‫جان گاتی حبس ابد خورد...
‫و امکان نداره عفو مشروط بخوره.
‫شاهد دستگیری و محاکمه اعضای ارشد مافیا ‫تو فلوریدا بودیم.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫بزن همون‌جا.
‫راند یکم تموم شده؟
‫هنوز نه.
‫همین الان وضعیت درونی مافیا از چه قراره؟
‫گیج شدن...
‫بی‌ثباتن...
‫- و خلأ در رأس وجود داره. ‫- دلیلش چیه؟
‫دخالت خواهر توئه.
‫تدبیر خشن دولتی...
‫در طول دو دهه....
‫در راستای نابودی ‫خانواده‌های خلافکاره.
‫اما حداقل تا حدی به‌خاطر...
‫بی‌توجهی خود اعضای مافیا...
‫به قوانینی که خیلی به نفع ‫دون‌های سابق بود نیست؟
‫- هرچی به درد بخوره خوبه. ‫- شکی نیست.
‫سیل. خوشحالم کن عزیز دلم.
‫همین که خیال کردن کنار کشیدم، ‫دوباره من رو کشیدن تو دلش.
‫فرقش رو با پاچینو تشخیص می‌دین؟ ‫واقعا عین خودشه.
‫- وینسنت ریزو. ‫- آره.
‫سرباز سابق خانواده جینوویسه بود.
‫شاهد دولت شد ‫و بعدش نویسنده پرفروشی شد.
‫با دادستان بران موافقی؟
‫مهمونی تموم شده.
‫- ایشون عضو بوده. توضیح بده. ‫- عین سابق نیست.
‫- همسان‌سازی. ‫- مکزیکی‌ها استادشن.
‫- باید اعتراف کرد خارق‌العاده است. ‫- آخه همه‌شون مسئول پارکینگن.
‫منظورم اینه که جرایم سازمان‌یافته...
‫با خواست خودش ساکش رو می‌بنده....
‫و می‌ذاره می‌ره؟
‫ببینین، جایی نمی‌رن.
‫باید رأسشون رو...
‫- چرا چرت و پرت می‌گی؟ ‫- مکزیکی‌ها رو می‌گم.
‫- چیکار کردن؟ ‫- گوشی رو می‌گم.
‫من همسان‌سازی گوشی رو نمی‌گم.
‫ای خدا.
‫همسان‌سازی گوسفندها رو می‌گم! ‫علمیه.
‫من به بچه‌هام می‌گم: ‫«فقط خدا می‌تونه عامل حیات باشه.»
‫یکی اینجا پرسیده:
‫«اگه شاهدخت دایانا رو ‫همسان‌سازی کرده بودن چی؟»
‫ولی دوران طلایی و شکوهمند مافیا رو...
‫به خاطر دارین؟
‫اون دوران تموم شده.
‫هیچ‌وقت هم از سر گرفته نمی‌شه.
‫فقط هم تقصیر خودشونه.
‫برو بابا.
‫چی شد؟
‫دستمزد این عوضی ‫در ازای تعداد کلماته؟
‫به نظرم به‌خاطر قاچاق مواده.
‫- وای! ‫- به نظرم همه‌چی رو خراب کرد.
‫حکمش حداقل ۳۵ سال حبسه.
‫شروع کردن همدیگه رو لو دادن ‫که صرفا محاکمه نشن.
‫جریان شاهدخت دایانا چیه؟
‫به نظرتون خاندان سلطنتی ‫گفتن بکشنش؟
‫من دیگه تو پاریس لیموزین سوار نمی‌شم.
‫انگار تا حالا پاریس رفتی.
‫رفته بودم خدمتکار پیدا کنم.
‫مادرت خدمتکار یکی از هتل‌های ‫دم برج ایفل بود.
‫دیدی بهش چی گفتم؟ ‫«رفته بودم خدمتکار پیدا کنم.»
‫«مادرت خدمتکار یکی از هتل‌های ‫دم برج ایفل بود.»
‫من فهرست درازی از افراد دارم ‫که نمی‌خوام همسان‌سازی بشن.
‫احتمال همسان‌سازی شهردار عوضی نیویورک ‫از همه کم‌تره.
‫پس اصل سکوت یا سوگند سکوت...
‫یا هرچی که اسمش رو بذاریم ‫کلا نادیده گرفته شده.
‫جرائم سازمان‌یافته همیشه هستن. ‫همیشه.
‫تا وقتی بشر به کارهایی چون شرط‌بندی،
‫مصرف مواد و این چیزها علاقه داشته باشه،
‫همیشه یکی پیداش می‌شه ‫که این نیازها رو رفع کنه. همیشه.
‫همین که خیال کردم کنار کشیدم، ‫دوباره من رو کشیدن تو دلش.
‫«به زبان ایتالیایی»
‫- اون پشت پخش‌کننده دی‌وی‌دی داری؟ ‫- بلایی سرم نیار پسر.
‫فقط سر افرادی که بخوان ‫بی‌شعور بازی در بیارن بلا میاریم، خب؟
‫حالا خیلی آروم و قشنگ پیاده شو.
‫بجنب. زود باش.
‫بیاین، پخش‌کننده دی‌وی‌دی داره.
‫خیلی‌خب، زود و بی‌دردسر تموم می‌شه. ‫کسی نمی‌خواد اذیتت کنه.
‫باشه، ولی باید من رو ببندین.
‫- می‌خوای اذیتمون کنی؟ ‫- رؤسام خیال می‌کنن همدستتونم.
‫به ما میاد عضو پیشاهنگ‌ها باشیم؟ ‫بهمون میاد طناب همراهمون باشه؟
‫خودم تو کامیون طناب دارم. ‫خواهش می‌کنم، به این کار نیاز دارم.
‫باشه، امان از دستت، طناب رو بیار.
‫ببینین، نمی‌دونم کی از شرکتمون ‫مسیر رو لو داده،
‫ولی اصلا نمی‌شه صحیح و سالم بمونم...
‫- و اخراجم نکنن. ‫- می‌خوای مجروح بشی؟
‫آره، که گمون کنن تقلا کردم ‫و راحت تمرین نشدم.
‫- وای! ‫- خوبه. ممنون.
‫کافیه.
‫نه، وایستا.
‫وای!
‫آخ! خوبه!
‫- مجروح شد؟ ‫- مجروح شد.
‫مجروح شد.
‫ماشین آقای میلر، معلم علومم رو دزدیدن.
‫شوخیت گرفته. ‫از کجا؟ خونه‌اش؟
‫نه‌خیر. از جای پارکش تو مدرسه.
‫ماشینش ساترن بود. ‫تازه یه سال پیش خریده بودش.
‫حراست مدرسه خیلی مسخره است.
‫شنیدی آنتونی جونیور الان چی گفت؟ ‫ماشین آقای میلر رو دزدیدن.
‫یادم نمیاد. کی بود؟
‫معلم علوم پسرته.
‫♪ خب، میلر خودش رو لو داد ♪
‫زود بیدار شدی بابا.
‫تازه یه سال پیش اون ماشین رو خریده بود.
‫خب که چی؟ ‫بیمه پولش رو می‌ده.
‫آره، ولی کل پولش رو نمی‌دن.
‫این معلم‌های بیچاره ‫درآمد زیادی ندارن.
‫خب، می‌تونه تو تعطیلات تابستونی ‫هم کار کنه.
‫شاید تو بتونی کمکش کنی پیداش کنه.
‫چه بامزه! خیال می‌کردم بهت گفتم اسمم رو ‫از لوجک به آنتونی سوپرانو عوض کردم.
‫چقدر خندیدم. شلوارم رو خیس کردم.
‫بی‌شوخی، بزدل فروشگاه قطعات ماشین داره. ‫نمی‌تونه پرس‌وجو کنه؟
‫من دیرم شده.
‫- نمره علومت چنده؟ ‫- سیزده و نیم.
‫- ببینم چه کاری از دستم بر میاد. ‫- منظورم این نبود.
‫باید خودش نمره بگیره.
‫♪ اولش با خودش گفت خب که چی؟ ♪
‫♪ چرا زحمت بکشه؟ ♪
‫من می‌رم دوباره بخوابم.
‫- خداحافظ بابا. ‫- فعلا.
‫بیا، این رو بخور.
‫شنیدم آثار زیادی روی دیسک لیزری نیستن.
‫ولی باز هم تو راهه.
‫متخصص داخلی من گفت تصویرش ‫خیلی فرقی نمی‌کنه تونی.
‫ولی صداش خیلی بهتره.
‫خوبه. آخه هیچی عین پف‌فیل درست کردن ‫و گوش دادن به «مردان سیاه‌پوش» حال نمی‌ده.
‫- خیلی‌خب، به درک! ‫- مشکل از سیم‌کشیه، همین و بس!
‫من می‌تونم نصبش کنم تونی. ‫قبلا نصاب بودم.
‫چرا نمی‌تونی با برندن مهربون باشی؟
‫ما که صحبت کرده بودیم.
‫- الو؟ ‫- الو، مامان؟
‫عه، ببین کی زنگ زده.
‫- حالت چطوره؟ ‫- داشتم با خودم می‌گفتم پس کی زنگ می‌زنی.
‫دیگه نمی‌خواد با خودت بگی. ‫الان بهت زنگ زدم دیگه.
‫دیروز بهت زنگ زدم، یادته؟ ‫قرار بود خودت بهم زنگ بزنی.
‫با خونه‌ات تماس گرفتم.
‫یه اپراتور تماسم رو جواب داد. ‫یه کلمه از حرف‌هاش رو هم نفهمیدم.
‫مامان، چند بار باید بهت بگم؟
‫اون اپراتور نیست، دستگاه پیغام‌گیره.
‫وای، چه خفن، چه خفن.
‫وایستا، بذار شعله ‫زیر این قارچ‌ها رو کم کنم.
‫تو مامانم عین سیبی‌این ‫که از وسط نصف شده.
‫اون هم کار با تلفن رو بلد نیست، ‫ولی اون هفتاد سالشه. عذر تو چیه بدبخت؟
‫الان داره چیکار می‌کنه؟
‫وای خدایا.
‫- وای خدایا. ‫- مامان!
‫مامان!
‫آهای مامان!
‫- وای خدایا! ‫- مامان!
‫کجاست؟
‫- شما؟ ‫- منم، آنتونی!
‫قارچ‌ها آتش گرفتن!
‫خیلی‌خب مامان، کپسول آتش‌نشانی رو ‫از زیر سینک بردار!
‫همونی که بهت دادم رو می‌گم، بردارش!
‫وای خدایا! ‫دیوارها دارن سیاه می‌شن!
‫خیلی‌خب مامان، قطع کن ‫و با ۹۱۱ تماس بگیر.
‫تونی، طرف پشت اون یکی خطمونه.
‫- تو نمیای اینجا؟ ‫- دکمه «انتظار» رو بزن، امان از دستت.
‫ببین مامان، نمی‌تونم بیام اونجا، ‫چهل دقیقه فاصله دارم.
‫تو قطع کن و با ۹۱۱ تماس بگیر. ‫از خونه هم برو بیرون.
‫وضع زندگی من رو ببین!
‫کارملا، آشپزخونه مادرم آتش گرفتم.
‫وای خدایا.
‫ببین، داره با ۹۱۱ تماس می‌گیره. ‫می‌تونی بری اونجا؟
‫- آره. الان راه می‌افتم. ‫- ممنون عزیزم. می‌دونم سرت شلوغه.
‫سرژ، سرژ.
‫خیلی‌خب، ببین، ‫الان نمی‌تونم باهات صحبت کنم.
‫باید با خط خارجی باهات تماس بگیرم. ‫یه شماره بهم بده.
‫باشه، باشه، بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫- روز خوبی داشته باشین خانم. ‫- مرسی خانم‌ها.
‫زحمتی نبود.
‫مامان.
‫کاش می‌ذاشتی یکی رو بیارم اینجا ‫تا کمکت کنه.
‫- بهتره تنها نباشی. ‫- تو چی کمکم کنه؟
‫- تو کار خونه. ‫- کارهای من مدل خودمن.
‫درست انجام دادنشون ‫اصلا واسه غریبه‌ها مهم نیست.
‫ولی می‌شه یه چیزی بهت بگم مامان؟ ‫تو هم‌نشین نیاز داری.
‫باز مزخرفات آسایشگاه رو شروع نکن.
‫آسایشگاه نیست. ‫جامعه بازنشستگانه.
‫می‌خوای برات پاستینا درست کنم ‫که یه چیزی ته شکمت رو بگیره؟
‫مامان، ببین، من به تونی گفتم...
‫و به خودت هم بارها گفتم.
‫خودت می‌دونی همیشه می‌تونی ‫بیای پیش ما زندگی کنی.
‫خودم می‌فهمم نمی‌خواین اونجا باشیم!
‫من الان دعوتت کردم ‫بیای تو خونه‌ام زندگی کنی،
‫اگه می‌خوای التماس کنم، بحثش فرق می‌کنه.
‫اینجا رو که خونه خودم و شوهرم بود ‫بذارم برم؟
‫خب، تغییر می‌تونه مثبت باشه.
‫یه پا قدیس بود.
‫اون پسرم هنوز هم غش می‌کنه؟
‫اسمش غش نیست مامان، ‫حمله اضطرابیه.
‫راستش، دارو می‌خوره.
‫کدوم ب‌ام‌و بابت رنگ ازمون پول می‌خواد؟ ‫برو بابا.
‫- شش ماهه این‌جوریه. ‫- چند وقته اینجا نبودم؟
‫ببین.
‫احتمالا شانس آورده باشیم رئیس.
‫تعمیرگاه خیابون واچانگ گفته ‫یکی یه ساترن آورده...
‫و می‌خواد اوراقش کنه.
‫به همه گفتی این ماشین مال تونی سوپرانوئه ‫و سالم نگه دارنش؟
‫آره، معلومه. ‫ماشین معلم بچه‌اشه.
‫رفیقم گفت یکی از اون عوضی‌ها ‫لباس‌فرم «میمون‌ها» رو پوشیده بود.
‫خب حالا، همون کافی‌شاپه رو می‌گم. ‫گمون کنم اونجا کار می‌کنه.
‫کدوم تقاطع خیابون واچانگ؟
‫خیر سرم عین «کارآگاه راکفورد» شدم.
‫کاپوچینو بدون کافئین پریمو، بدون چربی، ‫اسپرسو دوبل عادی.
‫سفارشتون رو بفرمایین آقا.
‫گمون کنم یه اسپرسو بخورم. ‫پال، تو چیزی نمی‌خوای؟
‫قهوه عادی ندارن؟
‫قهوه مخصوص امروزمون ‫محصول نیوزیلنده.
‫یا خدا. همون خوبه.
‫چهار دلار و بیست سنت می‌شه. ‫اونجا تحویل بگیرین.
‫به قهوه روز مدیوم، ‫یه اسپرسو سینگل عادی.
‫بفرمایین، بقیه‌اش باشه.
‫عزیز دلم، یه سوالی دارم.
‫زنم چند روز پیش تو تعمیرگاه ‫تقاطع خیابون واچانگ بود.
‫مشتری قبلیش رفت ‫و زنم دید این...
‫بسته پول از جیبش افتاد پایین.
‫اما طرف دیگه رفته بود ‫و ما مایلیم پسش بدیم.
‫گفت لباس‌فرم اون شکلی پوشیده بود.
‫گفت موش خیلی مشکی بود. ‫قدبلند بود. گوشواره کوچک انداخته بود.
‫شرمنده‌ام آقا، ولی ما کلی شعبه داریم.
‫آره، خودم می‌دونم.
‫امان از دست ایتالیایی‌ها. ‫چه‌جوری از دستمون در رفت؟
‫- چیه؟ ‫- خیر سرشون اسپرسو و کاپوچینو دارن.
‫ما ابداعشون کردیم، ‫ولی این عوضی‌ها دارن باهاش پولدار می‌شن.
‫آره، شگفت‌انگیزه، مگه نه؟
‫فقط بحث پولش نیست. ‫بحث افتخاره.
‫کل غذاهامون، پیتزا، کالزونه، ‫بوفالو موتزارلا...
‫روغن زیتون.
‫این آشغال‌ها هیچی نداشتن.
‫قبل از این که ما غذاهامون رو ‫بهشون بدیم، آشغال می‌خوردن.
‫ولی این از همه‌شون بدتره. ‫این مسخره‌بازی اسپرسو رو می‌گم.
‫سخت نگیر.
‫خلاصه، بالاخره قبول کرد ‫روزها یکی بره پیشش.
‫کارملا با شرکتی تماس گرفت ‫و یه خانم ترینیدادی رو فرستادن.
‫ولی هر کاری هم بکنم، ‫عذاب وجدان دارم.
‫چرا؟
‫دلیل اصلیش اینه که می‌دونم ‫نمی‌تونم بذارم باهامون زندگی کنه.
‫با احتساب شخصیتش، ‫به نظرم خیلی عملی نیست.
‫خب، به‌خاطر زنمه. ‫اون نمی‌ذاره.
‫نقش خواهرهاتون تو این ماجراها چیه؟
‫ای بابا، خیلی وقت پیش ‫باهاش قطع ارتباط کردن.
‫عمرا اگه با اون‌ها زندگی کنه.
‫پس این همه عذاب وجدان دارین، ‫در حالی که معلومه مادرتون آدمیه...
‫که نمی‌تونه رابطه‌اش رو با هیچ‌کس حفظ کنه.
‫ولی مادرمه.
‫آدم باید از مادرش مراقبت کنه. ‫یه پیرزن کوچولوئه.
‫از نظر شما نیست.
‫خیلی قدرتمنده.
‫چرت می‌گی.
‫شما قبول دارین این «پیرزن کوچولو»...
‫توانایی نسبتا مرموزی ‫در خراب‌کاری داره.
‫ببین چی می‌گم. اصلا به نفعت نیست ‫کارش رو شروع کنه.
‫یه سری آدم هستن که گزینه‌های مناسبی ‫واسه فرزندپروری نیستن.
‫بی‌خیال. پیرزن خیلی مهربونیه.
‫یه سری تجربیات خوبی ‫که از بچگیتون یادته رو می‌گین؟
‫تجربیات محبت‌آمیز و قشنگ رو می‌گم.
‫یه بار رفته بودیم ساحل.
‫سال ۶۸ یا ۶۹ بود، ‫کل خانواده رفته بودیم.
‫پدرم سر خورد و از راه‌پله افتاد پایین ‫و همه‌مون می‌خندیدیم.
‫کل خانواده می‌خندیدن. ‫مادرم می‌خندید.
‫تجربه محبت‌آمیز دیگه‌ای ندارین؟
‫ببین، اون زن خوبیه.
‫هر شب روی اون میز غذا می‌ذاشت.
‫آشغال ناسپاس منم. ‫آخه میام اینجا و ازش شکایت می‌کنم...
‫و می‌ذارم زنم حضورش تو خونه خودم رو ‫ممنوع کنه.
‫سلام مامان!
‫- تو پریلینی؟ ‫- بله.
‫تونی سوپرانو هستم.
‫آها.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم. ممنون.
‫وای لیویا، پسرت اومده! ‫خیلی هم خوش‌تیپه.
‫ببین چی آورده.
‫خیلی‌خب، ببین. ‫بذار یه چیز رو رک و راست بگم.
‫در ساعاتی که اینجا مواظب مادرمی ‫مصرف ماری‌جوآنا ممنوعه. خب؟
‫سلام مامان، گل آوردم.
‫از شانس بد بعضی‌ها، من هنوز نمردم.
‫این درازها زبان‌پس‌قفان.
‫فرانکی والی هر وقت ‫به جرسی سر می‌زنه...
‫از این گل‌فروشی خرید می‌کنه.
‫خیلی قشنگن، مگه نه؟
‫می‌خوای رو میز غذاخوری بذارمشون لیویا؟
‫حواست باشه زیر اون گلدون خیس نباشه.
‫آقای تونی، چای یا چیز دیگه‌ای ‫میل ندارین؟
‫نوشابه می‌خورم، مرسی.
‫خب، امروز چطوری؟
‫داره دزدی می‌کنه.
‫کی؟
‫همین سیاه‌سوخته دیگه.
‫اون بشقاب خوشگله که خاله ستیمیا ‫از اون رستوران تو رم برداشته بود...
‫سر جاش نیست.
‫چه بدونم مامان. ‫به نظرم آدم خوبیه.
‫من اصلا گولش رو نمی‌خورم.
‫مطمئنی اون دزدیده؟
‫مطمئنی به یکی از فامیل‌ها ندادیش؟
‫مدام اموالت رو به زور به بقیه می‌دی، ‫آخه خیال می‌کنی قراره بمیری.
‫کاش فردا می‌مردم.
‫خیلی هم رکه. ‫خیال کرده کیه؟
‫خوشحاله مامان. ‫داره آواز می‌خونه.
‫آنتونی، نمی‌خوام اینجا باشه.
‫خودم یه‌کاریش می‌کنم.
‫نه، نه، این‌دفعه تسلیمت نمی‌شم.
‫اینجا می‌مونه.
‫عموت زنگ زده بود اینجا و کارت داشت.
‫عمو جون؟
‫انگار آشفته بود.
‫[قصابی ساتریاله]
‫جکی، رئیس تویی، بهشون بگو ‫با کامیون‌رانی کاملی کاری نداشته باشن.
‫نمی‌دونستم کامیون کاملیه.
‫بیست و یک سال آزگاره که کاملی بابت حفاظت ‫بهم پول داده و غذا سر سفره‌ام آورده.
‫- کریس اولش نمی‌دونست. ‫- چرت می‌گی.
‫پخش‌کننده دی‌وی‌دی من رو می‌خوای؟ ‫می‌تونی «پیرمردهای بد اخلاق» تماشا کنی.
‫- تو هم می‌خوای مزه بریزی پسرک، ها؟ ‫- عه!
‫امان از دست شما خانواده سوپرانو.
‫باشه جکی، ولی امیدوار باش ‫خودتون دوتایی حلش کنین...
‫و کار به دعوت به جلسه رسمی نکشه.
‫یه مشت بزدل برات کار می‌کنن ‫که کنترلشون دست خودت نیست.
‫شروع شد. ‫شروع شد.
‫جکی، تو نظری نداری؟
‫بچه‌هایی که از کامیونه دزدی کردن ‫به جونیور غرامت می‌دن.
‫ردیفه. ردیفه.
‫کریستوفر مولتیسانتی ‫هیچی سرش نمی‌شه...
‫و اون یکی پسره...
‫تو از بستر بیماری کشیدیش بیرون؟
‫عه، تف به بستر بیماری.
‫گیاکومینو، حالت چطوره؟
‫درسته که تا وقتی پدرت مهمون دولته ‫من رئیس موقتم،
‫ولی کاش یکی این رو به روده‌هام هم می‌گفت. ‫آخه به حرفم گوش نمی‌دن.
‫وای، امان از دست شیمی‌درمانی.
‫شاید بهتر باشه جانشین انتخاب کنم.
‫تو این دوره و زمونه؟ ‫کی دنبال این کار آشغاله؟
‫مامانت بهم گفته یه دختر بردی ‫کمکش کنه.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب، من باید برم.
‫فعلا.
‫مشکلی نداریم؟
‫خیلی‌خب.
‫واسه مادر خودش پرستار استخدام می‌کنه.
‫سلام مایکی، حالش چطوره؟
‫- حال کی؟ ‫- حال خانمت دیگه.
‫آها.
‫شوخی کردم بابا. ‫حالت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- رفتار عمو جونیورم باهات چطوره؟
‫هوای خودمون رو داریم. ‫خواهرزاده‌ات عقب‌مونده است؟
‫کامیون‌بازی دوست داره؟
‫عقب‌مونده؟ ‫اگه جری لوئیس این حرفت رو می‌شنید چی؟
‫نه، اون دیستروفی ماهیچه‌ای داره تونی.
‫خیلی حیفه که تو تلویزیون واسه ‫دیستروفی بی‌شعوری پول جمع نمی‌کنن.
‫هنوز درمانش رو پیدا نکردن؟
‫ای بابا. باهات شوخی می‌کنم.
‫بی‌خیال، خیلی باجنبه‌ای، بی‌خیال. ‫خیلی‌خب. ردیفی؟
‫آره، من ردیفم. ‫تو ردیفی؟
‫- تو ردیفی؟ ‫- تو ردیفی؟
‫- آره. ‫- فعلا.
‫- کاپوچینوی دوبل سوپریم. ‫- کاپوچینوی دوبل سوپریم.
‫مرسی. عذر می‌خوام.
‫لاته بزرگ...
‫مردی با همون مشخصات ‫تو این شعبه کار می‌کنه.
‫اسمش ادگواردو آرنازه. ‫خودش و رفیقش اینجا کار می‌کنن.
‫آدرسش رو هم گرفتم.
‫- پالی، گوشت با منه؟ ‫- آره.
‫وای، باز درگیر تجاوز فرهنگی شدی.
‫می‌شه بریم این دوتا «اسپایس گرلز» رو ‫پیدا کنیم و این بدبختی رو تموم کنیم؟
‫دو قهوه روز کوچک.
‫دیگه بسه!
‫چی شد؟
‫من چه بدونم.
‫چیزی بهش گفتی؟
‫خودم بلدم با مردم صحبت کنم.
‫امان از دست این سیاه‌پوست‌ها.
‫از کجا معلوم چی رو ‫اشتباه برداشت می‌کنن.
‫حالا رفت دیگه!
‫گزارش ترافیک و هواشناسی ‫صبح امروز، سه‌شنبه.
‫[فلوکستین]
‫هدر سوار هلی‌کوپتر با ماست.
‫ما الان تو بخش غربی هستیم...
‫و اگه امروز صبح از تونل لینکلن خارج بشین، ‫یه‌کم پشت ترافیک می‌مونین.
‫اگه نزدیک جاده دیر سوم هستین، ‫تقریبا ۲۵ دقیقه دیر می‌رسین.
‫سنگینی ترافیک یه‌کم قبل از پل برگن ‫آغاز می‌شه.
‫خیر سرم دیروز بهتون دستور دادم. ‫چرا غرامتش رو پرداخت نکردین؟
‫غرامت قبوله؛ ولی می‌دونی عموت چقدر می‌خواد؟ ‫پونزده هزار دلار.
‫ببینین، وقتی از کامیون اشتباه دزدی کنین، ‫همین‌جوری می‌شه.
‫ندیدم خودت واسه پس دادن ‫پخش‌کننده دی‌وی‌دیت عجله کنی.
‫آخه راستش خیلی باهاش حال می‌کنم.
‫دیشب «کارآگاه بانک» رو تماشا کردم. ‫«آواز خوندی چکاوک کوچولوی عزیزم؟»
‫من پرداخت نمی‌کنم.
‫- عه، جدی؟ ‫- شوخی ندارم.
‫نه‌خیر، اگه پرداخت نکنی، ‫من شوخی ندارم.
‫من تو افکار خودم ‫فن تصویرسازی مثبت رو به کار می‌برم.
‫چرا همیشه حس می‌کنم ‫قدرم رو نمی‌دونن؟
‫با اون کاری که واسه جریان ‫«تریبورو تاورز» کردم،
‫باید همون موقع عضو رسمی می‌شدم. تمام!
‫هوم.
‫نه، اصلا شوخی ندارم تونی.
‫دفتر رو بستن.
‫راجع به من با جکی صحبت کردی؟
‫اصلا عضو جدید قبول نمی‌کنن، خب؟
‫ببین، همه می‌گن تو نابالغی...
‫و اگه غرامتی که رئیس موقت ازت می‌خواد رو ‫پرداخت نکنی، وضعت بهتر نمی‌شه.
‫رئیس موقت کجا بود تونی؟ ‫بی‌خیال.
‫همه می‌دونن از وقتی جکی «شیمیایی» شده، ‫اداره همه‌چی واقعا با خودته.
‫زود باش در رو باز کن. ‫زود باش در رو باز کن!
‫آخ. وای.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. به درک.
‫ولی پونزده هزار خیلی زیاده!
‫ببین چی می‌گم.
‫تو پونزده هزار رو بده من. ‫من شخصا با عمو جونیور صحبت می‌کنم...
‫و شاید بتونم تا ده هزار ‫برات تخفیف بگیرم.
‫یه مسئله دیگه هم بگم.
‫با کامیون‌رانی کاملی و هر چیز دیگه‌ای ‫که هر جای دنیا متعلق به عمو جونیور من باشه،
‫از جمله این دونات درب و داغون، ‫هیچ کاری نداری. فهمیدی؟
‫باشه.
‫«آواز خوندی چکاوک کوچولوی عزیزم؟»
‫به نظرت چقدر کمیسیون می‌گیره؟
‫دو سه هزار دلار. ‫ده هزار دلار می‌ده جونیور.
‫شانس آوردیم که کلا ‫پونصد دلار به جیب زدیم.
‫آخ!
‫[خروجی]
‫کیه؟
‫«به زبان ایتالیایی»
‫چی؟
‫«یه زبان ایتالیایی»
‫آقای آرناز؟
‫چی می‌خواین؟
‫ماشین ساترن یه معلم مدرسه رو ‫این حوالی ندیدی؟
‫بیا ببینم!
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست دزی؟
‫- ادی، من آماده‌ام. ‫- آره.
‫لوسی هم اینجاست.
‫همه‌شون تو فرودگاه ‫همیشه دیر می‌کنن.
‫دو سه روز پیش سوار ماشین اشتباهی شدین.
‫وای خدای بزرگ.
‫تا وکیل اینجا حضور نداشته باشه ‫هیچی نمی‌گیم.
‫خب، راحت باش، شهادتت رو بده.
‫نه!
‫خودم جانی کوکران رو برات آوردم!
‫[تعمیرگاه و قطعات جانبی برادران بونوئل] ‫[ماشین‌های خارجی و داخلی]
‫این هفته‌ام رو واقعا خراب کردین بچه‌ها.
‫- ای بابا! ‫- بیا اینجا ببینم.
‫آهای بزدل، همین‌جاست.
‫ببین.
‫زدن ماشین رو اوراق کردن. ‫دیگه به درد نمی‌خوره.
‫اون نیست.
‫پس چرا اون ماشین اون توئه؟ ‫می‌بینیش؟ اون داج رو می‌گم.
‫چرا شماره پلاکی که این هفته ‫کلا همراهم بوده روی اون ماشینه؟
‫- من نمی‌دونم. ‫- بذار بهت بگم الان چی می‌شه.
‫شما دو نفر از این حصار می‌پرین اون‌ور ‫و اون پلاک رو می‌کنین.
‫- ولی سیم خاردار داره. ‫- بعدش...
‫بعدش یکیتون پیش ما می‌مونه...
‫و اون یکی می‌ره پلاکه رو ‫روی یه ساترن تو خیابون می‌زنه.
‫- منتظر مرغابی‌هایی بابا؟ ‫- بابات رو خوب می‌شناسی، ها؟
‫این‌قدر ناراحت نباش. ‫خیلی ناز بودن،
‫ولی یادته چقدر بابت فیلتر استخر ‫عصبی شده بودی؟
‫اینجا اومدنشون اتفاق خاصی بود، مگه نه؟ ‫قبول نداری؟
‫من اصلا خوشم نمی‌اومد.
‫مامان‌بزرگت کی میاد اینجا؟
‫باید دنی رو می‌رسوند دکتر.
‫بعدش می‌ره پدر و مادر من رو سوار می‌کنه ‫و میان اینجا.
‫هر کدومشون یه وعده غذا میارن.
‫راستش، من همیشه از مادرم شکایت می‌کنم ‫که مدام تو خونه می‌مونه...
‫و به حال خودش غصه می‌خوره.
‫ولی همیشه حاضره اون دوست‌هاش رو ‫که دیگه نمی‌تونن رانندگی کنن برسونه.
‫بهش افتخار می‌کنم. ‫بهم امید می‌ده.
‫اینجا داره سرد می‌شه.
‫قبل از باز کردن در خونه ‫کلی سروصدا کن.
‫اصلا معلوم نیست کی اون توئه.
‫روزنامه «استار لدگر» امروزم اینجاست. مرسی.
‫وای، این خیابون هم خیلی روی اعصابمه.
‫مچش رو با میله فرمون شکوند.
‫ضربه خفیفی به سرش وارد شد.
‫اون یکی خانمه چی شد؟
‫رانش شکست.
‫تا دو بامداد بیمارستان بودیم...
‫و با دکترش و متخصص افراد مسنشون ‫حرف می‌زدیم.
‫می‌گن دیگه نباید تنها زندگی کنه.
‫کار با تلفن رو بلد نیست.
‫اما شما که می‌گن ‫خیلی سالم و هوشیاره.
‫عین بوفالو سالمه.
‫چطور مگه؟
‫داشتم با خودم می‌گفتم...
‫می‌دونم دکترهای دیگه‌ای هم هستن، ‫ولی خودتون تو زندگیتون فهمیدین که...
‫افسردگی ممکنه به وقوع تصادف، ‫اعمال ضعیف یا بدتر ختم بشه.
‫خب، منظورت چیه؟
‫یعنی ناخودآگاهش می‌خواست ‫بهترین دوستش رو زیر کنه؟
‫جالبه که از حرف من ‫چنین برداشتی کردین.
‫به هر حال، ممکنه نیاز داشته باشه ‫شرایط زندگیش رو تغییر بده...
‫و کنار آدم‌های بیشتری باشه.
‫خب، ما «گرین گروو» رو در نظر گرفته بودیم.
‫جای خیلی قشنگیه.
‫بیشتر شبیه هتل‌های شهر آنتیبه.
‫آره.
‫- ولی از نظر خودش آسایشگاهه. ‫- خب، باید فرقشون رو بفهمه.
‫باید بفهمه در واقع داره ‫فصل قشنگی رو شروع می‌کنه.
‫من افراد مسنی رو می‌شناسم ‫که الهام گرفتن و الهام‌بخشن.
‫گفت یه کامیون پر کت‌شلوار ایتالیایی دارن.
‫یه دلیل خوب برام بیار ‫که از این کامیون سرقت نکنم.
‫ببین، احساس بدی نداشته باش.
‫تقصیر خود جونیوره. ‫چاره‌ای جز تکرار کارمون برامون نذاشت.
‫با پررویی اون همه غرامت گرفت.
‫عین این می‌مونه که هم رو سرمون گل مالیده، ‫هم باید بابت کلاهمون تشکر کنیم.
‫آخه من با پیروی از قوانین ‫به هیچ‌جا نمی‌رسم.
‫گور بابای تونی.
‫«دفتر رو بستن.» جون عمه‌ات.
‫نه، اون رو راست می‌گه.
‫اذیتم نکن. یعنی هیچ عضو رسمی ‫جدیدی رو تأیید نمی‌کنن. چرا؟
‫چون هرج‌ومرجه. دیگه هیچ‌کس نمی‌دونه ‫اداره امور دست کیه.
‫حتی گاهی اوقات نمی‌دونن ‫باید پولشون رو به کی بدن.
‫دارم سال ۲۰۰۰ رو می‌گم. ‫هزاره رو می‌گم.
‫بعدش کجا می‌ریم؟
‫وای.
‫مامان، این خوراک ویرجینیایی...
‫راحت باش، باز هم واسه خودت بکش.
‫نه، سیر شدم.
‫ولی خوشمزه است.
‫هیچ‌وقت نمی‌ذاری ‫بهت غذا بدم.
‫خب، برگردیم سر حرف خودمون.
‫- اون لامپ رو نمی‌خوای؟ ‫- مامان، دراز بکش.
‫روکش اون لامپ طلای واقعیه. ‫می‌دونی قیمت نوش چنده؟
‫مامان، ما کلی لامپ خوب داریم، ‫ولی ممنون.
‫خب، بردارش. ‫مبل راحتی رو هم بردار.
‫یکی باید تا نمردم ‫این وسایل رو ببره.
‫وگرنه کلی وسیله اینجا می‌مونه...
‫که آشغالی باید ببره و بریزه دور.
‫مامان، قرار نیست بمیری ‫و وسایلت رو هم آشغالی نمی‌بره.
‫باید واسه آینده‌ات برنامه‌ریزی کنی. ‫خوش‌آیندترین فصل زندگیت پیش‌روته.
‫جواهرات خوبم رو دیدی؟
‫همون‌هایی که بابا ‫برات خریده بود رو می‌گی.
‫آره، بعضی‌هاشون تو ویترین کارتیه بودن.
‫ببین، کارم نمی‌خوادشون.
‫الان نمی‌خواد.
‫جفتمون می‌خوایم تو عمر درازی داشته باشی...
‫و جواهراتت رو تو مراسم ‫فارغ‌التحصیلی نوه‌هات بندازی.
‫همه‌شون رو به دخترخاله جوزفینت دادم.
‫این چه کاریه؟ ‫جواهرات خوبت رو دادی؟
‫همیشه تحسینشون می‌کرد.
‫اون‌ها زیاد پول ندارن.
‫به دخترخاله عوضیم انگشتر کارتیه دادی ‫و به من مبل ویبراتور؟
‫زنت هیچ‌وقت به جواهراتم ‫علاقه‌ای نشون نداده بود.
‫این‌طور که یادمه، هیچ‌وقت ‫از هیچ‌کدومشون تعریف نکرده بود.
‫ببین چی می‌گم.
‫قبل از این که بلای بزرگ دیگه‌ای سر خودت ‫یا میراث نوه‌هات بیاری،
‫باید از همین الان تنهایی زندگی کردن رو ‫کنار بذاری.
‫به اون آسایشگاه نمی‌رم.
‫گرین گروو جامعه بازنشستگانه! ‫بیشتر هم شبیه هتل‌های شهردار تیبه!
‫اون دیگه کیه؟
‫شهرداریه که هتل‌های مجلل داره. ‫چه بدونم. اونش مهم نیست!
‫مهم اینه که من با خانم دی‌کاپریو ‫که اونجاست صحبت کردم...
‫و می‌گه یه سوییت دو دهنه ‫با چشم‌انداز جنگل خالی داره.
‫الان خالیه، ولی زود پر می‌شه.
‫معلومه که خالیه. ‫یکی مرد دیگه!
‫وای مامان!
‫باید بس کنی! ‫باید این ابر سیاه سمی رو جمع کنی.
‫آخه من دیگه طاقتش رو ندارم!
‫وای، چقدر بیچاره‌ای!
‫ببین، من سر کار کلی مشکل داره، ‫تو خونه کلی مشکل دارم.
‫گفتن یکی از دوست‌هام سرطان داره.
‫اکثر والدین اگه بچه‌های به‌دردنخورشون...
‫به اندازه من به این چیزها ‫فکر می‌کردن، خوشحال می‌شدن!
‫من نمی‌رم اونجا.
‫پس می‌رم دادگاه، وکالتت رو می‌گیرم ‫و خودم می‌ذارمت اونجا.
‫پس همین الان من رو بکش.
‫راحت باش، برو چاقو رو...
‫از تو دل گوشت بردار ‫و همین‌جا فرو کن.
‫همین‌جا! خواهش می‌کنم زود باش، ‫این‌جوری کمتر از حرفی که الان زدی دردناکه.
‫ببین، من افراد مسنی می‌شناسم ‫که الهام می‌گیرن!
‫آهای، پول رو بردار، ‫دم خونه قرار گذاشته بودیم،
‫ولی تو که هنوز حاضر نشدی!
‫این یکی رو نیستم.
‫چی؟ کت‌شلوار ایتالیاییه کریستوفر.
‫یه زمانی تنها آرزوی زندگیم ‫همراهی با افراد تونی سوپرانو بود.
‫پس الان دارم چیکار می‌کنم؟
‫یهو عجب حرفی زدی.
‫بیدارش نکن.
‫اذیتم نکن، الان پنج و ربعه.
‫شاید یکی از دلایلی که شرایط تشکیلاتمون ‫این روزها این‌قدر داغونه،
‫همینه که همه بدون گوش دادن ‫به مدیران واسطه کار خودشون رو می‌کنن.
‫«گور بابای تونی.» ‫خودت گفته بودی.
‫باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫پس چرا تو یه گروهیم؟
‫پس چرا خلافکاریم؟
‫ببین مربی.
‫خاک بر سرت.
‫باشه.
‫آهای! سلام! آهای! ‫اینجا کمک لازم داریم!
‫خیلی‌خب، خیلی آروم باش! ‫پیاده شو ببینم!
‫شنیدی که چی گفت.
‫زود باش!
‫سلام، آروم باشین. من رفیق بیلی‌ام. ‫همون دوستتون که تو شرکتمونه.
‫باشه، ایول. پس می‌دونی ‫شعار ما «زود باش ببینم»ـه.
‫- من می‌رم ناهارم رو بخورم، خب؟ ‫- باشه، خب حالا. زود باش.
‫وایستا ببینم. ‫تو که رانندگی اسباب‌بازی هم بلد نیستی.
‫چرا تفنگ رو کج گرفتی مردک؟
‫پیاده شو! زود باش، پیاده شو! ‫تو بشین پشت فرمون، من بهت فرمون می‌دم.
‫یا خدا!
‫حواست رو جمع کن احمق!
‫یا خدا، بدبخت شدم! یا خدا!
‫یا خدا!
‫یا خدا! جونیور سوپرانوی دیوانه ‫الان روانی می‌شه. یا خدا!
‫خوشحالی که میای با ما زندگی کنی عزیزم؟
‫خوشحال می‌شی. از من بشنو.
‫ببین مامان، وسایلت اینجاست.
‫- وای، خیلی زود آوردن. ‫- آره.
‫واسه خودت تخت و میز آرایش مخصوص داری.
‫راستش، وقتی مادربزرگ خودم رفت ‫جای دیگه‌ای زندگی کنه،
‫حق نداشتن وسایل شخصی بیارن.
‫خیلی‌خب مامان، باید اینجا رو امضا کنی.
‫بله؟
‫آقای سوپرانو، شما عمو جونیور دارین؟
‫ردم رو تا اینجا گرفته؟
‫خط دو؟ بفرمایین.
‫بگین بعدا بهش زنگ می‌زنم.
‫بعدا باهاشون تماس می‌گیرن. ‫واقعا؟
‫ظاهرا ضروریه. گفت انگار ناراحت بود. ‫بعدا تماس می‌گیرن.
‫لیویا، این ضرب‌المثل قدیمی ‫ایتالیایی رو شنیدی؟ خاله من همیشه می‌گفت:
‫«کول تمپو لا فولیا ‫دی جلسو دیونتا ستا.»
‫یعنی چی بانی؟
‫یعنی اگه صبر کنی، ‫برگ توت به ابریشم تبدیل می‌شه.
‫تو خوبی؟
‫آره، معلومه.
‫مرسی که کلی کمک کردی.
‫ناهار خوشمزه‌ای برامون درست می‌کنم.
‫چندتا پروشوتوی خارق‌العاده اون تو دارم.
‫الو؟
‫باشه. کریستوفره.
‫چیه؟
‫ای خدا، چند ساعته دارم زنگ می‌زنم. ‫با یه خط خارجی بهم زنگ بزن.
‫تونی، عصبانی نشو. ‫یه مشکل جزئی پیش اومده.
‫- جهت اطلاعت بگم به من ربطی نداره... ‫- زود باش بگو!
‫برندن دوباره از کاملی سرقت کرد.
‫چیکار کرد؟
‫- راننده‌شون هم... می‌دونی دیگه... ‫- نه‌خیر، نمی‌دونم.
‫چه بدونم، اتفاقی تیر خورد ‫و از دنیا رفت.
‫یا خدا!
‫چیکار کنیم تون؟ ‫برندن بار رو آب نکرد.
‫آخه الان خیال می‌کنه شاید ماریو دفعه پیش ‫ما رو به جونیور لو داده بود.
‫ای خدا!
‫سلام تونی.
‫شرمنده که مجبور شدم شنبه‌ات رو ‫این‌جوری خراب کنم.
‫بچه‌ها. امان از دست شما بچه‌ها.
‫البته خیلی قشنگن.
‫- تونی، خیلی شرمنده‌ام. ‫- خفه شو.
‫فقط می‌خوام بدونی این ماجرا ‫به من هیچ ربطی نداره تونی.
‫- تونی، راست می‌گه. خونه مونده بود. ‫- خفه شو.
‫خونه مونده بود؟
‫کاری کردی که جلوشون رو بگیری؟ ‫نصیحتشون نکردی؟
‫منظورمون از رهبری چیه، هوم؟
‫تونی، به‌خاطر شیشه هم هست، ‫ولی می‌رم ترک اعتیاد، به جون مادرم قسم.
‫برندن، خفه خون مرگ بگیر. ‫می‌خوای من رو به کشتن بدی؟
‫می‌خوایم جیکار کنیم؟
‫شما این کت‌شلوارها رو ‫پشت کامیون بار می‌زنین.
‫می‌رین حیاط اصلی کاملی و پسشون می‌دین.
‫وای خدا!
‫بعدش هم وقتی کارتون رو کردین، ‫به عموم زنگ می‌زنین.
‫جسد رو چیکار کنیم؟
‫باهاش شمع درست کن ‫و جلوی درگاه سنت آنتونی روشنش کن.
‫ولی گمون کنم بدبخت شدین.
‫تونی...
‫اگه این‌ها رو پس ندن چی؟ ‫مشکلی پیش میاد؟
‫راستش، نمی‌بینم مشغول بار زدن ‫این ردیف، اون ردیف...
‫و اون یکی ردیف پشت کامیون باشین.
‫همین که خیال کردم کنار کشیدم، ‫دوباره من رو کشیدن تو دلش.
‫هوم!
‫عه، آقای میلر، ماشینتون برگشته.
‫همسرم امروز من رو رسوند سر کار ‫و دیدم همین‌جا تو پارکینگ خودمه.
‫عمو بزدل من به بابام کمک کرد ‫پیداش کنه.
‫عمو بزدل؟
‫تو کار ماشینه.
‫خب، نمی‌دونم به بابات چی بگم. ‫یعنی مسلما ممنونم.
‫خیلی هم تمیز و مرتبه.
‫وای، سوییچش فرق می‌کنه.
‫احتمالا نباید امیدوار باشم ‫برگه‌هام هنوز تو صندوق‌عقب باشن.
‫رنگش فرق کرده.
‫وای. عه.
‫بابای من قهرمانه.
‫واقعا عین جریان مرغابی‌ها بی‌هوش شدین؟
‫نه.
‫فقط نفسم بند اومد ‫و نقاط سفیدی تو دیدم شکل گرفتن.
‫پیشرفت کردین.
‫چون از فرستادن مادرم ناراحتم؟
‫ناراحتی خوبه. ‫بی‌هوشی خوب نیست.
‫تحت نظر افراد خیلی خوبیه. ‫بهترین کار رو در حقش کردین.
‫باهام صحبت نمی‌کنه.
‫غم‌انگیزه. ‫ولی تصمیم کیه؟
‫خب، به هر حال وضعم رو بهتر نمی‌کنه.
‫می‌تونین پیش خودتون اعتراف کنین ‫که درسته، غمگین هستین،
‫ولی خیلی عصبانی ‫و مملو از خشم هم هستین؟
‫من ناراحتم.
‫اعترافش سخته که...
‫ممکنه به مادر خودتون ‫حس نفرت داشته باشین، مگه نه؟
‫اشتباه می‌کنی.
‫خوب گوش کنین. ‫معلومه که خیلی دوستش دارین.
‫منظورم اینه که خشمتون رو قبول کنین ‫و جای دیگه‌ای تخلیه‌اش نکنین.
‫- وگرنه معرفه اصلی زندگیتون می‌شه. ‫- ببین،
‫باید قبولش کنین.
‫خوبه که وقتمون تموم شد. ‫دیگه نمی‌خوام باهات صحبت کنم.
‫«از مادرتون متنفرین.»
‫یا خدا.
‫اسمش چیه؟ منو.
‫اگه تعداد نفرات رو می‌دونین، ‫دکمه دو رو فشار بدین.
‫اپراتوره یا دستگاه پیغام‌گیره؟
‫بذارم ببینم. الو؟ الو؟
‫الو؟
‫صفر رو فشار بدین. الو؟
‫الو؟ الو؟
‫آخ.