‫این سریال حاوی دیالوگ های ناسزاست.
‫توی اتاق شماره هفت کیتون هال رد خون پیدا کردیم.
‫- خون نیوه؟ ‫- نظری ندارم.
‫درباره همسر سابقته. ‫به نظرت وقتی ویکتوریا گم شد، چی شده بود؟
‫ترکمون کرد. ‫نتونست... نقش یه مادر رو بازی کنه.
‫- چی گفت؟ ‫- چیز مهمی نبود.
‫- کجا موندی؟ ‫- خونه تام.
‫یه اتفاقی افتاده، بابا. ‫کم کم غیبم می زنه.
‫اگه خاکم کنید چی؟
‫- جی اچ بی حافظه ام رو داغون کرده. ‫- فکر نکنم به خاطر دارو باشه.
‫شاید درباره روبرو شدن با اتفاقی که افتاده ‫حق با تو باشه.
‫چطور تونستی ولش کنی؟
‫از نظر سی پی اس پرونده اونقدری قوی نیست ‫که بخوان کسی رو متهم کنن.
‫پزشکی قانونی چی؟ ‫اون کمربنده؟
‫کدوم کمربند؟ ‫هیچ اطلاعاتی درباره کمربند منتشر نکردیم.
‫پلیس هیچوقت عدالت رو در حقم ادا نمی کنه.
‫خودم باید درستش کنم.
‫اون صدا.
‫نیو!
‫ویکتوریا.
‫- خوبی عزیزم؟ ‫- آره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫حالت خوبه ها.
‫به نظرم قرصای جدید دارن جواب میدن.
‫ببخشید، من... منظورم این نبود...
‫می دونم.
‫ولی دارن جواب میدن. ‫چندسال بود همچین حال خوبی نداشتم.
‫یه جورایی انگار دارم از خواب بیدار میشم.
‫باید یه روزی بزنیم بیرون.
‫می دونی، دوتایی آخر هفته رو یه جایی سر کنیم.
‫آره. آره، هروقت سرمون خلوت شد میریم.
‫داشتم فکر می کردم... ‫می دونم!
‫خیلی وقته درباره ش صحبت نکردیم، ولی...
‫شاید وقتشه دوباره تلاش کنیم.
‫می دونستم دمغی.
‫اوه... می دونی، ‫ما همیشه سه تا بچه می خواستیم.
‫می دونم خیلی درگیری.
‫ولی شاید بعدش.
‫ای خدا، باید برم.
‫- شاید مجبور بشم تا دیروقت کار کنم. ‫- شوخی می کنی.
‫می دونم، می دونم. ‫گفتم شهرداری رو به وایت ها نشون بدم
‫و تنها روزیه که ویلیام و مایکل می تونن بیان.
‫مامان!
‫چرا اینقدر طولش میده؟
‫داره میاد.
‫هیس، هیس.
‫- تولدت مبارک! ‫- ای خدا لعنتتون کنه!
‫اخ.
‫واقعاً فکر کردی یادم میره، نه؟
‫نه.
‫وقتی برگشتی بذارش توی یخچال...
‫و اینم باقی پولت.
‫خب؟ ‫شرمنده. چی می گفتی؟
‫- بفرما، عزیزم. ‫- ممنون.
‫ویکتوریا، واقعاً متاسفم.
‫می دونم قرار بود دیشب بیارمش.
‫حتماً دنیل فکر کرده چیزی براش نگرفتی.
‫- اشکالی نداره. ممنون که آوردیش. ‫- تقصیر منه. نوشیدنی های آخر ساله دیگه.
‫آدم زمان از دستش در میره.
‫- میشه...؟ ‫- آره، البته.
‫دن از این خوشش اومده بود دیگه؟
‫توی نمایشگاهت نمی تونست چشم ازش برداره.
‫منم خیلی ازش خوشم میاد.
‫ویک. یه چیزی یادت نرفت؟
‫می تونی تو یه خط صاف راه بری؟
‫ممنون. ‫من خیلی خنگم.
‫اجازه میده بیای مهمونی؟
‫قول دادم بهترین رفتارم رو نشون بدم.
‫هیچی نشده سر اینکه بچه ها رو کل روز ‫گذاشتم پیش دن، باهاش به مشکل خوردم.
‫- کلوپ والدین بد. ‫- مجمع عمومی سالیانه مون نزدیکه.
‫خیلی وقته همچین شب شلوغ پلوغی نداشتم.
‫رو حرفت حساب می کنم.
‫توی ساختمون شهرداری فقط همین رو ‫تونستم از شورا بگیرم.
‫ام، نقشه ها، مجوزهای نقشه کشی.
‫- دسته بندیشون یه مدتی طول میکشه. ‫- عجله ای نیست.
‫بابتش ممنون.
‫من و مایکل که بچه بودیم خیلی اینجا ‫ول می چرخیدیم.
‫خیلی عجیبه که فکر کنیم قراره بخریمش.
‫یه بار اومدم اینجا و بابات با یه ‫شلنگ باغبونی افتاد دنبالم.
‫آره، عجیب نیست.
‫نگاهمون کن. ‫معمار درجه یک، هتل دار آینده...
‫ارباب کاخ.
‫خیلی خب، پس...
‫مایکل نمی تونه بیاد.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫صحیح...
‫واقعاً متاسفم.
‫مهم نیست. در هر صورت کلی ‫کار مربوط به مهمونی هست که باید انجام بدم.
‫خیلی خب.
‫وای خدای من. ‫جونم رو نجات دادی.
‫خواهش می کنم. ‫در ضمن بابت چند ساعت پیش شرمنده،
‫- که اونطوری توی ساختمون شهرداری معطلت کردم. ‫- مشکلی نیست.
‫درگیر یه کاری شدم. ‫از اون روزهای شلوغ بود.
‫لیوان های نوشیدنی دارن تموم میشن. ‫چندتا پلاستیکی داریم. نوشیدنی؟
‫خودم ترتیبش رو میدم.
‫- بفرما. ‫- هی، عزیزم.
‫- این سری چی تحریکش کرده؟ ‫- مامان، چیزی نیست.
‫- صحبت درباره ش شاید مفید باشه. ‫- بیخیالش شو.
‫ممنون.
‫عزیزم؟ ‫میشه این ها رو پخش کنی؟
‫البته.
‫هیچی نشده ازمون خسته شدی؟ ‫دیدم داری قایمکی میای بیرون.
‫مچم رو گرفتید.
‫هی، یه نوشیدنی واقعی می خوای؟ ‫- نه، نه. آب پرتقال می خورم.
‫بیخیال. ‫سر حالت میاره، رفیق.
‫- راه نداره. ‫- بیا.
‫- نه، جدی میگم! ‫- بگیرش.
‫- مهمونی واقعی اینجاست؟ ‫- نوشیدنی واقعی اینجاست.
‫نه، نه.
‫داره یه چیزهایی یادم میاد.
‫ما چهارتا پشت پمپ بنزین قدیمی.
‫- ببین تا کجا اومدیما، نه؟ ‫- عصات کجاست؟
‫خدا رو شکر هفته بعدی جراحی آخرمه.
‫آره، درسته. ‫به افتخارش یه موتور جدید خریده.
‫جدی؟ ‫نزدیک بود خودت رو به کشتن بدی.
‫- آدم باید دوباره سوار موتور بشه. ‫- دیوونه شدی.
‫نمی تونی هر سری به تام تکیه کنی ‫که از لای آهن پاره ها بیرون بیاردت.
‫یه راهی واسه جبرانش پیدا می کنم. ‫بهت بدهکارم.
‫مامان! مامان! ‫ببین!
‫داریم واسه دن یه فیلم می سازیم.
‫یه مهمونی خصوصی کوچولو، نه؟
‫تولدت مبارک، عزیزم.
‫راستش... مطمئن نیستم داره ضبط می کنه، مکس.
‫باعث شدی یه احمق به تمام معنا جلوه کنم. ‫سرم شلوغ بود. نتونستم خلاص بشم.
‫- یا نشئه بودی یا داغون. ‫- یا جفتش. دیگه بسه.
‫داریم یه کاسبی رو شروع می کنیم ‫و تو هیچ مدرکی رو امضا نکردی.
‫- اه، چرت نگو. ‫- نمی تونم با تو انجامش بدم.
‫- اونم با این وضعیتی که داری. ‫- آروم باش.
‫- داری شلوغش می کنی. ‫- خودم تنهایی هتل رو می خرم.
‫خودشه؟ ‫اون داشته ذهنت رو مسموم می کرده؟
‫نیازی به این کار نداره. ‫یه نگاه به خودت بنداز. داغونی.
‫باید خودت رو جمع و جور کنی ‫چون دیگه جورت رو نمی کشم.
‫- ویلیام، بیا آرامشمون رو حفظ کنیم. ‫- هیچ ربطی به تو نداره!
‫بیا بریم.
‫نمی تونی دور من خط بکشی!
‫هی، خوبی؟
‫اوه... خیلی خب. ‫نمی خواستم داستان درست کنم.
‫مهمونی نیاز به هیجان داشت.
‫ویلیام جدی نمی گفت. ‫نظرش عوض میشه.
‫فقط می خواد من رو سر جام بشونه، همین.
‫نگرانش نباش.
‫فقط یه قهوه قوی و یه خواب شب خوب لازم داری.
‫می دونی، تو همیشه رفتار خوبی باهام داشتی.
‫به این فکر کردی که یکی رو پیدا کنی؟
‫اینجوری تنها موندن واست خوب نیست.
‫لحظات خاص خودم رو داشتم.
‫آدم تکلیفش رو با دنیس نمی دونه.
‫معلومه.
‫اه، ما هم قدیما لحظات خاص خودمون رو داشتیم، ‫مگه نه؟
‫باید بزنیم به حساب آب سیب ارزون قیمت.
‫ویک؟
‫مایکل هنوز عزاداره. ‫من فقط داشتم گوش می دادم.
‫من نگران اون نیستم.
‫- من خوبم. ‫- ولی نیستی.
‫من این نشونه ها رو می‎ شناسم.
‫- باید برگردیم... ‫- من فقط از تو می خوام
‫درک کنی قضیه از چه قراره.
‫می دونی، من بهترم.
‫اونطور که باید خوب نیستم، ‫ولی بهترم.
‫و دوباره بچه دار شدن...
‫دیگه تحملش رو ندارم.
‫می دونی که بعد از کیت و مکس ‫چه تاثیری روم گذاشت.
‫و می دونم همیشه بحثمون این بوده ‫که هروقت آماده بودم انجامش بدیم
‫و می دونم که امروز صبح نیت خوبی داشتی، ‫ولی...
‫نمی تونم دوباره انجامش بدم.
‫- اشکالی نداره. ‫- من دیگه بچه نمی خوام.
‫پس چرا بهم نگفتی؟ ‫ایرادی نداره.
‫ما دوتا بچه خوشگل داریم. ‫چیز دیگه ای نیاز ندارم.
‫- ففط می خوام از یکی کمک بگیری. ‫- من نیازی به کمک ندارم، دن.
‫نمی خوام همیشه سعی در کمک به من داشته باشی.
‫و می دونم داشتم تقلا می کردم ‫و خبر دارم که واست سخت بوده.
‫ولی ازت می خوام یه مقدار فضا بهم بدی
‫که بتونم... مسیرم رو توی این قضیه پیدا کنم، ‫تنها، تو زمان خودم.
‫من فقط می خوام حالت خوب باشه.
‫کادوت رو توی ماشین جا گذاشتم.
‫لعنتی!
‫ساختمون شهرداری.
‫نوشیدنیت تموم شده یا داری نفس می گیری؟
‫بس کن!
‫تو چی هستی؟
‫ویکتوریا.
‫چه بلایی سرت اومد، ویکتوریا؟
‫همه می گفتن گذاشتی رفتی.
‫من نفهمیدم چرا یکی باید همچین کاری بکنه.
‫ولی کل اون مدت، تو...
‫اون صدا.
‫صدای خراشیدن...
‫جسد توئه.
‫تو بودی.
‫نیو.
‫تو نیوی.
‫این واقعیه؟
‫- تو اینجایی؟ ‫- آره.
‫می تونستم حست کنم. ‫دقیقاً از وقتی برگشتی.
‫سعی کردم باهات ارتباط برقرار کنم، ‫ولی...
‫می دونی کی همچین کاری کرده؟
‫می دونی چرا اینجاییم؟
‫تا چند وقت پیش نمی دونستم چی هستی...
‫چرا به هم وصلیم، ‫ولی فکر کنم الان بدونم.
‫من چی هستم؟
‫ما مثل همیم.
‫کار کی بود؟
‫کی ما رو کشت؟
‫می دونم به نظر مسخره میاد.
‫می دونم به نظرت دارم چرت میگم، ‫ولی نیو اینجا بود.
‫تام، بشین.
‫ما کامپیوترت رو بررسی کردیم.
‫بعد از مرگ نیو، وارد حساب های ‫شبکه اجتماعیش شدی.
‫- می خوام دلیلش رو بدونم. ‫- کار خود نیو بوده.
‫ویلیام باید اینجا نشسته باشه، نه من.
‫درباره رابطه ت با ویلیام برام بگو.
‫- دوست معمولی هستیم. ‫- فراتر از معمولیه.
‫قدیم جونش رو نجات ندادی؟
‫بعد از تصادف موتور کمکش کردم.
‫آمبولانس خبر کردم. ‫همین.
‫اگه جای اون بودم حسابی ازت تشکر می کردم.
‫تام، با ویلیام وایت همدستی؟
‫داره ازت محافظت می کنه؟ ‫تو داری ازش محافظت می کنی؟
‫- چی؟ نه. ‫- از ویکتوریا سندز بهم بگو.
‫چی بگم؟
‫ما دوست بودیم. همه دوست بودیم. ‫اینجا شهر کوچیکیه.
‫ویلیام هم باهاش دوست بود؟
‫نه زیاد. ‫می دونی که چطوری نظرش رو به بقیه تحمیل می کنه.
‫- پس واکنشش خوب نبود؟ ‫- چرا از خودش نمی پرسی؟
‫وایسا.
‫به نظرت ویکتوریا...
‫ازت می خوام راستش رو بگی. ‫از کجا داستان کمربند رو فهمیدی؟
‫- من که بهت گفتم... ‫- واقعاً گفتی، تام؟
‫مهم نیست چی میگم...
‫چون نا امیدش کردم.
‫و الانم که رفته.
‫- دارید آزادش می کنید؟ ‫- نه توی این مرحله.
‫اون هیچ ربطی به این قضیه نداشت. ‫تو متوجه نیستی.
‫حتماً یه دلیلی داره که می دونه ‫چه بلایی سر ویکتوریا اومده.
‫- می دونم چی بهت گفته. ‫- تام بیگناهه. خودت هم می دونی.
‫ویلیام وایت آزاده. ‫می خواید بذارید قسر در بره؟
‫ما پرس و جو رو متوقف نمی کنیم. ‫ولی تام نباید جایی بره.
‫نه تا وقتی به جواب نرسیدیم.
‫دارید وقت تلف می کنید.
‫باید بذاری کارمون رو انجام بدیم.
‫داستان های... جن و پری تام به کسی کمک نمی کنه.
‫برو خونه، ماریا.
‫خودم اومدم داخل.
‫شرمنده. ‫باید پیام می دادم.
‫- قضیه تام رو شنیدم. ‫- کار اون نبوده.
‫می دونم. ‫اگه کسی رو ببینی که توی بدترین دوران زندگیشه،
‫می تونی شخصیت واقعیش رو ببینی.
‫امکان نداره تام به نیو آسیب زده باشه.
‫تو واسه همین اینجایی؟
‫- جایی نداری بری؟ ‫- نه.
‫فقط یه اتفاقه پس؟
‫با تام به نتیجه نرسیدی، ‫واسه همین برگشتی پیش ما؟
‫نه، معلومه که نه.
‫داستان من و تام هیچوقت اینطوری نبود.
‫فقط فکر کردم همچین چیزی نیاز دارم...
‫اینکه به نیو نزدیک تر بشم. ‫ولی اشتباه می کردم.
‫نمی تونی همچین کاری بکنی.
‫نمی تونی هر وقت دلت خواست بیای و بری.
‫در حق بچه ها نامردیه.
‫- در حق منم نامردیه. ‫- می دونم.
‫تو هم عزاداری، و من نباید پس می زدمت. ‫متاسفم.
‫ولی نمی خوام نجاتم بدی یا خوبم کنی.
‫همچین چیزی ازت نمی خوام.
‫می دونم نیتت خوب بوده، ‫ولی حس خفگی بهم میده.
‫نمی دونم.
‫فقط می خوام مطئن بشم که می تونم ‫بهت اعتماد کنم.
‫می خوام بدونم تو هم اندازه من دلت می خواد ‫این زندگی درست بشه.
‫می خوام بیام خونه.
‫هیچکدوم نمی تونیم این غم و غصه رو درست کنیم.
‫هیچوقت از بین نمیره.
‫فقط باید یاد بگیریم چطور دوتایی... ‫باهاش کنار بیایم.
‫مطمئنی چیزی یادت نمیاد؟
‫امیدوار بودم تو یادت بیاد.
‫هرچی تونستم نشونت دادم.
‫بعد از اون... ‫دیگه نمی تونم ازش سر دربیارم.
‫همه ش... تاریکیه و درد.
‫یادمه اینجا به هوش اومدم.
‫حتماً فکر کرده بود من مُردم.
‫و سعی کردم خودم رو بکشم طبقه بالا.
‫خیلی ضعیف بودم.
‫نمی دونم چه بلایی سرم اومده بود.
‫کم کم محو شدم.
‫نتونستم کنترلش کنم.
‫همین بلا هم سر من اومد.
‫انگار... دارم کنترلم رو از دست میدم.
‫همه چیز داشت محو میشد.
‫بعد از یه مدتی...
‫یادم رفت کجا بودم.
‫بچه هام رو یادم رفت.
‫بعدش تو رو حس کردم...
‫و دوباره همه چی یادم اومد.
‫اونی که کشتت رو یادت نیومد؟
‫شاید حق با الکس بود.
‫اگه مسئله این نباشه که یادمون نمیاد چی؟
‫مسئله این باشه که... ‫نمی خوایم یادمون بیاد؟
‫چرا باید همچین کاری بکنیم؟
‫چون ترسیدیم.
‫می دونی، مسئله خیلی سنگینیه.
‫نباید نگران بابات باشی.
‫اون رفته.
‫- دیگه برنمی گرده. ‫- خوبه.
‫افسرها توی هتل خون پیدا کردن.
‫خون نیو نیست.
‫قدیمی تره.
‫هنوز دارن آزمایش انجام میدن.
‫هتل؟
‫اوه، هیچوقت نفهمیدم چرا اینقدر ‫درگیر اون هتله.
‫فقط دردسر بوده.
‫من باید برم.
‫چیزی نیست، مامان.
‫انگار صدسال پیشه.
‫تولد بابات بود، نه؟
‫این چیه؟
‫اوه، یه جعبه از عکسای قدیمی رو ‫از اتاق زیر شیروانی آوردم.
‫گفتم شاید بد نباشه که باهم نگاهشون کنیم.
‫یه هارد با یه سری فیلم هم پیدا کردیم.
‫- مامان. ببین. ‫- اون روز رو یادمه.
‫- تولدت مبارک، عزیزم. ‫- آخرین باری بود که دیدیمش.
‫متاسفم، کیت.
‫هیچوقت نباید اون حرف رو می زدم.
‫- ایرادی نداره. ‫- داره.
‫باید اینجا می بودم.
‫و اصلاً نباید همه کاسه کوزه ها رو ‫روی سر تو می‎شکستم.
‫من جایی نمیرم.
‫نمی تونم آدما رو از دست بدم. ‫نمی تونم.
‫بیا اینجا.
‫می دونم که مامانت نیستم.
‫ولی ما یه خانواده ایم، مگه نه؟
‫آره. ‫یالا.
‫بیا یه نگاهی بهشون بندازیم.
‫ببین. ‫تو و مامانید.
‫آره. ‫تولد باباست.
‫این چیه؟
‫وای خدای من.
‫همون موقع بود که رفتی تو کار عکاسی.
‫همه چی رو از یه زاویه عجیب می‎گرفتی.
‫- الان کارم بهتر شده. ‫- الان فقط دوربین رو مقصر می دونی.
‫- خراب شده. ‫- مونده بودم چی شده.
‫ببین...
‫دوربین داشت بازی درمی آورد. ‫عکسا عجیب غریب می افتادن.
‫وای خدای من.
‫ویلیام. ‫می خوام باهات صحبت کنم.
‫هرچی می خواستم بهت گفتم.
‫یا دستگیرم کن یا از ملکم برو بیرون.
‫یه سوال ساده ست. ‫فکر می کردم تام ریس پیشته.
‫چرا باز افتادی دنبال من؟
‫فقط می خوام یه تصویر کامل بسازم.
‫اگه صحبت تو کلانتری واست راحت تره...
‫این مکالمه تمومه.
‫ویکتوریا سندز چی؟
‫- چی؟ ‫- شماها دوست بودید. درسته؟
‫- این چه ربطی به نیو داره؟ ‫-ویکتوریا اذیتت می کرد؟
‫اون یه زن موفق بود، نه؟
‫اونم خیلی خودش رو دست بالا می گیره؟
‫اگه خواستی دوباره باهام صحبت کنی... ‫به وکیلم زنگ می زنی.
‫ویلیام...
‫تام ریس میگه نیو رو بعد از مرگش دیده.
‫میگفت نیو باهاش صحبت کرده ‫و یه حرفایی زده.
‫تام ریس آدم داغونیه.
‫گفت تو هم می تونی ببینیش.
‫ماریا. ‫سلام.
‫خب، دارم به چی نگاه می کنم؟
‫این علامت ها.
‫مکس تازگیا کلی عکس گرفته.
‫اینطوری با اوضاع کنار میاد.
‫همه این ها. مکس موقعی که فکر می‎کرد ‫یه موجودی رو حس می کنه گرفتشون.
‫- تام هم با مکس صحبت کرده؟ ‫- نه، تو متوجه نیستی.
‫- چرا. ‫غم و غصه گولمون میزنه...
‫یه کاری می کنه وسط جمعیت یا توی اتوبوس ‫آدمایی که از دست دادیم رو ببینیم.
‫انگار تام داشته از این وضع سو استفاده می کرده.
‫داره راستش رو میگه.
‫و این نزدیک ترین چیزیه که ‫نسبت به مدرک واقعی دارم.
‫اون ها نیو هستن.
‫همه نیو هستن.
‫- من فقط یه سری لکه روی عکس ها می بینم. ‫- می دونم کار بیهوده ایه. می دونم.
‫فقط دارم ازت می خوام یه دقیقه ذهنت رو باز کنی.
‫واقعاً متاسفم، ماریا،
‫ولی حس می کنم تام داره گولت می زنه.
‫الکس وایت.
‫اون می تونه نیو رو ببینه ‫و تازه قبلاً اصلاً نمی شناختش.
‫به الکس زنگ بزن. ‫حقیقت رو بهت میگه.
‫نیو؟
‫اینجایی؟
‫اون بیرون داشتم الکی می گشتم.
‫چون نمی تونم باهاش کنار بیام.
‫اگه نتونی، آخر عاقبتت مثل من میشه... ‫یه گم شده.
‫تو نمی خوای حقیقت رو بدونی؟
‫فکر نکنم بتونم.
‫اشکالی نداره.
‫من می تونم انجامش بدم.
‫الان قوی ترم.
‫برگشتم جنگل.
‫همون شب.
‫چی اونجاست؟
‫چیزی نیست، نیو.
‫این سری تنها نیستی.
‫می ترسم.
‫من کنارتم.
‫این رو یادمه. ‫«فکر کردی از من بهتری؟»
‫هیچکس نمی تونه در حد تو باشه. ‫خیلی دیوونه ای.
‫نه، نمی تونی از پیش من بری.
‫و فکر هم نکن قضیه تموم شده! ‫هی!
‫می شنوی؟
‫ویکتوریا؟
‫چیزی نیست، نیو. ‫من اینجام.
‫بابا؟
‫الکس؟
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫- عزیزم. ‫- می خوام حقیقت رو بدونم.
‫تو چشمام نگاه کن و بگو ‫هیچ دخلی به مرگ نیو نداشتی.
‫خدای من.
‫من هیچوقت بهش دست نزدم.
‫هرگز.
‫یه چیزهایی هست...
‫که نمی تونم بهت بگم. ‫من...
‫نمی تونم.
‫ولی هیچوقت حاضر نبودم به نیو آسیب بزنم...
‫و ازت می خوام حرفم رو باور کنی.
‫ولی می دونی کار کی بوده.
‫می دونی.
‫- الکس، عزیزم خواهش می کنم اینطوری نکن. ‫- بهم بگو.
‫لعنتی.
‫من کجام؟
‫بابا؟
‫اینطور نیست.
‫تو این کار رو نکردی.
‫نیو به قتل رسید.
‫نوزده سالش بود و خفه ش کردن.
‫می تونی فکرش رو بکنی چه حسی داشته؟
‫اینکه چقدر ترسیده بوده؟
‫و بعد هم جسدش رو جوری پرت کردن...
‫جوری انداختن دور که انگار هیچی نبوده.
‫اگه من جاش بودم چه حسی داشتی؟
‫این بیرون تک و تنها چیکار می کنی، نیو؟
‫میشه من رو برسونی؟
‫آره، معلومه. ‫سوار شو.
‫توی اون مهمونی بودی؟
‫بیا... ‫باید باهاش ملایم رفتار کنی.
‫حله.
‫حالا جو کجاست؟
‫- شما دوتا بحث کردید؟ ‫- قهر کردیم.
‫متاسفم.
‫بیا. ‫یالا.
‫- چیکار می کنی؟ ‫- آروم باش. دارم بهت کمک می کنم.
‫- من آرومم. ولم کن. ‫- هی، من کاری بهت نداشتم.
‫می دونی چیه؟ ‫فراموشش کن. پیاده میرم.
‫- پیاده ام کن. ‫- توی این وضع نه.
‫- در رو باز کن ‫- بشین و خفه شو
‫و بهم احترام بذار!
‫اگه در رو باز نکنی...
‫چیکار می کنی؟
‫واو!
‫تازه می فهمم مشکلات جو از کجا میاد.
‫یعنی چی؟
‫بیخیال.
‫یه نگاهی به خودت بنداز.
‫یه روانی به تمام معنایی.
‫وایسا. ‫هی!
‫بیا اینجا!
‫هی!
‫الکس...
‫باید بری.
‫قضیه چیه؟
‫چی بهش گفتی؟
‫شرمنده. ‫نمی خواستم بترسونمت.
‫اینجا چیکار می کنی؟ ‫تعقیبم کردی؟
‫توی خونه...
‫همه چی مثل قدیما بود، نه؟
‫من و تو.
‫همیشه من و تو بودیم، مگه نه ویک؟
‫داری شوخی می کنی دیگه؟
‫برو خونه، مایکل. ‫حالت خوب نیست.
‫من هیچوقت در حد تو نبودم، نه؟
‫خدای من، ما توی دبیرستان ‫یه سلام و علیک داشتیم
‫و از اون به بعد دیگه مثل یه عروسک ‫افتادی دنبالم.
‫و سعی می کنم درست رفتار کنم... ‫همیشه سعی می کنم درست رفتار کنم...
‫چون این دور و بر هیچکس حرف دلش رو نمی‎زنه، نه؟
‫واقعاً چی درباره من فکر کردی؟
‫از سر راهم برو کنار.
‫جوابم رو بده.
‫ولم کن!
‫فکر کردی از ما بهتری! ‫از جوزف بهتری! همیشه همچین فکری کردی!
‫صددرصد که از تو بهترم!
‫فکر کردی می تونی من رو بزنی ‫و قسر در بری؟ نه.
‫گور باباش. ‫به همه میگم.
‫همه می فهمن چه آدمی هستی. ‫تو...
‫واست متاسفم.
‫نیو.
‫برگرد.
‫نیو. ‫نیو، چشمات رو باز کن!
‫من دیدمش.
‫کار مایکل بود.
‫مایکل ما رو کشت.
‫نمی تونه از زیرش قسر در بره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»