‫«ترجمه از محمد سید»
‫باید ۱۱۰ درصد مطمئن باشی ‫که این همونیه که دیدی.
‫این قطعاً همون مَردیه که دیدم.
‫قبلاً دیده بودی‌اش؟
‫نه.
‫اون یکی مَرده چی؟
‫متأسفانه، نتونستم درست ببینمش.
‫نور از شیشۀ جلوی ماشین منعکس می‌شد.
‫ولی هیکلی بود،
‫هوا خیلی تاریک بود، ‫نمی‌خواستم منو ببینن.
‫صدای شلیک گلوله شنیدم،
‫ولی فکر کردم بچه‌ها دارن ترقه می‌زنن.
‫بعدش که دوتا مَرد با ماشین رفتن،
‫بین بوته‌ها قایم شدم.
‫حق داشتی.
‫کم‌کم داشتم می‌فهمیدم چی شده.
‫همون‌طور که به افسرهایی که اومده بودن گفتم،
‫تعویض لاستیک رو تموم نکردم.
‫پیاده تا یه باجۀ تلفن رفتم و سریع زنگ زدم.
‫ممنونم، آقای آرتور.
‫دیگه حالم از این همه جرم‌و‌جنایت به‌هم می‌خوره.
‫اگه پا پیش نمی‌ذاشتم و کمک‌تون نمی‌کردم
‫که این آدما رو بندازید زندان، از خودم بدم می‌اومد.
‫به‌لطف افرادی مثل شما، شاید بتونیم همین کار رو بکنیم.
‫می‌شه بپرسم اون مُرده کی بود؟
‫یه بچۀ بیچاره که با آدم‌های ناباب گشته بود.
‫مواد؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫مامان!
‫مامان، نه!
‫مامان!
‫آهای، چی شده، گم شدی؟
‫اوهوم.
‫نصفه‌عمرم کردی.
‫یه دقیقه نمی‌تونم ازت چشم بردارم.
‫درکت می‌کنم.
‫پسر کوچولوی منم هم‌سن اون که بود خیلی آتیش‌پاره بود.
‫تونی.
‫بله؟
‫خوب شد تونستی بیای همدیگه رو ببینیم.
‫مشکلی نیست. ‫رفتم فروشگاه و برای خودم یه ترازو خریدم.
‫می‌خواستی در مورد چی حرف بزنی؟
‫دیک بارون لعنتی!
‫با هم دوست باشید، انقدر دعوا نکنید.
‫حوصلۀ شوخی ندارم.
‫مربوط به کسب‌وکار دفع پسماند می‌شه.
‫فهمیدم اون زالوصفتِ پاپیون‌زن...
‫داره برای خالی‌کردنِ کامیون‌هام ‫توی محل دفع پسماندش...
‫دوبرابر بقیه ازم پول می‌گیره.
‫خب، تو هم تناژ رو بیشتر حساب کن،
‫و از بخشداری‌هاتون برای جمع‌آوری ‫یه‌کم بیشتر پول بگیر.
‫همین!
‫من کوتاه‌ترین مسیرها رو
‫بین کل اعضای انجمن دارم.
‫تو مثل اون پیرزنی می‌مونی ‫که یه ژامبون ویرجینیا زیر بغلشه
‫و راه می‌افته گریه و زاری می‌کنه ‫چون نون نداره.
‫چی می‌گی برای خودت؟
‫بی‌خیال، نکته‌ش اینه که...
‫برادرت، جک، هیچ‌وقت روی کار مدیریت پسماند تمرکز نکرد،
‫حالا از دیک می‌خوای چی‌کار بکنه؟
‫یه نرخ خوب می‌خوام.
‫باشه، بذار ببینم چی می‌گه.
‫باشه.
‫پیگیری کن.
‫چون یه بخشی از شرکت مال توئه.
‫همهٔ چراغ‌ها رو خاموش کردی؟
‫آره.
‫آشپزخونه رو هم؟
‫آره.
‫می‌خوام با ای‌جی بیشتر وقت بگذرونم.
‫باید با اون یکی وقت بگذرونی.
‫دیگه چیزی نمونده از خونه بره.
‫ببین، من نگران مدو نیستم.
‫مدو می‌تونه از پس خودش بر بیاد.
‫این حس پدری یهویی از کجا پیداش شد؟
‫نمی‌تونی یه جملۀ بدون طعنه و کنایه بگی؟
‫راست می‌گی، ببخشید.
‫به‌نظرم فکر خوبیه.
‫اون می‌میره برات.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه درست‌وحسابی باهات وقت بگذرونه.
‫آره خب.
‫اون روز داشتم توی مجلۀ تایم می‌خوندم،
‫یه تحقیقی توی هاروارد انجام شده.
‫حمایت پدر، ارتباط مستقیمی داره با...
‫توانایی پسر در آینده برای مدیریت ناکامی‌ها،
‫با کشف شرایط جدید، ‫و موفقیت در مدرسه.
‫اون بچه باید پوست‌کلفت بشه.
‫منظور من پوست‌کلفت‌شدن نبود.
‫منظورم باز کردنِ سفرۀ دلش بود.
‫یکی باید به اون بچه یه‌کم مهارت زندگی یاد بده
‫و اینکه ساده‌لوح نباشه.
‫با آدم‌های ناباب نگرده.
‫نمی‌خوام یه کریستوفر دیگه بیفته روی دستم.
‫یه نگاه بهش بنداز. شانس آورده که زنده‌ست!
‫جسد اون یکی بیچارۀ بدبخت رو پیدا کردن.
‫پسره ۲۳ سال یا همین حدودها سن داشته.
‫[لوازم کمپینگ رمزی]
‫آهای رفیق، تو که کارتُن آب‌معدنی داری!
‫سه‌تا جعبه از اونا بذار تو ماشینم.
‫حله.
‫نه اشتباه نیست.
‫نه، من ۱۲۰تا دیگه از ‫مدل شمارۀ ۴۷۸۴ می‌خوام.
‫یخدون پلاستیکی پیک‌نیک. ‫بفرست دیگه!
‫نگران فروش‌شون هم نباش.
‫قرمز.
‫آبی رو بی‌خیال، قرمز فروش می‌ره.
‫بذارشون اینجا.
‫اینو بزن به حساب مغازه.
‫می‌گه اگه ۴۰۰تا یخدون آبی بردارید،
‫روی قرمزها بهتون تخفیف می‌ده.
‫برو بابا!
‫در کل که قرار نیست پولی گیرش بیاد.
‫همه‌شون باید قرمز باشن.
‫آره، لطفاً فقط انجامش بده.
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫کی مرغ تند می‌خوره؟
‫فروختنِ چندتا یخدون پیک‌نیک چقدر دنگ و فنگ داره!
‫یخدون مثل قیچی می‌مونه.
‫هر خانواده‌ای یه دونه می‌خواد.
‫هیچ‌کس هم خبر نداره قیمتش چنده.
‫یه نیجریه‌ای رو بذاری توی خیابون،
‫اینا رو دونه‌ای دو سه دلار بفروشه،
‫کیه که نگه: «جهنم و ضرر، یکی به من بده»؟
‫دیوی، رزرو اون بلیت‌های هواپیما چی شد؟
‫آژانس مسافرتی شک نمی‌کنه؟
‫یه فروشگاه لوازم ورزشی کلی بلیت هواپیما بخره؟
‫می‌گی کار تبلیغاتیه.
‫می‌دونی، مشتریِ برترِ سال، فروشندۀ برترِ ماه.
‫از این‌جور چیزها.
‫نگرانش نباش.
‫با کارت‌های اعتباری مختلف حساب می‌کنی.
‫آره، ولی یهویی
‫دارم کلی چیزهای عجیب‌غریب سفارش می‌دم،
‫از یخدون پیک‌نیک گرفته ‫تا آب‌معدنیِ راملوسا!
‫کِی یکی از این فروشنده‌ها می‌خواد بفهمه
‫که قرار نیست پول‌شون رو بدم ‫ و زنگ بزنه پلیس؟
‫وقتی اعتبارت تموم بشه، آقای مایه‌دار! ‫(اعتبار کارت اعتباری‌اش)
‫تا اون‌موقع‌ تلفن کوفتی رو بردار و سفارش بده.
‫مگر اینکه آمادۀ پرداخت اصل پولی باشی که به ما بدهکاری.
‫آبگرمکن رو زیاد کن.
‫نگفتم فردا!
‫گندش بزنن! گندش بزنن!
‫چی شده؟
‫عنکبوت‌!
‫خب بکُشش.
‫نه نه، تو بکُش.
‫بیا اینجا این کوفتی رو بکُش.
‫- بیا اینجا. ‫- عمراً.
‫نه، بیا دیگه.
‫یه برگ بود، احمق کوفتی.
‫آقا؟
‫بله.
‫دوتا مَرد اومدن با شما کار دارن.
‫کی‌ان؟
‫پلیس!
‫الان برمی‌گردم.
‫راه‌شون دادی توی خونه؟
‫حکم! حکم! (حکم قضایی) ‫به اون زبون لهستانیِ کوفتی بهش چی می‌گین؟
‫مأمور هریس.
‫دوست‌تون کیه؟
‫من کارآگاه هارولد جاردینا هستم.
‫از یگان ویژۀ منطقۀ اسکس.
‫خب، از دیدن‌تون خوشوقتم.
‫ولی اگه حکم ندارید،
‫می‌شه لطفاً از خونه‌ام برید بیرون؟ ‫چون یه‌جورایی سرم شلوغه.
‫دارم می‌بینم.
‫عه، پس کمدین هم هستی.
‫دماغت هم این‌طوری شکسته؟
‫تونی، می‌تونستیم زنگ بزنیم.
‫ولی به احترامت اومدیم حضوری بگیم.
‫ازت می‌خوایم بیای پاسگاه تا صحبت کنیم.
‫صحبت کنیم؟
‫در مورد متیو بویلاکوآ.
‫بابا؟
‫ای‌جی، حلقۀ بسکتبال رو از آلونک بیار بیرون.
‫چند دقیقه دیگه میام پایین.
‫‌وکیل بگیر، تنهایی بیا، ‫هر جور خودت صلاح می‌دونی.
‫فقط بگو کِی وقتت آزاده.
‫سر راه که دارید می‌رید،
‫می‌شه آشغال‌ها رو هم قِل بدید پایین؟
‫فردا میان آشغال‌ها رو جمع می‌کنن.
‫بیا بریم، هری.
‫اینا همون مأمورهای اف‌بی‌آی بودن که ‫قبلاً اومده بودن.
‫چی‌کار داشتن؟
‫هیچی.
‫بین خودمون بمونه، باشه؟
‫می‌دونی که مامانت شلوغش می‌کنه.
‫چی برام پیدا کردی؟
‫لیست نصفه‌ونیمۀ سرمایه‌گذارهای اصلی وبیستیکس.
‫فارغ از اون، خیلی وقته تونی رو ندیدم.
‫منظورت غیر از اون شبی‌ـه که تونی ‫بچۀ بویلاکوآ رو خلاص کرد؟
‫چی می‌گی برای خودت؟
‫گرفتی ما رو؟ ‫گرفتی ما رو؟
‫آروم باش.
‫آروم باشم؟
‫چطوره یه گلوله حروم اون کلۀ گرازی‌ات کنم؟
‫اونجا دیده شده، «سال».
‫پس منو بازی نده.
‫چون همین الان، اگه بهم دروغ بگی،
‫تا پنجاه سال کوفتی دیگه هم ‫رنگ خیابون‌های محله‌ات رو نمی‌بینی.
‫از این موضوع خبر داشتی؟
‫نه.
‫اگه می‌دونستی داره نقشه‌ای می‌کشه...
‫‌و بهم نگفتی و به خودت شنود وصل نکردی...
‫بهت گفتم: «نه.»
‫خب،‌ شبی که تونی پسره رو کشته
‫ یکی دیگه هم همراهش بوده.
‫به قول شاهدش، یه همدستِ «هیکلی».
‫خب؟
‫خب؟!
‫- ولی شاهد نتونسته شناسایی‌اش کنه. ‫- عه.
‫عه؟! ‫سالواتور، اون کسی که شاهد نتونسته شناسایی کنه تو بودی؟
‫چی می‌گی برای خودت؟ ‫دیوونه شدی؟
‫بهت چی گفته بودم؟ هان؟ ‫خشونت بی خشونت!
‫باید همین الان لوت بدم ‫و بذارم قاضی، کلید زندان رو بندازه دور.
‫تصمیم گرفتم حرفت رو باور کنم، خب؟
‫ولی بذار بگم باید برام چی‌کار کنی.
‫می‌خوام صدای تونی رو ضبط کنی، سال، ‫که می‌گه:
‫«من متیو بویلاکوآ رو کشتم.»
‫بدون کاهش کیفیت صدا، بدون صاف‌کردن گلو، ‫حتی کسی فین هم نکنه!
‫باشه، باشه، فهمیدم. ‫ولی بذار یه چیزی ازت بپرسم:
‫اگه من توی همچین کاری با تونی بودم،
‫فکر نمی‌کنی اون‌جوری فقط بهش نزدیک‌تر می‌شدم؟
‫و اعتبارم پیشش بیشتر می‌شد.
‫باعث می‌شد تونی همۀ شک‌هاش رو فراموش کنه.
‫خیلی بچه‌زرنگی، بزدل. ‫توی زرنگی‌ات شکی نیست!
‫صدای تونی رو برام ضبط کن ‫که داره در مورد این قتل حرف می‌زنه.
‫حالا شاهد کیه؟
‫شوخی ندارم، سال.
‫اون روی سگ منو بالا نیار.
‫بگو.
‫اگه مدرک کافی برای دستگیر کردنت داشتن،
‫همین الان که داریم حرف می‌زنیم، ‫بین‌مون میله‌های زندان بود.
‫پس چرا می‌خوان من برم اونجا؟
‫تا یه داستانی‌ ازت ثبت کنن، هر داستانی!
‫تا بعداً توی دادگاه، هر تناقضی باعث محکومیتت بشه.
‫- می‌ریم؟ ‫- گفتی می‌ری؟
‫بی‌خیال!
‫باشه.
‫پشت گوش بنداز.
‫بذار اوضاع رو مرتب کنم.
‫در این حین، خونسردی‌ات رو حفظ کن ‫و دست از پا خطا نکن.
‫بهشون بهونه نده.
‫الان چی گفتم؟
‫بهشون بهونه نده.
‫حالت خوبه، تونی؟
‫اوضاع خیلی خرابه.
‫ماجرا چیه، آنتونی؟
‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫بحران میانسالی؟
‫می‌تونی با من حرف بزنی.
‫مادرهای سال گذشته گفتن که باید ‫جشن شب سال آخر تحصیل رو...
‫موقع طلوع آفتاب توی «لانگ بیچ آیلند» تموم کنیم.
‫این‌طوری می‌تونن خوش بگذرونن، ‫بازی پیدا کردنِ گنج رو انجام بدن
‫و یه شب‌نشینیِ بی‌دردسر می‌شه.
‫بعد هم حضور و غیاب می‌کنیم.
‫آره، خیلی‌خب.
‫ای بابا، ساعت رو ببین.
‫کلاس ناتالی خیلی دیر شد.
‫کریس، می‌خوای برسونمت؟
‫نه، برادرم میاد دنبالم.
‫اریک ماشینم رو برای مسابقۀ شمشیربازی برده.
‫خیلی‌خب، هفتۀ بعد، خونهٔ من.
‫- کارهای باقی‌مونده رو تموم می‌کنیم. ‫- باشه.
‫کریستین، خیلی خوشحالم که موندی.
‫خودمم یه‌جورایی دلم می‌خواست بمونم.
‫وقتی فهمیدم ماشین اریک دست اونه،
‫به تونی گفتم فوراً پسش بده.
‫کاش می‌تونستم بگم این اولین باریه
‫که دیو همچین کاری می‌کنه، ولی...
‫آممم...
‫اریک داره می‌ره دانشگاه
‫و شاید برای نمره‌هاش بهتر باشه که ماشین نداشته باشه.
‫خب، اول آوریل، آره؟
‫چقدر ازش می‌ترسم.
‫فقط خدا کنه اریک توی جرج‌تاون قبول بشه.
‫انتخاب اولشه.
‫کاش انتخاب مدو هم بود.
‫اون می‌خواد بره برکلی.
‫سلام.
‫تازه کارمون تموم شد.
‫ببخشید دیر کردم.
‫توی مزایدۀ یه پروژه توی رامسون شرکت کرده بودم.
‫برادرم، هنرمند کاغذدیواری.
‫تنها کسی که می‌شه کاغذدیواری‌های برانزویک و فیلدز رو ‫دستش سپرد.
‫ویک، کارملا سوپرانو.
‫ویکتور موستو.
‫خوشوقتم.
‫منم همین‌طور.
‫خونۀ قشنگی دارید.
‫‌ممنونم.
‫البته بد نیست یه دستی به سر و روش کشیده بشه.
‫ویک قرنیزهای خیلی خوبی هم می‌زنه.
‫راستش، داشتم فکر می‌کردم که اتاق ناهارخوری رو
‫کاغذدیواری کنم.
‫کارت داری‌، ویک؟
‫بله.
‫صد درصد.
‫من بیمه هستم، گواهی ایالتی دارم، ولی هنوزم خطرناکم.
‫خب، خداحافظ‌ کارملا. ممنون.
‫‌بیا دوباره همین روزها با هم یه ناهار بخوریم، باشه؟
‫وسوویوی جدید رو امتحان کردی؟
‫نه.
‫خیلی‌خب، ناهار، قول بده!
‫باشه.
‫- از دیدن‌تون خوشحال شدم. ‫- منم همین‌طور.
‫‌برای کاغذدیواری حتماً زنگ می‌زنم.
‫خانم خوبیه.
‫حتی بهش نگاه هم نکن.
‫اون زن تونی سوپرانوئه.
‫من کلاً با زن‌های متأهل گرم نمی‌گیرم.
‫اینکه شوهرش کیه مهم نیست.
‫من به حلقه‌ش احترام می‌ذارم.
‫مخصوصاً اون حلقه.
‫احتمالاً از انگشت یه مُرده درش آوردن.
‫دیوید، اون پایینی؟
‫الان میام بالا.
‫اون بالا چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم لامپ کوفتی رو عوض می‌کنم، همین!
‫وسط بیلیارد، نورش می‌افته روی توپ شمارۀ یک.
‫ای خدا! باشه.
‫تو همونی هستی که همیشه نگرانی
‫که یکی پارچۀ میز رو خراب کنه.
‫بهم دلشوره می‌ده.
‫می‌خوان من برم مرکز شهر.
‫که یه داستانی ازت ثبت کنن.
‫و اگه سرنخی دارن،
‫پس چرا با تو حرف نمی‌زنن؟
‫حالا صبر کن، سراغ منم میان.
‫قتل و مشارکت در اخاذی.
‫بیست سال یا حبس ابد.
‫اومدن.
‫برادرانِ دست‌وپاچلفتی!
‫اوضاع خوب نیست.
‫خوب نیست.
‫به جون بچه‌هام قسم، تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم.
‫بگو دیگه!
‫آروم باش، تون، قابل حله.
‫اول از همه، کسی آدم‌فروشی نکرده.
‫خدا رو شکر.
‫هنوز برای شکر کردن زوده.
‫یه شاهد عینی هست.
‫چی می‌گی برای خودت؟
‫ای خدا! گندش بزنن!
‫تو کسی رو دیدی؟
‫یه جنبندۀ کوفتی دیگه دیدی؟
‫نه بابا.
‫نگران نباش، یه دست‌انداز کوچیکه توی جاده.
‫‌تو فوق‌العاده‌ای.
‫کیه؟ می‌شناسیمش؟
‫تنها چیزی که دوستم توی پاسگاه می‌دونه اینه که ‫یه شهروند عادیه.
‫یه کثافتِ پرچم‌پرست.
‫شاید بهتره یه‌مدت جیم شی. هان؟
‫من یه چمدون توی ماشینم دارم.
‫آره، بیشتر برامون تعریف کن.
‫گور بابای همه‌تون!
‫گذشته‌ها رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنید.
‫این یه کابوس کوفتیه.
‫باید یه‌کم پول جابه‌جا کنم.
‫اگه بخوام فرار کنم، با جیب پر می‌رم.
‫نمی‌خوام مثل «میکی موسوکو» بشم.
‫اون بدبخت، فقط پنج دقیقه وقت داشت فرار کنه.
‫آخرش سر از یه متل موش‌زده ‫توی زادگاه «الویس پرسلی» در آورد.
‫اونجا کجاست؟
‫هر جایی که نه یهودی داره نه ایتالیایی.
‫نمی‌فهمم.
‫داره شروع می‌شه! دیگه شروع شد!
‫برگرد توی دفترت، دیوید!
‫نامه‌هام رو باز کردم و این شکایت‌نامه رو دیدم.
‫حکم پلمپِ این ساختمون رو صادر کردن.
‫می‌خوان اینجا رو ببندن!
‫دیوی، الان نه، باشه؟
‫بعدش می‌فهمن که کلاه‌برداری بوده.
‫من برای این کار می‌رم زندان!
‫گمشو برگرد توی سوراخ کوفتی‌ات، همین الان!
‫دیوی...
‫داری کارِت رو خوب انجام می‌دی!
‫نگران این شاهد نباش، تی.
‫درسته. پیداش می‌کنیم. ‫(صحبت به زبانی دیگر)
‫دقیقاً.
‫تو که اصلاً نفهمیدی چی گفت.
‫خفه ‌شو، فهمیدم.
‫چی گفت؟
‫من فهمیدم.
‫«اوتووان»، معنی‌اش چیه؟
‫معنی‌اش اینه که برو بمیر، مرتیکۀ عوضی!
‫به‌زودی قراره تا آخر عمرم...
‫بیفتم پشت میله‌های زندون ‫ولی دارم می‌خندم!
‫باید بخندی، رئیس، باید بخندی.
‫ماه‌هاست که دیوی منو شام بیرون نبرده.
‫توی دوران نامزدی، ‫برات شمع روشن می‌کنن و نوشیدنی می‌ریزن.
‫دیو این اواخر از همیشه بیشتر فکرش مشغوله.
‫پس یعنی سرش شلوغه.
‫کارملا، شوهر من یه بیماری داره،
‫بدجوری به شرط‌بندی اعتیاد داره.
‫واقعاً متأسفم.
‫خدا رو شکر که مغازه به نام منه.
‫بدون من نمی‌تونه مغازه رو بفروشه
‫وگرنه تا الان اونم باخته بود.
‫ولی من کاری می‌کنم که ‫این مانع رو هم پشت سر بذاریم.
‫نه نه.
‫اونا رو بدید به من.
‫می‌خوام برای شما خانم‌های زیبا
‫یه منوی تستِ مخصوص بچینم.
‫امیدوار بودم اینو بگه.
‫‌می‌دونم‌ این نوشیدنی رو سفارش ندادین، ولی...
‫می‌خوام امتحانش کنید.
‫این راملوسا رو با قیمت خیلی خوبی خریدم.
‫اون روز از دیدن برادرت خیلی خوشحال شدم.
‫به‌نظر آدم خیلی جالبی میاد.
‫ویک یه فرشته‌ست.
‫وقتی زنش داشت می‌مرد، ‫حسابی ازش پرستاری می‌کرد.
‫جدی؟ همسرش فوت کرده؟
‫به این جَوونی؟!
‫- سرطان گرفت. ‫- اه!
‫حس کردم یه غمی توی وجودش هست.
‫آره.
‫بچه چی؟
‫بچه نداشتن.
‫زنش بچه‌ش نمی‌شده.
‫یه لحظه اومد توی خوابم.
‫جدی؟
‫کریستین...
‫خب، اونم در مورد تو ازم سؤال پرسید.
‫داشت اتاق ناهارخوری منو کاغذدیواری می‌کرد.
‫اون خواب، در واقع ضمیر ناخودآگاهت بوده
‫که بهت گفته می‌خوای...
‫اتاق ناهارخوری‌ات رو برات کاغذدیواری کنه، همین.
‫آهای، مفت‌خور!
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫چی؟
‫چی؟ یه چوب ماهی‌گیری و یه قرقرۀ «پن اینترنشنال».
‫ممنون.
‫پارسال برای کریسمس می‌خواستی، یادت میاد؟
‫نتونستیم بگیریم، موجود نبود.
‫خب، با یه قیمت خوب خریدم‌شون.
‫قایق رو برمی‌داریم، می‌ریم ماهی‌گیری.
‫باشه.
‫الان چی‌کاره‌ای؟
‫می‌خوای الان بریم ماهی‌گیری؟
‫نه، نه، تو فکرم بود که بریم یه فیلمی چیزی ببینیم،
‫یه پیتزا بخوریم.
‫نمی‌تونم.
‫یعنی چی نمی‌تونی؟
‫دارم می‌رم مرکز خرید.
‫نمی‌تونی فیلم ببینی چون باید بری مرکز خرید؟
‫فقط من نیستم،
‫برد، آلن، هایدی، شاید خواهرش هم بیاد.
‫مثل یه قرار دو نفره.
‫نه، بابا. خب؟
‫فقط داریم می‌ریم مرکز خرید، بعضی وقتا می‌ریم اونجا.
‫و چی‌کار می‌کنید؟
‫نمی‌دونم، یه چیزی می‌خوریم، یه کوکی‌ای چیزی.
‫خلاصه؛ من باید برم، اونجا باهاشون قرار دارم.
‫باشه.
‫برو.
‫بعداً می‌بینمت.
‫آره، دختر منم همین کار رو می‌کرد...
‫وقتی که هم‌سن پسرم بود.
‫پسرها و دخترها همیشه گروهی می‌رن بیرون.
‫جریان چیه؟
‫به‌نظر خودت جریان چیه؟
‫زمان من، یه پسر و یه دختر با هم قرار می‌ذاشتن.
‫و پدرت امیدوار بود که زیاد علاقه‌تون جدی نشه
‫وگرنه عاشق دختره می‌شدی
‫و پدر و مادرش می‌اومدن پاهات رو می‌شکستن.
‫فکر نکنم چیزی که آزارت می‌ده
‫این باشه که گروهی می‌رن مرکز خرید.
‫مشکلت این نبود که به‌جای اینکه با تو بره سینما
‫داره می‌ره مرکز خرید؟
‫داره به سنّی می‌رسه که زندگی خودش رو داره.
‫زندگی‌ای که شامل تو نمی‌شه.
‫همیشه می‌گه: «این کار رو می‌کنیم، اون کار رو می‌کنیم».
‫عجله نکن.
‫من بارها شنیدم که ‫در موردِ وقت‌گذروندن با پسرت حرف می‌زنی.
‫آره خب، اون دوره دیگه تموم شد.
‫گذشت! تموم شد.
‫این دوره تلخ و شیرینه.
‫خوشحال می‌شی که بچه‌ات داره بزرگ می‌شه
‫ولی ناراحت می‌شی که داری از دست می‌دیش.
‫ممکنه برم زندان...
‫برای یه مدت خیلی طولانی.
‫برای کاری که نکردم.
‫چطوره بگی: «ای بابا، چه بد شد، آنتونی»؟
‫یا «حیف شد، تونی».
‫نمی‌تونیم وارد جزئیات این موضوع بشیم.
‫بذار جزئیاتش رو برات بگم:
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫نمی‌شه در موردش صحبت کنیم؟
‫ممکنه تا آخر عمر کوفتی‌ام بیفتم زندان.
‫و حتی نمی‌تونم با روان‌پزشکم در موردش صحبت کنم؟
‫پس تو اصلاً به چه دردی می‌خوری؟
‫این چه حسی بهت می‌ده؟
‫اینکه شاید بفرستنت زندان.
‫فقط باید یه‌کم بیشتر به‌خاطر بچه‌ها اینجا باشم.
‫مخصوصاً پسرم.
‫وقتی اون از خونه بره
‫دولت هر غلطی که بخواد بکنه، بکنه.
‫برام حبس ابد ‫یا اعدام با صندلی الکتریکی‌ بِبُره.
‫هر چی می‌خوان.
‫تا حالا این‌جوری ندیده بودمت.
‫چه‌جوری؟
‫ترسیده!
‫می‌دونی، من از این کلمه استفاده نمی‌کنم.
‫ولی بعضی وقتا حس می‌کنم...
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم.
‫کثافت‌های عوضی! کثافت‌های عوضی!
‫من واقعاً حقم این نیست!
‫داروهات چطور‌ن؟
‫شاید بهتر باشه قطع‌شون کنیم.
‫چیه؟
‫هنوز شاهد رو پیدا نکردیم.
‫هیچی نفهمیدین؟
‫این اف‌بی‌آی‌ـه، تون.
‫پلیس‌های محلی، اگه براشون یه درخت کریسمس بخری،
‫مادربزرگ‌شون رو هم بهت لو می‌دن.
‫ولی می‌دونی که این مأمورهای واموندۀ اف‌بی‌آی ‫ چقدر می‌تونن دهن‌شون رو بسته نگه دارن.
‫باشه، برو خونه، یه‌کم بخواب.
‫نمی‌خوای یه سر بیای «بینگ»،
‫یه چیزی بخوری مثلاً؟
‫نه.
‫فقط بهم بگو، تی، می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫فقط بذار فکر کنم.
‫برو.
‫خیلی‌خب.
‫تونی.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫منم می‌تونم همین سؤال کوفتی رو ازت بپرسم.
‫اینجا مغازۀ منه.
‫تبریک می‌گم، فاجعۀ تمام‌عیاره.
‫ببین، چندتا از اون بلیت‌های هواپیما اومده.
‫می‌خوای با تو و ریچی تقسیم‌شون کنم؟
‫اونا مال منن، ایدۀ من بوده.
‫اینجا می‌خوابی؟
‫آره، بعضی وقتا.
‫راحت‌تر از خونه‌رفتن‌ـه.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫یادمه وقتی کلاس دهم بودی انتقالی گرفتی از...
‫بادن-بادن؟ ‫(شهری در آلمان)
‫بچۀ لوسِ یه نظامی!
‫یادت میاد اون لات‌های پترسون،
‫دَم «کوه گرت» گیرت انداخته بودن،
‫توی ماشین بابات محاصره‌ات کرده بودن،
‫و من اون سنگه رو پرت کردم و زدم توی چشم یارو؟
‫برام خاطره تعریف نکن.
‫تو بهم گفتی وارد این بازی نشم.
‫چرا گذاشتی این کار رو بکنم؟
‫خب، ‌می‌دونستم این مغازه رو داری، دیوی.
‫ذاتم همینه.
‫مثل حکایت قورباغه و عقرب، می‌دونی؟
‫تازه، اگه تو برده بودی
‫من بودم که داشتم گریه و زاری می‌کردم، نه؟
‫آخرش چی می‌شه؟
‫آخرش...
‫ورشکستگی برنامه‌ریزی‌شده‌ست.
‫ببین، تو اولین کسی نیستی که ورشکسته می‌شه.
‫آدمی مثل من این‌جوری امرار معاش می‌کنه.
‫این‌جوری نون در میارم.
‫وقتی این تموم بشه، آزادی که بری.
‫می‌تونی هر جا دلت خواست بری.
‫ول کن تو رو خدا!
‫آنتونی! سریع‌تر!
‫آنتونی! ‫آنتونی، سریع‌تر!
‫یالا! آنتونی!
‫وای خدا، خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫اگه پام نخورده بود به لبۀ سکوی پرش، ‫دوم می‌شدم.
‫اونجا مثل ماهی بودی.
‫بابا کجاست؟
‫نتونست بیاد.
‫عه.
‫زنگ زد، یه جلسۀ خیلی مهم داشت،
‫دفعۀ بعد حتماً میاد.
‫این آخرین مسابقۀ فصله.
‫منظورم سال بعده.
‫عه، باشه.
‫گاوصندوق داری؟
‫آره، چطور؟
‫می‌خوای پیشاپیش پرداخت کنی؟
‫یه‌کم بیشتر از چهارصد هزارتا توشه.
‫می‌خوام برام نگهش داری.
‫اگه اوضاع خراب بشه، من از این منطقه می‌رم.
‫زنم هفته‌ای یه‌بار میاد تا نفقه بگیره.
‫هیچ سؤالی ازش نمی‌پرسی‌ و هیچ‌وقت بهش نه نمی‌گی‌.
‫اگه همه‌ش رو خواست... بهش می‌دی‌.
‫ولی‌ این کار رو نمی‌کنه، ‫کارملا باهوش‌تر از این حرف‌هاست.
‫اگه قبل از برگشتنت پول‌ها تموم بشه چی؟
‫نگران نباش، لازم نیست از جیب خودت مایه بذاری.
‫این شاهده که نمی‌تونه تا ابد ناشناس بمونه.
‫من اینو نشنیدم.
‫فردا مدرسه نداری؟
‫که چی؟
‫که دیره، برو بخواب.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫امیدوارم ازش معذرت‌خواهی کنی.
‫برای چی؟
‫تونی، بهش قول دادی که میای مسابقۀ شنا رو می‌بینی.
‫گندش بزنن، یادم رفت.
‫چطور تونستی فراموش کنی؟
‫یه کاری داشتم باید انجام می‌دادم.
‫تونی، چیزی نمونده بود دوم بشه.
‫کاش بودی و می‌دیدی چقدر از نبودنت ناراحت شد.
‫اون روز که می‌خواست بره مرکز خرید
‫ولی من می‌خواستم ببرمش سینما، ‫دیدم چقدر خوشحال بود.
‫تو مگه بچۀ شش ساله هستی؟
‫گفتم سعی می‌کنم بیام مسابقه‌ش رو ببینم.
‫چت شده، تونی؟
‫این هفته همه‌ش مثل یه موجود فضایی بین ما بودی.
‫چیزی نیست.
‫ممنون که انقدر جزئیات دادی.
‫می‌دونی چیه؟ دست از سر کچل من بردار.
‫خسته‌ام.
‫براش جبران می‌کنم، مسابقۀ شنا رو.
‫خب، کجا بودی؟
‫رفتی کریستوفر رو توی بیمارستان ببینی؟
‫آره، رفتم کریستوفر رو توی بیمارستان ببینم.
‫هر جا که بودی،
‫نمی‌تونست مهمتر از این باشه
‫که به پسرت بفهمونی که بهش اهمیت می‌دی!
‫نه، فقط تو اهمیت می‌دی.
‫گور بابات!
‫نه، گور بابای خودت!
‫گور بابات.
‫گور بابای خودت! مرتیکۀ...
‫چه مرگت شده؟
‫هی!
‫وای خدا، زهره‌ترکم کردی.
‫نه.
‫خاموش کن.
‫چرا توی تاریکی نشستی؟
‫نمی‌دونم.
‫از تاریکی خوشم میاد، بشین.
‫باید برم آنلاین بشم.
‫بشین دیگه.
‫یه دقیقه بشین، گوش کن دیگه.
‫چه خبر؟
‫در مورد چی؟
‫هر چی، نمی‌دونم.
‫چه خبر‌؟
‫الان بهت گفتم، چت‌روم.
‫تموم شد؟
‫می‌دونی که دوستت دارم، مگه نه «مد»؟
‫بابا...
‫نه، «بابا بابا» نکن. بی‌خیال!
‫می‌خوام بدونم.
‫می‌دونی که دوستت دارم؟
‫بله.
‫می‌دونم که دوستم داری.
‫چون مامانت فکر می‌کنه به اندازۀ کافی دوست‌تون ندارم.
‫اون‌وقت به حرف اون گوش می‌دی؟
‫هر کاری که می‌کنم...
‫و هر کاری که کردم و هر کاری که خواهم کرد...
‫همه‌ش برای تو و برادرته، می‌دونی که.
‫به‌نظرم بهتره بری بخوابی.
‫یعنی، من به مردم می‌گم تو مثل مامانتی، ولی...
‫تو کاملاً خودِ منی، هیچی از چشمت دور نمی‌مونه.
‫و می‌دونم که فکر می‌کنی من آدم دورویی هستم...
‫می‌رم بخوابم.
‫باشه، برو.
‫بابا، نظرت چیه بری بخوابی؟
‫می‌خوام نوشیدنی‌ام رو تموم کنم.
‫باشه.
‫شب به‌خیر.
‫شب به‌خیر، عزیزم.
‫بعضی وقتا...
‫همه‌مون دوروییم.
‫شب به‌خیر، عزیزم.
‫شب به‌خیر.
‫خب، در چه حالی هستید آقایون؟
‫کسی یه ساندویچ دیگه می‌خواد؟
‫باید با اون ساندویچ‌ها مغازه بزنی.
‫چوبکاری می‌کنید.
‫ممنونم، نه، خانم کارملا.
‫گفتم شاید این به دردت بخوره.
‫گفتی که رامون با ماشین از روی یخدون قبلی‌ات رد شده.
‫دروغ گفتم.
‫بوی اون سوسیس‌هایی که داشت می‌پخت رو حس کردم
‫و می‌خواستم برام ناهار درست کنی.
‫ای...
‫فکر کنم هوس یه غذای خونگی کرده بودم.
‫زن من‌ آشپز حرفه‌ای بود.
‫کریستین در موردش بهم گفت، تسلیت عرض می‌کنم.
‫ممنونم.
‫خب، ببین، داشتیم در مورد دستشویی حرف می‌زدیم.
‫‌وقت داری الان یه نگاهی بهش بندازی؟
‫- یه‌جورایی به‌ راهنمایی نیاز دارم. ‫-‌ آره، حتماً.
‫کاغذی که الان اینجاست،
‫فکر می‌کنم یه‌جورایی اتاق رو کوچیک کرده.
‫آره، می‌فهمم چی می‌گی، به‌خاطر راه‌راه‌های عمودیه.
‫آره.
‫یکی حتی منو راضی کرد که
‫پشت در رو هم کاغذدیواری کنم.
‫حتماً عقلم رو از دست داده بودم.
‫‌اریک کوچولو چی؟
‫اون رو از آغوش تنها مادری
‫که تا حالا داشته، جدا کردن.
‫می‌دونی اون پسر کوچولو چقدر دوستت داره.
‫نمی‌تونیم بذاریم این کار رو بکنه.
‫سلام، عمو جونیور.
‫فکر کردم شاید‌ شماها هم سوسیس تخم‌مرغ دوست داشته باشید.
‫همیشه به فکری.
‫مامانم سلام رسوند.
‫اون وسایل رو بذار توی اتاق‌خواب.
‫کتونی‌ها رو بذار بمونه.
‫می‌خوای امتحان‌شون کنی؟ زیرشون چراغ داره.
‫من از این آشغال‌ها نمی‌پوشم.
‫می‌دمش به اون بچۀ سیاه‌پوستی که ‫می‌ذارم ماشینم رو بشوره.
‫بدبخت، یه جفت کفش می‌پوشه که با چسب نواری به هم وصله.
‫تو زیادی خوبی، جونیور.
‫مشکلت همینه.
‫اون گفت حامله‌ست؟
‫کی؟
‫لعنتی، یه لحظه سرم رو برمی‌گردونم
‫و اونا یه چیزی بهت قالب می‌کنن.
‫این زنه خیلی عوضیه.
‫تا هفتۀ پیش با یه بازرس آتیش‌سوزی بود.
‫از برادرزاده‌ام بابت وسایل تشکر کن.
‫برادرزاده‌ات؟
‫اینا از طرف منه.
‫نه صبر کن، ببخشید، حرفم رو پس می‌گیرم.
‫کفش‌ها از طرف تونیه.
‫لعنتی.
‫می‌دونی، جونیور، خیلی بهم فشار میاد ‫که بشینم و ببینم...
‫ولش کن.
‫نه، جمله‌ات رو تموم کن.
‫دیگه یادم رفت.
‫پس به یاد بیار.
‫نمی‌تونم چشم‌هام رو ببندم و نبینم ‫که داره بهت رکب می‌زنه.
‫این ورشکسته‌کردنِ اسکتینو،
‫مثل مجوز دزدیه.
‫چیزی به تو می‌ماسه؟
‫هیچی.
‫این قضیۀ زباله‌ها،
‫اون همین الانش هم بخش‌های تو رو گرفته.
‫حالا داره با اعصاب منم ور می‌ره؟
‫می‌گی چی‌کار کنم؟
‫من تحت پیگرد قانونی‌ام.
‫ببخشید، جونیور، ‫نمی‌خوام زخم‌های کهنه رو باز کنم، ولی...
‫من حال و حوصلۀ اختلاف رو ندارم.
‫جفت‌مون خوب می‌دونیم که اون باید بره.
‫داری در مورد برادرزادۀ من حرف می‌زنی.
‫چطور‌ جرئت می‌کنی؟ اونم توی خونۀ خودم!
‫بی‌خیال جونیور،
‫این یارو قرار بود...
‫یه سال پیش توی خیابون میدلند کارش تموم می‌شد.
‫هم من می‌دونم،
‫هم خودت می‌دونی.
‫بذار بهت بگم کی بچۀ خوبی نیست.
‫اون یکی برادرزاده‌ام.
‫یه شب از خونۀ برادرم اومدم بیرون
‫و دیدم کیف پولم سبک شده.
‫دارم در مورد یه دختر ده ساله حرف می‌زنم، ریچی.
‫منظور خاصی ندارم، ‫صرفاً یه توصیۀ دوستانه بود.
‫[خانم سوپرانو، در کمال خرسندی ‫قبولیِ شما در دانشگاه برکلی را اعلام می‌داریم]
‫[در دانشگاه نیویورک پذیرفته شده‌اید و...]
‫حالا برای اولین بار...
‫می‌تونید سوسیس خونگی و پاستای خونگی درست کنید...
‫سلام، مامان‌بزرگ.
‫عمه‌ات یادش رفت اون در رو قفل کنه.
‫بهش گفتم به اون پستچی جدیده اعتماد ندارم.
‫اگه گفتید چی شده؟
‫امروز نتایج نهایی دانشگاه‌ها اومد.
‫عه، جدی؟ چطور شد؟
‫دانشگاه برکلی قبول شدم، دانشگاه نیویورک قبول شدم،
‫دانشگاه کلمبیا رفتم توی لیست انتظار،
‫پنسیلوانیا رو قبول نشدم،
‫دانشگاه «بُن»، قبول نشدم، ‫دانشگاه بوستون قبول شدم.
‫اون یکی دانشگاه چی؟
‫جرج‌تاون.
‫لیست انتظار.
‫ارث باباشون رو که ازت نمی‌خوان!
‫ممنون، مادربزرگ.
‫اون در رو قفل کن، باشه؟
‫و برای دسر،
‫بچه‌ها می‌تونن پاستای شکلاتی خودشون رو درست کنن.
‫الو؟
‫کارملا، ویک هستم.
‫سلام، چطوری؟
‫حالم خوبه. خوبم.
‫داشتم به تو فکر می‌کردم و...
‫و اتفاقی که امروز صبح افتاد.
‫و فقط می‌خواستم دوباره بگم...
‫ولش کن، ولش کن. ‫یه لحظه یه چیزی گفتی تموم شد رفت.
‫ولی ببین، اگه با برگشتنِ من مشکلی پیش میاد
‫من یه کار دیگه دارم،
‫و کار شما هم به اندازه‌ای پیش رفته ‫که رامون می‌تونه تمومش کنه.
‫پس، هیچ هزینه‌ای برای شما نداره،
‫به‌جز هزینۀ مصالح.
‫نه، نه، نه، اصلاً بهش فکر هم نمی‌کنم.
‫فقط اینکه، می‌دونی،
‫بعد از «جیل»، هیچ‌کس نبوده که حتی باهاش حرف بزنم.
‫می‌فهمم.
‫چه بسا...
‫- چیه؟ ‫- خب...
‫داشتم فکر می‌کردم شاید فردا
‫بتونی رامون رو بفرستی سر اون کار دیگه.
‫این‌طوری من و تو فرصت پیدا می‌کنیم حرف بزنیم
‫موقع آنتراکتِ ناهارت یا یه همچین چیزی.
‫اگه بشه که عالی می‌شه.
‫تازه می‌تونم ناهار رو خودم درست کنم.
‫مثلاً «گالانتین د پوله» درست کنم،
‫سالاد مسکولین،
‫یه بطری نوشیدنی خوشمزه.
‫به‌نظرم فوق‌العاده‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫پس ممنونم، ممنون که زنگ زدی.
‫معرکه‌ست.
‫هوم...
‫- فردا می‌بینمت. ‫- باشه.
‫فردا باهات صحبت می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫کی بود؟
‫کس خاصی نبود؛ آقای کاغذدیواری بود.
‫[آنارشی، دولت و آرمان‌شهر]
‫خدای من.
‫چیه؟
‫خدای من، خواهش می‌کنم خدا، نه.
‫چه کوفتیه؟
‫«هویت قربانی متیو بویلاکوآ اعلام شده است؛
‫یکی از همکاران خانوادۀ سوپرانو.»
‫گندش بزنن. بده‌ش من.
‫«مراجع قانونیِ نزدیک به تحقیقات...
‫سکوت اختیار کرده‌اند
‫زیرا ممکن است پای یکی از اعضای بلندپایۀ مافیا ‫در میان باشد.»
‫وای خدا.
‫شمارۀ اون کارآگاهه کجاست؟
‫روی یخچال.
‫دروغگوهای کثافت!
‫کجای یخچال؟
‫روی یخچال، روی یخچال!
‫کجای یخچال کوفتی؟
‫می‌دونستم، می‌دونستم!
‫نمی‌شد لقمۀ بزرگتر از دهنت برنداری؟
‫ای خدا، دیوید، کدوم گوری بودی؟
‫ممنون که اومدی، ممنون که اومدی.
‫خوشحالم که بهم زنگ زدی.
‫خواهرم خیلی نگرانت شده بود.
‫می‌دونم.
‫ببخشید، باید بهش زنگ می‌زدم.
‫چطوره از کل دنیا معذرت‌خواهی کنم؟
‫کِشتی هوایی فوجی رو اجاره کنم یا یه همچین چیزی؟
‫دیوید، کریستین می‌دونه که ‫دوباره داری شرط‌بندی می‌کنی. بهم گفت.
‫دیگه شرط‌بندی نمی‌کنم. ورشکسته شدم.
‫یا خدا!
‫گند زدم، ویک.
‫این‌بار بدجوری گند زدم.
‫ببین، درست می‌شه، درست می‌شه.
‫برمی‌گردی جلسات درمانیِ اعتیاد به شرط‌بندی،
‫یه‌جور قسطی‌اش می‌کنیم،
‫و دوباره سر پا می‌شی.
‫جلسات درمانی؟
‫آره، تو فکر می‌کنی یه شوخی بزرگه، ‫ولی برمی‌گردی اونجا.
‫عه، جدی؟
‫اولین باری که ولش کردم کدوم گوری بودی؟
‫توی ‌وضعیت بلاتکلیفی مونده بودم.
‫چی؟!
‫جفت‌تون رو می‌گم.
‫درگیر زندگی خودتون بودید.
‫هیچ اهمیتی نمی‌دادید.
‫فقط خودتون رو به اون راه زدید!
‫حالا تقصیر ما شد؟
‫دیگه هیچ‌وقت در مورد کریستین این‌جوری حرف نزن، ‫هیچ‌وقت!
‫گور باباش! گور بابای تو!
‫چقدر باختی؟
‫چقدر؟
‫چقدر باختی لامصب؟
‫همه‌چی رو!
‫همه‌چی یعنی چی؟
‫همه‌چی، همه‌چی!
‫بفهم دیگه تو رو خدا، ویک! همه‌چی!
‫پس‌انداز، مغازه، همه‌چی!
‫حالم رو به هم می‌زنی.
‫باید اعلام ورشکستگی کنم.
‫بعدش بازرس‌های تسویه میان،
‫و هر چی هست می‌برن.
‫خسته شدم، دیوید.
‫کاسۀ صبرم لبریز شد، خسته شدم.
‫به‌محض اینکه اریک بره دانشگاه،
‫که ناگفته نمانَد، امروز جرج‌تاون قبول شد،
‫احتمالاً از اینم خبر نداشتی.
‫ولی به‌محض اینکه اون بچه از خونه بره،
‫چمدونت رو می‌بندی
‫و دور خواهر منو خط می‌کشی!
‫دیوید، نگو که پول دانشگاه اریک رو هم به باد دادی.
‫ای خدا!
‫خدای بزرگ!
‫مردک کثافت!
‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟
‫خدایا.
‫خب...
‫من هزینۀ تحصیل اون بچه رو می‌دم.
‫ممنونم.
‫تو مَرد بزرگی هستی، ویک.
‫صبر کن ببینم...
‫چطور تونستی مغازه رو ببازی؟
‫به نام خواهرمه، مگه نه؟
‫خیلی هم نمی‌شه گفت باختمش.
‫پس چی شد؟
‫با چندتا آدم ناجور قاتی شدم.
‫و بهشون بدهکار شدم و...
‫تونی سوپرانوی کوفتی، خب؟
‫آره، تونی سوپرانوی کوفتی.
‫این یه نوع کلاهبرداریه.
‫اون‌قدر بهشون بدهکار می‌شی که نمی‌تونی پرداخت کنی،
‫اون‌وقت شریکت می‌شن
‫بعدش مثل موریانه میان همه‌چی رو می‌خورن.
‫چرا نرفتی پیش پلیس؟
‫اونا حیوون‌ان، ویک.
‫سطل زباله‌ام رو آتیش زدن.
‫یه شب دوتا آقا اومدن منو ببینن.
‫تا وقتی با این آدما روبه‌رو نشی ‫نمی‌فهمی چشم‌های مُرده یعنی چی.
‫با اون ربدوشامبر و دمپایی لاانگشتی کوفتی‌ات!
‫گندش بزنن.
‫فرانسه، سال ۱۹۴۴...
‫ژنرال «جرج پتن»، ارتش سوم خود را ‫ به میدان نبرد هدایت می‌کند.
‫او می‌داند که جنجال‌هایی
‫که پیرامون او شکل گرفته، شهرتش را لکه‌دار کرده است.
‫شدیداً به‌دنبال بازخریدِ آبرویش...
‫به تنها روشی که بلد است، می‌باشد.
‫چه بسا...
‫الو.
‫تموم شد، رئیس.
‫یعنی چی؟
‫اون کسی که گفته بوده یه چیزهایی دیده رو یادته؟
‫که ما می‌دونیم اتفاقی نیفتاده که دیده باشه.
‫آره.
‫الان فهمیده که...
‫اتفاقی که ما می‌دونیم رخ نداده رو ندیده.
‫تی؟
‫بله.
‫راحت بخواب، دوست من.
‫...استراتژی اصلی، حمله است.
‫او گفت: «هر چه آلمان‌های بیشتری بکُشیم،
‫تعداد کمتری از افراد خودمان کُشته خواهند شد.»
‫نفرت «پتن» از دشمن
‫فقط با نگرانی جدیِ او برای افرادش برابری می‌کند.
‫انگار خیالت راحت شده.
‫آره.
‫پس اون شخص، اون شاهد،
‫یهویی نظرش رو عوض کرد؟
‫نمی‌دونم چی شده.
‫نمی‌دونی؟
‫الان منظورت چیه دقیقاً؟
‫می‌دونی، وقتی ایتالیا بودم
‫یه نفر رو دیدم که منو یاد تو انداخت.
‫یه زن.
‫و اون‌طور نیست که فکر می‌کنی.
‫از چه نظر مثل من بود؟
‫باهوش.
‫می‌دونی چی بهم گفت؟
‫چی گفت؟
‫بهم گفت که من بزرگترین دشمن خودم‌ام.
‫این یه‌جورایی کلیشه‌ای نیست؟
‫کاش بودی و می‌دیدی.
‫اون از اون زن‌های ساحره‌ایه، می‌دونی؟
‫نه مثل پیشگوها، ولی...
‫نمی‌خواستم اعتبار کارشون رو زیر سؤال ببرم.
‫اونجا یه فرهنگ باستانیه.
‫اونا به یه‌سری چیزهای عجیب‌وغریب اعتقاد دارن...
‫مثلاً غیب‌گوها.
‫غیب‌گوها؟
‫گفتم که؛ کاش بودی و خودت می‌دیدی.
‫خیلی‌خب، رفته بودم تو کفِ اون زنه.
‫ولی در مورد چیزی که گفت، حق با اون بود، خب؟
‫یعنی...
‫هر بلایی سرم میاد تقصیر خودمه.
‫تو هم مدام همینو بهم می‌گی.
‫بله، فکر می‌کنم از نظر ریشه‌ای همین‌طور باشه.
‫سؤال اینه که...
‫چطوری جلوش رو بگیری؟
‫می‌دونی چیه؟
‫چیه؟
‫یه خطر خیلی بزرگ از بیخ گوشم گذشت.
‫و حس خیلی خوبی در موردش دارم.
‫پس، امروز دیگه به روان‌پزشکی احتیاجی ندارم.
‫گواهینامه و کارت ماشین، رفیق!
‫سلام، تونی، اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫اون چیه؟
‫پنجاه هزارتا.
‫اون رو نیار جلوی من.
‫چرا؟
‫چون قطع نخاع شدم؟
‫ایدۀ من این بود که به بنیادِ آسیب‌های نخاعی...
‫اهداش کنی.
‫من دوباره راه می‌رم، تونی.
‫می‌دونم که می‌ری، بینز.
‫ولی قبلش یه مبلغی اهدا می‌کنی، ‫بنرِ عکست رو می‌زنن،
‫یه‌کم به مردم انگیزه می‌دی.
‫چی؟ منظورت اینه که چهرۀ سرشناس و مردمی بشم؟
‫منظورت اینه؟
‫پول رو قبول کن،
‫می‌تونی با بنیاد نصفش کنی.
‫گور بابات، تونی.
‫پول رو قبول کن، بینز.
‫باید قبولش کنی.
‫بینزی...
‫ممنونم.
‫ممنونم، بینز.
‫لیلیانا، می‌شه در رو باز کنی؟
‫رامون.
‫صبح به‌خیر، خانم.
‫آقای موستو نیومده.
‫عه.
‫‌حالش خوبه؟
‫آره، ولی باید بره سر اون یکی کار.
‫عه.
‫باشه.
‫[لوازم کمپینگ رمزی]
‫[اجاره داده می‌شود]
‫می‌خوای هدایتش کنی؟
‫آره.
‫نه نمی‌خوای.
‫می‌خوام.
‫در حالت عادی می‌ذاشتم، ‫ ولی اگه رئیس بندرگاه ما رو ببینه،
‫بدجوری توی دردسر می‌افتیم.
‫کسی نمی‌بینه.
‫نمی‌دونم والا.
‫بی‌خیال!
‫بیا.
‫حالا گوش کن، روندنِ قایق ‫مثل روندنِ ماشین نیست،
‫چون ترمز نداری که یهویی بکوبی روش.
‫و نمی‌تونی سریع بپیچی.
‫پس باید خیلی زودتر پیچ‌ها رو پیش‌بینی کنی.
‫خیلی باحاله.
‫۶۲۰ اسب بخار.
‫مواظب باش!
‫وایستا!
‫ما سمت راستت هستیم! مواظب باش!
‫«ترجمه از محمد سید»