‫[باهاما اسکایز]
‫اگه از جلسه اول جا بمونی ‫پول رو پس نمی‌دن‌ها.
‫یادم نبود قبلش یه کاری دارم.
‫رسیدن به خیر.
‫چه خبر رفیق؟
‫مگه تو این خراب‌شده آیینه نداری؟
‫قیافه‌ات شده عین ‫اون آدم‌خمیری تبلیغاتیه.
‫خب دیگه، زود بگو. ‫چی برام داری پسر؟
‫- این چه وضعشه دامینیک؟ ‫- نصفشه دیگه.
‫- آخه سه هفته پشت سر هم؟ ‫- ما که گفتیم بازار خوابیده!
‫اصلا واسه چی داریم پول می‌دیم؟ ‫بچه شیشه می‌شکنه، تو هیچ کاری نمی‌کنی.
‫- ما هم دیگه پول نمی‌دیم! ‫- این چه زری زد؟
‫به حرفش گوش نکن. ‫بی‌خیال عزیز جان. ولش کن.
‫پول موادت رو داری، ‫ولی اجرت ما رو نداری؟
‫کریس، تو رو خدا. ‫معذرت می‌خوام.
‫می‌گه بازار خوابیده. من که می‌دونم ‫کل مشتری‌هاتون تو این محل تشنه موندن.
‫مرتیکه معتاد نفهم.
‫این وضع قابل تحمل نیست!
‫چطوری عزیز؟
‫این هفته سومین باره آرتی.
‫نمی‌تونن از میز چهار نفره بگذرن.
‫به این زودی تموم کردین؟
‫دیگه نزدیک بود از گرسنگی ‫پرده‌های اینجا رو بخورم.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- بلدرچینه.
‫به سبک بوکو. بلدرچین کوچولو ‫با سوسیس رازیانه‌ای.
‫ممکنه از خوردن این ایدز بگیرم؟
‫آرتی، این همون یارو نیست که تو پارک ‫رو مجسمه خرابکاری کرد؟
‫ای بابا. ‫دارم کار جدید امتحان می‌کنم.
‫- افق دیدتون رو گسترش بدین. ‫- این حرف‌ها رو بی‌خیال.
‫می‌دونی چی اینجا لازم دارین؟ ‫یه پنیرساز درجه‌یک.
‫مثل اون پسره که اون‌ور داریم. ‫بهترین پنیر رو درست می‌کنه.
‫- رودست ندارن. ‫- شیر خوبی گیرشون میاد.
‫راست می‌گم، ۲۴ ساعته ‫فقط موتزارلا درست می‌کنه.
‫استاد پنیرسازیه.
‫پالی هم همینطور.
‫مگه نه؟ خیلی‌خب.
‫- آرتور، بیا این پشت. ‫- نوش جان. من بعدا میام پیشتون.
‫تا دیر نشده برو.
‫چرا هی این رو می‌فرستن؟
‫تازه بعد از اینکه خانم ‫جاروش رو برده روغن‌کاری.
‫الان برمی‌گردم.
‫- خوشمزه است، نه؟ ‫- حرف نداره.
‫آرتی.
‫اون بابا که الان ‫درباره‌اش حرف زدیم یادته؟
‫- پنیرسازه رو می‌گم. پسرعمومه. ‫- جدی؟
‫هنوز به کسی نگفتم، ‫ولی داره میاد اینجا.
‫گفتم شاید بتونین استخدامش کنین. ‫تو مهاجرتش کمک بشه.
‫آشپزخونه اینجا پر شده. ‫واسه خودم هم به زور جا هست.
‫غمت نباشه. ‫مسائل مالیش با من.
‫اگه پیش شما کار می‌کنه ‫چطور می‌خواد بیاد اینجا؟
‫ببین، یا در حقم این لطف رو بکن، ‫یا نکن دیگه.
‫از کلاس سوم هر کاری خواستی ‫بی‌چون و چرا برات کردم.
‫حداقل فرق کثافت و گوشت‌کوبیده رو می‌فهمه؟
‫بازیگر مثل ابزاری برای ‫انتقال اندیشه‌هاست. جلسه بعد...
‫این کلاس بازیگری برای نویسنده‌هاست؟
‫اولین تکلیفتون اینه نقش نویسنده‌ای رو ‫بازی کنین که سر وقت می‌رسه!
‫ببخشید. توی تونل...
‫به عنوان نویسنده، ‫خیلی بهتون کمک می‌کنه...
‫که مسیری رو به عنوان ‫بازیگر طی کنین.
‫فرض کنین معماری باشین ‫که تا حالا سنگی رو بلند نکرده.
‫چند هفته‌ی آینده تمرکزمون روی ‫بداهه‌پردازی و تحلیل صحنه‌ است.
‫بیاین با معرفی خودمون شروع کنیم...
‫از تجربیات و محل زندگیتون بگین.
‫میچ مک‌درموتم. اهل هارتزدیلم. ‫ولی لطفا به روم نیارین.
‫لیسانس ادبیات انگلیسی از ایتاکا دارم.
‫چند تا فیلمنامه نوشتم، ‫ولی هنوز چیزی نفروختم.
‫الان تو تیم فروش ‫پورشه آئودی چیک براورم.
‫عالی بود. خوش اومدی.
‫اسمم کریس مک‌اویتیه.
‫کارم تو وال‌استریته. حالا خود ‫وال‌استریت رو نمی‌گم. منظورم بازار بورسه.
‫نویسنده‌ای؟
‫آره، دلم می‌خواد فیلمنامه بنویسم. ‫عین «رفقای خوب» و این چیزها.
‫دلیل خاصی داره ‫که این کلاس رو انتخاب کردی؟
‫خودم نکردم. نامزدم واسه تولدم ‫من رو آورد اینجا ثبت‌نام کرد.
‫تو فیلمنامه‌ام یه‌سری مشکلات بود، ‫واسه همین رفتم اون کتاب...
‫«چطور در بیست و یک روز فیلمنامه بنویسیم» رو ‫حدودا یک سال پیش خریدم.
‫نمی‌تونم قول بدم سرعتت بیشتر می‌شه، ‫ولی امیدوارم یه چیزهایی یاد بگیری.
‫اسمم سینتیا ولره، ‫توی ساوانا به دنیا اومدم...
‫ولی وقتی پنج سالم بود ‫رفتیم همپستد زندگی کنیم.
‫با اینکه کورادو سوپرانو به خاطر ‫بیماری از زندان مرخصی گرفته...
‫...منابع دادستانی می‌گن ‫آنتونی سوپرانو، برادرزاده‌اش...
‫احتمالا هنوز رئیس مافیا ‫در شمال جرسی می‌باشد.
‫سوپرانو، که اینجا تو عکس نظارتی ‫اف‌بی‌آی دیده می‌شه که کنار...
‫همکار خانوادگیشون یعنی ‫سال بانپنسیرو ملقب به «بزدل» دیده می‌شه،
‫هفته پیش هدف سوء قصدی بوده...
‫باورم نمی‌شه! چرا هر غلطی می‌کنم ‫سر تیتر اخبار می‌شه؟
‫عه.
‫[یادبود لو کاستلو]
‫پیاده بریم.
‫با اون دوستت از راه‌آهن ‫یه قهوه خوردیم.
‫انگار قراره رینگ اسپرت و سفارشی باشه. ‫ممکنه خوب در بیاد.
‫- می‌خوام بفرستمت نیوآرک. ‫- فرودگاه؟
‫آل ایتالیا. ‫یکی از رفقامون داره میاد.
‫- کی؟ زن مارو زوکو؟ ‫- نه، فیوریو.
‫فیوریو؟ قراره بیاد اینجا؟
‫که چی بشه؟ ‫لوله‌کشی خانگی اینجا رو ببینه؟
‫دارم یه‌سری تغییرات می‌دم.
‫مرسی که به آدم اطلاع می‌دی. ‫کی این تصمیم رو گرفتی؟
‫کار اشتباهی کردم؟
‫یک‌شنبه. خونه‌ من. ‫یه جعبه مالومارز رو پیشخون بود.
‫وامونده خالی شده بود. ‫فکر کردی نمی‌فهمم کار تو بود؟
‫شوخی می‌کنم بابا.
‫ببین، اینکه داره میاد نشونه خوبیه. ‫قراره ترفیع بگیری.
‫گل بگیرن مالومارز رو. ‫فکر کردم دیوونه شدی.
‫ببین، با این وضع فعلی ‫باید یه قدم برم عقب.
‫اگه دست اف‌بی‌آی بهونه بدم، ‫واسه رد شدن از خیابون دستگیرم می‌کنه.
‫دوره و زمونه عوض شده.
‫بودن فیوریو وقت تو رو آزاد می‌کنه، ‫وقت من هم آزاد می‌شه.
‫ترتیب جدیدمون به این شکله: ‫من، تو و سیل که با هم کار می‌کنیم.
‫- بزدل چی؟ ‫- بزدل به شما گزارش می‌ده. شخصا.
‫فیوریو هم همینطور.
‫این تصمیمت خیلی برام ارزشمنده تی.
‫داشت بارون می‌اومد.
‫نمی‌تونست چیزی ببینه. ‫اصلا نمی‌شد دید.
‫تو کجای این خواب بودی؟
‫اونجا بودم. ‫داشتم همه‌چی رو می‌دیدم.
‫داشت رانندگی می‌کرد، ‫بعد تنگی نفس گرفت.
‫یه قوطی پروزک برداشت بخوره. ‫ولی توش خالی بود.
‫هم‌زمان با این اتفاق...
‫اون آهنگ «جادوگر شهر اُز» ‫داشت پخش می‌شد.
‫- بر فراز رنگین‌کمان؟ ‫- نه، اون یکی رو می‌گم.
‫♪ از جنگل اومدی بیرون، ♪
‫♪ از جنگل اومدی بیرون! ♪
‫تو مزرعه خشخاش بودن.
‫همون.
‫خلاصه، یه حمله عصبی شدید ‫بهش دست می‌ده و غش می‌کنه.
‫با یه کامیون گنده تصادف می‌کنه.
‫از جنگل اومد بیرون.
‫اینکه نمی‌تونه مسیر جلوش رو ببینه، ‫نشون می‌ده که من ولش کردم.
‫به نظرت این بیمارت بین شخصیت‌های ‫جادوگر شهر اُز، کی می‌شه؟
‫با توجه به اینکه مرد ‫قدرتمند و سلطه‌گریه؟
‫خود اُز نمی‌شه؟
‫چیه الیوت؟ ‫به این زودی ابرو بالا می‌ندازی؟
‫جادوگر شهر اُز ‫چه خاطراتی رو برات زنده می‌کنه؟
‫خونه خانواده‌ام. ‫تو تلویزیون تماشا می‌کنم.
‫با خواهرم زیر پتو قایم شدیم.
‫دارم وزن میارم.
‫جنیفر، چرا ما ترن‌هوایی ‫یا فیلم‌های ترسناک رو دوست داریم؟
‫واسه اینکه هیجان ‫ترس رو تجربه کنیم...
‫بدون اینکه برامون پیامدی داشته باشه. ‫خوب گفتی الیوت.
‫فیلم فوق‌العاده‌ایه، ‫ولی بعضی جاهاش واقعا ترسناکه.
‫خیلی نکته‌سنجی.
‫نگرانم که درمان یه عضو مافیا برات یه جور...
‫هیجان غیرمستقیم باشه.
‫همچین هم غیرمستقیم نبود.
‫یادت رفته مجبور شدم قایم بشم؟
‫- همین هیجان‌انگیز نبود؟ ‫- گمشو بابا.
‫این قضیه برات خنده‌داره؟
‫مرتیکه نفهم کثافت! برو گمشو!
‫الو؟
‫شما؟
‫الان خودش نیست.
‫برادرشم.
‫- مامان، مربا داریم؟ ‫- نه.
‫حاضر شو. ‫مدرسه‌ات دیر شد.
‫آره، خونه مادرمه. ‫چی‌چی؟
‫باشه، پیغام وامونده رو می‌رسونم.
‫- کثافت رومخ. ‫- چی شد؟
‫از بانک بود. ‫می‌خواد با خونه مامانم وام بگیره.
‫- پارواتی؟ ‫- جنیس.
‫اسم وامونده‌اش جنیسه، خب؟
‫شماره تامین اجتماعی اشتباه داده.
‫باشه تونی. آروم باش.
‫همین که داره مفتی ‫زندگی می‌کنه براش کمه.
‫حالا می‌خواد سند خونه رو ‫واسه ضمانت بانک بذاره.
‫کثافت بی‌همه‌چیز نفهم!
‫خدا لعنتت کنه تونی!
‫چی گفتم ای‌جی؟ ‫گفتم برو حاضر شو.
‫- ببخشید. ‫- واسه چی بزرگ نمی‌شی؟
‫یادم رفت بهت بگم. ‫تو رادیوشک کار پیدا کردم.
‫کارم آزمایش محصوله. ‫نمره آزمایش تحمل این تلفن رو صفر دادم.
‫منم جنیس! در رو باز کن!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- خواهرم کو؟ ‫- مغازه است.
‫دارم صبحونه درست می‌کنم. ‫تخم‌مرغ می‌خوری؟
‫می‌پرسی تخم‌مرغ می‌خورم؟
‫چرا عین آدمیزاد لباس تنت نمی‌کنی؟
‫بیا یه قهوه بخوریم.
‫چه مرگته ریچ؟ ‫تشک و چهاردیواری برات کم بود؟
‫تونی، ما عاقل و بالغیم. ‫با همدیگه هم سابقه داریم.
‫آره.
‫- سابقه‌مون عین درگیری‌های خاورمیانه است. ‫- آدم‌ها عوض می‌شن.
‫من خیلی وقت بود نبودم. ‫کلی بهش فکر کردم.
‫ده سال به جنیس فکر کردی؟ ‫می‌خوای باور کنم که قیدش رو نزدی؟
‫هرکی سلیقه خودش رو داره تونی. ‫سلیقه‌ها متفاوته.
‫امیدوارم خیال نکرده باشی ‫برگردی اینجا زندگی کنی.
‫دیروقت بود. اینجا خوابم برد. ‫داریم آروم‌آروم پیش می‌ریم، خب؟
‫- شاید بتونیم زندگیمون رو ادامه بدیم. ‫- دبیرستان.
‫یادته خونه مامانم اومده بودی؟
‫آنتونی، یه بار از حد گذروندی،
‫هیچی بهت نگفتم.
‫شاید اون خواهر تو باشه، ‫ولی بفهم چی می‌گی.
‫- با کمال احترام گفتم. ‫- احترام؟
‫تو چی از احترام سرت می‌شه؟
‫من دوباره تو رو ‫سر کار گذاشتم مرتیکه نفهم.
‫رفتی بینزی رو ببینی؟ ‫فلج مغزی رو دیدی؟
‫- چرا نمی‌ری واسه اون تخم‌مرغ درست کنی؟ ‫- سلام!
‫سلام، حس می‌کردم...
‫واسه چی می‌خواستی ‫با این خونه وام بگیری؟
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم.
‫چیه؟ نظر این بود؟ ‫که بتونه بدهی‌هاش رو بده؟
‫من کاملا توانایی کار کردن دارم تونی.
‫با سندروم تونل کارپ؟ ‫می‌خوای کاسه گدایی دست بگیری؟
‫من تو زندگیم حتی ‫یک بار هم گدایی نکردم.
‫آره، آره. ‫ادای معلولیت در آوردن حساب نیست.
‫واسه وام اقدام کردم چون دارم خونه رو ‫واسه مامان قابل سکونت می‌کنم.
‫خودم وام رو ردیف می‌کنم. ‫نگران نباش. خودم جورش می‌کنم.
‫اینجا رو باش. ‫آزی و هریت رو ببین.
‫چه صحنه قشنگی. ‫هر چقدر می‌خوای اینجا بمون ریچ.
‫دیگه مسئولیت این با خودته.
‫خانم، اینجا توقف ممنوعه. ‫تابلو رو ملاحظه کنین.
‫معذرت می‌خوام، ندیدمش. ‫عینکم رو خونه جا گذاشتم.
‫اینجا نوشته واسه رانندگی ‫باید حتما عینک بزنین.
‫حالا وسط این ماجرا، ‫شوهر برندا، یعنی عمر...
‫داره با یه پلاستیک پرتقال ‫از فروشگاه میاد بیرون.
‫مشکلی پیش اومده سرکار؟
‫- خانمتون رو جریمه کردم. ‫- شاید بتونم نظرتون رو عوض کنم.
‫عه، عه. چیکار می‌کنی؟ ‫الان پرتقال‌هات می‌ریزه زمین.
‫خیلی خوب بود کریس. ‫بداهه‌پردازی قشنگی بود.
‫دقیقا همینه. باید گوش بدین. ‫کسی سوالی نداره؟
‫خب، بریم ببینیم حرفه‌ای‌ها ‫چی یادمون می‌دن.
‫واسه جلسه بعد...
‫فیل و جوآن...
‫صحنه‌ی دوم «پابرهنه در پارک» رو اجرا کنین.
‫کریس، میچ و سینتیا.
‫صحنه‌های شیش و هفت...
‫«باغ‌وحش شیشه‌ای.» ‫کریس تو نقش خواستگار رو بازی کن.
‫باب و ایمی...
‫همون شیشه‌ای که ازش می‌خوره، ‫روی هر پلکش بریز.
‫هیچی بهم نمی‌گه. ‫اصلا این یارو کیه؟
‫یکی از رفقامونه. ‫بعدا حرف می‌زنیم.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫بیا اینجا.
‫بهت خوش می‌گذره؟ ‫غذای اینجا خوبه، نه؟
‫خونه‌تون فوق‌العاده است. ‫مخصوصا این تلویزیون.
‫- این... ‫- ماهواره؟
‫ای‌ام‌سی. فیلم دو زن رو گذاشته بود. ‫با لورن.
‫تو ایتالیا از این چیزها پخش نمی‌کنن. ‫اصلا برای کسی مهم نیست.
‫آره.
‫بهش بگو برنامه تلویزیون ‫مورد علاقه‌ات چیه.
‫«صحبت به ایتالیایی»
‫- «آبی‌پوشان». ‫- گاردن استیت شده پارکینگ.
‫- عه، ببین کی اینجاست. ‫- کریستوفر! حالت چطوره داداش؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- من هم اومدم. تونی برام جشن گرفته.
‫فیوریو، بیا اینجا. ‫می‌خوام با یکی آشنات کنم.
‫با اجازه.
‫چه وضعشه؟ اومده مرخصی؟
‫آره، پوستر تبلیغاتی ‫نیو جرسی آفتابی رو دیده.
‫منتقل شده اینجا؟
‫اوهوم.
‫گمونم یادداشت اطلاع‌رسانیش ‫دستم نرسیده بود.
‫اگه یادداشت می‌فرستادیم می‌خوندی؟
‫اصلا تو کجا بودی؟ ‫با اون یارو سولاریه صحبت کردی؟
‫- نصف پول رو داد. ‫- دوباره؟
‫من که می‌گم تقصیر اون ‫زنیکه چینیه که گرفته.
‫- خرابش کرده. ‫- فیلیپینیه.
‫مطمئن نبودم باید چیکار کنم.
‫براش اخطاریه پرداخت بفرست. ‫پس باید چیکار می‌کردی؟
‫باشه، ردیفش می‌کنم.
‫می‌دونی...
‫می‌دونی چیه؟
‫اصلا ولش کن.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- کارملا. ‫- چیکار داری؟
‫یه‌کم شیرینی آوردم. پینیولیه.
‫فامیلمون از اون‌ور اومده. ‫اومدم دست‌بوسی.
‫اون حرفت درباره شیشه چی بود؟
‫گفتم کلکسیون دارم. ‫مجموعه دارم.
‫می‌دونی به نظرم مشکل تو چیه؟
‫عقده حقارت داری؟ ‫می‌دونی یعنی چی؟
‫این رو به کسی می‌گن ‫که خودش رو کوچیک می‌کنه.
‫مثلا اون لنگ‌لنگی که زمان دبیرستان ‫فکر می‌کردی خیلی ناجور باشه.
‫واسه یه لنگ ساده، ‫تحصیل رو کنار گذاشتی.
‫تو فقط یه نقص کوچیک فیزیکی داری.
‫نقص کوچیک فیزیکی؟
‫دختره عملا فلجه.
‫- داشتی خوب بازی می‌کردی. ‫- ولی برام منطقی نیست.
‫طرف آدم کثافتیه، ‫واسه چی اومده سراغ این دختره؟
‫کریستوفر، کجای این داستان ‫نوشته طرف آدم کثافتیه؟
‫- بی‌خیال. ‫- شاید قصدش این نباشه.
‫تا حالا به این فکر کردی ‫چرا اسمش رو گذاشتن «خواستگار»؟
‫- شاید واقعا خواستگاره. ‫- طرف بی‌شرفه.
‫- پس کنار بکش. ‫- کنار که نمی‌کشم.
‫فقط یه صحنه دیگه می‌خوام.
‫- بازیت رو دوست دارم. ‫- شبیه جو پشی می‌مونم.
‫«منم جریکو، ‫رئیس سلول اس‌او‌اس.»
‫«از این به بعد بدونید ‫که هرج‌ومرج به هیچ‌گونه پذیرفته نیست.»
‫جیمی هالیوود بود دیگه. ‫بی‌خیال.
‫سلام تونی.
‫یکی به اسم دنی گرکو زنگ زد. ‫ازم واسم می‌خواست. گفت تو ضمانتش رو کردی.
‫واسه دنی؟ آره. ‫من که گفتم دنی پای حرفش می‌مونه.
‫- جدی؟ ‫- آره. تو استیک‌هاوس.
‫- آره. ‫- الان میام.
‫حالا که تا اینجا اومدم، ‫می‌شه درباره یه چیزی صحبت کنیم؟
‫این قضیه باید مطلقا ‫بین خودمون بمونه.
‫با هر مقیاسی که بخوای حساب کنی، ‫همه‌چی خوبه.
‫قدرت دستمه، هیچ مشکلی نیست. ‫خانواده‌ام سالم و سلامتن، خب؟
‫پس چرا من جلو چشم بچه‌ام ‫باید بزنم تلفن رو له کنم؟
‫بعد عین همیشه برم سر خواهرم ‫داد و بیداد کنم با اینکه برام مهم نیست؟
‫چون ذهنت درگیره.
‫- صرفا چون رئیسم؟ ‫- آره.
‫هرمان، تو هم می‌خوری؟
‫موضوع همینه.
‫آدم نمی‌بینه کارلو، یا لاکی، ‫یا داگلاس مک‌آرتور راه بیفتن...
‫در و دیوار رو مشت بزنن.
‫اگه بگم رفتم پیش ‫روان‌پزشک چی می‌گی؟
‫حدس زده بودم.
‫هر از گاهی دچار... ‫اضطراب می‌شم.
‫اضطراب معمولی دیگه. ‫بدون دلیل خاصی.
‫فرض کن تو آشپزخونه‌ام. ‫یهو نفسم بند میاد، خب؟
‫انگار دارم خفه می‌شم. ‫به حدی می‌شه که غش می‌کنم.
‫هوم...
‫- عین باباتی. ‫- از چه جهت؟
‫- اون هم اینطوری بود. ‫- بابای من حمله اضطراب داشت؟
‫خب، اون زمان می‌گفتیم ‫طرف «شرایط به‌خصوص» داره.
‫یکی دو بار در سال ‫براش بیشتر پیش نمی‌اومد.
‫یا خدا.
‫یه بار سرش رو کوبید ‫به دستگاه سیگار و شکست.
‫- رفت پیش دکتر؟ ‫- بابات؟ شوخی می‌کنی؟
‫اون زمان که اصلا فرقی نمی‌کرد. ‫درمانی براش وجود نداشت.
‫الان هم چندان درمانی نیست.
‫تو نیویورک تایمز یه مقاله‌ای خوندم. ‫انگار یه دستگاهی ساختن.
‫می‌تونه از طریق تحلیل تصاویر مغزی...
‫- ببینه واکنشش به ترس چیه. ‫- ترس؟
‫مثلا برای یکی نوار صوت ‫سرزنش والدین رو پخش می‌کنن...
‫منظورم آدم بزرگه‌ها.
‫بعد مرکز ترسشون فعال می‌شه. ‫این واقعا تو ام‌آر‌آی دیده شده.
‫چند شب پیش یه خواب عجیب دیدم...
‫واسه پولیپ‌هام اومدن ‫ازم ام‌آر‌آی بگیرن.
‫به خدا فکر می‌کنم انگار ‫کلی آزمایش جدید روم انجام دادن.
‫تو ساحل بودم. لباس تنم بود، ‫کفش هم داشتم.
‫دوربین ام‌آر‌آی اندازه خرطوم فیله.
‫- می‌ذاری خوابم رو بگم یا نه؟ ‫- باشه.
‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫- آره، چه خبر؟
‫این صحنه خواستگاری که بهم دادی، ‫زیاد بهم نمیاد.
‫قرار هم نیست بهت بیاد. ‫واسه همین اسمش بازیگریه.
‫می‌دونم، صرفا... ‫ترجیح می‌دم یه صحنه دیگه بازی کنم.
‫با این چیز صحبت کردم... ‫اسمش چی بود؟ میچ؟
‫- به سینتیا هم گفتم. حاضرن عوض کنیم. ‫- باشه.
‫همبازی آلن کنار کشیده. ‫باید یه نقشی براش پیدا کنیم.
‫«شورشی بی‌هدف».
‫- جیمز دین. ‫- واسه بقیه هم کپی بگیر.
‫ببرش خونه، تمرین کن.
‫- خوبه. حله. ‫- نمی‌خوام ادای جیمز دین رو در بیاری.
‫آره، فهمیدم.
‫اصلا و ابدا. ‫تکلیفی که بهت دادم رو انجام بده.
‫اون صحنه‌ای که قراره بترسم و...
‫قبل از اینکه ماشین از ‫صخره پرت بشه، بپرم بیرون چطوره؟
‫- اون صحنه که دیالوگ نداره. ‫- درگیری با چاقو چی؟
‫نه. یه بار که برات عوض کردم.
‫بهت این صحنه رو دادم ‫چون چالش‌برانگیزه.
‫مرتیکه روسی!
‫شانس آوردم بازداشت نشدم.
‫مطمئنم در اون صورت ‫جونیور و بقیه خوشحال می‌شدن.
‫وضع جوری شده که باید ‫از تفریحات خودم هم فرار کنم.
‫هوم.
‫کارملا هم کامل سر از کارم در می‌آورد.
‫- این که جدید نیست. ولی بچه‌هام؟ ‫- پیش میاد، خب؟
‫- من چه مرگمه؟ ‫- یه‌جور عقده داری.
‫- چه عقده‌ای؟ ‫- اگه بخوابی حالت بهتر می‌شه.
‫- تو می‌خوای بخوابی؟ بفرما برو. ‫- آهای!
‫- امان از دستت! ‫- خونسرد باش پسر جون.
‫من هیچ‌وقت اهل مشت انداختن نبودم. ‫ولی یه نفر بود...
‫- که نزدیک بود بکشمش. ‫- اخیرا یه حس...
‫بیزاری نسبت به استخرم دارم. ‫افسرده‌ام می‌کنه.
‫مرتیکه مهندس صدای استودیوم بود.
‫همیشه خدا از آلمان حرف می‌زد.
‫حتی دلم نمی‌خواد ‫سمت حیاط خلوت برم.
‫نه که نازی بوده باشه، ‫فقط کله‌ام رو خراب کرد.
‫یه بار داشتم وارد پارکینگ می‌شدم،
‫طرف دو تا جایگاه اون‌طرف‌تر بود.
‫داشت چرخ‌هاش رو می‌چرخوند. ‫انگار اومده بود پمپ بنزین.
‫رفتم بهش گفتم...
‫برمی‌گردن عقب. ‫تا جایی که می‌تونن من رو ببرن.
‫بعدش... محو شد.
‫همه‌چی محو شد.
‫- همین. تموم شد. ‫- آفرین عمر.
‫ضمنا، عه...
‫اجرات که تموم شد، ‫فقط بگو «پایان صحنه» خب؟
‫کریس، میچ، سینتیا و...
‫آلن برین روی صحنه. ‫شورشی بی‌هدف رو اجرا کنین.
‫خب، الان توی پلانتاریومیم.
‫آلن دوست جیمه...
‫به اسم پلاتو که قراره اشتباهی ‫توسط پلیس بهش تیراندازی بشه.
‫میچ پدرشه.
‫سینتیا هم دوست آشفته‌اش به نام جودیه.
‫چراغ‌ها رو خاموش کنین!
‫بفرستشون برن! پلاتو! ‫سمتم نیاین! دیگه باورتون ندارم!
‫- شلیک! ‫- جیم!
‫گلوله دستمه! نگاه کنین! ‫- خدایا!
‫حالا پلیس‌ها هجوم میارن.
‫دست از سرش بردارین، اون پسرمه! ‫وقتی کاپشن قرمزش رو دیدم گفتم...
‫آهای احمق، ‫چرا این کار رو کردی؟
‫کاری از دستت بر نمی‌اومد پسر. ‫مرد و مردونه تلاشت رو کردی.
‫کمکم کن بابا.
‫بابا، کمکم کن. بابا!
‫می‌تونی بهم تکیه کنی. ‫بهم اعتماد کن.
‫هر مانعی پیش بیاد، ‫با هم ازش رد می‌شیم.
‫بسه جیم. بلند شو.
‫من هم کنارت وایمیستم.
‫هر چقدر که بخوای ‫کنارت قدرتمند می‌مونم.
‫طفلک هیچ‌کس رو نداشت. ‫بی‌کس و کار بود.
‫همیشه آدم سردی بود.
‫بابا. این جودیه. دوستمه.
‫پایان صحنه.
‫اصلا باورم نمی‌شه!
‫خدایا، چقدر خوب بازی کردی.
‫خسته نباشی کریس.
‫چطوری اشک خودت رو ‫اینطوری در آوردی؟
‫می‌شه مواظب خاکستر سیگارت باشی؟
‫می‌رم بیرون.
‫یه شب بریم بازی دویلز رو ببینیم.
‫هنوز از اون یونانیه بلیت می‌گیری؟
‫- دقیقا از خودش. ‫- پس عرق‌گیرم رو میارم.
‫سلام سرآشپز آینده.
‫بفرما بشین.
‫- چطوری فودیو؟ ‫- فیوریو بودم.
‫خودت که اون انگورها رو له نکردی، نه؟
‫جمع رو باش.
‫سلام آقای نیویورک. ‫چه خبر؟ شنا کردی اون‌ور رودخونه؟
‫- بیا اینجا ببینم. مبارکت باشه. ‫- مرسی.
‫- بلند نشی‌ها. ‫- نمی‌خواستم بلند شم.
‫- مرتیکه کثافت. ‫- به فیوریو سلام کن.
‫رفیقمونه. از اون‌ور اومده.
‫- آها، سلام. کلی تعریفت رو شنیدم. ‫- خوش‌وقتم.
‫آره، همچنین. بفرما بشین.
‫خب، چه خبرها؟
‫بزدل...
‫چند دقیقه تنهامون می‌ذاری؟
‫- خیر سرم دارم غذا می‌خورم. ‫- متوجهم.
‫- عزیز، یه لطفی می‌کنی؟ ‫- بله؟
‫این رو گرم نگه دار. ممنون.
‫فقط پنج دقیقه. خب؟
‫در هر صورت که می‌خواستم زنگ بزنم.
‫- انگار این‌همه سال واسه هیچ و پوچ بود. ‫- نگفته بودم؟
‫فکر کردی ذره‌ای واسه تونی مهمی؟
‫می‌گه «این قضیه ما.» چرت و پرته. ‫بیشتر منظورش قضیه خودشه.
‫کل داستان همینه. ‫باید مراقب نفر اول باشی.
‫متوجه نیستی.
‫رفاقت ما قدیمیه. از سیلویو انتظاری ندارم. ‫ولی پالی بی‌شرف چی؟
‫اون که فقط به کله پوکش اسپری می‌زنه.
‫با این گوسفند جدیده که آوردن. ‫فولیو، فودیو.
‫هر کی که هست واقعا بدجور ‫نیاز داره یه اسم خوب پیدا کنه.
‫حداقل ایتالیاییه. ‫با قیافه ساموآیی که نمی‌شه کار پیش برد.
‫سیساگا. سه ساله از کوانتیکو ‫فارغ‌التحصیل شده، الان هم رئیسه.
‫شوخیت گرفته؟ ‫پس پترنو چی شد؟
‫رفته کانزاس سیتی.
‫- یازده ساله تو این کاره. ‫- به قول خود تونی...
‫اکثر کسایی که تو این کارن، ‫به عزت و احترامشون نمی‌رسن.
‫دشمن به کنار، ‫آدم نمی‌تونه به دوستش تکیه کنه.
‫- جامعه به فنا رفته. ‫- هیچ‌کس به فکر نیست.
‫نصفشون معتادن، ‫نصف دیگه‌شون روانی‌ان.
‫این دنیا پر از کثافت شده.
‫داشتم فکر می‌کردم دوباره ‫برای مراجعه‌کننده‌ام جلسه بذارم.
‫- تصمیم جدی‌ایه. ‫- مسئولیتش با خودمه.
‫الیوت، من ولش کردم.
‫درباره این صحبت کردیم. ‫چون جونت در خطر بود.
‫دیگه که نیست.
‫متوجهی هفته پیش چیکار کردم؟
‫عین یه بچه با عصبانیت از اینجا رفتم. ‫بی‌ادبی کردم و تهدیدت کردم.
‫دقیقا همون کاریه ‫که اون توی جلساتمون می‌کنه.
‫حس می‌کنم خیلی...
‫کثافت بگیرنش. ‫نمی‌دونم این حس از کجا میاد.
‫اشاره کردی که اخیرا یه‌کم...
‫وزن آوردی. به نظرت...
‫این پرخوریت ممکنه ربطی ‫به مراجعه‌کننده‌ات داشته باشه؟
‫- چیه که بهم نمی‌گی جنیفر؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫- خیلی‌خب. ‫- نمی‌فهمم.
‫اصلا دنبال چی هستی؟
‫فقط مواظب مصرف شکرت باش.
‫با جایگزین‌های شکر.
‫باشه.
‫یادته جلسه قبل درباره شیفتگی ‫بچگیمون با خطر صحبت کردیم؟
‫فکر می‌کنم ملاقات دوباره‌ام باهاش ‫خیلی حالم رو بهتر می‌کنه.
‫تو از ملاقات با اون نباید دنبال درمان باشی. ‫درمان تو توی همین جلساته.
‫بهش احساسات دیگه‌ای داری؟
‫نه.
‫یه‌سری احساسات دارم. ‫در سطح شخصی.
‫بعضی وقت‌ها عین یه پسر کوچولو می‌شه.
‫خودشه. همون زنه که درخت نخل داره.
‫یه دکمه‌ی زنگ زیر میز هست.
‫یه دفتر هم پشته.
‫«صحبت به ایتالیایی»
‫خب، دوباره بگو چی گفتم.
‫مشکل فقط دامینیک نیست. ‫زنش هم مشکل‌سازه.
‫بیا.
‫چیزی می‌خواستین؟
‫چیکار می‌کنی؟!
‫چیکار می‌کنی؟ بس کن!
‫نه!
‫نزن! نزن!
‫«صحبت به ایتالیایی»
‫- تو رو خدا! تمومش کن! ‫- مرتیکه کثافت...
‫بی‌شرف پست‌فطرت!
‫بی‌همه‌چیز!
‫«صحبت به ایتالیایی»
‫گندت بزنن! می‌زنم می‌کشمت...
‫نه، برو. پولمون رو می‌دیم.
‫«صحبت به ایتالیایی»
‫بی‌همه‌چیز پست‌فطرت!
‫- بله؟ ‫- دکتر ملفی‌ام.
‫- خب؟ بله؟ ‫- به اون یکی خطت زنگ زدم.
‫اگه بخوای می‌تونم فردا ‫ساعت دو و نیم برات جلسه بذارم.
‫برات وقت رزرو کنم؟
‫نه، ولش کن.
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫بدون درمان پیش می‌رم. ‫واسه زندگی که علاجی نیست.
‫خب... به نظرم روش فکر کن.
‫- وقت رو برات نگه می‌دارم. ‫- باشه.
‫«الف».
‫«ب».
‫«الف»!
‫«ب».
‫«الف».
‫«ب».
‫فوق‌العاده بود.
‫این موضوع رو در نظر بگیرید: ‫کلمات به تنهایی معنا ندارن.
‫شما به عنوان دو بازیگر همین الان ‫یه مکالمه کامل با گفتن «الف»...
‫و با پاسخ «ب» به اشتراک گذاشتین.
‫میچ، کریستوفر... ‫می‌خواین شما امتحان کنین؟
‫- بیا کریس. ‫- نامزدت از دستت کفری می‌شه‌ها.
‫«الف».
‫تمومش کن کریستوفر!
‫اینطوری که نمی‌شه! ‫درگیری فیزیکی نداریم!
‫تمومش کن دیگه!
‫وای خدا...
‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫آخ!
‫خدایا، ببخشید.
‫فکر کنم شکسته.
‫باید ببریمت پیش دکتر.
‫اگه شکسته باشه ‫که نمی‌تونن کاریش کنن.
‫می‌بندنش و آدم رو می‌فرستن خونه. ‫قبلا واسه شکستگی رفتم.
‫عزیزم، متوجه نمی‌شم. ‫یعنی طرف هیچی نگفت؟
‫لازم نبود. کل هدف تمرین همین بود.
‫ولی اصلا سر به سرت نذاشت؟ ‫خودت اینطوری گفتی.
‫شاید اجرای اون صحنه ‫باعث شد حالت یه‌کم بد بشه.
‫- کدوم صحنه؟ ‫- می‌دونی دیگه...
‫همون صحنه که قرار بود بابات باشه.
‫تو که گفتی کل کلاس برات دست زدن.
‫داشتم بازی می‌کردم.
‫از میچ بازیم بهتر بود. همین و بس. ‫حتی من هم این رو می‌فهمم.
‫شاید واقعا تو رو یاد پدرت انداخت. ‫واسه همین انقدر عصبانی شدی.
‫- شاید واسه همین امشب بهش حمله کردی. ‫- پدر من؟
‫همه این احساسات شدیدی ‫که به مرگ زودهنگامش داشتی.
‫- ولم کن بابا. ‫- خب، بازیگری با احساسات در ارتباطه.
‫مگر اینکه بازیگر راننده باشه ‫یا مشغول شمشیرزنی باشه.
‫می‌خوای نویسنده بشی؟ ‫مهم‌ترین چیز اینه که احساساتی باشی.
‫بهترین نوع نویسندگی ‫افشا کردن درونی‌ترین احساساتته.
‫تو از کجا می‌دونی ‫نویسندگی یعنی چی؟ ها؟
‫از نوشتن سفارش بقیه ‫تو رستوران یاد گرفتی؟
‫آخ!
‫- آروم باش بابا! ‫- اصلا این علاقه‌ات به فیلمنامه‌نویسی...
‫کی دیگه طرفت رو می‌گیره؟ ‫کی اصلا ازش خبر داره؟
‫من بودم که اذیت می‌شدم ‫می‌دیدم توی داستانت به مشکل خوردی.
‫وقتی تبلیغ کلاس بازیگری ‫برای نویسندگان رو دیدم...
‫دل تو دلم نبود ‫واسه تولدت عضویتش رو بگیرم.
‫ببخشید.
‫آدریان، معذرت می‌خوام!
‫هنوز داروهات رو مصرف می‌کنی؟
‫هر از گاهی.
‫خب، یا باید بخوری، ‫یا اصلا نخوری. متوجه شدی؟
‫تو کافی‌شاپ گفتی دچار ‫حمله عصبی شده بودی...
‫که باعث اون تصادف ماشین شد.
‫انگار خیلی وقت پیش بوده.
‫یعنی انقدر سرت شلوغ بوده؟
‫یا منظورت اینه از دستم عصبانی‌ای ‫که اون موقع نخواستم درمانت کنم؟
‫یه‌کم از سابقه پزشکیم با خبر شدم.
‫پدرم هم این مشکل رو داشت.
‫همین حملات عصبی رو می‌گم. ‫که بعدش غش می‌کنم.
‫یه بار سرش رو به دستگاه سیگار کوبید.
‫- جالبه. ‫- جالبه؟
‫همین؟ مطمئنی نمی‌خوای ‫من رو واسه آزمایش بفرستی؟
‫اون مقاله رو توی نیویورک تایمز خوندی؟
‫آنتونی، دقیقا اینجا می‌خوای به چی برسی؟
‫می‌خوام به چی برسم؟
‫که انقدر غش نکنم.
‫که انقدر وحشت نکنم.
‫می‌خوام قدرت و خشمم رو به سمت ‫کسایی هدایت کنم که لایقش هستن.
‫- می‌خوام کنترل محض دستم باشه. ‫- چیزی به اسم کنترل محض وجود نداره.
‫- معلومه که وجود داره. ‫- می‌خوای رهبر باند بهتری بشی؟
‫«هنر جنگ» سون تزو رو بخون.
‫می‌دونی چیه؟ گور بابات.
‫تو من رو می‌شناسی، از کارم هم خبر داری. ‫تو بهم زنگ زدی.
‫می‌دونی دیروز که زنگ زدی کجا بودم؟
‫نمی‌دونم.
‫بیرون یه کاروانسرا بودم، ‫یکی از نوچه‌هام رو...
‫فرستاده بودم دک و پوز ‫کسی که بهم بدهکاره رو بیاره پایین.
‫زد دستش رو شکوند. ‫یه گلوله تو کاسه زانوش زد.
‫از این بابت چه حسی داری؟
‫می‌گم کاش خودم اونجا بودم.
‫که کتک بزنی یا بخوری؟
‫[تو واق‌واق می‌کنی و من گاز می‌گیرم] ‫[فیلمنامه‌ای از کریستوفر مولتیسانتی]