‫مثل خود همیشگیت نیستی.
‫وقتی حرف می‌زنیم ذهنت درگیره.
‫خواب نداری.
‫فقط دارم ازت می‌پرسم، چی فرق کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫یه چیزی درست نیست.
‫می‌خوای اسمت رو بهم بگی؟
‫پیدام کردن.
‫مطمئنی اونا بودن؟
‫این مانور آموزشی نیست.
‫می‌خوام چیزی بیشتر از یه پیچیدگی
‫توی داستانت باشم.
‫الان قضیه فرق کرده، زوئی.
‫نمی‌دونم به کی می‌تونیم اعتماد کنیم.
‫معاون هارپر؟
‫- هارپر هستم. ‫- جولای سال ۱۹۸۷،
‫مردی که جزء افراد شما بود ‫نزدیک تورخم گم شد.
‫می‌دونی به کی دارم اشاره می‌کنم؟
‫این قضیه ۳۰ ساله مدفون بوده،
‫و می‌خواستم مدفون بمونه.
‫سناریوی کابوس‌وار اینه که
‫فراز همزاد می‌خواد دوباره تو رو ببینه
‫و یه نفر رو توی دولت آمریکا مجاب کرده
‫که این اتفاق رو عملی کنه.
‫دخترت قراره بخشی از این قضیه بشه.
‫فراز همزاد در زمان حمله‌ی شوروی
‫یه جنگ‌سالار در افغانستان بود.
‫یه مردی توی کمپش داشت.
‫اونجا همه
‫ازش می‌ترسیدن.
‫بهش می‌گفتن لولو خورخوره.
‫و میگن لولو خورخوره همون دن چیس بوده.
‫از روس‌ها شنیدم که اونا خبر
‫یه گروه خارجی رو به رشد رو شنیدن.
‫این گروه
‫یه منبع معدنی
‫بسیار باارزش رو پیدا کرده بودن.
‫اون معدن باعث میشه فراز همزاد
‫رئیس جمهور بعدی افغانستان بشه.
‫واسه همین نمی‌تونم بهش بگم.
‫چیس رابطه‌ای با موکل
‫و همسر اول موکلت داشت.
‫اسمش بلور دادفر بود.
‫اون داره به من مشکوک میشه،
‫و اگه الان ترکش کنم، متوجه میشه
‫این کاری نیست که من بکنم.
‫تو یا آنجلا؟
‫دیگه دارم فراموش می‌کنم فرقش چیه.
‫من یه دختر بهت دادم.
‫اگه دیگه خبری از آنجلا آدامز نشه،
‫این تماما گردن اون میفته.
‫دخترم کجاست؟
‫می‌دونم پیش تو بود.
‫الان کجاست؟
‫اونو گرفتن.
‫پسش می‌گیریم.
‫ببین، فراز همزاد هر چی می‌خواد رو می‌تونه بگیره.
‫در این مورد چیزی که می‌خواد تویی.
‫این چه کوفتیه؟
‫دنده عقب بگیر.
‫بهت گفتم همزاد رو زنده نذار،
‫گفتم برمی‌گرده و بیچاره‌ات می‌کنه،
‫ولی به هر حال کار خودت رو کردی.
‫هیچ وقت بهت نگفتم اون شب چه اتفاقی افتاد.
‫کشتن اون خیلی راحت بود،
‫همونطور که بهت گفتم این کار رو می‌کنم.
‫نتونستم انجامش بدم.
‫نتونستم جلوی دخترش بکشمش.
‫وقتی دختربچه بودی،
‫تصور می‌کردم
‫هیچی هرگز بین ما قرار نمی‌گیره.
‫بعد تو رو بردن
‫یه جای خیلی دور، و من تو رو فقط
‫به عنوان روح یادم بود.
‫پروانه برگشته خونه.
‫کار به هر کجا که بکشه، ‫الان دیگه توی این ماجرا با همیم.
‫مترجم: محمد مسعودی
‫چه مدت خواب بودم؟
‫خیلی نمیشه.
‫تا مرز چقدر مونده؟
‫زیاد نمونده.
‫اه...
‫گامدراپس؟ تو...
‫داشتی یه چیزی می‌گفتی در مورد...؟
‫خواب دیدم؟
‫گامبالز.
‫اسم...
‫تیم فوتبالش بود.
‫- آره. ‫- درسته.
‫آره. داشتی می‌گفتی
‫اون هیچ وقت به ورزش علاقه نداشت.
‫ولی بعد یه روز صبح بیدار شد،
‫و یهو علاقه پیدا کرد.
‫- چند سالش بود؟ ‫- نه.
‫نه سالش.
‫برات عجیب بود؟
‫- اینکه اونجوری شگفت‌زده‌ات کنه؟ ‫- هارولد...
‫چیه؟
‫الان وقت داستان تعریف کردن نیست.
‫اوضاع قراره جدی بشه.
‫حواست رو جمع کن.
‫خب، داستان‌ها مهم هستن.
‫وقتی دوباره اونو ببینیم، ‫می‌خوام بتونم بهش بگم
‫چطور سعی داریم ‫از منطق ماجرا سر دربیاریم.
‫می‌خوام بتونم بهش بگم
‫چطور سعی داریم درکش کنیم،
‫تمام و کمال،
‫اون جنبه‌ایش رو که تصور نمی‌کنه
‫قادر به درکش باشیم.
‫و از طریق داستان‌ها می‌تونیم
‫این چیزها رو جفت‌وجور کنیم.
‫قراره بفهمیم آدمت بلده
‫درست به نگهبان مرز رشوه بده یا نه.
‫اسمش حمیده. و آدمم نیست.
‫ببین، ما در این مورد توافق کردیم.
‫- لازم نکرده وانمود کنی... ‫- خیلی خب بابا!
‫ایده‌ی بهتری داشتی.
‫به افغانستان خوش اومدی.
‫اگه حس می‌کنی باید ‫از منطق شرایط سر دربیاری
‫مشکل‌سازه.
‫ببخشید؟
‫ما الان از مرزی عبور کردیم.
‫اون طرفش، هر چی جلوتر بریم،
‫هر چی به اون نزدیک‌تر بشیم،
‫همه چی کمتر منطقی جلوه می‌کنه.
‫خب، هر چیزی منطقی جلوه می‌کنه
‫اگه حاضر باشی واسه ‫منطقی جلوه کردنش زحمت بکشی.
‫واسه ما نه، اینجا نه.
‫و منظور بدی ندارم،
‫ولی وقتی اینجوری حرف می‌زنی می‌ترسم.
‫- چه جوری؟ ‫- مثل پلیس‌ها.
‫اوه، آره، خدا نکنه.
‫مجبور نیستیم از منطق هیچی سر دربیاریم.
‫نیومدیم پرونده‌ی جنایی حل کنیم.
‫الان ۳ ‌هفته‌ست امیلی دست اونه.
‫سه هفته طول کشیده برسیم اینجا.
‫الان تنها چیزی که مهمه اینه که
‫سریعا بهش برسیم و از اونجا خارجش کنیم.
‫خواهشا بگو که می‌فهمی.
‫البته.
‫- اوه، لعنتی. ‫- آدمت، حمید.
‫- اون آدمم نیست. ‫- اون تنها کسی بود که می‌دونست
‫کجا داریم میریم.
‫یه لحظه وایستا. صبر کن. نه!
‫پس این مشکله.
‫شاید باند قاچاق مواد باشن.
‫می‌خواستن محموله‌ای که ‫از مرز رد شده رو بدزدن.
‫حالا برگردیم سر مشکل فعلی،
‫اینکه نمی‌دونیم کجا داریم میریم.
‫باید باهاش تماس بگیری.
‫نمی‌تونم.
‫اون رابط توئه. اون نقشه رو طراحی کرد.
‫اگه نقشه به فنا رفته، ‫باید باهاش تماس بگیری.
‫اون نمی‌تونه کمک کنه.
‫اینقدر بدون اینکه اول از من بپرسی ‫به ملت شلیک نکن.
‫اینقدر تصور نکن که می‌دونی ‫من چه فکری می‌کنم،
‫و لازم نکرده بهم بگی
‫باید به جاش چه فکری کنم.
‫ببین، ما به نحوی بدون اینکه همدیگه رو بکشیم
‫تا اینجا رسیدیم.
‫فقط یه کم دیگه مونده.
‫بیا الان گند نزنیم به همه چی.
‫ما قبلا هم این کار رو کردیم، می‌دونی؟
‫شاید خیلی وقت پیش بوده، ‫ولی انجامش دادیم.
‫زدیم به دل جهنم، کنار هم موندیم،
‫و کارمون رو به خوبی انجام دادیم.
‫فقط باید این یادمون باشه.
‫یه مقصدی تنظیم شده.
‫میشه تصور کرد اونجا قرار بوده
‫با رابط‌مون از گروه مقاومت
‫ملاقات کنیم.
‫تو قبلا اینجا بودی.
‫بلدی چه جوری بریم اونجا؟
‫تو اینجوری یادته، ها؟
‫اینکه قبلا همه چی خوب پیش رفته؟
‫این خارج از دره‌ست.
‫می‌تونم به اونجا برسونم‌مون.
‫مشکل بزرگتر اینه که بدون اون،
‫چه جوری طرف رو پیدا کنیم؟
‫خدای من.
‫لطفا باهاش تماس بگیر.
‫باهاش تماس نمی‌گیرم.
‫اینجا میگه بپیچ چپ.
‫خیلی خب، کدوم گوری داریم میریم؟
‫اگه نمی‌دونی، بگو.
‫می‌دونم کجا داریم میریم.
‫چون ظاهرا گوشی میگه داری چرت میگی.
‫الان خیالت راحت شد؟
‫من اینجوری یادمه،
‫- اگه برات سواله. ‫- چه جوری؟
‫شک. تردید.
‫همیشه علامه‌ی دهر.
‫من هرگز اونقدر که فکر می‌کردی کودن نبودم.
‫- من هرگز فکر نکردم کودنی. ‫- من هرگز...
‫بی‌محابا و بی‌مسئولیت نبودم.
‫هرگز...
‫نمی‌دونم، اون چیزی که
‫ازش مطمئنی بودم، نبودم.
‫اگه من گروه مقاومتی بودم
‫که می‌خواستم بی‌سروصدا باشم...
‫اینجا کارم رو می‌کردم.
‫تو چند دهه‌ست اینجا نبودی.
‫از کجا می‌دونستی این اینجاست؟
‫خب، گمونم بیشتر از اینا طول می‌کشه
‫که چیزی اینجا تغییر کنه.
‫تو کی هستی؟
‫وقت ملاقات دارم‌.
‫تو از اینجا نیستی.
‫تو نباید اینجا میومدی.
‫جانی.
‫صبر کنین!
‫فرمانده عبدالله نظری منو فرستاده.
‫حمید کجاست؟
‫توی جاده کمین خوردیم. اون مُرده.
‫یه زنی ربوده شده.
‫بهمون اطمینان دادن که فرمانده و افرادش
‫کمک می‌کنن اونو پس بگیریم.
‫ما سرباز واسه استخدام نیستیم.
‫فراز همزاد اون زن رو دزدیده.
‫ول کن برن.
‫برین عقب.
‫اونا دیگه مزاحم‌تون نمیشن.
‫اسمم عمره.
‫خیلی حرف‌ها واسه گفتن داریم،
‫ولی باید مراقب باشیم.
‫طالبان همه جا جاسوس داره.
‫بیاین.
‫واحد ما یکی از آخرین‌ها
‫در این بخش دره‌ست که
‫در مقابل دولت مقاومت می‌کنه.
‫ما کوچیکیم، ولی ما هم جاسوس داریم.
‫اخیرا شایعاتی بوده که
‫فراز همزاد یه مامور اف‌بی‌آی رو
‫ربوده،
‫و همه انتظار واکنشی از جانب واشینگتن رو داشتن.
‫واکنشی که بعد از چند هفته خبری ازش نبود.
‫شما ۲ نفر اون واکنش هستین؟
‫- قضیه پیچیده‌ست. ‫- ظاهرا.
‫دست اف‌بی‌آی بسته‌ست،
‫ولی...
‫گوش کن، دوست‌مون که ترتیب این قضیه رو داد
‫تضمین کرده اگه کمک‌مون کنین
‫به واحدتون بودجه‌ی کلانی میده.
‫بهمون گفتن دردسر درست کردن واسه همزاد
‫واسه شما مشکلی نیست.
‫این چه دردسری واسه اون درست می‌کنه؟
‫دردسر نابودکننده.
‫- چی نیاز دارین؟ ‫- انتقال به دره.
‫تدارکات.
‫یکی دو روز واسه بررسی روستا و کشیدن نقشه،
‫و بعدش هم حرکت می‌کنیم.
‫بیست نفر، سلاح‌های کوچیک، ‫سریع کار رو تموم می‌کنیم.
‫از پسش برمیاین؟
‫یکی دو روز واسه بررسی روستا کافی نیست.
‫خب، ما وقت واسه تاخیر نداریم.
‫من کسی رو نمی‌شناسم که ‫توی مجموعه‌ی اون بوده باشه.
‫میگن زیرش
‫شبکه‌ای از راه‌های مخفیه.
‫چند هفته طول می‌کشه نقشه بکشیم.
‫یکی دو روز.
‫باقیش با ما.
‫کمک‌مون می‌کنی یا نه؟
‫اون قهرمان بود،
‫زمانی، از نظر پدران‌مون.
‫از نظر دوستانم...
‫ما فقط فراز همزاد رو به عنوان
‫هیولایی می‌شناسیم
‫که در سمت تاریک دره می‌چرخه،
‫یه پیرمرد عصبانی که بهتره ازش دوری کنی.
‫ولی وقتی طالبان کنترل رو در اختیار گرفت،
‫فرماندهان مقاومت همه رفتن پیشش
‫تا التماسش کنن مبارزه‌ای رو رهبری کنه ‫که پنجشیر رو آزاد نگه داره.
‫تا داستان‌ها رو پیگیری کنه ‫و اونا رو محقق کنه.
‫اون قبول نکرد.
‫چرا؟
‫کاشف به عمل اومد
‫با دولت کار می‌کنه.
‫کاری به غایت باارزش
‫که حاضره پنجشیر به زانو دربیاد
‫ولی کارش رو از دست نده.
‫چه کاری؟
‫جالبه که می‌پرسی.
‫دارین چیزی رو نگاه می‌کنین که میگن
‫یکی از بزرگ‌ترین ذخایر لیتیم در جهانه.
‫معدن مشبهار.
‫فراز همزاد پیداش کرد.
‫کنترلش دست اونه.
‫برنامه‌هایی واسه استخراجش داره،
‫و باعث شده دوستان غیرمنتظره‌‌ای پیدا کنه.
‫همزاد دوست طالبان نیست.
‫همون قدری از اونا متنفر بود
‫که در طول جنگ از روس‌ها متنفر بود.
‫آره.
‫پس اونجا چقدر پول باید توی زمین باشه
‫که دشمنان خونی رو اینجوری کنار هم بیاره؟
‫چقدر پول باید توی زمین باشه
‫که هیچ کس حتی صحبتی در مورد
‫اینکه چقدر پول توی زمینه نکنه؟
‫جزئیات اون معدن به عنوان ‫رازهای دولتی نگهداری میشه.
‫همزاد رو واسه چی نیاز دارن؟
‫چرا طالبان نمیاد
‫و خودش اینو تصاحب نمی‌کنه؟
‫چون دولت شما همه رو تحریم کردن.
‫اونا و هر کسی که اونا اینجا می‌شناسن.
‫همه.
‫به جز همزاد.
‫بنا به دلایلی که به نظر هیچ کس نمی‌تونه توضیح بده،
‫اسم اون توی هیچ لیستی قرار نگرفته.
‫پس اون واسطه‌ست.
‫نمیشه اونو دور انداخت،
‫و این باعث میشه دشمن خطرناکی باشه.
‫دوستانت نمی‌ترسن که اونو دور بزنن؟
‫ما نمی‌ترسیم.
‫فقط می‌خواستم قبل اینکه جلوتر بریم
‫مطمئن بشم شما هم نمی‌ترسین.
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫اگه می‌خواین ادامه بدین،
‫می‌دونین با چه دشمنی قراره روبه‌رو بشین.
‫از این نقطه به اون طرف، ‫وارد قلمروی اون میشیم.
‫هر چی جلوتر بریم...
‫بیشتر حضورش حس میشه.
‫هر چی نفوذش بیشتر بشه،
‫برگشتن ممکنه سخت‌تر بشه.
‫ما بدون اون برنمی‌گردیم.
‫این زنی که اینقدر براتون مهمه...
‫این زنی که اینقدر برای همزاد مهمه...
‫این زنی که هیچ کس به نظر ‫نمی‌خواد راجع بهش صحبت کنه...
‫قطعا پیچیده‌ست.
‫خب، بی‌صبرانه مشتاقم ببینمش.
‫اسم‌های جدیدمون
‫چی قراره باشه؟
‫یه خرده نگرانم
‫چی قراره به هم بگیم.
‫به اون چی بگیم.
‫بهش هیچی نمیگیم.
‫اون اهل هیچ کجا نیست.
‫اومده جایی که رویاییه، مگه نه؟
‫تا آینده‌ای بدون توجه به گذشته بسازه.
‫آره.
‫این چیزیه که براش پیش میاد.
‫این چیزیه که بهش فرصت میدیم انجامش بده.
‫اون از من می‌ترسه.
‫آره.
‫ولی هر روز کمتر و کمتر.
‫خب...
‫بهش بگیم من کی هستم؟
‫تو میشی پدرش.
‫تنها پدری که قراره بشناسه.
‫آره.
‫و باید این قول رو بهم بدی.
‫اون هرگز نباید اسم اونو بدونه.
‫هرگز نباید چیزی در مورد فراز همزاد بدونه.
‫قول میدم.
‫اون قطعا دنبالش می‌گرده.
‫ولی نباید بتونه پیداش کنه.
‫اون وقت توی خطر بزرگی قرار می‌گیره.
‫نمیذارم این اتفاق بیفته.
‫قول میدم.
‫هی.
‫چیه؟ روبه‌راهم. چیه؟
‫نمی‌دونم الان چه اتفاقی داره برای اون میفته...
‫ولی نمی‌فهمم چه کمکی بهش می‌کنه که
‫ما وانمود کنیم نگرانش نیستیم.
‫گوش کن.
‫چیه؟
‫چیه، دوباره دستشویی داری؟
‫آره. تو چی؟
‫نه راستش.
‫باشه. صبر می‌کنم.
‫دلیلی نداره اینقدر زود دوباره وایستیم.
‫اوه، گور باباش.
‫باید وایستیم!
‫دوباره؟
‫والا به خدا!
‫این همکاریه که واسه این کار انتخاب کردی؟
‫آره.
‫گمونم دلایل خوبی داره، ولی...
‫اون به درد این کار نمی‌خوره.
‫حداقل مثل تو نه.
‫آها، من چه جوری مناسب این کارم؟
‫مطمئن نیستم، ولی هستی.
‫- میشه یه سوالی ازت بپرسم؟ ‫- چی؟
‫تو یه چیزهایی در مورد همزاد می‌دونی.
‫فکر کنم توی مجموعه‌اش بودی.
‫به نحوی باهاش مرتبطی،
‫مگه نه؟
‫بین تمام داستان‌هایی که در موردش شنیدم
‫ولی باورش سخته، داستانی در مورد یه آمریکاییه
‫که مخفیانه در خدمت اون
‫علیه روس‌ها جنگید.
‫یه فرد مخوف که حاضر بود به اسم اربابش
‫کارهای وحشیانه‌ی توصیف‌ناپذیری بکنه.
‫اونقدر به هم متصل بودن که
‫کافی بود همزاد فقط بهش فکر کنه
‫تا هیولا دست به کار بشه.
‫حتی یه اسم هم براش گذاشته بودن.
‫بهش می‌گفتن...
‫لولو خورخوره.
‫این داستان حقیقت داره؟
‫اون هیولا تویی؟
‫داستان خوبیه.
‫ولی فقط همینه.
‫یه داستان خوب.
‫توی دنیا هیچی خطرناک‌تر از این نیست.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫شما هم می‌شنوین؟
‫- آره. ‫- گشتی‌های طالبان.
‫حالا که همزاد متحد اوناست، جسورتر شدن.
‫کمپ خیلی دور نیست.
‫بیاین ببرم‌تون پیش فرمانده.
‫باید باهاش تماس بگیری.
‫همین الان.
‫آره.
‫- هارولد؟ ‫- ماریون.
‫متاسفم، می‌دونم گفتم دیگه زنگ نمی‌زنم،
‫ولی اینجا یه مشکلی داریم.
‫همونطور که ترتیب دادی، ‫با آدم عبدالله نظری ملاقات کردیم،
‫اون ما رو آورد به کمپ‌شون، ولی...
‫یه نفر زودتر اومده اینجا.
‫- کسی هم زنده مونده؟ ‫- نه.
‫تو خوبی؟
‫- آره، من خوبم. ‫- جانی چی؟
‫- اون هنوز باهاته؟ ‫- جفت‌مون خوبیم.
‫ولی گوش کن، باید یه راه دیگه ‫واسه پیشروی پیدا کنیم.
‫دیگه چیکار می‌تونی واسه کمک به ما بکنی؟
‫- یه خرده بهم وقت بده. ‫- ما وقت نداریم.
‫الان حسابی دوری، هارولد.
‫یه خرده زمان لازم دارم تا یه ترتیبی بدم.
‫هارولد؟
‫من فقط...
‫سعی دارم ببینم چقدر باید نگران کسی باشم
‫که ترتیب این قضیه رو داده.
‫تا همین چند روز پیش،
‫سی سال بود باهات صحبت نکرده بودم.
‫ازم خواستی کمکت کنم ‫کار غیرممکنی رو انجام بدی،
‫من دارم رایگان بهت کمک می‌کنم.
‫اگه وقتی شرایط سخت میشه ‫اولین چیزی که به ذهنت میاد
‫اینه که من سعی دارم بازیت بدم و نابودت کنم،
‫راستش اصلا چرا از اول به من زنگ زدی؟
‫می‌خوای سعی کنم که
‫یه منبع کمک جدید برات پیدا کنم؟
‫آره.
‫پس همین کار رو می‌کنم.
‫فعلا پیشنهاد می‌کنم از علی بخوای
‫کمک کنه یه جای امن واسه مخفی شدن پیدا کنین.
‫علی کیه؟
‫آدم فرمانده عبدالله نظری. علی.
‫همون مردی که اومد دنبال‌تون.
‫گمونم هنوز پیشش هستین.
‫اون کیه؟
‫ببخشید؟
‫یه مامور اف‌بی‌آی ربوده شده،
‫دولت آمریکا باید زمین و زمان رو به هم بدوزه
‫که اونو نجات بده، ولی اونا کجان؟
‫دست‌شون بسته‌ست چون اون پیچیده‌ست.
‫این اتفاق همون روزی افتاده ‫که‌ شما واسه نجات زنه اومدین.
‫خواهشا ازم نخواه باور کنم
‫اون به این ربطی نداره.
‫و اینکه اون علت این نیست.
‫قطعا اینطور به نظر میاد که این زن پیچیده
‫علت مرگ برادران منه.
‫چی رو بهم نمیگی؟
‫این زنه که برادرانم به خاطرش مُردن کیه؟
‫اون کیه؟
‫تو کی هستی؟
‫طالبان کلی جاسوس داره.
‫ولی من دلم می‌خواد ‫چیزی بیشتر از اونا باشم.
‫فراز همزاد داره نفوذش رو به خطر میندازه،
‫ولی هیچ کس به نظر علتش رو نمی‌دونه.
‫دلم می‌خواد من اونی باشم ‫که علتش رو می‌دونه.
‫بگو.
‫بعضی داستان‌ها واقعی هستن.
‫بعضی هیولاها واقعی هستن.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫اینجا جاییه که ابی میومد.
‫جایی که می‌تونست گم و گور بشه.
‫من تا اون آخر یکی دو باری از اینجا استفاده کردم.
‫یه سری چیزها رو چال کردم.
‫هی، بس کن. بذار من انجامش بدم.
‫یالا. پاشو.
‫یه کیت کمک‌های اولیه اونجا هست.
‫خب اونجا گرفتار چی شدیم؟
‫اطلاعات طالبان.
‫باید پیش‌بینیش می‌کردم. حماقت کردم.
‫خب، اولین باری نبود که
‫اونقدر یکی رو کفری کردی ‫که بهت چاقو بزنه.
‫یکی دو باری که این اتفاق افتاده من اونجا بودم.
‫نمی‌تونم تصور کنم از وقتی دیگه
‫جواب تماس‌هام رو ندادی چند تا رو از دست دادم.
‫آره، یه جورایی دیگه این کار رو نکردم.
‫یکی از خوبی‌های ورمانت همینه.
‫شرط می‌بندم همینطوره.
‫همینه؟
‫آخرین باری که با زنت حرف زدی کِی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید بهتره باهاش تماس بگیری.
‫آره.
‫باید با ماریون هم تماس بگیری.
‫نه، واسه کمک پیدا کردن زمان لازم داره.
‫اینجوری نیست که اینجا ‫سرباز خوب واسه اجیر کردن
‫همینجوری ریخته باشه.
‫باید باهاش تماس بگیری ببینی
‫می‌تونه از اینجا خارجت کنه.
‫برام سوال بود چقدر قراره طول بکشه اینو بگی.
‫خونه کسایی رو داری که بهت نیاز دارن.
‫الان قضیه فرق کرده.
‫می‌دونی...
‫من هرگز اونقدر که فکر می‌کردی ضعیف نبودم.
‫هرگز اونقدر نمی‌ترسیدم. ‫هرگز اونقدر بی‌عرضه نبودم
‫که توی قهرمان بودن بهت نرسم.
‫اون مُرده.
‫امیلی.
‫تقریبا قطعیه.
‫چند روزی میشه مُرده.
‫چی داری میگی؟
‫خب، شاید یه روزی طول کشیده ‫که فراز اونو بیاره اینجا.
‫شاید ۲ روز طول کشیده ‫که شجاعتش رو جمع کنه
‫تا باهاش حرف بزنه.
‫خب از اون به بعدش دیگه دیر یا زود
‫امیلی حرف‌های اشتباهی رو زده
‫و فراز دیگه نتونسته تحمل کنه.
‫تو چه مرگته؟
‫واسه چی این چیزها رو میگی؟
‫چون چند روزه...
‫دارم وانمود می‌کنم حقیقت نداره،
‫ولی الان دیگه به نظر ‫ادامه‌ی این روند احمقانه‌ست.
‫چرت نگو. اون واسه این کار آموزش دیده.
‫اون فراز رو کفری نمی‌کنه.
‫نه، اینجوری نمیشه.
‫چیزی نیست که اون انتخاب کنه.
‫چرته.
‫تو نمی‌دونی اون چه توانایی‌هایی داره.
‫حتی اونو نمی‌شناسی.
‫آره، ولی فراز رو خوب می‌شناسم.
‫و می‌دونم چه جوری میشه به محض اینکه اون
‫یه چیزی رو توی صداش حس کنه،
‫یا توی چشم‌هاش ببینه،
‫یا از نحوه‌ی حرکتش بفهمه، یه چیزی...
‫ابی رو یادش میاره.
‫یا بدتر... منو یادش میاره.
‫و به محض اینکه این اتفاق بیفته،
‫هیچ چیزی نمی‌تونه ‫از امیلی در برابر واکنش اون محافظت کنه.
‫می‌خوای بدونی چه جوری بود
‫وقتی یهو ازمون خواست فوتبال بازی کنه؟
‫شگفت‌آور نبود، نه، ترسناک بود.
‫چون...
‫اون با عزمی جزم خواست.
‫خیلی شجاع به نظر میومد.
‫منو یاد فراز انداخت.
‫و بهم یادآوری شد که همیشه
‫بخشی از وجود اون هست
‫که به من تعلق نداره.
‫همون بخشی که در موردش بهش دروغ می‌گفتیم.
‫بخشی که به ابی قول دادم ‫وانمود می‌کنم وجود نداره.
‫بخشی که نهایتا تقاضا می‌کنه
‫که دیده و شنیده بشه.
‫تو اونقدر می‌ترسی دوباره اونو ببینی،
‫اونقدر می‌ترسی مجبور بشی ‫به نحوی براش توضیح بدی
‫که این تقصیر تو نیست،
‫که نمی‌دونی چیکار کنی.
‫حاضری تسلیم بشی ‫به جای اینکه با ترست مواجه بشی.
‫من تسلیم نمیشم.
‫من جای دیگه‌ای ندارم برم. من...
‫کار دیگه‌ای ندارم.
‫حتی اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم برم.
‫ولی تو می‌تونی.
‫باید بری.
‫بهتره بری.
‫هارولد؟
‫سلام.
‫خوبی؟
‫آره، آره، خوبم.
‫کجایی؟ توی هتلی یا...؟
‫آره. هنوز داریم روی این قضیه کار می‌کنیم.
‫ممکنه سرنخی از جای آنجلا داشته باشیم،
‫ولی یه خرده بیشتر از چیزی که ‫امیدوار بودم داره طول می‌کشه.
‫هارولد، امروز صبح یکی باهام تماس گرفت.
‫اوه، شرل، مجبور نیستی ‫اون تماس‌ها رو جواب بدی.
‫فقط بگو باید به وکلا زنگ بزنن
‫و بذار اونا به قضیه رسیدگی کنن.
‫ماریون بود زنگ زد.
‫همسر سابقت.
‫اون به خونه زنگ زد؟
‫گفت باهاش در تماس بودی.
‫و می‌خواست یه شماره برات بذاره
‫که اگه کاری باهاش داشتی ‫شبانه روز بتونی بهش زنگ بزنی.
‫فکر می‌کردم گفتی
‫اون به قدری خطرناک شده
‫که امیدواری فراموش کرده باشه ‫اصلا اسم تو رو شنیده.
‫ولی حالا باهاش در تماسی؟
‫شرل، تو که می‌دونی روال کار ما چه جوریه.
‫گاهی باید کارهایی بکنم
‫که نمی‌تونم در موردش باهات صحبت کنم.
‫زندگی ما اینجا داره از هم می‌پاشه.
‫کِی دوباره می‌بینیمت؟
‫اصلا دوباره می‌بینیمت؟
‫تو چرا اینجا هستی؟
‫تو نمی‌خوای اونو پیدا کنی.
‫الان نه.
‫بسیار بد خواهد شد.
‫تو نمی‌خوای منو پیدا کنی.
‫نه...
‫بعد از اون کاری که با من کردی.
‫بسیار بد خواهد شد.
‫یا شاید...
‫این همون ترسی هست که اومدی دنبالش.
‫شاید اون چیزیه که بیشتر از همه دلتنگش بودی.
‫در این صورت...
‫به خونه خوش اومدی...
‫مترجم: محمد مسعودی