‫» ترجمه از الهام صدر «
‫زود باشین!
‫قربان.
‫- قربان، لطفاً جلوی اون فرد رو بگیرین! ‫- شما آن یون‌سو هستین؟
‫- جلوی اونی که هودی مشکی پوشیده رو بگیرین! ‫- آروم باشید.
‫- نه، اون! ‫- خانم آن، نه...
‫لطفاً جلوی اونی که ‫هودی مشکی پوشیده رو بگیرین!
‫- نه، نه من! ‫- آروم باشید.
‫باید جلوی اونو بگیرین! ‫ولم کنین!
‫باید جلوش رو بگیرین.
‫اون شوهرم رو کُشته.
‫عجله کنید. تکون بخورید!
‫زود باشید!
‫راه بیفتین!
‫دست بجنبون!
‫رو به دیوار!
‫- صاف وایسین. ‫- تکون بخورید!
‫رو به دیوار وایسین.
‫بیرون توی یه ردیف صف بکشین. ‫زود باشین!
‫- بجنبین. ‫- توی یه ردیف!
‫رو به دیوار.
‫- بشمار. ‫- یک.
‫- دو. ‫- سه.
‫- چهار. ‫- پنج.
‫زود بیا بیرون!
‫زندانی ۱۶۰۵!
‫چیه؟
‫بلند شو. زود بیا بیرون.
‫اونجا رو بگرد.
‫چون سرور خطا داده، ‫هیچی ضبط نشده.
‫شیفت انفرادی عصر با کی بود؟
‫افسر جونگ. رفته خونه ‫و در دسترس نیست.
‫شوخیت گرفته؟
‫[واحد رسیدگی به جرایم زنان و کودکان] ‫[دادستان بک دونگ‌هون]
‫[پرونده‌ی عملیاتی سایت قمار آنلاین ‫زیر سن قانونی]
‫[گو هوی‌یونگ، هفده ساله] ‫[بازجویی ساعت ۳ بعدازظهر روز ۲۶ام]
‫[کارآگاه ریو جی‌سو]
‫بک دونگ‌هون هستم.
‫ریو جی‌سو هستم. ‫به نظر مشکلی واسه آن یون‌سو پیش اومده.
‫منع تردد رو نقض کرده ‫و از خونه رفته بیرون.
‫می‌گه یکی وارد حیاط خونه‌اش شده ‫و اونم رفته دنبالش.
‫[مو اون از ساعت ۱۰:۳۰ شب ‫از بازداتشگاه مفقود شده.]
‫سلام، افسر بائه. بله.
‫خیلی صدمه دیده؟
‫نه، الان میام. باشه.
‫باشه.
‫آقای جانگ، اول باید یه سری به ‫خونه‌ی خانم آن بزنید.
‫گفت سوپ رو خونه تنها گذاشته.
‫چندتا افسر رفتن اونجا،
‫ولی می‌گه سوپ ازشون می‌ترسه.
‫لعنتی.
‫آقا، شما کی هستین؟
‫- وکیل آن یون‌سو هستم. ‫- یه لحظه.
‫وکیلش هستین؟
‫چراغ‌هاتون رو خاموش کنین. ‫می‌خواین همه رو بیدار کنین؟
‫چیزی نیست. داریم می‌ریم پیش مامانی.
‫چیزی نیست. می‌فهمم.
‫خاموششون کن دیگه!
‫می‌برمت پیش مامانی.
‫سلام، سوپ.
‫سوپ، منم.
‫چیزی نشده. خودم می‌برمش.
‫خودم نگهش می‌دارم. ‫سلام، سوپ. منم.
‫ترسیدی، آره؟
‫فیلم دوربین‌های مداربسته‎ی ‫بازداشتگاه رو چک کنید
‫و تک‌تک حرکات مو اون رو ردیابی کنید.
‫آره.
‫شنیدم چی شده ‫و می‌فهمم بهتون سخت گذشته.
‫ولی طبق رویه، رسیدگی به تخلفات آزادی مشروط ‫وظیفه‌ی ماست.
‫متأسفانه نمی‌شه.
‫براش گزارش می‌نویسیم و به جرمِ...
‫ممانعت از اجرای عدالت ‫و حمله به مأمور پلیس بازداشتش می‌کنیم.
‫قضیه انقدرها ساده نیست.
‫با یه گزارش شما ممکنه...
‫زندگی یه نفر کامل نابود بشه.
‫می‌خواین منو بترسونین؟ هان؟
‫خب که چی؟
‫می‌خواین از روی دلسوزی روی یه تخلف آشکار ‫سرپوش بذارین؟ موضوع اینه؟
‫نمی‌خوام سرپوش بذارم.
‫منظورم اینه باید منطقی ‫و با دقت بررسیش کنیم.
‫حتماً شوخیتون گرفته.
‫گفتم حواست به بچه باشه، ‫نه اینکه بیاریش اینجا!
‫می‌شه صدات رو بیاری پایین؟ ‫بیدارش می‌کنی.
‫- چرا سوپ رو آوردین اینجا؟ ‫- تازه گریه‌اش بند اومده.
‫می‌شه دستبندم رو باز کنین؟
‫لطفاً دستبندش رو باز کنین.
‫وقتی بچه‌اش اینجاست که فرار نمی‌کنه.
‫- شما کی باشین؟ ‫- ایشون وکیل خانم آن هستن.
‫واقعاً؟
‫بله، آقا.
‫دستبندش رو باز کن.
‫چشم.
‫زود برمی‌گردم.
‫از حالا به بعد می‌تونی با من حرف بزنی.
‫باشه. چرا که نه؟
‫می‌بینی که داره هل می‌ده ‫و به پلیس حمله می‌کنه، مگه نه؟
‫نه، نه من! ‫باید جلوی اونو بگیرین!
‫نه...
‫نه، ولم کنین. ‫تو رو خدا ولم کنین!
‫وای خدا.
‫باید جلوش رو بگیرین.
‫همون‌طور که می‌بینین،
‫داشتیم واسه دستگیری، ‫طبق روال قانونی پیش می‌رفتیم.
‫این یه واقعیته.
‫«واقعیت»؟
‫چندتا مأمور بودین،
‫بعد دارین یه زن مجروح رو ‫به حمله متهم می‌کنین؟
‫دیوونه شده بود و داشت بهمون حمله می‌کرد، ‫باید چی‌کار می‌کردیم؟
‫به وقتش راجع‌به این موضوع هم بحث می‌کنیم.
‫چیزی که اصلاً تو کتم نمی‌ره
‫اینه که چرا هیچ‌کس ‫به حرف موکلم گوش نکرد.
‫ببین،
‫ما رفتیم اونجا که دستگیرش کنیم،
‫نه اینکه به داستانش گوش بدیم.
‫منظورت اینه عمداً نادیده گرفتینش؟
‫اون پابند الکترونیکی داره ‫و متهم به قتل شوهرشه.
‫چرا باید به حرف کسی مثل اون گوش بدیم؟ ‫به چه دلیل؟
‫گروهبان،
‫می‌شه دقیقاً همون چیزی که گفتی رو ‫کلمه‌به‌کلمه توی گزارشت بنویسی؟
‫چرا باید این کار رو کنم؟ هان؟
‫این سوگیری تأییدی از طرف توئه.
‫می‌خواستی بدون بررسی کامل...
‫الکی دستگیرش کنی، نه؟
‫- ای بابا. ‫- ببخشید.
‫این چیه؟
‫چیزی رو پیدا کردم که ‫از چشم پلیس دور مونده.
‫گفت یکی داخل حیاط خونه‌اش بوده.
‫رفته دنبال کسی که ‫داشت خونه‌اش رو دید می‌زده.
‫ولی پلیس حاضر نیست به حرفش گوش بده.
‫- پس به مدرک نیاز داری. ‫- بله.
‫پیداش می‌کنم.
‫باید بری پیش خانم آن.
‫واضحه که یه مزاحم اومده بود
‫و خانم آن رفته دنبالش.
‫درگیریش با پلیس ‫دفاع شخصی تلقی می‌شه، نه عمدی.
‫نظرت چیه؟
‫اگه قضیه دادگاهی بشه،
‫پلیس بابت کوتاهی ‫در انجام وظیفه رسوا می‌شه.
‫علنیش کنیم و ببینیم ‫نظر دادگاه و مردم چیه؟
‫خب...
‫اصلاً در حوزه‌ی اختیارات ما نیست،
‫پس خودتون ببرینش ‫و گزارش رو ثبت کنین.
‫ای بابا، اون‌جوری نگاهم نکنین.
‫راستش ما فقط ‫به‌عنوان نیروی پشتیبانی اونجا بودیم.
‫دقیقاً.
‫یه‌کم برام عجیبه که ‫بعد از این‌همه دردسر،
‫توی شرایط بدی گیر افتادی.
‫خب، پس می‌سپارمش به خودتون.
‫اینو با خودتون ببرید، آقا!
‫واسه ماست؟
‫وای.
‫پابندم خیلی خوشگل‌تر شد.
‫ممنونم.
‫اینجا هم.
‫عاشقشم.
‫چطور پیش رفت؟
‫خوب پیش رفت.
‫چند روز دیگه می‌تونی بری خونه.
‫منظورتون از «خوب» اینه که...
‫اتفاقِ امروز...
‫به دادگاه گزارش می‌شه.
‫باید ببینیم قاضی تخفیف می‌ده یا نه.
‫مطمئنم می‌ده.
‫شما که گزارش رو خوب می‌نویسین، مگه نه؟
‫من؟
‫ولی من فقط اتفاقی که ‫افتاده رو گزارش می‌دم.
‫ما هم همین رو می‌خوایم. ‫فقط حقایق رو.
‫این چیزیه که می‌خوایم.
‫بله.
‫جلسه‌ی هفته‌ی بعدمون رو عقب می‌ندازم.
‫وقتی اومدی خونه و حالت بهتر شد، ‫می‌تونی بیای دفترم.
‫نه، طبق برنامه میام.
‫می‌شه الان بریم خونه؟
‫سوپ، بیا بریم.
‫مشکلی براتون پیش نمیاد؟
‫نه، چیزیم نمی‌شه.
‫سلام! تو باید سوپ باشی.
‫شکلات شیری دوست داری؟ ‫بریم اونور بخوریم؟
‫نه، سوپ. ‫نباید دنبال غریبه‌ها بری.
‫خانم آن.
‫[مو اون از ساعت ۱۰:۳۰ شب ‫از بازداشتگاه مفقود شده.]
‫دنبال کی بودی؟
‫کی بود؟
‫این وظیفه‌ی توئه که بفهمی.
‫واسه همین دارم می‌پرسم...
‫فکر می‌کردی دنبال کی هستی.
‫یکی مخفیانه وارد حیاطش شده ‫و خونه‌اش رو دید زده.
‫یکی که هودی مشکی تنش بوده.
‫دیگه چی می‌خواین؟
‫اونه که قربانیه. ‫چرا همیشه متهمش می‌کنید؟
‫سوپ، بیا بریم.
‫بیا.
‫[بیمارستان دائون]
‫داخل فلشه.
‫ممنون.
‫فیلم دش‌کم مأمورها.
‫شما که شنیدین مو اون رو پیدا کردن.
‫پس این واسه چیه؟
‫خواستم قیافه‌ی آن یون‌سو رو ببینم
‫و ببینم «مو اون» از زندان ‫چقدر اونو تحت فشار گذاشته.
‫واسه همین.
‫دکتر!
‫یه عنکبوت نیشش زد و شوکه شد ‫و سریع آوردنش.
‫بهش دارو دادم که آروم شه ‫و خوابش برد.
‫چه مدته؟
‫سه ساعتی می‌گذره که...
‫نه،
‫از وقتی خودت خوابت برد.
‫اوه، من؟
‫چون یه شب کامل بیدار بودم، ‫یه‌کم چرت زدم.
‫کار اشتباهی کردم؟
‫بردنش درمانگاه،
‫ولی نگهبان‌ها یادشون رفت ‫موقع تعویض شیفت ثبت کنن.
‫این چیزها هرازگاهی پیش میاد.
‫راستی،
‫مدتی که مو اون ناپدید شده بود،
‫دوربین‌هایی که باید ازش فیلم می‌گرفتن، ‫تصادفاً از کار افتادن.
‫به دلیل خطای سرور، ‫هیچی ضبط نشده.
‫فکر می‌کنین ممکنه طی اون مدت ‫اتفاقی افتاده باشه؟
‫طبق گفته‌ی خانم اوم، ‫چیز دیگه‌ای غیرعادی نبود.
‫احساس کردم درست نیست ‫بیشتر کنجکاوی کنم.
‫درسته. بابت همه‌چی ممنونم.
‫زحمت اصلی رو شما کشیدین.
‫و لطفاً به خانم آن بگین که ‫خودشون رو نگران نکنن.
‫چشم.
‫چطور انجامش دادی؟
‫واقعاً خودت بودی؟
‫یا یکی دیگه رو فرستادی؟
‫فقط چیزهایی که دیدم رو باور می‌کنم.
‫چیزهایی که با چشم‌های خودم دیدم.
‫راستی،
‫حتی اگه آزاد شدی، ‫فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.
‫هر کجا که باشی و هر کاری که بکنی،
‫همیشه مراقبتم.
‫دارم واسه قراردادمون ‫تاریخ انقضا می‌ذارم.
‫باید قبل از دادگاه تجدیدنظرت...
‫اونو بکُشی.
‫اگه تردید کنی ‫و مهلت رو از دست بدی،
‫اعترافم رو ‫در جایگاه شهود دادگاهت پس می‌گیرم.
‫اون موقع باید ‫با وجود نگاه انتقادی همه...
‫برگردی اینجا.
‫و دخترت تنها می‌مونه ‫و تا آخر عمرش ازت متنفر می‌شه.
‫فقط یه راه هست...
‫تا خودتو تبرئه کنی ‫و با دخترت باشی.
‫آخه چطوری این کار رو کردی؟
‫مضحک نیست؟
‫اینکه برای تبرئه شدن از اتهام قتل،
‫واقعاً باید مرتکب قتل بشی.
‫می‌گن مادرها...
‫واسه بچه‌هاشون هر کاری می‌کنن، مگه نه؟
‫تو چی؟
‫فکر می‌کنی...
‫می‌تونی اون بچه رو بکشی؟
‫زندانی ۴۰۷، داری به بند عمومی منتقل می‌شی.
‫بقیه زندانی‌ها پچ‌پچ می‌کنن که ‫جادوگر دیشب جادو کرده.
‫فقط تو از الم‌شنگه‌ای که به پا کردی ‫ککت نگزیده.
‫به لطف پزشک درمانگاه، واسه اولین بار ‫راحت خوابیدم.
‫داریم به درخواست وکیلت ‫به بند عمومی منتقلت می‌کنیم.
‫ولی می‌تونی با بقیه کنار بیای؟
‫نگرانِ...
‫منی؟
‫یا بقیه؟
‫هر دو.
‫آهان.
‫مو اون هستم. ‫امیدوارم با هم کنار بیایم.
‫اینجا. این.
‫می‌تونی از کمدش استفاده کنی. ‫امروز صبح به یه سلول دیگه منتقل شد.
‫سلام.
‫قبلاً همدیگه رو دیدیم، نه؟
‫توی حیاط.
‫می‌تونی خپل صدام کنی.
‫سلام! خوشبختم! ‫[به انگلیسی می‌گه]
‫من... من جنیفرم.
‫مگه قرار ملاقاته؟
‫چیه هی خودتو معرفی می‌کنی؟ ‫این دیگه کیه اصلاً؟
‫- لعنتی. ‫- جادوگر.
‫یعنی مو اون.
‫جادوگر؟
‫لعنتی، تو همونی هستی که ‫معلم هنرمون رو از اینجا بیرون کرد؟
‫ولی پوست استخوانی که.
‫ای بابا، دستت مثل چوب غذاخوری می‌مونه. ‫واقعاً با همین دست‌ها آدم کُشتی؟
‫لازم نبود، نه؟
‫بعد از چند ماه زندگی مشترک، ‫هر کی راه خودش رو می‌ره.
‫اگه پا روی دُمم نذاری، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫هی، جادوگر.
‫پس اگه کسی پا روی دُمت نذاره، ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫آره.
‫سلام.
‫من یاغی‌ام.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫چشم‌هات، بینی و لبت قشنگه.
‫لعنتی، دختری مثل تو ‫باید دختر شایسته‌ی کره بشه.
‫لعنتی.
‫نه!
‫باید جلوش رو بگیرین.
‫اون شوهرم رو...
‫- باید جلوش رو بگیرین. ‫- خانم آن.
‫اون شوهرم رو کُشته.
‫«اون...»
‫داریم می‌بریمتون...
‫اون شوهرم رو کشته.
‫«شوهرم رو...»
‫«کشته.»
‫اون شوهرم رو کشته.
‫کاپشن کلاه‌دار...
‫واقعاً وجود داره؟
‫ایناهاش.
‫می‌بینی وارد ایستگاه شد؟
‫اینا.
‫بعد از اینکه رفت توی جمعیت، ‫گمش کردن.
‫طبق گفته‌ی پلیس،
‫ممکنه یه پاپاراتزی ‫یا یه دیوونه‌ی دنبال شهرت باشه.
‫کسی که بخواد ازت ‫واسه جلب توجه استفاده کنه.
‫چطور می‌تونیم پیداش کنیم؟
‫گزارشش رو دادن، ‫باید صبر کنیم ببینیم چی می‌شه.
‫باید به هر قیمتی پیداش کنیم.
‫اگه انقدر اذیتتون می‎کنه، ‫بگم گشت اضافی بذارن؟
‫نه.
‫نمی‌خواد.
‫طرف بدون هیچ اثری ناپدید شد.
‫یعنی وسط جمعیت ‫لباس عوض کرده.
‫احتمال زیاد همینه.
‫ولی نمی‌فهمم.
‫آخه کی حاضره این‌همه خودش رو ‫به زحمت بندازه؟
‫شنیدم فقط خونه رو دید زده.
‫وقتی گیج می‌شی،
‫اول موارد غیرقطعی رو خط بزن.
‫اون موقع‌ست که مشخص می‌شه.
‫چی مشخص می‌شه؟
‫سرنخ‌هایی که نشون می‌ده ‫این دو زن با هم معامله کردن.
‫دانشگاه قدیمی شوهرتون ‫در مورد نمایشگاهش باهام تماس گرفت.
‫می‌خوان کارهاش رو ‫به‌عنوان یادبود به نمایش بذارن.
‫ازتون خواستن آخرین اثرش ‫که توی کارگاهشه رو بیارین.
‫چشم‌هات رو نبند، کی‌ده. ‫چشم‌هات رو باز کن. نبندشون.
‫چشم‌هات رو نبند، کی‌ده.
‫خواهش می‌کنم زودتر بیاین!
‫- پس بذار این کار رو کنم. ‫- صبر کن!
‫هی!
‫- خرابش می‌کنی. ‫- نه، نمی‌کنم!
‫اگه اون کار رو کنی، خراب می‌شه.
‫- ولی کار خودت رو کردی. ‫- خوب شده.
‫پاکش نکنی ها، باشه؟ ‫قول دادی.
‫این نقاشی تو از اونه؟
‫بهش علاقه داشتی؟
‫[اوه سو وون]
‫مشترک مورد نظر ‫در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫مشترک مورد نظر ‫در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫[خانم اوه سو وون]
‫اومدین دیدن «سو وون»؟
‫بله.
‫چند روز پیش رفت، ‫گفت می‌ره سفر.
‫سفر به کجا؟
‫نمی‌دونم. چیزی نگفت.
‫ممنونم.
‫تو همون دوستش هستی،
‫درسته؟
‫بعد از اینکه واسه بازجویی خواستنش، ‫خیلی اذیت شد.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫فکر کردی می‌تونی مراحل قانونی رو ‫نادیده بگیری و بدون اطلاع قبلی بیای؟
‫پرونده‌ی تو که نیست.
‫اگه پرونده دست من بود، ‫این‌جوری نمی‌اومدم.
‫رسمی درخواست ملاقات دادم.
‫اگه شخصیه،
‫نمی‌تونم اجازه بدم.
‫می‌خواستم اگه متهم قبول نکنه، برم.
‫فکر نمی‌کردم سروکله‌ی وکیلش پیدا بشه.
‫از آن یون‌سو خبر داری؟
‫منع تردد رو نقض کرده ‫و نصفه‌شب از خونه‌اش رفته بیرون.
‫ممکن بود وثیقه‌اش لغو بشه ‫و باز سر از اینجا دربیاره، ولی...
‫چرا در مورد خانم آن ‫با موکلم حرف می‌زنی؟
‫خوشبختانه پلیس پیداش کرده.
‫گفت داشته کسی رو تعقیب می‌کرده که ‫وارد حیاطش شده.
‫کی بوده؟
‫همه می‌خوان بدونن.
‫طرف کی بوده که ازبس می‌خواسته گیرش بندازه
‫حاضر شده دختر عزیزش رو خونه تنها بذاره ‫و حتی ریسک برگشتن به زندان رو...
‫به جون بخره؟
‫و طی این مدت تو هم ‫اینجا ناپدید شده بودی.
‫چه جوابی می‌خوای...
‫جواب نمی‌خوام.
‫فقط خواستم بدونی.
‫می‌دونم کنجکاوی آن یون‌سو ‫اون بیرون چی‌کار می‌کنه.
‫واسه همین از وکیلت خواستی ‫نامه‌ات رو به دستش برسونه
‫و اطلاعات رو با وکیلش ردوبدل کنه.
‫مگه نمی‌دونی همدست‌ها ‫نباید با هم حرف بزنن؟
‫به کی می‌گی همدست؟
‫این ادعای یک‌طرفه‌ی دادستانیه.
‫این یه سوءظن منطقیه.
‫و روزبه‌روز هم قوی‌تر می‌شه.
‫جالبه.
‫اینکه این‌همه راه اومدی تا ‫منو بسنجی.
‫و بفهمی یون‌سو اون شب دنبال کی رفته.
‫ولی لطفاً پای وکیلم رو وسط نکش.
‫اون با وجود یه موکل ناخوشایند، ‫از الان بازنده حساب می‌شه.
‫دیگه حرفی نمونده.
‫کارمون تموم شد.
‫می‌دونم به هر دوشون شک داری.
‫می‌فهمم.
‫ولی دیدن اینکه این‌جوری بازیش می‌دی، ‫آزاردهنده‌ست.
‫«حتی یه روان‌پریش هم ‫حق دفاع قانونی داره.»
‫احتمالاً همون اصلیه که باعث شد ‫داوطلب پرونده بشی.
‫شماها فکر می‌کنین ‫فقط حق با خودتونه.
‫واقعاً...
‫این واقعاً حالم رو بهم می‌زنه.
‫توی این پرونده وکیل جایی نداره.
‫و خودتم اینو می‌دونی.
‫دیگه برگرد. ‫موکلت منتظرته.
‫واقعاً هیچ نقشی درش نداشتی، نه؟
‫در چی؟
‫در مورد کسی که اون شب ‫جلوی خونه‌ی خانم آن بود.
‫واقعاً فکر می‌کنی
‫من از زندان فرار کردم؟
‫خب، نه.
‫نه دقیقاً.
‫پس چی؟
‫فکر نمی‌کردم از اوناش باشی.
‫ولی تو هم قوه تخیلت ‫خوب کار می‌کنه، نه؟
‫آخه خانم آن خیلی مضطربه.
‫آهان.
‫ایست.
‫زندانی‌های ۲۷۸ و ۳۳۹۲، ‫برگردین به سلول‌هاتون.
‫راه بیفتین.
‫بریم؟
‫امروز فقط دادگاه زوج دندان‌پزشکه،
‫بنابراین نیاز نیست شما شرکت کنین.
‫می‌تونم تنها برم...
‫نه.
‫می‌خوام ببینم.
‫لطفاً کسانی که واسه دادگاه اومدن ‫اینجا صف بکشن.
‫خبرنگارها...
‫[قتل زوج دندان‌پزشک]
‫...و کسانی که درگیر پرونده هستن، ‫به دادگاه ۵۰۱ برن.
‫کسانی که کارت حضار دارن،
‫به دادگاه ویدئویی ۵۰۲ برن.
‫- لطفاً دست‌هاتون رو باز کنین. ‫- حواستون باشه هیچ اشتباهی رخ نده!
‫لطفاً اینجا صف بکشید. عالیه.
‫دفعه‌ی قبل دیدم لباس‌هات چروک بود.
‫سعی کردم شبیه‌ترین چیز ممکن رو انتخاب کنم.
‫خوشت نمیاد؟
‫فقط...
‫لباس‌های خودم رو ترجیح می‌دم.
‫باشه.
‫ممنونم.
‫حالتون خوبه؟
‫لطفاً بشینید.
‫خانم آن تصمیم گرفته با وکیلش ‫توی اتاق کناری بمونه.
‫می‌دونی که اینجا خبرنگار زیاده.
‫از کجا می‌دونی من دنبال کی می‌گردم؟
‫تصادفی وقتی داشتم وارد می‌شدم دیدمش.
‫خانواده‌ی مقتول چی؟ ‫اومدن؟
‫فکر کنم فقط پدربزرگ اومده. ‫اونم داخل اتاق کناریه.
‫چیزی هست که...
‫بخوای بهش بگی؟
‫اینجا.
‫بیاین اینجا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫قیام کنید.
‫لطفاً بشینید.
‫وکیل مدافع می‌تونه ‫بیانیه‌ی ابتدایی خودش رو ارائه بده.
‫چشم.
‫چندی پیش،
‫از متهم پرسیدم از من به‌عنوان وکیلش...
‫چیزی می‌خواد یا نه.
‫جواب داد:
‫«لطفاً تا پایان دادگاه کنارم باش.»
‫حقیقت اینه که...
‫به‌عنوان وکیلش کاری از دستم برنمیاد.
‫جرمش...
‫ازبس آشکار و وحشیانه بود ‫که نمی‌شه درخواست تخفیف کرد.
‫و چون خودش اینو می‌دونسته، ‫چیزی ازم نخواست.
‫بااین‌حال، دلیل اینکه امروز اینجام
‫اینه که مطمئن بشم متهم ‫در طول زندگیش
‫تاوان جرمش رو به‌درستی بپردازه.
‫حتی اگر کسی مستحق مرگه...
‫تو...
‫...هنوز حق زندگی داره.
‫تو...
‫متهم به تموم جرم‌هاش اعتراف کرده.
‫...زمان زیادی نداری.
‫فکر احمقانه‌ای...
‫به سرت نزنه.
‫همچنین متهم...
‫فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.
‫...زمان زیادی نداری.
‫یه لحظه!
‫خانم مو، چی گفتی؟
‫- رو به دوربین لب‌خوانی نکردی؟ ‫- خانم قاضی.
‫خانم مو، چی گفتی؟
‫خانم قاضی، ‫ایشون دارن حرفم رو قطع می‌کنن.
‫می‌دونین که از جایگاه حضار ‫حق حرف زدن ندارین.
‫واسه کی داشتی لب‌خوانی می‌کردی؟
‫جناب وکیل، درخواست بده ویدئو رو بازبینی کنن.
‫دادستان بک دونگ‌هون،
‫بشینید سر جاتون.
‫خانم قاضی، ‫درخواست داریم فیلم متهم رو مشاهده کنیم.
‫«زمان زیادی نداری.»
‫«فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.»
‫دوباره بگم؟
‫«زمان زیادی نداری.»
‫«فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.»
‫سکوت دادگاه رو رعایت کنید.
‫خانم مو.
‫چرا اینو گفتین؟
‫مخاطب‌تون کی بوده ‫و منظورتون چی بود؟
‫اعتراض دارم، خانم قاضی. ‫سؤال نامربوطه.
‫اینو توی دادگاه گفته.
‫بعد از شنیدنش، تصمیم می‌گیرم ‫که مربوطه یا نه.
‫خانم مو.
‫به سؤال پاسخ بده.
‫آخه درست نیست.
‫مطمئنین ازم می‌خواین...
‫اینجا بگم؟
‫زمان زیادی نداری.
‫فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.
‫زمان زیادی نداری.
‫فکر احمقانه‌ای به سرت نزنه.
‫» ترجمه از الهام صدر «