‫آنچه در «ملکه‌ی مارها» گذشت...
‫مری ادعای تاج و تخت داره؟
‫پونزده سال گذشته.
‫مری روی حساب نامزدی ‫با بزرگ‌ترین پسرمون
‫تمام دوران کودکی‌ش رو ‫پیشمون بود.
‫روجری از زندگیم ناپدید شده بود.
‫مونمورانسی سال‌ها بود دیده نمیشد.
‫آنتوانیته گیز رو می‌شناسید؟
‫پسرعموهای عزیز من خونه‌های
‫مسیحیان پروتستانی رو تصرف کردن.
‫کاردینال گیز حالا این خونه رو ‫برای خودش تصاحب کرده.
‫مطمئنا می‌تونیم ‫از همدیگه منفعت ببریم.
‫طلا می‌تونه ذهن رو مسموم کنه،
‫ولی اگه به مقدار کافی مصرف بشه ‫می‌تونه جوانی‌ت رو حفظ کنه.
‫وقتی پادشاه شدی،
‫باید کاترین رو بیاری ‫توی شورای خصوصیت.
‫یه پادگان از افراد به مرز ببری.
‫این کافیه؟
‫پادشاه‌تون رو معرفی می‌کنم.
‫یه پیام از طرف امپراتوری مقدس روم دارم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫امروز ساکت هستید.
‫اون نامه که دیدی دیشب گرفتم ‫حاوی مدارکی بود که نشون می‌داد
‫ملکه مری با دخترعموش، ‫ملکه الیزابت از انگلستان،
‫درحال توطئه بر علیه منه.
‫ولی من فکر می‌کردم ‫اونا از همدیگه متنفرن.
‫خب، ظاهرا، تنها چیزی که
‫بیشتر از همدیگه ازش متنفرن، اینه که من،
‫یه غیر اشراف‌زاده، ‫به تاج و تخت برسم.
‫شاید مکاتبات بیشتری درکار باشه
‫که توی اتاق‌های مری مخفی شده باشه.
‫می‌تونستم خودم دنبالش بگردم، ‫ولی شک‌ها رو برمی‌انگیزه.
‫شاید تو بتونی کمکم کنی.
‫می‌خواید برای شما ‫اتاق‌های مری رو بگردم؟
‫اگه اوضاع در این حد وخیم ‫نبود ازت نمی‌خواستم.
‫یه مرد داره ما رو تماشا می‌کنه.
‫کجا؟
‫اونجا، لابلای درخت‌ها.
‫من کسی رو نمی‌بینم.
‫نه، مطمئنم دیدمش.
‫جنگل پر از جک‌وجانوره.
‫شاید با اونا اشتباه گرفتی.
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام ‫اینه که روی درخواستم فکر کنی.
‫پای سرنوشت کشور در میونه،
‫تازه به سرنوشت خودم هم اشاره نکنم.
‫و سرنوشت تو.
‫سرنوشت‌هامون درهم گره خوردن.
‫حالا، داستانم رو ادامه بدم؟
‫با اینکه مرگ پادشاه فرانسیس
‫باعث شده بود ملکه بشم،
‫ولی فقط اسمِ ملک رو ‫یدک می‌کِشیدم.
‫علیاحضرت، می‌خواید ‫صبحونه‌تون رو براتون بیارم؟
‫حالت خوبه؟
‫اینو می‌بینی؟
‫دوتا حرف «سی» انگلیسیه، ‫نماد کاترین.
‫با یه دونه هم «اچ» ‫نماد هنری.
‫رمانتیکه، مگه نه؟
‫ولی اگه اینطوری نگاهش کنی،
‫«سی»ها تبدیل میشن ‫به «دی»، نماد دایان.
‫اگه روجری اینجا بود، ‫این‌قدر بهم بی‌احترامی نمی‌شد.
‫اون تنها کسیه که
‫تنها کسیه که هیچ‌وقت ‫منو دست‌کم نگرفت.
‫چون چیزی رو بهتون میگه ‫که دلتون می‌خواد بشنوید.
‫این تنها استعداد واقعیشه.
‫شاید.
‫و شاید من تصادفی ‫تونستم باردار بشم.
‫و شاید تو هم تصادفی بچه‌ات افتاد.
‫مهم نیست.
‫اون مرد به ازای چیزی که ‫می‌داد بهای زیادی می‌گرفت.
‫اگه می‌ارزید اینطوری نبود.
‫می‌خوام با ملکه تنها باشم.
‫کاشف به‌عمل اومد درباره‌ی ‫امپراتوری روم مقدس درست می‌گفتی.
‫یه پادگان برای ممانعت ‫از حمله‌اش کافی نبود.
‫درباره‌ی اونم درست می‌گفتی.
‫فردا صبح من رهسپار میشم
‫تا کنار نیروهام بجنگم.
‫بادا که خدا ازت محافظت کنه.
‫وقتی نیستم یکی رو می‌خوام ‫که زمام امور رو در ‌دست بگیره.
‫کار آنچنان زیادی نمی‌خواد، فقط...
‫یه نفر باشه که حواسش ‫به کارکرد حکومت باشه،
‫پس تصمیم گرفتم که ‫تو رو نایب‌السلطنه کنم.
‫ولی نایب‌السلطنه‌ی بحق ‫آنتوانی بوربن‌ـه.
‫اگه از قوانین وراثت پیروی کنیم، آره،
‫ولی من ترجیح میدم تو باشی.
‫و این قدرت رو دارم که ‫از این قبیل تصمیمات بگیرم، پس...
‫بالاترین مقام توی کشور برای توئه.
‫فقط تا وقتی که من برگردم.
‫چون می‌دونم که ‫می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫حق با اون بود.
‫می‌تونست بهم اعتماد ‫کنه که نایب‌السلطنه بشم.
‫حتی اگه نمی‌تونست به‌عنوان ‫همسرش منو دوست داشته باشه.
‫منو خواسته بودید، مادام؟
‫بازم می‌خوام.
‫هر طور میل‌تونه.
‫بطری‌ رو بذار اینجا بمونه.
‫بهتون گفتم، مقدار زیادی ‫ازش می‌تونه آدم رو دیوانه کنه.
‫باعث شد پدرم کارهای ‫به ‌زبان نیاوردنی‌ای بکنه.
‫با تو؟
‫تا اینکه جلوشو گرفتم.
‫تو می‌دونی چطوری ‫مواظب خودت باشی.
‫این ویژگیت رو تحسین می‌کنم.
‫بله، و بخاطر همین ‫دیگه نباید اینجا بیام.
‫اوه؟
‫ملکه ممکنه از رابطه‌مون پی ببره.
‫مجازات سنگینی می‌کنه.
‫باید یا خر رو بخوای یا خرما.
‫فقط یه نفرمون می‌تونیم برنده باشیم.
‫من قوانین رو نساختم.
‫در حقیقت ازشون بیزارم.
‫ولی همینه که هست.
‫خصومت شخصی‌ای درکار نیست.
‫می‌تونم بیشتر بهت بدم، ‫هرچی تو بخوای.
‫با همدیگه می‌تونیم به ‫دستاوردهای بزرگی برسیم، آنجلیکا.
‫ممنون که موافقت کردی ‫نایب‌السلطنه باشی.
‫بله، خیلی لطف کردید که ‫پا در میدان گذاشتید.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫ازتون می‌خوام ‫اختلاف‌نظرهاتون رو کنار بذارید
‫و ازتون می‌خوام تا وقتی من توی جنگم به ‫نایب‌السلطنه‌تون خدمت کنید، باشه؟
‫خدمتگزاران باوفای شما باقی می‌مونیم.
‫خوبه.
‫- عوضی. ‫- آشغال.
‫- مُرده‌شوربرده. ‫- خوک کثیف.
‫اوه، بزرگ شو.
‫ممنون.
‫دفعه‌ی بعد این تویی میری به جنگ.
‫مری میگه باید روی ‫قدرت‌های خودم تمرکز کنم.
‫و مری میگه قدرت‌هات چیا هستن؟
‫مطالعه‌ی کتاب‌های مقدس.
‫مثل بیشتر کسانی که ‫از نا‌توانی‌های فیزیکی رنج می‌برن،
‫فرانسیس خیلی به خدا نزدیکه.
‫چیزهایی که دیگران به‌چشم ضعف می‌بینن، ‫من فقط به‌چشم قدرت می‌بینم.
‫عالیجناب.
‫خب، این نمی‌تونه چیز بدی باشه.
‫به دشمنان‌مون هیچ ‫رحمی نشون نده، پدر.
‫براتون دعا می‌کنیم.
‫دایان، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تصمیم گرفتم تا خط مقدم ‫همراهی‌تون کنم
‫و براتون شانس به ارمغان بیارم.
‫دایان...
‫توی سواری می‌تونم از ‫بیشتر افرادت جلو بزنم.
‫وقتی می‌تونم به‌درد بخورم ‫ترجیح میدی اینجا بشینم و غصه بخورم؟
‫فقط امیدوارم دوک گیز ‫بتونه پابه‌پامون بیاد.
‫قطعا سعی دارم همین‌کارو بکنم.
‫بسیار خب.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم، برادر؟
‫البته، برادر.
‫چه مرگت بود که موافقت کردی
‫وقتی پادشاه نیست ‫کاترین بجای تو
‫نایت‌السلطنه باشه؟
‫خب، پادشاه ازم خواست.
‫باید چیکار می‌کردم؟
‫باید می‌گفتی نه.
‫اهمیت نمی‌دادم که شوهرم دایان رو
‫با خودش برده بود به جنگ.
‫اگه کمی شانس می‌آوردم، ‫اونا اسیر می‌شدن
‫برای آزادی‌شون تقاضای باج می‌کردن ‫و منم به آرومی پرداختش می‌کردم.
‫تنها چیزی که اهمیت داشت این ‫بود که نوبت من بود که حکمرانی کنم.
‫نایب‌السلطنه‌ی تمام فرانسه.
‫برای یه غیر اشراف‌زاده ‫بدک نیست.
‫ببین، امپراتوری روم مقدس،
‫ارتش اونا خیلی ‫بزرگ‌تر از مال ماست.
‫تنها برتری ما به لحاظ جغرافیاییه.
‫باید غافلگیرشون کنیم، ‫قبل از سپیده‌دم
‫- از پل بهشون نزدیک بشیم... ‫- جدی؟
‫و فراری‌شون بدیم سمت جنگل.
‫آره، انتظار همچین چیزی رو ندارن.
‫اگه نصف افرادت رو ‫با پای پیاده بفرستی
‫به ظلمات جنگل
‫و بعدش یه حمله‌ی ‫دروغین ترتیب بدی
‫بازم واکنشی نشون نمیدن
‫و اون‌وقت بازم توی ‫تله می‌افتن، مگه نه؟
‫بله، اگه سواره‌هامون ‫سرراه رفتن خیلی سروصدا کنن،
‫اون‌وقت با افرادمون توی ‫خندق‌هایی که کندیم ملاقات می‌کنن.
‫درحالی‌که منتظریم تا ‫دشمن رو تیکه‌تیکه کنیم.
‫دقیقا.
‫درست همونطور که مادام گفت.
‫نقشه‌ی محشریه، عالیجناب.
‫مونمورانسی بود بهتون افتخار می‌کرد.
‫آره، خب، خودش این چیزها رو ‫یادمون داده، مگه نه؟
‫واکنش دشمن رو پیش‌بینی کنیم ‫و ازش استفاده کنیم.
‫فکر نمی‌کردم درحال ‫دقت کردن باشی.
‫همیشه هستم.
‫تو خیاط لباس ملکه هستی؟
‫به تو چه مربوطه؟
‫گرسنه‌مه.
‫پس برو آشپزخونه.
‫قبلا برای یه خیاط به‌عنوان ‫یه شاگرد کار می‌کردم.
‫شاید بتونم برای تو هم کار کنم.
‫تنها چیزی که می‌خوام ‫یه جا برای خوابیدنه.
‫من به کمک نیاز ندارم.
‫حالا گمشو.
‫کاترین تو رو خواسته.
‫واقعا؟
‫این روزها هیچ‌وقت اونجاهایی ‫که میگی می‌خوای بری نیستی.
‫سرم شلوغه.
‫اونی که دستته چیه؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫راستش یه هدیه‌ برای توئه.
‫حالا غافلگیریم رو خراب کردی.
‫بهش گفتی درخواستِ ‫یه جلسه‌ی شورای خصوصی دادم؟
‫البته.
‫داری کجا میری؟
‫نایب‌السلطنه یه جلسه‌ی ‫شورای خصوصی اعلام کرده.
‫منظورت دختر اون تاجره؟
‫یه گیز وقتی همچین آدمی ‫صداش می‌کنه پیشش نمیره.
‫یا نکنه سگش هستی؟
‫خیلی‌خب، مادر.
‫ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫چون من یه عضو ‫شورای خصوصی پادشاه هستم.
‫بله، شورای خصوصی پادشاه.
‫به اون بگو بیاد پیش تو.
‫بهش بگو من مریضم.
‫جلسه‌ی شورایی خصوصی.
‫بگیر بشین، آنتوان.
‫کاردینال میره؟
‫اونم فرا خونده شده.
‫این دلیل نمیشه بره.
‫ته‌وتوشو دربیار.
‫ما مثل دوتا مشنگ اونجا
‫منتظرش نمی‌شینیم.
‫نه. اون از خداشه اینطور بشه، مگه نه؟
‫بله، چون که اونطوری ‫ضعیف به‌نظر میایم،
‫و به چیزی که می‌خوایم نمی‌رسیم.
‫درسته. البته.
‫و ما دقیقا چی می‌خوایم؟
‫که بدون مزاحت کسی که
‫نباید نایب‌السلطنه باشه، ‫غذامون رو تموم کنیم.
‫درسته.
‫فقط اینکه...
‫خب، وقتی شاید بتونیم ‫واقعا به حکومت کمک کنیم
‫یه‌کم بی‌فایده به‌نظر می‌رسه.
‫چه بی‌فایده باشه چه نه، این ‫کار خانوادگی ماست، آنتوان.
‫اگه ازش خوشت نمیاد، ‫همیشه می‌تونی بری
‫به پدر کمک کنی به باغ‌های ‫مادر رسیدگی کنه.
‫می‌دونستم منو محک می‌زنن،
‫ولی روحمم خبر نداشت ‫این‌قدر زود این‌کارو می‌کنن.
‫علیاحضرت.
‫شما...
‫اومدید که اعتراف کنید؟
‫چیزی برای اعتراف ندارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫توی جلسه‌ی شورای خصوصی ‫حضور نداشتی.
‫بله، یکی از اعضای کلیسام ‫به کمکم نیاز داشت.
‫یه پیام از طرف پادشاه گرفتم.
‫اگه بخواد بازم به جنگیدن ‫ادامه بده سرمایه‌ی بیشتری می‌خواد.
‫متأسفانه شما دارید ‫بی‌تجربگی‌تون رو نشون می‌دید.
‫چیزی که می‌خواید رو ‫شورای خصوصی نمی‌تونه بهتون بده.
‫برای این‌ امر، باید ‫برید به خزانه‌داری.
‫اوه.
‫ممنون.
‫هرچند،
‫خزانه‌داری رو خالی پیدا می‌کنید.
‫چطور امکان داره خالی باشه؟
‫علیاحضرت، مگه ندیدید
‫این پروتستانی‌های صرفه‌جو ‫چطوری پول خرج می‌کنن؟
‫البته برای دریافت سرمایه ‫می‌تونید برید به مجلس،
‫ولی متأسفانه
‫اکثریت مجلس از شرافتمندها ‫یا روحانیون تشکیل نشدن
‫بلکه از طبقه‌ی بازرگان تشکیل شدن.
‫باید خوب باهاشون کنار بیای.
‫منظور؟
‫فقط بخاطر اینکه ‫تو خیلی دوست‌داشتنی هستی.
‫منظورش این نبود.
‫پس پیشنهاد میدی حمایت‌شون رو ‫چطور به‌دست بیارم؟
‫«املاک سوم» به‌طور مساوی ‫بین کاتولیک‌ها و
‫که همیشه رأیی رو میدن ‫که من بهشون بگم،
‫و اعضای مذهب جدید تقسیم شدن که ‫ازشون هیچ انتظاری نمیشه داشت
‫بجز خنجر زدن از ‫پشت و بی‌وفایی.
‫می‌تونم برای حمایت ‫روی تو حساب باز کنم؟
‫به این بستگی داره که ‫حاضری برام چیکار کنی.
‫درحال‌حاضر دارایی‌های خاصی ‫در دست پروتستانی‌ها هست
‫که معتقدم اگه تحتِ
‫سرپرستی کلیسای ‫کاتولیک باشه بهتره.
‫برادرت جونش توی خطره،
‫و اون‌وقت تو داری چونه می‌زنی.
‫تو نگران فرانسوا نباش.
‫فرانسوا می‌تونه مواظب خودش باشه.
‫همیشه همین‌کارو کرده. ‫درست نمیگم، مادر؟
‫من برای هیچ‌کدوم از بچه‌هام
‫فرقی قائل نمیشم.
‫کشور باید در اولویت باشه.
‫میهن‌پرستیت رو تحسین می‌کنم.
‫هدفی والاتر از این وجود نداره.
‫بجز هدف من.
‫البته که منظورم خدائه.
‫من حاضرم پول بدم،
‫ولی در برابر اون کاردینال لعنتی و برادرش
‫نیاز به محافظت دارم.
‫من اون کشتی‌ها رو نمی‌سازم
‫که آخرسر یه مَرد گنده که ‫دامن پوشیده ازم بگیرتش.
‫بازم طرح‌ها رو نشونم بده؟
‫آره.
‫حیرت‌انگیزه. ‫مگه نه، آنتوان؟
‫- چی؟ ‫- اینا.
‫آره، مطلقا.
‫و در عوض، چه انتظاری ‫می‌تونیم داشته باشم؟
‫25 درصد از سود.
‫- بکنش پنجاه درصد. ‫- پنجاه؟
‫تو برای محافظت سراغ ما اومدی.
‫یه خرجی برمی‌داره.
‫یکی از یکی بدتر هستید.
‫علیاحضرت.
‫علیاحضرت، ‫پیر مارکس رو معرفی می‌کنم.
‫مایه‌ی افتخاره.
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫نه راستش، ما دیگه ‫داشتیم می‌رفتیم.
‫در تماس خواهیم بود.
‫علیاحضرت.
‫خیلی خیلی متأسفیم نتونستم
‫تو جلسه‌ی شورای ‫خصوصی خدمت برسیم.
‫فقط... فقط... درحال‌حاضر ‫اوضاع خیلی شلوغ‌پلوغه.
‫- درسته، آنتوان؟ ‫- هومم؟
‫بله، البته. ‫واقعا خسته‌کننده ست.
‫- تموم نمیشه. هی بدو، هی بدو. ‫- هومم.
‫گمونم می‌دونید ‫چرا من اینجا هستم.
‫جنگ. شنیدم. ‫اوضاع خیلی افتضاحه.
‫مشخصه که از خدامونه کمک کنیم ‫حمایت پروتستانی‌ها رو به‌دست بیاریم،
‫ولی در این مقطع، ‫کمک‌گرفتن بیشتر از خزانه‌داری،
‫خب، هضمش یه‌کم سخته.
‫منظورم اینه، اون مردی که الان ‫دیدی خونه‌اش رو ازش گرفتن
‫فقط بخاطر اینکه پروتستانیه.
‫از طرف دیگه، شاید من بتونم ‫رأی‌های لازمه رو به‌دست بیارم
‫اگه شما هم در عوض ‫یه حرکتی برای من بزنید.
‫چه‌جور حرکتی؟
‫من فکر می‌کنم داشتن ‫یه عضو از روحانیون کاتولیک
‫توی شورای خصوصی یه‌کم...
‫منسوخ‌شده ست، ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫می‌خوای کاردینال گیز رو
‫از شورای خصوصی برکنار بکنم؟
‫شروع خوبی میشه.
‫پروتستانی‌ها
‫به این جنگ‌وجدل‌های ‫قدیمی علاقه‌ای ندارن.
‫اونا برای کار سخت و ‫پول‌ درآوردن ساخته شدن.
‫مثل من.
‫واقعا؟
‫معامله کردن به ‌وسیله‌ی ‫مقام به ارث رسیده‌ات در هر مرحله
‫از نظرم وصف حال دقیق‌تری
‫از توئه.
‫نکته‌ی منصفانه‌ایه.
‫هنوز بارون میاد.
‫واقعا؟
‫بیشتر از این نمی‌تونیم صبر کنیم.
‫مثل بقیه‌ی روزها ‫روز خوبی برای مُردنه.
‫خیلی‌خب.
‫امیدوارم عالیجناب قصد ‫جنگیدن نداشته باشه.
‫البته که دارم. ‫من فرمانده‌ام.
‫من در رأس افرادم ‫همراهشون توی جنگ می‌تازم.
‫تو بیشتر از این حرف‌هایی. ‫تو پادشاه هستی.
‫اگه اتفاقی برات بیفته
‫چه بلایی سر مردم فرانسه میاد؟
‫دایان، پدرم از خط مقدم ‫فرماندهی می‌کرد.
‫ببخشید، ولی پدرت به اندازه‌ی تو ‫مرد باهوشی نبود.
‫اونو دوستش داشتم، ولی...
‫دوک هم موافقه که اون ‫استراتژی‌دان خوبی نبود.
‫وقتی توی پاویا اسیر شد،
‫بجای خودش تو و برادرت رو ‫گذاشت اونجا بمونید.
‫فکر می‌کنی پسرت از چنین ‫سرنوشتی جون سالم به‌در می‌بره؟
‫من هرگز، هرگز پسرم رو ‫وادار به همچین کاری نمی‌کنم.
‫البته که نمی‌کنی.
‫ولی تو گفتی می‌خوای
‫از اشتباهات پدرت درس عبرت بگیری.
‫خونی‌کردن شمشیرت باعث ‫نمیشه پادشاه خوبی بشی.
‫دایان.
‫- جنگ بازی‌ای نیست... ‫- دایان...
‫که خودتو توش ثابت کنی.
‫الان جون آدم‌ها در خطره.
‫ازت نمی‌خوام به من فکر کنی.
‫ازت می‌خوام فکر کنی ‫اگه اتفاقی برات بیفته
‫چی به سر من میاد.
‫ازت می‌خوام به فرانسه فکر کنی.
‫فرانسوا.
‫نظر تو چیه؟
‫به‌نظرم مادام شرایط رو ‫داره به‌وضوح می‌بینه.
‫من باید توی جنگ بتازم، ‫و پرچم شما رو با افتخار حمل کنم.
‫فکر می‌کنه من یه بزدلم!
‫برای اینکه پادشاه بزرگی بشی،
‫باید حاضر باشی تصمیماتی بگیری
‫که محبوب و افتخارآمیز نیستن.
‫فرانسوا هیچ‌وقت قادر نیست ‫چنین فداکاری‌ای بکنه.
‫اون هیچ‌وقت فرمانده‌ی مردم نمیشه.
‫فقط تو این دانایی رو داری.
‫می‌دونستم از جانب
‫گیزها یا بوربن‌ها هیچ کمکی نصیبم نمیشه،
‫پس مجبور بودم یه ‫راه دیگه پیدا کنم.
‫نمی‌دونم چرا موافقت کردم ‫به مجلس ملحق بشم.
‫هیچ‌وقت ازش چیزی ‫خوبی عاید آدم نمیشه.
‫خب، برای همه‌ی کارها ‫یه دفعه‌ی اولی وجود داره، مگه نه؟
‫از چیزی که متوجه شدم ‫نایب‌السلطنه زنِ خودشه.
‫هیچ‌کس مال هیچ‌کس نیست.
‫علی‌الخصوص اگه طرف زن باشه.
‫کارت خوب بود...
‫نشون دادی بهتر از پدرت
‫می‌تونی پیچیدگی‌ها و ‫امیال دربار رو درک کنی.
‫مادر...
‫...تاحالا به‌ ذهنت خطور کرده
‫اینکه دائماً بابا رو دست‌کم می‌گرفتی
‫باعث شده بود، می‌دونی، ‫اعتماد به‌نفسش رو از دست بده؟
‫و اگه درست‌وحسابی ‫بهش عشق می‌ورزیدی
‫شاید کارهای بیشتری می‌کرد.
‫نه.
‫حقیقت اینه که اون ‫یه آدم کودن بود.
‫مرد بیچاره.
‫از طرف دیگه، تو
‫ظاهرا به خانواده‌ی من رفتی.
‫تقریبا بهت افتخار می‌کنم.
‫واقعا فکر می‌کنی قبول می‌کنه؟
‫- مگه چاره‌ی دیگه‌ای هم داره؟ ‫- اون ملکه ست.
‫تا جایی که می‌دونم، ‫بی‌نهایت چاره داره.
‫ولی واقعا فکر می‌کنی دلش ‫می‌خواد به پادشاه توضیح بده
‫که چرا نتونست پولی که برای ‫پیروزی نیاز داشت رو براش بفرسته؟
‫همینطوریش هم دایان جایگزینش شده.
‫البته که نه.
‫برای درک‌کردن آدم‌ها،
‫باید خواسته‌ها و ترس‌هاشون رو بدونی.
‫اینطوری علیه‌شون اهرم فشار ‫به‌دست میاری، آنتوان.
‫روال کار دنیا اینطوریه.
‫آماده هستن که بری.
‫امروز در پیشگاه شما ایستادم
‫چون فرانسه‌ی عزیزمون
‫در جنگه.
‫در همین لحظه،
‫پادشاه هنری و سربازانش
‫دارن جون‌شون رو در راه
‫مبارزه‌ برای استقلال ‫فرانسه به‌خطر می‌اندازن.
‫برای موفق شدن،
‫به غذا نیاز دارن،
‫اسلحه، اسب،
‫و زره...
‫همه‌ی اینا پول می‌خواد.
‫اعضای کاتولیک،
‫اینو بدونید
‫پادشاهی همیشه قدردان ‫وفاداری شما بوده.
‫اعضای پروتستانی مجلس،
‫دلیلی وجود نداره
‫که برای کامیابی آزاد نباشید.
‫هیچ‌کس نباید چیزی که خودِ شما
‫به تنهایی ساختید رو ازتون بگیره.
‫در عوض حمایت‌تون،
‫یک نماینده به انتخاب شما
‫اجازه خواهد داشت با پادشاه ‫یک ملاقات خصوصی داشته باشه،
‫که در اون زمان
‫آزاد خواهید بود شکایت‌ هاتون رو
‫بدون هیچ واسطه ‌ای
‫که برای منفعت‌ طلبی خودش ‫سر راه قرار بگیره، ابراز کنید.
‫این خواسته‌ی پادشاهه
‫که با سعه‌ صدر بر ‫کشور فرمانروایی کنه.
‫این چیزیه که توی قلب پادشاهه.
‫و اگه اونطور که من می‌شناسمش
‫شما هم میشناختیدش
‫دست‌ودل بازی‌ش،
‫مهربانی‌ش،
‫وفاداری‌ش...
‫هیچ تصمیمی نمی‌گرفتید
‫بجز اینکه در وقت نیاز فرانسه
‫به ندای پادشاهتون جواب بدید.
‫ارتش حمایت ما رو ‫خواهد داشت، علیاحضرت،
‫در عوض اینکه پادشاه ‫حرفای ما رو بشنوه.
‫اوه، گندش بزنن.
‫آدم‌ها
‫فقط و فقط می‌خوان شنیده بشن.
‫ذاتاً این‌کاره‌ ست، قبول داری؟
‫اون یه مشکل لعنتیه، آنتوان.
‫اون الان بدون کمک ما حمایتِ ‫پروتستانی‌ها رو به‌دست آورد
‫و بدون اینکه در عوض ‫به ما چیزی بده.
‫می‌دونی این باعث ‫میشه ما چی باشیم؟
‫احمق؟
‫دقیقا.
‫- برگشتی خونه. ‫- درسته، به لطف تو.
‫دایان.
‫خوشحالم صحیح و سالمی.
‫حالا وقتی نبودم ‫مشکلی پیش نیومد؟
‫چیز مهمی پیش نیومد.
‫برادر، گمونم توی بدنت ‫سوراخ جدیدی ایجاد نشده؟
‫- نه تا جایی که متوجه شدم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫به افتخار پیروزی‌تون، دوک.
‫ممنون، فرزندم.
‫چطوره که گل‌ها رو ‫هدیه بدی به پادشاهمون؟
‫نه، نه.
‫نه.
‫نه، باید پیروزیت رو ‫جشن بگیری، فرانسوا.
‫اون پیروزی شما بود، عالیجناب.
‫استراتژی شما. ‫خب، استراتژی شما و... مادام.
‫فرانسیس.
‫چرا پدرت با ‫امپراتوری روم مقدس جنگید؟
‫قبلا بهت گفتم. ‫برای استقلال فرانسه.
‫بله، ولی... جفت‌شون ‫یه خدا رو می‌پرستن.
‫بهتر نمی‌شد
‫اگه نیروهاشون رو باهم ادغام می‌کردن و ‫در برابر اونا که خدا رو نمی‌پرستن می‌جنگیدن؟
‫پدرم خودش صلاحش رو می‌دونه.
‫بله. البته که همینطوره.
‫- آروم، محض رضای خدا. ‫- گوش کن ببین چی میگی.
‫رفتی این‌ور اون‌ور،
‫و با هرکی که دستت ‫بهش می‌رسید جنگیدی.
‫حقیقت اینه که تو یه بچه‌ای.
‫بعد از اینکه منو شستی،
‫بهت یاد میدم با بزرگ‌تر از ‫خودت چطور حرف بزنی.
‫جدی؟ دوست دارم سعیت رو ببینم.
‫بعد یادم اومد تو سوگند تجرد خوردی.
‫راستش بیشتر یه ‫پیشنهاده تا سوگند.
‫و حدس بزن چی.
‫اگه تصمیم گرفتم زیر پا بذارمش،
‫می‌تونم خودم، خودم رو ببخشم.
‫نه، وقتی رفته بودی، ‫برادرت خیلی سرش
‫شلوغ‌تر از اون بود که ‫شب زنده‌داری کنه.
‫مگه نه، چارلز؟
‫تو می‌تونی بری.
‫نه، هنوز کارش تموم نشده.
‫اوه، خودم می‌تونم پسر خودم رو ‫استحمام کنم، مگه نه؟
‫نه، برادرت گذاشته
‫اون ابله احمق که
‫با پادشاه ازدواج کرده ‫ازش جلو بزنه
‫درحالی که تو تونستی ‫توی میدان جنگ
‫پرچم پادشاه رو با خودت حمل کنی
‫درحالی‌که خودش داشته ‫از گوشه‌ها تماشات می‌کرده.
‫با کمک دایان.
‫آره، خب، از این‌کارش پشیمون میشه.
‫شاید اونی که باید ‫مواظبش باشیم کاترینه.
‫خیلی‌خب.
‫این‌کار واقعا ضرورت داره؟
‫اوه، متأسفم.
‫دارم نامنصفانه حرف می‌زنم؟
‫چیز الکی‌ای گفتم؟
‫ملکه یه چیزی ازت می‌خواست،
‫و تو بجای اینکه یه بهایی ازش بگیری،
‫گذاشتی دورت بزنه.
‫حالا، این باعث میشه چی بشی؟
‫بجنب. بگو.
‫باعث میشه...
‫بی‌اهمیت باشم.
‫چرا این‌کارو باهاش کردی؟
‫خودت می‌دونی خوشش نمیاد.
‫اوه، خب، مشکل خودشه.
‫من این وضع رو انتخاب نکردم.
‫چقدر شرم‌آور.
‫می‌خوای سر اینکه زندگی چقدر می‌تونه ‫غیرمنصفانه باشه یه‌کمی گریه هم بکنم؟
‫می‌دونی، وقتی پای ‫تربیت والدینی وسط باشه
‫دو نوع مکتب فکری هست.
‫یکی‌ش اینه که بدون قید و شرط ‫بچه‌ات رو دوست داشته باشی
‫و تا آخر عمرشون از خیال اینکه دنیا هم ‫قراره دوست‌شون داشته باشه رنج ببرن.
‫اون یکی اینه که ‫بچه‌ات رو درهم بشکونی
‫قبل از اینکه دنیا اونا رو ‫بی‌رحمانه‌تر درهم بشکونه.
‫و در عجبم تو از کدوم ‫مکتب فکری پیروی کردی.
‫مشخصه که جفت‌تون رو برای ‫زندگی واقعی تربیت کردم،
‫نه زندگی‌ای که مادرها ‫آرزو می‌کنن کاش اونطوری بود.
‫تو باید کاری بکنی که
‫برای حکمرانی این کشور ‫ضرورت پیدا کنی.
‫و پیشنهاد میدی ‫چطوری این‌کارو بکنم؟
‫نمی‌دونی؟
‫ابزار لازم رو از قبل توی آستینت داری.
‫همچین هدف یگانه‌ای رو ‫با پول نمی‌تونی بخری.
‫تنها کاری که باید بکنی
‫اینه که خودت رو ‫مجرای ندای اون بکنی،
‫و اونم تاج و تخت رو بهت میده.
‫پادشاه خواستن کسی ‫مزاحم‌شون نشه.
‫منظورش من نبودم.
‫منظورش همه بودن، مادام.
‫خودش اینطور گفته؟
‫دقیقا.
‫متوجه‌ام.
‫اوه.
‫اوه؟
‫به پادشاهت اینطوری ‫خیر مقدم میگی؟
‫والامقام.
‫الان به ملکه میگم ‫اینجا هستید.
‫بله، همین‌کارو بکن.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫میشه لطف کنی ‫همراهم بیای سوارکاری؟
‫یکی دیگه.
‫- نه. ‫- نه؟
‫داری زیاد می‌خوری.
‫روحت هم خبر نداره.
‫می‌دونم کجا بودی.
‫حسادتت میشه؟
‫خودت می‌دونی اگه ‫کاترین بفهمه چی میگه.
‫برام مهم نیست ‫کاترین چی میگه.
‫یا باید خر رو بخوای یا خرما.
‫بألاخره، خصومتی درکار نیست.
‫اون دوتا برای اینکه ‫به همدیگه ضربه بزنن
‫از روی نعش‌ت رد میشن.
‫آره، حداقل دایان ‫در این باره روراسته.
‫می‌خوای بدونی نظر من چیه؟
‫پس حاضری هرکاری بکنی
‫تا خاطرجمع بشی که اینطور نیست.
‫خب، یه بار یه نفر بهم گفت
‫اگه توی این دنیا چیزی رو دوست داشته ‫باشی هیچ‌وقت نمی‌تونی آزاد باشی.
‫پس فکر کنم بجای عشق ‫طلا رو انتخاب می‌کنم.
‫زیباست، مگه نه؟
‫این همون خونه‌ایه که ‫گیزها از یه پروتستانی دزدیدن، هان؟
‫من صاحبش رو دیدم.
‫خب، ظاهرا الان برای منه.
‫یه هدیه.
‫یه هدیه برای اینکه الطاف ‫پادشاه جدید نصیب‌شون بشه.
‫فکر می‌کنی باید چیکار کنم؟
‫قبولش کنم؟
‫بهشون نشون بدم ‫به‌راحتی میشه منو خرید؟
‫یا رد کنم و ‫ریسکِ خشم گیزها رو
‫به‌جون بخرم؟
‫خودت تصمیم درست رو می‌گیری.
‫شاید.
‫فکر کنم تو همیشه در من ‫چیزی رو می‌بینی که...
‫من در باورِ وجود داشتنش ‫مشکل داشتم.
‫مثل دایان.
‫بازم... باور کردم که می‌تونه ‫منو دوست داشته باشه.
‫وقتی تو خط مقدم بودم، ‫و داشتم نقش یه...
‫سرباز اسباب‌بازی رو بازی می‌کردم
‫لای پر قو بودم،
‫تو... یه نایب‌السلطنه‌ی واقعی بودی.
‫می‌خوام مال تو باشه.
‫برای قدردانی از کاری که کردی.
‫من به جایزه‌ نیازی ندارم.
‫ولی یه خواسته‌ی کوچیک ازت دارم.
‫سر قولت موندی.
‫مگه چیز مهم‌تری هم هست؟
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫و آزادم که حرف‌های دلم رو بزنم؟
‫آره.
‫خانواده‌ی منم مثل ‫خانواده‌ی تو رشد کرده.
‫از طریق سختکوشی و تجارت.
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫بألاخره جایگاهم رو ‫قرص و محکم کردم،
‫می‌خواستم به یه نفر که بیشتر از من
‫به کمک نیاز داره کمک کنم.
‫عالیجناب،
‫پیروزی‌تون رو تبریک میگم.
‫متوجه شدم بخاطر خیلی چیزها ‫باید از تو تشکر کنم.
‫وفاداریت هیچ‌وقت ‫نادیده گرفته نمیشه.
‫بابت این مسئله فقط باید ‫از همسرتون تشکر کنید.
‫سخنرانی متقاعدکننده‌ای انجام داد.
‫واقعا که همینطوره.
‫گمونم چیزی داری که ‫می‌خوای بهم بگی؟
‫درسته.
‫من زندگیم رو با شاگردی ‫یه خیاط شروع کردم.
‫هیچ تحصیلی نکردم.
‫این‌قدر کار کردم که ‫صاحب کسب‌وکار شدم.
‫هیچ‌‍وقت از هیچ‌کس ‫چیزی نخواستم.
‫ولی هر دفعه که
‫دو قرون پس‌انداز می‌کنم،
‫یکی از اشراف‌زاده‌ها ازم می‌گیرتش.
‫درست همونطور که ‫خونه‌ام رو ازم گرفتن.
‫الان میگن بخاطر اینه که ‫خدای اشتباهی رو می‌پرستم.
‫بخاطر این نیست.
‫بخاطر اینه که من ‫غیراشراف‌زاده هستم.
‫و وقتی میرم سراغ اونایی که ‫مثلا متحدهام هستن،
‫اونا هم ازم می‌کّنن.
‫چون... غیراشراف‌زاده هستم.
‫باید بهت یادآوری کنم که ‫داری خطاب با کی حرف می‌زنی.
‫می‌دونم من بی‌ادب هستم،
‫ولی باید اینو بشنوید،
‫چون اگه افراد آزاد نتونن توی ‫این کشور پیشرفت کنن،
‫بهتون قول میدم که دیر یا زود، ‫میان سراغ‌تون.
‫سراغ‌ همه‌تون.
‫و کله‌های خوشگل کوچولوی ‫همه‌تون رو به صلابه می‌کِشن.
‫شما هم به‌خوبی من می‌دونید.
‫فقط امیدوار هستید که موقعی ‫که شما روی کار هستید این اتفاق نیفته.
‫چون که می‌تونید با
‫مراسم‌ها و زیورآلات‌تون ‫نمایش راه بندازید،
‫ولی خودتون هم می‌دونید ‫که اینا تا ابد دووم نمیاره.
‫دیر یا زود، ‫مردم متوجه میشن
‫و می‌بینن که شماها هم ‫با بقیه‌ی ما هیچ فرق ندارید!
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫پادشاه بهت اجازه‌ی ملاقات میده ‫و تو اون‌وقت میای تهدید می‌کنی؟
‫اوه، یه هشداره.
‫- تهدید نیست. ‫- اشکال نداره.
‫- نه، اشکال داره.
‫نه، اشکال داره.
‫اگه پدرت زنده بود و می‌دید اینطوری ‫از خودت ضعف نشون میدی،
‫سرافکنده میشد!
‫یه خیاط که فکر می‌کنه می‌تونه ‫حرف دلش رو به پادشاه بزنه؟
‫باید بدم شلاقت بزنن،
‫اون‌وقت شاید ‫جایگاهت رو یادت بمونه!
‫تو کی هستی که بگی ‫جایگاهم کجاست؟
‫عشق پادشاه ‫باید نامرئی باشه،
‫نه کسی اونو ببینه ‫نه صداش رو بشنوه.
‫ولی تو، بدون اینکه ذره‌ای ‫از خودت خجالت بکشی
‫همه‌جا جولان میدی.
‫اون چه وضع مراسم ‫تاج‌ گذاری بود؟
‫فکر کردی دارن برات هورا می‌کشن؟
‫داشتن می‌خندیدن!
‫- کافیه. ‫- به جفت‌تون!
‫آخه یه پادشاه که همراه ‫افرادش نمی‌جنگه؟
‫- گفتم کافیه! ‫- چون ترجیح میده
‫- با این دل و قلوه بگیره! ‫- اون پادشاهته!
‫توسط خدا انتخاب شده!
‫این باعث میشه ‫منم یه انتخاب باشم!
‫من خیلی خدا شناس نیستم.
‫حالا اگه منو می‌بخشید...
‫...فکر کنم به اندازه‌ی کافی شنیدم.
‫سریع، سریع!
‫منو ببخش.
‫بخاطر تو این‌کارو کردم.
‫باید انجام میشد.
‫تو پادشاهم هستی.
‫البته.
‫می‌بخشمت. می‌بخشمت.
‫سعی کردم از غوغای دربار
‫فرار کنم به چنانسی،
‫خونه‌ای که همه‌چی ‫از اون شروع شده بود.
‫سلام، دخترعمو.
‫دخترعمو.
‫هنری و من تصمیم گرفتیم
‫بجای شامونت، چنانسی رو
‫خونه‌ی روستایی‌مون بکنیم.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫کی منو از دست این زن خلاص می‌کنه؟
‫آشنا به‌نظر میای.
‫شنیدم طلع مردم رو می‌بینی.
‫راستش یه حقه‌ی مسخره ست.
‫طالع منو بگو.
‫تا چند ساعت دیگه ‫قیافه‌ات داغون میشه.
‫داغون‌تر از اونی که الان هست.
‫احتمالا یه جا دعوات میشه،
‫ولی از پس خودت برمیای، ‫پس چیزیت نمیشه.
‫امروز اینطوریه.
‫بعداً پیرتر میشی.
‫و کُندتر میشی.
‫و درنهایت توی یه گودال ‫می‌افتی می‌میری.
‫غدای خوک میشی.
‫مثل من.
‫علی‌رغم اینکه
‫تو همه‌ی زندگیت رو وقفِ
‫پادشاه و جامعه‌ای کردی که
‫از اولش هم برات پشیزی ‫ارزش قائل نبودن.
‫حقه‌ای درکار نیست.
‫معلوم شد واقعا ‫یه طالع‌بین هستی.
‫حالت خوبه، پسرم؟
‫من خوبم.
‫کمکی از دستم برات برمیاد؟
‫گفتم خوبم.
‫شاید یه جا که توش ‫شب رو سر کنی.
‫محافظت.
‫داری بهم صدقه تعارف می‌کنی؟
‫مسیحی‌ها باید صدقه بدن.
‫بابت دختره چقدر می‌گیری؟
‫اون دخترمه.
‫خب که چی؟ چقدر می‌گیری؟
‫داری بهم توهین می‌کنی.
‫این کافیه؟
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫سنش کمه، ولی می‌تونه یاد بگیره.
‫احتمالا می‌تونه ‫برات زن خوبی بشه.
‫چه‌جور مردی دختر خودشو می‌فروشه؟
‫سوءتفاهم شده...
‫سوءتفاهمی نشده.
‫حالا دوست دارم فکر کنم ‫که اون از گوشت و خون تو نیست.
‫دوست دارم فکر کنم که ‫اونو سر راه پیدا کردی
‫و می‌خواستی به‌عنوان ‫دارایی خودت بفروشیش،
‫ولی دنیا اونطوری که من ‫دوست دارم باشه نیست، مگه نه؟
‫حالا بگو ببینم، چه حسی داره
‫بدونی که زمانی که
‫می‌میری، ‫هیچ‌کس اعتراضی نمی‌کنه،
‫هیچ‌کس عزاداری نمی‌کنه، ‫هیچ‌کس حتی متوجه هم نمیشه؟
‫- التماست می‌کنم. ‫- اوه، به خودت زحمت نده.
‫من برای پادشاه آدم کُشتم. ‫برای پول آدم کُشتم.
‫کُشتن هیچ‌کدومشون برام از
‫کُشتن کسی از روی تنفر محض ‫بوده لذت‌بخش‌تر نبوده.
‫از جونش بگذر!
‫لیاقت هوایی که ‫نفس می‌کِشه رو نداره.
‫منم موافقم.
‫ولی اون پدرمه.
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫همه‌ی چیزی که می‌خوام نیست.
‫من تو کارِ برآورده کردن آرزو نیستم.
‫ازت می‌خوام منو با خودت ببری.
‫من حتی نمی‌دونم ‫دارم کجا میرم.
‫من می‌دونم.
‫وقتی به گذشته نگاه می‌کنم،
‫هر خطری فقط منو برای ‫خطر بعدی آماده می‌کرد.
‫کاری که می‌خواید رو انجام میدم.
‫اتاق‌های مری رو براتون می‌گردم.
‫تو یه دوست واقعی هستی.
‫هرچی نباشه، آدم باید روباه باشه
‫تا تله‌ها رو پیدا کنه
‫و آدم باید شیر باشه ‫تا گرگ‌ها رو بترسونه.
‫اوه.
‫مادرشوهر عزیزم.
‫شنیدم دلتون می‌خواد ‫باهاتون قدم بزنم؟
‫بله.
‫یه آیه‌ی کوچیک ‫از کتاب مقدس هست
‫که دلم می‌خواد باهات ‫به اشتراک بذارم.
‫جمله‌ایه که کمکم کرده
‫تا از غم و غصه‌ی ‫مرگ پادشاه فرانسیس عبور کنم.
‫چقدر با ملاحظه.
‫«شما غمگین خواهید شد،
‫ولی غم شما به شادی ‫مبدل خواهد گشت‌.
‫شما اشک خواهید ریخت،
‫ولی جهان شادی خواهد کرد‌.
‫و شما غمگین خواهید شد
‫غم شما به شادی ‫مبدل خواهد گشت‌.»
‫بله. یوحنا.
‫فصل 16، آیه‌ی 20.
‫دقیقا.
‫متوجه‌ام که چرا فکر می‌کنید ‫این آیه بهم آرامش میده.
‫عزیزم، به‌نظر میاد سردت شده.
‫من خوبم.
‫الکی نگو.
‫برو برای خانم یه شال بیار.
‫پیش خودت فکر کردی ‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»