‫«ترجمه از خشایار»
‫جونیور، سلام.
‫جیمی، چطوری، بچه‌جان؟
‫چندتا از این مراسم‌ها باید بریم؟
‫مامان فیلون تو مراسم خاکسپاری بچه، ‫چه داد و بیدادی راه انداخته بود.
‫آداب یادشون می‌ره.
‫فقط می‌خواستم بدونی،
‫همیشه فکر می‌کردم که تو ‫هم حق داشتی. می‌دونی؟
‫جیمی، بذار یه چیزی بهت بگم.
‫نگران این نباش که من چی می‌دونم.
‫الان از خونه تونی میام.
‫جدی؟
‫حالش چطور بود؟
‫اون به نظر...
‫خسته میومد.
‫شاید قند خونش پایینه.
‫شاید افسرده است.
‫واسه چی باید افسرده باشه؟
‫درباره‌ش باهام حرف زد.
‫- افسردگی؟ ‫- خب...
‫آخه تو از افسردگی چی می‌دونی؟
‫هیچی، فقط همینجوری می‌گم.
‫ولی همیشه می‌خوابه،
‫از خودش مراقبت نمی‌کنه...
‫رده بالاها همیشه خلق و خوی تیره دارن.
‫وینستون چرچیل قبل از صبحونه ‫یک بطری کامل سر می‌کشید.
‫ناپلئون هم حسابی بی‌اعصاب بود.
‫دیوونه شدم؟
‫یک روز با کفش پاشنه‌دار برم مرکز خرید، ‫تا آخر عمر فلج می‌شم.
‫به لیلیانا گفتم یه کم جیامبوتو ‫واست بذاره توی مایکروویو.
‫تونی، جوراب ورزشی لازم نداری؟
‫سر راهمون فروشگاه ورزشی می‌ریم.
‫تونی؟
‫تونی، می‌دونم بیداری!
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی!
‫می‌شه بذاری بخوابم؟
‫خانم درمانگر از این وضعیتت خبر داره؟
‫شاید داروی بیشتری لازم داری.
‫از قبل واسم لیتیوم و پروزاک ‫تجویز کرده. دیگه چی هست؟
‫رایحه‌درمانی، یک چیزی.
‫این طبیعی نیست...
‫که یک مرد بالغ و سالم ‫اینجوری تو رختخواب بمونه.
‫ذهنم خیلی مشغوله.
‫اوه،‌ واقعا؟ پس یه کم جا باز کن.
‫اون کیفرخواست‌ها ذهن منم درگیر کردن.
‫به علاوه ریشه‌های درخت هم ‫لوله‌ی خیابون رو گرفتن.
‫بهترین دوستم، بزدل، ناپدید شده.
‫احتمالا بدبخت مُرده، خیلی‌خب؟
‫این غم‌باد خیلی قبل‌تر از غیب شدن ‫بزدل بانپنسیرو شروع شده بود.
‫اگه باهام کار داشتی، ‫توی مرکز خرید پاراموس هستم...
‫یک دست کت و شلوار رسمی،
‫برای اولین مهمونی رسمی پسرت می‌خرم...
‫کارملا، بی‌خیال!
‫نور خورشید واسه آدم خوبه، تونی.
‫تو آلاسکا، کلاه‌های کوچک با چراغ ‫سرشون می‌ذارن که افسرده نشن.
‫[لیتیوم - پروزاک]
‫ببخشید، جونیور.
‫پل خیابون جکسون بالا بود.
‫وقتی می‌گین قراره یه جا باشین،
‫- پس خودتون رو برسونین! ‫- ببخشید.
‫جونیور، حالت خوبه؟
‫پسر گوشت‌فروش اینجا بود.
‫آلتیری وامونده!
‫در مورد قضیه برندن فیلون، دهن ‌لقی می‌کرد.
‫اون و کاپوهای من، پشت سرم ‫درباره این حرف می‌زنن؟
‫جلسه در گرین گوو به پایان رسید.
‫من و چاکی با دانی پی حرف زدیم ‫و اون قضیه...
‫فردا اتفاق میفته.
‫به این سرعت؟ خوبه.
‫آره.
‫سیاه‌پوست‌ها.
‫هیچوقت ردش به ما نمی‌رسه.
‫اینجا دستشویی دارن؟
‫نگاهش کن.
‫ماریولینا اولین کسی بود که بهم سیگار ‫تعارف کرد. من و وینسنت مینیسکالکو...
‫تو کوچه پشت بازار مرغ‌فروش‌ها ‫سیگار می‌کشیدم.
‫ای بابا، تو مراسم ختم ‫این زن بیچاره، یاد چی افتادم.
‫فقط می‌خواستم بهت خبر بدم ‫که نگران نشی.
‫همه چیز در مورد تونی رسیدگی شده.
‫وقتی بچه بودم، همسن اون بچه،
‫همیشه از خودم می‌پرسیدم که چرا ‫هیچکس کارت‌های دعا رو مثل...
‫کارت‌های بیسبال جمع نمی‌کنه.
‫کارت هانس واگنر هزاران دلار می‌ارزید،
‫ولی کارت عیسی مسیح هیچ ارزشی نداشت.
‫قراره جلوی دکه روزنامه‌فروشی ‫کنار مرکز درمانی انجام بشه.
‫همون جایی که می‌ره پیش اون ‫روان‌پزشک لعنتی و همه چی رو واسش می‌گه.
‫جونیور،
‫این‌ها خیلی خیلی کارشون خوبه.
‫دانی پادوآنا باهاشون تو زندان راوی بوده.
‫منم دقیق توضیح دادم چی می‌خوام.
‫قرار نیست زجر بکشه.
‫قول می‌دم، تابوتش باز باشه.
‫بسه! نمی‌خوام بیشتر از این بشنوم!
‫ای خدا، مایکل، وقت یه کاری رو ‫بهت سپردم، دیگه سپردم.
‫این ساعت درست نشون می‌ده؟
‫هیچ خبری یا حرفی از طرف تو خیابون‌ها نیست،
‫هیچ جا.
‫رفتم خونواده‌ش رو ببینم.
‫یا آنجلا واقعا چیزی نمی‌دونه،
‫یا باید یک جایزه اسکار بگیره.
‫دوست مخصوصش هم چیزی نمی‌دونه.
‫دیگه نمی‌خوام در مورد بزدل حرفی بشنوم.
‫آقا تونی،
‫اون لباس حموم رو بهم بدین، ‫ببرم بشورمش.
‫مگه من ازت خواستم لباس حموم رو ببری؟
‫جیمی آلتیری تو بینگ بود.
‫دیگه حتی نمی‌تونم به قیافه‌ش نگاه کنم.
‫اگه شنود گذاشته باشه هم ‫هیچ غلطی واسه دولت نمی‌کنه...
‫چون فقط چرت و پرت ساختگی ‫بهش تحویل می‌دادیم...
‫تا موقعی که وقتش برسه، می‌دونی...
‫هیچ کاری بابت جیمی انجام نده.
‫اصلا نمی‌دونم همون کسی بوده ‫که لو داده یا نه.
‫دیگه هیچی نمی‌دونم.
‫بزدل احتمالا ترسیده و زده به چاک، همین.
‫چند بار باید بگم؟
‫- جایی می‌ری؟ می‌خوای برسونمت؟ ‫- نه.
‫معمولا من می‌برمت.
‫می‌خوام برم طبقه پایین.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام شلوارم رو از خشک‌کن ‫لعنتی در بیارم، اجازه هست؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این مال شماست؟
‫تو حیاط پیدا کردم.
‫اوه، نه. واقعا؟
‫فکر می‌کردم کوزامانوها نیستن.
‫آره، رفتن برمودا تا گلف بازی کنن.
‫شما اهل ایتالیا هستی، مگه نه؟
‫انگلیسیم افتضاحه.
‫نه.
‫خیلی خوب حرف می‌زنی.
‫انگلیسی تو بهتر از ایتالیایی منه.
‫اصول جراحی دهان؟
‫من دانشجو هستم.
‫به عنوان بخشی از یک برنامه تبادل ‫بین دو کشورمون اینجا اومدم.
‫اگه دندونپزشکم شبیه تو بود،
‫موقع عصب‌کشی بیدار می‌موندم.
‫خیلی‌خب، من...
‫دیگه می‌رم که درس بخونی.
‫ممنون که این رو آوردی...
‫«پارچه» رو چطوری بگم؟
‫نمی‌دونم چطوری به انگلیسی بگم.
‫خب، منم همینطور.
‫خداحافظ.
‫خودشه.
‫یادت باشه، نمی‌خوان ‫بالاتر از گردن تیر بخوره.
‫بریم سر وقتش.
‫اوه.
‫دونات؟
‫پس بگو چرا وزنش کم نمی‌شه.
‫الان می‌خواد کجا بره؟
‫سلام، جناب؟
‫- ببخشید. ‫- چیه؟
‫می‌شه بری جلو که ما بتونیم در بیاریم؟
‫- یه دقیقه باش. ‫- از اداره پلیسم.
‫نشان پلیست کجاست؟
‫گفتم همین الان این وامونده رو تکون بده!
‫گمشو برو ببینم.
‫باید این آشغال رو هم بکشیم؟
‫بذار بره دونات بگیره.
‫وقتی اومد بیرون بهش شلیک می‌کنیم.
‫[مطب پزشکان مونتکلیر]
‫کجا داره می‌ره؟
‫ببین سوییچ روی ماشین هست یا نه.
‫این وضعیت مسخره است.
‫نه. نه.
‫ای بابا،
‫بعد از تابلوی ایست، ‫باید بپیچی سمت چپ.
‫باید الان مستقیم به ما نگاه کنی.
‫- تو کی هستی، ری چارلز؟ ‫- خدایا!
‫آخه چطور نتونستن انجامش بدن؟
‫می‌دونم، جونیور. شرمنده.
‫یک شهروند سر راه اومده.
‫دانی واسه‌مون توضیح می‌ده.
‫می‌خواستم تموم بشه.
‫می‌دونم.
‫جونیور،‌ نعنا می‌خوای؟
‫خیلی وقته اینجا منتظر وایستادیم.
‫فکر نمی‌کنی ما کارهای مهم‌تری داریم؟
‫یعنی چی آخه؟
‫فردا انجامش می‌دن. ‫خودم شخصا ضمانت می‌دم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، دانی.
‫اگه این کار رو نکنن...
‫چندتا کوهنورد قراره ضمانت شخصیت رو...
‫مچاله شده تو کوه پیدا کنن. فهمیدی؟
‫مایک، جلوشون رو گرفته بودن. ‫شاهد اونجا بود. مردم آسیب می‌دیدن.
‫- فردا. ‫- الان چی گفتم؟
‫از قبل باهاشون حرف زدم. ‫می‌فهمم که قضیه فوریه.
‫شنیدم مادر خود تونی دلش می‌خواد کشته بشه.
‫کی این رو بهت گفته؟
‫نمی‌دونم. یک شوخیه.
‫فکر کردی خنده‌داره؟ مادر خود آدم؟
‫باشه، باشه.
‫فردا!
‫معلومه!
‫خیلی‌خب.
‫خوشم نمیاد.
‫طرف خیلی دهن‌لقه.
‫- نه، مشکلی نیست. ‫- خوشم نمیاد!
‫دفعه بعدی درباره من جک می‌گن.
‫چاکی! بهش بگو یک دقیقه صبر کنه.
‫هی، دانی! یک دقیقه باش.
‫هی، دانی.
‫شرمنده!
‫هنوز لیتیوم رو مصرف می‌کنی؟
‫لیتیوم. پروزاک.
‫کِی قراره تموم بشه؟
‫ما داریم سعی می‌کنیم ‫به سیستم بدنت، شوک وارد کنیم.
‫یک ذره...
‫هلش بدیم تا راه بیفته.
‫چرا به جاش تو کله‌ام نمی‌زنی؟
‫چیزی که داری می‌گذرونی، ‫خیلی دردآوره، درک می‌کنم.
‫وقتی به دنده‌هات چاقو می‌خوره،
‫اون درد داره.
‫این لعنتی...
‫اصلا هیچی حس نمی‌کنم.
‫هیچی.
‫مُرده.
‫خالی.
‫دیگه چی؟
‫- چی؟ ‫- الان به چی فکر می‌کردی؟
‫به یک خانم زیبا...
‫که به خونه همسایه ما، ‫کوزامانو اومده.
‫تا موقعی که اینجا نیستن، ‫تو خونه‌شون هست.
‫پس یک چیزی حس می‌کنی؟
‫اینقدر مو رو از ماست نکش،
‫چون دیگه از دستت خسته شدم.
‫برعکس شاه میداس،
‫به هر چیزی دست می‌زنم خراب می‌شه.
‫شوهر خوبی واسه زنم نیستم.
‫پدر خوبی واسه بچه‌هام نیستم.
‫دوست خوبی برای دوست‌هام نیستم.
‫هیچی نیستم.
‫اصلا نمی‌دونم چرا اومدم اینجا.
‫کار دیگه‌ای نداشتم انجام بدم.
‫به نظرت اگه یه مدت بری ‫یک جایی استراحت کنی، بهت کمک می‌کنه؟
‫- منظورت لاس وگاسه؟ ‫- نه، اونجا رو نمی‌گم.
‫- جایی که بتونن مراقبت باشن. ‫- مثل بیمارستان؟
‫با اتاق‌های عایق صدا و تنگ‌پوش؟
‫نه. هیچ تنگ‌پوشی در کار نیست.
‫یک مرکز درمانی اقامتی.
‫می‌دونی اگه مردم بفهمن من توی تیمارستانم،
‫بعد زندگیم چه ارزشی پیدا می‌کنه؟
‫زندگیت داره ما رو محدود می‌کنه.
‫یک تفنگ برمی‌دارم و مغزم رو متلاشی می‌کنم.
‫اگه منظورت همینه، به نظرم باید بستری بشی.
‫اوه، جدی؟
‫برو چند نفر رو بردار، ‫بیا جلوی خونه ‌ام و امتحان کن.
‫خیلی‌خب.
‫دوز پروزاک رو به ۶۰ میلی‌گرم افزایش می‌دم.
‫باشه، چرا که نه؟
‫[داروساز]
‫سلام، خودتی؟
‫سلام!
‫ببین کی اینجاست.
‫الان داشتم درباره‌ت حرف می‌زدم. ‫بی‌شوخی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کلاس پیوند لثه تو دانشگاه داشتم.
‫تازه تموم شد.
‫بذار یه سوال ازت بپرسم.
‫این ساندویچ نوشته اسمش «قهرمان» هست.
‫چرا اسم یک ساندویچ رو قهرمان گذاشتن؟
‫- نباید این رو بخوری. ‫- نه؟
‫بیا بریم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- ایزابلا.
‫من تونی‌ام.
‫- تا حالا ایتالیا نرفتی. ‫- نه.
‫چرا نرفتی؟
‫دلت نمی‌خواد بری؟
‫گمونم هیچوقت از جام بلند نشدم.
‫- بی‌ادبیم رو ببخش. ‫- بی‌ادبی؟
‫یک اصطلاحه.
‫پدر و مادرت اهل کجان؟
‫یک دقیقه صبر کن. بهم نگو.
‫- آولینو؟ ‫- از کجا می‌دونستی؟
‫نمی‌دونستم. حدس زدم.
‫شبیه یکی از مردم اونجا می‌مونی.
‫یکی بعد از دلزله اومد... ‫[زلزله]
‫تا اینکه...
‫پِی خونه رو...
‫باید چطوری گفت؟
‫خیلی خوشم اومد گفتی.
‫«دلزله».
‫داری مسخره‌ام می‌کنی.
‫نه.
‫نه، ببخشید.
‫بگو.
‫فوندامنتا. می‌فهمی؟
‫فوندامنتا؟
‫فوندانسیون.
‫آره، فوندانسیون.
‫فوندانسیون ترک خورده بود ‫و اومد سنگش رو تعمیر کرد.
‫بابابزرگ منم سنگ‌تراش بوده.
‫اهل آولینو بود، خودش و داداشش.
‫اگه خونواده‌ات اهل اونجا هستن، ‫باید یک سر به آولینو بزنی.
‫به خاطر زلزله‌های زیاد، ‫چیز زیادی ازش نمونده.
‫ولی از قرن هفدهم،
‫هنوز یک کاخ قشنگ اونجاست.
‫کاخ دلا دوگانا.
‫یک جایی...
‫در گوشه میدون هست،
‫یک کافه.
‫می‌تونی بشینی و تپه‌ها رو ببینی.
‫وقتی فصل بهار باشه،
‫وقتی بوی شکوفه درخت‌های لیمو رو حس کنی.
‫یک کلیسا با ناقوس هم هست.
‫می‌گن وقتی به صدا در میاد،
‫یعنی یک نوزاد...
‫قراره در اون شهر به دنیا بیاد.
‫تونی؟
‫دارو مصرف کردی؟
‫نه.
‫بیشتر در مورد...
‫درس‌های دندون‌پزشکیت بگو.
‫من بیشتر...
‫به تومورهای لثه و بافت ‫نرم دهان علاقه‌مند بودم.
‫جدی؟
‫تومورهای لثه، ها؟
‫وای.
‫بابا، بیا شام.
‫صبر کن، مامان. آنتونی؟
‫- یک جنتلمن چیکار می‌کنه؟ ‫- تو خونه‌ی خودش؟
‫یک دختر جوون آنتونی رو ‫به اولین مهمونی رسمیش دعوت کرده.
‫خب، پس؟
‫خوبه؟
‫ممنون، مرد جوان.
‫خیلی‌خب.
‫تونی!
‫تونی بهت گفته بودم ‫که مادرت برای شام میاد.
‫- سلام، مامان. ‫- خب، ببینین کی تصمیم گرفته پیش ما بیاد.
‫با اون بوی دهنش!
‫می‌دونی، الان به این حرف‌ها ‫احتیاجی ندارم، مامان.
‫چقدر حساسیت نشون می‌دی!
‫مدو، می‌شه یه کم مرغ برداری ‫و ظرف رو دست به دست کنی؟
‫- عمو جون کجاست؟ ‫- گفت حالش زیاد خوب نیست.
‫می‌دونستی پای یک مرغ معمولی، ‫هیچوقت زمین رو لمس نمی‌کنه؟
‫چقدر افتضاح.
‫اگه من جای اون دختر جوون بودم...
‫و تو میومدی من رو به رقص می‌بردی...
‫و اونجوری حرف می‌زدی...
‫یه سیلی تو صورتت می‌زدم!
‫درسته، مامان. ممنون.
‫خب، کل دنیا دیوونه شده.
‫یک زنی تو پنسیلوانیا،
‫به سه‌تا بچه‌ش شلیک کرد ‫و خونه رو به آتیش کشید.
‫شروع شد.
‫چی شده...
‫پسرم لباس حموم تنشه؟ مریضه؟
‫- حالش خوبه. ‫- بابا، افسرده شدی.
‫افسرده؟
‫پدر من با ۱۷ سنت...
‫تو جیبش به این کشور اومد...
‫- و هیچوقت صدای اعتراضش در نیومد. ‫- مامان؟
‫برای چی باید افسرده باشه؟
‫هیچکس اون رو به کارخونه چسب‌سازی نفرستاد...
‫و خونه‌ش رو از زیر پاش نفروخت.
‫مامان، ما توافق کردیم خونه‌ت رو بفروشیم.
‫من برمی‌گردم طبقه بالا.
‫داشتم شوخی می‌کردم!
‫آآآه...
‫گمونم بهتره هیچوقت دهنم رو باز نکنم.
‫وقتی داری گریه می‌کنی، ‫چطور می‌شه شوخی باشه؟
‫یعنی این دیگه واقعا دفعه آخرمه.
‫دیگه هیچوقت به این خونه برنمی‌گردم.
‫چه روزیه! چه بادی میاد، نه؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫هیچی.
‫اون کیه؟
‫دانشجوی دندون‌پزشکی،
‫از ایتالیا اومده.
‫می‌شناسیش؟
‫با هم ناهار خوردیم.
‫ناهار؟
‫ای مردک پست‌فطرت.
‫اصلا یادم نمیاد آخرین بار ‫من رو کِی بُردی شام بیرون،
‫بعد وقت داری اون رو به ناهار ببری؟
‫با ناله کردن‌ها و غر زدن‌هات داری...
‫کل این خونواده رو تو بدبختی غرق می‌کنی...
‫در حالی که من با قاشق ‫بهت غذا می‌دم و می‌شورمت!
‫بعد قیافه یک زن دیگه رو ببینی، ‫همون کافیه که از تخت بیرون بیاری؟
‫مگه من یک احمقم؟
‫اگه یه ذره واسه خودم احترام قائل بودم، ‫دمار از روزگارت در میاوردم.
‫دیشب واسه شام خونه‌شون بودم.
‫نتونستم بیام.
‫بچه‌های بیچاره.
‫الان دیگه اصلا پدری ندارن.
‫باید می‌دیدی چطور سر میز شام اومد.
‫- دلم نمی‌خواد بدونم. ‫- با لباس حموم، اونم ساعت ۷ شب.
‫چه معامله‌ای.
‫همه برای نقل مکان باید بهاش رو بدن.
‫پسرعموم، کیکی، بعد از عمل لوبوتومی،
‫دقیقا شبیه پسرم شده بود.
‫- لیویا. ‫- خالی. مثل یک پوسته.
‫بهتر بود کیکی می‌مرد ‫تا اونجوری زندگی می‌کرد.
‫مادرش همیشه این رو می‌گفت.
‫دیگه درباره‌ش حرف نزن. نمی‌خوام بشنوم.
‫در مورد تونی حرف نزن. انجام شده.
‫آقا تونی، خانم کارملا گفت بهتون بگم...
‫که رفتن برای ای‌جی کت و شلوار بگیرن.
‫از اینجا برو.
‫باشه، آقا.
‫خانم کارملا گفت بهتون یادآوری کنم ‫که امروز وقت ملاقات دارین.
‫چطوری، تونی؟
‫امروز پیک سیکس می‌بری؟
‫نه، امروز فقط یک آب پرتقال ‫و یک فرم شرط‌بندی اسب‌دوانی بده.
‫- چه بادی میاد، نه؟ ‫- آره.
‫بیا.
‫- ممنون. مراقب خودت باش. ‫- باشه.
‫حالا می‌میری، آشغال!
‫اوه، لعنت!
‫بابا! کجاست؟ تو رو خدا حالش خوب باشه!
‫- وقتی زنگ زدن، چیزی نگفتن؟ ‫- نه نگفتن.
‫اوه، خدای من.
‫ببین کی اومده.
‫اوه، تونی، حالت خوبه؟
‫حالش خوبه؟ خدایا، تونی!
‫بابا، گوشت خونی شده! ‫با گوشت چیکار کردن؟
‫دارم بخیه می‌زنم تا خوب بسته بشه.
‫وای، خیلی ترسیده بودیم.
‫واسه یک ماشین مسخره، ‫داشتن می‌کشتنت.
‫گمونم هیچکس بهشون نگفته بود ‫که مصرف بنزینش چقدره.
‫خنده‌دار نیست، بابا.
‫تو چیکارت شده؟
‫چون من زخمی شدم، ‫حرف زدن یادت رفته؟
‫- نه. ‫- فقط ترسیده، همین.
‫دکتر باید کارش رو تموم کنه، خانم.
‫خیلی‌خب. بیاین به دکتر اجازه بدیم ‫کارش رو بکنه.
‫بعدا می‌بینمتون.
‫- بابای بیچاره. ‫- حالش خوب می‌شه.
‫خدایا!
‫نمی‌تونی صبر کنی تا گوشم رو درست کنن؟
‫قبول کن، تونی،
‫یک اینچ اونطرف‌تر خورده بود، الان ‫به جای اینکه با من حرف بزنی، تو کشو بودی.
‫کی با تو حرف می‌زنه؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫مامور هریس داشت می‌رفت.
‫در ازای شهادتی که شوهرتون به ما بده،
‫مصونیت کامل در تحقیقات پیشنهاد می‌دیم.
‫شما و خونواده‌تون رو جابجا می‌کنیم،
‫همه‌تون در امان خواهید بود.
‫هی، با زنم حرف نزن.
‫پس مجبور نیست به زندان بره؟
‫کارملا، از این آشغال بپرس ‫اصلا کیفرخواست صادر شده یا نه.
‫اگه هر دو نفر درک کنین، ‫این مشکل ترور از بین نمی‌ره.
‫بهت گفتم که با زنم حرف نزن!
‫کارملا، می‌شه بیرون منتظر بمونی؟
‫ساکت شو، تونی!
‫ما تنها گزینه‌ای هستیم ‫که واست مونده، تونی.
‫دیگه تو خیابون‌ها واست امن نیست.
‫- این بحث تموم شد. ‫- منظورت چیه امن نیست؟ چی می‌دونی؟
‫اون هیچی نمی‌دونه. ‫می‌خواستن ماشین رو بدزدن!
‫حالا از اینجا برو! ‫داری زنم رو ناراحت می‌کنی!
‫اگه یک وقت نظرت عوض شد.
‫- می‌دونی حق با اونه، تونی. ‫- هیچ اتفاقی نمیفته.
‫از خواب بیدار شو، تونی! ‫دیگه اتفاق افتاده!
‫من سوگند خوردم، کارملا.
‫مگه تو یک بچه تو خونه درختی هستی؟
‫به کسی گفته بودی که ‫من می‌رم ملفی رو می‌بینم؟
‫به خاطر اینکه به دیدن روان‌پزشک می‌ری، ‫می‌خواستن تو رو بکشن؟
‫چی می‌گی؟ می‌خواستن ماشین رو بدزدن!
‫حداقل اونقدر شرافت داشته باش ‫که بهم دروغ نگی.
‫می‌خوای چیکار کنی، کارملا؟
‫می‌خوای بری یوتا؟
‫آقا و خانم مایک اسمیت بشیم؟
‫می‌تونیم عتیقه‌جات سرخ‌پوستی بفروشیم.
‫شاید بتونیم یک مزرعه مار زنگی راه بندازیم.
‫این فرصت ماست که خارج بشیم، تونی.
‫می‌تونیم یک زندگی کاملا جدید شروع کنیم.
‫چندتا مورمن رو واسه شام دعوت کنیم.
‫گوجه‌فرنگی‌های بی‌مزه بخوریم.
‫می‌دونی چیه، تونی؟ ‫می‌خوام بچه‌ها یک پدر داشته باشن.
‫پدر دارن. ایناهاش.
‫من. تونی سوپرانو.
‫با هر چی همراهش میاد.
‫اوه، آشغال!
‫اممم، خوبه.
‫حالا دیگه نمی‌تونم به اون جشن برم.
‫ای خدا، چقدر به فکر خودتی.
‫- عمو سیلویو و عمو پالی اومدن. ‫- سلام، فسقلی.
‫به بابام شلیک کردن.
‫ولی حالش خوبه، مگه نه؟
‫بیشتر از یک تیم سورتمه‌سواری جامائیکایی ‫با تفنگ اسباب‌بازی لازمه تا جلوش رو بگیرن.
‫- الان کجاست؟ ‫- پیش مامان.
‫خیلی‌خب.
‫یه جورایی عجیب به نظر میومدن.
‫فکر نکنم ماشین دزدی بوده باشه.
‫امروز در مونتکلیر، آنتونی سوپرانو...
‫که گفته می‌شود رده فرمانده...
‫یا بالاتر در مافیای شمال نیوجرسی را دارد،
‫در حادثه‌ای که خودش می‌گوید تلاش ‫برای سرقت خودرو بوده، مجروح شد.
‫ولی منابعی در اف‌بی‌آی می‌گویند،
‫یک ترور مافیایی ناکام بوده است.
‫سوپرانو با جراحات جزئی، ‫جان سالم به در برد...
‫و به بیمارستانی نامعلوم منتقل شد.
‫هرچند یکی از مهاجمان، ‫ویلیام پتیت کلی‌بورن...
‫در جریان حمله کشته شد.
‫حالا ادامه اخبار...
‫این حقیقت داره؟
‫چرا؟ فکر می‌کنی از خودشون در آوردن؟
‫ولی...
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫نمی‌دونم. اصلا نمی‌دونم.
‫حس می‌کنم انگار تو فضا معلقم.
‫دنبال این می‌گرده که ‫کی این بلا رو سرش آورده.
‫آنتونی؟ معلومه می‌گرده!
‫لیویا، می‌فهمی اینجا چه خبر شده؟
‫پسرم تیر خورده و فرار کرده!
‫الان چیکار کنیم؟
‫آخه الان چه غلطی بکنیم، لیویا؟
‫- به دیدنش می‌ریم. ‫- تونی؟
‫معلومه!
‫اون تنها پسر منه.
‫ممنون، عزیزم.
‫- اینجا یه کم فلفل می‌خوایم، مگه نه؟ ‫- من میارم، بابا.
‫مگه نباید بری تکلیف‌هات رو انجام بدی؟
‫نمی‌تونم کمک بکنم؟
‫چه اتفاق مزخرفی، ها؟
‫تونی! خدای من!
‫این چه کلاهیه؟
‫من کنار ساحل در تامز ریور، ‫روی قایق دنی نجاریان بودم.
‫دوتا تیرانداز و تفنگ این آقا ‫هم زیر صندلی بود.
‫- باورت می‌شه چیکار کرد؟ ‫- مثل دوتا دختر دست و پا چلفتی بودن، همین.
‫- فهمیدیم کی بودن؟ ‫- اونی که زنده موند، با تاروس فرار کرد.
‫- تاروس؟ ‫- آره.
‫کاکاسیاه‌ها سوار مدل جدید تاروس شدن.
‫با مشخصات همیشگی، همخوانی نداره.
‫- ای آشغال‌ها! ‫- چیه؟
‫همونایی بودن که سر دکه ‫روزنامه‌فروشی باهاشون بحث کردم.
‫- اونجا بودی؟ ‫- دیروز نبودم، روز قبلش.
‫دکه روزنامه‌فروشی؟
‫همونی که تو مونتکلیره؟
‫آره، من همون اطراف بودم.
‫اونجا چیکار می‌کردی؟
‫- مادرم رو دکتر بردم. ‫- اوه.
‫هی، اینجا بذار، عزیزم.
‫ممنون.
‫کارملا، این شوهرت رو که می‌بینی،
‫ما خیلی دوستش داریم.
‫- بهترینه. ‫- بس کن.
‫مثل بابام می‌مونه.
‫فقط حواستون باشه ‫هیچ بلایی سرش نیاد.
‫من باز می‌کنم.
‫برو.
‫با کمال احترام، تونی...
‫حتما کار عموت بوده، مگه نه؟
‫خب، چرا الان؟
‫شاید فهمیده.
‫چی رو فهمیده؟
‫اینکه یک آدم بی‌مصرفه، نه رئیس.
‫اینکه تو کارها رو پشت سرش اداره می‌کنی.
‫آنتونی!
‫عمو جون!
‫بلند نشو. شنیدم زانوت به فنا رفته.
‫نگران نباش، حالم خوبه.
‫- گوشت از شکل افتاده. ‫- چیزی نیست.
‫سلام.
‫مایکی و گروهم رو فرستادن برن...
‫از همه اطلاعات بگیرن ‫تا بفهمن کار کی بوده.
‫وقتی کارمون باهاشون تموم بشه،
‫آرزو می‌کنن هیچوقت به دنیا نمیومدن.
‫تونی.
‫ببینین کی اومده.
‫پدر اینتینتولا!
‫به عنوان یک دوست اومدم.
‫- حالت چطوره، تونی؟ ‫- خوبم.
‫اگه بخوای خصوصی حرف بزنی،
‫می‌تونیم زانو بزنیم و دعا کنیم...
‫الان نه.
‫چطوره بری یک ساندویچ برداری ‫و بعدا حرف می‌زنیم.
‫یعنی... همینجا می‌خوابی، نه؟
‫اممم، کسی چیزی نمی‌خواد؟
‫- شاید یک نوشیدنی دیگه؟ ‫- من میارم.
‫اگه چیز قوی داری، من می‌خوام.
‫واسه اونم یکی می‌خرم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫من چیزی نمی‌خوام.
‫از اون گوش می‌تونه بشنوه؟
‫مامان، بشین. خیلی‌خب.
‫یک چیزی بخور.
‫یه کم می‌خواین؟
‫لعنت، فکر می‌کردم کار اونه.
‫بعد اومده با عینک اینجا نشسته.
‫مامان، کاپوکولو نخور. همش چربیه.
‫کاپوکولو؟ بیار اینجا ببینم!
‫بذار اینجا.
‫اون کیه؟
‫کی؟
‫اون دختر.
‫کی؟ مدو؟
‫اون کیه؟ تازه‌وارد؟
‫اون نوه‌ی توئه. مدو؟
‫باشه، بی‌قرار نباش.
‫من مادرتم!
‫مامان‌بزرگ، شنیدی؟
‫بابا با دوتا سیاه‌پوست جنگید. ‫یکی‌شون تیر خورد.
‫آنتونی، ساعت چنده؟ ‫چرا واسه رقص لباس نپوشیدی؟
‫- نمی‌تونم برم. ‫- چرا؟
‫نمی‌خواین اینجا بمونم؟
‫بعد دوشیزه آینده نیوجرسی رو ناامید کنی؟ ‫برو ببینم!
‫مامان قرار بود رانندگی کنه. ‫ولی الان نمی‌تونه، نه؟
‫تو باید بری.
‫باید یه چیزی رو بدونم.
‫حقیقت رو می‌خوام بشنوم.
‫در مورد خودم و خودت به کسی چیزی گفتی؟
‫شاید پیش خونواده‌ام اشاره کرده باشم...
‫یک بیمار داشتم که به خاطر چیزهایی...
‫که تو اخبار می‌شنیدیم، ‫به دردسر افتاده بود.
‫هیچوقت به اسم یا...
‫جزئیات خاص دیگه‌ای اشاره نکردم...
‫که بتونه تعیین کنه تو اون شخص هستی.
‫مال پسرمه.
‫خونواده‌ات می‌دونه؟
‫مادرم یه اشاراتی کرد.
‫ولی نمی‌دونم از کجا فهمیده.
‫حتی اگه فهمیده باشه...
‫اصلا سراغ حرف زدن در مورد اون پیرزن نرو.
‫باید تو خونه‌ام می‌دیدیش.
‫بعد از اتفاقی که افتاد، ‫عقلش رو از دست داده بود.
‫خودت با این قضیه چطور کنار میای؟
‫راستش رو بخوای، ‫حس خیلی خوبی دارم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خب، خوبه.
‫همون شوک به سیستم که می‌گفتی.
‫سمت آدم تیر شلیک کنن.
‫یک هل خوب داد که راه بیفتم.
‫می‌دونی، وقتی افسرده بودم...
‫گفتم نمی‌خوام زنده بمونم.
‫خب، باید یه چیزی بهت بگم.
‫دلم نمی‌خواست بمیرم.
‫تک تک ذرات وجودم داشت ‫برای زنده موندن می‌جنگید.
‫با اون دختر همسایه، ناهار خوردم.
‫واقعا؟
‫ایزابلا.
‫داشت در مورد...
‫آولینو واسم می‌گفت، ‫جایی که خونواده‌ام اهل اونجاست.
‫به نظر جای خوبی میاد.
‫بگذریم، داشت حرف می‌زد...
‫و بعد یهویی...
‫به یک جای دیگه رفتیم، انگار...
‫تو خیال خودم.
‫نمی‌دونم، به گذشته برگشتیم،
‫به سال ۱۹۰۷ یا همچین چیزی.
‫بعد تو یک اتاقی بودیم،
‫من و اون.
‫بعد یک نوزاد رو بغل کرده بود.
‫می‌دونی؟ داشت ازش مراقبت می‌کرد.
‫انگار داشت بهش زمزمه می‌کرد،
‫«چیزی نیست، کوچولو.
‫گریه نکن.
‫درست می‌شه.
‫دوستت دارم».
‫اون نوزاد اسمی هم داشت؟
‫آنتونیو صداش زد.
‫آنتونی، اون خیال...
‫اون بچه کوچولو، خودتی.
‫ایزابلا هم از تو مراقبت می‌کرد.
‫ای بابا.
‫فکر نمی‌کنین این زیاده‌رویه؟
‫می‌شه یه کم از اون نوشیدنی بهمون بدین؟
‫لیویا.
‫در زدن بلد نیستی؟
‫ممکن بود لباس تنم نباشه!
‫معلوم هست چه خبره؟
‫ببین دمپایی من اونجا نیست.
‫گور بابای دمپاییت!
‫از این طرز حرف زدن خوشم نمیاد!
‫اون مزخرف دیروز چی بود؟
‫حتی نوه خودت رو نمی‌شناسی؟
‫من...
‫این چند وقت فراموشی بهم دست می‌ده.
‫تو هم می‌فهمی...
‫که کم کم واست اتفاق میفته.
‫چه زمان‌بندی خوبی،
‫درست بعد از اینکه خواستن پسرت رو بکشن!
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی!
‫سلام، کوز!
‫کوز!
‫برمودا چطور بود؟
‫جینی با موتورسیکلت تصادف کرد. ‫مچ پاش خیلی آسیب دید.
‫- اوه، جدی؟ متاسفم. ‫- ممنون.
‫خب، دانشجوی دندونپزشکیت کجاست؟
‫چی؟
‫ایزابلا.
‫چند روزه ندیدمش.
‫بی‌خیال، مهمون خونه،
‫ایزابلا، موهای سیاه، زیبا.
‫نمی‌دونی از چی حرف می‌زنم، نه؟
‫تونی، اصلا نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫یک دختر ایتالیایی اینجا نبود ‫که درس می‌خوند؟
‫ما به اسکیپی پالومبو، همسایه آخر ‫خیابون گفتیم بیاد از سگ‌مون مراقبت کنه.
‫ولش کن.
‫فراموش کن. شوخی بود.
‫- بعدا باهات حرف می‌زنم. ‫- باشه.
‫درباره‌ش مطمئنی؟
‫سر به سرم نمی‌ذاری؟
‫مگه من احمقم؟
‫معلومه مطمئنم!
‫- تو هیچوقت... ‫- نه!
‫به نظرم به اندازه کافی دیگه ‫درباره‌ش حرف زدم.
‫هیچوقت تهدید نکردم که ‫دمار از روزگارت در بیارم.
‫- الو؟ ‫- آره، بیمارت هستم.
‫همونی که اخیرا درگیر اخبار شده؟
‫- باید باهات حرف بزنم. ‫- چی شده؟
‫ایزابلایی در کار نبود.
‫چی؟
‫ایزابلایی در کار نبود.
‫الان با کوزامانو حرف زدم...
‫تازه از برمودا برگشته.
‫ازش پرسیدم «دانشجوی دندونپزشکیت کجاست؟»
‫جوری بهم نگاه کرد انگار یک خل و چلم.
‫ولی گفتی همسرت اون رو دیده، ‫گفتی با هم سرش بحث کردین.
‫آره، درباره‌ش از زنم پرسیدم.
‫- خب؟ ‫- فکر می‌کنی اون موقع عصبانی بود؟
‫باید الان ببینیش که گفتم ‫کلش وهم و خیال بود.
‫مصرف لیتیوم رو قطع کن.
‫از قبل ریختم تو توالت.
‫حتی اگه به خاطر دارو بود،
‫این وهم و خیال یک معنایی داره.
‫می‌دونی، موضوع...
‫مادر و بچه.
‫مدونا. ‫[مریم مقدس]
‫ببخشید، تو این خانم رو ندیدی.
‫اصلا با ایزابلا حرف‌های عاطفی زدی ‫یا بهش ابزار علاقه کردی؟
‫- نه. ‫- چرا؟
‫گفتی خیلی خوشگل و خوشتیپ بود.
‫یک سوال دیگه،
‫چرا الان؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- چرا الان...
‫به خیال‌پردازی در مورد یک زن ‫دوست‌داشتنی و دلسوز، احتیاج پیدا کردی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- به نظرم باید بیای اینجا...
‫تا بتونیم رو در رو حرف بزنیم.
‫الان نمی‌تونم بیام.
‫می‌دونی، مادرت همیشه در مورد...
‫- کودک‌کشی حرف می‌زنه. ‫- آره.
‫یک وضعیت ناراحت‌کننده در دنیاست.
‫هنوز حالت خوبه؟
‫راستش حالم خیلی خوبه.
‫وقتی بفهمم کی به من شلیک کرد، ‫حالم بهتر هم می‌شه.
‫«ترجمه از خشایار»