‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫[زیر چتر ملکه]
‫[قسمت چهارم]
‫مادر بی‌شک از مسیر اتاقی که ‫آتش گرفته بود، می‌اومد.
‫بهشون بگید که من اومدم.
‫متاسفم، ولی علیاحضرت توی اتاق‌شون نیستن.
‫زمانی که برگشتن، اومدن شما رو ‫به اطلاع ایشون می‌رسونم.
‫شاهزاده.
‫نه، شما نمی‌تونین...
‫چرا شاهزاده اینجا تشریف آوردن؟
‫برای چی تحت درمانه؟
‫جواب بده.
‫من جوابت رو میدم.
‫چرا بجای اینکه در چشمه‌ی آبگرم باشه، ‫توی اتاق شماست؟
‫شنیدم برای درمان بیماری پوستی ‫به چشمه‌ی آبگرم رفته.
‫رسما، آره.
‫می‌خوام وقتی حالش بهتر شد، ‫به خدمت اعلی‌حضرت برسونم.
‫پس پدر هم در اینباره نمی‌دونه؟
‫بیماریش چیه؟ ‫چرا اینقدر برای مخفی کردنش تلاش می‌کنی؟
‫هیول‌هوگ‌ول.
‫ولیعهد تاین هم از همین بیماری رنج می‌برد.
‫داری میگی که برادرم ممکنه فوت کنه؟
‫درسته.
‫همونطور که گفتی، ولیعهد تاین بخاطر ‫این بیماری فوت کرد.
‫این چیزیه که همه باور دارن.
‫با اینحال، مادر ولیعهد تاین گفت
‫که اون بیماری دلیل فوت پسرش نبود.
‫این چیزیه که باور داره.
‫منم همین حس رو دارم.
‫برای همین در درمانگاه سلطنتی ‫دنبال سوابقش گشتم.
‫ولی...
‫سوابق بخاطر آتش‌سوزی ازبین رفته بودن.
‫هیچی باقی نمونده بود.
‫فقط همین نیست.
‫حتی یک نفر از کسانی که در درمان ‫نقش داشتن، دیگه زنده نیستن.
‫برای همین فکر کردم
‫اگه کار عجولانه‌ای انجام بدیم، ‫ممکنه ولیعهد بیشتر به خطر بیفته.
‫برای همین نشد بهت بگم.
‫ولی اگه پس از گُم شدن در...
‫بهترین دوران درمان شرایطش بدتر بشه، چی؟
‫هیچ پدر و مادری کاری نمی‌کنه ‫که به فرزندش صدمه بزنه.
‫نمی‌تونم همه چی رو بهت توضیح بدم،
‫ولی این کار...
‫بهترین تصمیمی بود که می‌تونستم ‫برای محافظت از برادرت بگیرم.
‫پس آتش‌سوزی هم کار شما بود تا...
‫از شاهزاده‌ی ارشد گی‌سونگ محافظت کنین؟
‫سوالم اینکه این بهترین تصمیمی بود ‫که می‌تونستین بگیرین؟
‫آره.
‫بهترین تصمیمی بود که می‌تونستم بگیرم.
‫پس بچگیام به تنهایی بیرون از قصر ‫بزرگ شدم
‫چون شما این تصمیم رو ‫بخاطر خیر و صلاحم گرفتین؟
‫به محض اینکه تو رو بدنیا آوردم، ازم گرفته شدی.
‫اون موقع خیلی جوون بودم.
‫فکر کردم این تنها راه...
‫برای زنده نگه داشتنته.
‫متوجه شدم.
‫لطفا وقتی زمان درستش رسید، ‫در این باره بهم بگین.
‫فعلا حواستون روی درمان برادرم باشه.
‫حتما.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫برادر، تصمیم گرفتم در آزمون دوم شرکت نکنم.
‫برای رسیدن به این تصمیم مدتی فکر کردم، ‫پس لطفا درکم کن.
‫نیازی به درک کردن من نداری.
‫ولی باید اجازه مادر رو بگیری.
‫از تو بیشتر از بقیه انتظار داره.
‫مادر خودش این پیشنهاد رو داد.
‫ازت می‌خوام از جانب منم تمام تلاشت رو بکنی.
‫الان فقط مادر می‌تونه روی تو حساب بره.
‫متاسفم که همچین باری روی دوشت قرار دادم.
‫کسی از من انتظاری نداره. ‫پس بار روی دوش حساب نمیشه.
‫راستی،
‫پیش مادر بودی؟
‫این یه راز بین من و مادر هست،
‫پس لطفا چیزی نپرس.
‫- چطور می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- می‌خوام یه نفر رو پیدا کنم.
‫قیمتش بستگی به شخص مورد نظر داره.
‫یه بیماری بنام هیول‌هوگ‌ول هست.
‫می‌خوام طبیبی پیدا کنم که بتونه ‫این بیماری رو درمان کنه.
‫دو روز فرصت دارید.
‫باید بری درمانگاه.
‫چرا اینجا داری...
‫رفتم ولی نتونستم کسی رو پیدا کنم. ‫واسه همین پیش شما اومدم.
‫اگه پول خوبی بدی، بجز اعلی‌حضرت، ‫هرکی رو بخوای می‌تونیم پیدا کنیم.
‫ولی به نظرم درخواست تو ‫یکم زیادی خرج برمی‌داره.
‫چرا اینکارو می‌کنی؟
‫کشیدن شمشیر فقط واسه ‫یخورده پول اضافی...
‫این کافیه؟
‫گفتین دو روز فرصت داریم؟
‫علیاحضرت، شنیدم طبیب سلطنتی، ‫چو گوک‌یونگ دوباره برگشته.
‫می‌خواین ایشون رو ببینید؟
‫باید ببینم.
‫نه، فراموشش کن.
‫اون همچنین...
‫یکی از طبیبان سلطنتی ولیعهد تاین بود.
‫ولی به رتبه دانگ‌سانگ‌وان رسید، ‫مقامی در سطح یک وزیر.
‫بقیه طبیبان سلطنتی تبعید و یا کشته شدن،
‫ولی این مَرد از نردبان ترقی بالا رفت.
‫عجیب نیست؟
‫ولی علیاحضرت،
‫ولیعهد هیچ بهبودی نشون نمیدن.
‫درحال حاضر، مشاوره با طبیب چو
‫بهترین کاریه که از دستتون برمیاد.
‫ولی باز نمی‌تونم باهاش مشورت کنم.
‫علیاحضرت، بانوی دربار اوه هستم.
‫چی شده؟
‫یعنی پیشنهاد میدین که ولیعهد به قصر برگرده؟
‫بله، طبیب سلطنتی چو به قصر برگشته،
‫پس بذار ایشون مسئولیت رسیدگی به ‫بیماری پوستی ولیعهد رو برعهده بگیره.
‫ولیعهد بزودی صاحب فرزند میشن، ‫پس بهتره فورا برگرده.
‫بله، اعلی‌حضرت. بهشون میگم.
‫نه، علیاحضرت.
‫برای حضور رسمی حالشون خوب نیست.
‫وقتی همسر ولیعهد صاحب بچه بشن، ‫چاره‌ای جز حضور نداره.
‫اگه برای زایمان حضور نداشته باشه، ‫مشکل بدی درست میشه،
‫ولی اگه با این وضعیت حضور پیدا کنه،
‫همه می‌بینن که حال ولیعهد چقدر وخیمه.
‫دیگه معلوم نیست بعدش چی میشه.
‫مطمئنم یکی بوده که به یو سانگ‌اوک،
‫طبیب سلطنتی کمک کرده، ‫یا طبیبی که بعنوان زن کار می‌کرده.
‫می‌تونه هر کسی باشه که در قدیم ‫در درمانگاه سلطنتی بوده.
‫سریعا پیداشون کن. ‫عجله کن.
‫بله، علیاحضرت.
‫برای اعلی‌حضرت چئونگوم‌نوروتانگ تجویز کردی؟
‫بله.
‫بخاطر اینکه «یولجونگ» داشتن.
‫که اینطور.
‫[یولجونگ : بیماری شدید همراه با تب بالا]
‫تو چرا اینجایی؟
‫عذر می‌خوام؟
‫شنیدم ولیعهد بخاطر بیماری پوستی ‫از قصر خارج شده.
‫تو طبیب ایشون هستی، ‫پس چرا توی قصر موندی؟
‫ولیعهد خواستن فقط با...
‫خواجه خودشون تشریف ببرن ‫چون فقط خارش پوستی داشتن.
‫همچنین خود ولیعهد این اجازه رو دادن.
‫که اینطور؟
‫ولی وقتی رفته بودم،
‫سوابق تو رو دیدم که براشون ‫جیسینگ تجویز کرده بودی.
‫ایشون...
‫علائم کمبود خون و خستگی داره؟
‫نه، عالیجناب.
‫داروهای تجویز شده برای سردرد ‫و علائم بی‌خوابی بودن.
‫بعد از مصرف داروها، حالشون بهتر شد.
‫همسر ولیعهد تا پانزده روز دیگه ‫فارغ میشن.
‫از امروز به صورت شیفتی، ‫شب‌ها کار می‌کنین.
‫- بله، عالیجناب. ‫- بله، عالیجناب.
‫راستی، چرا تا ده سالگی بیرون از قصر بودی؟
‫اون موقع خیلی بچه بودی. ‫هنوز یادته؟
‫البته که یادمه. ‫یهو با رفتنت من برادر بزرگ شدم.
‫دلیلش چی بود؟
‫مطمئن نیستم.
‫منم خبر ندارم.
‫کنجکاو نیستی؟
‫کنجکاوی نکن و سعی نکن ازش سردربیاری.
‫خواجه کیم کجاست؟
‫سعی کرد سر از چیزی دربیاره که ‫نباید ازش باخبر میشد،
‫منم فرستادم پی کارش.
‫بدون خواجه کیم نمی‌تونم بخوابم.
‫قصر خیلی بزرگه،
‫و شب‌ها ترسناک میشه.
‫پس چرا کنجکاوی کردی؟
‫فضولی بی‌مورد تو این بلا رو سرش آورد.
‫باید به قصر عادت کنی. ‫از الان اینجا خونه‌ی توئه.
‫توی قصر،
‫چشماتو ببند که نبینی، ‫و چیزایی که می‌شنوی رو فراموش کن،
‫و اگه خواستی حرفی بزنی، بهتره دهنتو ببندی.
‫پسر خوب.
‫اگه می‌خوای از عزیزانت محافظت کنی،
‫جلوی اشک و کنجکاویت رو بگیر.
‫برادر.
‫نمی‌خوای بهم بگی؟
‫دنبال قصه و داستان من نباش. ‫اینقدرم فضولی نکن.
‫ای خوش‌شانس لعنتی.
‫هی، پاشو.
‫چرا؟
‫من دارم با درس خوندن خودمو می‌کُشم ‫تا همراه ولیعهد بشم.
‫من نمی‌تونم بیرون برم،
‫و کار بهتری هم ندارم، برای همین ‫حوصله‌ام سر رفته.
‫اینم از کار.
‫بخش‌های مهمش رو برام بخون.
‫چی؟
‫بخون دیگه.
‫می‌خوام آزمون دوم رو با مناظره شروع کنم،
‫و نمره کلی اونا براساس ‫مجموع نمرات محاسبه میشه.
‫اعلی‌حضرت.
‫تا اینجا امتحان اول دانش فوق‌العاده‌ی ‫شاهزادگان رو به اثبات رسونده.
‫اولین آزمون رو برای انتخاب شاهزاده‌هایی ‫با نمرات بالا برگزار کردیم.
‫درستش اینکه اونا رو فقط با نمرات ‫آزمون دوم ارزیابی کنیم.
‫منم موافقم که شاهزاده‌ها
‫با اولین آزمون، دانش فوق‌العاده‌شون رو ‫به اثبات رسوندن.
‫با اینحال، اگه آزمون دوم با مناظره باشه،
‫ارزیابی عینی آنها دشوار میشه.
‫همچنین،
‫احساسات شخصی شخص ارزیاب، ‫ممکنه در نمرات آنها تاثیر بذاره.
‫برای ارزیابی منصفانه،
‫برای ارزیابی بهتر شاهزاده‌ها، ‫بهتره نمرات آزمون اول هم اضافه بشه.
‫اعلی‌حضرت، شما از اول تصمیم گرفتید ‫که نمرات آزمون اول رو لحاظ نکنین.
‫درست اینکه...
‫ارزیابی طبق روش‌هایی که سرش بحث کردیم ادامه...
‫این مناسبه، اون مناسبه!
‫صرفا می‌خوام یه همراه انتخاب کنم.
‫چطوره که نمی‌تونم همچین چیز جزئی رو ‫به اختیار خودم تغییر بدم؟
‫شما می‌تونین درباره چند موضوع ‫بحث و تصمیم بگیرین.
‫من یکیشو انتخاب و تصمیم نهایی رو می‌گیرم.
‫- بله‌، اعلی‌حضرت. ‫- بله‌، اعلی‌حضرت.
‫انگار اعلی‌حضرت داره یادش میره ‫کی ایشونو روی تخت نشوند.
‫موافقم.
‫این اواخر خیلی یکدنده شده.
‫با این روند، اعلی‌حضرت به اختیار خودشون ‫همراه رو انتخاب می‌کنه.
‫مهم نیست چقدر متعصبانه عمل کنه،
‫در نهایت، ما حرف آخر رو می‌زنیم.
‫ارزیابی و تصمیم‌گیری...
‫برای انتخاب همراه به عهده‌ی مربیان ولیعهده.
‫چطور اینجا تشریف آوردید، رئیس دولت؟
‫تمام حواس‌ها در قصر به انتخابات ‫همراه ولیعهده.
‫ولی اعلی‌حضرت گفت «صرفا» می‌خواد ‫یه همراه انتخاب کنه.
‫بعدش حرفی که...
‫از طریق دخترم فرستادین به گوشم رسید.
‫انگار ولیعهد یه مشکلی داره.
‫در اینصورت، فکر نکنم صرفا انتخاب یه همراه باشه.
‫اومدم تا شما هم اینا رو تایید کنین.
‫برای گرفتن تاییدیه اومدی؟
‫قدیما فقط با نگاه کردن بهت ‫می‌تونستم بگم...
‫چی توی سرت می‌گذره.
‫ولی الان دیگه کاملا برام مبهم شده، ‫نمی‌تونم بفهمم چی توی سرتونه.
‫گمونم داری پیر میشی. ‫قدرت تشخیصت ازبین رفته.
‫به گوشه‌ی دور افتاده‌ قصر اومدید ‫که صرفا برای انتخاب همراه حرف بزنین.
‫وقتی آدم دنبال چیزیه،
‫حتی باعث میشه شب هنگام قصر رو ‫ترک کنه تا به دیدن یکی بره.
‫پس چی باعث میشه نتونم به ملاقات ‫ملکه مادر بیام؟
‫[20 سال پیش]
‫لطفا تاکهیون رو پیش ببرید.
‫اعلی‌حضرت هنوز زنده و سرحال هستن.
‫چرا یهویی به فکر انتخاب ولیعهد بعدی افتادین؟
‫این می‌تونه بعنوان توطئه درنظر گرفته بشه، ‫همسر قانونی اول چو.
‫وقتی توطئه به نتیجه برسه،
‫می‌تونه به تاریخ بپیونده.
‫اگه اتفاقی برای ولیعهد بیفته،
‫اونوقت قول میدین
‫تاکهیون رو پیش ببرید؟
‫تاکهیون...
‫اونوقت چی نصیب من میشه؟
‫شما میشین رئیس دولت و ‫همه چی میره زیردست شما.
‫پس باید پدر ملکه بشین، درست میگم؟
‫پدر ملکه؟
‫می‌دونین چرا اون موقع ‫درخواست شما رو پذیرفتم؟
‫چون من و شما، هر دو می‌خواستیم
‫چوسان قلمرو قدرتمندی بشه.
‫برای همین، مایلم این سوالو ازتون بپرسم.
‫این انتخابات صرفا برای گزینش ‫همراه ولیعهد انجام میشه
‫یا قدمی محکم برای آبادی و نیکبختی ملته؟
‫رئیس دولت.
‫اگه بیشتر از اینا پاتونو از گلیم‌تون درازتر کنین، ‫بعنوان توطئه درنظر گرفته میشه.
‫من دارم تاریخ‌سازی می‌کنم، نه توطئه.
‫شما و اعلی‌حضرت گواه حرفم هستین.
‫چی می‌خوای؟
‫درست مثل قدیم که کمک‌تون کردم،
‫این بار من به کمک شما نیاز دارم.
‫چطور باید کمک کنم؟
‫حمایت تمام شما رو از ‫شاهزاده اویسئونگ می‌خوام.
‫لطفا افرادتون رو یه تکونی بدید، ملکه‌ی مادر.
‫شاهزاده بوگئوم.
‫بهشون سلام کن. ‫ایشون «گوبیوک» تو، کاتب متخصصه.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم. ‫اسم من بائه دو‌هانه.
‫[گوبیوک : متخصصی که ‫پاسخ سوالات امتحانی را می‌نویسد]
‫معاون وزیر وزارت دادگستری.
‫به گمونم شما بعنوان مربی ولیعهد هم ‫سمت و مقامی دارید.
‫مگه وظیفه‌ی شما نیست که از راه درست ‫به ولیعهد آموزش و تعلیم بدید؟
‫بله، درست می‌فرمایید.
‫با اینحال این وقت شب اومدید تا ‫از راه نادرست بهم تعلیم بدید؟
‫- عذر می‌خوام؟ ‫- همچنین، معاون وزیر،
‫شما مگر در انتخابات همراه دخیل نیستین؟
‫پس این اجازه رو دارید که به صورت ‫خصوصی با من ارتباط داشته باشید؟
‫خب، این...
‫اگه به قوانین پایبند نباشید، شکست خواهید خورد.
‫من قصد ندارم از قوانین تخطی ‫و تقلب کنم.
‫پس لطفا برید.
‫عذر می‌خوام.
‫خدای من.
‫صبر کنین. خدای من.
‫یه لحظه صبر کنین.
‫خدایا! شاهزاده بوگئوم.
‫دیگه از اینکارها نکن.
‫من قصد ندارم همراه ولیعهد بشم.
‫فقط می‌خوام توانایی‌ها و آموزش خودم رو،
‫بدون کمک دیگران به آزمایش بذارم.
‫مادر.
‫چرا بیدار شدی؟
‫- اتاق زیادی روشنه؟ ‫- نه.
‫اونا...
‫- کتاب‌های پزشکی هستن، درسته؟ ‫- بله.
‫داشتم اینا رو می‌خوندم تا اطلاعات بیشتری ‫درباره‌ی این بیماری بدست بیارم.
‫باید بدونم این چه بیماریه که داره ‫بچه‌ی منو عذاب میده.
‫ولی اصطلاحاتش خیلی سخته.
‫مادر.
‫متاسفم که نتونستم سریعتر بهبود پیدا کنم.
‫هرشب بخاطر اینکه فرزند وظیفه‌نشناسی بودم، ‫احساس گناه می‌کنم.
‫ازتون می‌خوام به اقامتگاه خودتون برگردید
‫و امشب رو راحت بخوابید.
‫من خوبم.
‫کار سختی نیست.
‫اصلا خسته نیستم.
‫مادر.
‫- داره خوابم می‌گیره. ‫- خیلی‌خوب.
‫خدای من.
‫اینجا همون سیگانگ‌ون مشهوره؟
‫فقط من این حس رو دارم
‫یا واقعا اینجا از جونگ‌هاک باشکوه‌تره؟
‫لطفا صداتون رو پایین بیارید.
‫چرا؟
‫من از اینکه پسرم در جاییه که فقط ‫ولیعهد می‌تونه بیاد، خوشحال شدم.
‫همونطور که آماده شدی، انجامش بده.
‫حتما خونسردی خودتو حفظ کن.
‫من نمی‌بازم.
‫فکرشم نکنین.
‫علیاحضرت و شاهزاده‌های ارشد کجان؟
‫خبر رو نشنیدی؟ ‫امروز صبح شاهزاده‌ گی‌سونگ کنار کشید.
‫پس فقط شاهزاه‌ی ارشد سونگ‌نام مونده؟
‫مادر.
‫چرا وقتی برادر هنوز بیماره، اینجا اومدید؟
‫بازم باید اینجا حضور پیدا می‌کردم.
‫حس نکن که تمام بارها روی دوشته.
‫برادر.
‫واقعا توی بازار بیرون قصر، ‫همه چی پیدا میشه؟
‫اون بازار واسه خودش دنیای دیگه‌ایه.
‫جدا مشکلی برامون پیش نمیاد؟
‫ما حذف شدیم، پس دیگه کی اهمیت میده؟
‫اگه مُچمون رو بگیرن، چی؟
‫همه سرگرم آزمون دوم هستن،
‫پس هیچکس اصلا متوجه نبود ما نمیشه.
‫[بوکسی : آزمون دوم انتخاب همراه]
‫یه سری موضوعات رو برای اعلی‌حضرت فرستادیم.
‫یکی از اینا موضوع مناظره میشه،
‫پس یه نسخه خطی تهیه و اونو حفظ کن.
‫به موضوعاتی که دربار سلطنتی ‫برام فرستاده، نگاهی انداختم،
‫ولی از این اونا انتخاب نمی‌کنم.
‫بیارینشون.
‫تمام اینا مربوط به طاعون جدید ‫و روستای کوهستانیه.
‫مایلم امروز با شاهزاده‌ها ‫درباره مشکل اصلی این روزها،
‫یعنی مشکل روستای کوهستانی ‫در سوچون بحث کنیم.
‫و این یکی. ‫اعلی‌حضرت ممکنه موضوع رو تغییر بده.
‫باید آمادگیش رو داشته باشیم.
‫ما مهم‌ترین موضوعات روز،
‫مانند آفات و طاعون روستای کوهستانی رو ‫فهرست نکردیم.
‫از عمد اینا رو حذف کردید؟
‫برای اینکه شاهزاده اویسئونگ ‫به تنهایی گل سرسبد آزمون بشه،
‫باید از این مزایا استفاده کنه.
‫و اینطوری منم می‌تونم از رسوایی ‫لو رفتن موضوع آزمون خودمو تبرئه کنم.
‫اینا دست‌خط‌های مربوط به موضوعات هستن.
‫حتی ملکه‌ی مادر طرف ما هستن. ‫اگه خطای بزرگی ازشون سر نزنه،
‫شاهزاده اویسئونگ به عنوان ‫همراه ولیعهد انتخاب میشه.
‫در سوچون،
‫طاعون جدید بسیار عفونی با سرعت بالا ‫درحال شیوع هست.
‫خوشبختانه مسیرهای پایتخت در اطراف روستا که طاعون شیوع شد، بسته شدن
‫و جلوی گسترش بیماری گرفته شد.
‫پس از اون، مواردی دیگر به صورت پراکنده
‫در روستای کوهستانی اتفاق افتاد.
‫روستای کوهستانی تا زمان اتمام طاعون،
‫در قرنطینه باقی می‌مونن.
‫خدای من، داره منو می‌کشه.
‫این موارد رو در نظر بگیرید و درباره ‫راه‌های جلوگیری از شیوع طاعون
‫و همچنین کنترل روستای کوهستانی ‫قرنطینه شده بحث کنین.
‫مشکل اصلی اینکه روستای کوهستانی ‫چند مرتبه و به چه شدت باید قرنطینه بشن.
‫اونا باید به شدت کنترل و از دنیای بیرون جدا بشن.
‫ولی بیماران باید باتوجه به شدت علائم ‫تقسیم بندی بشن،
‫و کسایی که کاملا بهبود پیدا می‌کنن، ‫باید از قرنطینه خارج بشن.
‫من مخالفم.
‫وقتی طاعون برای بار اول شیوع پیدا کرد، ‫علائم مشخصی وجود نداشت،
‫برای همین فکر کردن بهبود یافتن، ‫ولی 32 مورد عود بیماری داشتیم.
‫از این رو، اگه بیمارانی که علائمی ندارن رو آزاد کنیم،
‫طاعون ممکنه در پایتخت هم شیوع پیدا کنه.
‫شاهزاده اویسئونگ با مثال خاصی که زد، ‫استدلال خودش رو تایید کرد.
‫از این رو، باید از هرگونه تماس با بیماران جلوگیری بشه
‫و امدادرسانی نیز باید متوقف بشه.
‫دیوونه شدی؟
‫یعنی میگی باید از بیماری و گرسنگی بمیرن؟
‫در حضور اعلی‌حضرت هستیم. ‫در انتخاب کلمات دقت کنید.
‫اونا تا الان فقط بخاطر امدادرسانی بوده ‫که قرنطینه رو دووم آوردن.
‫ما همچنین باید گوریو نیز تهیه کنیم.
‫[گوریو : حمایت پزشکی]
‫اگه پایان دادن به طاعون تنها راه ‫محافظت از پایتخت باشه،
‫باید طاعون رو ازبین ببریم، نه خود مَردم رو.
‫بهشون بدون حمایت پزشکی، ‫امدادرسانی شده،
‫چون حمایت پزشکی بدون تماس نزدیک غیرممکنه.
‫اگه طبیبان به...
‫منبع بیماری دسترسی داشتن ‫تا عده‌ای رو درمان کنن،
‫ممکن بود طاعون در پایتخت هم شیوع پیدا کنه.
‫برای پایان دادن به این طاعون یک راه وجود داره.
‫ما می‌تونیم این بیماری رو مثل ‫آفت ریشه‌کَن کنیم.
‫وقتی آفت درختان رو می‌گیره،
‫شاخه‌ای که ازبین میره ‫بُریده و سوزونده میشه.
‫یعنی میگی باید کل روستا رو آتش بزنیم؟
‫آره، باید آتشش بزنیم.
‫پس آدمای داخل روستا چی میشن؟
‫بهرحال اکثر اونا مهاجرانی بدون ‫اصل و نسب شناخته شده هستن.
‫اگه بعد کشتار مَردم بی‌گناه،
‫بازم طاعون ازبین نره، چی؟
‫شاهزاه‌ی ارشد سونگ‌نام بجای ‫برخورد منطقی، احساسی برخورد می‌کنن.
‫مَردم به این طاعون «ویروسو» میگن.
‫یعنی این طاعون مثل قطرات آب در مِه ‫توسط باد بهشون می‌رسه.
‫اونا نمی‌دونن چطور به این بیماری مبتلا شدن، ‫برای همین به این باور رسیدن
‫که اونا توسط باد، آب و ‫حتی هوای نامرئی مبتلا شدن.
‫چنین اطلاعات نادرست و ناآگاهی از طاعون
‫چیزیه که مَردم رو وحشت‌زده ‫و نگران می‌کنه.
‫- نگرانی‌ها زیاد شد، ‫- از اینجا شروع شد.
‫که همین باعث شعله‌ور شدن روستا شد.
‫وقتی باد بهمون می‌خوره، ‫به طاعون مبتلا میشیم.
‫شنیدم بیماری از روستا به پایتخت می‌رسه.
‫وقتی همه‌شون رو بسوزونیم، ‫ویروسو هم نابود میشه.
‫- سریع‌تر. ‫- عجله کنین.
‫وای، نه.
‫- چی شد؟ ‫- نه.
‫- آتش. ‫- نه!
‫- کمک! ‫- همچنین وحشت و نگرانی باعث نفرت میشه،
‫- و روستاییان با تبعیض روبرو میشن. ‫- بچه داخله.
‫لطفا کمک‌مون کنین.
‫آب آوردم.
‫- مرسی. ‫- و کسانی که هیچ ارتباطی با طاعون ندارن،
‫- اون اهل روستای کوهستانیه. ‫- همچنین از خشونت‌ها رنج می‌برن.
‫- شما طاعون رو شروع کردید. ‫- ننگ بر شما.
‫- بمیر. ‫- تقصیر شماست.
‫دلیل رفتار تهاجمی اونا،
‫بخاطر ترس از بیماری ناشناخته هست.
‫جلوگیری از گسترش بیماری امری مهمه، ‫ولی باید خود بیماری رو هم بشناسیم.
‫منم موافقم.
‫ما باید از این طاعون بعنوان ‫فرصتی خطرناک و مهم استفاده کنیم
‫تا برای دفعه بعدی آماده بشیم.
‫اگه برنامه‌ی شما این نیست که هر بار ‫با اومدن طاعون مَردم رو بسوزونین،
‫باید با تیم پزشکی درباره نحوه گسترش ‫این بیماری تحقیق کنیم.
‫این تنها راه جلوگیری از نگرانی و آشوبه.
‫علیاحضرت، آزمون دوم همین الان تموم شد.
‫که اینطور.
‫شاهزاه‌ی ارشد سونگ‌نام باید خسته شده باشه.
‫الان کجاست؟
‫خب...
‫جایی ندیدمش. نه توی اقامتگاهشه ‫و نه در محل تمرین.
‫شاید...
‫به دیدن برادرش رفته.
‫کجا رفته؟
‫این موش‌های حلیه‌باز کجان؟
‫برادرانم.
‫اگه در آزمون اول قبول می‌شدید، ‫الان اینا رو نمی‌دیدن.
‫قبلا از مردود شدنم مایوس بودم،
‫ولی الان حس خیلی بهتری دارم.
‫پس می‌تونین اینجا بمونین.
‫تو کجا میری؟
‫وقتی آدم از قصر بیرون میاد،
‫حداقل باید بتونه به تنهایی ‫برای خودش بگرده.
‫چوول، در رو باز کن!
‫لطفا برید.
‫به مادرتون قول دادم که دیگه ‫شما رو نبینم.
‫این قولو به مادرم دادی.
‫چرا من باید بخوام بهش عمل کنم؟
‫اگه دوباره به سراغم بیاین، ‫مجبور میشم برای همیشه از اینجا برم.
‫چوول.
‫ارباب جوان، باید بیخیال بشین.
‫بنظر اونقدر عقل و باکمال هستی که ‫متوجه بشی، ولی بازم متوجه نشدی.
‫تو کی هستی؟
‫چوون همسر منه.
‫پس باید بری پی کارت.
‫نمی‌خواد تو رو ببینه.
‫خدای من.
‫- بهش سیلی زد؟ ‫- چطور جرات کردی بگی که زن تو هستم؟
‫خدای بزرگ.
‫- خدا جونم. ‫- دوباره بهش سیلی زد.
‫چرا باز زدی؟
‫فرض کن سیلی دومی بخاطر این بود ‫که به خودت اجازه دادی بهش دست بزنی.
‫هیول‌هوگ‌ول یه بیماری عادی نیست.
‫اگه نتونستی کسی رو پیدا کنی، ‫بهونه نیار، پولم رو پَس بده.
‫منظورت چیه؟ یکی رو پیدا کردم.
‫فقط دارم میگم پیدا کردنش کار آسونی نبود.
‫اینم از چیزی که قول داده بودم.
‫طبیب چی شد پس؟
‫کل پایتخت رو گشتم و ‫فقط تونستم یه نفر رو پیدا کنم.
‫ولی نمی‌تونی اونو ببینی.
‫فقط کلاغ‌ها میان و میرن تا ‫اجساد مُرده رو بخورن.
‫مَردم نمی‌تونن از اونجا زنده بیرون بیان.
‫من سوچون رو مثل کف دستم می‌شناسم.
‫خودم میرم داخل.
‫برای خطر و این کارها پول بیشتری بهتون میدم.
‫خدای من، دمتون گرم، افسرا.
‫- اینا چیه؟ ‫- برای امدادرسانیه.
‫- توی این ساعت؟ ‫- ما فقط کاری که ازمون خواستن رو انجام میدیم.
‫انتخاب دیگه‌ای نداریم.
‫خدای من. دیگه لازم نیست ‫همه‌اش رو امتحان کنین.
‫اینو بگیرین.
‫بذارید وارد بشن.
‫گاری رو داخل بزارید و فورا بیرون بیاین.
‫چشم.
‫بهش استاد توجی میگن.
‫به راحتی می‌تونی از زخم روی چانه شناساییش کنی.
‫شما استاد توجی هستین؟
‫برو پی کارت. من هیچ کاری با ‫آدمای سالم ندارم.
‫استاد، شنیدم شما هیول‌هوگ‌ول رو درمان کردید.
‫برادرم بخاطر این بیماری به شدت حالش خرابه.
‫استاد، میشه حداقل بگین چطور درمانش کردید؟
‫خدای من، مثل کَنه می‌مونی.
‫حالش بده؟ ‫باید به پُشت بخوابونیش.
‫- بهش آب سرد نده. ‫- باشه.
‫فقط تو عجله نداری.
‫مریض‌های اورژانسی رو نمی‌بینی؟
‫اینقدر حواسم رو پرت نکن و برو پی کارت.
‫خدای من، صبر کن.
‫چطور وارد اینجا شدی؟
‫حتما عقلتو ازدست دادی.
‫فورا از اینجا برو بیرون، مگر اینکه بخوای ‫قبل از برادرت بمیری.
‫روانی.
‫خدای بزرگ.
‫بیا. چت شده؟
‫کسی هست که...خدای من.
‫تو، پسر سالم. بیا اینجا.
‫پسر سالم. تو تنها آدم سالم اینجایی. بیا.
‫بلندش کن.
‫سه روزه هیچی نخورده.
‫- جعبه طب سوزنی رو بیار. ‫- چی؟
‫جعبه طب سوزنیم رو بیار. ‫عجله کن. اونجاست.
‫خوبه.
‫- حالش چطوره؟ ‫- چی؟
‫برادرت. در چه وضعیتیه؟
‫نه، نمی‌خواد بگی.
‫اگه تا اینجا اومدی،
‫پس مطمئنم اغلب از هوش میره.
‫چه دارویی مصرف می‌کنه؟
‫دوکسامتانگ و گیبیتانگ.
‫روی اونم طب سوزنی انجام می‌شه، ‫ولی هیچ بهبودی پیدا نمی‌کنه.
‫من علائم و شرایطش رو نوشتم.
‫بازش کن.
‫بذار ببینم.
‫تو اینو نوشتی؟
‫انگار چندتا کتاب پزشکی هم خوندی.
‫فراموشش کن. ‫بذارش کنار.
‫تا حالا شده برادرت بعد از زخمی شدن، ‫خون زیادی ازدست بده؟
‫تاحالا اتفاق نیفتاده.
‫ولی از زمان بچگی، ‫بند اومدنش خونریزیش خیلی طول می‌کشه.
‫الان بدترم شده.
‫ولی باز طب سوزنی روش صورت می‌گیره، درسته؟
‫شیادهای لعنتی.
‫کسانی که بدن ضعیفی دارن و مدام غش می‌کنن ‫نباید روشون طب سوزنی صورت بگیره.
‫مخصوصا برای کسی مثل برادر تو که ‫خونریزیش راحت بند نمیاد.
‫اگه درمانی مثل حجامت روش انجام بشه،
‫اونوقت حتما می‌میره.
‫فهمیدی؟
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫منظورت چیه؟ ‫نذار بهش سوزن بزنن.
‫بگو صبر کنن تا نقاط طب سوزنیش ثبات پیدا کنه.
‫اینو امتحان کن و ببین چی میشه.
‫می‌تونی گیاهان دارویی نوشته شده رو...
‫از درمانگاه سمت راست نزدیک‌تون ‫پیدا کنین.
‫اونجا باید دارو باشه.
‫بذار دوباره بهت بگم.
‫حال برادرت فقط با قطع طب سوزنی ‫می‌تونه بهتر بشه.
‫اینو یادت باشه.
‫ممنونم.
‫صبر کن.
‫من از زمان استراحتم گذشتم و ‫برات نسخه تجویز کردم.
‫ولی فقط «ممنونم» گفتی؟
‫پول نمیدی؟
‫باورنکردنیه.
‫چقدر بهت بدهکارم؟
‫آره، این کافیه.
‫برای خرید دارو پول لازم دارم.
‫- نمی‌تونی تمام پولم رو برداری. ‫- پول دارو رو هم دادی.
‫نسخه رو بهشون نشون بده،
‫بگو استاد توجی تو رو فرستاده ‫تا دارو رو بهت بدن.
‫اینجا کارها اینطوری پیش میره. ‫نگران نباش و برو.
‫قبل رفتن، دستاتو با آب جلوی ورودی ‫ضدعفونی کن.
‫ازش نخوریا. ‫فقط ضدعفونی کن.
‫هی.
‫چطور می‌خواد از اینجا بیرون بره.
‫ما اینا رو به هرکسی نمی‌فروشیم.
‫کی تو رو فرستاده؟
‫خدای من، تشریف آوردید.
‫خوش اومدید.
‫- از اینطرف. ‫- براتون آماده کردیم. لطفا از این طرف.
‫گفتی کی تو رو فرستاده؟
‫- استاد توجی منو اینجا فرستاد. ‫- استاد توجی.
‫پانزده نیانگ میشه.
‫پول دارو رو بهش دادم.
‫خدای من. سر تو هم شیره مالید.
‫پول دارو رو باید به داروخانه بدی، نه طبیب.
‫گفت از اینجا می‌تونم دارو رو بگیرم.
‫آره. ولی باید 15 نیانگ بدی.
‫- پولی برام نمونده. ‫- پس نمی‌تونم بهت دارو بدم.
‫بهتره بری.
‫تا داروها رو نگرفتم، جایی نمیرم.
‫همین الان اون دارو رو می‌خوام.
‫پس فردا پول بیار و دارو رو ببر.
‫برای من بیرون اومدن کار آسونی نیست.
‫بعدا میام و پولتو میدم،
‫پس میشه الان دارو رو بدی؟
‫منو می‌شناسی؟
‫چطور می‌تونم بهت اعتماد کنم و بدون ‫گرفتن پول بهت دارو بدم؟
‫پس حداقل یه وثیقه بذار.
‫من براشون وثیقه می‌ذارم.
‫چی؟
‫اگه پول دارو رو پرداخت کرد، ‫چاقو رو بهم برگردونین.
‫و اگه پرداخت نکرد، اونوقت بفروشش.
‫از نقره ساخته شده، ‫پس باید بیشتر از اینا بیارزه.
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫چطور به این مَرد اعتماد می‌کنین؟
‫بنظر خیلی نیازمند اون دارو هست.
‫ممنونم.
‫می‌تونین برگردید و هزینه‌اش رو بدید.
‫چاقو مال مادرم بود،
‫پس لطفا بهم برش‌گردونین.
‫ده روز دیگه در همین ساعت پسش میدم.
‫حالا که پول دارو رو دادی، بذار ببینم.
‫از کی مال مادرتون بود؟
‫مادرتون که هنوز زنده و سرحاله.
‫من که نگفتم مادرم مُرده.
‫فقط گفتم مال اون بود.
‫بعدشم، اگه می‌خوام ماهی بزرگ بگیرم، ‫باید طعمه خوبی بندازم.
‫ولی چرا اینکارو کردین؟
‫پسر خوشتیپی بود که می‌خواستم دوباره ببینمش.
‫خدای من. خجالت کشیدم.
‫چرا فقط مَردها باید دنبال دخترا بیان؟
‫دخترا هم می‌تونن مَردی که میخوان رو ‫به دست بیارن.
‫بنظرتون بازم شما رو می‌بینه؟ ‫بنظر مَرد نجیبی می‌اومد.
‫همین الانشم بین خواستگارهاتون بدنام شدین.
‫- چیا میگن؟ ‫- «حتی به فکر...
‫دختر بزرگ وزیر جنگ نباشین.»
‫ولی اون که نمی‌دونه کی هستم.
‫ریشه ماشک شیر،
‫گل انگشتانه، گل صد تومانی جنگلی سفید...
‫هی، استاد توجی گفته به گیاه پیچ امین‌الدوله ‫و یاس زرد بیشتری نیاز داره.
‫و اورژانسیه.
‫حتما گیاهانش کم شده.
‫احتمالا خودشم نمی‌دونه واسه داروهای ‫روستای کوهستانی پول داده.
‫- خدای من. ‫- خدای من.
‫- وقت‌شناس باشین، خب؟ ‫- بریم.
‫بسیارخوب.
‫- چرا منو بیشتر زدید؟ ‫- چون حقته.
‫مثلا تو باید برای برادرهای کوچکتر الگو باشی،
‫ولی از بالای دیوار پریدی و اونا رو بیرون بُردی؟
‫حتی شاهزاده سیمسو معصومم بُردی.
‫همینکه اسم‌تون بعنوان شاهزاده‌های ارشد ‫دردسرساز سر زبون‌ها افتاده، بس نیست؟
‫- لطفا آروم باشین. ‫- آروم باشم؟
‫اصلا نمی‌فهمی چه حسی دارم.
‫آزمون اول تموم شده بود. ‫برای آزمون دوم صلاحیت نداشتیم.
‫هنوزم متوجه نیستی چقدر خطرناک بود؟
‫این بار فکر کن.
‫یادت نمیاد طاعون چطور پخش شد؟
‫خداتو شکر کن که سالم برگشتی. ‫اگه اون بیرون اتفاقی می‌افتاد، چی؟
‫بنظرت هزینه این دلخوشی تو رو ‫چند نفر باید پرداخت می‌کرد؟
‫دیگه هرگز...
‫تکرار نمیشه.
‫شاهزاده سیمسو، می‌تونی بری.
‫راستش رو به مادرت بگو. ‫بهش بگو که شاهزاده‌ی ارشد موان گولت زد
‫و ازش طلب بخشش کن.
‫بله، علیاحضرت.
‫خب، علیاحضرت.
‫کسی منو گول نزد.
‫خودم اینو خواستم.
‫برای اولین بار در زندگیم خودم تصمیم گرفتم.
‫و...
‫همچنین سرگرم‌کننده‌ترین روز زندگیم بود.
‫اگه ازش لذت بُردی، مشکلی نیست.
‫پس من چیزی به مادرت نمیگم.
‫جدی میگین؟
‫برید بخوابید.
‫نمی‌تونم اینکارو بکنم، علیاحضرت.
‫باید هر کاری برای درمان برادرم انجام بدیم.
‫ولی شاهزاده،
‫من نمی‌تونم ولیعهد رو با نظر یک ‫شخص عادی درمان کنم.
‫ولی درمان‌های معمول جواب ندادن، ‫پس باید روش دیگری پیش بگیریم.
‫موضوع چیه؟
‫علیاحضرت.
‫همین الانشم بخاطر درمان ولیعهد
‫بدون کسب اجازه از اعلی‌حضرت، زندگی من در خطره.
‫ولی اگه بعد استفاده از نسخه و گیاهان بیرون ‫اتفاق بدی بیفته،
‫من مسئول شمرده میشم.
‫اینطور نیست که به طبیب وون اعتماد ندارم.
‫ولی این طبیب هیول‌هوگ‌ول رو درمان کرده.
‫پس باید حداقل یه امتحانی بکنیم.
‫- نمی‌تونیم. ‫- مادرجان.
‫طبیب وون به صراحت گفت. ‫ما نمی‌تونیم از تجویز و گیاهان دارویی
‫بیرون از قصر برای ولیعهد استفاده کنیم.
‫پس راه دیگه‌ای دارین؟
‫ما تمام راه‌ها رو امتحان کردیم، ‫ولی باز حالش خوب نشد.
‫بازم نمی‌تونیم از اینا استفاده کنیم.
‫نمی‌تونم یه نسخه بدون تایید رو، ‫برای ولیعهد استفاده کنم.
‫پس حداقل فعلا طب سوزنی رو قطع کنین.
‫طبیب گفت اگه به نقاط طب سوزنی ‫دست نزنیم، کمی بهتر میشه.
‫مادر.
‫لطفا به حرفش گوش بدید.
‫لطفا اگه میشه،
‫برای چند روز به حرفش گوش بدید.
‫می‌خوام بلند بشم.
‫می‌خوام سعی خودمو بکنم.
‫طبیب وون.
‫واسه یه مدت طب سوزنی رو متوقف کن.
‫- ولی علیاحضرت... ‫- ربطی به اون نسخه نداره.
‫اگه مشکلی پیش بیاد،
‫من مسئولیتش رو به عهده می‌گیرم.
‫رای‌ها رو می‌شماریم.
‫شاهزاده اویسئونگ.
‫شاهزاده بوگئوم.
‫شاهزاه‌ی ارشد سونگ‌نام.
‫این آخرین رای هست.
‫شاهزاده بوگئوم.
‫چهار رای برای شاهزاده بوگئوم.
‫چهار رای برای شاهزاده اویسئونگ. ‫سه رای برای شاهزاه‌ی ارشد سونگ‌نام.
‫وقتی اولین و دومین آزمون باهم ‫جمع بسته بشن، بالاترین نمره متعلق به...
‫شاهزاده بوگئوم بعنوان...
‫همراه ولیعهد در سیگانگ‌ون انتخاب شد.
‫گفتین که از شاهزاده اویسئونگ حمایت می‌کنین.
‫من از نفوذ خودم استفاده کردم.
‫بهشون گفتم عادلانه ارزیابی کنن
‫و بهترین شخص بین‌شون رو ‫انتخاب کنن.
‫- ملکه‌ی مادر. ‫- می‌تونستم طبق خواسته‌ی شما،
‫از شاهزاده اویسئونگ حمایت کنم.
‫ولی اگه به صورت ناعادلانه ‫تمام رای‌ها رو می‌گرفت،
‫بنظرت چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫حتی اگه شاهزاده اویسئونگ ‫بعنوان همراه انتخاب میشد،
‫بنظرت اعلی‌حضرت قبول می‌کرد؟
‫عمرا اگه قبول می‌کرد.
‫اعلی‌حضرت بواسطه این انتخاب متوجه شد
‫که پسران زوجه‌ها از شاهزاده‌ای ارشد باهوش‌ترن.
‫و تو هم متوجه شدی که اونقدر قدرت نداری
‫تا یه شاهزاده رو صرفا به یک همراه تبدیل کنی.
‫فکر نکنم...
‫پیش من اومده باشی تا صرفا ‫اونو به عنوان همراه انتخاب کنی.
‫پس آروم باش و منتظر موقعیت درست بمون.
‫آدم منتظر موقعیت درست نمی‌مونه، ‫بلکه موقعیت درست رو بوجود میاره،
‫درست مثل شما.
‫شما اینو به من یاد دادین، ‫پس چرا الان اینطوری می‌گین؟
‫ملکه‌ی مادر، علیاحضرت تشریف‌فرما شدن.
‫بگین بیاد داخل.
‫وقتی پای توانایی‌هاشون در وسط باشه،
‫شاهزاده‌های ارشد حتی نمی‌تونن ‫بعنوان همراه انتخاب بشن.
‫اگه اتفاقی برای ولیعهد بیفته،
‫جایگاه اون دیگه به شاهزاده‌های ارشد نمی‌رسه.
‫منو خواستین که اینو بهم بگین؟
‫خواستم بیای تا حال و احوال ‫ولیعهد رو ازت جویا بشم.
‫ولیعهد بهتر شدن؟
‫اگه بهتر نشده باشن، چیزی تغییر می‌کنه؟
‫باید بهتر بشن.
‫خیلی چیزا می‌تونه تغییر کنه.
‫اصلا اُمید دارین...
‫که حال ولیعهد بهتر بشه؟
‫از ته دل می‌خوام
‫که ولیعهد دوباره سلامتی خودش رو بدست بیاره.
‫جدی میگم.
‫واقعا اینو می‌خواین؟
‫خواسته‌ی من مهم نیست.
‫خودت الان دیدی.
‫رئیس دولت پس از انتخاب همراه ‫به اقامتگاه من اومد.
‫اگه بقیه بفهمن ولیعهد بیماره، چی؟
‫فکر کردی همینطور دست روی دست می‌ذارن؟
‫برای همین،
‫ولیعهد باید تا روزی که همسرش زایمان می‌کنه،
‫بهبودی کامل خودش رو بدست بیاره.
‫درغیر اینصورت،
‫برای حفظ ثبات تاج و تخت،
‫چاره‌ای جز اقدام ندارم.
‫چون اگه من اول اقدام نکنم، ‫اونا اینکارو می‌کنن.
‫منظورش اینه که...
‫ولیعهد رو عزل می‌کنه؟
‫اگه مَردم درباره وضعیت بحرانیش خبردار بشن،
‫اونوقت احتمالش هست.
‫اگه ولعیهد بخاطر بیماری عزل بشه
‫- و هیچکدوم از شاهزاده‌های ارشد جایگزین نشن... ‫- اونوقت...
‫همه ممکنه کشته بشیم.
‫پس راه دیگه‌ای نداریم.
‫باید به همه نشون بدیم
‫- که در سلامتی کامل به سر می‌بره. ‫- ولی علیاحضرت،
‫ولیعهد کمتر از پنج روز فرصت داره.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫فورا دنبال طبیب وون بفرست.
‫از نسخه و گیاهان دارویی که ‫شاهزاده اویسئونگ آورد، استفاده کن.
‫اگه اتفاقی افتاد،
‫من بعنوان ملکه، ‫تمام مسئولیتش رو برعهده می‌گیرم.
‫ولیعهد احتمالا اومدن، درسته؟
‫مطمئنم فورا خودشو رسونده.
‫بخاطر زایمان زودرس چند روزی بود ‫که درد و عذاب می‌کشید.
‫حتما الان داخله.
‫خدای من.
‫ولیعهد نیومدن، درسته؟
‫حتما شایعات وضعیت خرابش حقیقت داره.
‫گمونم.
‫وگرنه چه دلیلی داره برای تولد
‫- شاهزاده‌اش نیاد؟ ‫- پادشاه تشریف آوردن.
‫همه اینجان.
‫- تبریک میگم. ‫- تبریک میگم.
‫ملکه‌ی من، ولیعهد هنوز برنگشتن؟
‫نه، اعلی‌حضرت. ولیعهد...
‫حتما بیماری پوستیش بدتر شده
‫که حتی برای بدنیا اومدن فرزندش ‫به قصر برنگشته.
‫یا...
‫براش غیرممکنه که برگرده.
‫ولیعهد!
‫حالتون چطور بود، اعلی‌حضرت؟
‫خوبه.
‫کی برگشتی؟
‫با شنیدن خبر وضعیت همسرم راه افتادم،
‫ولی یکم سفر سختی بود، ‫برای همین کمی دیر رسیدم.
‫اونیانگ حتما خوش گذشته.
‫بنظر من که حالت خیلی بهتر شده.
‫ولیعهد.
‫همسرتون حتما منتظر شماست. ‫بهتره برید داخل.
‫علیاحضرت، یعنی فقط من ‫متوجه این موضوع شدم؟
‫وقتی ولیعهد وارد شدن،
‫شونه‌هاتون بالاتر رفت،
‫و زوجه‌ها با چشمانی متعجب ‫سرشونو به پایین انداختن.
‫منم متوجه شدم.
‫الان که می‌بینم...
‫حال ولیعهد بهتر شده، خیالم راحت شد.
‫هنوز برای آسودگی خیال زوده.
‫علیاحضرت، ایشون چهار روزه که بیهوش نشدن.
‫دقیقا از روزی که اون درمان رو شروع کردن.
‫حتما بیماری‌شون علاج پیدا کرده.
‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- بله.
‫نسخه‌ای که شاهزاه‌ی ارشد سونگ‌نام آورد،
‫نقش پررنگی داشت.
‫بانوی دربار شین، ‫امشب همه‌ی پسرهامو جمع کن.
‫باید باهم شام بخوریم.
‫بله، علیاحضرت.
‫آماده‌سازی غذا چطور پیش میره؟ ‫برنج داغ چطور؟
‫بله، بانوی من. ‫تقریبا تمومه.
‫بسیارخوب.
‫این بهترین غذا برای بدست آوردن ‫سلامتی و انرژیته.
‫حتما همه‌اش رو بخور.
‫بله، مادر.
‫زل زل منو نگاه نکنین. ‫بخورین.
‫برادر، چشمه آبگرم چطور بود؟
‫لطفا دفعه‌ی بعد ما رو هم ببرید.
‫حتما.
‫فرزند ارشدتون یه خواهر می‌خواست.
‫حتما خوشحال شده.
‫فقط اون نبود.
‫منم بخاطر اولین دخترم خیلی خوشحالم.
‫خیلی دوست‌داشتنیه.
‫یکمم از این بخور. ‫این غذای موردعلاقته.
‫مادر، دارین پارتی‌بازی می‌کنین؟
‫درسته، شمام یکم بخورین.
‫من بولگوگی دوست ندارم.
‫آره.
‫پس از این بخور.
‫جاپچی هم دوست ندارم.
‫- اول یکم برنج گرم بخور. ‫- آبالون هم دوست...
‫فقط بخور.
‫باشه، برادر.
‫از این کمی بخور.
‫یه تکه بزرگ مال تو.
‫الانم شما پارتی‌بازی می‌کنین؟
‫شنیدم برای پیدا کردن دارو کلی به زحمت افتادی.
‫از اونی که شنیدی، خیلی سخت‌تر بود.
‫نمی‌تونم دوباره اینکارو بکنم.
‫پس دیگه بیمار نشو.
‫می‌دونی چقدر سخته که کل روز رو بخوابی؟
‫منم دیگه نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫این بیرون خیلی بهتره.
‫درسته.
‫یه چیزی هست که می‌خواستم ازت بپرسم.
‫وقتی اولین بار به سوچون رفتم، ‫چرا ازم چیزی نپرسیدی؟
‫نامفهوم بود. ‫منظورت چیه؟
‫غافلگیر شدی که فهمیدی ‫یه برادر بزرگتر داری،
‫ولی با اینحال هیچوقت درباره ‫پدر و مادرمون ازم چیزی نپرسیدی.
‫پسر کوچکی بودی، پس مطمئنم ‫که بدجور کنجکاو بودی
‫تا درباره محل اقامت مادرمون بپرسی.
‫وقتی توی سوچون زندگی می‌کردم،
‫یه زنی بود که هرزگاهی می‌اومد و گریه می‌کرد.
‫اولش فکر کردم که سرگذشت نارحت‌ کننده ‌ای داره.
‫ولی فقط هروقت منو می‌دید، زیر گریه می‌زد.
‫حالا تو چطور فهمیدی که من ‫توی روستای کوهستانی زندگی می‌کردم؟
‫مادر گفت.
‫منو اونجا برد.
‫مثل همون زن با سرگذشت تلخ ‫گریه‌اش دراومد،
‫و به نظرم از دیدنت خجالت می‌کشید، ‫برای همین منو بجاش فرستاد.
‫کانگ.
‫حالا که بر لحظات حساسم غلبه کردم،
‫دوست دارم بیشتر زندگی کنم.
‫خیلی کارها هست که می‌خوام انجام بدم.
‫می‌تونی همه‌اش رو انجام بدی.
‫آره، همه‌اش رو انجام میدم.
‫کجا میری؟
‫میرم دخترمو ببینم که دلم براش تنگ شده.
‫در این دنیا 9 کردار تغییر ناپذیر وجو داره
‫که برای حکومت بر دنیا و کشور واجبه.
‫احترام به نجیب‌زادگان.
‫احترام به اشراف و قبول آنها.
‫مراقبت از مَردم که گویی ‫فرزندان خودمان هستند.
‫احترام به مقامات دربار.
‫تحسین آدم‌های باخرد.
‫ولیعهد!
‫[زیر چتر ملکه]
‫داشتی چیکار می‌کردی که ‫اینا رو ازم مخفی نگه داشتی؟
‫از امروز، ملکه فقط در اقامتگاه خودشون می‌مونن.
‫خواهش می‌کنم، اعلی‌حضرت. ‫حداقل اجازه بدید ولیعهد رو ببینم.
‫دیگه نمی‌تونیم به تعویق بندازیم.
‫باید عزل ولیعهد رو علنی کنیم.
‫این به نفع علیاحضرت هم نمیشه که...
‫ولیعهدی عاقل انتخاب بشه؟
‫هیچکس نباید درباره...
‫نسخه و داروهایی که از بیرون آورده شدن، ‫چیزی بفهمه.
‫مثل روز روشنه که پسرم به قتل رسید.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»