‫به افغانستان خوش اومدی.
‫اسم من آنجلا آدامزه.
‫من مأمور ویژه
‫اداره تحقیقات فدرال‌ هستم.
‫پدرت فراز همزاده.
‫اسم تو پروانه‌ست.
‫بهمون گفتن که دردسر درست کردن برای همزاد
‫برات مشکلی نداره.
‫این چه‌جور دردسری براش بوجود میاره؟
‫از اونا که از پا درش میاره.
‫معدن مشبهار.
‫فراز همزاد پیداش کرد. ‫قصد داره استخراجش کنه.
‫همین الان دارم بهش نگاه می‌کنم.
‫همه‌چی متوقف شده.
‫سربازهای طالبان اینجان.
‫من بخاطر همزاد اومدم.
‫اون به تو جواب پس نمیده.
‫تو میاریش،
‫یا خودم بیام ببرمش؟
‫دیگه اینجا برات امن نیست.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫غاری که یه زمانی درموردش به مادرت گفته بودم.
‫اینجا چه جاییه؟
‫جایی که اون می‌تونست قایم بشه. ‫ناپدید بشه.
‫چیه؟
‫آنجلا...
‫فقط مراعاتش رو کن.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫تا اینجا رسیدن کار راحتی نبود.
‫اصلا چطور اومدین اینجا؟
‫ماریون.
‫خودش ما رو وارد اینجا کرد. ‫خودش هم خارج‌مون می‌کنه.
‫همین که زنگ بزنم هلی‌کوپتر میاد.
‫دیگه وقتشه بریم خونه.
‫اگه همینجا ولش کنیم، می‌میره.
‫شاید.
‫خب، این کارو نمی‌کنیم.
‫خیلی‌خب. گوش کن...
‫ما کلی حرف داریم، ولی باید ببریمش خونه‌اش.
‫اونجا بهش نیاز دارن، ‫و به تنهایی زنده نمی‌مونه.
‫تو خونه‌ام به منم نیاز دارن.
‫بخاطر اونه. ‫بخاطر کاری که کرد.
‫می‌دونم که اینو می‌دونی.
‫بهت گفته بودم که نیای.
‫چی؟
‫بهت گفته بودم که مراقب شرل و هنری باشی، نه من.
‫اِم.
‫اِم، اون فقط بخاطر اینکه دوستت داره اومد.
‫و اتفاقی که الان افتاد واسه محافظت از من بود.
‫اون می‌دونه؟
‫منظورت چیه؟
‫بهش گفتی که من چی‌ام؟
‫گفتم، آره.
‫پس درک کردن این نباید واسه هیچ کدوم‌تون سخت باشه.
‫نمی‌تونم همینجا ولش کنم که بمیره.
‫و دارم ازتون می‌خوام کمکم کنین.
‫وقتشه.
‫وقتشه که بری.
‫هر دومون اینو می‌دونیم.
‫نه، اینطوری نه. ‫نه وقتی تو توی این وضعی.
‫تو باید بری.
‫سربازهای دولت توی خونه‌اش هستن.
‫اومدن سراغ اون، ولی بخاطر من رفتن اونجا.
‫دارن دنبال من می‌گردن.
‫خانواده‌اش، همه آدم‌های اونجا در خطرن.
‫بهش نیاز دارن.
‫و من برش می‌گردونم اونجا.
‫شما کمکم می‌کنین؟
‫آره.
‫ببخشید، ولی یعنی چی آخه؟
‫- چی؟ ‫- داریم می‌بریمش خونه؟
‫یه وقت از مهربونی‌مون کم نشه؟
‫شاید هر دومون یه‌جور حرفی رو نشنیدم.
‫اتفاقی بین اونا افتاده.
‫نمی‌دونم چیه یا چه معنی‌ای داره.
‫ولی دارم بهت میگم، چیزی که شنیدم
‫اینه که اگه اونجا ولش می‌کردیم تا بمیره، ‫تا ابد آنجلا رو از دست می‌دادیم.
‫تا ابد از دستش می‌دادیم؟ ‫الان جدی‌ای؟
‫هارولد، دارم بهت میگم،
‫این چیزیه که شنیدم و حاضر نیستم ریسک کنم.
‫پس آره،
‫می‌بریمش خونه.
‫یا خدا.
‫تو بدجور از آنجلا می‌ترسی.
‫خیلی مطمئن بودی که مرده.
‫بخاطر این بود که یه جور دیگه تصور کردنش
‫- ترسناک‌تر بود؟ ‫- نه.
‫تو اولین نفری نیستی که دنبال اونی.
‫اولین نفری نیستی که منتظر یه لحظه‌ست.
‫لحظه‌ای که فرصتی بدست بیاره، ‫فرصتی که اون ضعیف شده باشه...
‫ولی مطمئن باش...
‫اون فقط اینطوری به نظر میرسه.
‫من چیزی واسه گفتن ندارم...
‫حوصله هم ندارم.
‫اگه اون اینجا بود...
‫نسبت به ما کمتر درک می‌کرد،
‫باور کن.
‫اگه اینقدر که فکر می‌کنی نفوذ داشتی...
‫تا الان بهم زنگ زده بودن.
‫دستگیرم می‌کردن.
‫اون کیه؟
‫فرانسوی؟
‫پس انگلیسی حرف می‌زنیم.
‫تو افسر اطلاعاتی هستی.
‫زبانی رو بلدی که افرادت نفهمن، نه؟
‫تو کی هستی؟
‫خیلی خوشحالم که پرسیدی.
‫یعنی روحت هم خبر نداره که ‫الان پات به چه چیزی باز شده.
‫روحت خبر نداره که تجارت فراز همزاد ‫چقدر برای کابل مهمه.
‫روحت خبر نداره که من چه نقشی توش دارم.
‫روحت خبر نداره که چقدر تو دردسر افتادی.
‫بیا اینجا.
‫وزارتخانه بخاطر اینکه انتقال وجه آخرمون ‫تاخیر خورده بود نگران بودن.
‫تحریم‌هایی که شما تحتش قرار دارین، پیچیده‌ست.
‫داریم تمام تلاش‌مون رو می‌کنم ‫که دورشون بزنیم،
‫ولی به مشکل خوردیم.
‫وزارتخانه بهت اجازه داد که بخاطر همین ‫بیای اینجا اذیتمون کنی،
‫ولی این بهشون اطمینان میده
‫که هیچ جای نگرانی‌ای وجود نداره.
‫اونا ازت استفاده کردن تا پیغامی برامون بفرستن.
‫این پول‌ هم جواب منه.
‫و مسئله تموم شد.
‫هرکاری که از الان به بعد انجام بدی، ‫باید براش جواب پس بدی.
‫قول میدم.
‫برو.
‫این پول رو از کجا آوردی؟
‫به نفعته که ندونی.
‫آره، می‌خوام بدونم.
‫مادر،
‫الان مشکلات بزرگ‌تری از این داریم.
‫چی ممکنه از این مشکل بزرگ‌تری باشه؟
‫تا حالا اسم مردی به اسم مورگان بوت رو شنیدی؟
‫اون پشت معامله تحویل دن چیس بود.
‫و به نظر میاد بخاطر اینکه به جاش پروانه رو بردیم
‫اونقدر عصبانی شده،
‫که تمام دارایی‌هامون رو مسدود کرده ‫و می‌خواد نابود شدن‌مون رو بخاطرش ببینه.
‫صبر کن.
‫اسم تو چیه؟
‫هوم؟
‫چیزی نیست.
‫فقط می‌خوام یه سوال ازت بپرسم.
‫فاروق! فاروق!
‫از بچه من چی می‌خوای؟
‫فاروق...
‫اخیراً آدم جدیدی اینجا ندیدی؟
‫یه زن...
‫فاروق.
‫باشه...
‫فهمیدم.
‫این زن به زبان ما صحبت نمی‌کنه، مگه نه؟
‫اسمش رو می‌دونی؟
‫می‌تونی اسمش رو بهم بگی؟
‫فاروق! فاروق!
‫فاروق!
‫احتمالا می‌تونستیم جایی پارک کنیم ‫که یه خرده کمتر عمومی باشه.
‫چیزی که می‌خوای ازم بپرسی رو بپرس.
‫چی بهش گفتی؟
‫تو یه عمر وقت داشتی تا داستانت رو براش تعریف کنی.
‫و حالا نگرانی که
‫ممکنه به خودم جرات داده باشم ‫که داستان خودم رو براش تعریف کنم.
‫بهش چی گفتی؟
‫همینطوری نگران بمون.
‫من میرم پایین.
‫اوه، نه، نه. حالم خوبه. ‫خودم انجامش میدم.
‫فکر نکنم این فکر خوبی باشه.
‫اگه اینجا بمونی خیالم راحت‌تره.
‫- خیلی‌خب، گوش کن. ‫- نه.
‫تو که اصلا نمی‌دونی چی می‌خوام بگم.
‫می‌دونم که اگه با "گوش کن" شروع میشه،
‫الان نمی‌تونم خودم رو درگیرش کنم.
‫باشه؟ ‫می‌دونم که توی ذهنت چه خبره.
‫ما زیادی...
‫چی؟ ما زیادی چی؟
‫می‌خواستم بگم که ما زیادی شبیه همدیگه‌ایم.
‫ببین، نمی‌دونم الان چه اتفاقی داره برام می‌افته، باشه؟
‫- ازت می‌خوام اینو درک کنی. ‫- درک می‌کنم.
‫- نه، نمی‌کنی. ‫- می‌کنم.
‫نه. نمی‌تونی درک کنی.
‫ولی رسوندن اون به خونه‌اش ‫واسه من مهمه.
‫و می‌خوام الان واسه تو هم مهم باشه.
‫خیلی‌خب.
‫پشت سرم بمون.
‫خودم می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫معلومه که می‌دونی. ‫در هر صورت می‌خوام پشت سر من بمونی.
‫الان این واسه من مهمه.
‫هلی‌کوپتر نیروهای ویژه؟
‫ من آشنایی دارم
‫ که در تاشکند نفوذ داره.
‫ اونا وارد حریم هوایی افغانستان می‌شن،
‫ به محلی که خودت تعیین می‌کنی میان
‫ تا سه مسافر رو سوار کنن،
‫ و از مرز خارج بشن.
‫نمی‌تونم تصورش رو کنم که این پیش آشنات ‫چقدر برات آب خورده.
‫ بیشتر از اون چیزی که پیش من ‫ واسه تو آب می‌خوره.
‫بهت گفتم توی موقعیتی نیستم که چیزی
‫بهت پیشنهاد بدم که بخوای.
‫دیگه نه.
‫چیزی که بهم مدیون میشی یه شامه.
‫باشه. خیلی خب.
‫اون چیزی که فکر می‌کنی
‫به خاطرش دارم این کار رو می‌کنم،
‫بهت تضمین میدم، می‌تونی فراموشش کنی.
‫هلیکوپتر نباید بیشتر از حد نیاز
‫توی حریم هوایی افغانستان باشه،
‫و اصلا نباید کسی متوجه‌شون بشه.
‫سعی کنین حادثه‌ی بین‌المللی رقم نزنین.
‫لطفا.
‫هنوزم می‌تونین جون سالم به در ببرین.
‫شما هیچی به فراز همزاد بدهکار نیستین...
‫کسی که با جنایاتش شما رو هدف قرار داده.
‫انتخاب...
‫با خود شماست.
‫اگه مجبور بشیم مستقیم با وزیر تماس بگیریم چی؟
‫ما به سربازانش شلیک کردیم.
‫متاسفانه کار از تماس تلفنی گذشته.
‫و حتی اگه نگذشته بود، این مرد، مورگان بوت،
‫اون یه جورایی تونسته همه چی رو مسدود کنه.
‫حساب‌های آمریکا، حساب‌های اونور آبی.
‫پول‌مون و وعده‌ی پول بیشتر
‫بعد از راه افتادن کامل معدن مشبهار،
‫باعث شده بود طالبان علیه ما اقدامی نکنه.
‫ولی بدون اون، ما بی‌دفاعیم.
‫باید راه بهتری می‌بود.
‫اگه از من می‌پرسیدی،
‫کمک می‌کردم راه بهتری پیدا کنی.
‫باور کن، اگه یکی از ما قرار باشه به خاطر
‫مدیریت بد این قضیه کفری باشه،
‫اون تو نیستی.
‫اون نمی‌خواست کسی باخبر بشه...
‫تا اینکه اون به سلامت برسه اینجا.
‫متوجهم. جدی میگم.
‫ولی بهاش...
‫تازه داریم می‌فهمیم چی قراره باشه.
‫بله...
‫منتظر هستم...
‫بله...
‫شما اینو می‌شنوین؟
‫لطفا موقعیت خودتون رو گزارش بدین.
‫هنوز جواب نمیده...
‫آخرین موقعیت اونو داریم؟
‫دوباره بررسی کن.
‫من اینجا هستم.
‫فهمیدم.
‫شاید اگه اینجا بودین ‫و از طرف خودتون حرف می‌زدین...
‫اوضاع اینقدر خراب نمی‌شد.
‫اجازه بدین کار رو براتون ساده‌تر بکنم.
‫شما خودتون رو نشون بدین...
‫و من خودم شما رو به وزارتخونه در کابل می‌برم...
‫که اونجا توضیح بدین اون زن آمریکایی کیه...
‫چرا دو تا آمریکایی سعی کردن تنهایی اونو نجات بدن...
‫و چرا باید از اونا انتظار داشت ‫که به شما اعتماد کنن.
‫زود تصمیم بگیرین وگرنه...
‫اوضاع اینجا خراب‌تر میشه.
‫باید بریم.
‫- کابل؟ ‫- آره.
‫اونجا نمی‌تونه برات امن باشه.
‫امن؟
‫مهم نیست چه بلایی سر من میاد.
‫مهم اینه مردم‌مون در امان باشن.
‫- باید بریم. ‫- حق با اونه.
‫اگه اینجوری برگردی اونجا، ‫اون تو رو می‌کشه،
‫و بعد به هر حال هر چی بخواد رو می‌گیره.
‫تو کی هستی؟
‫تو کی هستی که بخوای نظر بدی
‫چی به صلاح من و مردمیه که رهبری‌شون می‌کنم؟
‫تو کی هستی که باید آدم حسابت کنم؟
‫چون داری می‌پرسی میگم،
‫من اونی‌ام که تلاش می‌کنه
‫تا مطمئن بشه تو توی مسیر خونه
‫از اسب نیفتی و نمیری.
‫و اگه فکر کردی این باعث میشه ‫جایگاهی پیش من کسب کنی،
‫و فکر می‌کنی دِینی رو ممکنه ادا کنه،
‫سخت در اشتباهی.
‫- اگه من باهات بیام چی؟ ‫- چی؟
‫باهات تا روستا بیام.
‫- آخه چرا همچین کاری بکنی؟ ‫- تا بتونم غائله رو خاتمه بدم.
‫آخه چطور می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫- با حقیقت. ‫- امیلی.
‫مردی که پشت بیسیمه می‌خواد بدونه
‫چرا یه مامور اف‌بی‌آی رو دزدیدی.
‫ولی اینجا مامور اف‌بی‌آیی نیست.
‫دیگه آنجلا آدامزی نیست.
‫یعنی میگم، بعد از این داستان‌ها ‫چطور ممکنه باشه؟
‫حقیقت اینه من اینجا متولد شدم ‫و منو از اینجا بردن.
‫این یه داستان خانوادگیه.
‫چیزی نیست که احیانا تو رو به خطر بندازه.
‫- نه. نه. ‫- چرا نه؟
‫همه می‌دونن پلیس مخفی طالبان
‫منطق سرش نمیشه.
‫خب، واسم مهم نیست اون خوشش بیاد یا نه. ‫اون فقط باید نگران این باشه که...
‫موضعش از چیزی که فکر می‌کرد ضعیف‌تره.
‫اون تو رو می‌کشه.
‫این تقصیر منه.
‫من این در رو باز کردم.
‫و خطری که به خاطرش به وجود اومده...
‫قرار نیست تهدیدی برای تو باشه.
‫من اجازه نمیدم.
‫تو بهم هشدار دادی.
‫چی؟
‫"دیگه آنجلا آدامزی نیست."
‫تو بهم هشدار دادی.
‫گفتی اگه در اون لحظه
‫مراقب رفتارم باهاش نباشم،
‫اون میذاره میره.
‫انتظار نداشتم همون روز صبح اتفاق بیفته.
‫نه. فکر نکنم همچین منظوری داشت.
‫فکر نکنم به خاطر تو بود.
‫یه خرده به خاطر من بود.
‫من نصف دنیا رو اومدم
‫تا کسی رو نجات بدم ‫که دیگه نمی‌خواد وجود داشته باشه.
‫اگه اینو می‌دونستی، کار دیگه‌ای می‌کردی؟
‫تو خیلی عوضی هستی. معلومه که نه.
‫ولی از حسی که داره خوشحال نیستم.
‫و می‌خوام باهات در مورد...
‫خدای من، باشه. خیلی خب.
‫وقتی بهت هشدار دادم ‫باید به حرفم گوش می‌کردی.
‫راضی شدی؟
‫این قضیه به اختیار اون که نبود.
‫اینجوری نیست که قرار باشه ‫آنجلا آدامز بعد از این ماجرا
‫دوباره دوشنبه سر کار حاضر بشه.
‫گمونم فکر کردم شاید راهی باشه
‫که مبارزه کنیم تا به نحوی
‫اسمش رو حفظ کنیم،
‫چون واسه جفت‌مون خیلی مهم بود.
‫گمونم باید عصبانی باشم، ولی اون بچه،
‫اون نصف دنیا رو اومده
‫تا جواب‌هایی رو پیدا کنه ‫که کس دیگه‌ای بهش نمی‌داد،
‫تا بتونه با حقیقت روبه‌رو بشه.
‫و لحظه‌ای که سعی کردم به درجه متوسل بشم،
‫و کاری کنم بابتش عذاب وجدان بگیره،
‫اون توی چشم‌هام نگاه کرد ‫و گفت گورم رو گم کنم.
‫چطور می‌تونی حداقل یه خرده بهش افتخار نکنی؟
‫اون هر چی بخواد می‌تونه در موردت بگه.
‫تو بچه‌ی معرکه‌ای بزرگ کردی.
‫ورودی بسته‌ست.
‫از در اصلی راهی نیست.
‫- تو باید... ‫- نه.
‫من از درهای مخفی
‫دزدکی وارد خونه‌ی خودم نمیشم.
‫همونجایی که هستن باهاشون روبه‌رو میشم.
‫خواهشا نه.
‫متاسفم که این مدلی اتفاق افتاد،
‫ولی متاسف نیستم
‫که حالا تو اینجا رو دیدی،
‫و اینجا هم تو رو دیده.
‫اونو می‌کشن، مگه نه؟
‫هلیکوپترمون به زودی می‌رسه.
‫اگه قراره از اینجا بریم،
‫باید بهشون خبر بدم ‫کجا همدیگه رو ببینیم.
‫آره. باید باهاشون تماس بگیری.
‫لازم نبود اینجوری بشه.
‫تو می‌تونستی کار رو ساده‌تر بکنی.
‫تو با من میای...
‫یا مجبورم کاری که مردمت شروع کردن رو تموم کنم؟
‫اینجا فرود نمیان.
‫به خاطر این قشقرق.
‫میریم اون تپه‌ی اونجا.
‫چقدر وقت داریم؟
‫خیلی وقت نداریم. ‫اونا خیلی منتظر نمی‌مونن.
‫امیلی. امیلی! امیلی، نه!
‫بله، برنامه عوض شد. ‫باید مسیر رو تغییر بدیم. همین الان.
‫سلام علیکم.
‫می‌خوای بهم‌ بگی کی هستی؟
‫نگران اونا نباش.
‫چند دقیقه دیگه، اون با من میاد.
‫واسه اجتناب از این، همه رو به کشتن نمیده.
‫پس الان،
‫این فقط به خاطر کنجکاوی خودمه.
‫تو همون آمریکایی ربوده‌شده هستی.
‫همونی که این بلبشو رو بپا کرده.
‫آره؟
‫تو مامور اف‌بی‌آیی.
‫اینم حقیقت داره؟
‫اگه بهم بگی، ممکنه کمک کنه.
‫شاید کار رو واسه همه یه خرده ساده‌تر کنم
‫اگه مجبور نباشم تا آخر
‫تو فکر این باشم که چی رو متوجه نشدم.
‫تو جات اینجا نیست.
‫این لازم نیست مبارزه‌ی تو باشه.
‫فقط بهم بگو.
‫تو کی هستی؟
‫اسم من پروانه همزاده.
‫"با اجازه‌ی کی؟" ‫با اجازه‌ی من.
‫آره، ولی اگه بمیریم که نمی‌تونین ما رو نجات بدین!
‫توی این ماجرا پای من گیره. ‫فقط انجامش بدین! متوجه شدین؟
‫الو؟