‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫طحالش خیلی آسیب دیده.
‫- ممکنه درش بیارن. ‫- خدای من.
‫- می‌دونم. ‫- وای.
‫خیلی می‌ترسم.
‫هی، گوش کن، گوش کن.
‫این پسر بچه سرسختیه.
‫اگه کسی بتونه از همچین چیزی جون ‫سالم به در ببره، کریستوفره، فهمیدی؟
‫ببین، پاپ هم همین‌طور شد. این خوبه.
‫اونم تیر خورد و زنده موند.
‫ببین چی به سر پسرم آوردن! ‫پسرم، این حروم‌لقمه‌ها!
‫لعنتی.
‫وقتی پیداش کردی، ‫می‌خوام عذاب بکشه، می‌شنوی، سیل؟
‫می‌خوام اون عوضی زجر بکشه!
‫نگران نباش. ‫نهایت سعی‌مون رو می‌کنیم.
‫جیسمونتی، با ج.
‫پسری که مُرد، درسته؟
‫- اسمشو نشنیدی؟ ‫- نه.
‫اون و دوستش، متی بویلاکوآ، ‫با مولتیسانتی می‌گشتن.
‫هیچ‌وقت ندیدیش که با کریستوفر می‌گرده؟
‫نمی‌خوای به دوستت کمک کنی؟
‫فکر کردم دارن ‫از آی‌سی‌یو می‌برنش بیرون.
‫- فکر می‌کنن حالش بهتره. ‫- باید دعا کنیم.
‫هی، تو باید دعا کنی.
‫داریم دعا می‌کنیم. عجب.
‫نمی‌دونم اگه می‌مرد ‫چه‌کار می‌کردم، عمو ریچ.
‫خیلی دوستش دارم.
‫اون زنده می‌مونه.
‫نمی‌خوام اون عوضی اینجا باشه. بهش گفتم.
‫پر از انرژی‌های منفیه.
‫گفت اگه چیزی درباره متیو ‫داشته باشه برمی‌گرده اینجا.
‫- حرف بزن. ‫- ببند دهنتو.
‫باشه. چی داری، ریچ؟
‫میگن قطعا کار این پسره بویلاکوآ بوده.
‫تامی بیاندی از اوتی‌بی یه اسم داده.
‫یه فروشنده به اسم کوییکی جی.
‫چند بار تو بینگ بوده.
‫یا شاید اون یکی عوضی بود، فست فتی.
‫طولی نمی‌کشه که این یارو می‌گیریم.
‫به این بویلاکوآ پنج روز وقت می‌دم ‫تا تن لشش رو بیاره اینجا...
‫برای اینکه حسابمون صاف شه.
‫هشت دلار برای یه آسپرین می‌گیرن.
‫درباره رالفی و مری ریتالدو شنیدی؟
‫نه، چی شده؟
‫رالفی سال‌هاست یه دوست برزیلی داره.
‫- رقاصه، درسته؟ ‫- تازه بچه رالف رو به دنیا آورده.
‫با سزارین.
‫شب بخیر.
‫تونی؟
‫دوستت دارم، تونی.
‫نمی‌خوام کسی آسیب ببینه.
‫نه من، نه بچه‌ها، نه تو...
‫نمی‌تونم یکی از این ناله‌های تا ۵ صبح رو...
‫امشب تحمل کنم. نمی‌تونم.
‫امشب نمی‌تونم.
‫شنیدی رالفی ریتالدو چی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- اون زن برزیلی که دوستش بود.
‫خب؟
‫بچه‌دار شده.
‫کریستوفر تو آی‌سی‌یو هست. ‫اونوقت این تو ذهنته؟
‫ببین، تونی، اگه قراره ‫کارایی که می‌کنی رو ادامه بدی...
‫حداقل می‌خوام مراقب باشی.
‫- می‌خوای چه‌کار کنم؟ ‫- بیا واقع‌بین باشیم، تونی.
‫فکر کن چقدر آبرومون می‌ره. ‫داری همه‌مونو به خطر می‌ندازی.
‫کد آبی، آی‌سی‌یو ۳.
‫نه! خدای من! کریسی!
‫نه! داره می‌میره!
‫نه، خوب میشه.
‫انصاف نیست! گفتن قراره بهتر بشه!
‫نه، ولم کن! نه!
‫هان؟
‫چی؟
‫حالش چطوره؟
‫قلبش وایستاد.
‫دارن خودشونو می‌کشن تا نجاتش بدن.
‫باشه.
‫خب، باید مثبت‌نگر بمونیم، مگه نه؟
‫باید بهش انرژی مثبت بدیم.
‫فقط حس‌های مثبت.
‫خدای مهربان و رحیم.
‫الان می‌خوام باهات رو راست حرف بزنم.
‫با قلب صادق.
‫امشب ازت می‌خوام گناهان منو...
‫و گناهان خانواده‌مو با قلب رحیمت ببخشی.
‫ما این زندگی رو با آگاهی کامل
‫از عواقب گناهانمون انتخاب کردیم.
‫می‌دونم که زندگی کریستوفر توی دستای توئه.
‫تقدیر اون جز خواست تو نیست.
‫فروتنانه ازت می‌خوام جونشو بهش ببخشی.
‫و اگه ارادت اینه که جونشو ببخشی...
‫ازت می‌خوام که از کوری نجاتش بدی...
‫و بهش بینایی بدی.
‫و از طریق این بینایی، ‫بذار عشق تو رو ببینه...
‫و قدرت پیدا کنه تا ‫در خدمت رحمت تو ادامه بده.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.
‫آمین.
‫اگه تردیدی داشتم، ‫پیشنهاد می‌دادم الان ببرنش.
‫این بهترین واحد تروما تو سه‌ تا ایالته.
‫- همه رتبه‌بندی‌ها رو می‌دونم. ‫- ممنون، هش.
‫هنوز خبری نیست.
‫تونی، دکتر روبین.
‫آقای مولتیسانتی به خاطر خونریزی داخلی
‫دچار ایست قلبی و تنفسی شد. ‫احیا شد.
‫خونریزی تحت کنترل دراومد. ‫وضعیتش پایداره.
‫- ایستش چقدر طول کشید؟ ‫- حدود یه دقیقه.
‫- هنوز با لوله نفس می‌کشه؟ ‫- الان دارن ونتیلاتور رو درمیارن.
‫شماها دارید درباره‌ی چی حرف می‌زنید؟
‫بدترین بخش تموم شد. ‫ولی از نظر بالینی حدود یه دقیقه مرده بود.
‫دکتر، می‌تونم ببینمش؟
‫نه، حدود پنج ساعت تو اتاق ریکاوریه.
‫بعدش خواسته با آقای گوالتیری حرف بزنه.
‫- من؟ ‫- خواسته با شما و آقای سوپرانو حرف بزنه.
‫کریستوفر.
‫سلام.
‫ببخشید، تی.
‫برای چی؟
‫می‌دونم از دستم عصبانی‌ هستی.
‫درباره چی حرف می‌زنی؟ ‫از دستت عصبانی نیستم. هیچ‌کس نیست.
‫من می‌رم جهنم، تی.
‫- تو هیچ‌جا نمی‌ری جز خونه. ‫- من رفتم اون طرف.
‫چی؟
‫تونل رو دیدم...
‫و یه نور سفید.
‫- بابامو توی جهنم دیدم. ‫- گمشو بابا.
‫دربان گفت وقتی نوبتم بشه ‫منم می‌رم اونجا.
‫- کدوم دربان؟ ‫- امرالد پایپر.
‫اون جهنم ماست.
‫یه قهوه‌ خونه ایرلندیه که ‫هر روز توش روز سنت پاتریکه.
‫مایکی پالمیسی و برندن فیلون هم اونجا بودن.
‫اونا دوست بودن.
‫اون دوتا از هم متنفر بودن.
‫باید آروم بگیری. ‫فقط به یه کم استراحت نیاز داری.
‫حالا دوستن.
‫با دوتا سرباز رومی و ‫یه عده ایرلندی تاس بازی می‌کردن.
‫این معنی نداره.
‫و ایرلندیا هر دور برنده بودن.
‫بعد مایکی یه پیام برای شماها بهم داد.
‫یه پیام.
‫آره.
‫آره، گفت،
‫«به تونی و پالی بگو، ساعت ۳.»
‫ساعت سه؟
‫این مورفین لعنتی فکر نکنم اثر کنه.
‫- هیچی حس نمی‌کنم. ‫- مراقب باش زیاد نزنی.
‫- همینو گفت؟ ‫- کی؟
‫مایکی. ساعت سه؟
‫آره.
‫چی تنش بود؟
‫بیا، بریم. باید استراحت کنه.
‫یه کت‌وشلوار گانگستری تنش بود.
‫راه‌راه بود.
‫از اون قدیمیا.
‫هی...
‫اون یه خواب بوده.
‫فراموشش کن. باشه؟
‫زود می‌برمت خونه.
‫دکترا میدونن این پسر زیادی ‫عاشق مورفین و بساطشه؟
‫اون درد داره. دیگه چه کار می‌تونن بکنن؟
‫مایکی کِی تیر خورد؟
‫من از کجا بدونم؟ تو اونجا بودی.
‫صبح بود، درسته؟ ‫یازده، ده؟
‫باشه، بی‌وفایی می‌کنم. ‫قبلاً بی‌وفایی می‌کردم.
‫ولی قرار نیست کاری که ‫کارملا میگه بکنم. موضوع تمومه.
‫خودت این بحث رو پیش کشیدی. ‫حالا نمی‌خوای حرفشو بزنی.
‫تو پرسیدی چی تو سرمه.
‫یه خبر درباره یه تیراندازی گانگستری دیدم.
‫آره.
‫کریستوفر، برادرزاده‌ته ‫که قبلاً درباره‌ش حرف زدی؟
‫روزنامه‌ها گفتن وضعیتش وخیمه.
‫خوب می‌شه.
‫کسی که بهش شلیک کرده رو پیدا کردن؟
‫نه. تو پیدا کردی؟
‫نمی‌خوام تو اون بخش از زندگیت سرک بکشم.
‫قرارمون رو می‌دونم.
‫ولی قبلاً شنیدم که گفتی ‫این جوون رو دوست داری.
‫کریستوفر...
‫از نظر بالینی مرده بود...
‫حدود یه دقیقه.
‫فکر می‌کنه تجربه نزدیک به مرگ داشته.
‫میگه جهنمو دیده...
‫و اونا بهش گفتن برای همیشه برمی‌گرده.
‫اونا کین؟
‫چرته. یه خواب تحت‌تاثیر مورفین بوده.
‫حالا فکر می‌کنه وقتی بمیره ‫می‌ره جهنم. کلاً بهم ریخته.
‫فکر می‌کنی می‌ره جهنم؟
‫نه.
‫از اونایی نیست که ‫لیاقت جهنم رو داشته باشه.
‫فکر می‌کنی کی لیاقتشو داره؟
‫بدترین آدما.
‫روانی‌های تباه و منحرف ‫که برای لذت آدم می‌کشن.
‫آدم‌خوارا، منحرفا، ‫شکنجه‌گرا و قاتلای بچه‌ها.
‫هیتلرها، پل پوت‌ها. اونا ‫حروم‌لقمه‌های شروری‌ان که لیاقت مرگ دارن.
‫برادرزادم نه.
‫تو چی؟
‫چی؟
‫جهنم؟
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫نه. به همون دلایل.
‫ما سربازیم، می‌دونی. ‫سربازا نمی‌رن جهنم.
‫جنگه. سربازا سربازای دیگه رو می‌کشن.
‫ما تو یه موقعیتیم...
‫که همه‌ی کسایی که توشن ‫می‌دونن چه چیزی در خطره.
‫و اگه قراره این خطرا رو قبول کنی...
‫باید یه سری کارا رو بکنی.
‫کاره. ما سربازیم.
‫از یه سری قانون پیروی می‌کنیم.
‫دستورات.
‫پس این همه‌ی کارایی که می‌کنی ‫رو توجیه می‌کنه؟
‫ببخشید. بذار یه چیزی بهت بگم. ‫وقتی آمریکا درها رو باز کرد...
‫و گذاشت همه ما ایتالیایی‌ها بیایم، ‫فکر می‌کنی برای چی این کارو کردن؟
‫چون می‌خواستن ما رو از فقر نجات بدن؟
‫این کارو کردن چون به ما نیاز داشتن.
‫نیاز داشتن ما شهراشون و متروهاشون ‫رو بسازیم و پولدارترشون کنیم.
‫کارنگی‌ها و راکفلرها به ‫کارگر نیاز داشتن. ما کارگر بودیم.
‫ولی بعضیامون نمی‌خواستیم ‫خودمونو گم کنیم.
‫می‌خواستیم ایتالیایی بمونیم ‫و چیزای مهم رو حفظ کنیم:
‫شرف و خانواده و وفاداری.
‫و بعضیامون دنبال هیجان و اکشن بودیم.
‫ما مثل آمریکایی‌ها تحصیل‌کرده نبودیم...
‫ولی جراتشو داشتیم ‫که هر چی می‌خواستیم بگیریم.
‫و اون یکی پست‌فطرتا، ‫اون یکی‌ها، جی‌پی مورگان‌ها...
‫اونا هم دزد و قاتل بودن.
‫ولی تجارت بود، مگه نه؟ روش آمریکایی.
‫شاید همه‌ی اینا درست باشه.
‫ولی مهاجران فقیر ایتالیایی ‫چه ربطی به تو دارن...
‫و به چیزی که هر صبح ‫از تخت میای بیرون اتفاق می‌افته؟
‫- این حرفا چیه دیگه؟ ‫- فقط دارم سوال می‌پرسم.
‫داری موضع می‌گیری. ‫اینجا رو برای موضع گرفتن انتخاب کردی؟
‫بعد از این همه که بهم گفتی هیچی ‫تقصیر من نیست چون تربیتم بد بوده...
‫حالا واسه من بتسی راس شدی؟ ‫[طراح پرچم آمریکا]
‫برادرزاده‌م تو بیمارستان خراب‌شده‌س. ‫شاید نجات پیدا نکنه.
‫لعنتی.
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫اینجا رو مرتب کنم. تو بخواب.
‫مرتب می‌کنی؟
‫حالت چطوره؟
‫همین‌جوری.
‫ببین.
‫هنوز سر این قضیه ساعت ۳ گیجم.
‫کاش چیز بیشتری می‌تونستم بگم، پالی. ‫ولی فقط همینو گفت.
‫- بذار یه سوال ازت بپرسم. ‫- خب؟
‫اون دربانی که برگردوندت، ‫شاخ رو سرش داشت؟
‫نه. فقط یه غول ایرلندی ‫با لباسای قدیمی بود.
‫کسی اونجا شاخ نداشت؟
‫یا جوانه‌های شاخ؟ برجستگی‌های بزی؟
‫پالی، جهنم بود دیگه.
‫بابام گفت هر دست ورقی ‫که بازی می‌کنه می‌بازه.
‫و هر نیمه‌شب، اونو می‌کشن...
‫همون ‌جوری که توی زندگی کشته شد، ‫و این دردناکه.
‫شب به شب. این به نظرت بهشته؟
‫- اونجا گرم بود؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونم. چی بگم؟
‫گرما اولین چیزیه که متوجه‌ش می‌شی. ‫جهنم گرمه.
‫هیچ‌کی هیچ‌ وقت اینو رد نکرده.
‫تو نرفتی جهنم. رفتی برزخ، رفیق.
‫برزخ رو کامل فراموش کرده بودم.
‫برزخ.
‫یه توقف کوتاه تو مسیر بهشته.
‫- فکر می‌کنی چقدر اونجا می‌مونیم؟ ‫- برای هرکس فرق داره.
‫همه گناهای کبیره‌تو جمع می‌کنی ‫و اون عدد رو در ۵۰ ضرب می‌کنی.
‫بعد همه گناهای صغیره‌تو جمع می‌کنی ‫و اونو در ۲۵ ضرب می‌کنی.
‫اونا رو با هم جمع می‌کنی، ‫حُکمت صادر می‌شه.
‫فکر کنم باید حدود ۶ هزار سال ‫اونجا باشم تا توی بهشت راهم بدن.
‫و ۶ هزار سال تو مقیاس ابدیت هیچی نیست.
‫برام مثل آب خوردنه.
‫مثل چند روز اینجاست.
‫من بی‌ملاحظه بودم؟
‫و شاید عمداً این کارو کردم؟
‫ازش متنفرم؟
‫چند وقت یه بار آتیوان می‌خوری؟ ‫[لورازپام - داروی ضد اضطراب]
‫تقریباً هر شب.
‫دیگه کی؟
‫بعدازظهر یکشنبه یکی خوردم.
‫یه مطلب دیگه. من...
‫من الکل می‌خورم.
‫تنها.
‫خوشحالم که اینو بهم می‌گی.
‫یه بخشش بخاطر اینه که می‌ترسم.
‫بهش گفتم پسرم تو بارد درس می‌خونه.
‫چرا قبول کردی باهاش ادامه بدی؟
‫درباره‌ش صحبت کردیم، الیوت.
‫برش گردوندم چون احساس کردم...
‫مسئولیت حرفه‌ای و ‫اخلاقیم اینو ایجاب می‌کنه.
‫جنیفر، من توانایی یا حرفه‌ای بودنت رو ‫یا حتی اخلاقت رو به چالش نمی‌کشم...
‫یا حتی اخلاقیاتت.
‫پس چی رو به چالش می‌کشی؟
‫چیزی که امیدوار بودی ‫با این مرد بهش برسی.
‫- تو امیدوار بودی با من به چی برسی؟ ‫- نه، این یه قیاس ساده‌لوحانه‌ست.
‫من با این بیمار در یه ‫ناکجاآبادِ اخلاقی زندگی می‌کنم.
‫نمی‌خوام قضاوت کنم، فقط می‌خوام درمان کنم.
‫ولی حالا قضاوت کردم.
‫موضع گرفتم، لعنت بهم و می‌ترسم.
‫برات متأسفم.
‫دیر کردی.
‫این می‌ره تو کارنامه‌م؟
‫ادب حکم می‌کنه سر وقت بیای. ‫منم زندگی دارم.
‫- آره، خوش به حالت. ‫- خب، چی داری؟
‫- فکر کنم می‌دونه. ‫- چیو می‌دونه؟
‫- یا شک داره. ‫- درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫متفاوت نگاهم می‌کنه. زیر چشمی.
‫«زیرچشمی»؟
‫ما چند شب پیش ساندویچ سفارش دادیم.
‫چهارتا با گوشت، یکی بادمجون و ‫یکی با گوجه و موزارلا.
‫این می‌شه شش‌تا. ‫فقط پنج نفر بودیم.
‫تونی گفت بادمجون رو اون سفارش داده، ولی من ‫سفارش دادم. و مطمئنم اون گوجه رو سفارش داد.
‫- شاید یادش رفته. ‫- عمراً چیزی یادش نمی‌ره.
‫خب حرفت چیه؟
‫گذاشت بادمجون رو من بخورم. ‫خودش گوجه رو برداشت.
‫- ولی یه لحظه‌ای بود. ‫- یه نگاه زیرچشمی.
‫آره، یه نگاه زیرچشمی کوفتی!
‫این ساده‌ست. می‌خوام بهت کمک کنم.
‫یادت باشه که توئی که فرق کردی.
‫تو داری متفاوت می‌بینی. ‫یه نگرش جدید داری.
‫من این مرد رو می‌شناسم. ‫و می‌بینم رفتارش با من فرق کرده.
‫احتمالش کمه. به هر حال، مهم نیست.
‫- آره، برای تو. ‫- من نبودم که هروئین می‌فروختم.
‫من نبودم که به خاطرش گیر افتادم.
‫خب، چه‌کار کنم؟
‫چه‌کار کنی؟
‫هر کاری می‌تونی بکنی.
‫کاری که با دوستای صمیمیت می‌کنی. ‫کاری کن ازت خوشش بیاد.
‫برای صبحانه چی می‌خوای؟
‫- تو تا ناهار بیدار نمی‌شی، مامان. ‫- فردا صبح زود بیدار می‌شم.
‫فلفل و تخم‌مرغ با نون چطوره؟
‫- عالیه، مامان. ‫- باشه.
‫- بازم می‌خوای باهاش تنها باشی، جو؟ ‫- نه. آماده‌م.
‫اگه می‌خوای بخوابی، اشکالی نداره. ‫یه کتاب آوردم.
‫نه، ده دقیقه پیش بیدار شدم.
‫مسکن‌ها کمکی نکردن؟
‫نه، خیلی خوبن.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم، کریستوفر.
‫اون شب که قلبت ایستاد...
‫رفتم توی یه اتاق تو راهرو و به درگاه ‫مسیح دعا کردم که جونتو ببخشه.
‫و اگه جونتو ببخشه، ‫ازش خواستم بهت بینش ببخشه.
‫ادراک.
‫تا راه مسیح رو به وضوح ببینی.
‫خب، که چی؟
‫و اون جونتو بخشید.
‫و تو یه چیزی دیدی، کریستوفر.
‫یه چیزی دیدی.
‫چیزی که هیچ ‌کدوممون تا حالا ندیدیم.
‫- بهت چی گفت؟ ‫- کی؟
‫عیسی.
‫عیسی رو ندیدم.
‫تونی گفت تو عیسی رو دیدی و ‫اون تو رو برد تا بابات رو تو بهشت ببینی.
‫- بعد گفت هنوز وقتت نیست. ‫- من تو جهنم بودم، کارملا.
‫چی؟
‫بابام تو جهنم بود و گفتن ‫وقتی نوبتم بشه منم میرم اونجا.
‫شاید برزخ بود، ولی نمی‌دونم.
‫پس باید به این تجربه به‌ چشم ‫یه فرصت برای توبه نگاه کنی.
‫برای دگرگونی قلبت.
‫برای اینکه توی نور پروردگار قدم بذاری. ‫این برات موهبت بوده، کریستوفر.
‫یه فرصت دوم بهت داده شده.
‫نمی‌دونم، کارملا.
‫خب، من می‌دونم.
‫و قراره مثل اون شب دعا کنم.
‫و از حالا به بعد هر روز دعا می‌کنم.
‫برای تو دیر نشده، کریستوفر.
‫اگه دعا کنی.
‫دعا می‌کنی؟
‫باشه، فقط هر چی گفتم بگو.
‫به نام پدر...
‫پسر...
‫و روح‌القدس.
‫حالش چطور بود؟
‫خوب.
‫مثل قبل.
‫خب، خبری هست؟
‫نه.
‫دیگه حرف نمی‌زنیم؟
‫هر چی باید می‌گفتم رو گفتم، تونی.
‫اگه نمی‌تونی با من صادق باشی، ‫جرات داشته باش با خودت صادق باشی.
‫من جرات دارم. و تا وقتی دارم ‫خودمو عیب‌دار نمی‌کنم.
‫اگه به من باور نداری، خودت می‌دونی.
‫اول باید به خودت ثابت کنی. ‫به خودت و خدا.
‫فقط وقتی به نفعته مذهبی می‌شی، کارملا.
‫این یعنی چی؟
‫بیا اینجا.
‫نه، این یعنی چی؟
‫پاپ دوست نداره کسی دیگه بچه‌دار نشه و تو ‫اینو برای من می‌خوام. به نظرت دو رو نیستی؟
‫تونی، من فقط به فکر خانواده‌م هستم. همین.
‫باورم نمی‌شه چی داری میگی. ‫می‌دونستی؟
‫ببین این زندگی رو برای چی ساختم.
‫چه غلطی می‌کنی؟ یه ساعت پیش ‫شام خوردی. با خودت چه‌کار می‌کنی؟
‫تونی، ولش کن.
‫من باید بیخیال بچه بشم وقتی این وارث منه؟
‫نگاش کن.
‫تونی، برگرد اینجا و معذرت‌خواهی کن!
‫- چه خبرا؟ پالی اینجاست؟ ‫- نه.
‫سیل؟
‫چه مرگته؟ من اینجام. ‫با من حرف بزن. خبری شده؟
‫بهتره منو یادت باشه، رفیق.
‫آره، یادم می‌مونه. حالا چیزی داری؟
‫باشه.
‫پارک ایالتی هکل‌بارنی.
‫جایی که خونه «جرج ‫واشنگتن اینجا خوابید» هست.
‫تو اون جاده، یه خونه خاکستریه.
‫بویلاکوآ اونجاست؟
‫بیست دلار رد کن بیاد.
‫داری می‌گی این تویی یا اونه؟
‫متوجهم.
‫صحیح.
‫روحه اونو پشت خط نگه داشته.
‫اسم گرگوری رو قبول می‌کنی؟
‫پدرمه.
‫حالا می‌فهمم. تو گرگوری هستی. ‫این پسرتونه.
‫- اسمت دنیل نیست؟ ‫- چرا.
‫چون یه تصویر از دانیال ‫پیامبر در لانه شیر دیدم.
‫می‌گه تو جسدش رو پیدا کردی.
‫خدای من.
‫متأسفه. می‌دونه چقدر ضربه خوردی.
‫دیگه نمی‌تونسته درد رو تحمل کنه.
‫گرگوری، ببخشید. میشه دوباره بگی؟
‫می‌خواد بدونی...
‫که اونجا با تو بوده و باید بری پِی زندگیت.
‫آره، بگو.
‫مشکل چیه؟
‫- چه کوفتی شده؟ ‫- نه، لطفاً، ادامه بده.
‫نمی‌تونه بهت آسیب بزنه. ‫نترس.
‫می‌فهمم. آره.
‫عصبانیتت رو حس می‌کنم.
‫- با چه خری حرف می‌زنی؟ ‫- چارلز.
‫آره، آره. تو یه پسر داری.
‫- با پسرت هستی؟ ‫- چه کوفتی میگی؟ من بچه ندارم!
‫آهان، سانی.
‫- پاگانو؟ ‫- روح مهربون، اسمت سانیه؟
‫چارلز پاگانو.
‫- تو از کجا اینو می‌دونی؟ ‫- می‌گه اولیت بود.
‫ولی من خیلی‌های دیگه رو حس می‌کنم.
‫- هی! ‫- اون یکی داره می‌خنده.
‫پیچک سمی؟
‫می‌خواد بدونه هنوز خارش داره یا نه.
‫منو خر گیر آوردی؟ با کی هماهنگ کردی؟
‫متاسفانه باید ازت بخوام که بری.
‫چرا؟ اون عوضیا چی میگن؟
‫واقعاً می‌خوای بگم؟
‫مرده‌شور این چرندیاتت رو ببرن.
‫چون قضیه همینه.
‫جادوی سیاه اهریمنی. چیزای مریض‌گونه.
‫ازت می‌خوام بری، آقا.
‫حروم‌لقمه‌های لعنتی!
‫وقتی وقت گرفتم اسم تد هیوز رو دادم.
‫از خونه‌ت بهش زنگ زدی؟
‫احمق که نیستم، تی.
‫می‌دونستم ممکنه کلاهبرداری باشه...
‫برای همین از پت‌مارک بهش زنگ زدم.
‫نمی‌شه انکارش کرد.
‫یه عالمه جن و روح دنبالمن.
‫و مایکی لعنتی سردستشونه.
‫خیلی خب.
‫پالی، فکر کن.
‫تو کلی آدم گنده رو زدی.
‫فکر می‌کنی اونا با هم متحد بشن ‫و مایکی آشغال رئیس‌شونه؟
‫چطور می‌تونی همین‌جوری بشینی اونجا؟
‫به تو هم درباره‌ی ساعت ۳ هشدار داد.
‫من این چرندیات رو باور ندارم. ‫برام بی‌معنی‌ هستن.
‫تی، آماده بودم کل ماجرا رو کنار بذارم...
‫تا اینکه یارو غیب‌گوئه ‫از سانی پاگانو حرف زد.
‫ولی اون؟ نمی‌دونم.
‫این یارو رو ۳۰ سال پیش نفله کردم. ‫از کدوم گوری اینو می‌دونست؟
‫از اون شکارچی ارواح لعنتی پرسیدی ‫مت بویلاکوآ کجاست؟
‫ما داریم جون می‌کَنیم تا پیداش کنیم...
‫و تو اونجا توی نایک پیِ مسخره‌بازی هستی.
‫یارو فقط با مُرده‌ها سر و کار داره.
‫استیک می‌خوری؟
‫چی داری زر می‌زنی؟
‫توی هند، برای این می‌رفتی جهنم.
‫من توی هند نیستم. ‫چرا باید برام مهم باشه؟
‫حرف منم همینه. هیچ ‌کدوم ‫از این مزخرفات هیچ معنی‌ای نداره.
‫من گرسنه‌م نیست.
‫اشکالی نداره اینجا غذا بخورم؟
‫ببخشید که اون‌ جوری باهات حرف زدم.
‫اشکالی نداره.
‫نه، اشکال داره.
‫اشتباه کردم.
‫امیدوارم بدونی منظوری نداشتم.
‫گفتم چون تمام خشم و ناامیدی...
‫چند روز گذشته توم جمع شده بود ‫و منفجر شد.
‫این بهونه نمیشه.
‫باید یاد بگیرم احساساتمو ‫پیش کسایی که دوستشون دارم کنترل کنم.
تو هم ‫احساساتت رو تو خودت نگه می‌داری.
‫و من و تو بدون فکر کردن ‫واکنش نشون می‌دیم.
‫برای همین از دستت عصبانی می‌شم، می‌دونی؟ ‫خودمو توی تو می‌بینم.
‫بهترین پسری هستی ‫که می‌تونستم داشته باشم.، ای‌جی.
‫و اینو جدی می‌گم.
‫ممنون.
‫یه تیکه پیتزا می‌خوای؟
‫بگیر.
‫بزدل پشت تلفنه. می‌گه فوریه.
‫- هر جایی می‌شد زنگ زدم پیدات کنم. ‫- الان میام.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫اون نزدیک موریس‌تاونه. ‫تو پارک ایالتی هکل‌بارنی.
‫همون‌جایی که خونه ‫«جرج واشنگتن اینجا خوابید» هست؟
‫آره.
‫یه دونه بده.
‫لازم نیست این کارو بکنی. ‫من و فیوریو میریم سراغش.
‫می‌خوام این کارو بکنم.
‫خوبه.
‫فیوریو رو دک کن. سه‌ نفر زیادیه.
‫آروم بگیر، باشه؟ ‫فقط می‌خوایم باهات حرف بزنیم. همین.
‫من نبودم. کار شان بود. فقط شان.
‫داری می‌لرزی.
‫می‌خواید منو برای کاری ‫که نکردم بکشید.
‫فکر نمی‌کنی اگه می‌خواستیم ‫تا حالا می‌تونستیم بکشیمت؟
‫آروم باش بابا.
‫فقط می‌خوایم باهات حرف بزنیم.
‫شان بود. حرفم رو باور کنید. ‫کار شان بود. اون دیوونه شد.
‫گفت که بهمون توهین شده، ‫باید با ریچی خوب بشیم.
‫ولی بهش گفتم، ‫«ره صد ساله رو نمیشه یه شبه رفت.»
‫هر چیزی. هر چی بخوای می‌گم بهت.
‫ریچی چی گفت؟
‫به ریچی ربطی نداشت. ‫اون اینو نخواسته بود.
‫وقتی بهش گفتم عصبانی شد. ‫شان خودش این کارو کرد.
‫باشه.
‫بیا اینجا.
‫بیا جلو. بیا.
‫مطمئنی کس دیگه‌ای توی کار نبود؟
‫یه دقیقه فکر کن.
‫کلا فکر شان بود.
‫باشه.
‫بچه خوبی هستی.
‫تشنمه.
‫ببین چیزی برای خوردن داریم یا نه.
‫چی برات بیارم؟
‫فانتا می‌خوای؟
‫یه همچین چیزی؟
‫بیا.
‫چطوره؟
‫مطمئنی نوشیدنی بدون قند می‌خوای؟ ‫یه چیزی با شکر نمی‌خوای؟
‫فقط بدون قند داریم.
‫خوبه.
‫تموم شد؟
‫ممنون،‌ تی.
‫اون نوشیدنی بدون شکر کوفتی ‫آخرین نوشیدنیت بود.
‫مامان! مامان! تو رو خدا، تونی. جون مادرت!
‫بیست ‌و سه سال صدقه دادم...
‫اون‌وقت این یارو این همه جن ‫و شبح بالای سرم می‌بینه؟
‫نباید می‌رفتی پیش غیب‌بین. ‫این کار اهریمنیه...
‫و کاملاً از طرف کلیسا ممنوعه.
‫غیب‌گوها کافران و دزدانی هستن ‫که جادوگری می‌کنن.
‫هر چی بهت گفته هیچ اعتباری نداره.
‫- مشکلت یه موضوع معنویه. ‫- شاید.
‫ولی به هر حال، باید نسبت به همه ‫این مزخرفات مصونیت داشتم.
‫به‌خاطر کمک‌های خیریه‌م باید ‫محافظت می‌شدم.
‫وقتی اُرگ نیاز به تعمیر داشت، ‫کی اونجا بود که کمک کنه؟
‫وقتی کشیش‌ها و پسرای خادم کلیسا ‫نیاز به لباس داشتن، کی پولشو داد؟
‫باید اول می‌اومدی پیش من. ‫این اتفاق نمی‌افتاد.
‫ولی نگران نباش، پال. ‫من اینجام. می‌تونم کمکت کنم.
‫دیگه دیر شده. داری برام کم می‌ذاری.
‫منو بی دفاع گذاشتی. برای ‫همیشه باهات قطع ارتباط می‌کنم.
‫دیگه یه قرونم کمک نمی‌کنم.
‫یه مرد پولدار و یه مرد ‫فقیر سالگرد ازدواجشون یکیه.
‫همیشه تو خیابون مدیسون همدیگه رو ‫وقت خرید برای همسراشون می‌بینن.
‫مرد فقیر می‌پرسه، «برای زنت چی خریدی؟»
‫مرد پولدار می‌گه، «یه انگشتر ‫الماس گنده و یه بنز نو براش گرفتم.»
‫مرد فقیر می‌گه، «چرا هر دوتاشو گرفتی؟»
‫مرد پولدار می‌گه،
‫«اگه از انگشتر الماس خوشش نیومد...
‫می‌تونه با بنز اونو برگردونه ‫و بازم خوشحال باشه.»
‫مرد پولدار به فقیر می‌گه، ‫«تو برای زنت چی گرفتی؟»
‫می‌گه، «یه جفت دمپایی و یه کفگیر گرفتم.»
‫مرد پولدار می‌گه «چرا هر دوتاشو گرفتی؟»
‫مرد فقیر می‌گه، «اگه از دمپایی ‫خوشش نیومد، می‌تونه با کفگیر بزنه تو سرم.»
‫- یکی دیگه میاری؟ ‫- حتماً.
‫اولین بار که آوردیم اینجا رو یادت میاد؟
‫آره، یادمه.
‫اون شب رفیق شفیق شدیم.
‫آره. انگار خیلی وقت پیش بود.
‫بزدل...
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫آره، دارم، تون. قطعاً.
‫توی هر کارش حکمتی داره، معجزه‌هاشو ‫به انجام می‌رسونه. ولی شکی نیست،
‫با من خیلی خوب بوده.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫خوب.
‫تو چی؟
‫«ترجمه از میثم موسویان»