‫اومدن سراغش.
‫خانواده‌اش، همه آدم‌های اونجا در خطرن.
‫و من برش می‌گردونم اونجا.
‫داریم می‌بریمش خونه؟
‫یه اتفاقی بین اونا افتاده.
‫دیگه آنجلا آدامزی وجود نداره.
‫این یه داستان خانوادگیه.
‫شرل، خودت که می‌دونی شرایطم چطوره.
‫بعضی وقت‌ها باید کارهایی انجام بدم
‫که نمی‌تونم درموردش با تو حرف بزنم.
‫کِی دوباره می‌بینمت؟
‫ارتش اینجا رو با خاک یکسان می‌کنه.
‫- اِم، تو نمی‌تونی اینجا بمونی. ‫- باید بمونم.
‫برادرم مُرده.
‫دوتا آمریکایی‌ای هم که آوردی اینجا،
‫الان تو ایالات متحده‌ان،
‫دارن روی دستورات تو کار می‌کنن
‫تا تهدیدی که باهاش رو به رو هستیم ‫رو خنثی کنن.
‫می‌خوای ازم درخواست کنی
‫- که کمکشون کنم. ‫- درسته.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- اون چیزی که شما دو تا دنبالش بودین...
‫خیلی بیشتر از چیزی که پاولوویچ خوشش بیاد، ‫بهش نزدیک شدین.
‫مشکل بزرگ‌تر اینه که
‫وسیله‌ی نجات امیلی، اونجا افتاده مُرده.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫من همچون بچه‌ای هستم...
‫و همه‌چیز جدید است.
‫من حرف‌هایی که از سوگ تو گفته میشه ‫رو می‌شنوم،
‫ولی معنی‌ای ندارن.
‫زبانی که حس می‌کنم باید بدونم ‫اما هنوز متوجه نمیشم.
‫احترام‌شون نسبت به تو رو حس می‌کنم.
‫وفاداری‌شون رو حس می‌کنم.
‫عشق‌شون رو حس می‌کنم.
‫ولی کلمات صرفا صدا هستن.
‫حرکات هوا.
‫بنابراین من به شیوه‌ی خودم ‫ازت خداحافظی می‌کنم...
‫به همون شیوه‌ که از اون خداحافظی کردم.
‫من نمی‌شناسمت.
‫که میشه، چیزهایی رو درموردت نمی‌دونم
‫که ممکنه برای تعریف شخص تو مهم باشن.
‫ولی شاید شیوه متفاوتی از یادگیری باشه.
‫یه شیوه خیلی قدیمی‌تر.
‫از زمانی که تنها فهم ما ‫دریای عمیق و تاریک بود...
‫و حس‌هایی که خیلی وقته فراموش کردیم.
‫اینکه برای یک لحظه، گذر دیگری رو
‫بدون دیده شدن حس کنیم.
‫و بفهمیم که باید ازش بترسیم...
‫براش بجنگیم...
‫یا یه چیزِ کمیاب‌تره.
‫اینکه بفهمی چیزی که در تاریکیه رو ‫باید محکم بگیری.
‫تا هر زمان که می‌تونی.
‫می‌دونم که تو برای من هر سه این چیز هستی.
‫همون‌قدر که من جوابی برای یک سوال هستم.
‫ولی سپاسگزارم که در تاریکی از کنار هم گذر کردیم،
‫حتی اگه برای یک لحظه بوده باشه.
‫پس تا وقتی که تکه‌ها کنار همدیگه قرار بگیرن ‫من اینجا می‌مونم.
‫هرجا که هستی،
‫هرجا که داری میری...
‫وقتی اون رو دیدی...
‫لطفا باهاش مهربون باش.
‫فکر کنم که شاید اون هم مثل ما منکسر بود
‫و داشت تمام تلاشش رو می‌کرد.
‫و بهش بگو
‫که راه خونه‌ام رو پیدا کردم.
‫بهش چی گفتی؟
‫بهش گفتم که طارق دوستش داره ‫و ازش محافظت می‌کنه.
‫و اینکه قراره خیلی بترسه
‫و احساس تنهایی کنه.
‫و براش دردناک میشه.
‫دروغ گفتن به بچه خوب نیست.
‫نه وقتی که حقیقت مهم باشه.
‫و نه زمانی که انتظار داری بالغ که شدن
‫دوست داشته باشی یه روزی ‫باهاشون چشم تو چشم بشی.
‫همه این چیزها درستن.
‫طارق ازش محافظت می‌کنه. ‫دوستش داره.
‫امیدوارم
‫بعد از این قضیه،
‫فرصت شناختنش رو پیدا کنی.
‫شما از خیلی جهت شبیه همدیگه‌این.
‫چیه؟
‫من خیلی تنهام.
‫ببین، به یه لوله‌کش نیاز دارم.
‫گفتی 30 دقیقه دیگه میرسه،
‫که تازه دو ساعت و نیم پیش اینو گفتی.
‫آره، اینو امتحان کردم.
‫نه، اینو هم امتحان کردم.
‫گوش کن، می‌دونم که سعی داری کمک کنی،
‫ولی چیزهایی هستن که براشون نیاز دارم
‫یه انسان حضور داشته باشه.
‫شرل؟
‫هارولد؟ ‫وای خدا.
‫- وای. وای، خدای من. ‫- اوه.
‫ببخشید که زنگ نزدم.
‫- تو با کی داری حرف می‌زنی؟ ‫- یا خدا، صبر کن.
‫نه، با تو نیستم.
‫من باید برم، ولی میشه بگی لوله‌کش بیاد؟
‫- نه، نه، نه، نه. صبر کن. ‫- چیه؟
‫فقط بگو نیان. ‫من باید باهات حرف بزنم.
‫نه، راستش بهش بگو که خودمون حلش کردیم.
‫آره، شب بخیر.
‫- چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫- گوش کن،
‫باید یه چیزی که خودت می‌دونی ‫رو بهت یادآوری کنم.
‫- چرا تو باید... ‫- عهدهای دومم به تو.
‫عهدهایی که دقیقا بعد از عروسی‌مون بهت گفتم.
‫بهت قول داده بودم که کارم رو بیرون در بذارم،
‫که هرگز در خانواده‌مون دخالت نمی‌کنه،
‫ولی...
‫اتفاقاتی بیرون اون در افتاده
‫که نمی‌تونم درموردشون بهت بگم،
‫که قراره بیشتر از همیشه پیچیده بشه.
‫- حال آنجلا خوبه؟ ‫- فکر کنم آره، ولی...
‫پیش من نیست.
‫اون در افغانستانه.
‫در خطره، و الان منم در خطرم.
‫ازت می‌خوام کیف مواقع ضروری ‫خودت و هنری رو برداری.
‫می‌خوام چند روزی توی هتل بمونی.
‫هارولد.
‫اونجا جاتون امنه.
‫فقط باید احتیاط کنم.
‫هارولد، هنری اینجا نیست.
‫چی؟ الان که دیروقته. ‫پس کجاست؟
‫هنری دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه.
‫- کی... ‫- طوری نیست. اونا همراه منن.
‫- همراه تو؟ کی همراه توئه؟ ‫- منظورت چیه که هنری...
‫- دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه؟ ‫- هارولد!
‫اوه، لعنتی.
‫قرار بود بیرون منتظر باشین ‫تا توضیح بدم...
‫جلوی خونه‌ات خط نمی‌داد. ‫نمی‌تونستم صبر کنم.
‫اوه، یه نقطه کوره.
‫تماس گرفتن باهاش به اندازه کافی سخت هست.
‫نمی‌تونم اون بیرون منتظر بشینم.
‫- باید بهش هشدار بدیم. ‫- نه. آره، حق با توئه.
‫این پدر آنجلاست.
‫اوه.
‫خوشوقتم.
‫نه، نه. اسم بی اسم.
‫بهتره فعلا اسم همدیگه رو به هم نگیم.
‫دوباره بهش زنگ بزن.
‫من یه دقیقه وقت می‌خوام. ‫بعد باید بریم.
‫نمی‌خوام اون ماشین بیشتر از این...
‫جلوی خونه بمونه.
‫بازم یه دست لباس لازم دارم.
‫خب، هرچی می‌خوای بردار. ‫طبقه‌ی بالاست.
‫اولین در سمت راست.
‫اونجا ساعت چند میشه؟
‫صبحه.
‫چون اونجا از همه‌چیز دوره
‫تماس گرفتن باهاش سخته.
‫ما خرابش کردیم.
‫اون باید از اونجا خارج بشه.
‫چه اتفاقی واسه اون می‌افته؟
‫کی رو میگی؟
‫مورگان.
‫صبح کارگرهاش پیداش می‌کنن،
‫که اون موقع دیگه اصلا نباید نزدیک اینجا باشیم.
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم، ‫به ندرت ازش شناختی داشتم.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫نمی‌دونم.
‫پس چی فکر می‌کنی؟
‫عه...
‫فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم درست می‌گفت.
‫فکر می‌کنم پاولوویچ واقعا سعی داره
‫کنترل معادن معدنی همزاد رو به دست بگیره.
‫می‌دونی، بوت خیلی نزدیک شده بود.
‫پاولوویچ نیاز داشت اونو از سر راه برداره، ولی...
‫- ولی؟ ‫- کشتن پیرمرده...
‫اونم تو خاک آمریکا،
‫عواقبش خیلی...
‫آدم همچین کاری رو واسه کسب درآمد ‫از حقوق مواد معدنی نمی‌کنه.
‫اینجا یه جریانی هست که هنوز ازش سر در نمیاریم.
‫منظورت چی بود که گفتی،
‫"هنری دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه"؟
‫لطفا نگو که فرستادیش...
‫- اون پیش کورت و لوییزه. ‫- لعنت، شرل.
‫قراره یه مدت اونجا بمونه.
‫- این به صلاحشه... ‫- شرل، اون...
‫ببخشید. ‫خیلی رک ازت پرسیدم،
‫"دوباره می‌بینیمت"؟
‫خیلی رک ازت پرسیدم، ‫"مطمئنی که
‫دوباره آنجلا رو می‌بینیم"؟ ‫و تو جوابم رو ندادی.
‫نمی‌تونستم جواب بدم!
‫ببین، تو رو مقصر نمی‌دونم. ‫نمی‌خوام بحث کنم.
‫خودم این قوانین رو قبول کردم، ‫که بدون جواب زندگی کنم.
‫خودم اینو خواستم. ‫جایی هم نمیرم.
‫ولی هنری فقط یه پسربچه‌ست.
‫اون خودش اینو نخواسته.
‫من الان برای اولین بار پدر آنجلا رو دیدم،
‫و تو نمی‌خوای اسمش رو بدونم؟
‫هنری باید بتونه سوال بپرسه
‫و جواب بگیره.
‫و در حال حاضر...
‫منم دوستت دارم، هارولد ‫اصلا خوش ندارم اینو بگم،
‫ولی در حال حاضر ‫نمی‌تونیم این کارو براش انجام بدیم.
‫کورت و لوییز عوضی‌ان.
‫با ما آره، با اون نیستن.
‫اونا پدربزرگ و مادربزرگ اونم هستن.
‫قبلا راحت‌تر می‌شد
‫وانمود کرد که شغلت وارد خونه‌مون نمیشه.
‫آنجلا رو وارد زندگی‌مون کردیم، چون...
‫اوه، دلیلش رو نمی‌دونم.
‫تا زمانی که فهمیدیم استثنایی قائل شدیم،
‫اونا با ما و چیپ خو گرفته بود.
‫ولی الان...
‫خیلی دارم سعی می‌کنم، هارولد.
‫ولی دارم در نبود جواب غرق می‌شم.
‫آنجلا آدامز یه شخصیت ساختگیه.
‫پدرش، مردی که طبقه‌ی بالاست،
‫از وقتی که توی سازمان می‌شناختمش
‫مجموعه‌ای از شخصیت‌های ساختگی بوده.
‫اگه می‌خوای دست بردارم، ‫همین الان بهم بگو.
‫این خودشه؟
‫چی؟
‫این امیلیه.
‫آره.
‫می‌دونستی که اینطوری بود؟
‫هوم آره، می‌دونستم.
‫باید روی یه سری خطرات افشاء کار می‌کردیم.
‫می‌دونی، اینکه چه چیزهایی رو نگیم، ‫ولی اون بهم گفت.
‫نه، منظورم اینطوریه.
‫اون عضوی از این خانواده‌ست.
‫اوه.
‫تو هم یه زمانی باهاش صمیمی بودی، درسته؟
‫آره.
‫خب، سخت نبود که
‫از این شرایط جدا باشی؟
‫اوه، قطع ارتباط کردن با هارولد،
‫بخشی از قرارمون بود.
‫قرار؟
‫آره، قراری که من و اَبی گذاشته بودیم.
‫قطع رابطه کامل.
‫اون آخرین ارتباطی بود که داشتم.
‫وقتی قطع شد، آزاد شدیم.
‫اون و اِم تمام ارتباطی که نیاز داشتم بودن.
‫نیاز داشتن و خواستن فرق دارن.
‫لعنتی.
‫یعنی چی؟
‫هارولد، چه وضعشه؟
‫آبِ آبگرمکن‌ام پاشید روی جعبه تقسیم برق.
‫- همه‌چی رو قطع کرد... ‫- هارولد، بیخیال.
‫هر دقیقه‌ای که ما اینجا باشیم ‫اون ماشین
‫- بیشتر بیرون می‌مونه. ‫- بابا؟
‫- اوه، یه دقیقه بهم وقت بده. ‫- بابا؟
‫هارولد، بیا اینجا.
‫- الو؟ ‫- امیلی.
‫- بله، الو؟ ‫- آره.
‫سر جات وایسا. ‫اگه قطع بشه،
‫ممکنه دیگه وصل نشه.
‫باشه، نمی‌تونم قولی بدم، ‫ولی صدات رو می‌شنوم.
‫گوش کن اِم، مورگان بوت مُرده.
‫رفتیم پیشش. بهش فشار آوردیم.
‫با بار اول نتونستیم
‫راضیش کنیم.
‫حدود یه ساعت بعد، اون ترور شده بود.
‫چی؟ به دست کی؟
‫داستانش طولانیه.
‫- تو حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫هارولد هم خوبه.
‫من همینجام، بچه‌جون.
‫ولی گوش کن، امیلی ‫تو باید...
‫- از اونجا خارج بشی، عزیزم. ‫- بابا...
‫هر دومون می‌دونیم که اونجا قراره چه اتفاقی بی‌افته.
‫الان دیگه نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫بابا، اونا رسیدن.
‫اوه، لعنتی. خیلی‌خب... ‫- ما یه واحد نگهبانی...
‫- وسط راه گذاشتیم... ‫- نه.
‫و الان باهم درگیر شدن.
‫- چند نفرن؟ ‫- ارتش یا...
‫نه، افراد شما.
‫واحد نگهبانی. ‫چند نفر اونجان؟
‫نمی‌دونم، شاید 20 نفر؟
‫اینقدر آدم واسه جلوگیری از اونا کافی نیست.
‫- تو باید از اونجا خارج بشی. ‫- نمی‌تونم این کارو کنم.
‫اِم، واقعا می‌تونی.
‫نه، واقعا نمی‌تونم و امروز که اصلا.
‫- یا خدا. ‫- اون مرده، بابا.
‫کی مرده؟
‫پدرم.
‫دیشب بخاطر جراحاتش مرد،
‫و امروز صبح دفنش کردیم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫تا الان چه کسایی رو تخلیه کردین؟
‫فقط تعداد کمی رو تخلیه کردیم، ‫ولی این اتفاق سریع رخ داد.
‫خب، کی مونده؟ ‫خانواده‌ها؟
‫آره.
‫بچه‌ها؟
‫آره.
‫هوم. آره.
‫خیلی‌خب، یه دقیقه گوشی دستت باشه.
‫خیلی‌خب، از گذرگاه رد شدن
‫و دارن میان اینجا، پس ما داریم حرکت می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، گوشی رو قطع نکن، اِم.
‫نه قطع نمی‌کنم، قطع نمی‌کنم. ‫فقط یه دقیقه بهم وقت بده.
‫من نزدیک چاه جنوبی‌ام.
‫داریم به محوطه برمی‌گردیم ‫تا تجدید قوا کنیم.
‫همین که وارد شدیم، برمی‌گردم باشه؟
‫فقط منتظر بمونین.
‫میکروفون قطعه؟
‫- آره. ‫- اون تونل‌هایی که راجع‌بهشون حرف می‌زدی.
‫- آره. ‫- اونقدر از روستا دور می‌شن...
‫که بتونن از اون مسیر خارج بشن؟
‫دارن سعی می‌کنن همینو بفهمن.
‫- خب، اینو از کجا مطمئنی؟ ‫- می‌دونم.
‫هارولد، می‌دونم دیگه!
‫اونا همراهشون کلی بچه دارن.
‫نمی‌فهمم این چطور می‌خواد جواب بده.
‫باید شروع به تماس گرفتن کنیم.
‫- به کی می‌خوای زنگ بزنی؟ ‫- خب، آدم‌هایی هستن که...
‫بتونیم بهشون زنگ بزنیم، ‫که من می‌تونم بهشون زنگ بزنم!
‫کی؟
‫ما یه بار گمش کردیم.
‫تو یه پارک بودیم.
‫روم رو که برگردوندم، نبود.
‫ابی فکر می‌کرد پیش منه، ‫من فکر می‌کردم پیش ابیه.
‫فقط...
‫اون کوچولو بود، می‌دونین؟ ‫همینطوری واسه خودش سرگردون شده بود.
‫خیلی طول نکشید تا پیداش کنیم،
‫اونقدرها دور نشده بود، ‫ولی خدایا، حسی که داشتیم...
‫من در جنگ‌هایی چنان تاریک مبارزه کردم ‫که هیچکس جرات نداشت
‫براشون اسم بذاره، ولی توی عمرم
‫تا حالا چنین حسی رو تجربه نکرده بودم.
‫با خودم قسم خوردم که دیگه هرگز نذارم ‫چنین اتفاقی بی‌افته.
‫یادم نمیاد اینو بلند به زبون آورده باشم،
‫ولی یادمه که چهره‌ ابی یه جوری بود،
‫پس لابد یه چیزی گفته بودم.
‫یه لبخند کوچیک بود.
‫مطمئن نبودم که داره به من می‌خنده ‫یا...
‫فقط دلش برام سوخت.
‫اینکه روزی که بالاخره اینو بفهمم
‫قراره خیلی جا بخورم.
‫ما قبلا همیشه چیپ رو گم می‌کردیم.
‫همینطوری از بقیه خونه‌های محله سر در میاورد.
‫همسایه‌ها محض شوخی می‌گفتن،
‫"چرا از سر ادب، بهش زنگوله وصل کنیم"؟
‫- اون سگشون رو دوست داشت. ‫- آره.
‫و ما هیچوقت سگ نداشتیم.
‫ولی عاشق اون سگ‌ها بود.
‫بابا؟
‫آره، همینجام. ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫کلا یه دقیقه بیشتر وقت ندارم.
‫دارن نفوذ می‌کنن. ‫فکر نکنم دور باشن.
‫تونل‌ها چی؟
‫دارن از طریق تونل‌ها نفوذ می‌کنن.
‫- چطور می‌تونن این کارو کنن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫داریم سعی می‌کنیم درها رو محکم کنیم، ولی...
‫یه چیزهایی هست که می‌خوام بگم.
‫هارولد هم هنوز اونجاست؟
‫آره، من اینجام بچه‌جون.
‫شرل هم هست.
‫متاسفم که دوباره قراره اینو تجربه کنین.
‫هیچ کدوم‌تون سزاوار این نیستین.
‫و می‌خوام بدونی
‫بخاطر کاری که کردی ‫مقصر نمی‌دونمت.
‫بابا؟
‫- بله؟ ‫- میشه گوشی رو از روی بلندگو برداری؟
‫آره، همینجام.
‫ازت می‌خوام یه کاری برام انجام بدی.
‫چیه؟
‫می‌خوام اینو قبول کنی.
‫که چرا این اتفاق داره می‌افته،
‫که چرا این اتفاق افتاد.
‫من یه چیزی اینجا پیدا کردم.
‫این خانواده برام مهمه.
‫اینش حقیقت نیست.
‫و با این کارم نمیگم که تو و مامان رو قبول ندارم.
‫اینم عین حقیقته.
‫قول بده که راهی برای قبول کردنش پیدا می‌کنی.
‫باید بدونم که قرار نیست
‫تا آخر عمرت از این بدت بیاد.
‫بخاطرش از من بدت بیاد
‫یا بخاطرش از این خانواده بدت بیاد.
‫ازت می‌خوام قبول کنی که خودم اینو می‌خواستم.
‫می‌تونی این کارو برام انجام بدی؟
‫لعنتی. لعنتی.
‫نه، دست نگه دارین!
‫نه.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫چطور می‌تونستی؟
‫از چیزهایی که بهم گفتی،
‫این چیزی بود که حس می‌کرد ‫به شدت بهش نیاز داره.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫و اگه جلوش رو گرفته بودی چی؟
‫- چطور می‌تونست بهت اعتماد کنه که... ‫- باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫باید جلوش رو می‌گرفتم.
‫باید بریم.
‫هوم، هنوز نه.
‫چرا؟
‫تو هم شنیدی، مگه نه؟
‫آره.
‫می‌خوام بدونم که الان چی شد.
‫جواب می‌خوام.
‫می‌خوام همین الان به جواب برسم.
‫آره.
‫زوئی.
‫بله.
‫ما می‌ریم دم ماشین.
‫صندوقش رو خالی می‌کنیم.
‫میشه همسرم رو ببری تو آشپزخونه
‫و کمی حواسش رو پرت کنی؟
‫حتما.
‫منظورت چی بود که گفتی، "تو هم شنیدی"؟
‫مگه چی شنیدی؟
‫پشت گوشی.
‫بعد از اینکه اون مردها با تیراندازی وارد شدن،
‫فارسی دَری یا پشتو حرف نمی‌زدن.
‫داشتن روسی حرف می‌زدن.
‫یعنی چی؟
‫تو گفتگوهایی که با موگان بوت داشتی،
‫شده بود اشاره کنه که پاولوویچ
‫به یه جور ارتش مزدور دسترسی داره؟
‫پس تو داخل این جریانی یا بیرونش؟
‫ببخشید؟
‫آدم‌های داخل می‌دونن.
‫آدم‌های بیرون کنجکاون که آدم‌های داخل چی می‌دونن.
‫دارم ازت می‌پرسم، تو از کدوم دسته‌ای؟
‫راستش دقیق نمی‌دونم.
‫پس یا از اعضای داخلی هستی
‫و دلش رو نداری که بهم بگی،
‫یا هم از آدم‌های بیرونی هستی
‫و اونا دلش رو ندارن که بهت بگن.
‫فکر کنم شاید من...
‫- تو یه حالت تغییر وضعیتم. ‫- هوم.
‫جالبه.
‫ممنون.
‫"می‌خوام بدونی
‫بخاطر کاری که کردی ‫مقصر نمی‌دونمت".
‫اینا آخرین حرفایی هستن که قراره
‫از کسی بشنوم
‫که به مدت یک دهه تمام تعطیلات رو ‫توی خونه‌ام گذروند.
‫و خیلی احتمالش زیاده
‫که هرگز نفهمم
‫منظورش چی بود.
‫برای شریک خونه‌ای شدن
‫تعهداتی به گردنته.
‫می‌دونی، چیزهایی که می‌پذیری، ‫چیزهایی که قبول می‌کنی،
‫چیزهایی که سرکوب می‌کنی،
‫چیزهایی که درونت باهاشون می‌جنگی.
‫فکر کنم همیشه دعواهای خونه‌ی ما منصفانه بودن.
‫هارولد اینو از شغلش خواسته بود،
‫خواسته بود که باهام منصفانه رفتار بشه.
‫الان چه حرفای مسخره‌ای دارم از خودم می‌شنوم.
‫ازم خواستن حواست رو پرت کنم.
‫خودم می‌دونم.
‫فقط نمی‌دونم از چی.
‫تو...
‫تو مورگان بوت رو می‌شناختی؟
‫آره، اون یکی از دوستان هارولد بود.
‫چرا؟
‫یه روس به اسم پاولوویچ ‫بخاطر محافظت از یه معامله تجاریش در افغانسان
‫دستور قتلش رو داد.
‫اون همچنین...
‫ممکنه به نیروهای مزدور دستور داده باشه ‫که به افغانستان برن
‫تا بیشتر از اون معامله محافظت کنن.
‫کسایی که امیلی رو کشتن ‫افراد اون بودن.
‫اون چیزی نمی‌دونه. ‫می‌دونم که اینو می‌دونی.
‫ما الان به هیچ‌جا نرسیدیم.
‫می‌خوام هرچی که می‌دونه رو ‫از زیر زبونش بکشم.
‫این شغل منه...
‫شغل من بود.
‫خودت که می‌دونی، درسته؟
‫نه.
‫نه به این شکل.
‫من باید این کارو...
‫تنهایی انجام بدم.
‫تصور نمی‌کردم که هرگز بیای اینجا.
‫قطعا هم نه واسه دیدن دستگاه روئینگی
‫که بهت گفته بودم هیچکس ازش استفاده نمی‌کنه.
‫آنجلا مرده.
‫احتمالا دیگه بهتره این عادتت رو کنار بذاری
‫که با این اسم صداش کنی.
‫چرا نباید با این اسم صداش کنم؟
‫تو دیگه کی هستی.
‫مگه تازه خودت به مامان نگفتی که ‫این اسم ساختگی بوده؟
‫چطوره که تو می‌تونی هرچیزی رو با من ‫به جر و بحث تبدیل کنی؟
‫اوه، نمی‌دونم.
‫این بخش بعدی قراره برات سخت باشه.
‫تمام داستان‌های خیالی‌ای که خلق کردی...
‫دارن با همدیگه متلاشی می‌شن.
‫که می‌تونی شغلت رو
‫خارج از خونه‌ات نگه داری.
‫که با جدا نگه داشتن ما ‫می‌تونی در امان نگه‌مون داری.
‫که هرگز نمی‌تونی بخاطر تلاشی که می‌طلبید ‫ازمون بدت بیاد.
‫اوه، این منصفانه نیست. ‫می‌دونی که این حقیقت نداره.
‫داستان خیالی چیز مفیدیه. ‫فقط مسئله اینه که...
‫دیر یا زود
‫حقیقت باید نفسی تازه کنه.
‫همیشه بخشی ازت بود که دم اون در مونده بود.
‫بخشی که مطمئن نیستم تا حالا دیده باشمش.
‫بخشی که حالا می‌خواد برگرده.
‫بهترین چیزی که می‌خواستم توی عمرم باشم ‫بابای تو بودن بود.
‫چیزهایی که خراب کردم... ‫گند زدم.
‫ولی سعی‌ام رو کردم. ‫واقعا سعی کردم.
‫می‌دونم.
‫خیلی خوب می‌شد که وقتی فرصتش رو داشتم
‫بتونم همه اینا رو بهت بگم.
‫در ازای تمام تلاش‌هام،
‫خداحافظی کردن به نظر خواسته کوچیکی میاد.
‫یه چند کلوم...
‫حرف آخری که به همه‌چیز زمینه ببخشه.
‫اینو با به دست نیاوردم. ‫اینو با اون به دست نیاوردم.
‫حتی با هنری هم نصیبم نشد.
‫حرف‌های آخر.
‫- چیه؟ ‫- وقتی بوت...
‫توی خونه‌اش کشته شد، ‫توی اتاق بودی، درسته؟
‫- بله. ‫- آره.
‫اون قبل از مردنش چیزی بهت نگفت؟
‫نه، نه، خیلی سریع رخ داد.
‫- اون... ‫- کاری نکرد؟
‫نزدیک کامپیوترش نبود یا...
‫گوشیش؟
‫گوشیش تو دستش بود.
‫شاید داشت چیزی ارسال می‌کرد.
‫چی بوده؟
‫یه چیزی که می‌خواست مطمئن بشه
‫همراه با اون نمی‌میره.
‫یه چیز مهمی از این معما
‫که نیاز داشت به دست کسی که ‫بهش اعتماد داره برسونه.
‫به کی، به تو؟
‫نه، نه. به من نه.
‫ولی ایده‌ای دارم که به کی می‌خواسته بفرستتش.
‫چی شد؟
‫اون چیزی درمورد پاولوویچ
‫یا افغانستان یا این چیزا نمی‌دونست.
‫اون صرفا یکی بود که یکی استخدامش کرده بود.
‫فقط می‌دونست برای کاری استخدام شده بود
‫که موفق به تکمیل کردنش نشده.
‫مورگان بوت تنها هدفش نبود.
‫هدف دیگه‌اش کی بود؟
‫تو.
‫- من؟ چرا من؟ ‫- چرا اون؟
‫و من... خانواده دیکسون.
‫مارشا و هنری.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫وکیل همزاد می‌خواست یه چیزی بهت بگه،
‫یه چیزی که می‌ترسید تلفنی بگه.
‫شاید اون بدونه.
‫چیزیه که پاولوویچ نمی‌خواد ما بدونیم.
‫احتمالا.
‫یه چیزی که اگه برملا بشه ‫بهش صدمه می‌رسونه.
‫احتمالا.
‫پس می‌ریم لندن.
‫چون اصلا گور باباش.
‫می‌خوام بهش صدمه برسونم.
‫تو نمی‌خوای؟
‫- هوم. ‫- حالا درک می‌کنم.
‫می‌دونی، اینکه چه خبره، ‫چه چیزهایی این وسط در خطرن.
‫شاید همه‌اش رو ندونم، ولی به قدر کافی می‌دونم.
‫ولی...
‫ولی تو،
‫حس می‌کنم درکم نسبت به تو
‫- از همیشه کمتر شده. ‫- من باید این کارو انجام بدم.
‫فقط محض اطمینان چند روز می‌رین هتل.
‫اون دوتا احتمالا ازت می‌خوان
‫که مراقب سگ‌های کوفتی‌شون باشی، ‫ولی اینش با خودته.
‫وقتی برگشتم کمکم کن حلش کنم.
‫کمکم کن راه بهتری پیدا کنم ‫تا همه اینا باهم جواب بدن.
‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫واقعا سعی‌ام رو می‌کنم.
‫دیگه بهتره بری.
‫- تو نمیای؟ ‫- نه، نه.
‫اونا بی‌خطر می‌رسوننت هتل.
‫من می‌مونم تا قبل از قفل کردن در خونه ‫مطمئن بشم
‫که همه‌چیز تمیز و مرتب باشه.
‫باشه.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»