‫آنچه گذشت...
‫قصدم اینه که
‫مردم رو ‫پشت سر پادشاه متحد کنم.
‫هر کاری که می‌کنم برای بچه‌هامه.
‫این سفر بزرگ،
‫و بردن پادشاه به وسط مردم ‫دیگه زیادی از حد گذشته.
‫تا حالا فکر کردی که ‫اونا هم دقیقاً مثل ما هستن؟
‫احمق نباش مارگوت، ‫هیچ چیز اونا شبیه ما نیست.
‫فکر می‌کردم دخترها ‫لباس‌های قشنگ رو دوست دارن.
‫نه همه دخترها.
‫کاترین بهترین فرد برای رهبریه.
‫فکر کردی قضاوت خوبی ‫در مورد شخصیت بقیه داری؟
‫همه باید تکامل پیدا کنیم، کاردینال.
‫وقتی فرانسه ‫به یه کشور سکولار تبدیل بشه...
‫کشور سکولار؟
‫ولی باید یادآوری کنم کاترین گفت که
‫هیچ معامله‌ای با انگلیس نباشه.
‫که یعنی باید همسرتو بیاری اینجا.
‫مجدداً مهر و مومشون کنین ‫و به ارباب‌هاتون تحویلش بدین.
‫توی شورای خصوصی چی گفتی؟
‫هر چی مادر تصمیم بگیره.
‫«مادر بهتر از همه می‌دونه». عجب!
‫می‌ترسم پادشاه نیت من رو ‫اشتباه متوجه شده باشه.
‫هیچوقت نمیشه با عشق حکومت کرد، ‫بلکه فقط با ترس میشه.
‫فرانسه یه جعبه آماده انفجاره.
‫تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که کبریت رو روشن کنیم.
‫یه کلیسا در نزدیکی اینجا هست،
‫با یه واعظ خیلی کاربلد، ‫یه زن جوون.
‫پیروان کافرش خدای پروتستانشون رو ‫در آرامش می‌پرستن.
‫بگین پادشاهتون ‫یه ابراز احترام غیرقابل انکار،
‫به مذهب جدید انجام بده.
‫جنگ اجتناب ناپذیره.
‫من نمی‌خوام نقشی توش داشته باشم.
‫اگه به خاطر پدر بیمارم نبود،
‫این کارو نمی‌کردم.
‫ولی همچین احساساتی از سوی یه مرد،
‫سربازهات دیگه هیچوقت ‫ازت دستور نمی‌گیرن.
‫و تصمیم گرفتم که در دعای امشب،
‫به رعایای پروتستانم بپیوندم.
‫بسوزونیدش.
‫ولی فعلاً مادرم ‫نباید چیزی در موردش بدونه.
‫تاریخ شما رو به خاطر می‌سپاره.
‫اسبم رو آماده کنین.
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫من چه می‌دونم.
‫چی شده؟
‫برادرتون گم شده.
‫یعنی چی گم شده؟
‫چطوری یه پادشاه رو گم می‌کنین؟
‫همراه بوربون‌ها رفته بود،
‫به مراسم مذهبی پروتستان‌ها.
‫خیلی‌خب، پیداش کنین!
‫اسب‌ها آماده‌ان.
‫پادشاه اینجاست!
‫به محض دیدن شعله‌های آتش ‫برگشتیم.
‫منو ببخش، مادر.
‫نباید بدون اطلاعت،
‫کاخ رو ترک می‌کردم.
‫همین که زنده‌ای و آسیبی ندیدی ‫خوشحالم.
‫عصبانی نیستی؟
‫وای، پسر عزیزم.
‫البته که نیستم.
‫حالا، بیا داخل.
‫سرده.
‫همه‌تون بیاین داخل.
‫حسم میگه ممکنه عصبانی باشین، ‫علیاحضرت.
‫قبل از اینکه واکنشی نشون بدین، ‫بهتره اینو در نظر بگیرین که...
‫به کلیسای مذهبی‌مون حمله شده.
‫زمان سختیه.
‫شاید نخواین برامون سخت‌ترش کنین.
‫وقتی افراد دربارم بهم خیانت کنن،
‫و جون پسرم که پادشاهه به خطر بیفته،
‫هر وقت و هرطوری دلم بخواد ‫واکنش نشون میدم!
‫باید وقتی پای اعدام بودی،
‫می‌ذاشتم سر از تنت جدا کنن.
‫این دیگه یه کم زیاد از حده، نیست؟
‫و وقتی فرصتشو داشتم ‫خودم باید سر تو رو قطع می‌کردم.
‫درسته.
‫البته.
‫لعنت بهم.
‫کلیسا کاملاً سوخته.
‫ظاهراً هیچکس زنده نمونده.
‫یه تراژدی وحشتناک.
‫درها از بیرون قفل شده بودن،
‫که یعنی یه حادثه اتفاقی نبوده،
‫بلکه یه اقدام از پیش برنامه‌ریزی شده بوده.
‫کی می‌تونسته همچنین کاری بکنه؟
‫خنده‌داره که می‌پرسی.
‫ما مظنونیم که دوک گیز مسئولش بوده.
‫این یه اتهامه بی‌اساسه.
‫فکر کنم مدرکی چیزی دارین.
‫اوایل صبح دیدنش که
‫با یه اسکورت نظامی کوچیک،
‫داشته به قلعه برمی‌گشته.
‫دقیقاً همون تعداد افرادی که
‫برای انجام همچنین کاری لازمه.
‫فرانسوا، می‌خوای بهمون بگی کجا بودی؟
‫اگه لازمه بدونین، ‫دیشب یه کار شخصی داشتم،
‫که به خاطرش از قصر رفتم بیرون.
‫عجب!
‫یعنی رفته بودی بیرون پی فساد؟
‫نه.
‫داری تلاش می‌کنی ‫یه جنگ رو شروع کنی.
‫واقعاً چه مرگته، فرانسوا؟
‫حالا ازمون انتظار داری چیکار کنیم؟
‫متوجه هستی که ‫موظفیم یه ارتش جمع کنیم؟
‫حالا مردم ما هم خواهان تلافی‌ان.
‫و ناگفته نمونه،
‫ممکن بود ما هم با اونا ‫توی اون کلیسا بمیریم!
‫و وقتی خبرش بپیچه که ‫شاهزاده‌های بوربون خاندان سلطنتی،
‫نه حتی خود پادشاه، ‫نزدیک بود کشته بشن،
‫دیگه نمی‌تونیم پروتستان‌ها رو کنترل کنیم!
‫پس شاید کل ایده همین بوده!
‫صبر کنین، شرکت پادشاه ‫در مراسم پروتستان‌ها،
‫خودش یه کار تحریک‌آمیزه.
‫با کشتار جمعی برابره؟
‫ما تاوان می‌خوایم!
‫بذارین بهتون یادآوری کنم که پادشاه
‫به خواست خدا، ‫نه در مراسم شرکت کرد،
‫و نه صدمه دید.
‫چه تاوانی مد نظر داری؟
‫دوک گیز باید به خاطر این کار شنیع
‫باید محاکمه و مجازات بشه.
‫توسط تو؟
‫اگه کار به اونجا بکشه، ‫بیشتر از هر کسی حاضرم که
‫به عنوان یه قاضی بی‌طرف عمل کنم.
‫از کجا می‌دونین ‫چند تا آدم گمراه،
‫کلیسا رو به آتیش نکشیدن؟
‫واقعاً چه انتظاری داشتین، ‫بعد از اینکه
‫به ایمانشون بی‌احترامی کردین،
‫و اجازه دادین کاردینال کلیسای کاتولیک ‫زیر دست و پا بمونه،
‫و وسط گل و لای لگدمال بشه؟
‫باید یادآوری کنم که ‫اگه به اسم پروتستان‌ها
‫یه ارتش جمع کنین،
‫پادشاه چاره‌ای جز این نداره که
‫برای حفاظت از کاتولیک‌ها فرانسه ‫دست به کار بشه.
‫اینطور نیست، اعلی‌حضرت؟
‫مونت‌مورنسی، نظر تو چیه؟
‫نظر من اینه که اگه ثابت بشه
‫که دوک گیز پشت این جنایته،
‫خودم می‌کشمش.
‫موفق باشی، پیرمرد.
‫این مشاور بی‌طرفتونه، آره؟
‫طرفدار اجرای خودسرانه قانون؟
‫پادشاه این اتهامات رو جدی می‌گیره،
‫و هر خاندانی رو که
‫پشت این عمل تحریک‌آمیز باشه ‫توبیخ می‌کنه،
‫چون هر خاندانی که
‫برای پیشبرد برنامه‌هاش ‫جون پادشاه رو به خطر بندازه،
‫مغضوب دربار میشه.
‫با این حال توی این شرایط، ‫به نظرم باید هر کاری رو به تعویق بندازیم،
‫تا آتش خشم همه سردتر بشه.
‫باشه، ولی اگه کاری نکنین ‫که اوضاع درست بشه،
‫به لطف پسرعموتون،
‫یه جنگ داخلی روی دستتون می‌مونه.
‫پس بذار جنگ بشه.
‫توسط همه‌شون بازی خوردم.
‫بیا بریم.
‫فکر کنم باید تنهاتون بذارم ‫تا صحبت کنین.
‫متاسفم.
‫می‌دونم کسی که برات مهم بود رو ‫از دست دادی.
‫و بهت اطمینان میدم، ‫منم برای این جنایت دنبال عدالتم.
‫ولی تو هم به خوبی من می‌دونی که
‫اگه پیگیری عدالت،
‫مشخص کنه که دوک مقصره،
‫فقط مردم‌ ما رو به جنگ می‌کشونه.
‫و ادیث رو برنمی‌گردونه.
‫متاسفم که حاضر نیستم ‫همچنین محاسباتی بکنم.
‫خب، همچین محاسباتی ‫برای حکومت لازمه.
‫پس بذار یه جوری بگم که
‫کامل متوجه بشی.
‫آتیش زدن کلیسا ‫یه تحریک عمدی بوده.
‫عاملان این جنایت ‫بدون توجه به اینکه کی هستن،
‫باید مجازات بشن.
‫مشروعیت پادشاه ‫به این موضوع بستگی داره.
‫مشروعیت پادشاه،
‫در گرو اتحاد مردم فرانسه ست.
‫وقتی این کارو انجام دادیم،
‫می‌تونی گلوی دوک گیز رو ببری.
‫تو تنها کسی هستی که ‫می‌دونه می‌خوام چیکار کنم.
‫می‌تونم بهت تکیه کنم؟
‫همیشه.
‫ممنونم.
‫دلچسبه، نه؟
‫کسی که احساس می‌کنه حق داره که
‫صرفاً از روی احساسات برانگیخته بشه.
‫کجاست؟
‫توی اتاقتون، بانو.
‫بهش بگو منتظر بمونه.
‫خب، برادرمون، پادشاه، ‫نزدیک بود کشته بشه.
‫نمی‌خوایم در موردش حرف بزنیم؟
‫در مورد چی حرف بزنین؟
‫اعلی‌حضرت،
‫اومدین.
‫این که گم شدین، ‫همه‌مون رو ترسوند.
‫گم نشده بودم.
‫ولی از نگرانیت ممنونم.
‫نه، از فرصت استفاده کردی و ‫رفتی وسط جنگل،
‫تا برای وحدت مذهبی موضع‌گیری کنی.
‫و با اولین نشونه دردسر برگشتم ‫و مثل یه عوضی فرار کردم.
‫همینو می‌خواستی بگی؟
‫نه، واقعاً، نمی‌خواستم اینو بگم.
‫خیلی سخته که باور کنی،
‫واقعاً نگرانت بودم؟
‫تو برادرمی.
‫درست طبق برنامه پیش نرفت.
‫اوضاع به ندرت طبق برنامه پیش میره.
‫و اگه نتونی به خودت بخندی...
‫مادر چه واکنشی نشون داد؟
‫انتظار داری چه واکنشی نشون بده؟
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده که
‫شاید برای اولین باره که ‫یه حرف درستی زدی،
‫و مادر واقعاً بهتر از همه می‌دونه؟
‫منظورم اینه که، ازش سرپیچی کردی ‫و نزدیک بود خودتو به کشتن بدی.
‫دیگه چه مدرکی نیاز داری؟
‫مارگوت، وقتی کار من تموم شد،
‫تو هم باید برای یه لباس جدید ‫اندازه بگیری.
‫مادر گفت از اینکه ‫همش با همین لباس می‌بیندت خسته شده.
‫تا وقتی کلی از مردممون گرسنه‌ان،
‫من لباس نو لازم ندارم.
‫خب، اونا که قرار نیست لباس بخورن، نه؟
‫نه، احمق.
‫پول لباسم رو به فقرا میدم.
‫از اولش برای همین بود که
‫به این کلیسا ملحق شدن.
‫پول کافی برای غذا خوردن ندارن.
‫من احمق نیستم.
‫یه روز،‌ ظاهر و هوشم ‫یه خواستگار سلطنتی رو به خودش جلب می‌کنه
‫و وقتی ملکه یه سرزمین خارجی بشم،
‫چارلز برام نامه می‌نویسه ‫و ازم یه درخواست می‌کنه،
‫و من... روش فکر می‌کنم.
‫خب، امیدوارم به نفع شاه تصمیم بگیری.
‫آره، ممنون، هرکول.
‫تصویرش از جلوی چشمام پاک نمیشه،
‫اینکه اونجوری گیر افتادن و ‫زنده زنده سوختن.
‫کاش می‌تونستم یه کاری براشون بکنم.
‫مگه همین کار نبود؟
‫البته که نبود.
‫شانس آورده که زنده ست.
‫در هر حال ‫این یه اتفاق تصادفی نبوده.
‫چی؟
‫کار گیزها بوده.
‫همه می‌دونن.
‫مطمئنم حتی پادشاه هم اینو می‌دونه.
‫چرا گیزها بخوان ‫یه کلیسا پر از دهقان‌های پروتستان رو
‫بسوزونن؟
‫برای اینکه یه جنگ داخلی شروع کنن، ‫که فکر می کنن می‌تونن پیروزش بشن.
‫درست میگه؟
‫نباید در قضاوت عجله کنیم،
‫چون بقیه از این فرصت استفاه می‌کنن ‫و زودتر جنگ راه میندازن.
‫آره، خوب گفتی، اعلی‌حضرت.
‫از حمایتت ممنونم، آنژو، ‫اگه واقعاً داشته باشمش.
‫- داریش. ‫- امیدوارم.
‫چون اگه فکر می‌کنی بهتر می‌تونی ‫این وضعیت رو مدیریت کنی،
‫توهم زدی.
‫مردم باید بدونن از کی پیروی می‌کنن.
‫و چطوری بفهمن از کی پیروی کنن؟
‫از اونایی که لباس‌های زیبا دارن.
‫روالش همینجوریه، ‫همیشه اینجوری بوده.
‫کاملاً باهات موافقم.
‫بدون اینکه ما به فکرشون باشیم،
‫خودشون باید به فکر ‫زندگی فلاکت‌بارشون باشن.
‫اونا به شکوه و مراسم و
‫لباس‌های زیبا نیاز دارن...
‫هرچند توی این مورد ‫اون لباس کاملاً اشتباهه.
‫مشکلش چیه؟
‫مثلاً شبیه لات‌ها شدی،
‫روی زشت بودنت تاکید می‌کنه،
‫و رنگش، یه قربانی طاعون ‫در حال بهبودی رو به ذهن میاره.
‫وای خدا، درست میگه
‫نه، درست نمیگه.
‫خب، ببینیم به تن تو چطوره.
‫راستشو بخوای مطمئن نیستم که ‫واقعاً بخوام به جنگ برم.
‫اون بوی تعفن،
‫جیره‌های غذایی...
‫کشت و کشتارش به کنار.
‫کاملاً قابل درکه، آنتوان.
‫ولی نباید برای چیز پیش‌پا افتاده‌ای ‫مثل راحتی و آسایش،
‫روی اصولمون پا بذاریم
‫آره، البته.
‫این زره خوب نیست، تانکرید.
‫- بله، سرورم. ‫- آره.
‫کاترین اگه باور داشته باشه که ‫از وظیفه‌مون کوتاه نمیایم،
‫تسلیم خواسته‌هامون میشه.
‫پس بلوفه؟
‫آره، مگه اینکه جدی بشه.
‫آره.
‫شاید بهتره که کاتولیک بشیم.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫فکر می‌کردم هیچوقت دیر نیست،
‫می‌دونی، برای پیدا کردن...
‫روح القدس و اعتراف.
‫فکر کردم تمام هدف همینه.
‫همیشه این گزینه رو مد نظر داشتم.
‫خب، متاسفانه اشتباه می‌کردی.
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫اگه سرنوشت ما رو فرا بخونه ‫باید به وظیفه‌مون عمل کنیم...
‫در کنار هم، مثل دو تا برادر.
‫شگفت‌انگیزه که هنوز می‌تونم
‫این لباس قدیمی رو بپوشم، نه؟
‫خوشتیپ شدی.
‫ممنون، آنتونی.
‫شبیه یه تخم مرغ خوشتیپ شدی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫علیک سلام.
‫بهتره که توی قصر به دیدنم نیای.
‫خب، قبلاً هیچوقت از معاشرتمون ‫خجالت نمی‌کشدی.
‫خجالت نمی‌کشم.
‫ولی در حال حاضر ‫نه علاقانه ست و نه سودمند،
‫برای مردمی که ‫مشکوک‌ان من هنرهای تاریک رو تمرین می‌کنم.
‫اون زمان‌ها دیگه گذشته.
‫اینو مطمئن نیستم.
‫چیزی که دیشب شروع شد،
‫فقط یه جور تموم میشه.
‫شاید بهتره هنرهای تاریک رو ‫بهترین دوست خودت بدونی.
‫تو از دیشب چی می‌دونی؟
‫من اونجا بودم.
‫- و؟ ‫- و چی؟
‫بوربن‌ها، گیزها رو متهم می‌کنن.
‫حقیقت داره؟
‫فکر کنم خودت جوابش رو می‌دونی.
‫دونستن چیزی ‫با توانایی ثابت کردنش فرق داره.
‫و اینکه ترجیح میدم ‫ثابتش کنم یا نه.
‫می‌تونم روی نظرت حساب کنم؟
‫خب، من کی باشم که بگم؟
‫فقط یه پیرمردم که ‫توی جنگل زندگی می‌کنه.
‫البته واقعاً مهم نیست که ‫چه کسی مشعل رو روشن کرده.
‫آتش در راهه.
‫کشور همچنان می‌تونه ‫پشت سر پادشاه متحد بشه.
‫اینو با چشم خودم دیدم.
‫چیزیه که مردم می‌خوان.
‫چیزیه که تو می‌خوای.
‫مردم اصلاً نمی‌دونن چی می‌خوان.
‫پس یکی باید بهشون بگه.
‫پس موفق باشی.
‫ولی باید بهت یادآوری کنم،
‫از نخستین لحظه آفرینش،
‫نفرت ساده‌ترین داستان برای گفتن بوده.
‫خب، من دیگه میرم.
‫دیگه مزاحمت نمیشم.
‫گفتنش برای اون راحته.
‫توی جنگل زندگی می‌کنه.
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫می‌خواستم بهت تبریک بگم.
‫کارتو خوب انجام دادی، فرانسوا.
‫کاترین دیگه بیشتر از این نمی‌تونه
‫این آرامش ساختگی رو حفظ کنه.
‫خبرش پخش میشه،
‫همسایه بر ضد همسایه میشه،
‫و اشراف مجبور میشن ‫اختلافات رو به میدون جنگ ببرن،
‫جایی که تو برتری قطعی رو داری.
‫باید خیلی افتخار کنی.
‫اگه اونقدر تاریک نبود، ‫قطعاً چشمگیر بود.
‫علیاحضرت.
‫وای، علیاحضرت.
‫می‌بینم که با شجاعتی که لازمه
‫برای رویارویی با این وضعیت وحشتناک ‫آماده میشین.
‫بله، قطعاً.
‫چاره دیگه‌ای نداریم، علیاحضرت.
‫ما... احساس وظیفه وادارمون می‌کنه.
‫تانکرید.
‫هرچند به اعتماد من خیانت کردین،
‫ولی در مورد این وضع نامساعد ‫باهاتون همدردی می‌کنم.
‫در حق مردم شما ‫بی‌عدالتی وحشتناکی انجام شده.
‫فقط کاش یه راه دیگه وجود داره.
‫خدایا، منم همینو میگم.
‫ولی... ولی وقتی مردممون ‫بهمون نیاز دارن،
‫نباید ناامیدشون کنیم.
‫درسته، آره،
‫حتی اگه... حتی...
‫نتیجه‌ش مرگ خودمون باشه،
‫بهشون متعهدیم.
‫البته، مگه اینکه پادشاه ‫متقاعد شده باشه که
‫دوک گیز رو به خاطر جنایتش محاکمه کنه.
‫قطع سرش در انظار عمومی کفایت می‌کنه.
‫که باعث میشه شما ‫در شورای خصوصی به اکثریت برسین.
‫آره، یه اتفاق مبارک.
‫به خوبی می‌دونین که ‫هرگونه محاکمه و مجازات گیزها،
‫پادشاه رو به درگیری مستقیم،
‫با مردم کاتولیک سوق میده.
‫خب، به نظر باید تصمیم بگیرین...
‫جنگ با پروتستان‌ها ‫یا جنگ با کاتولیک‌ها.
‫مگه اینکه راه دیگه‌ای وجود داشته باشه.
‫- گوش می‌کنیم. ‫- با شک و تردید.
‫- آره، با شک و تردید. ‫- آره.
‫مونت‌مورنسی میگه ‫هیچ بازمانده‌ای وجود نداره،
‫که یعنی هیچ شاهدی برای شهادت ‫وجود نداره.
‫منظورم اینه که ‫ممکنه کاردینال راست بگه.
‫ممکنه کار چند تا آدم ناراضی بوده باشه،
‫که می‌تونن پیدا بشن،
‫و برای جرمشون در ملاءعام اعدام بشن.
‫و شما انتظار دارین اینو قبول کنیم؟
‫آره، چون این صورت،
‫حکومت آزاد خواهد بود که ‫معامله تجاری شما
‫با ملکه الیزابت رو دنبال کنه.
‫تصور کنین که پروتستان‌ها
‫با همچین اتحادی خشنود میشن،
‫و کاتولیک‌ها هم،
‫تحت تعقیب قضایی دوک قرار نمی‌گیرن.
‫و خاندان بوربون،
‫با این معامله ‫به میزان قابل توجهی ثروتمند میشه.
‫و ممکنه این اتفاق
‫مشکل انجام ندادن تعهدتون رو حل کنه.
‫همیشه یه راه دیگه هست، مگه نه؟
‫به نظرم که اینطوره.
‫شاید همچین راه حلی رو هم ‫در نظر گرفتیم.
‫لطف می‌کنین.
‫و اگه بخواین شکایتتون رو کنار بذارین،
‫با انگلیسی‌ها چطور پیش میرین؟
‫خب، آنتوان از قبل
‫فداکاری شخصی مهمی رو انجام داده،
‫و همسرش رو به دربار دعوت کرده.
‫که به شدت چالش برانگیز بوده.
‫از فداکاریت سپاگزارم.
‫از شانس و اقبال خوبمون،
‫جین مکاتبات نسبتاً پراحساسی،
‫با مشاور پرشور پروتستان ملکه الیزابت ‫انجام داده،
‫لرد تروکمورتون.
‫ظاهراً دوست دارن در مورد ‫موعظه‌های اولیه کالوین بحث کنن،
‫که اگه از من بپرسین، ‫نشون میده چقدر صمیمی‌ان.
‫پیشنهاد می‌کنم همسرش رو بفرستیم
‫تا اوضاع رو با دربار انگلستان بررسی کنه،
‫که نیت و ایمانمون رو تضمین کنه،
‫و اینکه میشه بهمون اعتماد کرد، ‫و ببینیم چه جوابی می‌گیریم.
‫خیلی‌خب.
‫اعلام کنین که می‌خوایم
‫مذاکرات با انگلستان رو شروع کنیم.
‫ولی بدون تایید قبلی من ‫با هیچ شرطی موافقت نکنین.
‫معامله ما با انگلیس ‫فقط وقتی باید نهایی بشه،
‫که زمان مناسبش فرا رسیده باشه.
‫البته.
‫خیلی‌خب، پس... ‫از جنگ جلوگیری شد.
‫باعث خوشحالیه.
‫آفرین بر ما!
‫و خدا رو هزار مرتبه شکر!
‫تانکرید؟
‫می‌تونی تمام زره‌ها رو برگردونی سر جاش.
‫بله، سرورانم.
‫به جنگ نمیریم.
‫خوبه. خوبه سرورانم.
‫- علیاحضرت. ‫- علیاحضرت.
‫فکر کنم این شما هستین ‫که باید باهاش صحبت کنم.
‫من؟
‫من فقط برای دیدن بچه‌هام اومدم.
‫می‌دونم که شما مسئول صلحی هستین که
‫برای برقراریش در فرانسه ‫خیلی سخت تلاش کردم،
‫چون می‌دونم شما دو تا بزدل ‫دستوراتتون رو از مامانتون می‌گیرین.
‫مطمئنین می‌خواین در مورد ‫پسرهای بزدل حرف بزنین؟
‫- پسرهای شما رو هم دیدیم، یادتونه؟ ‫- خفه شو!
‫برای تو و بچه‌های عوضیت یه خبری دارم.
‫توسط دسیسه‌های شما تحریک نمیشم.
‫من خانواده‌م رو در سراسر فرانسه،
‫به هر دهکده خرابه و ‫آشغالدونی کثیفی نکشوندم،
‫که بذارم این کشور ‫با جنگ ویرون بشه.
‫این کارو به خاطر صلح کردم، ‫و این صلح برقرار می‌مونه،
‫حتی اگه مجبور باشم از بچه اول تو
‫در برابر عدالتی که مستحقشه محافظت کنم.
‫فکر کنم اونقدر احمق نبودی که
‫بذار کسی زنده بمونه ‫که بتونه شناساییت کنه.
‫اینجوری دیگه خیلی برات بد میشه.
‫خوبه.
‫پس دلیلی برای پیگرد قانونی نمی‌بینم.
‫می‌دونستم زن عاقلی هستین.
‫هرچند مطمئن نیستم که
‫مونت‌مورنسی موافق باشه.
‫به نظر میاد که
‫وابستی ناسالمی به اون واعظ داشته.
‫مونت‌مورنسی کاری رو می‌کنه ‫که من بهش میگم.
‫پس افسارش دست شماست، نه؟
‫فکر کنم به صلاح همه باشه.
‫و در عین حال،
‫با گشایش مذاکرات تجاری دربار با انگلستان،
‫از پروتستان‌ها دلجویی میشه.
‫عقلتو از دست دادی؟
‫مجبورم کردین.
‫ولی می‌بخشمتون.
‫در واقع تصمیم گرفتم که خاندان گیز،
‫همراه با بقیه اشراف کاتولیک،
‫بودجه ساخت یه قصر بزرگ ‫در مرکز پاریس،
‫در امتداد سواحل رود سن رو تأمین کنن،
‫قصری که باعث میشه ‫همه فرانسوی‌ها،
‫بدون توجه به اعتقاداتشون،
‫به رعیتی پادشاهشون افتخار کنن.
‫اشاره کردم که خیلی پرهزینه خواهد بود؟
‫ما همچین کاری نمی‌کنیم.
‫معلومه که می‌کنین،
‫مگه اینکه ترجیح بدی ‫پسرت رو دستگیر کنم،
‫و بندازمش توی سیاهچال، ‫در حالی که مدارک جنایتی رو که
‫از قبل می‌دونم انجام شده، جمع می‌کنم،
‫و بعد سر از تنش جدا می‌کنم.
‫اگه دوک گیز رو دستگیر کنین،
‫کاتولیک‌ها به پا می‌خیزن و شورش می‌کنن.
‫آره.
‫و اگه بهت اجازه بدم که
‫توی تفرقه‌ای که دنبالشی موفق بشی،
‫درگیر جنگ بزرگی میشیم.
‫می‌دونی، حداقل به روش من،
‫می‌تونم سرش رو ‫برات به عنوان یادگاری نگه دارم.
‫دیر یا زود، ‫باید یه طرف رو انتخاب کنی.
‫من طرف فرانسه‌ام.
‫چه ایده زیبایی.
‫استعداد خوبی توی تمکین داره، نه؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، می‌تونین از نجیب‌زاده‌ها بپرسین،
‫ولی از الان بهتون میگم ‫همه‌شون بدجوری خسیس‌ان.
‫ثروتمندها از هیچی ‫بیشتر از صدقه متنفر نیستن.
‫فقط کافیه یه نفر موافقت کن،
‫و بعد بقیه از ترس ‫از دست دادن جایگاهشون،
‫دوان دوان بهش می‌پیوندن.
‫خب اون آدم خوش‌شانس کیه؟
‫کسی رو که می‌خوام دارم.
‫علیاحضرت، ‫متاسفم که معطل شدین.
‫مادام دو پوتیه منتظرتون هستن.
‫حتی از توی قبر هم
‫شوهرم راهی برای تحقیرم پیدا می‌کنه.
‫سلام، عموزاده.
‫عموزاده.
‫چه خوب که تونستی بهم وقت بدی.
‫بله، ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫خنده‌داره که بیکاری ‫چقدر می‌تونه مشغولت کنه.
‫تا حالا شاهین پرواز دادی؟
‫گمون نکنم.
‫اولین چیزی که یاد می‌گیری،
‫اینه که چیزی رو پرنده می‌بینه کنترل کنی.
‫به جز مواقع شکار، ‫باید در تاریکی مطلق زندگی کنه.
‫اینجوری فقط همین یه غریزه براش می‌مونه.
‫ببین چقدر مایه افتخاره.
‫اوضاع وقتی بهتر از همیشه ست،
‫که جوری پیش بره که ‫قرار بوده پیش بره.
‫موافق نیستی؟
‫می‌بینم که دخترهات اینجان.
‫آره.
‫دوست داشتم معرفیت کنم ‫ولی فایده‌ای نداره.
‫می‌دونی، اونا ازم متنفرن.
‫البته نمی‌تونم سرزنششون کنم...
‫من تمام عشقم رو به بچه‌های تو دادم.
‫قدم بزنیم؟
‫می‌تونی همه خبرها رو برام بگی.
‫شنیدم یه راهی پیدا کردی ‫که جایگاهت رو بالا ببری.
‫در واقع شنیدم که ‫چیزهای زیادی در آستین داری.
‫درست مثل تو.
‫ولی من وفادارم.
‫و توانایی‌هات رو زیادی دست بالا گرفتن.
‫منظور؟
‫اینکه حق داری که
‫به گشاده دستی کاترین وابسته نباشی.
‫مردم هر چی هم که باشن،
‫نمی‌تونن از همدیگه سوءاستفاده نکنن
‫سوءاستفاده کردن توی ذات ماست.
‫به علاوه، تو خوشگلی، ‫که همیشه مشکل‌ساز بوده.
‫و میشه فرض کنم ‫تو چون خوشگل نیستی، جات امنه؟
‫به سختی.
‫من با یه نوع دیگه از مشکلات روبرو هستم.
‫فهمیدم که خیلی جاه‌طلبم.
‫و دوست ندارم خدمتکار ‫یه اشراف‌زاده خارج از دور باشم.
‫آنت رو چقدر زیبا کردی.
‫همه میگن نگاه فوق‌العاده‌ای داری.
‫آره.
‫من یه دکوراتور شدم،
‫در حالی که تو کشور رو اداره می‌کنی.
‫همونطور که گفتی، ‫مردم در بهترین حالت،
‫کاری رو انجام میدن ‫که براش انجامش متولد شدن.
‫تو منو از دربار اخراج کردی.
‫فکر نکنم بتونم سرزنشت کنم.
‫هر دو خوب بازی کردیم.
‫من باختم.
‫وقتش شوهرم رو اغوا کردی، ‫تو یه زن بالغ بودی،
‫و شوهرم فقط یه پسر بچه بود.
‫من اسمشو بازی نمی‌ذارم.
‫نه، منم وقتی بچه بودم ‫مورد تجاوز قرار گرفتم،
‫مثل تو که وقتی هنوز بچه بودی،
‫فرستادنت که با یه غریبه ازدواج کنی.
‫هر مشکلی که در من می‌بینی ‫فقط در من نیست.
‫یه چیز خانوادگیه.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که سعی کنیم این مشکلات رو
‫به بچه‌هامون منتقل نکنیم.
‫هر کاری که می‌کنم ‫برای اینه که مطمئن بشم بچه‌هام،
‫مجبور نباشن چیزایی رو که ‫من از سر گذروندم، پشت سر بذارن.
‫پس هیچی ندارن که ازش بترسن.
‫من دوستشون داشتم، می‌دونی.
‫هنوزم دوستشون دارم،
‫بیشتر از بچه‌های خودم.
‫بهای سنگینی بود که باید می‌دادم.
‫هر کسی یه هزینه‌ای داده.
‫مطمئناً.
‫آنجلیکا!
‫بله بانو.
‫سردم شده.
‫خب... ازم چی می‌خوای؟
‫تصور نمی‌کنم که ‫فقط اومده باشی بهم سر بزنی،
‫مخصوصاً بعد از ‫آتیش زدن اون کلیسای پروتستان.
‫فرانسه درگیر جنگ شده؟
‫نه اگه تو بتونی کمکم کنی.
‫تو یکی از ثروتمندترین زنان فرانسه هستی.
‫شوهرم بهت زمین داد
‫جنگل‌های وسیعی که ‫هیزم‌هامون رو تأمین می‌کنن،
‫کشتی‌هایی که ‫کالاهامون رو حمل می‌کنن،
‫حتی سرمایه‌هایی در خارج از کشور.
‫لباس‌ها و جواهراتی که ‫ارزش زیادی دارن به کنار.
‫می‌دونی، می‌تونستم همه‌شو پس بگیرم.
‫ولی این کارو نکردم.
‫و حالا با شوخی روزگار،
‫به کمکت نیاز دارم.
‫می‌خوام با متحد کردن کشور،
‫در پست یه کار عمومی بزرگ، ‫از جنگ جلوگیری کنم.
‫یه قصر در امتداد رود سن،
‫فقط از پس هزینه‌هاش بر نمیام.
‫و فکر کردم اگه می‌خوای با چیزی
‫به جز سلیقه خوبت شناخته بشی،
‫شاید بخوای به این هدف کمک کنی.
‫چیزی که می‌خوام،
‫چیزی که بهش امیدوارم،
‫اینه که توی زندگیم آدم مفیدی باشم.
‫و برای انجامش ‫فقط یه لطف کوچیک ازت می‌خوام.
‫بگو.
‫طبق قانون فرانسه،
‫دارایی من فقط می‌تونه ‫به وراث مرد منتقل بشه.
‫دوست دارم دخترهام چیزی رو که ‫به جا می‌ذارم به ارث ببرن،
‫تا بتونن آزادانه زندگی کنن.
‫بعد از تأمین بودجه لازم برای قصر،
‫قانون رو تغییر میدم.
‫شرایطتت رو قبول می‌کنم.
‫یه لطف دیگه هم ازت می‌خوام.
‫به زودی باید به ایتالیا سفر کنم ‫تا بودجه بیشتری،
‫برای این پروژه ساختمانی تأمین کنم.
‫ولی معنیش اینه که ‫بچه‌هام تنها می‌مونن،
‫و می‌ترسم بین خواهر و برادرها ‫چشم و هم‌چشمی‌های معمول پیش بیاد.
‫و به یکی نیاز دارم که ‫تا وقتی نیستم مراقبشون باشه،
‫و فکر کردم تو می‌تونی اون شخص باشی.
‫قراره پرستار بچه‌هات باشم؟
‫خودت گفتی که دوستشون داری.
‫البته اونا اصلاً خوششون نمیاد.
‫محتاطانه عمل می‌کنم.
‫ممنون.
‫تا حالا به این فکر کردی که...
‫اگه میشد با هم دوست باشیم،
‫چه کارهایی می‌تونستیم بکنیم؟
‫عموزاده...
‫ما هیچوقت نمی‌تونستیم دوست باشیم.
‫بعضی زخم‌ها خوب نمیشن.
‫جریان چی بود؟
‫نظر لطفش بهمون برگشته؟
‫به من که آره.
‫تو رو نمی‌دونم.
‫واقعاً بهت بگم آنتوان،
‫بی‌اخلاقی توی این دربار منحصر به فرده.
‫نمی‌دونم چطوری تحملش می‌کنی.
‫نه، منم تحملشو ندارم.
‫احتمالاً دیگه خودت هم متوجه نیستی،
‫که خودت هم توسط اونا فاسد شدی.
‫آره، احتمالاً.
‫ولی من یکی، یه رابطه مستقیم،
‫بین فساد اخلاقی اینجا در قصر و
‫آتیش زدن کلیسای اون دختر بیچاره می‌بینم.
‫واقعاً میگم، وضعیت خیلی افتضاحیه.
‫و تصور کن، ممکن بود منم داخلش باشم.
‫آره، فکرشو کردم.
‫داشتن یه شهید توی خانواده ‫خیلی خوب میشد.
‫ممنون که همچین احساسی داری...
‫فکر کنم.
‫شاید... یه سفر به اونطرف کانال مانش،
‫یه استراحت خوشایند ‫از طرف عموزاده‌های والوآیی ما باشه.
‫- انگلستان؟ ‫- دقیقاً.
‫چرا باید برم اونجا؟
‫موافقت کردم توی بستن قرارداد ‫بهت کمک کنم،
‫اگه قولی که دادی رو انجام بدی.
‫ولی نه پادشاه به کلیسا رفت، نه تو.
‫نه، ولی شرایط توافق تغییر کرده.
‫کاترین پذیرفته که ‫این قرارداد رو قبول کنه.
‫و چرا باید این کارو بکنه؟
‫چون من متقاعدش کردم.
‫مزخرف نگو، آنتوان.
‫تو نمی‌تونی کسی رو ‫توی هیچی متقاعد کنی.
‫اون سعی داره پروتستان‌ها رو راضی کنه.
‫آره خب، اینم هست،
‫لازم به گفتن نیست که ‫می‌تونست با پول این کارو بکنه،
‫که اتفاقاً ما هم می‌تونستیم.
‫خب، اگه یه تغییر واقعی ‫توی سیاست‌ها به وجود اومده،
‫فکر کنم می‌تونم ‫توی تغییر صحنه دخیل باشم.
‫کارتو خوب انجام بده، ‫یه فرصتی هم پیدا می‌کنی
‫با رفیق قدیمیت تروکمورتون دیدار کنی.
‫حرفتو نشنیده می‌گیرم.
‫آره.
‫باید هانری رو اینجا پیش تو بذارم.
‫چی؟ ولی چرا؟
‫آخه... می‌دونی...
‫اون... اون بی‌اخلاقی و همه اینا چی؟
‫اون نظم و انضباط قوی‌ای داره.
‫خیلی خوبه که پسرت وقت بگذرونی...
‫مخصوصاً بعد از اینکه
‫اینقدر به مرگ نزدیک شدی.
‫شاید رابطه‌تون بهتر شد.
‫درسته.
‫شب خوش، آنتوان.
‫شب خوش.
‫خدایا توبه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همون کاری که شما می‌کنی... ‫ادای احترام می‌کنیم.
‫متوجه چیز عجیبی نشدی؟
‫هیچ جسدی نیست.
‫هیچ آتیشی اینجوری نمی‌سوزونه.
‫شاید گوشت رو کامل از بین ببره،
‫ولی اسکلت رو باقی می‌ذاره.
‫با این حال، اینجا هیچی نیست.
‫خدا رو شکر.
‫من اعتقادی به معجزه ندارم.
‫درها قفل بودن، ‫و هیچ جسدی نیست.
‫- فکر نمی‌کردم بیای. ‫- البته.
‫عصبانی هستی که
‫نامه‌هاتو به مادرت دادم؟
‫اونا رو بهش فروختی.
‫پدرم مریضه.
‫خودم بهت پول می‌دادم.
‫غرورم اجازه نداد.
‫ولی پشیمونم.
‫نامه‌هات زیباترین چیزایی بود که داشتم.
‫در مورد آتیش‌سوزی اون کلیسا شنیدی؟
‫یه چیزایی شنیدم.
‫میگن اون زن واعظ،
‫مردم رو از میون شعله‌ها عبور داد،
‫انگار که خدا خودش پایین اومده ‫و اونا رو با خودش برده.
‫از چی حرف می‌زنی؟ ‫هیچکس زنده نمونده.
‫میگه یه معجزه رخ داده.
‫این یعنی همه‌مون می‌تونیم
‫برای کارهای بدی که کردیم بخشیده بشیم.
‫اومدم اینجا که ازت بخوام منو ببخشی...
‫برای کاری که باهات کردم.
‫البته.
‫وقتی برای بازگشت به وطنم آماده می‌شدم،
‫پادشاهی رو به بچه‌هام سپرم.
‫فکر می‌کردم از ایتالیا متنفره.
‫خب، همونقدر هم ما رو دوست داره.
‫وقتی برگردم، بزرگترین قصر اروپا رو
‫به نام تو می‌سازم،
‫تا همه فرانسوی‌ها ‫به دستاوردهات افتخار کنن.
‫سعی می‌کنم لیاقتشو داشته باشم.
‫تو پادشاهی، برگزیده خدایی.
‫هر جوری که خودتو ببینی،
‫مردم هم همونجوری می‌بیننت.
‫منو نگاه کن.
‫بهت باور دارم.
‫ممنون، مادر.
‫حالا، یادتون نره.
‫چارلز اول پادشاهتونه، ‫و بعد برادرتونه.
‫باید ازش اطاعت کنین و ‫بهش وفادار باشین.
‫مخصوصاً با تو صحبت می‌کنم، آنژو.
‫در غیر این صورت، با من طرفی.
‫مادر، زیادی منو جدی می‌گیری.
‫من طبل توخالی‌ام.
‫پس کمتر صدات بیاد.
‫بهت اعتماد دارم که تا وقتی نیستم
‫از برادر و خواهرت مراقبت می‌کنی.
‫تمام تلاشمو می‌کنم.
‫- براتون نامه می‌فرستم. ‫- واقعاً؟
‫یادم نمیاد آخرین بار ‫کی ازت نامه گرفتم.
‫خب، همیشه یه بار اولی هست.
‫و اگه در گذشته ناامیدتون کردم،
‫لطفاً بذارین غافلگیرتون کنم.
‫شاید ندونین، ولی همیشه
‫اولین چیز به شما فکر می‌کنم.
‫همه‌تون.
‫دلمون برات تنگ میشه.
‫پسر عزیزم.
‫و مطمئنم تا وقتی که نیستم ‫به خاطر بچه‌هام،
‫آرامش رو حفظ می‌کنین.
‫البته.
‫بچه‌ها در اولویت هستن، علیاحضرت.
‫همیشه، همیشه.
‫خوشحالم که تصمیم گرفتی ‫درست رفتار کنی.
‫گم شو.
‫خوک‌ها هم گرسنه میشن، نه؟
‫شکمشون خود به خود سیر نمیشه!
‫هیس، هیس.
‫حقیقت داره؟
‫چی حقیقت داره؟
‫که تو اون کلیسا رو به آتیش کشیدی؟
‫مردم اینطور میگن.
‫من یه سربازم.
‫مردم بیگناه رو نمی‌سوزنم.
‫می‌دونستم.
‫چی می‌دونستی؟
‫که مرد خوبی هستی.
‫خبری از ابیس نیست؟
‫هیچکس اون یا دستیارش رو ندیده.
‫شاید وفاداریش رو ‫خیلی دست‌بالا گرفته بودم.
‫فکر کنم بهتره بدونین،
‫که یه شایعه‌ای هست.
‫شاید بعضی‌ها از اون کلیسا ‫جون سالم به در برده باشن.
‫فقط یه شایعه ست.
‫خب، بیا امیدوار باشیم در حد شایعه بمونه.
‫وگرنه ممکنه همه‌مون به فنا بریم.
‫همونطور که خدا بنی‌اسرائیل رو
‫از میان صحرا هدایت کرد...
‫ما رو از میان آتش بیرون کشید.
‫کسی که همه چی رو می‌بینه،
‫و از دل‌های مردم آگاهه،
‫می‌دونه که هیچ انسانی ‫بهتر از شما نیست.
‫و اگه کسایی که خودشون رو
‫شاه و ملکه می‌دونن ‫ازمون محافظت نمی‌کنن...
‫اگه به زندگی پر از ‫انحطاط و فسادشون پافشاری می‌کنن،
‫در حالی که ما گرسنگی می‌کشیم،
‫پس اونا دیگه ‫شاه و ملکه ما نیستن.
‫چون پادشاه من در بهشته.
‫و ما باید به اسم اون ‫اینجا روی زمین قیام کنیم.