‫دیگه وقتشه بریم خونه.
‫همین که زنگ بزنم هلی‌کوپتر میاد.
‫اگه همینجا ولش کنیم، می‌میره.
‫باید ببریمش خونه‌اش.
‫اتفاقی بین اونا افتاده.
‫نمی‌دونم چیه یا چه معنی‌ای داره.
‫ولی اگه اونجا ولش می‌کردیم تا بمیره،
‫تا ابد امیلی رو از دست می‌دادیم.
‫تا حالا اسم مردی به اسم مورگان بوت رو شنیدی؟
‫اون پشت معامله تحویل دن چیس بود.
‫تمام دارایی‌هامون رو مسدود کرده ‫و می‌خواد نابود شدن‌مون رو بخاطرش ببینه.
‫فاروق!
‫اگه بمیریم که نمی‌تونین ما رو نجات بدین!
‫توی این ماجرا پای من گیره. ‫فقط انجامش بدین! متوجه شدین؟
‫می‌خوای بهم بگی که تو کی هستی؟
‫اسم من پروانه همزاده.
‫این انتخاب ما نبود، ولی...
‫ولی دارم بهت گزارشش میدم.
‫ما محترمانه سعی کردیم جلوی این اتفاق رو بگیریم.
‫آره، می‌فهمم...
‫باورم نمیشه کسی که باعث همه اینا شده ‫از طرف شما صحبت می‌کرده.
‫می‌تونیم ختمش کنیم ‫و روی چیز بهتری تمرکز کنیم...
‫بله؟
‫نمی‌ذارن مستقیما با وزیر حرف بزنم.
‫پروانه کجاست؟
‫بیارش.
‫اگه بخاطر اون نبود...
‫من الان تو سلولی زندانی بودم.
‫یا هم بدتر از اون.
‫آماده پذیرفتنش بودم.
‫شاید تو هم بودی.
‫ولی اون نبود.
‫لطفا برو بیارش.
‫برو.
‫به این زن گفتم که تو اون یکی اتاق منتظر باشه.
‫فاروق از اتاق نمی‌رفت.
‫همه‌مون سعی کردیم.
‫بعد اون اومد داخل و...
‫پروانه.
‫پدرت کارت داره.
‫حالا که همه‌مون اینجاییم...
‫فکر کنم 72 ساعت وقت داریم.
‫هرکسی که تا اون موقع اینجا مونده باشه ‫کارش تمومه.
‫- تو قبلا هم اینو گفتی. ‫- نگفتم.
‫- قبلا هم اینو گفتی. ‫- نه، نگفتم!
‫گفتم ده دقیقه بودم.
‫پنج دقیقه پیش گفته بودم.
‫تا وقتی این هلی‌کوپتر از اینجا بلند بشه ‫پنج دقیقه وقت داریم.
‫یک ساعته که دارم میگم پنج دقیقه دیگه وقت بدن.
‫اگه اون بلند بشه و بذاره بره ‫خریت نیست که جا بمونیم؟
‫می‌دونه که اونا زیاد منتظر نمی‌مونن.
‫میاد.
‫اون چند سال پیش تو یه عملیات یورش بود.
‫درگیری هم رخ داد.
‫موقع کالبد شکافی،
‫گلوله تو سر یکی پیدا کردن که ‫از اسلحه اون شلیک شده بود.
‫اون تمام جلسات مشاوره رو گذروند...
‫خوب باهاش کنار اومد...
‫چرا داری اینو بهم میگی؟
‫گفتم شاید نگران باشی.
‫اولین باری نیست که این کارو می‌کنه.
‫جون یکی رو می‌گیره.
‫نه، همه‌شون مثل هم نیستن.
‫اومد.
‫اون تازه مادرش رو از دست داده.
‫فکر کنم دارم کمک می‌کنم. ‫والا نمی‌دونم.
‫اصلا انگلیسی بلد نیست،
‫- پس لازم نیست نگران باشین. ‫- نه، نه. اشکال نداره.
‫گوش کن، وقت تنگه.
‫تا دو روز دیگه، ارتش برمی‌گرده
‫و اینجا رو با خاک یکسان می‌کنن.
‫این مردم با پولشون جلوی دولت رو گرفته بودن.
‫- اِم... ‫- و یه شبه پولشون ته کشید.
‫- اِم، تو نمی‌تونی اینجا بمونی. ‫- باید بمونم.
‫چرا باید بمونی؟
‫چون مسبب ته کشیدن پولشون مورگان بوته.
‫بوت فقط بخاطر اینکه تو رو مجبور به تسلیم شدن کنه ‫منو گرفت.
‫وقتی منو به جای تو بردن، بوت عصبانی شد.
‫تونسته تمام دارایی‌هاشون رو بلوکه کنه.
‫همین هم باعث آسیب‌پذیری‌ اونا شده ‫اونم موقعی که نباید باشن.
‫اینجا از اتفاقی که قراره بی‌افته ‫بقاء پیدا نمی‌کنه.
‫و ازت می‌خوام درستش کنی.
‫درستش کنم؟
‫چی رو درست کنم؟ ‫چطوری؟
‫اونا رو از توی لیست تحریم در بیار.
‫مورگان بوت رو قانع کنین ‫قبل از اینکه
‫کلی آدم بیگناه صدمه ببینن، آروم بگیره.
‫اون آدمی نیست که بشه قانعش کرد.
‫و وقتی عصبانی باشه،
‫قطعا کسی نیست که
‫آدم بتونه آرومش کنه.
‫هر کدوم از شما بهم گفتین که ‫اون چه نسبتی باهاتون داشت.
‫- اینکه شما براش حکم چه کسی رو داشتین. ‫- اِم، اون واسه خیلی وقت پیش بود.
‫عالیه. ‫پس قطعا توجهش رو جلب می‌کنه
‫که هر دوتون بعد از این همه مدت
‫با همدیگه وارد خونه‌اش بشین...
‫نه. تو روحت هم خبر نداره ‫که چه درخواستی داری.
‫می‌دونم که این چطور به نظر میاد.
‫باور کنین.
‫خودم می‌دونم.
‫ولی من هنوزم همونی‌ام که فکر می‌کنین.
‫واسه تو. ‫و همینطورم واسه تو.
‫ولی نمی‌تونم بخاطر مشکلی که ‫بخاطر من ایجاد شده
‫این مردم رو ول کنم تا بمیرن.
‫نمی‌تونم.
‫و نمی‌تونم تصور کنم با شناختی که ازم دارین ‫فکر می‌کردین این کارو کنم.
‫بهشون گفتم که می‌تونین این کارو ‌کنین.
‫بهشون گفتم چون من ازتون خواستم ‫انجامش می‌دین.
‫و منم با شناختی که ازتون دارم ‫می‌دونستم قبول می‌کنین.
‫من بهتون اعتماد دارم.
‫و دوستت دارم.
‫لطفا عجله کن.
‫همینجا منتظر بمونین.
‫منظورت از "همه‌شون مثل هم نیستن" چی بود؟
‫معنیش رو که می‌دونم.
‫ولی منظورت چی بود؟
‫وقتی اونطوری خون می‌ریزی،
‫می‌دونی، که واسه محافظت از چیزی نیست،
‫واسه انتقام گرفتن از کسی نیست،
‫بخاطر شغلت یا اتفاقی نیست.
‫بلکه این کارو می‌کنی تا دوست داشتنت ‫نسبت به کسی رو نشون بدی،
‫دیگه نمی‌تونی ازش برگردی.
‫باور کن.
‫فکر می‌کنی اونجا شاهد همچین صحنه‌ای بودی؟
‫لباس‌ها، بچه.
‫فکر می‌کنی به این سرعت براش اتفاق افتاده؟
‫نمی‌دونم اونجا چی دیدیم،
‫ولی فکر می‌کنم که بخشی از وجودش ‫دیگه از دست رفته.
‫و بخشی ازش تازه داره متولد میشه.
‫نتیجه نهایی این چیزها چیه؟
‫سخته بلد باشی که چطور هم‌زمان
‫برای یکی سوگواری کنی و ببینیش.
‫نه، مطمئن نیستم.
‫به نظرم آدم می‌تونه بدون اینکه فاجعه‌بار باشه
‫خیلی تغییر کنه.
‫تا زمانی که کسی مجبورشون نمی‌کنه ‫که حس کنن باید اینطور باشه.
‫بیا بریم. ‫اون وسیله‌ی ماست.
‫اون یکی نه.
‫این یکی.
‫"وسیله نقلیه رو ردیف کن، هارولد.
‫مطمئن شو که قابل اطمینان باشه، هارولد".
‫خب، بفرما.
‫قابلت رو نداشت.
‫پرواز کردن رفت.
‫کاری که خواستی رو انجام میدن؟
‫می‌تونن کاری که خواستی رو انجام بدن؟
‫بله، در جواب هر دو سوالت.
‫بهم گفتن که از فاروق مراقبت می‌کنی.
‫اون پسر نازنینیـه.
‫نمی‌دونم چرا، ولی انگار اینطوری آروم می‌مونه.
‫- ها. ‫- که پیش من باشه.
‫چرا؟
‫اخیرا "چرا" به نظر عجیب‌ترین سوال ‫واسه پرسیدن میاد.
‫کدوم "چرایی" ممکنه بتونه ‫کاری که ما کردیم رو توضیح بده؟
‫به هر حال، الان که داریم حرف می‌زنیم ‫برنامه‌هایی داره پیاده‌سازی میشه.
‫تعدادی برای دفاع کردن اینجا می‌مونن.
‫تعدادی هم به جای دیگه‌ای در درّه
‫که در امان باشن، برده می‌شن.
‫لطفا بهم نگو که اینجا بودن ‫زیادی برام خطرناکه.
‫لطفا بهم نگو که به اینجا تعلق ندارم.
‫نه.
‫تو تعلق داری.
‫لازم نیست چیز بیشتری درموردش بگم.
‫ولی باید ازت بخوام بری.
‫ولی تو الان گفتی...
‫من به انواع دیگه‌ای از کمک نیاز دارم.
‫نبردهای دیگه‌ای که باید جنگیده بشن.
‫جاهای دیگه‌ای که نیاز به حمایت دارن. ‫من...
‫ازت می‌خوام به ابتدا برگردی.
‫سلام.
‫ما درست و حسابی باهم آشنا نشدیم.
‫من طارق‌ام.
‫پروانه.
‫این یکی‌شونه.
‫بهت چی گفت؟
‫بهم گفت بیام پیش تو.
‫و همراهت به ایالات متحده برگردم.
‫تا در اداره کسب و کار کمک بدم.
‫داره سعی می‌کنه قبل از اینکه اوضاع خراب بشه ‫از اینجا خارجت کنه.
‫آره.
‫بهت اهمیت میده.
‫پس شاید بتونی کمکم کنی تا قانعش کنم.
‫تا بذاره جونش رو نجات بدم.
‫این افتضاحه.
‫چی؟
‫خوبم شنیدی چی گفتم.
‫تو مدت زیادی رو وانمود به پولدار بودن کردی.
‫خب، یادم نمیاد وانمود کرده باشم.
‫و در سال، هیچوقت بیشتر از یکی دو هفته
‫خودم رو جای هنری دیکسون نمی‌زنم.
‫دن چیس با بلیط معمولی سفر می‌کرد. ‫این معمولی نیست.
‫اونوقت تو 50 هفته در سال ‫بدون تلاش کردن پولدار شدی؟
‫خب، کم و بیش آره.
‫چطوری؟
‫بگو دیگه، چطوری؟
‫کار نکردن واسه دولت ‫شروع خوبی بود.
‫باید درمورد چیزی حرف بزنیم ‫که نمی‌خوایم حرف بزنیم.
‫- اون چی هست؟ ‫- یه نقشه.
‫وقتی به خونه پیرمرد رسیدیم،
‫من حرف‌ها رو می‌زنم.
‫- باشه. ‫- شوخی ندارم.
‫چرا باید فکر کنم شوخی می‌کنی؟
‫مطمئن نیستم که به حرف من گوش میده،
‫ولی مطمئنم که به حرف تو گوش نمیده.
‫اوهوم. آره.
‫این یکی زیادی مهمه...
‫که بخواد درگیر
‫لایه‌های مشکلات بین شما دوتا بشه.
‫آره.
‫جفت‌مون می‌دونیم که نمیشه اونو اجبار به این کار کرد.
‫و یه لحظه هم باور نمی‌کنم
‫که دلیل انجام این کارش
‫بخاطر ناراحت شدنش از نارو خوردن باشه.
‫باید بیشتر از اینا باشه.
‫باید تو انجام این کار خیلی مراقب باشیم.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫تو چت شده؟
‫از چه لحاظ؟
‫تو قصد داری اینو با کتک زدن ‫از زیر زبونش بکشی، مگه نه؟
‫فکر نکنم باز کردنش امن باشه.
‫آشغال.
‫تو به نظر خیلی عصبانی میای.
‫من به نظر...
‫کِی می‌خواستی بهم بگی که...
‫نمی‌تونی اونقدر احمق باشی که ‫فکر کنی تو...
‫خوشحال می‌شم جواب سوال‌هات رو بدم.
‫فقط قبلش باید یکی‌شون رو تکمیل کنی.
‫شکنجه کردنش جزء گزینه‌ها نیست!
‫- چرا؟ ‫- چون اون حدوداً صد سالشه.
‫چون جواب نمیده.
‫چون مطمئنم که
‫می‌دونم کدوم یکی از ما ‫بخاطر این کار می‌افته زندان.
‫نگو واقعا فکر می‌کنی که شاید
‫بتونی با حرف زدن راضیش کنی، آره؟
‫- آره! آره، واقعا همچین فکری می‌کنم. ‫- خب، من که نمی‌کنم.
‫و ما به امیلی قول دادیم
‫که هرکاری لازم باشه ‫واسه شدنی کردنش انجام می‌دیم.
‫من یادم نمیاد قولی که تو داری میگی ‫رو بهش داده باشیم.
‫پس تو گفتگوهای متفاوتی شرکت داشتیم
‫چون من مطمئنم که اون دقیقا همینو گفت.
‫منم به همون زبان انگلیسی تو حرف می‌زنم.
‫شنیدم چی گفت.
‫وقتی رسیدیم اونجا، تو فقط...
‫اونجا وایمیستی،
‫و وقتی دارم راضیش می‌کنم ‫حمایت‌وارانه سر تکون میدی!
‫- هارولد. ‫- چیه؟
‫من سریع حرف می‌زنم.
‫خب، چطور می‌خوای انجامش بدیم؟
‫منظورت چیه که چطور...
‫من زنگ در رو می‌زنم، اون در رو برامون باز می‌کنه.
‫اوه، جدی؟
‫بهتره وقتی در رو باز می‌کنه
‫لبخندی چیزی بزنی.
‫- ماریونه؟ ‫- آره.
‫این سومین باریه که زنگ زده ‫و تو نادیده‌اش گرفتی.
‫پنجمین باره.
‫و دارم نادیده‌اش می‌گیرم ‫چون...
‫نادیده گرفتن یه چیزهایی ‫باعث میشه از بین برن.
‫خب، با تو که جواب نداد.
‫از این طرف لطفا.
‫نمی‌دونم چقدر در جریانی.
‫تا حدودی در جریانم.
‫ما در پنجشیر بودیم.
‫و شرایط تغییر کرد.
‫بچه‌ی اون دیگه گروگان نیست.
‫اونجا اتفاقی افتاده،
‫و اون با همزاد و خانواده‌اش نسبت داره.
‫اینو هم می‌دونم.
‫حداقل الان اینو می‌دونم.
‫ممکن بود مفید واقع بشه
‫اگه خیلی وقت پیش یکی بهم می‌گفت
‫که اون اصلا بچه‌اش نیست،
‫اونوقت شاید تو این شرایط افتضاح گیر نکرده بودیم.
‫این زن در خطر مرگ قرار گرفته.
‫دارایی‌های همزاد بلوکه شدن،
‫که همه اطرافیانش رو آسیب‌پذیر کرده.
‫این باعث کشته شدن خیلی‌هاشون میشه.
‫اومدیم ازت بخوایم که تجدید نظر کنی.
‫نه.
‫چرا؟
‫چون هیچ کدوم‌تون نمی‌فهمین که ‫چه درخواستی دارین
‫یا اینکه چرا خطرناکه ‫یا ممکنه به چه کسی آسیب برسونه.
‫روحتون هم خبر نداره که تو چه داستانی هستین.
‫و یه بار هم فکرش به ذهنتون خطور نکرده. ‫خدایا.
‫- "شاید بهتره سوال کنیم". ‫- ما واسه این چیزها وقت نداریم.
‫تو عصبانی‌ای. ‫دنبال اینی که منظوری برسونی.
‫- من عصبانی‌ام؟ ‫- نه. یه دقیقه صبر کن.
‫اونی که موقع عصبانیت می‌زنه چیز میز می‌شکنه ‫من نیستم.
‫بس کنین!
‫منظورت چی بود که گفتی
‫ما نمی‌دونیم تو چه داستانی هستیم؟
‫روحتون هم خبر نداره که پاتون به چی باز شده
‫یا ممکنه به کی صدمه بزنه.
‫تو پای اونو به این جریان باز کردی.
‫نه. ‫خودت این کارو کردی.
‫من دارم سعی می‌کنم همه‌مون رو ازش خارج کنم.
‫سلام.
‫منم خیلی از اون بزرگ‌تر نبودم
‫که واسه مدرسه منو به ایالات متحده فرستادن.
‫داستانی که آدم‌های بالغ همیشه بهم می‌گفتن ‫این بود که
‫من به قدری باهوش بودم که بیشتر نیاز داشته باشم،
‫تا بیشتر انجام بدم، تا بیشتر باشم.
‫ولی طی این سال‌ها داستان‌هایی شنیدم
‫که داییم نمی‌تونسته صدام و خنده‌ام رو
‫تحمل کنه.
‫خیلی شبیه صدای تو بوده.
‫دیگه نیازی نیست بگم
‫وقتی شبیه اونم،
‫کنار اومدن با این قضیه برام ساده نیست.
‫ولی مسخره بودن ماجرا بهم این فضا رو داد
‫که دلیل خودم رو برای اینجا بودن پیدا کنم.
‫و پیدا هم کردم.
‫و چیه؟
‫خارج کردن همه از اینجا.
‫متوجه منظورت نمیشم.
‫همه کی‌ان؟
‫مادرم، داییم، فک و فامیلم، خانواده‌ام.
‫آره. خب، فکر نکنم اونا بخوان برن.
‫ازشون پرسیدی؟
‫صراحتا نه.
‫من پرسیدم. هزاران بار.
‫بهشون توضیح دادم چه جوری میشه،
‫کجا میریم، چی بهتر میشه.
‫ولی به نظرم شاید امروز ‫با توجه به وضعیت فعلی
‫و با توجه به اینکه تو میگی،
‫اونا جور دیگه‌ای گوش کنن.
‫اونا به حرف من گوش نمی‌کنن.
‫سر چی شرط می‌بندی که گوش می‌کنن؟
‫اصلا مطمئن نیستم که بخوام
‫واسه همچین چیزی استدلال بیارم.
‫اینجا رگ و ریشه‌هایی وجود داره.
‫و چون تو اونا رو نمی‌بینی،
‫به این معنا نیست که تاثیری ندارن.
‫اون تو رو برد قبرستون، نه؟
‫فکر می‌کنی چند نفر از مردان
‫و زنان اون قبرستون تصمیم می‌گرفتن بمونن
‫اگه گزینه‌ی پیش‌ روشون راحتی و امنیت
‫و آرامش در یه جای دیگه بود؟
‫شرط می‌بندم بعضی‌هاشون می‌خواستن بمونن، ‫ولی همه‌شون نه.
‫سر جونم شرط می‌بندم که همه‌شون نه.
‫داری با آدم اشتباهی صحبت می‌کنی.
‫دارم با تنها کسی صحبت می‌کنم ‫که اونا ممکنه به حرفش گوش کنن.
‫نباید تاثیر خودت روی اونا رو دست کم بگیری.
‫نه. یعنی میگم، من تمام اون چیزهایی که
‫راجع بهش صحبت می‌کنی رو داشتم.
‫راحتی...
‫و امنیت...
‫و توش غرق شدم.
‫- این زمین تا آسمون فرق داره. ‫- واسه چی؟
‫به تو دروغ گفتن.
‫هر روز.
‫صراحتا، و سهوا و هر مدلی که فکرش رو بکنی.
‫تو قربانی یه شیادی ‫به‌دقت هماهنگ‌شده بودی.
‫متاسفم، ولی عین حقیقته.
‫مشکل راحتی و امنیت نبود.
‫اونا فقط عوامل ناکافی حواس‌پرتی بودن.
‫این فرق داره.
‫این بحث خانواده‌ایه که ‫با هم قراره جایی برن که مجبور نباشن
‫نگران این باشن که دختران‌شون ‫اجازه دارن حساب و کتاب کنن یا نه.
‫و پسران‌شون...
‫و پسران‌شون یه خرده فضای بیشتری دارن ‫که کارهای بیشتری بکنن و پیشرفت کنن.
‫من خانواده‌ام رو دوست دارم، همه‌شون رو،
‫تک تک‌شون رو.
‫ولی سخته بخوام اینجا وایستم
‫بدون اینکه بشنوم همگی سرم داد می‌زنن،
‫"آخه واسه چی هنوز اینجایی؟"
‫خواهش می‌کنم
‫کمکم کن نجات‌شون بدم.
‫دیر شده و کار راحتی نیست،
‫ولی کار درست...
‫چیه؟
‫برادرم مُرد.
‫از مراکش برگشتم خونه،
‫همونطور که گفتی.
‫رفتم دنبال سگ‌ها، همونطور که گفتی.
‫سعی کردم همه چی رو فراموش کنم، ‫به زندگی واقعی برگردم.
‫ولی نشد.
‫می‌خواستم کمک کنم، ‫پس با نینا کروگر تماس گرفتم.
‫با وکیل فراز همزاد تماس گرفتی؟
‫چی بهش گفتی؟
‫فکر کردم شاید بتونم مجابش کنم ‫روی همزاد کار کنه
‫که تو و امیلی رو ول کنه،
‫ولی لازم بود که جواب تماس‌هام رو بده.
‫نهایتا یه نفر باهام تماس گرفت، ولی نینا نبود.
‫اون بود.
‫من اوضاع رو تحت نظر داشتم،
‫و دیدم یه نفر که ‫انتظار نداشتم ظاهر شد.
‫خیلی پیش نمیاد کسایی رو پیدا کنم ‫که واقعا منو شگفت‌زده کنن.
‫اون شگفت‌زده کرد.
‫چرا وکیل همزاد رو تحت نظر داشتی؟
‫چیه که ما ازش بی‌خبریم؟
‫ما در مورد معدن مشبهار می‌دونیم.
‫اهرم فشار همزاد از اونجا نشئت می‌گرفت، نه؟
‫پولی که قرار بود عایدش کنه؟
‫پول؟ هر جایی میشه پول درآورد.
‫اگه می‌خوای به ریزپردازنده دسترسی پیدا کنی،
‫اگه می‌خوای انرژی وسایل رو با باتری تامین کنی،
‫اگه می‌خوای توی تمدن‌ها مشارکت کنی...
‫هر کسی که اون معدن رو کنترل کنه ‫در این موارد می‌تونه نظر بده.
‫ما بهش نیاز داریم.
‫توی چنگ‌مون بود
‫تا اینکه شنیدم یه گروه دیگه ‫مخفیانه قصد داره
‫اونو از ما بدزده.
‫کی؟
‫تو پای اونو به این ماجرا باز کردی.
‫تو اونو انداختی توی صندوق عقب ماشین.
‫تو بهش اسم و لباس جدید دادی
‫و اونو به مهمونی‌ای در مراکش بردی
‫تا بتونی تاثیر بذاری روی...
‫پاولوویچ. نه.
‫...سلیمان پاولوویچ.
‫اشتباه متوجه شدی.
‫فراز همزاد با یه روسی ‫در خفا معامله نمی‌کنه.
‫و اگه این کار هم می‌کرد، ‫قطعا با اون روس نبود.
‫خیالم راحت شد که اینطور فکر می‌کنی.
‫اوه. چه حلال‌زاده‌ هم هست.
‫تو می‌تونی.
‫سلام.
‫بله. بله. خیلی خوشحالم که تماس گرفتی.
‫با کی داره صحبت می‌کنه؟
‫وکیل همزاد.
‫اصلا قابل تصور نیست که ‫یه آدمکش روس اجازه پیدا کنه
‫کنترل چیزی رو دست بگیره
‫که واسه آینده‌ی این کشور خیلی مهمه.
‫الان وکیله کلید فهمیدن
‫اینه که چطور جلوش رو بگیریم.
‫و در حال حاضر، وکیله به نظر خیلی دلش می‌خواد
‫با نامزدت صحبت کنه.
‫اون چی گفت؟
‫پیشنهاد داد گفتگومون رو هفته‌ی آینده
‫سر ناهار ادامه بدیم.
‫خوبه، نه؟
‫خیلی خوبه.
‫می‌خواد چیزی رو بهت بگه ‫که تلفنی نمیگه.
‫هفته‌ی آینده؟ ‫این تا هفته‌ی آینده دووم نمیاره.
‫متوجهم.
‫اگه اشتباه کنی،
‫یه عده به خاطرش می‌میرن.
‫اگه حق با من باشه، خیلی بدتر میشه.
‫بهت گفتم.
‫چی رو؟
‫وقتی خواستم به امیلی کمک کنی ‫وارد اف‌بی‌آی بشه، بهت گفتم
‫اون دختر همزاده.
‫همچین چیزی نگفتی.
‫داشتم جونش رو به تو می‌سپردم.
‫واقعا فکر کردی همچین کاری می‌کنم
‫ولی چیزی که ممکنه اونو به خطر بندازه رو نمیگم؟
‫گفتم لازم نیست حتما نوه‌ات باشه
‫که بخوای کمکش کنی،
‫همونطور که لازم نیست حتما دخترم باشه ‫که بخوام این درخواست رو بکنم.
‫فکر می‌کردم توی اون شرایط
‫منظورم کاملا شفاف و واضح بود.
‫متوجهم چی میگی.
‫چیزهای مهم رو درک می‌کنم.
‫در مورد من هر چی بخوای می‌تونی بگی.
‫جفت‌تون.
‫هر چی دل‌تون می‌خواد ‫می‌تونین در موردم بگین.
‫ولی همیشه چیزهای مهم رو درک کردم،
‫اینو خوب می‌دونی.
‫وقتی بهم گفتی براشون جنگیدم.
‫ولی اگه بچه‌ی آدم نتونه روش حساب کنه،
‫اصلا این چیزها چه فایده‌ای داره؟
‫ببین، می‌دونم نمی‌تونی کوتاه بیای.
‫ولی باید یه راه دیگه‌ای باشه ‫که بتونی کمک کنی
‫این جماعت رو خارج کنی، حتی موقت.
‫و اگه بگی راه دیگه‌ای نیست،
‫می‌دونم به خاطر اینه که ‫نمی‌خوای راهی پیدا کنی.
‫به خاطر عصبانیتت از دست من این کار رو نکن.
‫نکن.
‫فردا بیا.
‫الان خسته‌ام.
‫اگه فردا صبح بازم خواستی ‫راجع بهش صحبت کنی،
‫شاید جواب بهتری داشته باشم.
‫- تو از اینجا خارج نمیشی. ‫- صبر کن.
‫از سر راهم برو کنار.
‫یه لحظه باهام بیا بیرون. خواهش می‌کنم.
‫اون پر بیراه نمیگه.
‫وقتی عصبانی هستی، چیز میزی نمی‌شکنی؟
‫هر کسی وقتی عصبانیه، ‫چیز میزی می‌شکنه.
‫اگه حتی سعی نکنی کمک کنی، ‫به خاطر اینه که می‌خوای بدونیم
‫که مجبور به این کار نیستی.
‫چیزیه که می‌خوام.
‫تو هیچ وقت تفاوت بین
‫چیزی که می‌خوایم ‫و چیزی که مدیون هستیم رو نفهمیدی.
‫واسه همین این شغل همیشه واست زیادی بود.
‫و اگه نمی‌خواستی من عصبانی باشم،
‫اونو بیرون دم در میذاشتی،
‫ولی دست خودت نبود، مگه نه؟
‫سلام.
‫زوئی،
‫مرسی که می‌خوای کمک کنی، ‫ولی تو جایی در این ماجرا نداری.
‫خواهشا خودت رو قاطی نکن.
‫من توی این ماجرا جایی ندارم.
‫- خیلی خب. ‫- امروز روز مناسبی واسه این بحث نیست، باور کن.
‫ازت می‌خوام بری.
‫تا وقتی چیزی که ازش می‌خوام‌ رو ‫بهم نده جایی نمیرم.
‫اون همچین کاری نمی‌کنه.
‫می‌خوای شرط ببندیم؟
‫به همون دلیلی که تو نمیری،
‫اونم چیزی که می‌خوای رو بهت نمیده،
‫ولی به من میده.
‫تو اونو تا حدودی راضی کردی. ‫اون می‌خواد کمک کنه‌.
‫فقط نمی‌خواد موقع کمک کردن
‫تو رو ببینه.
‫من و اون با هم کنار میایم.
‫من ازش خوشم میاد. ‫به نظرم مرد خیلی مهربونیه.
‫دست بردار، زوئی.
‫نسبت به من خیلی مهربون بوده.
‫و هر کاری که قبلا کرده،
‫نمی‌تونه بدتر از کارهای سابق تو باشه.
‫و من اونو پشت سر گذاشتم.
‫و درسته طبق چیزی که
‫الان اونجا دیدم باورش خیلی سخته،
‫ولی به نظرم دلش واقعا برات تنگ شده.
‫برو یه لیوان قهوه بخور. یه کتاب بخون.
‫بهم اعتماد کن.
‫من می‌تونم اینو عملی کنم.
‫اون نمی‌خواست کسی بدونه.
‫نمی‌خواست آخرین حرفش...
‫با هیچ کدوم‌تون...
‫خداحافظی باشه.
‫پروانه.
‫من تا صبح می‌مونم.
‫واسه اینکه واسه تدفین اینجا باشم.
‫نمی‌دونم بیشتر از اون بتونم بمونم یا نه.
‫این چیزیه که اون می‌خواست.
‫تو باید تصمیمی بگیری.
‫اینکه بمونی
‫یا بری.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫گفتم یه نگهبان توی تپه‌ها بهش شلیک کرد...
‫ولی همچین اتفاقی نیفتاد.
‫- کسی که بهش شلیک کرد... ‫- می‌دونیم.
‫- از کجا می... ‫- می‌دونیم.
‫کس دیگه‌ای خبردار نمیشه.
‫تو باید تصمیم بگیری بمونی یا بری.
‫ولی بابات نمی‌خواست ‫تو حس کنی اینجا جاییه که...
‫تو ممکنه به خاطر این چیزها سرزنش بشی.
‫پدرت حین دفاع از تو توسط یه سرباز طالبان
‫مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
‫اون جونش رو به خاطر تو داد.
‫در مورد اون دو تا آمریکایی هم ‫که آوردی اینجا باید بگم،
‫خب،
‫اونا الان در ایالات متحده هستن،
‫طبق دستور تو دارن کار می‌کنن ‫تا تهدیدی که باهاش روبه‌رو هستیم رو خنثی کنن.
‫این کاریه که تو برای ما کردی.
‫ممنون که پشتم در اومدی.
‫و تو. ناموسا؟
‫شرمنده، بچه‌ها. باید برم با اون صحبت کنم.
‫و به نظرم راستش
‫اون خوشش نمیاد توی اتاقی بیاین
‫که قالی‌های قشنگ داره، پس...
‫شما باید همینجا بمونین.
‫خیلی خب.
‫خب، حق با تو بود.
‫به محض اینکه با هم رو در رو شدین،
‫من وجهه‌ی متفاوتی ازت دیدم.
‫خوبه که آدم هر از گاهی اشتباه کنه،
‫ولی آرزوی خام یه ویژگی ناخوشایند
‫در پیرمردهاست.
‫خب، نه اگه آرزوی خوبی باشه.
‫می‌خوای ازم درخواست کنی کمک‌شون کنم.
‫البته.
‫چرا؟
‫چون فکر می‌کنم می‌تونی.
‫و چون فکر می‌کنم خودت هم می‌خوای.
‫دور و بر مردهایی مثل من ‫باید بیشتر مراقب باشی.
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونی ‫متوجه اینجور چیزها در مورد ما بشی،
‫تقریبا همیشه به خاطر اینه که ‫خودمون می‌خوایم متوجه بشی.
‫خدای من،
‫دقیقا مثل اون حرف می‌زنی.
‫پناه بگیر!
‫زوئی، خوبی؟
‫آره. آره.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اون کی بود؟
‫خب، فکر کنم اون چیزی که ‫شما دو تا دنبالش بودین...
‫خیلی بیشتر از چیزی که ‫پاولوویچ خوشش بیاد، بهش نزدیک شدین.
‫این تازه شروعشه.
‫مشکل بزرگ‌تر اینه که وسیله‌ی نجات امیلی
‫اونجا افتاده مُرده.
‫باورش خیلی سخته.
‫اینکه کلک اون کنده شده.
‫سخته بخوایم بفهمیم دنیا چه جوری میشه ‫حالا که اون دیگه مُرده...
‫اون دو نفر دیگه چی شدن؟
‫هدف‌های اصلی؟
‫تیمم هنوز خبری ندادن.
‫هنوز سعی دارم باهاشون ارتباط برقرار کنم.
‫وقتی ارتباط برقرار کردی،
‫ببین قصد دارن چه جوری کارشون رو تموم کنن.
‫حتما.
‫پای خیلی چیزها وسطه‌...
‫و نمیشه کاری رو ناتموم بذاریم.