‫بهتر بود زنگ می‌زدی برندن.
‫اذیت نکن.
‫آهای، با شمام! آره، با شمام! ‫چیکار می‌کنین؟
‫این کامیون رو دم جاده پیدا کردیم.
‫گمون کنم یه مشت بچه ‫جلوش رو گرفته بودن. نمی‌دونم.
‫احتمالا مشکل حمل‌ونقل پیش اومده بود. ‫بهتره یه نگاهی بندازین.
‫اینجا چه خبره؟ ‫عه، همون کامیونه.
‫همونی که تو نیوآرک دزدیده بودن؟
‫آهای، اون کامیون دست شما ‫چیکار می‌کنه عوضی‌ها؟
‫هدیه تونی سوپرانوئه.
‫بریم پلیس خبر کنیم. ‫همون آشغال‌ها هکتور رو کشته بودن.
‫باورم نمی‌شه. احتمالا بهترین بار ‫کل سالم رو پس دادیم.
‫ببین چی می‌گم عوضی.
‫عمو جونیور چون اون کامیون رو دزدیدی، ‫کلی تونی رو اذیت کرده.
‫شانس آوردی تونی کامیونه رو ‫تو حلقت فرو نکرد.
‫کاملی دیگه چی گفت؟
‫چیز خاصی نگفت.
‫یه سری از اجناس کامیون کم شده بود،
‫ولی حالا که پسش دادن، ‫اصلا براش مهم نبود.
‫بعدش گفت از تونی تشکر کنیم...
‫و اگه تونی کاری داشت، ‫بهتره باهاش تماس بگیره.
‫تونی؟
‫اون معتادهای عوضی واسه تونی کار می‌کنن.
‫اون‌ها کامیون کاملی رو دزدیدن.
‫من پسش دادم، ‫اون‌وقت کاملی از تونی تشکر می‌کنه؟
‫خب، به نظر باید همون لحظه ‫که کریستوفر مولتیسانتی...
‫این مشکلات رو ایجاد کرد، ‫حلشون می‌کردی.
‫باید خیلی واضح و روشن می‌گفتی: ‫«اگه جونیور سوپرانو رو اذیت کنین...»
‫آروم باش. ‫ما که وسترن نمی‌سازیم.
‫امان از دست خانواده.
‫واسه بچه‌اش یه تخته موج‌سواری ‫چهارصد دلاری کادوی تولد خریده بودم.
‫آقای سوپرانو؟
‫حالت چطوره؟
‫اون عکسه که بیرون زدی واسه اذیت کردنه؟
‫کدومشون؟
‫همون طویله.
‫با اون درخت پیری ‫که درونش گندیده.
‫اون عکس رو همین‌جوری خریده بودم.
‫یادمه از یه نمایشگاه کوچولو ‫تو پراوینستاون خریده بودمش.
‫اون عکس رو با هدف روان‌شناختی کشیدن.
‫عین همون آزمون فلانه.
‫همون آزمون کورشاک.
‫به نظرتون می‌خوام اذیتتون کنم؟
‫- نه بابا. ‫- برداشتتون از اون عکس چیه؟
‫انگار می‌خوان بگن: «سلام عوضی، ‫ما هاروارد درس خوندیم، حالا نظرت...»
‫«راجع‌به این طویله افسرده‌کننده ‫و درخت گندیده‌ای که اینجا گذاشتیم چیه؟»
‫به نظرتون افسرده‌کننده و ترسناکه؟
‫به نظر من نیست.
‫ولی این خصوصیات رو داره.
‫اوضاع چطوره؟
‫خوبه.
‫هفته خیلی خوبی داشتم.
‫یکی از دوستانم بیمارستانه.
‫اصلا اتفاق خوش‌آیندی نیست، ولی...
‫به جز اون، هفته خوبی داشتم.
‫- واسه چی بیمارستانه؟ ‫- اولش خیال می‌کردن زخم گوارشیه.
‫بعدش چندتا تشخیص دیگه دادن.
‫- نگرانشین؟ ‫- نگران جکی؟
‫جکی اون‌قدر سرسخته که اون سرطان ‫ازش می‌ترسه و فرار می‌کنه.
‫دوستتون سرطان داره؟
‫جکی، می‌خوای وقتی بهت تزریق کردن، ‫حواسمون باشه...
‫که تو رگت هوا نره ‫یا چرت می‌گن؟
‫منظورت چیه؟
‫اینجا بیمارستان خوبیه عزیز دلم. ‫اصلا چنین بلایی سرت نمیاد.
‫اگه هوا تزریق بشه به کشتنت می‌ده. ‫می‌دونی دیگه چی...؟
‫عه!
‫می‌دونی دیگه کی سرطان داره؟
‫تامی دی‌پالما.
‫وضع اون خیلی از تو بدتره. ‫داره مغزش رو می‌خوره.
‫سلام، هنوز کسی بچه‌دار نشده؟
‫سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫تو چطوری؟
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫هش، چطوری؟ ‫از دیدنت خوشحالم.
‫- چطوری؟ ‫- مرسی که اومدی.
‫- جکی، خیلی ردیفی رفیق. ‫- سلام.
‫بیا رو، واسه توئه.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫سلام. چطوری؟
‫سلام مایکی، خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫دوباره لباس مردونه پوشیدی.
‫راستی، بهتره یه کپسول آتش‌نشانی بردارم.
‫شنیدم رستوران دوستت یهو آتش گرفت.
‫من دارم می‌رم کافه‌تریا عزیزم. ‫می‌خوای چیزی برات بیارم؟
‫یه بشقاب استیک براکیول بیار.
‫- اینجا نوشیدنی ندارن؟ ‫- وای، کاش داشتن.
‫- فعلا. باید به چندتا کار برسم. ‫- باشه.
‫- سلامم رو به جونیور برسون. ‫- حتما.
‫آهای.
‫به عموم بگو کامیونه رو پس فرستادم. ‫حالا اون ترشی‌ای که بهم بدهکاره رو بده.
‫حتما.
‫خدا رو شکر که رفت.
‫آدم خوبیه، ‫ولی عین فرشته مرگ می‌مونه.
‫انگار همه سرطانی‌ها رو می‌شناسه ‫و مشتاقه برام تعریف کنه.
‫ببین جکی، ممکنه گزینه احتمالی ‫درمان‌های نوین باشی.
‫این درمان با سلول‌های بنیادی...
‫پالی، مگه گوش نمی‌دی؟ ‫دیگه نمی‌خواد از سرطان حرف بزنیم.
‫برو بابا!
‫از من بشنو، خوش به حالت . ‫می‌بینی من چی می‌کشم؟
‫یهودی‌ها، یهودی‌ها، درسته. ‫می‌دونستم یه چیزی شده.
‫تونی، اون تایتلمن رو می‌شناسی؟
‫کلی ملک داره. متل جلوی کافه مال اونه.
‫همون یهودیه که لباس مشکی می‌پوشه ‫و موهاش فره.
‫اون‌ها حسیدی‌ان.
‫«حسیدی» باشن، ‫ولی من بهشون حسودیم نمی‌شه.
‫- این تایتلمن چی می‌خواد؟ ‫- می‌خواد دخترش طلاق بگیره.
‫منظورت چیه؟
‫داماد تایتلمن به طلاق ‫دختر تایتلمن رضایت نمی‌ده،
‫مگه این که تایتلمن پنجاه درصد ‫متلش رو بهش بده.
‫بهش می‌گن غرامت. ‫این‌جوری می‌گن.
‫چرا نمی‌زنه راحت...؟
‫تو دینشون ممنوعه.
‫تو از این ماجرا خبر داری؟
‫فرار کن. از من بشنو. به نفعته ‫با این‌ها کاری نداشته باشی.
‫گفت اگه بتونیم این غرامت رو براش بگیریم، ‫به ما ۲۵ هزار دلار می‌رسه.
‫راستش، یهودی‌ها یه ضرب‌المثل قدیمی دارن:
‫«وقتی یکی طلاق بگیره، ‫حتی محراب هم گریه می‌کنه.»
‫خیلی‌خب، بسه دیگه.
‫ببینین، من دارم خسته می‌شم.
‫بچه‌ها، بیاین، بریم قهوه بخوریم.
‫- فعلا جکی. مواظب خودت باش. ‫- باشه.
‫- خداحافظ جکی. ‫- خداحافظ.
‫به‌خاطر زودتر خوندن مدو سوپرانو ‫خراب شد.
‫خانم ماریس، درس خوندن ‫واسه امتحان اس‌ای‌تی...
‫خیلی خسته‌مون کرده. ‫تا بعد از دو بیدار بودیم.
‫- تو وکیلشی؟ ‫- نه.
‫البته، دلیل این که امتحان اس‌ای‌تی ‫تو همون هفته تمرینات ماست...
‫- تو یه روزه. ‫- چی؟
‫- آره. ‫- دقیقا.
‫- آره. ‫- تو یه روزه.
‫اگه از گروه سرود اخراج بشیم،
‫بهترین فعالیت فوق‌برنامه‌مون رو ‫از دست می‌دیم.
‫اون‌جوری از برکلی خبری نیست. ‫مجبوریم بریم دانشگاه ایالتی گلسبورو.
‫خیلی مشتاقم فاصله‌ام با تونی و کارملا ‫به اندازه کل آمریکای شمالی بشه.
‫نیو جرسی خیلی بده.
‫خیلی دلم می‌خواد دانشجوی برکلی بشم.
‫کلا دیگه از شرق کشور خوشم نمیاد.
‫پس تا بعد از امتحان اس‌ای‌تی نمی‌خوابیم.
‫به‌هم‌ریختگی رو ببخش. ‫انتظار مهمون نداشتم.
‫طاقت نداشتم. ‫باید خونه جدیدتون رو می‌دیدم.
‫- پادشاه آرتور کجاست؟ ‫- طبقه پایینه. مشغول لوله‌کشیه.
‫- اینجاست؟ ‫- آره.
‫وای، اینجا خیلی نقلیه، خوشم میاد.
‫به محله‌مون خوش اومدی.
‫خب، حداقل تو یه بخش تحصیلی‌ایم.
‫کارم، این کارها لازم نبود.
‫آخه ما دیگه عین سابق ‫با هم رفت و آمد نداریم...
‫می‌خوام این وضع عوض بشه.
‫- یعنی آرتی بوکو اینجاست؟ ‫- سلام ناخدا!
‫اینجا قشنگه.
‫یه‌کم کار می‌خواد، ‫ولی ردیفش می‌کنیم.
‫باید تا بیمه رستوران بهت برسه ‫یه‌کم پول داشته باشی...
‫هه... بیمه!
‫انتخاب رئیس‌جمهور ایتالیایی زودتر ‫از رسیدن پول بیمه من رخ می‌ده.
‫چی می‌گی؟ ‫خیال می‌کردم حل شده.
‫من هم همین‌طور. دوباره دارن ‫بابت آتش‌افروزی بازرسی می‌کنن.
‫چی خیال کردن؟ خیال کردن خلافکاری؟ ‫تو که صاف و ساده‌ای.
‫اصلا منطقی نیست. آخه کیه که بخواد ‫یه رستوران کاملا خوب رو آتش بزنه؟
‫احمقانه است.
‫جنون‌آمیزه.
‫- متأسفم آرتی. ‫- زندگی پیش می‌ره، مگه نه؟
‫همیشه می‌تونم لوله‌کشی کنم، مگه نه؟
‫فقط باید یه مسئله رو بفهمی: ‫بدبختی بدبختی میاره.
‫آره، درسته. بیا، بیا تو آشپزخونه. ‫یه نوشیدنی مهمونت می‌کنم.
‫[سوسیس ایتالیایی] ‫[قصابی]
‫- سلام آقای سوپرانو. ‫- سلام آقای تایتلمن.
‫- خوش‌وقتم. ‫- بفرمایین بشینین.
‫- ممنون. ‫- سیلویو رو که می‌شناسین.
‫سلام آقا.
‫- ایشون پالیه. ‫- پالی هستم.
‫چطورین؟
‫ایشون پسرمه.
‫اسم نداره؟
‫وای، ببخشید. اسمش هیلله.
‫ماجرای دخترم و شوهرش رو می‌دونین؟
‫آره، می‌دونه.
‫شما دختر دارین آقای سوپرانو؟
‫آره. تونی صدام کن.
‫اگه شوهر دخترت اذیتش می‌کرد، ‫چیکار می‌کردی؟
‫باهاش صحبت می‌کردم.
‫آره، با چکش صحبت می‌کرد.
‫گمون کنم خشمم رو درک کنی.
‫نه تنها دخترم رو اذیت می‌کنه، ‫بلکه قوانین ازدواجمون رو مسخره کرده.
‫ببین، بیا از همین اول ‫همدیگه رو درک کنیم، خب؟
‫من تو کار مدیریت پسماندم.
‫فقط چون رفیق سیلویوئم ‫و تو هم رفیق سیلویویی، اومدم اینجا.
‫احتمالا بتونم تو حل این مشکلت کمکت کنم.
‫اگه بتونم کمک کنم، خوشحال می‌شم.
‫هه!
‫تو چه مرگته هیل؟
‫ساکت باش.
‫همیشه باید متحد جلوه کنیم.
‫بذار وقتی رسیدی خونه...
‫انتقاداتت رو بیان کن.
‫لطفا بفرمایین.
‫شنیدم می‌خواد پنجاه درصد متل‌هات رو ‫ازت بگیره،
‫درست شنیدم؟
‫درسته.
‫شرخرهایی که این شوهرها رو ‫گوشمالی می‌دادن تا طلاق بدن...
‫به دستور دادستانی از کار بیکار شدن.
‫خیلی‌خب، ۲۵%. ‫اون پنجاه درصد می‌خواد، ما ۲۵% می‌گیریم.
‫متوجه نمی‌شم.
‫چون با تو حرف نمی‌زنم.
‫داری یه گولم درست می‌کنی.
‫هیولایی می‌سازی ‫که کثافت‌کاریت رو انجام بده.
‫عین همون ربی تو اون داستان می‌مونه.
‫نابودت می‌کنه.
‫اگه خواسته‌ام رو برآورده کنی، ‫قبوله آقای سوپرانو.
‫ردیفه.
‫اگه بذاری تو متلمون شریک بشن، ‫اصلا نمی‌تونی بیرونشون کنی.
‫تجارت خوبیه، مگه نه؟
‫خولیو، می‌خوام قبل از ناهار ‫انبار رخت‌خواب رو بررسی کنی.
‫- ردیفه؟ ‫- چشم، چشم.
‫نیم‌ساعته ردیفش کن، ‫لطفا نوشیدنی نیار.
‫بله، امری داشتین؟
‫بستگی داره. آریل تویی؟
‫باز هم بستگی داره. ‫شما شرخرین؟
‫مگه اینجا کتسکیله؟ ‫طرف عین شکی گرینه.
‫بیا راجع به پدرزنت صحبت کنیم.
‫شرمنده. اینجا نیست.
‫خودمون می‌دونیم اینجا نیست.
‫ولی می‌خوایم راجع به خودش و خودت ‫باهات صحبت کنیم.
‫راجع به مشکلتون.
‫ببینین، من شما رو نمی‌شناسم،
‫ولی مشکل احتمالی من با پدرزنم ‫به شما هیچ ربطی نداره.
‫پس برین بیرون.
‫نه، نه، ببین. ‫شلومو از دوستان منه.
‫بابتش پز می‌دی؟
‫امان از دستش...
‫ببینین، امکان نداره شما ‫شرایطمون رو درک کنین.
‫شلومو می‌خواد همه‌چی تحت نظرش باشه ‫و خیلی جاهل و متکبره.
‫ببینین، من از بچگی می‌شناسمش. ‫من اینجا رو ساختم.
‫از تبلیغات گرفته تا تحویل ‫ماشین‌های اجاره‌ای...
‫تا صبحانه کاری.
‫کار خودم بودم، نه اون.
‫من واسه اینجا کلی عرق ریختم ‫و بهم مدیونه.
‫قصد دارم حق خودم رو بگیرم.
‫پس لطفا بیشتر آبروی خودتون رو نبرین. ‫تشریف ببرین.
‫آبروی من که نرفته. ‫آبروی تو رفته؟
‫ببین چی می‌گم آشغال عوضی.
‫هرچی شلومو می‌خواد قبول می‌کنی ‫و این پنجاه درصد رو بی‌خیال می‌شی.
‫هیچی بهت نمی‌رسه. هیچی. ‫فهمیدی چی گفتم؟ هیچی!
‫برو بابا!
‫توهین کرد. ‫توهین کرد پالی.
‫به زبون خودشون یعنی «هیچی.»
‫به درک. ‫«هیچی» به زبون من این‌جوریه.
‫این‌جوری چطوره؟
‫- می‌دونی چی شده؟ ‫- احتمالا نمی‌دونم.
‫مراسم خیریه بیمارستان اطفال رو یادته؟
‫آرتی و شارمین رو واسه کیترینگش ‫استخدام می‌کنم.
‫امان از دست تو و خیریه.
‫از کی تا حالا در خونه‌مون رو ‫به روی غریبه‌ها باز می‌کنیم؟
‫آها، درست می‌گی. ‫بیا برگردیم ایتالیا.
‫عین اجدادمون تو یه روستای کوهستانی ‫زندگی می‌کنیم، دورش دیوار می‌کشیم...
‫و رو هر مسافری که بیاد دم دروازه‌مون ‫روغن داغ می‌ریزیم.
‫بی‌خیال دیگه!
‫شارمین بیچاره. سعی کردم ‫از اون خونه تعریف کنم.
‫خیلی هم بد نیست. فقط یه‌کم کار داره، ‫همین و بس.
‫اون دوتا خیلی بدبخت شدن. ‫آتش‌سوزی هم شد.
‫کاش بیمه زودتر کارش رو بکنه.
‫- به نظرت ممکنه آتش‌افروزی بوده باشه؟ ‫- واسه تو چه فرقی می‌کنه؟
‫آهای!
‫باورم نمی‌شه واسه ما هم نگرفتین.
‫آره، گوشی رو بده مت.
‫وایستا.
‫اینجا چه خبره؟ ‫می‌خواین گوش درونیتون رو خراب کنین؟
‫داریم درس می‌خونیم.
‫این امتحان‌های تمرینی خیلی سختن.
‫والدینت می‌دونن این وقت شب اینجایی خانم؟
‫- براشون مهم نیست. ‫- شب اینجا می‌مونه.
‫می‌شه لطفا هانتر شب اینجا بمونه؟
‫پس بگیرین بخوابین دیگه. ‫وقت درس خوندن تمومه.
‫هنوز شش فصل دیگه مونده.
‫پس می‌شه لطفا صداش رو ‫یه مقدار کم کنین؟ به‌خاطر شوهرم می‌گم.
‫مت، باهاتون شوخی ندارم.
‫اگه نتونیم شیشه جور کنیم، ‫کارمون تمومه.
‫با این بودجه، می‌تونیم واسه خوراکی‌ها ‫سه سالن‌دار بیاریم،
‫واسه نوشیدنی هم دوتا.
‫خیلی سخته. ‫این مهمونی خیلی ذهنم رو درگیر کرده.
‫بیمارستان اطفال کار خیر خوبیه.
‫وای نه!
‫اونا!
‫همه‌جای ویترین جای انگشته. ‫می‌خوام اینجا برق بزنه.
‫معمولا خیلی خوبه. ‫اهل لهستانه.
‫لطفا سوار ماشین شین آقا.
‫انگار اگه دوربین نبود، باز هم پلیسه ‫طرف رو «آقا» خطاب می‌کرد.
‫ما ارتباط برقرار کردیم...
‫من که این یکی رو دیدم.
‫پس به تونی زنگ بزن ‫تا به جونیور زنگ بزنه...
‫و ببینیم اجازه داریم ‫کانال رو عوض کنیم یا نه.
‫می‌شه باز کنی عزیز دلم؟
‫چشم. فقط منم که اینجا کار می‌کنم.
‫آره، سالن‌دار رستورانی. ‫کار خیلی سختیه.
‫دختردایی کوچکته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چه خبر؟ ‫- چطوری؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- سلام به روی ماهت.
‫هانتر، چیکار می‌کنی؟
‫بهش توجه نکنین. ‫مغزش سوخته.
‫نوشابه می‌خورین؟
‫- نوشیدنی دیگه‌ای ندارین؟ ‫- باشه، حتما.
‫شوخی کردم. اگه نوشابه دارین، ‫ممنون می‌شم.
‫خب، چی می‌خوای مدو؟
‫گمون کنم از من یه چیزی می‌خواد.
‫مگه به خواب ببینی برندن.
‫خب، اگه چیزی نمی‌خوای، ‫چیکار داری؟
‫جنس می‌خوام.
‫بفرما.
‫منظورت از «جنس» چیه؟
‫جنس دیگه. یه‌کم شیشه می‌خوایم.
‫پول دارین؟
‫- خفه شو! هیچی بهشون نمی‌دی. ‫- چرا نده؟
‫اولا، پدرت یه گلوله تو سرم خالی می‌کنه.
‫اصلا از کی تا حالا شیشه می‌کشی؟
‫نمی‌کشه. ‫من واسه درس خوندن لازم دارم.
‫باشه، حتما. هانتر لازم داره.
‫بی‌خیال بابا. اصلا راه نداره.
‫چیه؟
‫فقط دنبال جلب توجه هانتر.
‫قبوله. فقط خواستم قبل از این که بریم ‫خیابون جفرسون، ازت بپرسم.
‫اون عوضی‌ها جیبتون رو می‌زنن، ‫کتکتون می‌زنن و می‌اندازنتون گوشه خیابون.
‫نمی‌دونم چرا ازش خوشت میاد.
‫واسه پوله. خودت چی خیال کردی؟
‫برو بابا.
‫- فعلا کریستوفر. ‫- خودم پول دارم.
‫من چی؟ ‫کسی با من خداحافظی نمی‌کنه؟
‫خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ بچه‌ها.
‫نباید بذاری بره خیابون جفرسون. ‫بهش جنس خراب می‌فروشن.
‫واقعا نمی‌ره اونجا. فقط می‌خواد قانعم کنه ‫بهش شیشه بدم.
‫حالا که این همه جنس خراب پخش شده، ‫بهتر نیست از خودت بگیره؟
‫با نزدیک شدن فصل بارانی، ‫خورد و خوراک جوجه‌ها عوض می‌شه.
‫باز هم داری مستند حیات وحش می‌بینی؟
‫سلام.
‫چرا این‌قدر دیروقت اومدی اینجا؟
‫پای پسرم رفت روی میخ. ‫باید آمپول می‌زد.
‫واقعا؟ کجاست؟
‫با کارملا تو اورژانسه.
‫خب، جریان اون یهودیه و متلش چی شد؟
‫باهاش صحبت کردن، ‫قبول نکرد.
‫بعدا باز صحبت می‌کنن.
‫از دوستان خودمه، تو کافه کار می‌کنه. ‫دختر خوبیه.
‫من بعدش رفتم پیششون. ‫یه‌کم نوشیدنی خوردیم.
‫لطف کردین که دل دوستتون رو شاد کردین.
‫آره.
‫[دانشگاه تافتس]
‫«دانشکده پزشکی تافتس.»
‫اوهوم؟
‫تو دکتری.
‫نظرت راجع به جکی چیه؟
‫باید اطلاعات بیشتری ‫از بیماریش داشته باشم.
‫من که بیماریش رو بهت گفتم. ‫سرطان داره.
‫چه نوع سرطانی داره؟
‫تو روده‌هاشه.
‫یه غده داشت که در آوردنش.
‫ولی دوباره رشد کرده.
‫ولی گفتین ممکنه بره خونه. ‫عملش نمی‌کنن؟
‫کنار یه عضو حیاتیه.
‫- که این‌طور. ‫- که این‌طور؟
‫این‌طور که می‌گین، ‫خیلی خوب جلوه نمی‌کنه.
‫این‌طور که می‌گم؟
‫من چه می‌فهمم؟ ‫من که دکتر نیستم.
‫- عصبانی هستین. از دست کی؟ ‫- ببین چی می‌گم.
‫این آدم سه هفته تمام ‫هر روز شیمی‌درمانی کرد.
‫ولی هنوز کل موهاش روی سرش مونده.
‫یه تار مو هم نریخته، ‫موهاش هم خیلی قشنگه.
‫پس بهم نگو چه‌جوری جلوه می‌کنه.
‫آخه نه اون رو می‌شناسی، ‫نه من رو می‌شناسی...
‫و نه حرف دهنت رو می‌فهمی.
‫داریم به رویارویی شما ‫با احساسات واقعیتون...
‫نسبت به این اتفاقات نزدیک‌تر می‌شیم.
‫وایستا ببینم. وایستا ببینم. ‫من الان احساسات واقعیم رو بهت گفتم.
‫پس چطوره خودت بهم بگی واقعا چه خبره؟
‫گفتین درخت اون نقاشی گندیده.
‫هیچی تو اون عکس ‫حاکی از گندیدگی نیست.
‫این نقاشی کوفتی... ‫می‌دونستم کلاه‌برداریه.
‫می‌دونستم اون نقاشی ‫واسه گول زدن ملته!
‫خوابتون رو یادتونه؟ ‫مرغابی‌ها رو می‌گم.
‫یه معنی دیگه گرفت.
‫سر درختی که می‌گنده چی میاد؟
‫درخت، مرغابی. ‫مگه تو «ریک جنگل‌بان»ـی؟
‫شما روان‌پزشک‌ها عجب شغلی دارین. ‫خیال می‌کنین همه بهتون دروغ می‌گن،
‫ولی خودتون سرشون کلاه می‌ذارین! لعنت بهتون
‫سی و هفت نفر قطعا میان. ‫سیزده نفر ممکنه بیان...
‫و کل هیئت مدیره بیمارستان اطفال هم میان.
‫درسته.
‫مطمئنی نوشیدنی کافی سفارش دادیم؟
‫خیلی‌خب.
‫جین می‌گه باید موقع مزایده ‫سرحال باشن.
‫اگه یه‌وقت کسی بفهمه ‫این رو از من گرفتی...
‫باشه!
‫ببین من رو. اصلا شوخی نیست.
‫می‌دونم آبمون تو یه جوب نمی‌ره، ‫ولی گمون نکنم بخوای من بمیرم.
‫باید به هانتر زنگ بزنم. ‫حرف نداری.
‫ببین، شوخی ندارم. همین یه باره، خب؟ ‫من موادفروش نیستم.
‫فقط نمی‌خوام شاهد مسموم شدنت باشم. ‫اگه یه‌وقت پدرت خبردار بشه...
‫ای خدا، هیچ‌کس در نمی‌زنه؟
‫به برندن بگو هانتر حاضره بمیره ‫ولی با اون بیرون نره.
‫برندن؟
‫کریستوفر، نذار اون کثافت ‫به اون بچه نزدیک بشه.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫ازم خواست در حقش لطف کنم، من هم کردم.
‫خیلی‌خب، پیغامش رو رسوندی. ‫حالا بذار مدو درس بخونه.
‫دوتا از خانم‌های محله قدیمی بودن.
‫چیه؟ خیال کردن می‌خوان ‫یه بخش بیمارستان رو...
‫به نام سوپرانو بزنن ‫و براش شیشه ضدگلوله بذارن؟
‫راستش، به نظر من تو صرفا ‫به پولشون حسودی می‌کنی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، ولی این رو برام توضیح بده.
‫طرف صرفا از روی رفاقت با من، ‫دو بلیت کارائیب بهمون می‌ده.
‫تو قبول نکردی، آخه کثیف بودن.
‫ولی عیبی نداره اگه واسه مهمونی مجللشون ‫پولش رو بگیرم و مستراحشون رو تمیز کنم.
‫آرتور، اولا، این کاره و دستمزد داره، ‫کشتی تفریحی نیست.
‫ضمنا، چرا همیشه باید اغراق کنی؟
‫مستراحش رو تمیز نمی‌کنی. ‫تو سرآشپزی.
‫خوبه. پس ناراحت نمی‌شی ‫واسه رستوران جدید بهم پول بده،
‫آخه خودش پیشنهاد داد.
‫قیافه‌ات رو ببین.
‫وای خدا، بهم نگو ‫از تونی سوپرانو پول گرفتی.
‫چه فرقی می‌کنه؟ من سرآشپزم. ‫واسه آشپزیم جا لازم دارم.
‫چه فرقی داره؟ من دارم از کارملا ‫حمایت می‌کنم، فرقی اینه.
‫هدفشون هم کار خیر و خیلی خوبیه.
‫ولی بهم اعتماد کن آرتی، ‫شراکت با اون آدم جنون‌آمیزه.
‫همه‌چی رو نابود می‌کنه.
‫حداقل تعارف کرد.
‫بگو ببینم دیگه کی به جز خانواده سوپرانو ‫بهمون پیشنهاد کمک دادن؟
‫حواست رو جمع کن. ‫داری بلدرچین رو له می‌کنی.
‫بهتر نیست کولر رو روشن کنیم؟
‫به نظرم داره خوب پیش می‌ره، قبول نداری؟ ‫از غذا خوشت میاد؟
‫خیلی درگیر صحبت بودم، ‫یه لقمه هم نخوردم.
‫نباید خوراک ویله توناتو رو از دست بدی.
‫شارمین!
‫حتما. وای.
‫شارمین!
‫- تو ماشین نه! ‫- خفه شو!
‫تو ماشین نه! خواهش می‌کنم! ‫تو ماشین نه!
‫خفه شو! خفه شو!
‫خفه شو و برو تو ماشین کثافت!
‫نه!
‫برو تو ببینم آشغال عوضی بدبخت!
‫«به زبان ایتالیایی»
‫نمی‌تونم به حضور این همه غریبه ‫تو خونه‌ام عادت کنم.
‫چرا دعوتشون کردی؟
‫یکی از این‌ها رو بخور.
‫تو آشپز خیلی خفنی هستی آرتی.
‫وقتی این‌جوری آشپزی می‌کنم،
‫یاد چیزی که از دست دادم می‌افتم.
‫رستورانم از دستم رفت. ‫نمی‌تونم توصیفش کنم...
‫انگار عضوی از بدنم رو از دست دادم.
‫- گاهی تو تخت دراز می‌کشم... ‫- ای بابا! بسه دیگه.
‫گذشته رو فراموش کن. ‫به فکر آینده باش.
‫خب؟
‫حالم از حرف‌هات از رستورانت به هم می‌خوره. ‫خفه شو دیگه عوضی افسرده‌کننده!
‫تو چی سرت می‌شه مردک؟
‫ای آشغال عوضی.
‫ای کثافت!
‫بیا. بیا ببینم.
‫دیدی وقتی درگیر بشی ‫چی نصیبت می‌شه...
‫[قصابی ساتریاله]
‫آشغال عوضی کثافت!
‫- بلند شو آشغال عوضی. ‫- خواهش می‌کنم!
‫دیگه دیره. فقط چون طلاق رو قبول نمی‌کنی ‫این همه دردسر درست کردی؟
‫به این سادگی‌ها نیست!
‫چرا نیست؟ کافیه یه ورق کاغذ رو ‫امضا کنی دیگه!
‫ازت خوشم نمیاد.
‫جدی؟
‫خب، من هم از تو خوشم نمیاد. ‫باورت می‌شه چیکار می‌کنه؟
‫به من چی می‌رسه، ها؟ شما دستمزد نمی‌گیرین؟ ‫گمون نکنم!
‫من می‌گم کلاهش رو ‫تو حلقش فرو کنیم.
‫می‌خواد بره کشورش، می‌فرستمش. ‫می‌خواد عمل زیبایی کنه، پولش رو می‌دم.
‫پول غذا و لباس و خونه‌اش رو می‌دم.
‫کلی پول خرج می‌کنم.
‫علاوه بر اون، بیست سال واسه پدرش ‫کار کردم و با اذیت و آزارش کنار اومدم.
‫باید بدون هیچی کنار بکشم؟
‫- پا شو! ‫- برامون مهم نیست.
‫خیلی بدشانسی آوردی، ‫مگه نه رفیق؟
‫ای کثافت...!
‫سیلویو!
‫آشغال عوضی.
‫این بابا خیلی سرسخته.
‫پالی، اگه این عوضی رو نکشتیم،
‫بهتره اجیرش کنیم.
‫ببخشید مزاحمت شدم. ‫طبق امیدمون پیش نرفته.
‫کارمون با دوست موقشنگمون رو می‌گم.
‫بیشتر پشت تلفن نگو.
‫دارم میام اونجا.
‫ای بابا!
‫[اسپرسو] ‫[سوسیس خوشمزه]
‫[قصابی ساتریاله]
‫می‌خوای یه چیزی بخوری؟
‫شوخیتون گرفته؟
‫اکثر آشناهام حاضرن با کمال میل ‫از شر زنشون خلاص بشن.
‫من سعی کردم حقایق رو ‫براش توضیح بدم.
‫طرف خیلی سرسخت و کله‌شقه.
‫می‌گه به اصولش پایبنده.
‫گمون کنم باید بریم تو کار... می‌دونی دیگه. ‫واسه همین بهت زنگ بزدم.
‫ببین، به پدرزنش قول دادم ‫اون کار رو نمی‌کنم.
‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫خیلی احمقی کثافت، می‌دونستی؟
‫قبلا هم شنیدم.
‫نکنه بهش افتخار می‌کنی؟
‫اگه من رو بکشین، ابر سیاهی ‫خونه شلومو رو می‌پوشونه.
‫به هر حال اگه غرامتم رو ندن، ‫به خواسته‌اش نمی‌رسه.
‫واقعا حاضری بذاری بکشمت، ‫مگه نه آشغال روانی؟
‫تا حالا اسم مسعده رو شنیدی؟
‫دو سال تمام، نهصد یهودی ‫جلوی پونزده هزار...
‫سرباز رومی مقاومت کردن.
‫مرگ رو به بردگی ترجیح دادن.
‫اون رومی‌ها الان کجان؟
‫جلوت وایستادن عوضی.
‫با این که در میان دره مرگ قدم برمی‌دارم،
‫از هیچ شرارتی نمی‌ترسم، ‫چرا که تو با منی.
‫آها، یه لحظه وایستا.
‫بله؟
‫سلام هش.
‫پیش اون دوستمونم که صدف نمی‌خوره ‫و واقعا کم آوردم.
‫حرف حساب تو گوشش نمی‌ره.
‫من که بهت گفته بودم، مگه نه؟
‫بهت هشدار داده بودم ‫با اون متعصب‌ها کاری نداشته باش.
‫گزینه‌ای برام باقی نذاشته.
‫حاضره خودش هم بمیره.
‫خب،
‫من یه فکری دارم.
‫شاید حاضر باشه ‫به دنیای بعدی بره،
‫ولی اگه رو همین زمین بمونه...
‫یه چیزی رو بلدم که هیچ کسی نمی‌خواد ‫بدون اون زندگی کنه.
‫چی؟
‫آها.
‫فکر بکریه.
‫به خدمتش برس، خب؟
‫راضیش کن.
‫باشه.
‫پالی، انبر رو از کامیون بیار.
‫آریل، نقشه ثانویه رو اجرا می‌کنیم.
‫تلفن از صبح داره زنگ می‌خوره.
‫خانواده روتلی، خانواده تریلو. ‫یه ربطی به رایانه داره.
‫خیلی خوبن. ‫به صرف چاشت دعوتمون کرد.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫ولی به‌خاطر غذا بود مینی. ‫همه تعریف می‌کردن.
‫سینتیا ریچی جوری گفت: ‫«من عاشق اون توپک‌های برنجی‌ام»...
‫که انگار تا حالا آرانچینی نخورده بود.
‫جدی می‌گم مینی، ‫بدون تو از پسش برنمی‌اومدم.
‫حضورت اینجا خیلی برام ارزشمند بود.
‫این‌جوری خیلی بهم خوش گذشت.
‫مینی، مشکلی پیش اومده؟ ‫چیزی ذهنت رو درگیر کرده؟
‫چی می‌خواد بشه؟
‫ببین عزیز دلم.
‫شاید الان این‌جور جلوه نکنه، ‫ولی شما دوباره سرپا می‌شین.
‫خودت می‌بینی.
‫کارملا، من با وضعیتم مشکلی ندارم.
‫می‌دونم. چنین منظوری نداشتم.
‫کارملا، اصلا نمی‌خواستم ‫این ماجرا رو بهت بگم.
‫جریان خیلی وقت پیشه. ‫تو و تونی هنوز ازدواج نکرده بودین.
‫احتمالا الان گفتنش مسخره باشه.
‫چیه؟
‫تابستون اون سال با والدینت ‫رفته بودی ساحل.
‫با تونی دعوات شده بود. ‫به من زنگ زده بود.
‫واقعا؟
‫یه مقدار صحبت کردیم، ‫با همدیگه می‌رفتیم بیرون و...
‫کارملا، به هم ابراز علاقه کرده بودیم.
‫تو و تونی؟
‫راستش، بعدش فهمیدم ‫ازش خوشم نمیاد.
‫کارملا، منظورم اینه ‫که این‌قدر نگران من نباش.
‫جدی می‌گم. جفتمون تصمیماتی گرفتیم. ‫من با تصمیم خودم مشکلی ندارم.
‫خوشحال می‌شم فکرهات رو بکنی.
‫«به زبان عبری»
‫این‌جوری نگو.
‫جریان چیه؟ چرا بهم پیام دادی؟
‫این بابا می‌خواد سرمون کلاه بذاره تونی.
‫آهای جناب «زی‌زی تاپ.» ‫طرف رضایت داد دیگه؟
‫اما به‌خاطر تو نبود. ‫تو با تهدیدت ترسوندیش.
‫ولی به دلایل تجاری راضی شد. ‫اون پنجاه درصد می‌خواست، تو ۲۵% می‌خواستی.
‫واسه همین کمترش کردم. ‫پونزده درصد بهش دادم...
‫اون هم دخترم رو طلاق می‌ده و...
‫- تجارته دیگه. نتیجه داد. ‫- باید بیای اینجا شلومو.
‫ببین، نگران نباش.
‫من این‌جوری ازت تشکر می‌کنم.
‫اون چیه؟ اون چیه؟
‫بابت زحمات زیادته. ‫به قول تلمود...
‫اصلا برام مهم نیست ‫تلمود چی می‌گه، خب؟
‫حالا ببین چی می‌گم.
‫می‌خوای پونزده درصد متلت رو ‫به دامادت بدی؟
‫راحت باش. ‫از جیب خودت می‌ره.
‫ببین، ما رضایتش رو گرفتیم. ‫تو ۲۵%ـمون رو می‌دی. فهمیدی؟
‫پسرم راست می‌گفت.
‫واقعا؟
‫تو گِلی هستی. ‫گِلی و بی‌خدایی!
‫من یه گولم زنده درست کردم!
‫گولم دیگه چه کوفتیه؟
‫هیولاست! فرانکنشتاینه!
‫- گم شو ببینم... ‫- مرده متحرکه!
‫وگرنه اون پسر کثافتت رو برمی‌دارم ‫و تو حلق خودت فرو می‌کنم!
‫«به زبان عبری»
‫خفه شو!
‫برو بابا!
‫«به زبان عبری»
‫سلام.
‫سلام، چطوری؟
‫یه لحظه.
‫خبر خوشی دارم. وارد بازار متل شدیم. ‫خوشت میاد؟
‫این رو بخون.
‫نوشته ۳۹.۲ درجه سانتی‌گراد.
‫شاید بهتر باشه دمای بدنم رو ‫با اون یکی دستگاه اندازه بگیرن.
‫بگذریم، پالی طبقه پایینه، ‫گمون می‌کنن دستش رو با سر طرف شکونده.
‫- دیجیتالیه. ‫- داشتیم طرف رو می‌زدیم.
‫- من داشتم تهدیدش می‌کردم. ‫- پرستار رو صدا می‌کنم.
‫داشت واسه خودش دعا می‌کرد. ‫من می‌خواستم بزنمش.
‫باید دوباره دمای بدنم رو بگیرن.
‫باشه، باشه، صداشون کن.
‫جکی بیچاره.
‫خدا حکمت خودش رو داره.
‫لیویا، انگار سنش دو برابر من شده بود.
‫خب، واقعا چه فکری تو سرته کورادو؟
‫این کریستوفر مولتیسانتی.
‫کریستوفر؟ چیکار کرده؟
‫خودش و دوست کوچولوش.
‫دارن من رو ضایع می‌کنن ‫و پشت تونی قایم می‌شن.
‫خب، تونی همیشه کریستوفر رو ‫عین پسرش دوست داشت.
‫من هم دوستش دارم جونیور.
‫یه سال پنجره‌های ضدطوفانم رو ‫برام نصب کرد.
‫خوبه.
‫ولی من چیکار کنم؟
‫بذارم خودش و این پسره فیلون ‫در ملأ عام آبروم رو ببرن؟
‫تا کی دوام میارم ‫که یه کبریت زیر...
‫اون پسر کله‌خرابت روشن نکنم؟
‫شاید بد نباشه یه‌کم با کریستوفر صحبت کنی.
‫خودت متوجهی دیگه.
‫اون یکی...
‫اسمش فیلون بود؟
‫چه بدونم.
‫درسته پیری، ولی عقلت خوب کار می‌کنه.
‫نه، من یه احمق وراجم.
‫واسه همین پسرم من رو گذاشت آسایشگاه.
‫حتی براش مهم نبود رفتم اونجا.
‫فقط خودش و اون سرطان کوفتی بودن.
‫انگار از الان مرده.
‫آره.
‫ای بابا.
‫یکی امروز بهم گفت فرانکنشتاین.
‫واقعا؟
‫این حسیدی که باهاش کار می‌کنم.
‫این حسیدی‌ها اصلا تو باغ نیستن،
‫ولی اعتقادات خودشون رو دارن، متوجهی؟
‫از مرگ نمی‌ترسن. ‫حداقل این یکی نمی‌ترسید.
‫شاید چون می‌ترسن ‫اعتقاد دارن.
‫من از مرگ نمی‌ترسم.
‫اگه در راه چیزی باشه نمی‌ترسم.
‫متوجهی؟ مثلا تو جنگ باشه.
‫یه دلیل داشته باشه.
‫ولی جکی...
‫وقتی می‌بینم این مرد...
‫قدرتمند و قشنگ...
‫همین‌جوری پژمرده می‌شه...
‫کاری هم از دستش بر نمیاد.
‫نمی‌شه باهاش مبارزه کرد.
به حسیدی‌ها و اعتقاداتشون ‫حسودی می‌کنین؟
‫این همه بدبختی واسه هیچیه؟
‫اگه این همه بدبختی واسه هیچیه، ‫چرا باید راجع بهش فکر کنم؟
‫رازش همینه، مگه نه؟
‫راز خدا یا هرچی که بخواین ‫اسمش رو بذارین...
‫و دلیل موهبت شک‌برانگیزمون...
‫که می‌دونیم قراره بمیریم.
‫حس می‌کنین شبیه فرانکنشتاین هستین؟
‫حس می‌کنین یه شیء هستین؟
‫انسانیت ندارین؟
‫احساسات انسانی ندارین؟
‫خیلی‌خب.
‫ممنون. این مال توئه. بقیه‌اش باشه.
‫سلامم رو به فردی برسون، خب؟
‫بیا ببینم!
‫ای عوضی!
‫بیا بریم!
‫نه!
‫ولم کنین!
‫عمو جونیورت...
‫ببینین، شما رفقای ‫اون دوست مخصوص تونی‌این، درسته؟
‫گوش کنین!
‫مدو خودش شیشه می‌خواست.
‫اگه من بهش نمی‌دادم، ‫می‌رفت خیابون جفرسون.
‫به تونی بگین. ‫اون‌جوری کتکش می‌زدن و جیبش رو می‌زدن!
‫من نمی‌خوام الان بمیرم!
‫منظوری نداشتم. ببخشید!
‫ببینین چی می‌گم! ‫می‌خواستم نجاتش بدم!
‫ببینین چی می‌گم! ‫انگلیسی بلدین؟
‫«به زبان روسی»
‫شلیک نکن! شلیک نکن!
‫بدبخت!
‫«به زبان روسی»
‫ایتالیایی مسخره!
‫ای خدا!
‫«به زبان روسی»
‫♪ وقتی ماه داره ازمون محافظت می‌کنه ♪
‫♪ از شب تا صبح محافظت می‌کنه ♪
‫♪ وقتی اون کارش رو می‌کنه، ♪ ‫♪ کل دنیا خوابن ♪
‫♪ از شب تا صبح خوابن ♪
‫سلام جک. ‫خداحافظ جک.
‫♪ بخواب فرزندم... ♪
‫♪ و در آرامش باش ♪
‫♪ از شب تا صبح ♪