‫کل جمعیت دانشجویان ‫کارشناسی ما در دانشگاه براون،
‫فقط حدود 6000 نفره.
‫که شامل همه ایالات این کشور...
‫و بیش از 60 کشور از سرتاسر دنیا می‌شه.
‫پذیرش فوق‌العاده سخت‌گیرانه‌ای داریم.
‫میز خوراکی‌ها رو که دیدم....
‫می‌دونستم باید همین دور و برها باشی.
‫نمی‌دونم چطور همیشه ‫گرفتار این لوس بازی‌ها می‌شم.
‫شارمین که احمق نیست.
‫می‌دونه که اگه آدم ‫درستش اسفولیاته‌هات رو بخوره...
‫دخترش می‌تونه هر دانشگاهی که بخواد بره.
‫تا الان که فقط سرایدار رفته سراغشون.
‫خب، اینم آینده خوبی واسه یه خانم جوونه.
‫برو به درک.
‫من برم یه دلی از عزا دربیارم.
‫بهت گفتم برو به درک؟
‫خیلی خوشمزه‌ست آرتی.
‫خوشحالم امشب شام نخوردم.
‫ممنون دیوی. ‫خوبه که دوستات قدرت رو بدونن.
‫چه سرآشپز حساسیه.
‫سلام اریک، تموم شد؟
‫آره فکر کنم.
‫بابا می‌شه 20 دلار بهم بدی؟
‫تو هم وضعت همینه؟
‫چیه، فکر کردی اومده پیشت بگه ‫وای بابا جون ممنونم که وقت گذاشتی...
‫که بیای تو این مراسم مهم.
‫حالت چطوره اریک؟
‫خوبم آقای سوپرانو.
‫چیزی نمی‌خورید؟
‫نه، می‌ریم استارباکس.
‫شنیدم می‌خوای بری دانشگاه براون درسته؟
‫بله دانشگاه خوبیه.
‫- ولی تا بخوای آدم افاده‌ای ریخته اونجا. ‫- هوی، حرف دهنت رو بفهم...
‫حق داره.
‫این اسکل هرجا که مادرش بگه می‌ره.
‫- درست عین باباش. ‫- عین خودت؟
‫می‌دونی دوران دبیرستان...
‫اینا در حد جو ناماث و وای ای تیتل معروف بودن. ‫[بازیکن‌های فوتبال آمریکایی]
‫آره شنیدم.
‫بعد الان عین فیل دانهیو و آلن آلدا شدن.
‫ببین...
‫شنیدم که می‌گن ‫داری بازی عموت رو دست می‌گیری.
‫می‌دونی، ‫اون بزرگه رو می‌گم.
‫شنیدی.
‫آره.
‫می‌دونی، اگه خوب ‫گوش بدی اینم می‌شنوی،
‫که می‌گن هیچکدوم از شنیده‌ها ‫و نصف دیده‌هات رو باور نکن.
‫نه بابا، آخه من رو که می‌شناسی...
‫خوشم میاد یه کم بازی کنم.
‫یه کم. ‫بیخیالش.
‫این بازی مناسب تو نیست.
‫نه آخه می‌دونی، ‫گفتم کارم رو راه بندازه.
‫دیوید.
‫تو آدم خوبی هستی، ‫ازت خوشم میاد.
‫ولی باور کن، ‫این بازی مناسبت نیست.
‫نمی‌خوام بلایی سرت بیاد.
‫این جماعت سنگین بازی می‌کنن.
‫می‌دونی که این یه هفته ‫چند تا شورت ورزشی فروختم.
‫کفاف این بازی رو نمی‌ده. خب؟
‫بیخیالش شو.
‫بیا بریم.
‫بریم ببینیم این اسکله ‫از دانشگاه باکنل چی می‌خواد بگه.
‫می‌خوای بگی چی تو فکرته؟
‫باور کن نمی‌خوای بدونی.
‫می‌خوای بدونی چی تو فکرمه؟
‫جدی؟
‫تو این فکرم که یه آجر بردارم...
‫و انقدر بکوبمش تو صورتت ‫که عین همبرگر آش و لاش بشه.
‫باشه...
‫نه که...
‫نگران نباش.
‫می‌دونم میز قهوه‌ت رو شکستم و دیگه تکرار نمی‌شه.
‫خودت پرسیدی منم گفتم.
‫ولی می‌خوای صورتم رو آش و لاش کنی.
‫نه واقعا.
‫فقط این ریختی حسی که دارم رو توصیف کردم.
‫فکر کردی همبرگر کردن من ‫حالت رو بهتر می‌کنه؟
‫خدایا، شما زن‌ها از قصد اینطوری می‌کنید؟
‫ازم پرسیدی حالم چطوره.
‫منم گفتم حالم چطوره.
‫حالا می‌خوای باهاش شکنجه‌م کنی.
‫نمی‌دونم از دست کدوم بی پدری عصبانی‌ام.
‫ولی عصبانی‌ام دیگه، خب؟
‫من اصلا واسه چی اینجام؟
‫اصلا خودم خواستم برگردم.
‫کل دنیا تو مشتمه...
‫ولی حس می‌کنم یه بی‌عرضه فلک زده‌م.
‫کی باعث می‌شه ‫حس کنی بی عرضه‌ای، مادرت؟
‫بیخیال به‌قدر کافی اکسیژن حرومش کردیم.
‫اصلا از همه چیز و همه کس.
‫یه یارویی رو تو خیابون دیدم،
‫که ذهنش آزاده.
‫دیدی‌شون که.
‫همیشه عین این ولگردهای ‫از هفت دولت آزاد داره سوت می‌زنن.
‫اصلا میخوام برم سراغش...
‫و خرخره‌ش رو بجوئم.
‫می‌خوام همون‌جا بگیرم ‫بی دلیل لت و پارش کنم.
‫اصلا به من چه یارو ذهنش آزاده؟
‫باید بگم دمت گرم، ‫خوشا به حالت.
‫بیا برگردیم سر آش و لاش کردن صورت من.
‫خدایا.
‫نه به‌نظرم همه به‌هم ربط داره.
‫خیلی خب.
‫گاهی اوقات ازت بدم میاد که ‫قربانیم می‌کنی،
‫همین.
‫من باعث می‌شم احساس قربانی بودن بکنی.
‫آره.
‫بار اولی که اومدم اینجا رو یادته؟
‫گفتم مردی که براش احترام قائلم ‫یکیه مثل گری کوپر،
‫یه آدم قدرتمند و کم صحبت.
‫و اینکه این آمریکایی‌ها کارشون شده ‫گریه کردن و اعتراف کردن و نق زدن.
‫یه مشت بچه سوسولن. ‫برن به درک!
‫حالا منم عین اونا شدم، ‫بیمارت شدم،
‫پدر مادرت کاری کردن ‫که تجربه خوشی برات غیرممکن بشه.
‫بیا دیدی، دوباره.
‫خودت گفتی که ولگرد ‫از هفت دولت آزادی نیستی.
‫خب من بیشتر شبیه اون عوضی‌هام...
‫تا این خدا زده‌هایی ‫که جلوم از این دفتر میان بیرون.
‫انقدر قر و قمیش نیا. چی داری؟
‫سه تا هشت.
‫سانتا ماریا، آره.
‫سانتا ماریا!
‫این معجزه‌ها ازش برنمیاد.
‫بر زدی دیگه؟
‫دو بار.
‫بیا.
‫یادت باشه تو رستورانم خرجش کنی عوضی.
‫یه ژتون.
‫ناپل کجا بود. ‫با این که مک دونالد هم نمی‌شه رفت.
‫نه نه، بسه. باید برم.
‫- بیخیال آرتی، یه ساعت دیگه هم بمون. ‫- نمی‌تونم.
‫شارمین فردا کله‌م رو میذاره تو منو.
‫نقدش کن.
‫پول‌ها رو نگاه.
‫ریچ، یه هزار تا دیگه بهم قرض می‌دی؟
‫فقط سه تا بازیکن مونده.
‫که چی، ویتو که پایه‌ست، درسته؟
‫دیگه کجا دارم برم؟
‫فقط... ‫بیا رقم رو ببریم بالا.
‫مطمئنی؟
‫همین الانش هم هفت هزارتا بهم بدهکاری.
‫همه‌ش همین؟ ‫یه ساعته از ویتو می‌گیرمش.
‫هزار تا دیگه بده دست این بابا.
‫خب...
‫کلی کار داریم.
‫گودرن؟
‫می‌خوام یه لحظه باهات صحبت کنم.
‫واقعا صدات خوبه.
‫می‌دونم دل‌زده شدی ولی...
‫آخه وقتی واسه شب تئاتر آزمون گرفتید،
‫تو اون فرم گفته بود چه نقشی می‌خواید ‫و منم زده بودم اجرای تکی.
‫از دست شما سال آخری‌ها.
‫این آخرین فرصت شماها واسه اجراست.
‫گودرن چهار ساله اجرای انفرادی نداشته.
‫می‌خوام به همه فرصت بدم.
‫خانم گتانو من موقع ‫اجرای زن عنکبوتی سال دومی بودم.
‫الان دیگه به‌خاطر دانشگاه مهمه.
‫تو موافقی؟
‫چاره‌ای هم دارم؟
‫معلومه که چاره داری.
‫می‌تونی خودت بازی رو بگردونی.
‫می‌دونی ‫که خیر سرم حبس خونگی‌ام بزمجه.
‫پس سهمی ‫که بهت می‌دم رو قبول کن و راضی باش.
‫در هر صورت، بازی روسا رو من راه میندازم.
‫می‌دونی من و پدرت ‫30 سال پیش اون بازی رو راه انداختیم.
‫یه روز بحث این بود که این شرکت‌های ‫کارت اعتباری هم می‌دونی،
‫بلد بودن مردم رو بچاپن.
‫براشون مهم نبود چه کوفتی بخری...
‫فقط کافی بود یه جا پولش رو ندی.
‫تا سرحد مرگ جونت رو می‌کشن.
‫و ازشون تشکر می‌کنی بهت کارت دادن.
‫ترجیح می‌دی شیره‌ت رو بکشن تا یه جا پول بدی.
‫این آدما بازیکن‌های خاصی هستن.
‫برای همینه اسمش رو گذاشتیم بازی بزرگان.
‫برادرم جانی بد مارمولک تیزی بود.
‫آره، واسه همینه ‫یه پاپاسی هم واسه‌ ما نذاشت.
‫داری حرف مفت می‌زنی دیگه.
‫پدرت چنان ارثی واسه لیویا گذاشت...
‫که می‌تونست کمر یه فیل رو خم کنه.
‫دیگه باید به تو بگم؟
‫شبیه زنیه که ژامبون ویرجینیا زده زیر بغلش،
‫بعد واسه اینکه نون ‫نداره بخوره گریه و زاری می‌کنه.
‫بیخیال...
‫جانی لنگه نداشت.
‫یادت باشه خرج حمل ‫عمو اکلی خدابیامرزت رو هم داد.
‫واقعا جنم می‌طلبید.
‫کی؟
‫اکل دیگه کیه؟
‫بیخیال. تظاهر کن همه چی رو می‌دونی.
‫بعضی‌ها چنان تو مسابقه عقبن...
‫که اصلا فکر کردن نفر اولن...
‫باشه بامزه بود.
‫اکل دیگه کدوم خریه؟
‫اکلی. اکلی.
‫بیا بحث رو عوض کنیم.
‫نه خودت حرفش رو پیش کشیدی رفیق.
‫- کیه؟ ‫- نمی‌شناسیش.
‫حرف قدیم‌هاست.
‫فقط بدون من و پدرت هواش رو داشتیم.
‫هیچی نمی‌خواست.
‫گور بابای خودت و اکلی.
‫واسه این مسخره بازی ها وقت ندارم.
‫اون داداش کوچیکه‌م بود.
‫از لحاظ سن میون من و پدرت بود. ‫اسمش اکلی بود.
‫ولی در واقع هرکولی... همون هرکول.
‫اسم بابابزرگم بود.
‫چی چی می‌گی؟
‫من یه عموی دیگه دارم؟
‫چقدر هم که مخت کار می‌کنه.
‫آره همینه.
‫من و پدرت برادری داشتیم که ازش خبر نداری.
‫چون اون...
‫اون دوره زمونه فرق می‌کرد.
‫مادر پدرمون اصلا انگلیسی بلد نبودن.
‫نمی‌تونستن از همچین بچه‌ای نگهداری کنن.
‫خدا مادربزرگت رو بیامرزه.
‫به تک تک یتیم‌خونه‌های این ایالت ‫بی صاحاب شده سر زد...
‫تا یه جا رو پیدا کرد ‫که حس کرد خوب ازش مراقبت می‌کنن.
‫منظورت چیه عقب افتاده بود؟
‫چرا نمی‌ری به درک.
‫بچه کندذهنی بود.
‫مثل گاو زور داشت ‫و عین جرج رفت خوش قیافه بود.
‫اگه زمونه الان بود شاید می‌تونستن یادش بدن...
‫به یه جایی برسه.
‫براش کار جور می‌کردن.
‫اون زمان این چیزا حالی‌شون نمی‌شد.
‫خدایا.
‫چه فکری می‌کردیم؟
‫باورم نمی‌شه.
‫یادمه مادر پدرم سر یه چیزی بحث می‌کردن...
‫نمی‌دونم چی بود... ‫و...
‫هی می‌گفت برادر بابا شیرین عقله،
‫ولی همیشه فکر می‌کردم منظورش تویی.
‫خدایی چه تلخه. کی مرد حالا؟
‫یه کم قبل‌ پدرت.
‫گذشته‌ها گذشته، ‫الانه که مهمه.
‫بیا درباره بازی حرف بزنیم.
‫سهم من چقدره؟
‫چه بدونم. ده درصد.
‫20.
‫15.
‫به دوستات زنگ بزن.
‫بگو بازی برگزار می‌شه.
‫می‌تونم کمکتون کنم، جناب؟
‫آره می‌خوام یه قایق سه پروانه‌ای بخرم.
‫چی؟
‫بچه، تو که می‌بینی هر هفته میام اینجا.
‫کی بیخیال می‌شی؟
‫سلام ریچ.
‫مشکلی هست؟
‫نه، فقط دارم سر به سر بچه‌ت می‌ذارم.
‫به قول معتادها، ‫لنگ‌مون نذاری یه وقت.
‫می‌گم ریچ.
‫پاکتم 2000 تا کم داره.
‫هفته بعدی جبران می‌کنم.
‫مشکلی نیست.
‫فقط این ماه یه کم جا خوردم.
‫می‌دونی یه وام دوم رو خونه گرفتم ‫رو بودجه‌م حسابش نکردم.
‫- چیز خاصی نیست. ‫- فایده نداره دیوی.
‫یه لغزش کوچیک بود.
‫همون‌طور که گفتم چیز خاصی نیست.
‫کسری پول رو نزول می‌دی.
‫خودت هم می‌دونی.
‫آره متوجه‌م.
‫با شخص تو مشکل ندارم ها.
‫ولی تا بدهیت رو صاف نکردی ‫نمی‌خوام ریختت رو تو بازی‌هام ببینم.
‫بیخیال ریچ این کارا چیه.
‫بچه جون، فکر کردی ‫من تازه زدم تو این کار؟
‫کسی بهت پاکت سبک بده،
‫تازه اولشه، ‫به خودت هم نگیر.
‫- آره می‌دونم، ولی این هفته اصلا... ‫- می‌دونم.
‫یه لغزش کوچیک بوده.
‫این چیه؟
‫سرخوی برزیلی.
‫بو ماهی می‌ده؟
‫ماهیه دیگه.
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫واسه پیتزایولا می‌خوام. ‫بده بوش کنم.
‫میخری یا نه؟
‫آره واسه 15 نفر بهم بده،
‫یه 5 کیلو هم میگو می‌خوام.
‫قراره پول حسابی بیارن وسط.
‫از پول خرده خبری نیست.
‫شده این سگ‌مصب‌ها دو روز یه بند بازی کردن.
‫ببینید کارتون که شروع شد،
‫تا تموم شدن بازی جایی نمی‌رید...
‫و اون خراب شده شبیه اتاق عمله.
‫پس میگی ما تمیزکارشونیم؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫- یه جاش خرابه. ‫- آره جون خودت.
‫خودم دیدم انگشتت رو گذاشتی رو ترازو.
‫- نه خیرم. ‫- برو سر پیرزن‌ها رو کلاه بذار...
‫نه من رو مرتیکه منگل.
‫من انگشتم رو نذاشتم رو ترازو.
‫باورم نمی‌شه.
‫کجا می‌ری؟
‫ببندش.
‫- باید وزنش کنم. ‫- چیکار کنی؟
‫ازم دزدی کنی؟
‫آره نوشیدنی می‌ریزید، ‫جاسیگاری خالی می‌کنید.
‫راستی.
‫هرکاری می‌خواید بکنید، ‫فقط با سیلویو صحبت نکنید.
‫موقع شرط بندی شبیه روانی‌ها می‌شه.
‫یه شب 50 هزار تا عقب بود.
‫یهو عطسه کرد، ‫فریتزی گفت عافیت باشه،
‫فریتزی نست که اهل هوبوکنه؟
‫آره می‌شناسیش؟
‫- نه... ‫- پس خفه خون بگیر بذار حرفم رو بزنم، خب؟
‫خلاصه فریتزی گفت عافیت،
‫سیلویو فکر کرد چیز دیگه‌ای گفته. ‫بیخیالش،
‫تا آخر شب،
‫سیلویو فریتزی رو ‫مقصر باخت آوردنش می‌دونست،
‫مرتیکه روانی.
‫فکر کرده چی گفته؟
‫گوش می‌دید یا چی؟
‫یارو خل و چله، ‫من چه بدونم.
‫بیا.
‫ولی انگشتم رو نذاشتم رو این ترازوی کوفتی.
‫این سگ مصب رو بذارید ‫صندوق عقب که ماشین بو گند نگیره.
‫پول ماهی رو بده.
‫یارو جدیه یا چی؟
‫مگه ما نوچه‌شیم؟
‫بیا گورمون رو از اینجا گم کنیم.
‫می‌خوایم اتاق‌مون اجاق و یخچال داشته باشه.
‫این سرویس‌ها واسه مشتری‌های پولیه.
‫راه افتادن.
‫و دو تا اتاق جفتیش.
‫ممکنه چند روزی اینجا باشیم.
‫شماها دارید اینجا رو نابود می‌کنید.
‫این تقصیر پدرته.
‫باهامون معامله کرده.
‫کلی حوله تمیز می‌خوایم...
‫چه خبرا؟
‫گواهینامه و کارت ماشین.
‫چطوره از اینا بهت بدم؟
‫جلیقه تنمه.
‫جدی؟ ‫اگه شلیک کنم...
‫می‌زنم تو پاهات.
‫واقعا آدم مریضی هستی، می‌دونستی؟
‫دنی جون.
‫خانواده چطورن؟
‫بدک نیستن پالی.
‫می‌دونی مجبور شدیم پدرم رو ‫ببریم یه سرای سالمندان دیگه...
‫ببین من خودم بدبختی کم ندارم.
‫آدم گوشت تلخی هستی، می‌دونستی؟
‫چند بار باید هی گول بخورم؟
‫بیا.
‫ببین یه لطفی بکن، خب؟
‫رفقات، چه بازیکن و غیربازیکن...
‫سر به سر توریست‌ها و مهمون‌های هتل نذارید.
‫صدا نکنید و تیراندازی نشه...
‫- وگرنه مجبوریم بیایم اونجا. ‫- باشه باشه.
‫برو دزد و پلیس بازی کن.
‫چهار تاش کن.
‫دست عوض میشه.
‫برای شما.
‫مایک.
‫آهای مایک.
‫مت. ‫تونی کارت داره.
‫بله تی.
‫بگو تونی.
‫- ماکانودوس خریدی؟ ‫- آره می‌خوای؟
‫آره یکی بده من ‫یکی هم به دکتر فرید.
‫باشه.
‫خیلی خب آقایون. فرانک.
‫آره هستم.
‫منم هستم.
‫ممنون.
‫400 تاست، نوبت توئه سیل.
‫چقدر وسطه؟
‫حدود 2400 تا.
‫واسه استریت آوردن هنوز زوده.
‫دکی.
‫کال.
‫ماکانودوس می‌خواید؟
‫برو رد کارت.
‫نذار بترسوندت.
‫واقعا آدم کثافتی نیست.
‫بسیار آدم کثافتیه.
‫هوی بچه رئیس،
‫بشین دستت رو بخون.
‫400 تا، نوبت توئه جان.
‫شکسپیر که خودش رو جمع و جور کرده.
‫پاولی مثل همیشه دستش خوب نیست.
‫و آقای دکتر احتمالا دستش فلاشه.
‫میزهای تاشو رو بیار، ‫بین هر دو تا بازیکن یکی بذار.
‫یه کم هم غذا مذا بذار روش.
‫به کسی نوشیدنی نده ‫مگر اینکه خودشون بخوان، خب؟
‫باشه.
‫- بله. ‫- شنیدم تونی اینجاست. سوپرانو.
‫- من دوستشم. ‫- می‌شناسمت؟
‫آره می‌شناسیم.
‫من صاحب لوازم ورزشی و کمپینگ رمزی‌ام.
‫دکی.
‫شما قربان.
‫دیوی.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫سلام. داشتم رد می‌شدم...
‫گفتم بیام یه سلامی بکنم.
‫عجب جایی گرفتی.
‫آره تاج محلیه واسه خودش.
‫خب، اجرای بچه‌ها رو شنیدی، بدک نبوده؟
‫اونقدری بد بوده ‫کارملا بکشوندم واسه اجرا.
‫دیگه حالم داره از این آهنگه به‌هم می‌خوره.
‫تنها چیزی که اریک توش ضعف داره هنره.
‫این اجراهه هدفش رو برآورده می‌کنه.
‫برای اکثر دانشگاه‌های درخواستیش خوبه.
‫- خب بازی چیه؟ ‫- هفت کارت.
‫فرانک سیناترای جونیور هم اونجاست؟
‫آره.
‫دوست عمومه.
‫با پرواز میاد.
‫وای، پسر جدی بازی رئیس رؤساست.
‫خب نظرت چیه؟
‫یه شباهت‌هایی دارن.
‫نه نه بازی رو می‌گم.
‫- به‌نظرت از پس این جماعت برمیام یا چی؟ ‫- دیوی.
‫این بازی واسه تو نیست.
‫بیخیال.
‫مگه چقدر شانس دارم ‫دیگه بتونم تو همچین بازی‌ای شرکت کنم؟
‫بیخیال بذار حالا یه بار منم باشم.
‫با آشناهای غیرخودی کار نمی‌کنم،
‫درک کن دیگه.
‫نکنه می‌خوای عکس ‫فارغ التحصیلی دبیرستانت رو به اینا نشون بدم؟
‫بی شوخی...
‫درک می‌کنم نگرانی ولی بیخیال تونی ‫منم سنی ازم گذشته.
‫چقدر دستته؟
‫امشب انتظار شرط بندی نداشتم.
‫فقط واسه نشستن ‫سر میز 5 هزار تا لازم داری.
‫بیخیال نمی‌تونی بهم قرض بدی؟
‫- ببین کوتاه مدت. ‫- دیوی.
‫وقتی می‌گی کوتاه مدت باید پاش واسی.
‫بی شوخی.
‫متوجه هستی چی می‌گم؟
‫آره البته.
‫ببین لازم نیست ‫جدی بودن کارت رو به من توضیح بدی.
‫من که این دست نیستم.
‫800 دلار.
‫کریستوفر.
‫به دیوی اسکتینو سلام کن.
‫احوال شما؟
‫پنج هزارتا ژتون بهش بده.
‫موفق باشی.
‫خب رفقا جا باز کنید،
‫یه بازیکن جدید داریم.
‫خب پس تو لوازم ورزشی فروشی خوب پول درمیاد،
‫ولی فرانک مسئله اینجاست،
‫نایکی فروشگاه خودش رو داره، ‫ان‌بی‌ای فروشگاه خودش رو داره،
‫اینا ضرره.
‫ولی خب موقتیه.
‫واسه سال بعدی یه ایده‌هایی دارم.
‫هی دیوی، از دکی بپرس تخصصش چیه.
‫ناباروری.
‫می‌خواستم خودش بپرسه.
‫جدی؟
‫بسه دیگه، همه این شوخی‌ها رو شنیدم.
‫پول‌ها جمع شده.
‫بریم واسه کارت ششم.
‫فایده نداشت.
‫دست‌هاتون رو رو کنید.
‫بابا خفه شو دستت رو بده دیگه.
‫نه پیک، ممنون.
‫شش خشت.
‫یه جارو بردار این آت آشغال‌ها رو جمع کن،
‫مخصوصا زیر پای سیلویو باشه؟
‫جفت شاه.
‫شرط چقدره؟
‫800 دلار.
‫آخه مگه چه کوفتی داری؟
‫شانس عالی.
‫آره جون خودت مرتیکه بدبخت.
‫- بت یا چک؟ ‫- هولم نکن سانشاین.
‫از سر شب هی هولم کردی!
‫تو مدرسه هم انقدر حواسش جمع نبوده.
‫جان ساکت لطفا، ‫تو نباید شرط ببندی.
‫- خوبه. هرچی دیلر بگه. ‫- ممنون.
‫اجازه می‌دی نفله؟
‫خدایا، چرا خفه خون نمی‌گیری؟
‫این دود کثافت هم نده تو صورت من.
‫تو چه غلطی می‌کنی؟
‫سیل، تند نرو.
‫تا خشتک رفتم زیر ضرر.
‫بعد این مرتیکه خر واسه من کوزت شده؟
‫گمشو ببینم!
‫فقط می‌خواستم پنیرها رو جارو کنم...
‫چرا؟ ‫چرا الان؟
‫بذار بمونه...
‫نمی‌دونم فقط...
‫چیه؟
‫این احمق‌ها رو از کجا پیدا می‌کنی؟
‫از کجا پیداشون کردی؟
‫اومده پنیر جارو کنه بعد من...
‫کاری به پنیرها نداشته باش، خب؟
‫اصلا دوست دارم زیر پاهام پنیر بریزم.
‫اصلا شب‌ها پنیر پروولون می‌کنم تو جوراب‌هام،
‫که فرداش بوی خونه ننه بزرگت رو بگیره.
‫فهمیدی؟
‫پس دست به این پنیرهای صاحاب مرده نزن!
‫بیا، بیا، بیا.
‫بفرما.
‫خوش بگذره.
‫800 دلار.
‫کال.
‫اصلا چطوره بری جیب پیر پاتال‌ها رو خالی کنی.
‫راستی، دکتر فرید، ‫ماجرای قرص ناباروری رو شنیدی؟
‫این مرتیکه ول کن نیست.
‫بگو.
یه چیزایی درموردش شنیدم
‫خوب اومدی. خوب اومدی.
‫خیلی خب، این دست جدیه.
‫با کارت آخر شرط خودکار می‌شه 1200 تا.
‫کارت بالا شاهه.
‫شدن دو تا.
‫چک.
‫نوبت شماست دکتر فرید.
‫چک.
‫دیوید.
‫چک می‌کنه.
‫1200 تا می‌ذارم وسط.
‫کال می‌کنم.
‫چون هیچی دستت نیست.
‫می‌شه این دست کوفتی رو بدزدم؟
‫فکر کنم بتونم.
‫12 تا می‌ذارم وسط.
‫دیدی، باید چک می‌کردی.
‫دستت آشغاله.
‫حالا دوباره باید شرط ببندی.
‫کال.
‫لامصب.
‫رو کنید پسرها.
‫- سه کارت. ‫- سه تا دو.
‫کور خوندی.
‫سه تا پادشاه خوشگل.
‫فلاش.
‫ای مرتیکه.
‫نمه نمه ازم پول کشیدی.
‫این چه وضع بازی با این دسته؟
‫منصفانه برد.
‫ریسک کردنش به خودش مربوطه.
‫تو هم برو به درک.
‫امشب رو باید پیش خانوم بچه‌ها می‌موندم.
‫هوی پنیر نخورده، ‫برو برام غذا بیار.
‫خیلی کفری‌ام.
‫صبح بخیر.
‫هانتر بهم زنگ زد..
‫و گفت دانشگاه وزلین ‫جلو جلو ریچل وایس رو قبول کردن.
‫بعد خودت انتظار نداشتی؟
‫نه.
‫بهش فکر کن.
‫تاحالا مامانش رو ندیدی؟
‫بیخیال من از مادرش سیاه‌ترم.
‫آره خب.
‫باید تو درخواستت می‌گفتی.
‫ساعت چنده؟
‫داره نه می‌شه.
‫اوضاع چطوره؟
‫آروم شدن.
‫خب، برو ببین چراغ‌ها رو خاموش می‌کنن یا نه.
‫ممنون.
‫کسی قهوه می‌خواد؟
‫آره لطفا تونی.
‫برام یه کم بادیان می‌ریزی توش؟
‫کسی می‌خواد چراغ خاموش کنه؟
‫اینم بازیه؟
‫مرتیکه رو نگاه، بازیه؟
‫خاموش کردن چراغ یعنی...
‫می‌خوای باخت رو قبول کنی و بلند شی.
‫من؟ ‫نه.
‫باشه، بر بزن لطفا.
‫- بفرما. ‫- ممنون فرانسیس.
‫دست می‌دم.
‫برای سیل، برای دکتر، ‫چطوره این بار بنده شید؟
‫چقدر ازمون گرفته؟
‫حدود 45 تا بسته ژتون هزار تایی.
‫چی؟
‫خواب که بودی ده تا دیگه هم گرفت.
‫گفتش خودت گفتی ردیفه.
‫برو باز کن.
‫ببینید عجب بازی‌ایه.
‫جانی سک.
‫حتما ژتون مفتی خیرات کردن.
‫با این مرتیکه خسیس مگه می‌شه ‫پول درآورد.
‫چطور اومدی اینجا؟
‫مثل تو.
‫از در جلو.
‫- سلام ریچ. ‫- سلام ریچ؟
‫ساندویچ سالمون می‌خوری؟
‫سالمون‌هاش تازه‌ست.
‫خیلی رو داری‌ها، می‌دونستی؟
‫چیکار کردم؟
‫باید چشمات رو از کاسه دربیارم.
‫هی، بیخیال ریچ.
‫دستت رو بکش ‫تا یه گوله خالی نکردم تو ملاجت.
‫من رو تهدید نکن ریچی.
‫تو رو تهدید نکنم؟
‫مال این حرف‌ها نیستی.
‫جرئتش رو نداری.
‫نذار آبرو شرفت رو ببرم.
‫برو بیرون می‌خوام حرف بزنم.
‫کریستوفر برای همه نوشیدنی بریز.
‫- حالا برمی‌گردم. ‫- بسه، پولم رو بده برم.
‫نه بیخیال. فرانک. دکی.
‫بشینید.
‫یه سوء تفاهم ساده‌ست، مگه نه ریچی؟
‫نه نه. تونی جیبام خالیه.
‫بازی بعدی باهات تسویه می‌کنم.
‫سلامم رو به عموت برسون.
‫- بذار حداقل یه صبحونه‌ای برات بیارم، بشین. ‫- نه بابا.
‫واسه مبارزه رولز و هریس امشب بلیط دارم.
‫آره.
‫مت خیلی ممنون.
‫اینم برای رفیقت.
‫- ژتونم رو نقد می‌کنی، سانشاین؟ ‫- ممنون آقای سیناترا. آقای جونیور.
‫بهش گفتم نبینمش.
‫بعد میاد اینجا تازه ‫واسه‌م پر رو بازی هم درمیاره!
‫چه ربطی داره، ‫تو به بازی من توهین کردی!
‫نه که خودت کار دیگه‌ای می‌کردی؟
‫معلومه.
‫ببین تونی، خسته شدم انقدر ‫ادای من از تو بهترم درمیاری.
‫فقط هم من نیستم.
‫واقعا...
‫اگه کسی می‌خواد حرکتی بزنه...
‫بیخیال تونی.
‫انقدر شلوغش نکن.
‫حرفم اینه گاهی اوقات جوری رفتار ‫می‌کنی انگار اصلا تو یه کار دیگه‌ای.
‫حالا این مرتیکه رو بفرست بیرون تا باهاش حرف بزنم.
‫نه.
‫متوجه هستی این مرتیکه نمک به حروم...
‫بیشتر هشت هزارتا بهم بدهکاره؟
‫بعد پول داشته اینجا بازی کرده؟
‫بذار پولم رو بده.
‫بفرستش بیرون.
‫برو خونه ریچی.
‫نمی‌ذارم سر بازیکن‌های من همچین بلایی بیاری.
‫همه چی مرتبه؟
‫کفری بود.
‫می‌ذارم یه روز بخوابی.
‫بعد بلند می‌شی...
‫و می‌ری 45 هزار دلارم رو میاری.
‫ردیفه.
‫خدایا، دیدی این سیلویو چه شانسی داره؟
‫چرا خفه خون نمی‌گیری؟
‫یه سونا بخار برم خوب می‌شه.
‫می‌خوای بری سونا بخار؟
‫اگه بعد یه روز، تا قرون آخر پولم رو ندی،
‫هر یکشنبه یکی رو میفرستم مغازه‌ت،
‫که پنج درصد نزولش رو ازت بگیره.
‫اگه پول نداشته باشی ‫نزولش هم میاد رو اصل پولت.
‫متوجه هستی؟
‫ببین تونی یه مدت دستام خوب بود.
‫ولی باید بس می‌کردم.
‫خب نگفته بودی دخترت تو بودوین قبول شده.
‫چی؟
‫که دخترت تو بودوین قبول شده.
‫چیز دیگه‌ای میل داری؟
‫نه.
‫تونی من توهینی بهت کردم؟
‫دو روز.
‫اوضاع چطوره؟
‫هنوز شمارشش تموم نشده ولی خوبه.
‫با کسر مخارج حداقل 80 تا بسته 1000 تایی.
‫دو بسته‌هاش از جیب منه.
‫رفقا.
‫نخسته.
‫واقعا باورتون می‌شه؟
‫ما الان مسئول بازی رؤساییم.
‫آره.
‫سیل یادته که ماها...
‫از ترک اون در رنگ شده نگاه می‌کردیم.
‫و بابام و عمو جونیور دست می‌دادن؟
‫آره یادمه.
‫جونیور حتی اون زمان هم عوضی بود.
‫می‌اومد تو خیابون می‌ذاشت دنبالمون.
‫بازی رؤسا.
‫میشه آروم بگیری؟ ‫خدایا.
‫می‌خوام کپه مرگم رو بذارم ‫دیشب تموم وقت سرکار بودم.
‫چطوری اریک؟
‫خیلی خوبم.
‫- خوبه. ‫- ممنون.
‫دیگه بیدار شدی؟
‫آره.
‫خوبه. ‫در رو ببند.
‫راستی مادرت کجاست؟
‫فروشگاه.
‫عمه بارب زنگ زد.
‫پدر عمو تام فوت کرده.
‫تام سینیور؟
‫کی؟
‫نمی‌دونم.
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫نمی‌دونم.
‫یارو تقریبا تک تک کریسمس‌ها رو ‫اینجا بوده، بعد سوال نکردی؟
‫یکی بگه جو بلو مرده آدم عادی ‫می‌پرسه: چطور چی شده؟
‫خدایا.
‫یهو باد می‌زنه از پشت بوم پرت می‌شه پایین.
‫همه‌ش واسه دیش ماهواره.
‫چقدر غم انگیزه.
‫آره.
‫چند سالش بود؟
‫65.
‫یارو کل عمرش کار کرده ‫هوای خانواده‌ش رو داشته باشه،
‫کار درست رو می‌کنه. ‫بعد یک روز بعد بازنشسته شدنش.
‫یه روز.
‫ترسناکه.
‫کارلوس کاستاندا گفته،
‫تک تک لحظات زندگیت رو ‫جوری بگذرون که انگار آخرین رقصته.
‫کی به حرف مبارزهای پولکی گوش می‌ده؟
‫محمدعلی حالا یه چیزی.
‫یه نمه آدم خردمندی بود.
‫خب حداقل تام سینیور ‫دیگه یه ولگرد از هفت دولت آزاد نیست.
‫این الان یعنی چی؟
‫حسابش رسیده شد.
‫لازم نیست بزنی آش و لاشش کنی.
‫به دسته بدشانس‌ها پیوسته.
‫شاید تو بدونی چی داری می‌گی ‫ولی من نمی‌دونم.
‫فهمیدم یه عموی دیگه داشتم.
‫یه عموی عقب افتاده.
‫داداش بابام که هیچکس بهم نگفته بود.
‫باورت می‌شه؟
‫ناتوانی رشدی جدی داشته؟
‫جدی؟ نه بابا اون زمان دمار همه رو درآورده بوده.
‫حالا که فهمیدی یکی از خانواده‌ت عقب افتاده‌ست،
‫نسبت به اینجا اومدن حس بهتری داری؟
‫چی؟
‫الان برات قابل قبول شده؟
‫این فاجعه اونقدری غم‌انگیز هست...
‫که بتونی بیای پیش بقیه این خدا زده‌ها؟
‫همین چند روز بیش باهاش صحبت کردم.
‫آره مرد خارق العاده‌ای بود.
‫ما پیشتیم باربارا.
‫گمشو بابا.
‫می‌دونستی که درنهایت می‌بینیمش.
‫آروم باش.
‫واسه من بتی دیویس شده.
‫شلوغش نکن.
‫یالا بلند شید، ‫می‌ریم.
‫خدا رو شکر.
‫می‌زنم می‌کشمت!
‫ادای احترام‌مون رو کردیم حالا می‌ریم.
‫شاید واسه تو عجیب باشه،
‫اما این جماعت نیومدن ببین ‫که سوپرانوها به خون هم تشنه‌ن.
‫حالا برو به پدر تام ادای احترام کن لطفا.
‫سلام کارم.
‫سلام ریچی.
‫کمک هزینه رو بدم به خواهرت؟
‫بیا منم باید مال خودم رو بدم.
‫چطوری؟
‫تسلیت می‌گم.
‫لطف کردی.
‫اینجا چند تا اتاق داره؟
‫ساختمون بزرگیه.
‫پول خوبی توشه.
‫فکر نکنم بشه اینجا سیگار کشید.
‫کی می‌خواد گیر بده؟
‫اون؟
‫هوی.
‫مشکلی هست؟
‫مشکل نداره.
‫ببین آنتونی. ‫ببخشید بازیت رو خراب کردم.
‫پات رو از گلیمت درازتر کردی.
‫حالا چیکارت کنم؟
‫چیه؟
‫بکش عقب و به مقام ‫آدم احترام بذار مرتیکه عوضی.
‫بازی دست خودته.
‫قانونش با توئه.
‫نه نه.
‫قانون مال من نیست، ‫از اولش اونجا بودن.
‫این رو بکن تو مخت.
‫دیوید اسکتینو قرونی بهت نمی‌ده...
‫تا اول طلب من صاف شه.
‫این مالیاتیه که واسه دست ‫بلند کردن تو بازی من می‌گیری.
‫اول طلب من رو می‌ده بعدش تو.
‫اینطوری کار می‌کنیم.
‫اگه کاری نکنم ‫چه وجهه‌ای داره؟
‫اگر ممکنه همه بشینن.
‫می‌خوایم شروع کنیم.
‫به نام پدر پسر و روح القدس. آمین.
‫چون خداوند قادر متعال اراده فرموده ‫که برادر ما را از این دنیا به حضور خود بازگرداند،
‫این جسم رو به خاک می‌سپاریم...
‫تا به خاکی که ازش ساخته شده بازگردد.
‫عیسی مسیح اولین شخصی بود ‫که از مرگ برخاست...
‫ببین حرفم اینه که نباید بذاری لیچار بارت کنه.
‫همون بار اول شنیدم.
‫بیا بحث رو عوض کنیم.
‫خیلی خب.
‫تونی من رو برگردوند سر کار.
‫بهم 50 هزار تا داد پخش کنم.
‫این چیه هیچی؟
‫بیخیال من خودم بلد این کارم.
‫یادت نره من دختر کوچولوی بابام بودم.
‫چه زری داری می‌زنی؟
‫مسئولیت تو با اونه.
‫بهت لطفی نکرده.
‫وقتی پدرم تو جایگاه تونی بود،
‫وقتی رومیو مارتین از زندان اومد ‫بیرون 50 هزار دلار بهش داد.
‫تازه حرف 30 سال پیشه.
‫30 سال پیش.
‫امروز میشه نیم میلیون دلار.
‫پنجاه هزار تا...
‫یه پستچی بیشتر این درمیاره.
‫خب این چه مرضی بود گرفتی که تا...
‫اومدم ببینمت باید می‌رفتی دکتر.
‫چیه فکر کردی هنوز ‫اون بچه تو اتوبوس مدرسه‌م؟
‫خواهش می‌کنم تونی ‫من دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫گند بالا آوردم خب؟
‫همه رو یه جوری درمیارم. به خدا قسم.
‫چقدر برام آوردی؟
‫دستم خالیه.
‫بلند شو.
‫- چرا؟ ‫- چون من گفتم.
‫بلند شو.
‫بلند شو تا کله‌ت رو نکندم.
‫بلند شو.
‫یالا.
‫ببخشید تونی، ‫من که نمیام بهت توهین کنم.
‫بچه‌هامون با هم یه مدرسه میرن.
‫تونی ببخشید. ببخشید ‫فقط یه کم بد آوردم!
‫آره الان برات بدتر هم شده.
‫دوباره برمی‌گردم.
‫شانسم باید عوض شه.
‫فردا.
‫فردا یه چیزی جور میکنی فهمیدی؟
‫دیوید.
‫سلام.
‫خانمت کجاست؟
‫خونه‌ست.
‫می‌شه باهات حرف بزنم؟
‫خوبی؟
‫بشین.
‫حرف بزن.
‫یه کم افتادم تو هچل.
‫خدایا خیلی شرمنده‌م.
‫چی شده؟ ‫چه خبره؟
‫افتادم تو هچل آرتی اونم ناجور.
‫ممکنه بد برام تموم شه، ‫ازدواجم. کسب و کارم.
‫باشه باشه آروم باش.
‫مطمئنم می‌شه یه کاری کرد.
‫چه هچلیه؟
‫خدایا، نکنه سر و گوشت جنبیده زن دوم گرفتی؟
‫خدایا نه آرتی.
‫حرف بزن. من دوستتم.
‫پول میخوام.
‫پول آرتی.
‫زیاد هم نه فقط...
‫به جون بچه‌م...
‫اصلا تا بیای بفهمی نیست بهت برمی‌گردونم.
‫بحث چقدر پوله؟
‫زیاد نیست اونقدری...
‫که یه کم مجال بده...
‫تا بقیه‌ش رو جور کنم.
‫20 هزار دلاره.
‫دیوی.
‫خدایا.
‫بد موقع‌ست.
‫داداش.
‫باورت نمی‌شه.
‫باید سقف اینجا رو عوض کنم.
‫خدا نکنه اصلا، ‫ولی به فکر ورشکستگی افتادی؟
‫فکر نکنم تونی سوپرانو باورش شه.
‫تونی.
‫خدایا دیوی.
‫یا خود خدا.
‫اریک کلیدت رو بده من.
‫چرا؟
‫تایرهات گلی شده.
‫دیو چی شده؟
‫با ماشینت خداحافظی کن.
‫چی؟
‫- دیو. ‫- این مسخره‌ست.
‫- اریک اریک برگرد تو خونه. ‫- بهت گفته بودم.
‫آفرود سواری ممنوع، ‫بهت کلی فرصت دادم.
‫دیو الان وقتش نیست.
‫بابا من کاری نکردم.
‫اریک مسئولیت پذیری مهمه.
‫آفرود سواری!
‫باهاش از وسط زمین مدرسه رد شدم ‫تا چند تا دخترها رو ببرم تمرین چیرلیدری.
‫درها همه‌ش گلی شده!
‫بهت هشدار دادم. هشدار دادم اریک.
‫من کاری نکردم.
‫من کاری کردم مامان.
‫اریک برگرد تو خونه.
‫از همه‌تون متنفرم.
‫همین الان عذرخواهی کن.
‫خدایا.
‫بازش کن.
‫می‌دونستم ماشینه.
‫ماشین چندمنظوره ورزشیه.
‫دوستش داری؟
‫این جیپ اریکه.
‫خدای من.
‫جیپ اریک اسکتینوئه؟
‫آره ولی دیگه مال توئه.
‫بابات فروختش به تو؟
‫آره می‌دونی.
‫یه همچین چیزی.
‫منظورت چیه یه همچین چیزی؟
‫می‌دونی.
‫از دست تو تونی.
‫نمیخوادش باشه.
‫قبولش نکن.
‫اما حاضرم بسوزونمش ولی پسش ندم.
‫چیه من بی عرضه‌م؟
‫اریک چه ربطی به بابای عوضیش داشته؟
‫اون کاریت نکرده.
‫یارو بهم بدهکار بود و کار درست رو کرد.
‫ماشینه رو واسه بخشی از بدهیش داد.
‫آره جون خودت.
‫می‌بینی؟ ‫نگاه این حرفای توئه ها.
‫فقط امیدوارم بدونی...
‫زنش خیلی با برادر زن معاون ‫هیئت علمی دانشگاه جرج‌تاون صمیمیه.
‫- کی؟ ‫- عالیه.
‫بفرما، می‌خوای بگی از من بهتری؟
‫راحت باش اما من پسش نمی‌دم.
‫این ماشین رو می‌برم میفروشم به بزدل خان...
‫و باهاش لباس و غذا و کفش و...
‫سی‌دی پلیر و این چرت و پرت‌هایی...
‫که از روز تولدت خریدم رو می‌خرم.
‫دار و ندار این خانواده از کار منه.
‫خیلی خب تونی کافیه.
‫یه مرد بالغ شرط بسته.
‫باخت.
‫بازم شرط بست.
‫دوباره باخت. ‫ختم کلوم.
‫پس واسه من ادا درنیار،
‫و اگه میخوای ‫گمشو برو تو ایستگاه اتوبوس بخواب.
‫خدایا.
‫کجان؟
‫چند تا ردیف عقب‌تر.
‫تونی...
‫نزدیک بود نرسم.
‫جنیس کجاست؟
‫مگه اینا رو تو مراسم ختم نیاورده بودی؟
‫بامزه بود.
‫پشت سرمونن.
‫بعد برنامه می‌بینمت.
‫تو فقط به مدو فکر کن.
‫اریک بسه بیا صحبت کنیم.
‫میخوای اینجا ولم کنی؟
‫فکر می‌کردم دوستمی.
‫هستم.
‫نمی‌تونم بذارم بابام نفروشدش.
‫آره خب بابات عوضیه.
‫می‌دونستی؟
‫واقعا یه عوضی پست فطرته!
‫بعد الان بابای تو هیچ گناهی نداشته؟
‫جهت اطلاعت، ‫خودش دادتش به بابام.
‫اینطور نیست که بابام دزدیده باشدش.
‫می‌دونی چیه مدو؟
‫خودت و بابای خلافکارت برید به درک. ‫همه برید به درک!
‫همگی به شب اجرای ‫دبیرستان وربم دی خوش اومدید.
‫طبق برنامه امشب،
‫باید به همه یادآوری کنیم،
‫لطفا صحبت و عکاسی و فیلمبرداری نکنید.
‫و لطفا یادتون باشه ‫پیچرها و گوشی‌هاتون رو خاموش کنید.
‫اگر نگرانید سرفه‌تون بگیره،
‫و به‌نظرتون قرص مکیدنی بهترتون می‌کنه،
‫توصیه می‌کنیم بهتره الان بسته‌ش رو باز کنید.
‫نه در طول اجرا.
‫در رابطه با برنامه:
‫در پرده دوم ‫«خورشید و ماه»
‫اجرای اریک اسکتینو و مدو سوپرانو...
‫کنسل شده.
‫متأسفانه آقای اسکتینو امشب اجرا نمی‌کنن.
‫در عوض خانم سوپرانو به صورت انفرادی با آواز...
‫قلبم ادامه می‌دهد...
‫موسیقی متن تایتانیک همراه ما هستن.
‫از برنامه لذت ببرید.
‫خب شانس آورد.
‫یعنی چی شده...