگرز.
‫جکی کوچولو بهش گفته بود.
‫جکی آپریل؟
‫اون به ماجرایی که تو روزنامه‌هاست، ‫ربطی داشته؟
‫نگران نباش.
‫جونیور فقط راننده بوده.
‫من مخصوصا به کریستوفر گفتم ‫که اون بچه رو اصلا وارد ماجرا نکنه.
‫فقط چیزی که می‌دونم رو بهت می‌گم.
‫زیاد به کریسی سخت نگیر.
‫همین الان هم داره بهش سخت می‌گذره.
‫آره، ولی مشکل این بچه چیه؟
‫کِی می‌خواد بزرگ بشه؟
‫سوپرانو کجاست؟
‫اینجام.
‫بچه‌ها، می‌خوام خوب به سوپرانو نگاه کنین
‫و عملکردش رو توی زمین ‫در هفته قبل به یاد بیارین.
‫سوپرانو سه کوارتر کامل ‫روی نیمکت منتظر بود.
‫ولی آیا ذهنش از تمرکز افتاد؟
‫نه.
‫آیا آتشش خاموش شد؟
‫معلومه که نه.
‫وقتی نوبتش رسید، ‫بهترین بازی خودش رو ارائه داد.
‫این مرد جوون ممکنه ‫آینده بزرگی پیش رو داشته باشه.
‫ممکنه یک رهبر بشه
‫و این همون چیزیه که لازمه.
‫و به همین دلیل می‌خوام ‫اون رو کاپیتان دفاعی تیم کنم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خب، برین دوش بگیرین.
‫با یک فکر توی ذهن...
‫سوپرانو!
‫سوپرانو، خوبی؟
‫«ترجمه از خشایار»