‫[زیر چتر ملکه]
‫[قسمت نهم]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫احیاناً...
‫این مرد رو ندیدین؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی به نظر آشنا میاد.
‫[سئو هام‌دوئک]
‫این «راهب هائهام» نیست؟
‫چرا.
‫راهب هائهام؟
‫«یک راهب از کوهستان پایین می‌آید ‫و وارد بازار می‌شود.
‫دیگر موعظه‌ای از او شنیده نمی‌شود، ‫تنها صدای شمردن سکه‌ها می‌آید.»
‫یه راهب که طعم پول رو چشیده؟
‫حالتـون خوبـه، والاحضرت؟
‫هرکاری لازم باشه می‌کنم،
‫تا نذارم هیچ‌کدوم از پسرهای ملکه،
‫ولیعهد شن.
‫رئیس دولت...
‫و مادرم سعی کردن به شاهزاده‌ی ارشد ‫سونگ‌نام آسیب برسونن؟
‫حقیقت داره؟
‫بله.
‫حقیقت داره.
‫قبل از اینکه بیام اینجا ‫با والاحضرت صحبت کردم.
‫اگه حقیقت داشته باشه،
‫دستور می‌دم فوراً تحقیقات صورت بگیره ‫و اونا به سزای اعمالشـون برسن.
‫اعلی‌حضرت.
‫به عنوان مادرش،
‫منم دوست دارم اونا سریعاً مجازات شن.
‫ولی اگه این قضیه علنی شه،
‫می‌ترسم روی مسابقه تاثیر بذاره.
‫اگه درحین برگزاری مسابقه ‫برای انتخاب ولیعهد این کار رو کردن،
‫دارن علنی قدرت منو زیرسوال می‌برن.
‫بله، کاملاً غیرقابل قبولـه.
‫قبل از این مسابقه ‫ما بچه‌مون رو از دست دادیم.
‫و...
‫نزدیک بود یکی دیگه‌ رو هم از دست بدیم.
‫ولی ما با رئیس دولت...
‫و ملکه‌ی مادر طرفیـم.
‫حاضرین...
‫مادرتون رو مجازات کنین؟
‫بهتون گفتم،
‫چون فکر کردم بهتره حقیقت رو بدونین.
‫اگه دوباره این اتفاق بیفته،
‫دیگه عقب نمی‌شینم.
‫اگه این اتفاق بیفته،
‫کار هرکسی که باشه،
‫گناه‌کاران رو مجازات می‌کنم.
‫حضورم رو اعلام کن.
‫اعلی‌حضرت.
‫والاحضرت نمی‌تونن شما رو بپذیرن،
‫حالشـون خوب نیست.
‫کارم زیاد طول نمی‌کشه، ‫در رو باز کنین.
‫چرا؟
‫چرا این کار رو کردین؟
‫اون نوه‌ی شماست،
‫غریبه که نیست.
‫حاضرین هرکاری بکنین،
‫تا شاهزاده‌ی مورد علاقه‌تون ‫ولیعهد شه؟
‫جوابـم رو بدین.
‫اعلی‌حضرت،
‫با کمال احترام،
‫والاحضرت گل شیپوری خوردن،
‫و به سختی جون سالم به در بردن.
‫کافیـه.
‫گل شیپوری؟
‫اون یه گیاه سمی نیست؟
‫علیاحضرت ملکه،
‫بهشون هدیه دادن.
‫واقعاً؟
‫اعلی‌حضرت.
‫واقعاً باور می‌کنین،
‫همچین کار وحشتناکی کرده باشم؟
‫چطور می‌تونین فقط از روی حرف‌های ملکه،
‫به مادر خودتون شک کنین؟
‫باشه.
‫اعتراف می‌کنم،
‫هیچ‌وقت طرفدار ‫شاهزاده‌ی ارشد سونگ‌نام نبودم.
‫خودتون هم...
‫می‌دونین اون از کجا اومده،
‫غیر از اینـه؟
‫با این حال،
‫چطور می‌تونین منو به اقدام برای قتل ‫نوه‌ام متهم کنین؟
‫والاحضرت!
‫خطر رفع شده،
‫ولی هنوز وضعیت خطرناکـی دارن.
‫ازشون مراقبت کن،
‫تا وقتی قدرتـش رو به دست بیاره.
‫ملکه‌ی من.
‫حقیقت داره که به مادرم گل شیپوری،
‫هدیه دادین؟
‫بله.
‫بهشون هدیه دادم.
‫ولی،
‫فقط یه هشدار بود.
‫مهم نیست چقدر ناراحت بودین،
‫نباید این کار رو می‌کردین.
‫بهش راه فرار دادین.
‫مادر سعی کرده نوه‌اش رو بکشه،
‫و شما هم سعی کردین ‫مادر شوهرتون رو بکشین.
‫دیگه چطوری...
‫می‌تونم این قضیه رو مطرح کنم؟
‫دیگه می‌تونین بلند شین، والاحضرت.
‫هنوزم حریفِ من نیستی.
‫انتظار نداشتم...
‫انقدر خودتون رو خوار و خفیف کنین.
‫- حتماً شوکه شدی. ‫- بله.
‫نزدیک بود به مسئول تشییع جنازه ‫دستور بدم،
‫برای مراسم خاکسپاری‌تون آماده شه.
‫حیف می‌شد...
‫از گل شیپوری‌ای که هدیه دادی، ‫فقط برای تزئینات استفاده کنم.
‫گفتم بهتره لطفـت رو جبران کنم.
‫اگه می‌دونستم،
‫خودم شخصاً...
‫با دقت می‌جوشوندمـش.
‫اگه واقعاً در شرف مرگ بودین،
‫مثل دلقک‌ها فیلم بازی نمی‌کردین.
‫- علیاحضرت. ‫- دانگوی‌،
‫لباس تشریفاتی‌تون، ‫هنوز بیشتر از کفن بهتون میاد.
‫پیشنهاد می‌دم نقش بازی کردن رو ‫تموم کنین و دیگه بلند شین.
‫دوست دارم،
‫در سلامت کامل باشین،
‫و شاهد ولیعهد شدن پسرم باشین.
‫حتماً.
‫ولی یه چیزی هست که باید بدونی.
‫من تصمیم می‌گیرم کی ولیعهد شه.
‫پس صبر کن ببین کی رو انتخاب می‌کنم.
‫فکر نکن،
‫به خاطر اتفاقی که برای ‫شاهزاده‌ی ارشد سونگ‌نام افتاد،
‫دست و پام بسته شده.
‫چطور انقدر به خودش مطمئنـه؟
‫حتماً یه خبرهایی هست.
‫زوجه تائه اخیراً خیلی به اقامتگاه ‫ملکه‌ی مادر رفت و آمد داره.
‫ممکنه واسه این باشه که ملکه‌ی مادر ‫شاهزاده بوگئوم رو درنظر داره؟
‫این جور به نظر میاد، ‫ولی هنوز نمی‌شه با اطمینان گفت.
‫شاید نظرش عوض شده و الان داره ‫از شاهزاده بوگئوم حمایت می‌کنه،
‫یا شاید داره ازش استفاده می‌کنه ‫تا شاهزاده اویسئونگ رو ولیعهد کنه.
‫یا شاید...
‫قصد داره جفتشـون رو نگه داره.
‫باید بفهمیم قصد واقعیـش چیـه.
‫راهی هست؟
‫علیاحضرت،
‫چرا منو احضار کردین؟
‫موفق شدی اون جعبه‌ی بامبو رو،
‫به دست شاهزاده بوگئوم برسونی؟
‫جعبه‌ی بامبو؟
‫چه اطلاعاتی ممکنه داشته باشم ‫که با جعبه‌ی بامبو به دستـش برسونم؟
‫اون اطلاعات از طرف وزیر «یون» ‫معاون وزیر «بائه»‌ بود، درستـه؟
‫تو آدم پاکی هستی.
‫از قیافه‌ت می‌شه همه‌چی رو خوند.
‫اشکالی نداره.
‫به اعلی‌حضرت خبر نمی‌دم.
‫درضمن، ملکه‌ی مادر خیلی ‫طرفدار شاهزاده بوگئوم‌ـه.
‫فکر نکنم اون رو به شاهزاده‌های دیگه ‫ترجیح بده.
‫ولی گفتن شاهزاده بوگئوم ‫پتانسیل داره،
‫که با تحصیلات مناسب، ‫مثل اعلی‌حضرت پادشاه خردمندی شه.
‫تا اینجاها پیش رفت؟
‫بله.
‫زوجه تائه.
‫فکر می‌کنی،
‫شاهزاده بوگئوم واقعاً می‌تونه ‫ولیعهد شه؟
‫باید خوب بدونی که،
‫برای من این مسابقه ‫چیزی فراتر از...
‫انتخاب ولیعهده.
‫معلومـه که می‌دونم.
‫حتی اگه شاهزاده بوگئوم ولیعهد شه،
‫من مطمئن می‌شم که شما ‫ملکه بمونین.
‫برای اینکه زحمتـت رو کم کنم،
‫یکی از شاهزاده‌های ارشد ‫باید ولیعهد شه.
‫شنیدی حال ملکه‌ی مادر خوب نیست؟
‫چی؟
‫نمی‌دونستی؟
‫حال والاحضرت خوب نیست ‫و الان در بستر بیماری هستن.
‫خدای من.
‫واقعاً؟ چی شده؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید بهتره بری از خودش بپرسی.
‫اگه بری،
‫حتماً خیلی خوش‌حال می‌شه.
‫حتماً می‌رم.
‫چرا زوجه تائه رو فرستادین پیش والاحضرت؟
‫یک پنجم پولـش رو کمیسیون می‌دی؟
‫چرا صدف اقیانوس‌تون رو می‌فروشین ‫به «پارک گیونگ‌یو» کمیسیون می‌دین؟
‫چرا ندیم؟ این قانون جزیره‌ی «مانوول‌»ـه.
‫قانون؟
‫کی همچین قانونی گذاشته؟
‫فکر می‌کنی کی؟
‫ارباب هومیونگ.
‫فکر می‌کنین اون پادشاهی چیزیـه؟
‫حتی اگه محصولاتـتون رو براتون بفروشه،
‫کمیسیون یک پنجم قیمت ‫خیلی بالاست.
‫- بیا بریم. ‫- آره، بریم.
‫خسته نباشید.
‫منو تعقیب کردی؟
‫داشتم می‌رفتم اطراف بندر تجاری بگردم.
‫شروع می‌کنیم، کی می‌خواد بخره؟
‫پنج نیانگ و نُه جون.
‫کسی می‌خواد؟
‫الان رسیدیم به پنج نیانگ و هفت جون.
‫زودباشین تصمیم بگیرین!
‫این چطوره؟
‫قیمت رو تا پنج نیانگ و دو جون ‫پایین میاریم.
‫زودباشین، کسی می‌خواد؟
‫چهار نیانگ و پنج جون.
‫کی می‌خواد؟
‫چهار نیانگ، کسی نبود؟
‫یه لحظه پیش قیمت بالای ‫پنج نیانگ بود.
‫چرا هی داره میاد پایین؟
‫سه نیانگ و یک جون.
‫قیمت همین‌جوری داره پایین میاد. ‫کی می‌فروشیشـون؟
‫گرسنه‌ام، بهتره برم غذا بخورم.
‫توی این موقعیت می‌خوای غذا بخوری؟
‫می‌خوای با اون صدف‌ها چیکار کنی؟
‫تا آخرش صبر کن.
‫فهمیدی جانشین رئیس دزدها ‫پیش کیـه؟
‫دارم پرس و جو می‌کنم، ‫ولی هنوز پیشرفتی حاصل نشده.
‫اگه اون دزد چیزی که نباید بگه رو ‫لو بده چی؟
‫ارباب من، یه نفر برای ملاقاتـتون اومده.
‫با این همه مشغله‌ای که دارین،
‫چی باعث شده ‫به کلبه‌ی حقیرانه‌ی من بیاین؟
‫اخیراً شما رو زیرنظر دارم.
‫و متوجه شدم دارین کل پایتخت رو
‫دنبال یه شخص می‌گردین.
‫نمی‌دونم درمورد چی حرف می‌زنین.
‫دزدهایی که سراغ شاهزاده‌هایی که ‫به سمت جزیره‌ی مانوول میرن فرستادین.
‫دزدها؟ چه اتهام پوچی.
‫چرا باید همچین کار ظالمانه‌ای بکنم؟
‫این‌طوریـه؟
‫بیارینـش.
‫خودشـه.
‫مطمئنم این همون شخصیـه ‫که به رئیسـم دستور داد.
‫وقتی تحقیقات شروع شه،
‫شما با اتهام اقدام برای قتل،
‫شاهزاده‌ی ارشد سونگ ‫رو به رو می‌شین.
‫شاهزاده اویسئونگ توی مسابقه جلوئه.
‫- چرا باید همچین کار خطرناکی بکنم؟ ‫- درستـه.
‫کار شما نبود.
‫فقط سعی کردی مدت کوتاهی ‫سر راهـش قرار بگیری،
‫تا از نظر زمانی عقب بیفته.
‫پس کی دستور قتل ‫شاهزاده‌ی ارشد سونگ‌نام رو داده،
‫و سعی کرده برای شما ‫پاپوش درست کنه؟
‫چون به نظر میاد سردرگم شدین، ‫بهتون می‌گم کار کی بوده.
‫ملکه‌ی مادر.
‫ای کاش...
‫می‌تونستم هرکسی که مقصره ‫رو تیکه تیکه کنم.
‫ولی چون مسابقه‌ی انتخاب ولیعهد ‫درجریانـه،
‫تا همین‌جا پیش می‌رم.
‫درضمن،
‫فکر می‌کنین چرا،
‫ملکه‌ی مادر سعی کرده ‫براتون پاپوش درست کنه؟
‫علاوه بر این، اخیراً خیلی ‫زوجه تائه رو احضار می‌کنه.
‫ممکنه...
‫بخواد شاهزاده بوگئوم رو ولیعهد کنه؟
‫با وضعیتی که پیش اومده،
‫می‌ترسم روزی برسه ‫که مجبور شیم باهم کار کنیم.
‫لطفاً بیرون منتظر بمونین.
‫راهب هائهام تا عصر برنمی‌گردن.
‫بیا بیرون، عوضی!
‫چطور جرئت کردی زنی که دنبال ‫طلسم بوده رو فریب بدی؟
‫بگو ببینم!
‫زنـم کجاست؟
‫تقصیر منـه که تو حواسـت به زنـت نیست؟
‫چرا...
‫لطفاً یکی جلوش رو بگیره!
‫اون عوضی یه زنی رو گول زده ‫که آینده‌ش رو پیش‌بینی کنه،
‫و سرش رو کلاه گذاشته.
‫باید بیشتر حواسـت به زنـت می‌بود.
‫یه بار دیگه سر راهم سبز شی ‫گلوت رو می‌برم.
‫چه اتفاق جالبی.
‫تعقیبـش کنم؟
‫نه.
‫- یه دقیقه صبر کن و اون مرد رو تعقیب کن. ‫- چشم، شاهزاده.
‫[ولینسوک‌بو: یکی از کتاب‌های مذهب بودا]
‫استراتژی‌های نظامی که ‫توی کتاب بودایی مخفی شده؟
‫نقشه‌ی قصرهای شرقی ‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫باید یکم بیشتر استراحت کنین.
‫نه، حالم خوب شده.
‫خدای من.
‫می‌خواستم به محض اینکه شنیدم ‫حالتون خوب نیست بیام،
‫ولی گفتم خودم براتون حلیم درست کنم، ‫واسه همین الان اومدم.
‫لطفاً تا گرمـه حتی شده یه ذره بخورین.
‫می‌بینم که نه تنها مادر خوبی هستی،
‫بلکه عروس از خود گذشته‌ای هم هستی.
‫قطعاً...
‫خصوصیات یه ملکه رو داری.
‫ملکه؟
‫حضورمون رو اعلام کن.
‫درحال حاضر والاحضرت با زوجه تائه هستن.
‫واقعاً؟
‫بهشون بگو برمی‌گردیم.
‫نه.
‫صبر می‌کنیم.
‫خدای من.
‫برادر.
‫فکر کنم من توی این سفر ‫یه مرد واقعی شدم.
‫زمانی که باهات گذروندم رو،
‫هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
‫[شاهزاده‌ی ارشد الیونگ]
‫باورم نمی‌شه هیچی نشده ‫این همه شاهزاده از مسابقه حذف شدن.
‫انقدر بدجنس نباشین.
‫هنوز از اینکه شاهزاده هودونگ ‫شکست خورده خیلی ناراحتـم.
‫الان فقط دو نفر توی جزیره‌ی مانوول هستن ‫و دو نفر توی کوه گیریونگ.
‫از کجا می‌دونی؟
‫هنوز شش‌تا پلاک اسم مونده.
‫شنیدم شاهزاده سیمسو ‫هنوز به کوه گیریونگ نرسیده.
‫نمی‌دونستی؟
‫چیزی به هانسگونگ نمونده، ‫پس طاقت بیار.
‫میدینـش به من؟
‫آره، خیلی برام ارزشمنده،
‫ولی فکر می‌کنم خیلی بهت بیاد.
‫خدای من.
‫خیلی قشنگـه!
‫با حمایت شما،
‫الان همه‌چی فقط به شاهزاده بوگئوم ‫بستگی داره.
‫فقط به شاهزاده بوگئوم بستگی نداره.
‫کسی فقط به وسیله‌ی ‫یه نقشه‌ی استادانه،
‫و اجرای دقیقـش ولیعهد نمی‌شه.
‫گاهی اوقات،
‫همه‌چی وابسته به میزان اطلاعاتیـه ‫که مادرش داره.
‫اطلاعات؟
‫بله.
‫حالا که حرفـش شد،
‫دوست داری یه موضوع مهمی ‫رو بهت بگم؟
‫نمی‌دونستم هنوز اینجایین.
‫چون ملکه‌ی مادر مریض بودن ‫براشون حلیم آوردم.
‫چرا پوزخند می‌زنی؟
‫وقتی می‌بینم میز غذا ‫دستـت گرفتی،
‫یاد زمانی میفتم،
‫که به عنوان خدمتکار دربار، ‫توی قصر می‌چرخیدی.
‫به جای اینکه به همچین چیز ‫مسخره‌ای فکر کنی،
‫بهتر بود یه چیزی میاوردی.
‫همه‌چی بده بستون‌ـه، مگه نه؟
‫اگه اجازه بدین من می‌رم.
‫می‌دونم چقدر سر جفتتـون شلوغـه.
‫چرا برای دیدن این پیرزن ‫انقدر صبر کردین؟
‫می‌تونستین یه وقت دیگه بیاین.
‫چون ممکنه دیگه وقتی نباشه.
‫خیلی وقتـه از لذت خوردن چایی‌هاتون ‫محروم بودم،
‫برای همین صبر کردم.
‫آب دیگه سرده.
‫برای دم کردن چایی دیر شده.
‫می‌گن هرکاری وقتی داره.
‫ولی هنوز توی قوری برگ چای هست،
‫برای دوباره گرم کردنـش دیر نشده، مگه نه؟
‫آب داغ و فنجون چای جدید بیار.
‫بله، والاحضرت.
‫باید یه سوالی ازتون بپرسم.
‫فکر می‌کنم این مسابقه نه تنها ‫ولیعهد آینده،
‫بلکه ملکه‌ی آینده رو هم ‫تعیین می‌کنه.
‫چه کسی رو در نظر دارین؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی یه چیزی قطعی‌ـه.
‫ملکه باید عوض شه.
‫ترجیحاً،
‫تو جاش رو بگیری.
‫برای اینکه این اتفاق بیفته، ‫شاهزاده اویسئونگ باید ولیعهد شه.
‫شایعه شده،
‫دارین از شاهزاده بوگئوم حمایت می‌کنین.
‫باید نگران باشم؟
‫چه مشکلی داره؟
‫کی گفته شاهزاده بوگئوم ‫نمی‌تونه ولیعهد شه؟
‫اینکه کی ولیعهد شه رو...
‫من تصمیم می‌گیرم.
‫پس بهتون پیشنهاد می‌دم،
‫به فکر خودتون نباشین ‫و کاری که می‌گم رو بکنین.
‫تا بعداً پاداش بگیرین.
‫کاری که می‌گین رو بکنیم؟
‫والاحضرت.
‫من، رئیس دولت، ‫تحت فرمان شما نیستم.
‫درضمن ولیعهد توسط مقامات دربار
‫و شخص اعلی‌حضرت انتخاب می‌شه.
‫فراموش کردی کی اعلی‌حضرت ‫رو به سلطنت رسوند؟
‫برای همین سعی کردین شاهزاده سونگ‌نام ‫رو بکشین و بندازین گردن من؟
‫اگه شاهزاده بوگئوم رو درنظر نداشتین، ‫چرا همچین کاری کردین؟
‫هم خر رو می‌خواستین هم خرما رو؟
‫می‌بینم که ملکه خبرچینی کرده.
‫والاحضرت.
‫طمع‌کار بودن در پیری شرم‌آوره.
‫حالا که مراسم چای‌خوری رو بهم زدین،
‫فکر کنم بهتره ما بریم.
‫فکر می‌کنین چه کسی،
‫باید ولیعهد شه، وزیر یون؟
‫شاهزاده‌ای که عمیقاً ‫به مردم اهمیت می‌ده.
‫فکر می‌کنین کی همچین خصوصیتـی داره؟
‫شما بهتر از هرکسی می‌دونین ‫من به ملکه‌ی مادر خدمت می‌کنم.
‫پس مطمئنـم می‌دونین هیچ‌کدوم از ‫شاهزاده‌های ارشد رو به زبون نمیارم.
‫فکر می‌کنم اخیراً خیلی‌ها سعی کردن ‫بهتون نزدیک شن،
‫همچین مواقعی،
‫مهمـه که آینده‌نگر باشین.
‫علیاحضرت.
‫قصد دارین چی بگین؟
‫از اقوام ملکه یون شما تنها کسی هستین،
‫که بعد از عزل شدنـش نجات پیدا کردین.
‫پس بهتر از هرکسِ دیگه‌ای باید بدونین،
‫نجات پیدا کردن از وفادار موندن مهم‌تره.
‫از الان به بعد بین ملکه‌ی مادر ‫و رئیس دولت بی‌طرف بمونین،
‫این‌جوری وقتی یکی از شاهزاده‌های ارشد،
‫ولیعهد شه، ‫یه فرصتی بهتون داده می‌شه.
‫خوب بهش فکر کنین.
‫هیچ‌وقت معلوم نیست چی پیش میاد.
‫ارباب!
‫صدف‌ها فروخته شد.
‫خب، چقدر بهتون پول دادن؟
‫به ازای هر «گوان» هفت نیانگ.
‫[گوان: واحد اندازه‌گیری وزن، ‫هر یک گوان معادل است با 3.75 کیلوگرم]
‫واقعاً انقدر بهتون پول دادن؟
‫بله.
‫کنجکاو شدی؟
‫می‌خوای حدس بزنی چی شده؟
‫برای فروختن با قیمت بالا،
‫حتماً صبر کردی تا دوباره قیمت بالا بره.
‫امروز شانس آورده، ‫ولی به نظر میاد یه روش ریسکی باشه.
‫شانسی نبود بلکه براساس پیش‌بینی بود.
‫بیشتر صدف‌هایی که امروز ‫توی بازار بودن،
‫کیفیت پایینـی داشتن،
‫درحالی که صدف‌های جزیره‌ی مانوول ‫بالاترین کیفیت رو داشتن.
‫برای همین کسانی که دنبال کیفیت بودن، ‫حاضر بودن پول بیشتری بدن،
‫به هرحال با گذشت زمان ‫قیمت قطعاً بالا می‌رفت.
‫درستـه.
‫این دفعه تو بُردی.
‫باید بهتر عمل کنی.
‫- بذارین من این رو ببرم. ‫- خیلی خب.
‫احیاناً دنبال من می‌گشتی؟
‫نه، دنبال جعبه‌ی چوب‌های شمارنده می‌گردم.
‫جعبه‌ی چوب‌های شمارنده؟
‫با دقت حملشـون کنین.
‫- بله، ارباب. ‫- بله، ارباب.
‫به نظر میاد تمام پول‌هایی که ‫از فروش صدف‌ها در بازار
‫به دست آوردن، ‫میره توی جیب اون، درستـه؟
‫یکم ایمان داشته باش.
‫- به این می‌گن شک عقلانی. ‫- ارباب!
‫ممنون، ارباب.
‫کارتون خوب بود.
‫می‌بینی؟ هنوز وانمود می‌کنه کوره.
‫به عنوان فروشنده‌ی انحصاری ‫صدف‌های اقیانوسشـون،
‫یک پنجم فروش رو کمیسیون می‌گیره، ‫که از رباخواری بدتره.
‫ولی بازم مردم جزیره احساس می‌کنن ‫بهش مدیونـن.
‫دارم شک می‌کنم سود رو منصفانه ‫با مردم جزیره به اشتراک می‌ذاره یا نه.
‫اینجا نیومدیم که درموردش تحقیق کنیم.
‫ماموریتمـون اینه که اون رو ‫به قصر برگردونیم .
‫خدای من.
‫همه سوار شدن؟
‫یه نفر جا مونده.
‫به هرحال باید حرکت کنیم.
‫داریم حرکت می‌کنیم.
‫صبر کنین!
‫- منتظر من بودی؟ ‫- نه.
‫بانوی من.
‫اگه به خاطر بازرس نبود، ‫از کشتی جا میموندین.
‫پس واقعاً منتظر من بودی.
‫نه.
‫بیا.
‫رفته بودی جعبه‌ی چوب‌های شمارنده ‫بخری که دیر اومدی؟
‫بدون برنامه‌ریزی اومدم جزیره‌ی مانوول ‫برای همین پولـم تموم شده.
‫یکم طول کشید تا روبان موهام ‫رو بفروشم و این رو بخرم.
‫ممنونم.
‫منم از تو ممنونم که منتظرم موندی.
‫این جعبه‌ی چوب‌های شمارنده ‫رو می‌دین به من؟
‫آره.
‫دیگه نباید گمـش کنی.
‫وقتی بزرگ شدم، ‫توی مدرسه‌ی روستا «سانهاک» یاد می‌دم.
‫[سانهاک: درس محاسبات]
‫خنده‌دار به نظر میاد، نه؟
‫یه رویای الکی‌ـه.
‫این فکر رو از سرت بیرون نکن.
‫هیچ رویایی از بین نمی‌ره، ‫مگر اینکه ازش فرار کنی.
‫یعنی اون خون سلطنتی نداره؟
‫این‌جوری نوشته.
‫چقدر وحشتناک.
‫خدای من.
‫- یعنی حقیقت داره؟ ‫- خیلی شوک برانگیزه.
‫خدای من.
‫چطور ممکنـه؟
‫- باور نکردنیـه. ‫- چی داره به سر پادشاهی میاد؟
‫پسر واقعیـش نیست؟
‫چرا خواستین از زوجه تائه استفاده کنین؟
‫اون زن ساده‌ایـه.
‫وقتی حس جاه‌طلبیـش تحریک شه،
‫به چیز دیگه‌ای فکر نمی‌کنه ‫و مصمم کار رو پیش می‌بره.
‫«چادوسالین».
‫[چادوسالین: به قتل رسوندن کسی ‫با چاقوی قرضی.]
‫این دفعه دست خودم رو ‫به خون آغشته نمی‌کنم.
‫من شاهزاده هستم، قسم می‌خورم.
‫من شاهزاده سیمسو هستم.
‫اگه واقعاً شاهزاده‌ای، ‫پلاک هویتـت رو نشون بده.
‫پیش اعلی‌حضرتـه. ‫چیکار کنم باور کنین؟
‫هروقت مدرک نشون دادی باور می‌کنم!
‫شرقِ «بویونگجی» در قصرهای شرقی ‫«یونگ‌وادانک» قرار داره.
‫به سمت جنوب «ساجنگیبی‌گاک» ‫و به سمت شمال «اوسامان».
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گرسنه‌ام،
‫مادر.
‫چند روزه غذای درست حسابی نخوردم.
‫تمام پول‌هام و اسبـم رو دزدیدن.
‫همین الان برگرد.
‫برگرد و مسابقه رو ادامه بده.
‫فکر نکنم،
‫با این وضع بتونم.
‫لطفاً بذارین بیام داخل.
‫حالـم اصلاً خوب نیست، مادر.
‫اگه بفهمن تو واقعاً شاهزاده هستی،
‫فوراً از مسابقه حذف می‌شی.
‫مادر...
‫نباید برمی‌گشتی به قصر،
‫حتی اگه بدنـت تیکه تیکه شده بود ‫و دیگه نمی‌تونستی نفس بکشی.
‫زودباش برگرد جایی که باید باشی.
‫من از روی دلسوزی با اون پسر ‫صحبت کردم،
‫ولی چطور تونستین اون رو ‫با شاهزاده سیمسو اشتباه بگیرین؟
‫معذرت می‌خوام، سرورم.
‫این دفعه رو نادیده می‌گیره،
‫پس اون گدا رو سریعاً از اینجا دور کنین.
‫دیگه نزدیک قصر نیا.
‫بیا بریم.
‫یکی برای من بریز.
‫خدای من، چقدر خوبـه.
‫این رو امتحان کنین.
‫ارباب من، این دختر توی آشپزخونه ‫کار می‌کنه.
‫بالاخره اینجا کار می‌کنه دیگه.
‫یکی برام بریز.
‫ارباب من، لطفاً این کار رو نکنین.
‫منتظر چی هستی؟
‫من براتون می‌ریزم، ارباب من.
‫لطفاً بذارین بره.
‫چووول مغرور برام نوشیدنی می‌ریزه؟
‫چووول، دخالت نکن.
‫این‌جوری نباش، مادام.
‫بیا نوشیدنی بریز.
‫لطفاً اول بذارین اون دختر بره.
‫می‌تونی بری.
‫- دستـت رو بکش. ‫- تو کی هستی، عوضی؟
‫- ندونی به نفعتـه. ‫- تو...
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫عموم وزیر کارکنان‌ـه!
‫پای خانواده رو وسط می‌کشی؟
‫پدر من پادشاه‌ـه، ابله.
‫لطفاً از اینجا برین.
‫اگه مادرتون بفهمه بد می‌شه.
‫درستـه.
‫اگه بفهمه اینجام، ‫نمی‌ذاره روز خوش ببینم.
‫درواقع الان باید یه کار خیلی مهم بکنم.
‫ولی بازم اومدم دیدنِ تو.
‫نمی‌دونستم انقدر سریع و فرز هستین.
‫دیدی؟ برای اولین بار توی زندگیـم ‫بدنـم سریع‌تر از زبونـم حرکت کرد.
‫دیگه باید برین.
‫نه، تا جوابـم رو ندی نمی‌رم.
‫قول بده با کسی ازدواج نمی‌کنی.
‫فکر اینکه با مرد دیگه‌ای ازدواج کنی ‫خونـم رو به جوش میاره.
‫از من خوشـت میاد؟
‫معلومـه که میاد.
‫منظورم به عنوان یه زنـه.
‫تا حالا بهش فکر نکردم، ولی...
‫فکر کنم.
‫یعنی خوشم میاد.
‫به عنوان یه زن ازت خوشـم میاد.
‫- من به مردها اعتماد ندارم. ‫- منظورت چیـه؟
‫بعد از اینکه این همه راه اومدم اینجا، ‫هنوز نمی‌دونی چه حسـی دارم؟
‫همیشه لبخند روی لبـم میارین.
‫راستی،
‫همیشه انقدر خوب بودی؟
‫بله.
‫دلـم برات تنگ شده بود.
‫گفتی می‌خوای شب اینجا بمونی؟
‫بله، لطفاً بذارین اینجا بمونم.
‫مهمونِ توئه، پس ازش پذیرایی کن.
‫چی؟
‫خدای من.
‫دیگه چی شده؟
‫زن و مردی که باهم ازدواج نکردن ‫نمی‌تونن توی یه اتاق بمونن.
‫چی...
‫می‌شه شمع رو خاموش کنی؟
‫باید قبل از ساعت 21 بخوابم.
‫صبر کن...
‫هر از چندگاهی پتوهات رو بشور. ‫از تو بعیده.
‫چی...
‫دارین چیکار می‌کنین...
‫روز سوم قبل از اینکه صبح شه ‫از خونه‌ی من برین!
‫هیچ‌کس غذات رو ازت نمی‌گیره، ‫آروم باش.
‫چرا اون «نوریاژ» رو انقدر محکم گرفتی؟
‫این آویز...
‫اولین کادویی‌ـه،
‫که مادرم تا حالا بهم داده.
‫گفت نباید برمی‌گشتم به قصر،
‫حتی اگه بدنـم تیکه تیکه شده بود،
‫و دیگه نمی‌تونستم نفس بکشم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اون بچه‌ی منـه.
‫پس دخالت نکنین، علیاحضرت.
‫می‌دونی این وظیفه‌ی منـه ‫که حواسـم به همه‌ی شاهزاده‌ها باشه.
‫چرا راستـش رو نمی‌گین؟
‫اعتراف کنین که خوش‌حالیـن ‫و خیالتـون راحت شده،
‫که شاهزاده سیمسو از مسابقه ‫حذف شده.
‫آره، خیالـم راحت شده.
‫تصور کن با این وضعیت جسمانیـش ‫از روی حماقت ادامه می‌داد.
‫فکر می‌کنی چه بلایی سرش می‌اومد؟
‫ادای آدم‌های مهربون رو درنیارین!
‫اگه پسر خودتون بود، ‫بازم اون رو می‌آوردین اینجا؟
‫حداقل...
‫بعد از اینکه می‌دیدم چقدر ضعیف شده،
‫نمی‌فرستادمـش بره.
‫اون همه چیز منـه.
‫امروز دنیا روی سرم خراب شد!
‫زوجه کو رو تا اقامتگاهشـون ‫همراهی کنین.
‫تو مایه‌ی ننگ من و خانواد‌می.
‫اگه میمردی بهتر بود.
‫پشیمونـم...
‫تو رو به دنیا آوردم.
‫احمق به درد نخور!
‫این چیـه؟
‫دوست دارم ببینم ملکه...
‫خون گریه می‌کنه.
‫به شاهزاده سیمسو صبحونه دادین؟
‫بله، علیاحضرت.
‫ولی از اونجایی که میز غذا رو برنگردوندن، ‫احتمالاً هنوز خوابـن.
‫بعد از خستگی سفرشون، ‫توی سرما هم مونده بودن.
‫حتماً بی‌حال هستن.
‫بهتره بریم، علیاحضرت.
‫نه.
‫باید خودم ببینمـش، ‫در رو باز کن.
‫- نه! ‫- شاهزاده...
‫- شاهزاده سیمسو! ‫- نه!
‫- شاهزاده سیمسو!
‫- کمک خبر کنین!
‫نه، شاهزاده سیمسو!
‫طبیب لازم داریم!
‫اورژانسی‌ـه!
‫طبیب لازم داریم!
‫زودباشین.
‫- اینجا بخوابونینـش. ‫- نبض نداره، زودباشین.
‫- وقت هدر ندین. ‫- پرستار کیم، آب بیار.
‫بقیه کجا هستن؟
‫شاهزاده سیمسو کجاست؟
‫پرسیدم شاهزاده سیمسو کجاست؟
‫علیاحضرت. ‫خوشبختانه نبضشـون برگشته.
‫نگران نباشید.
‫همگی، گوش بدین.
‫اگه این خبر توی قصر پخش شه،
‫همه‌تون مجازات می‌شین.
‫شاهزاده سیمسو به خاطر خستگی سفر،
‫تحت معالجه قرار گرفته.
‫فعلاً توی اقامتگاهِ من میمونه، ‫می‌تونین برین.
‫وقتی به هوش اومد،
‫بانوی دربار شین رو می‌فرستم.
‫می‌تونی بری.
‫من...
‫مادرشم.
‫من...
‫کنارش میمونم.
‫اگه بفهمه می‌دونی ‫امروز چیکار کرده،
‫نمی‌تونه تحمل کنه.
‫هنوزم ازخودراضی هستین.
‫هرجور دوست داری فکر کن.
‫ولی امیدوارم بازم بتونی،
‫مادری باشی که وقتی بچه‌ش خطا می‌کنه،
‫سرزنشـش کنی.
‫درضمن امیدوارم شاهزاده سیمسو ‫بعد از اینکه سرزنشـش کردی،
‫بتونه باهات رو به رو شه.
‫می‌دونی تا آخرین لحظه ‫چی توی مشتـش بود؟
‫شنیدم تو بهش دادی.
‫اینکه می‌بینم بدون پوشیدن کفش ‫تا اینجا دوئیدی،
‫یعنی حتماً خیلی نگرانـش بودی.
‫زیادی به خودت سخت نگیر.
‫اشتباه بزرگی مرتکب شدی،
‫ولی الانـم به بدترین نحو ‫مجازات شدی.
‫بیدار شدی.
‫خوب خوابیدی؟
‫شاهزاده سیمسو.
‫بله، علیاحضرت.
‫تا حالا نوشیدنی خوردی؟
‫ببخشید؟
‫نوشیدنی؟
‫نه، تا حالا نخوردم.
‫پس بذار بهت یاد بدم.
‫دوست داری یه چیز جالب ببینی؟
‫این چیـه؟
‫بهش می‌گن «گی‌یونگ‌با».
‫وقتی فنجون کمتر از هفت دهم‌ـش ‫پر باشه،
‫بدون هیچ مشکلی مایع رو نگه می‌داره.
‫ولی وقتی بیشتر از اون پر شه،
‫کل مایع بیرون می‌ریزه،
‫تا وقتی خالی شه.
‫هیچ‌کس بی‌نقص نیست.
‫شاید همه...
‫مثل گی‌یونگ‌با روزنه‌هایی ‫توی وجودشون دارن.
‫حتی من که ملکه‌ام، ‫وجودم پر از این روزنه‌هاست.
‫ولی تا وقتی به حد خودت راضی باشی،
‫می‌تونی زندگی خوبی داشته باشی، ‫حتی اگه زندگیِ کاملی نباشه.
‫ولی...
‫شرمنده‌ام که نمی‌تونم ‫به محدودیت‌هام غلبه کنم.
‫خودت دلت می‌خواست ولیعهد شی؟
‫نه.
‫فقط فکر کردن بهش سرم رو درد میاره.
‫اگه این‌طوریـه،
‫توی مسابقه‌ی شکست نخوردی،
‫خودت انتخاب کردی ولیعهد نشی.
‫پس چرا باید شرمنده باشی؟
‫اینکه خودت رو مجبور کنی کاری که ‫نمی‌خوای رو انجام بدی، شرم‌آوره.
‫مردم می‌ترسن نوشیدنی‌شون ‫از گی‌یونگ‌با بیرون بریزه،
‫ولی اگه از من بپرسی،
‫از اینکه روزنه داره خوشم میاد.
‫می‌دونه کی باید خودش رو خالی کنه،
‫و هرچیزی که وجودش غیرضروریـه رو ‫بیرون می‌ریزه.
‫تو هم وقتی می‌خوای کاری رو انجام بدی، ‫باید تلاشـت رو بکنی.
‫ولی وقتی ناراحتی باید مقاومت کنی.
‫گاهی اوقات یک‌دنده باش.
‫به خودت فضایی برای نفس کشیدن بده.
‫می‌دونستی،
‫تو قبل از شاهزاده‌های دیگه ‫خوندن رو یاد گرفتی؟
‫واقعاً؟
‫مادرت خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫همین باعث شد زیادی ازت انتظار ‫داشته باشه.
‫وقتی با صدای بلند براش کتاب می‌خوندی،
‫خیلی خوش‌حال به نظر میومد.
‫واقعاً خوش‌حال می‌شد.
‫بنوش.
‫[شاهزاده سیمسو]
‫مشکلی براشون...
‫پیش نمیاد؟
‫حتی توی رابطه‌ی والد فرزندی هم،
‫زمان می‌بره تا زخم‌ها التیام پیدا کنه.
‫درعین حال بین والد و فرزند،
‫شاید یه چیزهایی ناگفته بمونه،
‫ولی به درک متقابل می‌رسن.
‫راهب هائهام،
‫تقاضای ملاقات دارم.
‫خدای من.
‫چطور می‌تونم کمکـتون کنم؟
‫قبل از اینکه راهب شین، ‫اسمتـون سئو هام‌دوئک بوده؟
‫تو کی هستی؟
‫«سئو هام‌دوئک، گوش فرا دهید،
‫بدین وسیله شما به سمت رئیس ‫لشکر فرماندهی سلطنتی منصوب می‌شین.
‫فوراً این فرمان رو بپذیرید، ‫سوار تخت روان شوید،
‫و به قصر بیایید.»
‫صبر کن.
‫چطور یه راهب می‌تونه ‫رئیس لشکر فرماندهی سلطنتی شه؟
‫اشتباه گرفتی.
‫بدون درنظر گرفتن این دستور سلطنتی،
‫شما رو به دلیل دیگه‌ای به قصر می‌برم.
‫تو همون موشی هستی که دیشب ‫اتاق منو گشتـه؟
‫چرا استراتژی‌های نظامی ‫توی کتاب بودایی مخفی شده؟
‫و این نقشه پشت کاغذ دیواری ‫چیکار می‌کرد؟
‫باید اول به من توضیح بدی.
‫خدای من.
‫ای کوچولوی...
‫راهب هائهام رو به جرم قتل دستگیر کنید.
‫قتل؟ درمورد چی حرف می‌زنین؟
‫چه خبره؟
‫اون مظنون به قتل «چوی گیل‌میونگ‌»ـه ‫که دیشب کشته شده.
‫- چی... ‫- از اینجا ببرینـش.
‫- بله، رئیس. ‫- چوی گیل‌میونگ‌
‫کی هست؟ قتل کی؟
‫قتل؟
‫دیدی این مرد با چوی گیل‌میونگ‌ ‫دعوا کنه؟
‫دیروز توی بازار سر و صدا راه انداخته بودن.
‫اون یه چاقو زیر گلوی چوی گرفته بود ‫و گفت،
‫- یه بار دیگه سر راهم سبز شی، ‫- یه بار دیگه سر راهم سبز شی،
‫- گلوت رو می‌برم. ‫- گلوت رو می‌برم.
‫- خدای من. ‫- نه.
‫- چقدر وحشتناک. ‫- خدای من.
‫پناه بر خدا.
‫این مال توئه؟
‫اون چوی‌ـه؟
‫[هائهام]
‫مال منـه، ولی من اون رو نکشتم.
‫چرا، کشتی.
‫وقتی مرحوم مچـت رو گرفت ‫که سر زنـش کلاه گذاشتی،
‫برای مخفی کردن جرمـت ‫باهاش دعوا کردی.
‫در نهایت، اون رو به قتل رسوندی.
‫صبر کنید!
‫قاضی.
‫قاتل چاقویی با اسم اون رو ‫سرصحنه‌ی جرم جا گذاشته.
‫عجیب نیست؟
‫دفاعیه‌ی متهم به نظرم منطقی میاد.
‫پیشنهاد می‌کنم کسی رو پیدا کنید ‫که ثابت کنه دیروز کجاها بوده،
‫و درمورد این پرونده تجدید نظر کنید.
‫بله، جناب بازرس.
‫خدای من.
‫ممنون.
‫بدون کمک شما، به قتل متهم می‌شدم.
‫متاسفانه، هنوز نمی‌تونی ‫از اعدام فرار کنی.
‫خودت دیدی چه مدرک و شاهد ‫معتبری دارن.
‫کار من نبود.
‫می‌دونم کار تو نبود.
‫بعد از مشاجره‌ای که دیروز ‫با چوی گیل‌میونگ داشتی،
‫مستقیم رفتی غذاخوری ‫و تا ساعت 19 نوشیدنی خوردی.
‫بعد برگشتی معبد دانگن.
‫بله، درستـه.
‫وقتی چوی گیل‌میونگ به قتل رسید،
‫توی اتاقـت خواب بودی.
‫یه جوری حرف می‌زنین،
‫انگار خودتون همه‌چیز رو دیدین.
‫بله.
‫توی تله‌ی من افتادی.
‫تو کی هستی، عوضی؟
‫فرمان سلطنتی رو قبول کن ‫و با من به قصر بیا،
‫تا ازت رفع اتهام کنم.
‫اینکه از اینجا زنده یا مُرده بیرون بیای،
‫به خودت بستگی داره.
‫گاهی مردم روستا برای دعا ‫میان اینجا.
‫ولی من علاقه‌ای ندارم وارد اونجا شم،
‫پس بیرون می‌مونم.
‫این نقشه‌ایـه که موقعیت اسلحه‌خانه ‫رو نشون می‌ده.
‫سئو هام‌دوئک داره نقشه‌ی خیانت می‌ریزه.
‫سرورم،
‫چیزی که خیلی وقتـه ‫منتظرش هستین،
‫به زودی اتفاق میفته.
‫به زودی به قصر برمی‌گردم.
‫پس لطفاً یکم دیگه صبر کنید.
‫طبیب وون مسئول معالجه‌ی ‫زوجه هوانگ بوده؟
‫بله، علیاحضرت.
‫چندسال پیش زخم معده‌شون ‫رو درمان کرده.
‫اون دوتا همدیگه رو می‌شناسن؟
‫بازم هست، علیاحضرت.
‫ایشون به توصیه‌ی زوجه هوانگ، ‫طبیب معالج ولیعهد شده.
‫اون توصیه کرده؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[زیر چتر ملکه]
‫ببین چه ارتباطی بین رئیس دولت ‫و طبیب وون وجود داره.
‫حالا که فهمیدم یه مرد اشرافی ‫داره از مردم کلاه‌برداری می‌کنه،
‫باید هرجور شده درستـش کنم.
‫می‌خوام طبیب وون رو به قصر برگردونم.
‫می‌تونم بپرسم چرا می‌خواین ‫اون رو به قصر برگردونین؟
‫این جزیره رو ترک کنین.
‫همین الان!
‫بهترین فرصتـه،
‫تا ملکه رو همراه با شاهزاده‌ی ارشد ‫گی‌سونگ پایین بکشیم.
‫باید عجله کنین.
‫جون شاهزاده‌ی ارشد گی‌سونگ درخطره.
‫علیاحضرت چه حیله‌ای در سر داری؟