‫آنچه گذشت...
‫من قبلاً مثل تو بودم،
‫و هیچکس توی دنیا بهم اهمیت نمی‌داد.
‫اگه یاد بگیری از قدرت‌هات استفاده کنی،
‫به عظمت و بزرگی دست پیدا می‌کنی.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- من یه فالگیرم.
‫خواهرزاده عزیزم، ازدواجت انجام شده،
‫پسر دوم پادشاه فرانسه.
‫بعد یه اتفاق وحشتناک افتاد.
‫عاشق شدم.
‫متاسفانه خبر بدی دارم.
‫داییتون، پاپ...
‫مدیچی خوک.
‫اون مُرده.
‫من باید حامله بشم.
‫هزینه‌ش هر چی لازم باشه میدم.
‫روجری همیشه یه قیمتی داره.
‫قاتل پسرمو پیدا کن!
‫یکی باید بمیره.
‫خواهش می‌کنم!
‫وقتی فهمیدی زندگی علیه‌ت توطئه می‌کنه،
‫باید راهی پیدا کنی ‫که به نفع خودت تغییرش بدی.
‫شب‌هایی رو که با هم گذروندین تحمل کردم.
‫من همسرش‌ام!
‫جایی‌ام که می‌خوام باشم.
‫امروز توی مراسم شرکت می‌کنی.
‫خوشحال میشم اونطوری ببینمت ‫که توی اولین ملاقاتمون بودی.
‫مادام دو پوتیه، پادشاه مُرده.
‫این یه موضوع خانوادگیه.
‫دیگه نیازی به حضور شما نیست.
‫اولین دستور من...
‫فرمانی که مذهب پروتستان رو
‫در خاک فرانسه غیرقانونی می‌کنه.
‫برو به درک!
‫تبعید.
‫زنیکه عوضی!
‫من عصبانیش می‌کنم و ‫تماشا می‌کنم که اون دختر احمق،
‫این کشور رو به خاک و خون می‌کشه.
‫نقشه‌ای دارین؟
‫بیرون آوردن پادشاه از زیر نفود ماری.
‫باید ازت بخوام قبل از رسیدن به مقصد
‫تجدید نظر کنی.
‫خب، توی مقصد ‫چه اتفاقی می‌افته، مادر؟
‫به پادشاه حمله کردن!
‫آینده یه پسر جوون چی میشه، ‫وقتی آینده یه کشور در خطره؟
‫از همه چی مهمتره.
‫لعنتی! ‫ای عوضی روانی!
‫نیستم.
‫فقط توی این چیزها از تو بهترم.
‫بگو آنتوان رو کجا پیدا کنم.
‫مونت‌مورنسی نائب‌السلطنه میشه.
‫نمی‌تونم به اجبار ‫مقام نایب‌السلطنه رو به کسی بدم که
‫اسلحه بزرگتری داره.
‫دلیلی نمی‌بینم که نشه.
‫اون پسر رو وادار کردم ‫نیابت السلطنه رو به کسی بده
‫که توانایی قربانی کردن دوست‌هاش
‫و توطئه با دشمنانشون رو ‫برای حکمرانی بر فرانسه داره.
‫چرا باید اینقدر درد داشته باشه؟
‫یه چیزی دارم که ‫دردت رو تسکین میده.
‫لطفاً بهم بدش.
‫و حالا دیگه می‌تونی استراحت کنی.
‫و حالا تنهات می‌ذارم ‫که با تصمیم‌هات زندگی کنی.
‫دست نگه دارین!
‫لویی بوربون، ‫از جرم خیانت، مورد عفو قرار می‌گیره.
‫به دستور نایب‌السلطنه جدید، ‫ملکه کاترین.
‫برای ملکه الیزابت انگلیس نامه می‌نویسم.
‫و وقتی بشنوه که یه آدم عادی،
‫تاج و تخت فرانسه رو دزدیده،
‫میاد و بهم کمک می‌کنه.
‫با منی؟
‫با شمام.
‫دخترعموم نامه‌ای برام نوشت،
‫و گفت در مواقع ضروری بهم کمک می‌کنه.
‫مطمئنم فریب یه نامه جعلی رو خوردین، ‫علیا‌حضرت.
‫چی؟
‫بهت وفادارم.
‫فکر کنم متوجه میشه که
‫بدون کمک زنی مثل من ‫نمی‌تونه حکومت کنه.
‫- کیش و مات ‫- برعکس
‫بقیه عمرم رو تلاش می‌کنم که
‫بابت کارهایی که با ما کرد ‫ازش انتقام بگیرم.
‫حالا قول میده
‫قانون جدید کشور رو بپذیره،
‫و پیمان با امپراتور مقدس رو ‫زیر پا بذاره.
‫من انجامش میدم.
‫بد بودن حس خوبی داره، مگه نه؟
‫میگن زندگی‌ای نصیبت میشه ‫که لیاقتشو داری.
‫ولی من میگم، گور بابای این طرز فکر.
‫زندگی در مورد کارهاییه که ‫برای زنده موندن حاضری انجام بدی.
‫و من حاضرم هر کاری بکنم.
‫شما چطور؟
‫[جایی در فرانسه]
‫من بیشتر از ده سال نایب‌السلطنه بودم.
‫از اونجایی که پسرم، پادشاه، ‫بالاخره به سن بلوغ رسید،
‫خانواده سلطنتی ‫سفر بزرگ در فرانسه رو شروع کرد...
‫دستتو بکش.
‫برای اطمینان از
‫وفاداری رعایا...
‫اکثرشون بی‌سواد بودن،
‫خرافاتی بودن،
‫و به شدت از کلیسای کاتولیک ‫سرخورده بودن.
‫بالاتر.
‫فشار بده، فشار بده، آفرین.
‫هیچوقت چیزی شبیه سفر بزرگ
‫انجام نشده بود.
‫فکر کنم رسیدیم.
‫کفش‌هامو بدین.
‫شبیه یه آشغالدونی دیگه ست.
‫امیدوارم از شعبده‌بازها خوششون بیاد.
‫وقتشه نقش پادشاه رو بازی کنی، نه؟
‫کاش می‌دونستن تا ۱۲ سالگی ‫جاتو خیس می‌کردی.
‫خفه شو، هرکول.
‫نمی‌فهمم چرا همه‌مون باید می‌اومدیم.
‫من جوابت رو میدم.
‫پیوند دادن مردم با خانواده سلطنتی.
‫احتمالاً به این خاطر ‫که دیگه نخوان ما رو بکشن.
‫البته اگه بخوان ما رو بکشن،
‫تا وقتی خیلی دیر بشه باخبر نمیشیم.
‫والاحضرت چارلز نهم، پادشاه فرانسه،
‫به دیدار رعایاشون اومدن، ‫مردم فرانسه،
‫همراه شاهزاده الکساندر ادوارد،
‫دوک آنژو،
‫شاهزاده هرکول،
‫و شاهزاده خانم‌ها الیزابت و مارگوت.
‫چطور به نظر میام؟
‫مگه مهمه؟ اونا دهقان‌ان.
‫تا حالا فکر کردی که ‫اونا هم دقیقاً مثل ما هستن،
‫فقط توی جای اشتباهی به دنیا اومدن؟
‫احمق نباش مارگات، ‫هیچ چیز اونا شبیه ما نیست.
‫آره، ما برای حکمرانی به دنیا اومدیم،
‫و اونا برای خدمت کردن.
‫به نظر میاد وقت نمایشه.
‫نگاه کنین، تاج!
‫رعایای عزیز، خوشحالم که
‫حضوراً به شما سلام می‌کنم.
‫ممنون بابت وظیفه‌شناسی شما.
‫شاید بهتره بچه‌ها برگردن توی کالسکه.
‫حواست به ردای من باشه. ‫وای، لعنتی!
‫خواهش می‌کنم!
‫تا همین جا کافیه! ‫همونجا بمونین!
‫- به اندازه کافی نزدیک شدین ‫- برین عقب!
‫هنوز نه.
‫برین عقب! ‫گفتم برین عقب!
‫اعلی‌حضرت!
‫هرگز قدرت ارائه رو دست‌کم نگیرین.
‫- نوسانی. ‫- عظیم.
‫سلام، پسرعمو.
‫شنیدم توی جاده، یه کم مشکل داشتی.
‫حالت خوبه؟
‫موندم زیر دست و پای مردم.
‫به نظرتون حالم چطوره؟
‫جمعیت خیلی پرشور بود، ‫بهت حق میدم.
‫یه مشت حیوون وحشی بودن.
‫همه بخشی از گله خداوند هستن، ‫مطمئنم که موافقی.
‫ببخشید دیر کردیم.
‫چی رو از دست دادیم؟
‫می‌تونم خیلی به صراحت بگم که
‫این سفر بزرگ ‫و بردن پادشاه به وسط مردم،
‫تمام این سیاست مدارا ‫دیگه زیادی از حد گذشته.
‫یه چالش مستقیم برای ‫نظم و ترتیب اموره،
‫و جوری که همیشه بودن.
‫یه چالش مستقیم ‫برای کلیسای کاتولیکه.
‫انتظار نداریم از این بابت خوشحال باشی.
‫- آره ‫- شما دو تا احمق،
‫اصلاً می‌دونین این کار چقدر خطرناکه؟
‫خون سلطنتی، حق الهی،
‫به نظرتون اینا از کجا میاد؟
‫کلیسای کاتولیک، یعنی من.
‫پس وقتی مردم ‫از پذیرش رهنمودهای من دست بردارن،
‫شما دو نفر باید ثابت کنین که
‫به درد این جامعه می‌خورین.
‫خودتون امرار معاش کنین، ‫کار پیدا کنین.
‫فکر می‌کنین می‌تونین ‫این کارو بکنین، احمق‌ها؟
‫قصدم اینه که مردم رو ‫پشت سر پادشاه متحد کنم،
‫نه از ترس عذاب الهی، ‫بلکه از روی انتخاب.
‫از روی انتخاب؟ ‫الان دیگه مثل یونانی‌ها شدیم؟
‫دهقان‌ها مثل احشام هستن.
‫باید بهشون گفته بشه چیکار کنن.
‫کاردینال مردم فرانسه رو دست‌کم گرفته.
‫مونت‌مورنسی درست میگه.
‫از زمانی که سفر بزرگ رو انجام دادیم،
‫هیچ خشونت مذهبی رخ نداده.
‫به نظرم به جرئت می‌تونیم بگیم که ‫استراتژی من
‫موفقیت‌آمیز بوده.
‫واقعاً همینطوره.
‫شاید عصر طلایی پیش رومون باشه.
‫شاید کمی اغراق شده باشه.
‫بیشتر کشور هنوز ‫وسط خیابون ادرار می‌کنه.
‫به غیر از مسائل لوله‌کشی،
‫داریم از یه دوره بی‌سابقه صلح ‫لذت می‌بریم...
‫صلح در خونه، ‫صلح با امپراتوری مقدس روم،
‫- صلح با انگلیس. ‫- باز شروع شد.
‫و برای این منظور ‫می‌خوام یه معامله تجاری
‫به ملکه الیزابت پیشنهاد بدم.
‫می‌خوای فرانسه ‫با دشمن اصلیش متحد بشه؟
‫- با انگلستان پروتستان؟ ‫- آره.
‫اعلی‌حضرت این مسخره ست.
‫مردم شورش می‌کنن.
‫مردم سرگرم چاق شدن و ‫ثروتمند شدن و
‫و ساختن صندلی مستراح هستن.
‫به نظرم لازمه اشاره کنیم که
‫با احتیاط و تدبر ‫به این صلح رسیدیم.
‫آره.
‫با توجه به پیش‌داوری فرانسوی‌ها ‫نسبت به انگلیسی‌ها،
‫الان زمان همچین اتحادی نیست.
‫خدا رو شکر.
‫ولی وقتی فرانسه ‫به یه کشور سکولار تبدیل بشه،
‫چیزیه که میشه در آینده در نظرش گرفت.
‫کشور سکولار.
‫حالا مشخص شد.
‫هدف نهایی شما اینه، مگه نه؟
‫همه باید تکامل پیدا کنیم، کاردینال.
‫کلیسای کاتولیک ۱۶۰۰ ساله که پابرجاست،
‫و هیچ تکاملی پیدا نکرده.
‫پس خواهد مرد.
‫شما چی؟
‫- من؟ ‫- آره، شما.
‫خودتون چیزی ندارین بگین؟
‫اجازه هست با احترام ‫به پادشاه یادآوری کنم که
‫دوران نیابت سلطنت مادر شما ‫به پایان رسیده.
‫حق دارین نظر خودتون رو اعلام کنین، ‫اعلی‌حضرت.
‫البته.
‫اعلی‌حضرت؟
‫مادرم هر تصمیمی که بگیره ‫مطمئنم بهترین خواهد بود.
‫پس این تمام چیزیه که ‫می‌تونیم از پادشاهمون بشنویم،
‫«مادر بهتر از همه می‌دونه». عجب!
‫بهتون یادآوری می‌کنم که ‫با احترام با پادشاهتون صحبت کنین.
‫برای امروز دیگه کافیه.
‫بانو رحیمه، عذر می‌خوام،
‫این برادرم برنارده ‫که در موردش بهتون گفتم.
‫- توری باف؟ ‫- بله، بانوی من.
‫و سهم من؟
‫- ۵ درصد؟ ‫- ۸ درصد.
‫خیلی‌خب.
‫بعداً بیا دیدنم، ‫تا جوابمو بهت بدم.
‫مجدداً مهر و مومشون کنین ‫و طبق دستور به ارباب‌هاتون تحویلش بدین.
‫بله، بانوی من.
‫خیلی‌خب، خانم‌ها، ‫می‌دونین که باید چیکار کنین.
‫دهن‌ها بسته و گوش‌ها باز.
‫هر چیزی که می‌شنوین ‫اولین میاین به من میگین.
‫فهمیدین؟
‫به افتخار پادشاه تمام فرانسه،
‫پادشاه مردم،
‫برای انجام خوب کارت تبریک میگم.
‫مطمئنم هیچکس ‫نمی‌تونست بهتر از این انجامش بده.
‫به افتخار پادشاه.
‫یالا.
‫بگو دیگه.
‫- چی؟ ‫- منتظر توهین‌ام.
‫چرا حرف دلتو نمی‌زنی؟
‫توهین؟
‫چرا باید بهت توهین کنم؟
‫تو پادشاه منی.
‫فقط دستور بده،
‫مطمئنم دست و پا بسته ‫می‌برنم به سیاهچال.
‫یا می‌تونم خودم بهت درس بدم، ‫مثل قبلاً.
‫خب، من اگه بودم ‫اول از مادر اجازه می‌گرفتم،
‫که ببینی برات خوبه یا نه.
‫تصمیماتم رو خودم می‌گیرم.
‫واقعاً؟ جالبه. ‫من که یه چیز دیگه شنیدم.
‫توی شورای خصوصی چی گفتی؟
‫هر چی مادر بگه.
‫خفه شو، هرکول.
‫مادر داره حکومت رو بهم یاد میده.
‫اتفاقاً این دوراندیشی رو دارم ‫که بخوام ازش یاد بگیرم،
‫چیزی که ممکنه ‫درکش برای تو دشوار باشه.
‫در واقع، بقیه‌مون فقط می‌تونیم ‫خدا رو شکر کنیم که
‫من قبل از تو به دنیا اومدم.
‫این چیزیه که به خودت میگی؟
‫خب، یه خبری برات دارم برادر.
‫و ممکنه یه کم دردناک باشه.
‫ولی مادر هیچوقت قدرتشو به کسی نمیده،
‫مخصوصاً به تو.
‫برای همینه که اجازه نداری ‫هیچ تصمیمی بگیری.
‫فکر می‌کنی اگه یه نفر دیگه بود ‫فرقی می‌کرد؟
‫خب، حالا که گفتی،
‫می‌تونم بگم که بعضی از مردم ‫برای رهبری به دنیا میان.
‫مثلاً تو؟
‫بیخیال.
‫منظورم اینه که ‫نمی‌تونی فکر کنی همچین آدمی هستی.
‫حتی هیچ دوستی هم نداری.
‫و باید قبول کنی ‫من وفادارهای زیادی دارم.
‫من یکی که ‫هر کاری شاهزاده ازم بخواد انجام میدم.
‫- روی سرم وایسته. ‫- مثل یه زن لباس بپوشم.
‫یا حتی اگه ازشون بخوام ‫گلوت رو می‌برن.
‫خنده‌دار نیست، آنژو.
‫اگه جات بودم بیشتر مراقب می‌بودم.
‫معلومه که دارم شوخی می‌کنم.
‫شما دو تا چه مرگتونه؟
‫چیه؟ دیگه تحمل یه شوخی رو نداریم؟
‫بس کن.
‫چیه؟
‫- بس کن، آنژو. ‫- دارم بهت هشدار میدم.
‫درسته، منظورت اینه؟
‫از مشکی خسته نشدین؟
‫شاید وقتشه یه رنگ جدید بپوشین.
‫من در سوگ پدرت سیاه می‌پوشم.
‫مردم ازم انتظار دارن.
‫خب، اگه قرار نیست ‫رنگ لباس‌هاتون تغییر کنه،
‫دلیلی نداره که نتونین ‫یه مرد جدید برای خودتون پیدا کنین.
‫شما که هنوز نمردین، نه؟
‫برای این چیزها وقت ندارم.
‫کشور بهم نیاز داره.
‫تقریباً همونقدر که ‫شما به کشور نیاز دارین.
‫این یعنی چی؟
‫هیچی، فقط...
‫خب، راستشو بخواین...
‫شما ازمون خواستین که ‫بین اینجا و پروانس
‫توی هر دهکده پیاده بشیم،
‫که تسلط خاندان والوآ بر قدرت رو ‫تقویت کنیم.
‫قدرتی که خوب یا بد دست شماست.
‫بیاین تظاهر نکنیم این کار ‫برای نفع کشور بوده.
‫چی شده؟
‫یه مشکلی که ‫شاید بخواین بهش رسیدگی کنین.
‫آنژو.
‫می‌خوای پادشاه بشی، آره؟
‫چالز، بس کن!
‫بس کن. بس کن.
‫کافیه!
‫علیاحضرت.
‫همه برن بیرون!
‫حالا شاید بتونین بگین مشکل چیه؟
‫مشکل اینه که ‫پسر محبوبتون یه عوضیه!
‫خب، به هرکول توهین نکن.
‫من پسر محبوبش نیستم.
‫خدایا، فکر کردی دارم جدی میگم؟
‫من هیچکدوم از بچه‌هامو ‫بیشتر از اون یکی دوست ندارم.
‫البته. خب، اگه شما یه درسی بهش ندین ‫خودم میدم.
‫چه درسی می‌خوای بهم بدی؟
‫خب؟
‫معنی این کارها چیه، آنژو؟
‫مطمئنم خودت می‌تونی ببینی.
‫پادشاه به وضوح در حال فروپاشیه،
‫زیر فشار حق سلطنتش!
‫ببینین، اگه می‌خواین مردم ‫سلطنت خاندان والوآ رو جدی بگیرن،
‫پس چرا یه مقام رسمی به من نمیدین؟
‫تو یه شاهزاده‌ای.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫می‌خوام یه کرسی ‫توی شورای خصوصی داشته باشم.
‫شورای خصوصی؟
‫جدی که نمیگی؟
‫بعضی‌ها، ‫حکومت کردن توی ذاتشونه.
‫ولی با توجه به چیزایی که الان دیدم،
‫مشخصاً تو اینطور نیستی.
‫تنها هدفت توی زندگیت،
‫باید حمایت از پادشاهت باشه.
‫مفهومه؟
‫مفهومه، آنژو؟
‫آره، باشه.
‫در هر حال داشتم شوخی می‌کردم.
‫تا وقتی می‌تونستم،
‫هنوز توی جنگل آرامش پیدا می‌کردم.
‫فکر کنم برخی عادت‌ها ‫به سختی از بین میرن.
‫برو.
‫می‌تونم بمونم؟
‫برو.
‫چند وقته ندیدمتون.
‫دوست جدیدته؟
‫کارآموزمه.
‫آره، سر شما خیلی شلوغ بود.
‫خب، رعایا با دیدن پادشاهشون از نزدیک
‫الهام گرفتن؟
‫خاندان سلطنتی،
‫با دستای نرم و بدون پینه خودشون،
‫مرهمی برای زندگی سخت دهقان‌ها ‫فراهم کردن؟
‫- داری مسخره‌م می‌کنی. ‫- فقط یه کم.
‫پس با اونایی که ‫سیاست‌هامو نقد می‌کنن موافقی.
‫تنها نگرانی من آسایش شماست،
‫پس باید به چیزی اشاره کنم که باید...
‫به طرز دردناکی آشکار شده باشه.
‫هیچوقت نمیشه با عشق حکومت کرد،
‫بلکه فقط با ترس میشه.
‫اشتباه می‌کنی.
‫اگه مردم پادشاهشون رو ‫دوست داشته باشن،
‫ازش محافظت می‌کنن.
‫پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خواب دیدی، درسته؟
‫همون خواب همیشگی؟
‫نشونم بده.
‫می‌بینم تنها توی جنگل‌ام،
‫جایی که می‌شناسم،
‫ولی یادم نمیاد چطور به اونجا رسیدم.
‫یه آینه پیدا می‌کنم ‫که به یه درخت وصله.
‫تبدیل به یه لونه پرنده میشه.
‫داخلش ده تا تخم هست.
‫ولی فقط یکیشون آزادانه پروانه می‌کنه.
‫کافیه.
‫فقط یه خوابه.
‫ده تخم به معنی ده تا بچه، ‫و برات سواله که معنیش چیه.
‫همیشه یه بهایی هست.
‫اگه بهاش بچه‌های منه، ‫پس از قبل می‌دونی که
‫بهاییه که حاضر نیستم پرداخت کنم.
‫به نظرم آسون‌تر میشه.
‫تا الان چهار تاشون رو خاک کردی.
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫چی می‌خونی؟
‫هیچی. یه چیزیه که پیداش کردم.
‫می‌دونی، نباید بذاری آنژو
‫اینجوری بره روی اعصابت.
‫اون یه احمقه.
‫می‌دونم، و منم یه احمقم که ‫می‌ذارم روم تاثیر بذاره.
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره، البته.
‫به نظرت مادر واقعاً می‌ذاره حکومت کنم؟
‫خودم تصمیم بگیرم؟
‫البته الان دیگه باید بذاره، ولی...
‫نمی‌دونم.
‫پدر رو یادته؟
‫نه واقعاً.
‫خب، یه کم.
‫چندان خوشبخت به نظر نمی‌رسید.
‫نوشیدنی زیاد می‌خورد.
‫ولی می‌دونی چرا می‌خورد؟
‫نباید منتظر کسی باشی ‫که بهت اجازه بده، چارلز.
‫باید مرد مستقلی باشی.
‫دوست نداری عاقبتت مثل پدر بشه.
‫خدا خیرتون بده، خواهر ادیث.
‫ممنون.
‫ممنون، خواهر ادیث.
‫خدا خیرت بده، خواهر ادیث.
‫- ممنون، خواهر ادیث. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫گفتم که با خاندان سلطنتی به سفر میرم.
‫آره، سفر بزرگ.
‫در موردش شنیدم.
‫بردن شاه پیش مردم.
‫هرچند مطمئن نیستم ‫چه سودی براشون داره.
‫کشوری که پشت سر پادشاه متحد باشه،
‫برای همه سود داره.
‫چیزی که این مردم نیاز دارن غذاست،
‫و پناهگاه و کار صادقانه.
‫باور کن، دارم تمام تلاشمو می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- متشکرم.
‫ولی تا حالا تصور کردی که ‫اگه به جای تعظیم به زنی که
‫می‌خواست بکشدت،
‫خودت نایب السلطنه شده بودی،
‫چه کارهایی می‌تونستی بکنی؟
‫دیگه این قضیه رو پشت سر گذاشتیم.
‫کاترین بهترین فرد برای رهبریه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فکر کردی قضاوت خوبی ‫در مورد شخصیت بقیه داری؟
‫تو رو انتخاب کردم، مگه نه؟
‫و چرا این کارو کردی؟
‫چون باعث شدی باور کنم که
‫خوبی هم توی این تنها وجود داره.
‫نه.
‫کاری کردم که فکر کنی ‫توی وجود خودت هم خوبی هست.
‫شاید فقط چیزی رو بهت گفتم ‫که می‌خواستی بشنوی.
‫ادیث.
‫کشور سکولار و کوفت!
‫اصلاً به من گوش نمیدی، نه؟
‫- نه. ‫- می‌دونستم.
‫عزیزم، بیا ببینم.
‫چی باعث شده به دربار بیای؟
‫نگرانی برای بچه‌هام.
‫چه دلیل دیگه‌ای داره؟
‫زخمی شدی؟
‫حالم خوبه، مادر.
‫خدا رو شکر که خوبی.
‫زمان ما، اون روستایی‌ها ‫فقط به خاطر دست زدن به
‫یکی از اعضای طبقه حاکم، ‫دار زده می‌شدن.
‫خب، زمان شما دیگه تموم شده.
‫و اگر دنیای مدرن دنیاییه که در اون
‫به نظم احترامی گذاشته نمیشه، ‫نمی‌خوام بخشی ازش باشم.
‫مطمئنم که احساس متقابلیه.
‫خیلی برات ساده‌تر نبود که
‫بقیه عمرت رو
‫دور از دربار چارلز نهم می‌گذروندی؟
‫و تسلیم سرنوشت خودمون می‌شدیم؟ ‫نه.
‫خیلی خوب می‌دونم که ‫دربار تحت اختیار کاترینه،
‫نه پسرش،
‫و سیاست‌هاش برای خاندان گیز،
‫یا به فاجعه ختم میشه یا به بدبختی،
‫که عملاً هر دو یه چیزن.
‫بگو ببینم،
‫وقتی مردم تصمیم بگیرن
‫مستقیم با خدا حرف بزنن، چی میشه؟
‫من از کار بیکار میشم.
‫خب، این فقط نصف قضیه ست.
‫مثلاً کی قراره جواب خدا رو ‫بهشون برسونه؟
‫بدون انطباق اجباری ‫فقط هرج و مرج وجود داره.
‫خب، شاید با گذشت زمان،
‫کاترین کم کم اینو بفهمه.
‫و اگه خیلی دیر شده باشه چی؟
‫الان باید خطرات رو ببینه،
‫وقتی هنوز میشه اصلاحش کرد.
‫و فکر کنم تو دقیقاً می‌دونی چطوری؟
‫خب، اتفاقاً خوب می‌دونم.
‫یه اتفاق ناگوار که ممکنه توجهش رو
‫به خطرات موجود جلب کنه.
‫نه چندان دور از اینجا ‫یه کلیسا هست که
‫پیروان کافرش،
‫خدای پروتستانشون رو ‫در آرامش می‌پرستن.
‫اگه قرار باشه اونا رو ‫درس عبرت بقیه کنیم،
‫یه چیز وحشیانه،
‫و ظاهراً تصادفی،
‫مطمئناً پشت سرش انتقامی رخ میده،
‫مجموعه‌ای از کشتارها،
‫که به زودی،
‫به کشمکش وجودی بین‌مذاهب تبدیل میشه،
‫که در اون کاترین و پسرش ‫که عروسک خیمه شب بازیشه،
‫چاره‌ای جز همراهی با ما ندارن،
‫یعنی کلیسای کاتولیک.
‫فرانسه یه جعبه آماده انفجاره.
‫تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که کبریت رو روشن کنیم.
‫ازمون می‌خوای یه جنگ شروع کنیم؟
‫جنگ اجتناب ناپذیره.
‫شاید تا هنوز دست بالا رو داریم،
‫بتونیم کارشو یکسره کنیم.
‫به نظرم...
‫به نظرم حرف خوبی می‌زنه.
‫من نمی‌خوام نقشی توش داشته باشم.
‫بشین، فرانسوا.
‫فقط یه پیشنهاده.
‫قبلاً با شما دو تا ‫این مسیر رو طی کردم.
‫نوه خودت رو یادته؟
‫خواهرزاده ما، مری.
‫اینم همونجوری تموم میشه.
‫نمی‌خوام نقشی توش داشته باشم.
‫خب...
‫ایده درخشان دیگه‌ای هم داری؟
‫نگران نباش.
‫وقتی بفهمه گزینه بعدی اینه که ‫از هستی ساقط بشیم،
‫خودش برمی‌گرده.
‫حس می‌کنی، آنتوان؟
‫باد موافق ما می‌وزه.
‫آره، هیجان‌انگیزه.
‫ولی کاردینال،
‫حرف خیلی درستی می‌زنه، مگه نه؟
‫مطمئن نیستم که بخوام ‫تنهایی انجامش بدم.
‫در واقع مطمئن نیستم که بتونم.
‫شاید اگه قرار بود ‫توی یه بازی پتونک رقابت کنم،
‫به خوبی انجامش می‌دادم.
‫ولی به جز اون، به فنا میرم.
‫می‌دونی، من مثل تو ‫باهوش نیستم، لویی.
‫درسته، آنتوان.
‫ولی بذار بهت اطمینان بدم،
‫مهم نیست فرانسه ‫چطور تکامل پیدا می‌کنه،
‫دهقان‌ها همیشه به اشراف‌زاده‌هایی ‫نیاز دارن که ازشون تبعیت کنن.
‫این طبعیت انسانه.
‫و از اونجایی که پدرمون آینده‌نگری داشت،
‫و دین جدید رو انتخاب کرد،
‫ما متحدان طبیعی دهقان‌ها هستیم.
‫باید پدر رو ستایش کرد،
‫که اینجوری با وضعیتمون قمار کرد.
‫هر چی خطرش بالاتر، ‫پاداشش بیشتر.
‫الان باید وفاداری اونا رو به دست بیاریم،
‫تا مذاکرات پشت‌پرده رو ‫با انگلستان شروع کنیم.
‫پشت پرده رو خوب اومدی.
‫عالی بود، برادر.
‫ولی باید یادآوری کنم کاترین گفت که ‫هیچ معامله‌ای با انگلیس نباشه.
‫کاترین گفت فعلاً هیچ معامله‌ای ‫با انگلستان نباشه.
‫تنها چیزی که نیاز داریم ‫یه آشنایی با دربار الیزابته،
‫که یعنی باید همسرتو بیاری اینجا.
‫چی؟
‫محض رضای خدا.
‫می‌دونی که چقدر ازش می‌ترسم.
‫با عرض شرمندگی! و پسرت.
‫وای خدا، نه.
‫اون افتضاحه.
‫راستشو بخوای به نظرم
‫ممکنه از نظر پزشکی، کم‌عقل باشه.
‫خب، سال‌هاست که ندیدیش،
‫اگه نمی‌خوای به عنوان یه ‫بازیکن حرفه‌ای پاتونک،
‫خودت تنهایی انجامش بدی،
‫باید بیاریشون اینجا.
‫علیاحضرت.
‫بانوی من.
‫مزاحم مطالعه‌ت شدم؟
‫آره، شدی.
‫برای همین میام این بالا،
‫ساکته، فقط منم و خدمتکارها.
‫و حالا تو.
‫خب، سفر بزرگتون چطور پیش رفت؟
‫امیدوارم نمایش خوبی ‫براشون اجرا کرده باشین.
‫منظورت اینه که با لباس‌های قشنگ ‫اینور و اونور بریم و
‫برای دهقان‌ها لبخند بزنیم؟
‫راستشو بخوای، یه کم تهوع‌آور بود.
‫فکر می‌کردم دخترها ‫لباس‌های قشنگ رو دوست دارن.
‫نه همه دخترها.
‫چیزی که من دوست ندارم ‫اینه که حس کنم
‫یه قطعه توی بازی مادرم هستم.
‫خب، دوست داشتم بگم ‫زمان که بگذره اوضاع بهتر میشه.
‫ولی نمیشه.
‫- برش دار. ‫- نمی‌تونم.
‫مال توئه.
‫من تمومش کردم.
‫می‌خواستین منو ببینین، علیاحضرت.
‫بله.
‫شاید نگران بوربون‌ها هستین؟
‫شنیدم آنتوان ‫همسرش رو به دربار دعوت کرده.
، اول آنتوانت گیز
‫و حالا ژان دالبرت.
‫حضورش باید به این معنی باشه ‫که یه فکری توی سرش داره.
‫بیشتر عمرش از اینکه با زنش
‫توی یه اتاق باشه فراری بوده.
‫شاید یادش افتاده که ‫دوباره براش شوهری کنه.
‫بعیده.
‫داشتم شوخی می‌کردم.
‫چه کاری از دستم براتون برمیاد؟
‫می‌ترسم پادشاه نیت من رو ‫اشتباه متوجه شده باشه.
‫شاید بتونی باهاش صحبت کنی،
‫و درست متوجهش کنی که
‫می‌خوام برای خودش و فرانسه،
‫چیکار کنم.
‫از تو حرف شنوی داره.
‫چون دلش برای پدرش تنگ شده،
‫همونطور که شما دلتنگ شوهرتون هستین،
‫گمون کنم.
‫کاری رو که خواستین انجام میدم.
‫شنیدم بین شما و برادرتون ‫مشکلی پیش اومده.
‫برادرم همیشه دوست داره بهم بگه که
‫مردم پشت سرم چه حرف‌هایی می‌زنن.
‫مردم حرف‌های زیادی می‌زنن،
‫که فرداش بیشترشو یادشون نیست.
‫الان دوران حساسیه.
‫تحمل مذهبی،
‫یه روز جامعه رو باثبات‌تر می‌کنه.
‫ولی باید بهش زمان بدیم.
‫زمان.
‫البته، همیشه زمان هست.
‫ولی چطور باید بدونم مادرم
‫یه روز راه رو برای من باز می‌کنه یا نه؟
‫پدرتون قبل از مرگش،
‫ازم خواست مثل پسرم ‫از شما مراقبت کنم.
‫منم بهش قول دادم.
‫من معتقدم مادرتون
‫صلاح شما رو می‌خواد.
‫و اگه لحظه‌ای به این موضوع شک کنم،
‫حتماً بهتون میگم.
‫و وقتی زمانش برسه که
‫بدون توصیه و مخالفت‌های مادرتون ‫حکومت کنین،
‫ازتون حمایت می‌کنم.
‫روی حرفم حساب کنین.
‫ازت مطمئنم.
‫فکر کنم تو هم به مادرم اعتماد داری.
‫ولی تو اولین کسی نیستی ‫که جاه‌طلبیش رو دست‌کم می‌گیری.
‫نوشیدنی؟
‫نوشیدنی نمی‌خورم.
‫نه، نه، البته که نه.
‫عادت کثیف.
‫می‌بینم که بدون نظارت من ‫خیلی سقوط کردی، آنتوان.
‫بستگی داره از کجا شروع کنی، مگه نه؟
‫خب، هنری،
‫نظر در مورد قصر بزرگ چیه؟
‫من پسرمونو جوری بزرگ کردم ‫که بیهوده حرف نزنه.
‫کارتو هم به خوبی انجام دادی.
‫همینجوری ادامه بده.
‫فکر خوبیه.
‫خب، شاید وقتشه که بهم بگی
‫چرا گفتی بیام اینجا، آنتوان.
‫آره، حتماً.
‫هنری، می‌خوای بری یه دوری بزنی،
‫تا مامان و بابا بتونن حرف بزنن؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫می‌تونی جلوی اون ‫راحت حرف بزنی.
‫هیچ علاقه‌ای به این چیزها نداره... ‫فقط کتاب مقدس.
‫خب، تعجبی نداره که کلی دوست داره.
‫خب، راستش... خیلی ساده ست.
‫فقط یه لطف خیلی کوچیک ازت می‌خوایم.
‫هنوز با لرد ترکمورتون،
‫در دربار انگلستان مکاتبه داری؟
‫آره. خب اون یه معتقد سرسخت ‫به مذهب جدیده.
‫فکر نکنم لازم باشه بگم که
‫مکاتباتمون در مورد مسائل اعتقادیمون،
‫به جفتمون قوت قلب میده.
‫پس خیلی بهش علاقه داری.
‫- چی؟ ‫- هیچی. تمرکز کن، آنتوان.
‫عالیه.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫توی نامه بعدیت،
‫ازش بپرسی که ملکه‌ش علاقه‌منده که
‫یه شراکت تجاری احتمالی ‫با فرانسه رو بررسی کنه؟
‫می‌دونی، ما از نرماندی ‫براشون نمک می‌فرستیم.
‫اونا هم یه کم پارچه بهمون میدن،
‫در مقیاس کوچیک، ‫برای پیشبرد امور.
‫تا ببینیم اوضاع چطور پیش میره.
‫فقط همین، نه بیشتر.
‫به راحتی آب خوردنه.
‫نه، نمی‌تونم انجامش بدم.
‫- چی؟ ‫- چرا نه؟
‫خب، شاید فراموش کردی، آنتوان،
‫ولی فرانسه یه پادشاهی کاتولیکه.
‫و دنبال از بین بردن ایمان من،
‫و نابودی ناواره. ‫جایی که ملکه‌ش هستم.
‫چرا باید به فکر منافعش باشم؟
‫فرانسه به زودی کشوری سکولار میشه،
‫با ثروتی چند برابر بیشتر از ‫اون ناوار کوچیک.
‫و همسر و پسرت ممکنه ‫توی این کشور تازه سکولار،
‫نفوذ زیادی پیدا کنن،
‫خیلی بیشتر از چیزی که تصورشو بکنی، ‫فقط اگه...
‫کارها رو درست انجام بدیم.
‫پس یه معاهده با ملکه الیزابت ‫پیشنهاد می‌کنین،
‫به عنوان وسیله‌ای برای ترویج مذهب جدید؟
‫آره، همراه با بقیه چیزها.
‫خیلی‌خب.
‫پس ثابتش کنین.
‫بگین پادشاهتون نسبت به پروتستان‌ها ‫یه حرکتی انجام بده.
‫منظورم یه سخنرانی ‫برای چند تا دهقان نیست،
‫بلکه یه ابراز احترام غیرقابل انکار،
‫به مذهب جدید.
‫مثلاً چی؟
‫یه کلیسا در نزدیکی اینجا هست،
‫با یه واعظ خیلی کاربلد، ‫یه زن جوون.
‫اگه پادشاه به دیدارش بره،
‫راضی میشم کاری که می‌خواین رو ‫انجام بدم.
‫چطور باید راضیش کنیم ‫همچین کاری بکنه؟
‫فکر کنم این دیگه مشکل من نیست.
‫ماتیس.
‫دیر کردم. متاسفم.
‫دوباره رفته بودی به اون کلیسا، نه؟
‫می‌‌دونی که اینجا یه شغلی داری.
‫- می‌تونم یکی دیگه رو پیدا کنم. ‫- ولی نمی‌کنی.
‫همراهم بیا. فقط یه بار.
‫اگه خوشت نیومد، منم دیگه نمیرم.
‫قول میدم.
‫روش فکر می‌کنم.
‫اعلی‌حضرت، چه تصادف مبارکی!
‫واقعاً؟
‫فکر می کردم از سواری متنفری.
‫خب، پسرعموهای مورد علاقه من،
‫امروز چه فکر پلیدی برام دارن؟
‫«پسرعموهای مورد علاقه»، ‫چه عبارت دوست‌داشتنی‌ای.
‫متوجه ناراحتی شما،
‫در جلسه شورای خصوصی شدیم.
‫باید روی ظاهرم ‫که باطنم رو داد می‌زنه بیشتر کار کنم.
‫البته مادرتون نیت خوبی داره.
‫فقط کارهای زیادی روی سرش ریخته.
‫متوجه اهمیت موضوع نیست.
‫- چی می‌خواین؟ ‫- کمک می‌خوایم.
‫خبرهایی پخش شده، ‫در مورد نحوه استقبال مردم از شما
‫در سفری که داشتین.
‫اونا شما رو می‌پرستن.
‫آره، همینطوره.
‫اونا از مادرتون می‌ترسن،
‫و البته حق هم دارن، ولی...
‫عشق مردم به پادشاهشون ‫موضوع متفاوتیه.
‫راستشو بخواین، ‫برای من لحظه بزرگی بود.
‫برای اولین بار احساس کردم که ‫واقعاً ممکنه بتونم
‫مردم رو رهبری کنم.
‫خب، البته.
‫و اونا رو به کدوم سمت می‌بردین، اعلی‌حضرت؟
‫فرانسه رو چطور رهبری می‌کردین؟
‫وقتی این دوره آموزشی ‫تحت نظر مادرم تموم بشه،
‫و سیاست مدارای اون ‫ثبات رو به جامعه برگردونه،
‫کشوری رو ادامه خواهم کرد که
‫معاهدان بین‌المللی زیادی رو ‫تهیه و تنظیم می‌کنه.
‫معتقدم این راه آینده‌ست.
‫به هم پیوستگی، ‫شبکه‌ای از اتحادها،
‫تجارت آزاد، تحرکات آزاد مردم.
‫هیچکس وارد جنگ نمیشه،
‫چون همه به یه اندازه ‫در جنگ آسیب می‌بینن.
‫می‌دونستم، آنتوان.
‫شما واقعاً آدم بابصیرتی هستین، ‫اعلی‌حضرت.
‫با چشمانی بینا. ‫و هنوز زمان شروعش فرا نرسیده؟
‫تنها چیزی که لازم داره که حرکته،
‫چیزی که به مردم نشون بده،
‫شما از مذهب جدید نمی‌ترسین.
‫چیزی که به ملکه الیزابت نشون بده،
‫از هیچی نمی‌ترسین.
‫کاری که فقط یه پادشاه ‫می‌تونه انجام بده.
‫چی توی ذهنتون دارین؟
‫شاید پادشاه بتونن با ما ‫در مراسم پروتستان‌ها شرکت کنن.
‫تا جایی که می‌دونم، ‫یکیشون همین نزدیکی برگزار میشه.
‫واعظش محبوبه، یه زنه.
‫یه زن. همیشه عالی پیش میره.
‫خبرش پخش میشه.
‫انگلیسی‌ها متوجه میشن که شما
‫در مورد یه فرانسه پسامذهبی جدی هستین،
‫و دنبال دورانی از صلح و رفاه هستین،
‫همونطور که گفتین.
‫تاریخ شما رو اینطور به یاد خواهد آورد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫صد درصد.
‫پس در موردش فکر می‌کنم.
‫راستش خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫اون سرگردونه، آنتوان.
‫واقعاً؟
‫آره، یه سرگردون بزرگ.
‫تو باید توماس باشی.
‫بله، بانوی من.
‫چیزی که خواستم آوردی؟
‫این چیزیه که دنبالشی؟
‫اگه به خاطر پدر بیمارم نبود،
‫این کارو نمی‌کردم.
‫وظیفه‌شناسیت جای تحسین داره.
‫اون فقط نوشت ‫که کمکم کنه خوندن یاد بگیرم.
‫ولی اونقدر زیبا می‌نویسه،
‫که نتونستم خودمو راضی کنم ‫که از شرشون خلاص بشم.
‫تا الان.
‫شما که نمی‌ذارین ‫اتفاق بدی براش بیفته، نه؟
‫البته که نه.
‫من مادرش‌ام.
‫سلام، پسرم.
‫فکر کردم باید یه کم حرف بزنیم.
‫بهت گفتم، مادر،
‫اگه می‌خوای جنگ راه بندازی، ‫خودت این کارو بکن.
‫فکر نمی‌کنم به اونجاها بکشه.
‫شاید این نوشته رو بشناسی.
‫خطاب به مرد جوونی به اسم توماسه،
‫یه مرد جوون توی ارتش.
‫پسر شیرینیه،
‫و نسبتاً جذاب.
‫در واقع، منم شیفته جذابیتش شدم.
‫از کجا آوردیش؟
‫خودش بهم فروختش.
‫با چند تا دیگه، که زیاد هم بودن.
‫نمی‌دونستم انقدر خوب می‌نویسی.
‫خیلی دلنشین و پرجزئیات.
‫لابد واقعاً دوستش داشتی که ‫انقدر احمق بودی که
‫همه اینا رو روی کاغذ آوردی.
‫خب هر کسی می‌تونه درک کنه،
‫یه احساس سریع وسط میدان جنگ، ‫وقتی با مرگ قریب‌الوقوع روبرویی.
‫سربازهات دیگه هیچوقت ‫ازت دستور نمی‌گیرن.
‫وقتی پشتت رو بهشون بکنی، ‫ممکنه بدتر هم بکنن.
‫ولی... ‫نمی‌خوام نگران باشی.
‫مطمئن میشم که افرادت ‫هرگز خبردار نمیشن.
‫به چه قیمتی؟
‫بدیهیه.
‫لازمه که بگم؟
‫و می‌خوام بدونی که
‫من ترجیحاتت رو قضاوت نمی‌کنم.
‫در واقع، بهشون احترام می‌ذارم، ‫حتی بهشون حسادت می‌کنم.
‫بالاخره هرکسی یه جوریه،
‫قبول نداری؟
‫به هر حال، تو پسرمی،
‫خدا تو رو آفریده،
‫و باعث افتخارم میشی.
‫اینو می‌دونم.
‫امر دیگه‌ای هست، علیاحضرت؟
‫نه، می‌تونی بری.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫هیس.
‫با پادشاه صحبت کردم.
‫می‌دونن که شما از صمیم قلب ‫فقط صلاحش رو می‌خواین.
‫سال‌ها فکر می‌کردم نمی‌تونم باردار بشم.
‫معلوم شد که ‫این قسمت آسونش بود.
‫به گمونم ما
‫زیادی پدر و مادری می‌کنیم.
‫با در نظر گرفتن همه چیزها،
‫خودمون رو بالا می‌کشیم، مگه نه؟
‫شما مطمئناً این کارو کردین.
‫بین تو و ادیث،
‫چه خبره؟
‫وقتی پیداش کردم، ‫حال خوشی نداشتم.
‫نذاشت مردی رو که
‫می‌خواست اونو بهم بفروشه بکشم.
‫اون مرد پدرش بود.
‫حالا؟
‫حالا اون نزدیکترین خانواده‌ایه که دارم.
‫نتونستم از بچه‌هام محافظت کنم.
‫نتونستم از شوهرتون محافظت کنم.
‫نمی‌خوام دوباره شکست بخورم.
‫اگه کارمون تموم شده، ‫تنهاتون می‌ذارم.
‫یا می‌تونی بمونی.
‫شاید بتونیم برای هم ‫آرامش خوبی باشیم.
‫توی اون لحظه،
‫فکر می‌کردم می‌تونم ‫واقعاً خوشبخت باشم.
‫کیش و مات.
‫شکستم دادی.
‫شکستم داد.
‫ظاهراً پسرت خوش‌شانسی رو ‫از خودت به ارث برده، آنتوان.
‫من اعتقادی به شانس ندارم.
‫پس به چی اعتقاد داری؟
‫آماده‌سازی، محاسبه،
‫حمله دقیق.
‫چقدر جذاب.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫می‌تونم؟
‫آره.
‫مطمئناً یه چیزی هست ‫که بتونیم بهت بدیم،
‫مگه نه، لویی؟
‫قرمز یا سفید؟
‫می‌خوام حالتو جا بیارم.
‫آره.
‫پادشاه اینجاست.
‫در مورد دعوت شما فکر کردم،
‫و تصمیم گرفتم که در دعای امشب،
‫به رعایای پروتستانم بپیوندم.
‫خبر محشریه، اعلی‌حضرت.
‫تاریخ شما رو به خاطر می‌سپاره.
‫شاید، ولی فعلاً ‫مادرم نباید چیزی در موردش بدونه.
‫البته. تانکرد، اسب‌هامون رو آماده کن.
‫«و آنگاه که عیسی جمعیت را دید،»
‫«به دامنه کوه رفت،»
‫«و در کنارشان نشست.»
‫«شاگردانش نزد او آمدند.»
‫«گفت خوشا به حال مستضعفان»
‫«زیرا که ملکوت آسمان از آن آنهاست.»
‫«خوشا به حال گریه‌کنندگان. ‫زیرا که تسلی خواهند یافت.»
‫«خوشا به حال فروتنان،»
‫«زیرا که زمین را به ارث خواهند برد.»
‫«خوشا به حال آنان که ‫گرسنه و تشنه عدالت هستند.»
‫«زیرا که آزاد خواهند شد.»
‫«خوشا به حال...»
‫بسوزونیدش.
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫«خوشا به حال رحیمان،»
‫«زیرا که مورد رحمت قرار می‌گیرند.»
‫«خوشا به حال پاک‌دلان،»
‫«زیرا که خدا را خواهند دید.»
‫«خوشا به حال صلح‌کنندگان،»
‫«زیرا که فرزندان خدا نامیده خواهند شد.»
‫چی شده؟
‫برات هزینه داره.
‫اسبم رو آماده کنین.