‫آنچه در «ملکه‌ی موذی» گذشت...
‫متأسفانه اخبار بدی دارم.
‫عموت، حضرت والا، جناب پاپ، خب اون...
‫خوک مدیچی.
‫مُرده.
‫اگه جهیزیه پرداخت نشده باشه،
‫و تو هم باردار نشده باشی،
‫همه‌مونو پس می‌فرستن ایتالیا.
‫شاید من بتونم در خدمت‌تون باشم،
‫اگه کاترین نتونه باردار بشه،
‫مجبورید یه همسر ‫دیگه انتخاب کنید.
‫ولی تو پیری.
‫باید خدمت‌تون عرض کنم ‫که شاهدخت آدلاید
‫یک خواهر کوچک‌تر ‫خیلی خوش‌سیما دارن،
‫وقتی می‌بینی زندگی ‫بر علیهت توطئه کرده،
‫باید یه راهی پیدا کنی ‫که به‌نفع خودت تغییرش بدی،
‫شوهر من، دوک اورلئان،
‫می‌خواد که شما راجع‌به ‫اتحاد بین مردم‌مون فکر کنید
‫منم اهداف خاصی دارم
‫که شاید شما بتونید ‫در راستای اونا منو یاری کنید.
‫تو می‌تونی یه سرباز واقعی باشی
‫و چیزی که برای توئه رو پس بگیری.
‫اگه هنری توی این مأموریتی ‫که توی کله‌اش انداختی بمیره،
‫کاری می‌کنم زندگیت جهنم بشه.
‫اگه هنری بمیره، من عنوانم رو حفظ می‌کنم، ‫چه با بچه، چه بی‌بچه.
‫بگو ببینم، دخترعمو، ‫اون‌وقت تو چی میشی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫کارِ «اون» بود که این‌کارو کرد. ‫مطمئنم.
‫خب، در دفاع از خودت ‫چی داری بگی؟
‫شاید بلد نیست چطوری ‫از اجاق استفاده کنه.
‫و اسم من رهیماست.
‫داره دروغ میگه.
‫تصادف پیش میاد.
‫ضمناً، این زخم باید ‫تمیز نگه داشته بشه.
‫ممنون، دکتر.
‫همین؟ پس اون چی؟
‫اون چشم لعنتی منو درآورد!
‫خیلی‌خب.
‫بهش شش ضربه شلاق می‌زنیم ‫و قضیه رو فیصله می‌دیم.
‫چی؟
‫دست نگه دارید.
‫گمونم دلیل اینکه ‫صبحونم دیر شده اینه؟
‫علیاحضرت، این دختر مسبب ‫یک انفجار در آشپزخونه شده
‫و یکی از دخترهام رو مصدوم کرده.
‫تصادف پیش میاد.
‫از الان به بعد، ‫هرکس دستش روی ندیمه‌ی من بلند بشه
‫باید به من جواب پس بده.
‫مفهومه؟
‫بله، علیاحضرت.
‫فکر کردم شاید دوست داشته ‫باشی یه چیز جدید بپوشی.
‫این چطوره؟
‫برای من؟
‫تاحالا هیچ‌وقت چیزی ‫این‌چنین زیبا ندیدم.
‫پس باید مال تو باشه.
‫و از پیروزی‌ت لذت ببر.
‫چه حسی داره که ‫بهش یه درس عبرت دادی؟
‫حس خوبی داره.
‫البته که داره.
‫اگه از خودت دفاع نکنی،
‫هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌کنه.
‫و توجه یه مرد جوان ‫خوشتیپ رو هم جلب می‌کنی.
‫مواظب باش نذاری این موضوع ‫قضاوتت رو تحت‌تأثیر قرار بده.
‫کسی که عاشق‌ باشه ‫هیچ‌وقت در امان نیست.
‫ای‌کاش وقتی همسن تو بودم ‫یه نفر این‌ حرف رو بهم می‌گفت.
‫کاترین عزیزتر از جانم، ‫درحالی که دارم
‫به این زمین‌های توسکانی ‫نگاه می‌کنم، به تو فکر می‌کنم.
‫اینجا احساس آزادی می‌کنم، ‫مثل تولد دوباره.
‫نور اینجا یه چیزی داره که
‫خیلی با فرانسه فرق داره.
‫گرم‌تره، اما ملایم‌تره،
‫مثل مردم، مردمِ تو.
‫از زمانی که شوهرم رو دیده بودم،
‫تقریبا یک سال می‌گذشت.
‫یک سال پر از نامه.
‫مطمئنم که فراق باعث شده بود ‫قلب‌ش مشتاق‌تر بشه،
‫و برگشتن‌ش خوشی منو ‫ضمانت می‌کرد.
‫دنبال من می‌گردی؟
‫نه.
‫مطمئنی از این بابت؟
‫آیینه معمولا چیزی رو بهت ‫نشون میده که می‌خوای ببینی.
‫می‌خوای چهره‌ی ‫مادر مرحوم‌ت رو ببینی؟
‫می‌خوای چهره‌ی خودم رو بهم ‫نشون بدی و بگی چهره‌ی اون بوده.
‫خب، اینو تشخیص میدی، مگه نه؟
‫می‌دونم جنازه‌ی اون پسره رو ‫توی جنگل پیدا کردی.
‫تو اون‌کارو کردی؟
‫من؟
‫چرا باید یه پسربچه رو بکُشم؟
‫برای اینکه جادوت رو تقویت کنی.
‫اوه، مگه این من بودم که ‫پدر و مادرش رو کُشتم،
‫و گذاشتم تک‌وتنها ‫پناه ببره توی جنگل؟
‫آخرین باری که من دیدمش، ‫زنده بود.
‫بهش یه عروسک دادم ‫و یه چیز دادم بخوره.
‫نمی‌دونم بعدش چه ‫اتفاقی براش افتاد.
‫شاید حیوانات بهش حمله کردن.
‫آره، شاید.
‫تو یه لطف خواستی.
‫و همونطور که بهت گفتم، ‫یه بهایی داره،
‫و تو حق انتخاب اینو نداری ‫که بهاش چی باشه.
‫یا شایدم اینجا اومدی ‫تا ازم یه لطف دیگه بخوای.
‫من باید برگردم.
‫اومد خونه.
‫زود باش.
‫زود باش!
‫بالاخره اومدن، آره!
‫مونمورانسی، می‌بینم که پسرم رو
‫صحیح و سالم برگردوندی، هان؟
‫برعکس اون بود که منو ‫سالم آورد خونه.
‫خب، برای فرانسوا ‫بیشتر از این حرفا میشه گفت.
‫چیزی نمونده بود از دستش بدیم.
‫امیدوارم اون اسپانیولی خپل رو ‫حسابی ادب کرده باشه، مگه نه؟
‫به این زودی‌ها فراموش نمی‌کنه.
‫امیدوارم یه بیماری ایتالیایی ‫گرفته باشی، برادر.
‫درسته. ‫خب، اینطوری مثل هم می‌شیم.
‫اوه، خوبه. ‫آره، خوب گفتی.
‫مادام. شاهدخت.
‫خیلی دلم برای ‫هر جفت‌تون تنگ شده بود.
‫یه نفر همراهم هست که ‫می‌خوام باهاش آشنا بشید.
‫این فیلیپاست،
‫و اینم...
‫دخترمه.
‫اسمش رو دایان گذاشتم، ‫از روی شما، مادام.
‫و فکر کردم برات خوب باشه
‫که یه نفر رو داشته باشی ‫که باهاش ایتالیایی حرف بزنی.
‫(ایتالیایی:) سلام.
‫خب، این خیلی...
‫باملاحظگی شما رو می‌رسونه.
‫آره، خب، خب... ‫خودت رو نگاه کن، هومم؟
‫پسره‌ی چموش، رفتی اونجا ‫نسل سلطنتی رو گسترش دادی.
‫بیا یه چیز بخور!
‫مردها وقتی توی جنگ ‫هستن دنبال آرامش می‌گردن.
‫هیچ معنایی نداره.
‫پیروزی‌های هنری پرشمار بود.
‫شجاعت ایشون ‫در میدان جنگ همتا نداشت.
‫و نه تنها اون شجاعانه جنگید،
‫بلکه یه رهبر مثال‌زدنی بود
‫و وظیفه‌شناسی خودش رو ‫در میدان نبرد ثابت کرد
‫و سرشار از غرایز هوشمندانه‌ی ‫استراتژی‌های جنگی بود.
‫راستش رو بگم، این بچه ‫بدجوری پر دل و جرأته.
‫اوه، از این بیشتر نمی‌تونم ‫بهت افتخار کنم، پسرم.
‫عزیزم... بذارید بگیرمش.
‫- بیا. ‫- اوه...
‫- بیا اینجا. ‫- همیشه فکر می‌کردم
‫این برادرته که قاتل از آب درمیاد،
‫ولی کاشف به‌عمل اومد تویی، هان؟
‫ها ها ها. ‫دیگه بچه‌ننه نیستی.
‫اوه، هنری. هنری. هنری!
‫بگیرش.
‫به لطف تو،
‫تمامی جاه‌طلبی‌های من ‫در ایتالیا به تحقق پیوستن.
‫عالیجناب، یه مورد دیگه هم هست
‫که باید بهش رسیدگی کنیم.
‫مسئله چیه؟
‫به‌نظر من،
‫حالا که فرانسه قدرت ‫خودش رو نشون داده...
‫...کار خردمندانیه که نصف قلمروهایی که ‫هنری در جنگ برنده شده رو
‫واگذار کنیم به امپراتوری مقدس روم.
‫پس‌شون بدیم! ‫زده به سرت؟
‫کار دردناکی به‌نظر میاد، ‫ولی برای اطمینان از
‫صلح بزرگ در اروپاست.
‫عالیجناب، تمنا دارم ‫قلمروهایی که
‫پسرتون شجاعانه براشون ‫جنگیده رو رها نکنید
‫درحالی که بقیه عقب نشستن ‫و دم از صلح می‌زنن.
‫صلح نیست، بلکه سوده.
‫با اینکه قلمروهای جدید ‫سود مالیاتی بیشتری رو تولید می‌کنه،
‫ولی اون‌قدری نیست که ‫هزینه‌ی تصرف رو پوشش بده.
‫هرچی نباشه، کی قراره ‫این مالیات‌ها رو جمع‌آوری کنه، هومم؟
‫چارلز بی‌راه نمیگه.
‫آیا فرانسه واقعا ‫به ایتالیایی‌های بیشتری نیاز داره؟
‫با اینکه پسر ارشد روشنفکریِ همیشگی‌شون رو
‫در رابطه با سیاست خارجه بیان می‌کنن،
‫تا وقتی که ما مشکلات خانگی ‫خودمون رو حل نکنیم
‫از پس هزینه‌ی ‫یه جنگ مداوم برنمیایم.
‫باشه. باشه.
‫یه مامور سری بفرست به ‫امپراتوری روم مقدس
‫با یه پیام.
‫من کمی از قلمروهای ‫ایتالیایی خودم رو واگذار می‌کنم...
‫نه نصفش...
‫به هدف حفظ صلح.
‫و اگه ازش راضی نبود، گور باباش.
‫اومدی به زخم من نمک بپاشی؟
‫وقت این‌کارها رو نداریم.
‫داشتی گریه می‌کردی؟
‫نه.
‫صورتت رو درست کن.
‫متوجه نیستی؟
‫فیلیپا هیچی نیست.
‫ولی اون آخرین نفر نخواهد بود.
‫و اگه هنری درایت اینو داشته
‫و اگه این اتفاق بیفته،
‫جفت‌مون بیرونیم.
‫مگر اینکه تو باردار بشی، ‫همین.
‫اون حتی به اتاق منم نمیاد.
‫اگه خودت بخوای، ‫به‌راحتی میشه اینو حل کرد.
‫ولی تو خواسته‌های زیادی داری.
‫من؟
‫تو می‌خوای باردار بشی.
‫- من همه‌چی رو امتحان کردم! ‫- ها ها.
‫نه‌خیر، نکردی.
‫نمی‌دونی آزادی یعنی چی؟
‫قدرت.
‫اینکه قادر باشی هر زندگی‌ ‫که می‌خوای رو انتخاب کنی.
‫هیچ چیز دیگه‌ای ارزش نداره.
‫وقتی برای پادشاه یه پسر به‌دنیا بیاری،
‫آزاد میشی که هرطور ‫دلت می‌خواد زندگی کنی،
‫توی جنگل گشت‌وگذار کنی
‫یا یه روح رو تعقیب کنی.
‫هرچی که خودت می‌خوای.
‫ولی باید براش یه پسر ‫به‌دنیا بیاری.
‫می‌ذاری من کمکت کنم؟
‫چرا؟ چرا این‌کارو کردی؟
‫می‌خواستم یه دونه نگه دارم.
‫مردها ساده‌تر از اونن ‫که سرشون گریه کنیم.
‫- حالا یه‌کم بخواب. ‫- فیلیپا چی میشه؟
‫من ترتیب‌شو میدم.
‫حداقل از این بابت، می‌دونستم که ‫می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫ممنون.
‫عجب بچه‌ی زیبایی.
‫هنری بهم گفت شما براش ‫مثل یه مادربزرگ می‌شید.
‫بله.
‫حق با هنریه.
‫دوست دارم برای بچه ‫تحصیلات دایان رو فراهم کنم،
‫و دوست دارم تو رو هم
‫برات توی یه صومعه ‌ی ساکت ‫یه جا پیدا کنم...
‫شاید یه جایی توی جنوب.
‫فارغ از آزار توجه مردها.
‫توجه هنری منو آزار نمیده.
‫آره، آره.
‫ولی ما می‌دونیم که ‫توجه هنری به‌زودی محو میشه.
‫نگه داشتن اون نیازمندِ
‫یه نفر با منابع زیاده.
‫تو که منابع نداری، عزیزدلم.
‫یا داری؟
‫و اگه قبول نکنم چی؟
‫اینجا واقعا گرمه، مگه نه؟
‫لطفا مواظب باش.
‫می‌دونی، من احساساتی‌بودن ‫سر بچه‌ها رو درک نمی‌کنم.
‫اونا فقط آدم‌های کوچیکی هستن
‫که همه‌ی ویژگی‌های ‫ناامیدکننده‌ی بزرگسال‌ها رو دارن.
‫من دوتا بچه‌ی ‫زیر سه سال از دست دادم.
‫باهاش کنار میای.
‫می‌بینم که تو هم به سوارکاریِ ‫صبحگاهی علاقه داری.
‫بچه داشتن توی خونه باعث میشه ‫دوباره حس جوونی کنم.
‫باهمدیگه سوارکاری کنیم، هومم؟
‫متوجه شدم خوب سوارکاری می‌کنی.
‫تعجب نمی‌کنم.
‫تو بیشتر کارها رو ‫خوب انجام میدی، مگه نه؟
‫از این بابت مطمئن نیستم.
‫می‌دونم این ایده‌ی تو بود
‫که هنری در جنگ برای ‫قلمروهای ایتالیایی
‫باید با سلطان متحد بشه.
‫این حرکت هوشمندانه‌تر ‫از اون بود که ایده‌ی خودش باشه.
‫اون بهت نیاز داره، ‫و خودش هم می‌دونه.
‫موندم سر صبحی با این عجله
‫کجا میرن.
‫مرحبا، سرورم!
‫نوشیدنی لطفا.
‫و برای منم آب.
‫تو گذاشتی من برنده بشم.
‫تو حتی تلاش هم نکردی.
‫آخ.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوه، خدایا.
‫- آره، من خوبم. ‫- قیافه‌ات خیلی داغونه.
‫حس خوبی داره که ‫سوگلی بابا هستی، مگه نه؟
‫- برای من که همیشه حس خوبی داشت. ‫- من سوگلی‌‌ش نیستم.
‫نمی‌تونم سرزنش‌ش کنم.
‫یه ترفند می‌خوای؟
‫اگه همچنان می‌خوای ‫در نظر لطف‌ش باقی بمونی،
‫براش یه شاهدخت به‌دنیا بیار، ‫نه یه بچه ‌ای که پذیرفته شده نیست
‫شاید وقتشه...
‫یه زن جدید بگیری؟
‫- مدیچی‌ها دیر باردار میشن. ‫- اوه، آره.
‫و بچه ‌هایی که تو قراره با ‫همسر آینده ت به‌دنیا بیاری
‫خیلی مهم‌تر از بچه‌های من هستن.
‫دلم به حال زنی که باهاش ‫ازدواج می‌کنم می‌سوزه.
‫هیچ شکی نیست که اونو هم ‫مثل خودم بدبخت می‌کنم.
‫هنری.
‫اوه، مادر عزیزت.
‫خفه خون بگیر.
‫بعضی وقت‌ها خیلی عوضی‌ میشی، ‫اینو می‌دونی؟
‫می‌دونم. خیلی غم‌انگیزه.
‫ازت می‌خوام یه کاری بکنی.
‫کار خوشایندی نیست،
‫ولی بخاطر من باید انجامش بدی.
‫البته.
‫با معاینه‌ی انجام‌شده
‫بر روی دوسش و اورلئان،
‫متوجه شدم که جفت‌شون ‫کاملا سالم هستند
‫و می‌تونن بچه‌ به‌دنیا بیارن.
‫خب، عالیه.
‫خب، پس اینطوری حله، هومم؟
‫تنها کاری که می‌تونستم ‫بکنم صبر کردن بود.
‫مضطرب هستی؟
‫متوجه نمیشم چرا این‌قدر ضروریه.
‫- باید یه وارث به‌دنیا بیاری. ‫- من یه دختر دارم.
‫حاضر جوابی نکن، هنری. ‫یه وارث سلطنتی.
‫اگه نتونم چی؟
‫همیشه می‌تونی با من بچه‌دار بشی.
‫چون که تو منو درک می‌کنی.
‫می‌خوای کدوم آیه رو بخونیم؟
‫یوحنا 15.
‫از این خوشت میاد.
‫«مسیح به شاگردش گفت...»
‫بله. تو الان دیگه... ‫یه مسیح پروتستانی شدی.
‫خب، شاید یه‌کمی بچشم.
‫خب، چه افتخاری نصیبم شده
‫که پسرعموی پدرم اومده دیدنم؟
‫خب، بعد از جلسه‌ی شورای خصوصی،
‫حس کردم بین منافع‌مون ...
‫یه مقدار وجه اشتراک وجود داره.
‫وجه اشتراک؟
‫- ممنون. ‫- گوارای وجود.
‫البته که علاقه‌ی پادشاه به ایتالیا
‫به قبل از اومدنِ ‫برادرزن‌ت برمی‌گرده،
‫ولی آخه اون چی برامون آورده؟
‫نه پولی. نه جهیزیه‌ای. نه بچه‌ای.
‫در همین حین، اون برامون ‫به قیمت جون فرانسوی‌ها تموم شده.
‫و این تازه شروع کاره.
‫این خط این نشون، ‫بازم افراد بیشتری از دست می‌دیم.
‫تو از کی تاحالا جون فرانسوی‌ها ‫برات مهم شده؟
‫الان میهن پرستی‌ هستی یا...
‫جنگ توی اروپا در توانایی‌مون
‫برای انجام تجارت با همسایگان‌مون ‫تأثیر مستقیم داره.
‫برای مثال با انگلیس.
‫پس، مسئله پوله؟
‫خب... ببین.
‫میشه اینو گفت،
‫ولی همچنین مسئله‌ی ‫درک هم هست.
‫موفقیت جنگی برادرت
‫اونو توی چشم مردم فرانسه بالا برده.
‫شاید حتی بالاتر ‫از پسر ارشد پادشاه.
‫اگه پادشاه قلمروهای ایتالیایی اونو واگذار نکنه
‫و هنری به جنگ‌های ‫بیشتری فرستاده بشه، خب...
‫می‌دونی...
‫...فرانسوا،
‫تو یه روزی مجبوری حکومت کنی.
‫اگه رعیت‌هات آرزو کنن
‫ای‌کاش کس دیگه‌ای بودی، ‫ممکنه حکومت‌کردن سخت باشه.
‫حالا...
‫...اگه یه اتفاقی برای کاترین بیفته...
‫خدایی نکرده. خدایی نکرده.
‫خب، احتمالا باعث میشه...
‫...اوضاع برای جفت‌مون بهتر بشه.
‫کاتولیک‌های فرانسوی کمتر و ‫افتخارات کمتر برای هنری.
‫هومم؟
‫متوجه هستی؟
‫داری درباره‌ی کُشتن ‫زنِ برادرم حرف می‌زنی؟
‫دقیقا حرفم این نیست.
‫دقیقا حرفت چیه؟
‫اگه متوجه نشدی، ‫پدرم از اون خوشش میاد.
‫بهت پیشنهاد میدم بری
‫و خدا خدا کنی چیزی که ‫گفتی رو بهش نگم.
‫منو ببخشید. حرف بیجا زدم.
‫شما خیلی بخشنده هستید.
‫ممنون، عالیجناب.
‫باورت میشه چی میگه؟
‫دارن سعی می‌کنن ‫ارباب تو رو بکُشن.
‫نگران نباش. ‫جربزه‌ی این‌کارو ندارن.
‫خونریزی‌م دیر شده.
‫خدا رو شکر بابتش.
‫تبریک می‌کنم، دوسش خانم.
‫در نتیجه، ‫امپراتوری روم مقدس
‫از پیشنهاد شما سپاسگزاره،
‫ولی برای صلح کافی نیست.
‫هومم. که اینطور.
‫آم... و...
‫چی بدم کافی میشه؟
‫گفتنش سخته.
‫امتحان کن.
‫شاید بتونیم راجع‌به ‫اومبریا صحبت کنیم؟
‫خیلی از فرانسه دوره و نگهداری‌ش ‫براتون خیلی خرج برمی‌داره.
‫شاید بتونیم مالیات‌هایی که ‫جمع‌آوری می‌کنیم رو تقسیم کنیم.
‫ایده‌ی آنچنان بدی نیست.
‫چیه؟
‫الان داریم چونه می‌زنیم؟
‫ما مجبور شدیم برای ‫یه جهیزیه بریم جنگ.
‫ما حتی از وهله‌ی اول
‫اون آشغال ایتالیایی رو نمی‌خواستیم.
‫از اولش هیچی بجز دردسر نداشته.
‫قیافه‌اش شبیه نشیمنگاه الاغ می‌مونه،
‫و حتی نمی‌تونه بچه‌دار بشه.
‫حالا بخاطر همچین دلقک‌هایی
‫تمام اروپا داره بهمون توهین می‌کنه.
‫خب، شاید باید این موضوع رو
‫یه وقت دیگه ادامه بدیم
‫هروقت که پسر ارشد ‫حالشون بهتر شد.
‫- من خوبم. ‫- شما نوشیدنی خوردید.
‫پس کِی می‌خوای ببینی
‫که از وقتی که ‫پاشو اینجا گذاشته
‫برامون مثل یه نفرین بوده؟
‫پسرم داره بی‌مبالاتی می‌کنه.
‫می‌تونی از اینجا بری.
‫من باید درباره‌ی این موضوع ‫با شورای خصوصیم
‫مشورت بکنم.
‫پسره‌ی...
‫آشغال!
‫یه بار دیگه جلوی هرکی
‫با من اینطوری حرف بزنی
‫گلوت رو پاره می‌کنم.
‫متوجه شدی؟
‫ببخشید.
‫برادرت میره توی جنگ برنده میشه.
‫برادرت زن داره
‫و سرش به تنش می‌ارزه.
‫تو چی داری، هان؟
‫هان؟ ‫فکر کردی می‌تونی پادشاه بشی؟
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫یه پادشاه هیچ‌وقت گوشت‌تلخ نیست.
‫یه پادشاه هیچ‌وقت نمی‌ذاره دشمن‌هاش ‫بدونن داره چی داره فکر می‌کنه.
‫و یه پادشاه
‫یه نوشیدنی‌خوارِ
‫حسودِ حقیر نیست.
‫اوه، ازم فاصله بگیر!
‫اگه بدنت رو مجبور کنی، ‫باهات همکاری نمی‌کنه.
‫باید آروم باشی.
‫باید آرامش داشته باشی.
‫من بچگی‌هام خیلی ‫آروم رشد می‌کردم.
‫این یه مشکل بود،
‫چون که توی تولد 14 سالگیم ‫منو به یکی قول داده بودن که ازدواج کنم.
‫عادت داشتم می‌خوابیدم و دعا می‌کردم ‫وقتی بیدار شدم زن شده باشم.
‫و بعدش یه روزی،
‫پیش خودم فکر کردم، ‫شاید مورد رحمت قرار گرفتم.
‫من ترتیب اینا رو میدم.
‫این‌ کمکت نمی‌کنه.
‫تو چه می‌دونی آخه؟
‫فقط ساکت باش و ‫بذار تمیزت کنم، باشه؟
‫بهم دست نزن.
‫فقط دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫تو؟
‫منو کمک کنی؟
‫تو... یه خدمتکاری.
‫و یه ناقص‌الخلقه‌ای.
‫یه پادشاه با ناقص‌الخلقه‌ها ‫مراوده نمی‌کنه.
‫- خودم تمیزش می‌کنم. ‫- نه.
‫باید بری.
‫تو فقط برای سرگرمی من اینجایی،
‫و دیگه منو سرگرم نمی‌کنی.
‫منو منزجر می‌کنی.
‫پس گمونم درباره‌ات اشتباه می‌کردم.
‫چه حیف.
‫سعی کردم توصیه‌ی دایان رو پیروی کنم،
‫ولی سخت بود که آرزو نکنم ‫کاش شرایط فرق داشت،
‫و من کاملا تنها بودم.
‫هرجایی که می‌تونستم ‫دنبال راهنمایی می‌گشتم.
‫اوه!
‫لعنتی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- نه... ‫- هی، هی، هی!
‫منم. منم. منم.
‫کاترین، هی! بس کن.
‫بس کن. منم. منم. ‫چیزی نیست.
‫منم. منم.
‫شکی نیست که یه نفر ‫ناخوشی همسر منو می‌خواد.
‫من معتقدم برادرم، پسر ارشد،
‫و شاهزاده‌ی خون، چارلز بوربن،
‫مسئول هستن.
‫نه. نه. ‫تو منو ناراحت می‌کنی، بجز...
‫- سکوت. ‫- هرچیز دیگه‌ای. تو واقعا...
‫بر چه اساسی داری ‫این اتهامات رو می‌زنی؟
‫یه خدمتکار، نقشه‌ای که داشتن ‫درباره‌اش حرف می‌زدن رو شنیده.
‫پس اون خدمتکار رو بیار جلو.
‫نمیارم.
‫چون که زنیکه وجود نداره.
‫چی باعث میشه ‫فکر کنی «زنیکه» ست؟
‫تو خُلقت سرجاش نیست، مگه نه؟
‫خونریزی داری؟
‫- اتفاقا ندارم. ‫- متأسفم. من گیج شدم.
‫چرا من باید بخوام ‫زنت رو بکُشم؟
‫تا ادعای پدرم روی ایتالیا رو پایان بدی.
‫راستش به‌ کارهای تو می‌خوره.
‫باورش یه مقدار برام سخته،
‫به دلایل متعدد.
‫هنری، آیا واقعا معتقدی
‫که برادرت همچین کاری می‌کنه،
‫هرچی نباشه شما دوتا ‫باهم بزرگ شدید؟
‫من باور دارم ‫به همسرم حمله شده.
‫آره. ولی دزدهای عادی بهش حمله کردن.
‫درست میگم، مونمورانسی؟
‫صد البته.
‫این ناحیه معروفه که راهزن داره.
‫اینم از این، هومم؟
‫حالا، دیگه نباید
‫بدون محافظ سوارکاری کنی، عزیزم.
‫متوجه شدی؟
‫نمی‌تونستم از هنری توقع ‫داشته باشم که مواظبم باشه.
‫مواظب خودش هم به‌زور ‫می‌تونست باشه.
‫فکر کردم شاید امروز ببینمت.
‫شنیدم یه مقدار به مشکل خوردی.
‫من باید باردار بشم. ‫بهاش هرچی باشه میدم.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫خواهیم دید.
‫همین؟
‫توی جنگل خیلی ‫چیزهای خطرناکی وجود داره.
‫خاطرجمع شو که ‫قارچ‌های اشتباهی رو نچینی.
‫و اینو بگیر.
‫شاید به‌دردت بخوره.
‫سباستیو؟
‫در عجبم آیا این گران‌ترین چیزیه که
‫- تاحالا ثبت شده یا نه. ‫- گران‌ترین؟
‫واقعا چیزهاش رو خیلی ‫طول می‌کشه تا گیر بیاری.
‫- چندتا دکمه... ‫- اوه!
‫شاهزاده خانم.
‫عجب غافلگیری‌ای.
‫سلام، عزیزم. ‫شنیدم زمین خوردی.
‫حالت بهتره؟
‫آره، سباستیو،
‫اخیراً نمی‌اومدی اتاقم.
‫فکر کردم خودم بیام پیشت.
‫میشه یه لحظه منو ‫ببخشید، علیاحضرت؟
‫راستش، یه مقدار ‫وقت بیشتری می‌خوام.
‫منتظرم.
‫بله، معذرت می‌خوام. ‫یه لحظه دیگه.
‫خیلی‌خب. ‫واقعا باید باهات حرف بزنم.
‫- بعداً. ‫- نه، نه، نه. الان.
‫ملکه منتظرمه.
‫این ممکنه برام چیز خوبی باشه.
‫میشه لطفا، لطفا بری؟
‫صبر کن. صبر کن.
‫من بدموقع اومدم؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫اون همیشه همینطوریه.
‫خیلی مغروره.
‫اوه. اینم از این!
‫امتیاز. من توپ رو می‌زنم.
‫یه دقیقه وقت می‌خوام.
‫نه، نمی‌خوای.
‫اوه، این‌قدر مسخره‌بازی درنیار، کله‌پوک!
‫گفتم آماده نیستم.
‫یه‌کم آب می‌خوام.
‫یه نفر بهتره براش آب ببره.
‫من نمی‌برم.
‫سباستیو.
‫- فرانسوا. ‫- نمی‌تونم بلند بشم.
‫آخ!
‫بجنب.
‫- بازی رو ادامه بدید! ‫- خدایا...
‫بجنب!
‫هی، دوست من، بجنب.
‫فرانسوا، بلند شو. بجنب.
‫هی. مسخره‌بازی درنیار. ‫بجنب.
‫هی، نفس نمی‌کِشه. ‫دکتر رو خبر کنید!
‫هی، چرا معطل وایسادی؟
‫دکتر لعنتی رو خبر کن!
‫هنری گفت نفس نمی‌کِشه.
‫خب؟
‫عالیجناب...
‫خیلی متأسفم.
‫معتقدم مرگ ایشون ‫ناشی از نارسایی قلبی
‫ناشی از تحریک مفرط بوده.
‫در مقایسه با یه قلب معمولی،
‫قلب پسر ارشد خیلی بزرگ شده بود.
‫احتمالا از زمانی که بچه بود.
‫و پوستش بی‌رنگ شده بود،
‫یه رنگ مایل به آبی ‫به خودش گرفته بود.
‫مسموم شده بود.
‫چی؟
‫ولی روی مری ایشون ‫جای سوختگی‌ای که
‫سم ممکنه به‌وجود بیاره وجود نداشت،
‫و توی معده‌ی ایشون هم ‫نتونستیم چیزی پیدا کنیم.
‫این بخاطر اینه که اونا ‫ردّ پای خودشونو پاک می‌کنن.
‫پسر من... بخاطر محرک نمُرده.
‫متوجه میشی چی میگم؟
‫عالیجناب.
‫ولی کی همچین کاری می‌کنه؟
‫اون مرتیکه‌ی نمک‌‌‌نشناس توی مادرید!
‫- برادرت، همون. ‫- نه.
‫اون جنگ دلش می‌خواد. ‫جنگ رو نشونش میدم.
‫عالیجناب، خودتون ‫حرف‌های دکتر رو شنیدید.
‫برام مهم نیست دکتر چی گفت!
‫اون بی‌شرف توی مادرید ‫پسرم رو مسموم کرده.
‫من تحقیقات جامعی انجام میدم
‫تا ببینیم دلیلی ‫بر این ظن وجود داره یا نه.
‫پسرم مُرده.
‫دیگه چه دلیلی نیاز داری؟
‫شاید کارِ یه نفر باشه
‫که خصومت شخصی داشته، ‫تا دلیل سیاسی.
‫اوه. مردی که پسرم رو ‫کُشته پیدا کن،
‫تا بتونم مُردنش رو تماشا کنم.
‫می‌دونید...
‫ایتالیایی‌ها به سم‌هاشون معروفن.
‫خب، با توجه به اتهاماتی که
‫اون اخیرا بر علیه ‫پسر ارشد وارد کرده بود...
‫خب، این انگیزه‌ی خوبیه، مگه نه؟
‫من هرکاری اونا گفتن کردم.
‫بهم گفتن باید باردار بشم.
‫گذاشتم دکترها معاینه‌ام بکنن.
‫سعی کردن منو بکُشن.
‫توی دربار پادشاه رها شدم.
‫هیچی جواب نداد.
‫حالا قراره به جرم قتل پسر ارشد ‫منو از دار آویزون کنن.
‫هرگز این‌کارو نمی‌کنن. ‫آروم باش.
‫همه‌چی درست میشه.
‫نه، نمیشه.
‫ما در امان نیستیم. ‫متوجه نیستی؟
‫دیگه هیچ‌وقت در امان نیستیم.
‫تو این‌کارو کردی؟ ‫تو مسمومش کردی؟
‫البته که نه.
‫رفته بودی دیدنِ روجری.
‫نمی‌دونم داری درباره‌ی ‫چی حرف می‌زنی.
‫این مرد خیاط لباس شماست، شاهزاده خانم؟
‫من توی کارگاهش ‫این کتاب رو پیدا کردم.
‫ظاهرا، داشته درباره‌ی کاربردهای ‫قارچ‌های سمی مطالعه می‌کرده.
‫من تاحالا توی زندگیم ‫اون کتاب رو ندیدم.
‫بهشون بگو، شاهزاده خانم.
‫حرفی برای گفتن دارید، شاهزاده خانم؟
‫شاهزاده خانم؟
‫دستت رو بکش...
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫می‌بینی ‫چه اتفاقی داره می‌افته، مگه نه؟
‫پادشاه تصمیم گرفته فکر کنه که ‫مأمور دشمن‌مون
‫پسرش رو به‌قتل رسونده.
‫این یعنی یه جنگ به‌پا میشه،
‫مگر اینکه متقاعدش کنیم ‫مسئله یه خصومت شخصی بوده.
‫پس... سؤال من اینه.
‫کارِ تو بود یا خیاط لباست؟
‫نگو. نگو.
‫چون که من حوصله ندارم ‫بازم برم جنگ.
‫یه نفر باید بمیره.
‫نگو!
‫ببخشیدش.
‫لعنت بهت!
‫نه! نه!
‫- باید انجام می‌شد. ‫- کارِ من نبود!
‫شاهزاده خانم، نه!
‫نه!
‫هرکاری می‌تونستم کردم.
‫واقعا؟
‫امپراتوری روم مقدس ‫از شما تشکر می‌کنه
‫و تسلیت میگن.
‫تصمیم خردمندانه‌ایه، عالیجناب.
‫و مایه‌ی آسایش خیال، ‫امپراتوری روم مقدس
‫این‌قدر خودشو حقیر نمی‌کنه ‫که به پسرتون آسیب بزنه.
‫اگه پسرم بود باهات ‫مخالفت می‌کرد.
‫خب، پسرتون همیشه ‫آدم منطقی‌ای نبود.
‫خدا بیامرزتش.
‫فکر می‌کنی دارم کارِ اشتباهی می‌کنم
‫که اون مرد رو به جرم قتلش ‫به مرگ محکوم می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم شما یه ‫پدر داغ‌دیده هستید.
‫تو چه می‌دونی آخه؟
‫تو همیشه ازش متنفر بودی!
‫نه، عالیجناب، ‫من خدمتکار خاضع شمام.
‫من برای محافظت از ‫بچه‌های شما هرکاری می‌کنم،
‫طوری که انگار بچه‌های خودم هستن. ‫به شما قول میدم.
‫اگه درست یادم باشه، ‫تو بچه‌های خودت رو ول کردی
‫تا مواظب بچه‌های من باشی.
‫حرف تو به چه دردی می‌خوره؟
‫وفاداری منو زیر سؤال می‌برید؟
‫اوه، از این بیشتر هم می‌کنم.
‫ازت می‌خوام همین امروز ‫این دربار رو ترک کنی.
‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ‫قیافه‌ات رو ببینم!
‫حالیت شد؟
‫من زندگیم رو وقف شما کردم.
‫خب، چقدر حیف شد.
‫همه‌چی درد می‌کنه.
‫وقتی با روجری سروکار داری ‫همیشه یه بهاءیی در کاره.
‫حالا می‌دونی چی به‌دست آوردی.
‫تو بارداری.
‫پسر ارشد جدید و همسرش رو
‫که بارداره رو معرفی می‌کنم.
‫می‌دونید این یعنی چی.
‫اگه حاضره قید سباستیو رو بزنه،
‫هیچ‌کدوممون در امان نیستیم.
‫اوه. سلام.
‫رهیما.
‫عروس عزیزم ملکه مری.
‫مری.
‫ملکه اصرار کرده که ‫اسم همه‌ی ندیمه‌هاش مری باشه،
‫بدون شک، برای ‫جلوگیری از اشتباه گرفتنه.
‫خیلی خردمندانه ست.
‫به احترام ناجی‌مون، مریم مقدس.
‫مطمئنم خیلی مفتخر شده.
‫چه لباس قشنگی.
‫بله.
‫فکر کردم از زیر چشمت در نمیره،
‫از اونجایی که داری برای پسر عزیزم ‫سوگواری می‌کنی.
‫مثل من.
‫بله.
‫اگرچه بعضی‌هامون کمتر ‫متظاهرانه این‌کارو می‌کنیم.
‫مال خودت.
‫در هر صورت به تو بیشتر میاد.
‫حسادت‌شون رو نادیده بگیر.
‫می‌بینید، اگه چارلز نهم پادشاه بشه،
‫باید همه‌مون جلوی اون ‫جادوگر ایتالیایی زانو بزنیم.
‫من هرکاری در توانم باشه می‌کنم
‫تا مطمئن بشم این اتفاق نمی‌افته.
‫به‌عنوان بیوه‌ی پادشاه، ‫تاج و تخت به‌صورت برحق برای منه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»