‫[هشدار اف‌بی‌آی: نقض حقوق کپی‌رایت ‫جرم محسوب شده و پیگرد قانونی دارد.]
‫بیا برو کنار.
‫«لطفا» یادت نره.
‫دیگه نمی‌تونم این رو ببینم.
‫ناسلامتی دی‌وی‌دیه. ‫عملا نسخه قاچاق پیشرفته است.
‫این‌ها برداشت‌های جایگزین بودن.
‫نکنه می‌خوای به کوپولا ‫زنگ بزنی که چطوری درستش کنه؟
‫اصلا باورم نمی‌شه.
‫آشغال!
‫بی‌خیال بابا.
‫سی‌دی توشه دیگه!
‫می‌دونی کدوم سکانس رو دوست دارم؟
‫«کار تو بود فردو.»
‫تونی، اگه بخوای بری اون سمتی،
‫اول به عموت سر می‌زنی؟
‫آره.
‫کار درستیه.
‫این سی‌دی رو گل بگیرن!
‫یکی باید به پارامونت پیکچرز بگه...
‫کارشون رو درست انجام بدن.
‫قراره هزارتا دیگه از این‌ها بدزدیم.
‫خب، آخرین بار که جونیور رو ‫دیدی حالش چطور بود؟
‫جدیدا زندگیش تو موترین خلاصه شده.
‫تونی، تو کدوم سکانس رو دوست داری؟
‫حوصله ندارم دوباره ‫در این مورد صحبت کنم.
‫بزن سی‌دی در بیاد!
‫ویلا‌ی دون چیچو.
‫اونجا که ویتو برمی‌گرده سیسیل.
‫صدای جیرجیرک‌ها، ‫اون خونه‌ی قدیمی باعظمت...
‫خیلی صحنه قشنگیه.
‫شاید چون خودم دارم می‌رم اون‌ور.
‫من تو بخش سیگنال ارتش بودم.
‫این ماسماسک یه چیزی ‫به نام «تنظیم بروگان» نیاز داره.
‫چیه؟ تو بلدی؟
‫آره.
‫با «۱۰۱۰ وینز» در خدمتتون هستیم.
‫شما ۲۲ دقیقه به ما وقت بدین، ‫تا ما دنیا رو بهتون بدیم.
‫بعد از یه روز داغ دیگه توی شهر،
‫فردا قراره با کاهش دما روبه‌رو بشیم.
‫الان کالدول ۹۶ درجه‌ است.
‫لاگواردیا ۹۴،
‫و سنترال پارک و سمت ‫آپر ایست ۹۸ درجه است...
‫عالی شد.
‫هر یک‌شنبه همین بساطه،
‫همیشه هم یه جوری ‫برمی‌گردی می‌گی عالی شد،
‫انگار بار اولته.
‫می‌شه لطفا کولر رو کم کنی؟
‫دارم کمش می‌کنم به خدا!
‫تازه این ماشین رو گرفتم.
‫با پنلش آشنا نیستم.
‫از ماشین وامونده پیاده شو!
‫ماشین رو بگیر، ماشین رو بگیر!
‫گمشو بیرون ببینم!
‫دهنت رو ببند، گمشو بیرون!
‫می‌زنم لهتون می‌کنم.
‫بیا اینجا کثافت.
‫برو!
‫باشه، باشه، باشه!
‫بریم.
‫وای!
‫چرچیل، چرچیل!
‫گندش بزنن.
‫گازشون بگیر چرچیل!
‫نگو ایوان!
‫بگیرشون چرچیل!
‫بیا چرچیل.
‫بیا دیگه.
‫چرچیل.
‫سیاه‌پوست‌های کثافت.
‫بری!
‫پس چی بگم؟
‫چی بگم؟!
‫با گروه ارتوپدی ‫وست اساکس تماس گرفتین.
‫آقای سوپرانو؟
‫اشکالی نداره برادرزاده‌ام بیاد تو؟
‫یه‌سری سوال باید از دکتر ‫درباره لگنم بپرسه.
‫حتما.
‫دکتر الان میاد پیشتون.
‫برادرزاده‌تون می‌تونه کمک کنه ‫لباستون رو عوض کنین؟
‫کمک می‌خوای؟
‫تا مطمئن نشم این عوضی...
‫می‌خواد عکسش رو بگیره، ‫دست به سیاه و سفید نمی‌زنم.
‫حتی مستراح رفتن برام اندازه...
‫داستان مغاک و آونگ درد داره.
‫سر چی کارم داشتی؟
‫می‌خوام برم اون‌ور.
‫به اون رفیقمون سر بزنم.
‫عملیات ماشینم.
‫این قیافه درمونده رو بذار کنار. ‫دیگه مال منه.
‫حالا سوالت چیه؟
‫چطوری باید با این رفیقمون برخورد کنم؟
‫یعنی چطور آدمیه؟
‫آره.
‫کلا یه بار دیدمش.
‫سال ۱۹۶۱ با میکل‌آنژ اومده بود.
‫عجب سفری بود.
‫خط ایتالیایی وامونده.
‫غذاش، خدماتش، شوخیت گرفته؟
‫کلی مهمون واسه خداحافظی ‫تو اون کشتی اومده بودن.
‫زی ویتوریو خیلی جدیه.
‫چقدر جدیه؟
‫متوجه منظورم شدی.
‫حواست باشه پسر جون.
‫ویتوریو اپرا گوش نمی‌ده.
‫که از طرفی می‌شه ‫نفس راحت کشید.
‫از اقوام دورمون نیست؟
‫دیگه انقدر دور شده که تانتو ‫از اون بهت نزدیک‌تره.
‫ما از طریق یه نفر به اسم ‫فیوریو جانتا باهاش کار می‌کنیم،
‫انگلیسی بلده.
‫پس راهی ایتالیا شدی؟
‫آره.
‫خوبه. من هیچ‌وقت نرفتم.
‫حالا وقت زیاده.
‫ما نمی‌تونیم بیایم؟
‫تو درس و مشق داری.
‫مامان چی؟
‫اون می‌دونه سفرم کاریه.
‫فکر نمی‌کنی بهتر باشه ‫یه کوچولو اون هم استراحت کنه،
‫و خودتون دو تا باشین؟
‫می‌دونی کی بهتره من و مامانت ‫با همدیگه تنها باشیم؟
‫همین الان.
‫من که نگفتم بیام میز رو بچینم.
‫کارم، کمک کنم گوشت رو ببری؟
‫روی اوپنه.
‫کارم، سفرم کاریه.
‫خب؟ جدی می‌گم. ‫ارزش حالت تهوع هواپیماش رو نداره.
‫مگه من چیزی گفتم؟
‫خدایا.
‫ناپل،
‫ایشیا و کاپری.
‫وای، غذاهای اونجا.
‫گندش بزنن.
‫ببین، می‌دونم پارسال سر ‫سفر باهامای تام و باب...
‫برگشتم گفتم وقت ندارم.
‫چون نداشتی.
‫فصل مسابقات فوتبال بود.
‫مدو، به داداشت می‌گی شام حاضره؟
‫این ماه کارمون خیلی سنگینه.
‫آخرین محموله‌ی جونیور ‫تقریبا دو ماه پیش رفت ناپل.
‫سی تا کانتینر بود. ‫هر کانتینر، دو ماشین.
‫جونیور دقیقا مجبور شد ‫عملیات رو بده دست کی؟
‫ری کورتو.
‫خب. کارت خوب بود سال.
‫یه‌چیز دیگه هم باید بدونی.
‫می‌گن شاید پسر مولتیسانتی ‫ترفیع درجه بگیره.
‫تونی و جونیور جدیدا اوضاعشون چطوره؟
‫چند ماهه حرف نزدن.
‫داری راستش رو می‌گی؟
‫آهای بزدل!
‫این از کجا اومد؟
‫چطوری سرهنگ؟
‫تو چطوری جیمی؟
‫درست شنیده بودم ‫که رفتی پورتو ریکو؟
‫یه بار وسط طوفان ‫رفته بودم اونجا اجرا.
‫بعدش پشت دستم رو ‫داغ کردم برگردم اونجا.
‫جیمی، بذار به یکی از ‫رفقامون معرفیت کنم.
‫این جویی از دووره،
‫دلاور.
‫باورم نمی‌شه!
‫من هم دوور زندگی می‌کنم. ‫همین‌جا. تو جرسی.
‫آره. یادم نبود.
‫جویی، می‌دونی اسم ‫دوور رو از کجا گذاشتن؟
‫لابد از رو صخره‌هاش گذاشتن.
‫زدی تو خال. آفرین.
‫جیمی، این حرف‌ها واقعا مهمه؟
‫جویی، من این بابا رو از وقتی ‫آداب معاشرت نداشت می‌شناسم.
‫کادو تولد شیش سالگی ‫بچه بزرگ ماریساست.
‫تو که بچه‌هات بزرگ شدن بزدل. ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تولد دختر منه.
‫اومدم یه‌سری وسایل ‫واسه مهمونی مجردی بردارم.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫برام سواله آیا تا حالا ‫با رابطی از دلاور برخورد داشتم یا نه.
‫جعبه وامونده سنگین به نظر میاد.
‫جواب این سوال اینه که...
‫نه، نه، نه.
‫خب رفقا، من دیگه باید برم.
‫جویی.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫آقای بی‌شرف ازخودراضی. ‫بعدا می‌بینمت جیگر.
‫کثافت، کثافت!
‫آروم باش. چیز بدی نشد.
‫طرف من و تو رو با هم دید.
‫آدم تا ته سوغاتی‌فروشی میاد...
‫که آدم آشنا ببینه؟
‫گوش کن سال. ‫همه‌چی خوب پیش رفت.
‫در همین حد بدون. ‫داری کارت رو خوب انجام می‌دی.
‫لابد خیالت راحت شد که بزدل برگشت.
‫مطمئنم خیلی خوشحالی.
‫خیلی وقت می‌شد.
‫اصلا گفت کجا بود؟
‫نه، لازم نیست نگرانم کنه.
‫حتی یه کارت پستال نفرستاد؟
‫قطعا جای نگرانی داره.
‫وحشتناکه.
‫در هر صورت لابد الان خوشحالی.
‫برگشتیم به زندگی قبلمون.
‫وای، عاشق این آهنگم.
‫اوهوم.
‫می‌دونم عزیزم. ‫به خاطر جکی.
‫ببین، من واقعا دلم نمیاد خوشحال باشم ‫وقتی تو بیوه شدی.
‫که‌سرا، سرا.
‫هرچه بادا باد.
‫آخ که این هم چقدر خوش‌تیپه.
‫کوره‌ها.
‫خدایا!
‫انجی.
‫وای خدایا. ‫مطمئنم باهاش کنار اومده.
‫خیلی احمق و نفهمی روزالی!
‫من خوشحال نیستم ‫که سال برگشته.
‫انجی!
‫ناراحتم. افسرده‌ام.
‫به فکر خودکشی افتادم.
‫فضول وامونده! ‫مونگوتت رو بخور.
‫خدا من رو ببخشه.
‫اون روز که برگشت خونه، ‫من طبقه بالا بودم.
‫صدای در رو شنیدم، ‫بعدش گفت «برگشتم خونه.»
‫نزدیک بود بالا بیارم.
‫بعد از کلی دل‌نگرانی ‫که نکنه یه‌وقت مرده باشه،
‫بعد دعاهایی که کردم ‫تا حالش خوب بشه.
‫قلبم یهو ریخت، ‫با خودم گفتم...
‫گفتی کاش مرده بود.
‫وای.
‫اینکه سال به سال ‫همینطوری بیاد و بره...
‫چطوری روش می‌شه؟
‫سعی کردی باهاش حرف بزنی؟
‫حرف‌های خنده‌دار نزن.
‫ببینین.
‫نمی‌خوام بچه‌هام این رو بدونن.
‫زیر بغلم یه توده پیدا کردن.
‫وای خدا.
‫بیوپسی کردن و جوابش رو ‫تا چند روز دیگه می‌دن.
‫بگذریم، ‫رفتم به سال گفتم،
‫برگشت گفت «یا خدا». ‫یه‌کم جا خورد.
‫بعد دوباره سرش رو کرد ‫تو همون کار لعنتی خودش.
‫اسپری براق‌کننده وامونده‌اش رو ‫به چاقوی جیبیش می‌زد.
‫تا الان هم حالم رو نپرسیده.
‫فقط یاد گرفته میاد خونه ‫یه سلام خشک و خالی کنه.
‫انجی، می‌خوای چیکارش کنی؟
‫خوش‌خیم و بدخیمش فرقی نداره. ‫می‌خوام طلاق بگیرم.
‫اینجا رو ببین.
‫سرزمین مادریه.
‫اینجا واقعا می‌شه حسش کرد.
‫وزوویوس رو باش. به خدا. ‫کی می‌خواد به آرتی بگه اون نقاشی دیواری...
‫که کلی بابتش پول داده، ‫در مقابل این آشغال محضه؟
‫آدم‌های اینجا رو دیدی؟
‫می‌دونی تو هواپیما ‫متوجه چی شدم؟
‫داغون‌ترین آدم‌های اینجا ‫به آمریکا می‌ارزه.
‫من هم همین حس رو دارم.
‫پایزون، توتوگلی... ‫چی می‌گن...
‫«اینجا خانم‌های متشخصی داره»؟
‫بد نگفتی.
‫دو تا برنامه قطعی دارم. ‫یه بار دم ساحل باید برم،
‫اون دهانه وامونده هم ببینم.
‫اصلا برام مهم نیست ‫بقیه درباره‌ام چی بگن.
‫این خراب‌شده رو باش.
‫اینجا هزار ساله پابرجاست.
‫آهای تی، بانک رو باش.
‫آنتونی سوپرانو؟
‫بله.
‫من فیوریو جانتام.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫این همون دوستمونه ‫که من و سیل باهاش حرف زدیم.
‫این پالیه. این کریستوفره.
‫این تانوئه.
‫سلام تانو.
‫خوش اومدین.
‫رئیسم نینو می‌گه ‫می‌تونین استراحت کنین.
‫حتی شاید یه‌کم بخوابین.
‫بعد خودمون ساعت هشت میایم دنبالتون.
‫اون هم واسه بحث کاری میاد.
‫عه، عه. وایستا ببینم.
‫نینو؟ من اصلا نشنیده بودم...
‫مطمئنم آدم خوبیه‌ها.
‫ولی ویتوریو هم میاد، نه؟
‫شاید نیاد.
‫تشریف بیارین فرمانده. ‫اتاقتون آماده است.
‫می‌گن فرمانده. ‫مقام احترامیه.
‫خوشم اومد. ‫احترام سرشون می‌شه.
‫پس شنیدی؟
‫خانواده بانپونسیرو رو می‌گی دیگه؟
‫وایستا گب، پشت خطی دارم. ‫شاید تونی از ایتالیا زنگ زده.
‫الو.
‫دیشب نتونستم چشم روی هم بذارم.
‫وای خدایا. خیلی افتضاحه، نه؟
‫تو رفتی به فرنی آلتیری گفتی؟
‫وای! نه، احتمالا وقتی بفهمه ‫حسابی کن‌فیکون شه.
‫کریستوفر ساعت چند می‌رسه اینجا؟
‫اون چوب گلف تیتانیومی رو داره ‫که می‌خواستم بدم دن وی.
‫دیگه باید برسه.
‫رفته بود کورسو واسه ‫آدریانا خرید کنه.
‫نینو می‌گه همیشه از عموتون ‫ماشین بیشتر می‌خواستیم،
‫ولی اون تامین‌کننده نبود.
‫واسه همین من اومدم.
‫بگو هر سفارشی باشه تامین می‌کنیم.
‫ضمنا بگو جسارت نباشه،
‫دلمون می‌خواست زی ویتوریو هم اینجا باشه.
‫چیزی هست که بخوای با ویتوریو ‫در میون بذاری و من ندونم؟
‫نه.
‫نینو یه‌کم از رفتارت باهاش دلخور شده.
‫معذرت می‌خوام نینو.
‫مطمئنم از همکاری با آدمی ‫مثل شما کلی چیز یاد می‌گیرم.
‫مایه افتخاره.
‫می‌گه...
‫چرا داره تملق می‌کنه؟ ‫بگو بره سر اصل مطلب.
‫نینو خوشحاله که در خدمت شماست.
‫مشکل عموم این بود که رفت ‫سراغ روس‌ها تو بروکلین،
‫واسه ماشین‌ها زیاد پول داد.
‫اون‌ها بهترین اجناس رو ‫واسه خودشون نگه داشتن،
‫می‌فرستادن سن‌پترزبورگ.
‫اسلوونی و مونته‌نگرو.
‫اونجا کسایی هستن ‫که از درگیری‌ها سود می‌برن.
‫پول نقد بسته‌بندی دارن.
‫شما تو بازارشون آشنا داری.
‫تونی، از این هشت‌پا خوردی؟
‫دارم حرف می‌زنم‌ها.
‫عین بچه‌ها رفتار می‌کنی.
‫می‌گی غذا و خدمات. ‫معلومه چته پالی؟
‫قضیه برام مهمه تی.
‫تا حالا اینجا نبودم، خب؟
‫برادرم و اون یکی برادرم اینجا بودن...
‫که چرت و پرت سر هم می‌کرد.
‫واسه یه ماشین چقدر می‌گیری؟
‫مرسدس سری ام‌اله. ‫خیلی محبوبه.
‫تو اروپای شرقی می‌تونی ‫این ماشین رو ۱۱۰...
‫الی ۱۲۰ هزار تا بفروشی.
‫قیمت من واسه شما ۹۰ هزار تاست.
‫تو آمریکا تولید شده.
‫این پیری چی گفت؟
‫دن ویتوریو اومد.
‫لازم نبود امشب بیاین بیرون.
‫آنالیزا جان، حال شما چطوره؟
‫دن ویتوریو، اجازه بدین شما رو ‫به دوست آمریکاییمون معرفی کنم.
‫آنتونی سوپرانو هستن.
‫دن ویتوریو. از آشنایی خوشوقتم.
‫ویلچر آبولبار!
‫فکر کنم ویلچرش یه مشکلی داره.
‫گفت «بلوار ویلشر».
‫اسمم آنالیزاست.
‫دخترشون هستم.
‫خوش‌وقتم.
‫- همچنین. ‫- تونی هستم.
‫پیست...
‫پل جرج واشینگتن...
‫بله، عالی گفتین. ‫پل جرج واشینگتن.
‫بذار بحث رو عوض کنیم. ‫بعدا درباره خیابون‌ها حرف می‌زنیم.
‫تونی، به این یارو چوب گلف بدی،
‫احتمالا فکر می‌کنه غذاست.
‫من پنج هزار کیلومتر ‫بلند شدم راه اومدم،
‫اصلا اشاره‌ای به این بابا ‫نینو نکرده بودی،
‫ولی یهو طرف حسابم شده؟
‫نینو تا دو روز پیش ‫از پلیس قایم شده بود.
‫فکر نکنم حتی مارو زوکا ‫بدونه که این‌جاست.
‫مارو زوکا کدوم خریه دیگه؟
‫مارو زوکا رئیس این خونواده است.
‫مشخصا زی ویتوریو.
‫پس باید برم با مارو زوکا حرف بزنم.
‫مارو زوکا حبس ابد گرفته.
‫آهای تو. بیا اینجا.
‫بله جناب؟
‫می‌شه یه بشقاب ‫ماکارونی با سس بیاری؟
‫پائولو، متوجه حرفت نمی‌شه.
‫منظورت انگوره؟ اووا؟
‫سس، سس. ‫سس گوجه رو می‌گم.
‫می‌خواد اسپاگتی با سس گوجه بخوره. ‫از این خوشش نمیاد.
‫اون‌وقت تو فکر می‌کردی آلمانی‌ها ‫بی‌کلاس‌ترین آدم‌های دنیا باشن.
‫نینو اعتماد به نفس نداره.
‫رو همه حرف‌هاش تاثیر می‌ذاره. فهمیدی؟
‫می‌رم یه گوشه با آنالیزا حرف می‌زنم.
‫چه فایده‌ای واسه ما داره؟
‫چون زن مارو زوکاست.
‫کامیلو، دستشویی کجاست؟
‫طبقه پایین، دست چپ.
‫جاده‌ی... مخصوص... ‫می‌... جوردیگان.
‫فهمیدم. جاده مخصوص میجور دیگان.
‫ببخشید اذیتتون می‌کنه.
‫زیاد آمریکا بودین؟
‫بابام زیاد بوده. من هیچ‌وقت نرفتم. ‫از مدرسه انگلیسی بلدم.
‫با فیلم‌های که دیدم.
‫کی فرصت می‌شه صحبت کنیم؟
‫[سرویس آقایان]
‫نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫نه، نه. اتفاقا باید ‫خونه ما مهمون باشین.
‫ولی با وجود شرایط پدرم...
‫ساعت نه ماشین بفرستم؟
‫چشم.
‫تونی.
‫بی‌صبرانه منتظرم. با اجازه.
‫من پیاده برمی‌گردم اکسلسیر.
‫باید یه مستراح اساسی برم.
‫می‌شه انقدر مزاحم حرف زدنم نشی؟
‫این‌ها بهمون ماشین دادن،
‫تو که می‌دونی رسم و رسوم ‫چقدر برای این‌ها مهمه.
‫چرا مستراح همین‌جا نمی‌ری؟
‫اون موقع دستشویی نداشتم.
‫چیزی نیست، صدای ترقه است.
‫بچه است.
‫تو رو خدا، پسرمه!
‫لطفا اذیتش نکنین!
‫این بچه فقط ترقه داره.
‫می‌خوام باهاتون کار کنم!
‫کی گفته راه و رسمش اینه؟
‫نگران نباشین.
‫اینجا دانشگاه ناپله.
‫می‌خوایم غذا بخوریم.
‫آها، یادم رفته بود ‫اونجا وقت شام خوردنه.
‫ایتالیا چطوره؟
‫به خاطر تغییر ساعت و این مسائل ‫یادم رفته بود. شرمنده.
‫ایتالیا چطوره؟
‫راستش رو بگم...
‫واقعا جای محشریه.
‫حتما یه سر خودمون بیایم.
‫باشه. حتما.
‫غذاهاشون چطوره؟
‫بدک نیست. ماهی زیاد داره.
‫انگار حسابی داری ‫از خودت کار می‌کشی.
‫می‌خوای بچه‌ها رو ببری...
‫رستوران گریت وال ‫و غذای چینی براشون بگیری؟
‫ببین تونی، لازم نکرده ‫بهم بگی چطور وقت بگذرونم.
‫اگه بخوام از غذای چینی لذت ببرم،
‫به اجازه تو نیاز ندارم.
‫من که اجازه ندادم، ‫داشتم نظر می‌دادم.
‫اصلا باشه، قطع می‌کنم.
‫خب، اگه سفرت به اندازه ‫این زنگ زدنت بی‌مزه باشه...
‫به خدا خبری نیست.
‫الان می‌خوای چی بگم؟ ‫واقعا چی می‌خوای؟
‫بهتره شتر دیدی ندیده باشی جیمی.
‫این چرت و پرت‌های الویس رو ‫می‌کنم تو حلقومت!
‫پدرت رو در میارم جیمی!
‫ساکتت می‌کنم.
‫خفه‌ات می‌کنم.
‫سال!
‫داری خواب بد می‌بینی.
‫فکر کنم سر اون پیش‌غذای ‫میگوی لعنتی تو هواپیما حالم بد شده.
‫یه ایمودیوم بخور.
‫می‌خوای عضو رسمی بشی؟ ‫این راهش نیست.
‫تونی گفته دور و اطراف نینو باشیم.
‫ببینیم کار بندر ردیف می‌شه یا نه.
‫کاش یه‌کم وقت استراحت بده.
‫چون می‌خوام اون آتشفشان ‫وامونده رو ببینم.
‫عه. خسته نباشین.
‫وینچنزو، خاموشش کن!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫سلام.
‫خدایا، این آهنگه.
‫ببین، من چند بار ایتالیا رفتم.
‫باور کن از چیز خاصی جا نموندی.
‫اصلا نمی‌دونی چقدر ‫آزار و اذیت دیدم.
‫یه بار با دوستم زین رفته بودم.
‫اون رو اذیت نمی‌کردن،
‫ولی دست از سر من برنمی‌داشتن.
‫سوت زدن و هو کشیدنشون که بماند.
‫به خاطر ایتالیا نیست.
‫انجی بانپنسیرو رو یادته؟
‫انجی بلفیوره که با ‫سال بانپنسیرو ازدواج کرده بود.
‫آره، می‌خواد ازش جدا شه.
‫بالاخره سر عقل اومد.
‫می‌شناسیشون؟
‫نه، خودشون رو که نمی‌شناسم. ‫ولی می‌دونم شوهرش چطور آدمیه.
‫چطور آدمیه؟
‫اخلاق و طرز تفکر ‫قرون وسطاییش مشخصه.
‫ولی پدر خیلی مهربونیه.
‫سه تا بچه خوشگل رو بزرگ کردن،
‫که حالا خونه‌شون از هم پاشیده.
‫خدا کنه سه تا پسرهاش به خودش نرفته باشن،
‫واقعا علف هرز می‌شن.
‫رفتارش خیلی مردونه است.
‫مردونه که نه، ‫بیشتر یه بچه‌ننه متظاهره.
‫بهتر نیست بگیم دورو و کثافته؟
‫دورو؟
‫کارم، تمومش کن. ‫لطفا بس کن.
‫نظرت درباره برادرت همینه؟
‫مگه بحثمون درباره انجی نبود؟
‫این بی‌شرف‌های نمک‌نشناس...
‫با اون رفیق‌های از خودشون بدتر، ‫یه مشت فلج احساسی‌ان.
‫بعد انتظار دارن زن‌هاشون مثل...
‫راهبه‌های کالج مونت کارمل زندگی کنن.
‫انقدر هم ساده نیست.
‫معلومه که نیست.
‫به نظرم کل معادله درباره ‫پاکدامنی یا سرکشیه.
‫از لباس و وسایل گرفته، ‫تا اثاث خونه.
‫انگار منظورت درباره منه.
‫درباره ماست.
‫کارملا، اینطوری نگو.
‫چی بگم؟
‫حرفم اینه زنی با هوش تو...
‫نباید به چنین زندگی ‫اندک و ناچیزی قانع باشه.
‫نمی‌دونم. ‫اصلا به من ربطی نداره.
‫ازدواج یه پیمان مقدسه.
‫باشه.
‫خانواده یه نهاد مقدسه.
‫دریافت شد.
‫اون‌وقت تو از بین ‫این‌همه آدم می‌خوای با...
‫ریچی آپریل پیازداغش رو زیاد کنی؟
‫حالا کی قدیمیه؟
‫کارم، ریچی به‌خاطر تجربه‌ی زندانش،
‫یه درک خاصی از وضعیت زن‌ها داره.
‫وای خدا!
‫حتی نمی‌خوام وارد اون بحث بشم.
‫ولی یه لحظه داشت باورم می‌شد. ‫جالب حرف زدی.
‫جنیس جان، واقعا باید دست مریزاد گفت.
‫عجب ضربه‌ای بود.
‫اتفاقا خراب کردم.
‫این چوب مردونه است.
‫یکی اندازه خودت برات می‌فرستم.
‫ست کاملش رو می‌فرستم.
‫خب تونی... ‫اشکالی نداره تونی صدات کنم؟
‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫خب، می‌تونی من رو ‫به رئیس معرفی کنی.
‫با خودم مذاکره کن.
‫مگه رئیس زن هم داریم؟
‫دنبال چی هستی؟
‫تو آمریکا که محاله.
‫محاله.
‫مردهای ما همدیگه رو می‌کشن.
‫مثلا همه داداش‌هام کشته شدن.
‫یا افتادن گوشه زندون.
‫رم با ما جنگ داره.
‫ولی مردهای ما عاشق مامانشونن.
‫پس زن بودن... ‫چطور بگم...
‫یه‌چیز طبیعیه.
‫پس باید مایه افتخارم هم باشه.
‫همه‌اش عین پرستار بابات دورش می‌چرخی.
‫چون واقعا پرستار بابامم.
‫اگه یه پیرمرد احترام ‫نیروها رو داشته باشه،
‫نگهش می‌داری.
‫خودم هم یه همچین کاری کردم.
‫ما نسبت خانوادگی داریم.
‫گرسنه‌ای؟
‫جا دارم غذا بخورم.
‫خب، می‌خواستی درباره کار صحبت کنی.
‫می‌شه یه سوالی بپرسم؟
‫ما این قیمت رو ‫واسه مرسدس نمی‌دیم.
‫چرا ناخن‌هات رو نگه می‌داری؟
‫چرا؟ بحث کاریت اون بود؟
‫اگه دشمن یه تیکه از ناخن،
‫یا موی آدم رو داشته باشه، ‫می‌تونه بد بلایی سرش بیاره.
‫مایه افتخاره که سر ناخن‌هات ‫بهم اعتماد نمی‌کنی،
‫ولی می‌شه مودبانه ‫پیشنهادت رو رد کنم؟
‫خودم سوزوندمشون.
‫دست هیچ‌کس بهشون نمی‌رسه.
‫فرمانده.
‫روز به خیر.
‫کثافت‌ها.
‫خیلی از مردهای امروزی آمریکا، ‫نازنازی بار اومدن.
‫از هر پنج نفر، یکیشون خبرچینه.
‫دیگه کسی پیدا نمی‌شه ‫که به سنت‌ها باور داشته باشه.
‫دهنش رو ببنده ‫و خانواده‌اش رو ارجح بدونه.
‫پس دنبال افراد ناپلی هستی.
‫عجب فالگیر و پیشگویی هستی.
‫اینطوری آدم‌هایی گیرم میاد ‫که اونجا به کسی وابسته نباشن.
‫صد و ده درصد اعتمادشون مال خودمه.
‫چی؟
‫چی گیر من میاد؟
‫خب، اینکه آدم‌هات اون‌ور داستان باشن ‫خودش برات مزیت محسوب می‌شه.
‫واسه این افراد ‫چقدر بهم پول می‌دی؟
‫پول بدم؟
‫سود شما قراره سر به فلک بکشه.
‫نظر خودت چیه؟
‫واسه شروع فیوریو رو می‌خوام.
‫فیوریو؟
‫آروم باش، نفس عمیق بکش.
‫می‌خوای با چهار تا عدد و رقم زپرتی...
‫یکی از بهترین آدم‌هام رو بهت بدم؟
‫عزیز، با کمال احترام،
‫به نظرم یه‌کم داری ‫کوته‌فکری می‌کنی.
‫پسرعموی منه. ‫یکی از بهترین افرادمه.
‫بی‌خیالش شو. ‫اصلا نمی‌ذارم باهات بیاد.
‫محترمانه درخواست کردم.
‫محترم نباشی چی می‌شه؟
‫ببین، فکر کنم متوجه موضوع نشدی.
‫می‌خوام با شوهرت ‫درباره این موضوع صحبت کنی.
‫شوهرم؟ گور بابات!
‫اون که هیچ‌وقت برنمی‌گرده.
‫پس مجبوری با من سروکله بزنی!
‫گمشو بابا.
‫عه، بیدار شدی؟
‫اون‌یکی کمربندم کو؟
‫زیر تختت رو دیدی؟
‫آره بابا.
‫الان از دفتر دکتر اومدم.
‫خب؟
‫نتیجه بیوپسی منفی بود.
‫خوبه. فعلا می‌رم سر کارم.
‫قطار ۳:۳۲ به سمت وزوویوس ‫الان از خروجی جانبی راه میفته.
‫بزدل.
‫چیه؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتم از اینجا رد می‌شدم.
‫واسه مهمونی مجردی ‫دنبال سرگرمی می‌گردن.
‫بیا بشین. قهوه می‌خوری؟
‫نه، میل ندارم.
‫بیا. گذاشتم دم بکشه.
‫[سرهنگ پارکر]
‫بله؟
‫رئیس گفت بگم یه ساعت دیگه... ‫مانجیامو... شام.
‫مانجیامو؟ من دارم گورم رو گم می‌کنم.
‫تا شهر می‌رسونیم؟
‫بله. حتما.
‫یه سوالی دارم.
‫چه حسی داره؟ ‫کار کردن واسه زن رو می‌گم.
‫چیکارش می‌شه کرد؟
‫رئیست زنه؟
‫تو آمریکا از این چیزها ندارین؟
‫نه.
‫چیه؟
‫آهای! تونی!
‫تونی!
‫آره. بیا غذا بخور.
‫خدایا، کلا غذا خوردن یاد گرفتین؟
‫اون غذایی که خوردیم ‫فیل رو از پا می‌ندازه.
‫باید مذاکره رو تموم کنیم.
‫گفتنی‌ها رو گفتم.
‫باشه. الان میام.
‫خب، اینجا دیگه کجاست؟
‫بابام تو همین خونه به دنیا اومده.
‫بعدا یه خونه جدید ساختیم.
‫تو این‌جا به دنیا اومدی، ‫بچه‌هات هم خونه‌ی بغلی بزرگ شدن.
‫واقعا قشنگه.
‫خیلی خوب از بابات مراقبت می‌کنی.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫بفرستیش آسایشگاه؟
‫می‌گم... ‫گوش کن...
‫این یکی باید پیشش بمونه ‫تا خوابش ببره.
‫صبح می‌برمت برگردی.
‫کاری که کرد وحشتناک بود.
‫کاش سرطان گرفته بودم.
‫خب، امروز وکیلت چی گفت؟
‫گفت ادله خوبی دارم. ‫سه‌شنبه شکایت می‌کنیم.
‫یعنی دوشنبه رو قراره فکر کنی؟ ‫کار خوبیه.
‫دوشنبه تعطیلی یهودیه.
‫آها.
‫دیگه جای فکر کردن نداره.
‫انقدر فکر کردم ‫که عملا خودم رو نابود کردم.
‫ببین، تو نابود نشدی.
‫بزدل قطعا تو رو اینطوری نمی‌بینه.
‫مگه مهمه اون چی می‌بینه؟
‫از دید من که انگار هیچی رو نمی‌بینه.
‫خدا بهم عمر بیشتری داده کارملا.
‫امروز صبح خدا بهم موهبت داد.
‫من هم می‌خوام ازش استفاده کنم.
‫نمی‌ذارم عین اون...
‫بیست و چهار سال آزگار ‫عمرم پای این آدم هدر بره.
‫می‌دونی که نظر کلیسا ‫درباره طلاق چیه.
‫ولم کن. ‫به پاپ بگو بیاد با این زندگی کنه.
‫بچه‌ها چی می‌شن؟
‫نوزده و بیست‌ویک و بیست‌وچهار سالشونه. ‫دیگه وقتشه بزرگ بشن.
‫کوین تازه سال دوم دانشگاه رو شروع کرده.
‫نمی‌ترسی بفهمه شما دو تا...
‫منتظر بودین بره که از هم جدا بشین؟
‫کوین فقط براش مهمه...
‫امتیازاتی که واسه خونه...
‫ساحلی داره رو از دست نده.
‫حرفم اینه باباش خیلی براش عزیزه.
‫تری و اسکات مشکل مالی دارن.
‫مشکلات خانوادگی دارن.
‫مطمئنی دلت می‌خواد در حالی که...
‫دخترت داره سعی می‌کنه ‫زندگی جدیدش رو حفظ کنه...
‫اینطوری براش زبان‌زد بشی؟
‫چرا انقدر زور می‌زنی کارملا؟
‫می‌پرسی چرا؟
‫به خاطر تمام دلایلی که الان گفتم.
‫چون تو دوستمی. ‫من که نمی‌گم جدا نشو.
‫می‌گم حداقل باید این سوالات رو...
‫از خودت بپرسی.
‫بعید می‌دونم تری اصلا بتونه...
‫صاحب بچه بشه.
‫سال وقتی شنید زد زیر گریه.
‫قربونت برم.
‫من که می‌دونم تهش ‫قرار نیست ازش جدا بشی.
‫می‌دونم جدا نمی‌شی.
‫فرمانده. صبح به خیر.
‫شما کی باشی؟
‫از آمریکا اومدم.
‫از ناتو اومدی؟
‫کابل تله‌کابینمون رو بریدی.
‫کاش بچه‌هام رو بیارم ‫اینجا رو ببینن.
‫همه اینجا رو نشونشون می‌دم.
‫فکر می‌کردم دلفی تو یونانه.
‫یونانی‌ها این‌جا بودن.
‫خیلی قبل‌تر از رومی‌ها، ‫و قبل از یونانی‌ها
‫یه قوم دیگه بودن، ‫و قبل از اون‌ها یه قوم دیگه اینجا بود.
‫«حاکمان از سراسر ‫دنیای باستان می‌اومدن...»
‫«تا پیش‌گویی‌های سیبیل رو ‫درباره‌ی آینده‌شون بشنون.»
‫«سیبیل‌ها توی غار می‌نشستن ‫و گاز تنفس می‌کردن.»
‫شبیه یکی از کساییه که می‌شناسم.
‫«احتمالا گازهای آتشفشانی بودن ‫که دیگه فعال نیستن،»
‫«و با صدای غریبی صحبت کردن،»
‫«تا آینده‌شون رو بهشون بگن.»
‫بریم داخل غار رو ببینیم.
‫سیبیل‌ها همون پشت می‌نشستن. ‫اون نور رو می‌بینی؟
‫چه دم و دستگاهی داشتن.
‫اغلب گفته می‌شه سیبیل‌ها ‫خیلی زیبا بودن.
‫جدی؟ من هم می‌تونم ‫پیشگوییم رو بشنوم؟
‫تو؟ گرفتن فالت آب خوردنه.
‫خودت بزرگترین دشمن خودتی.
‫که اینطور؟
‫راستش رو بخوای...
‫من رو یاد یکی تو آمریکا می‌ندازی.
‫زنت رو که نمی‌گی. دوستته؟
‫اگه سوالت اینه آره. ‫دوستم رو می‌گم.
‫ولی نه، اون رو نمی‌گم.
‫ولی یکیه که می‌خوای ‫باهاش دوست بشی.
‫مشخصه.
‫واقعا؟
‫می‌دونی، همه بزرگترین دشمن خودشونن.
‫شاید قدرت روان‌خوانیت یه‌کم ‫زیادی بزرگ شده باشه.
‫یعنی ذره‌ای برات مهم نیست؟
‫همونطور که من برات مهم نیستم؟
‫اینطور نیست.
‫ولی حرف اول و آخرم تجارته.
‫چطور می‌شه؟
‫بخوام به زبون خودمونی بگم...
‫واسه تجارتمون بده. ‫چون هدف ما تجربته.
‫باید قیمت رو عوض کنی.
‫باشه.
‫تو فیوریو رو بهم بده،
‫من هم قیمت ماشین‌ها رو ‫تا ۸۵ هزار تا میارم پایین.
‫بسیارخب. قبوله.
‫آدم‌های بیشتری می‌خوام. ‫هر موقع که بخوام.
‫هفتاد و پنج هزار تا.
‫باشه.
‫دستت طلا!
‫حالا چطور بود؟
‫عالی بود. ‫حس کردم تو خونه‌ام.
‫خوبه.
‫به لحاظ تجاری هم خوب بود.
‫برای کسایی که تا حالا ‫نرفتن ایتالیا متاسفم.
‫مخصوصا اگه ایتالیایی باشن.
‫یه روز می‌رم.
‫یک ثانیه هم عقب ننداز بزدل.
‫باشه دیگه، فهمیدم.
‫کریستوفر کدوم گوریه؟
‫رفته فروشگاه واسه ‫آده کادو بگیره.
‫چهار روز تمام بیخ بهترین ‫مراکز خرید دنیا بود.
‫چرا اون موقع یادش نیفتاد؟
‫درگیر بود.
‫فهمید کی هشت تا گوجه رو ‫توی یه قوطی کوچیک جا داده.
‫گور باباش. بذارش بریم.
‫برو. راه بیفت.
‫چی شده تونی؟
‫هیچی.
‫گفتم به لحاظ تجاری ‫خیلی به نفعمون بود؟
‫روی اون ماشین‌ها سود دوبرابر گرفتم.
‫خودش اومد.
‫دست بجنبون دیگه!
‫سلام، اومدم خونه!