‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫لعنت بهت، هارولد.
‫اونا رو نیاوردی.
‫نه، نیاوردم. ‫تو نیاز به اسلحه بیشتری نداری.
‫نیازی به اسلحه بیشتر ندارم. ‫به اون اسلحه‌ها نیاز دارم.
‫می‌دونی،
‫ما 560 کیلومتر از نزدیک‌ترین زمین گلف فاصله داریم.
‫مطمئن نیستم بخاطر چی ‫اینطوری لباس پوشیدی.
‫من مزیت اینو ندارم که...
‫وانمود کنم کسی هستم که نیستم.
‫بامزه بود.
‫خب، الان قراره بحث کنیم...
‫تا در نهایت قبول کنی ‫چیزی که نیاز دارم رو برام بیاری؟
‫جانی، تو اصلا می‎دونی ‫همین اینجا بودنم...
‫- چقدر برام خطرناکه؟ ‫- به گمونم می‌دونم.
‫تو داری در یه جنگ می‎‏جنگی...
‫کشورت بهت دستور داده که نجنگی.
‫و در اون جنگ،
‫تو طرف یکی از دشمن‌هامون رو گرفتی.
‫اون داره علیه دشمن‏هامون می‌جنگه.
‫چطور فکر کردی که اینطوری ‫اون دشمن ما میشه؟
‫اون به طوری که ما می‏خوایم نمی‎جنگه.
‫به این شیوه‌ای که اون داره می‎جنگه ‫پیروز نمیشه.
‫و داره کسایی که...
‫قراره جنگ رو پیروز بشن ‫رو ضعیف‌تر می‎کنه...
‫- چون مجبورن جلوی اون دفاع کنن. ‫- هیچ کدوم از اینا اهمیت ندارن.
‫هیچ کدومش اهمیت نداره؟
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست،
‫غیر از اینه؟
‫اینجا جاییه که تصمیمات گرفته میشن، خب؟
‫فقط من و توییم.
‫علی رغم چیزی که لنگلی می‏خواد فکر می‎‏‌کنی،
‫می‏دونی که حق با منه.
‫اون از هر دوی ما با همدیگه ‫هم باهوش‌تره.
‫اون فقط می‏خواد مردمش ‫بدون اینکه نووجون‏های روسی...
‫بهشون حمله کنن ‫و اونا رو به قتل برسونن...
‫زندگی کنن.
‫تو جنگی که هی داره تشخیص...
‫آدم خوبا از آدم بدا مشکل‎تر میشه،
‫دارم بهت میگم.
‫اون آدم خوبه‏ست.
‫این مهمه.
‫فقط همین مهمه.
‫دولت ایالات متحده،
‫تمام نهادهای اطلاعاتیش،
‫همه متحدان اقلیمیش...
‫و همه نهادهای اطلاعاتی اونا...
‫همه‏ شون درمورد این یارو اشتباه می‏کنن.
‫اونوقت تو درست میگی؟
‫آره، دقیقا.
‫خب، الان میشه اسلحه‏ هام رو بیاری، لطفا؟
‫آخر سر تیم نیکس چه نتیجه‌ای گرفتن؟
‫من سه ماهه که خبر ورزشی ندیدم،
‫ولی حس می‏کنم که شاید ‫داشتن بهتر می‎شدن.
‫می‌دونی که قراره من باشم، درسته؟
‫وقتی آدم‌های اشتباه بفهمن...
‫که اینجا داری چیکار می‎کنی،
‫و بخوان که دیگه وجود نداشته باشی...
‫به من دستور میدن که بکُشمت.
‫ وضعیت چطوره، واترز؟
‫ خیلی‌خب، بیاید...
‫ یه محوطه ایجاد کنیم، خب؟
‫عملیات من متوقف شده.
‫نه بابا.
‫اعلان قرمز دیشب منتشر شد.
‫الان که داریم حرف میزنیم ‫دارن حکم‌ها صادر میشن.
‫الان این مسئله به نیروی پلیس سپرده شده.
‫یه گروه ضربت از دفترتون تشکیل میشه...
‫تا به تعقیب مظنون بپردازن.
‫من برای مشاوره به اون گروه ضربت ملحق میشم.
‫پس با اجازه شما، قربان...
‫یه سوال از دیشب هست...
‫- که می‎‏‏خوام روش کار کنم. ‫- چیه؟
‫خب، یه موقع بود...
‫که اون افرادم رو گم کرد.
‫می‌تونست بره و ناپدید بشه،
‫ولی به جاش، برگشت...
‫تا همه این کارها رو بکنه.
‫موندم چرا.
‫شاید می‏خواسته وضعیت رو خراب کنه...
‫تا مجبور بشیم طبق قوانین پیش بریم.
‫یا شاید می‌خواسته وضعیت رو خراب کنه، قربان...
‫تا شما مسئول...
‫قوانینی باشین که طبق اونا عمل می‏کنیم.
‫قربان، برام سخته چیزهایی که دیشب دیدم ‫رو ببینم...
‫و شک نکنم که این وضعیت...
‫به طریقه‌هایی...
‫براتون شخصیه که ممکنه ‫به مأموریت آسیب وارد کنه.
‫وقتی تو این شغل به سن من رسیدی،
‫در هر صورت، در خصوص هر کسی...
‫یه مسئله شخصی خواهی داشت.
‫- کجا می‌رین؟ ‫- نمی‌‍‌تونه دور شده باشه.
‫میرم پیداش کنم.
‫هی، اِم. ‫دوباره باباتم.
‫می‎دونم که تو بچه نیستی.
‫و می‌دونم که الان چیزهایی هست...
‫که باید تغییر کنن.
‫اینکه ما برای هم کی هستیم.
‫اصلا، من چه نقشی برای دنیا دارم.
‫و باید خیلی سریع تغییر کنه.
‫قبلا راحت بود.
‫راحت می‌شد از یه نقش خارج شد ‫و وارد نقش دیگه‌ای شد.
‫ملکه ذهنم شده بود.
‫مسئله اینه که...
‫واقعا فکر می‏کردم که این قراره ‫آخرین نقش توی عمرم باشه...
‫که مجبورم ایفاء کنم.
‫بابای تو بودن.
‫دوباره که داره شروع میشه،
‫به نظر خیلی سخت‏تر از چیزیه که ‫به یاد دارم.
‫می‌دونم که سوالاتی داری،
‫سوالاتی که جوابشون رو می‏خوای.
‫می‎دونم که به نظر میاد ‫دارم تو رو از خودم می‎رونم.
‫می‌دونم که به نظر میاد...
‫این پایان ماست.
‫اینطور نیست.
‫من از شر دن چیس...
‫و همه چیزهایی که اونو بهم ربط میدن ‫خلاص شدم.
‫دارم همه اینا رو پشت سر رها می‏کنم. ‫ولی جواب‌هایی که تو می‏خوای...
‫و راه‌حل‌هایی که من نیاز دارم،
‫تو لس آنجلسن،
‫و من نمی‏تونم با این وضعیتم...
‫به اونجا برسم.
‫باید...
‫باید یه جای ساکت پیدا کنم.
‫باید یه مقدار وقت بذارم.
‫جایی رو لازم دارم که...
‫با هر کسی یا هرچیزی که قراره باشم ‫ارتباط نداشته باشه.
‫باید سرحال بشم.
‫باید به یاد بیارم که واسه یه آدم جدید بودن ‫چه چیزی لازمه.
‫هروقت تونستم بهت زنگ میزنم.
‫دوستت دارم، بچه‌جون.
‫می‎تونم کمکتون کنم؟
‫سلام. من...
‫فقط دارم مطمئن میشم که ‫هرچی نیاز داری رو داشته باشی.
‫اوه، من ردیفم.
‫عالیه. عالیه. ‫من زوئی‎ام.
‫پیتر. کالدول.
‫حالت خوبه؟
‫آره، قطعا.
‫شما؟
‫من زوئی‌ام.
‫اینجا زندگی می‏کنم.
‫- اینجا زندگی می‎کنه. ‫- بله.
‫که اینطور. ‫فکر می‏کردم...
‫که صاحب اینجا نیست.
‫چی باعث شد اینطوری فکر کنی؟
‫خب، شماره روی آگهی...
‫- کد منطقه 412 رو داشت. ‫- درسته.
‫اون واسه شوهرمه.
‫ملک هنوز مال اونه.
‫- اوه، خیلی‎خب. ‫- امیدوارم این مشکلی نباشه.
‫آه...
‫نه، نه.
‫مطمئنی که حالت خوبه؟
‫اوه، اینو میگی؟
‫آره. اوه، خوبم.
‫باید طرف مقابل رو می‌دیدی.
‫نه، یه تصادف جزئی داشتم.
‫می‎دونم، من دارم به سمت غرب میرم.
‫خونه‎ام رو فروختم.
‫یه خونه تو ایالت مونتانا خریدم.
‫با خودم گفتم یه چند روزی برم گردش،
‫می‏دونی، از حومه شهری دیدن کنم.
‫و روز دوم که بیرون شهر بودم،
‫یه دوتا نوجوون چراغ قرمز رو رد کردن.
‫خب، اگه...
‫چیزی نیاز داشتی، حتما بهم بگو.
‫می‌بینم که یه سگ داری.
‫دارم. آره، دارم.
‫- مشکلیه؟ ‫- باید تو آگهی نوشته باشه که سگ ممنوعه.
‫اوه، واقعا؟
‫- من... ‫- قطعا تو آگهی نوشته که سگ ممنوعه.
‫اوه، که اینطور.
‫فقط همین دوتان.
‫ببخشید، فکر نکنم...
‫- این جواب بده. ‫- اوه، اونا سگ‌های با تربیتی هستن.
‫مطمئنم که همینطورن. ‫ولی من و شوهر سابقم...
‫فقط نمی‌تونم اجازه بدم ‫اونا مبلش رو بخورن،
‫و بعد اون فکر می‏کنه که من گذاشتم ‫این کارو بکنن. فقط...
‫- الان نمی‌‌تونم اینو توی زندگیم داشته باشم. ‫- می‎تونم...
‫بیعانه بدم اگه کمکی می‎‏کنه.
‫- نقدی. ‫- معذرت می‏خوام. من...
‫متاسفم.
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫موفق باشی.
‫اینو باورت نمیشه.
‫- دفتر یا خونه، قربان؟ ‫- هیچ کدوم.
‫باید برم دیدن یکی از دوست‎هام.
‫یه لحظه.
‫الان نور بی‌نقصه.
‫امروز از نیویورک تایمز زنگ زدن...
‫تا آگهی ترحیمم رو برام بخونه.
‫یه دختر خیلی خوب به اسم جنین ‫برام خوندش.
‫خیلی لذت بردم.
‫مثل این بود که از لای پرده...
‫توی یه اتاق ممنوعه رو نگاه می‏کردم.
‫شرط می‎بندم همینطور بوده.
‫دختره چی گفت؟
‫والا یادم نمیاد.
‫هوم، چیزهایی که انتظار میره.
‫مهم چیزهایی که گفت نبود...
‫مهم طرز گفتنش بود.
‫اینکه قراره چقدر خوب باشه،
‫تو اون لحظات آخر که نور از بین میره،
‫می‏‎دونی که قراره صبح روز بعدش...
‫همه تو روزنامه چی بخونن،
‫و می‏دونی که قراره خوب باشه.
‫فراز همزاد برگشته.
‫می‌دونم.
‫آره، فکر می‏کردم که ممکنه بدونی.
‫و امیدوار بودم که شاید دلیلش رو بدونی.
‫مگه مهمه؟
‫خب، به نظر من که مهمه.
‫به مدت 30 سال...
‫هیچکس به اون...
‫یا اینکه چی می‏خواست ‫اهمیتی نمی‌‌داد.
‫حالا کمک خواسته تا یه کینه 30 ساله ‫رو تسویه کنه،
‫و یه احمق هم قبول کرده ‫که کمکش کنه.
‫اون می‏تونه هرچی که دوست داره بخواد،
‫هرچی که باشه، و به دستش میاره.
‫چرا؟
‫از لحظه‎ای که جانی بهش خیانت کرد،
‫آدم تصور می‏کنه...
‫که دو چیز ذهن اونو درگیر کرده بوده ‫و فقط هم دو چیز:
‫تصور کردن انتقام...
‫و دستیابی به ابزاری واسه واقعی ساختن انتقامش.
‫مواد. اسلحه. آدم ربایی و باج‌خواهی. ‫تاثیر بر آدم‌ها.
‫اون مشکلی با دستیابی به ابزارهاش نداشت.
‫دیر یا زود...
‫می‌فهمید که چطور اعمالش کنه.
‫خدا می‎دونه از کی آتو داره ‫یا چطوری،
‫ولی در این لحظه،
‫داره تمام ارزشش رو به کار می‎گیره،
‫و داره جواب میده.
‫من تو و جانی رو...
‫مثل پسرم دوست داشتم.
‫به جفت‏تون هشدار دادم ‫انتخاب‌هایی که دارین می‎کنین...
‫عواقبی در پیش خواهند داشت.
‫و تماشا کردم که هرکاری دلتون می‏خواست کردید،
‫همونطور که پسر آدم هم همینطوری عمل می‎کنه.
‫اون سازمان رو ول کرد تا لورنس عربستان بشه...
‫و تو سازمان رو ترک کردی ‫تا پلیس بشی.
‫تنها غافلگیری...
‫اینه که مدت زیادی طول کشید...
‫تا این چیزها گریبان‌گیرتون بشن.
‫من باهاش حرف زدم.
‫با کی حرف زدی؟
‫جانی. بهش زنگ زدم.
‫و سعی کردم کمکش کنم فرار کنه.
‫- کِی تو... ‫- دقیقا قبل از اینکه می‏خواست گیر بیوفته. دیشب.
‫- آخه چرا باید... ‫- چون شاید موقع کشیدن ناخن‌هاش...
‫فراز همزاد بفهمه که...
‫جانی موقع نارو زدن بهش ‫کمی کمک داشته.
‫و بعد همه‎جور داستان‏ها...
‫برملا میشن.
‫و بعد شاید اسم بعدی...
‫توی لیست انتقام فراز همزاد...
‫اسم من باشه.
‫این جریان 30 ساله که دفن شده بود.
‫می‏خواستم دفن شده بمونه.
‫خب، قبلش باید به من زنگ میزدی.
‫چی، بهم می‌گفتی که بهش زنگ نزنم؟
‫بهت می‎گفتم که هرچقدر هم به نظر خودت ‫منطقی حرف بزنی...
‫بازم جانی گوشش بدهکار نیست.
‫و ممکنه بهت می‏گفتم که ‫راه‌های بهتری...
‫واسه دفن نگه داشتن چیزها وجود داره،
‫به جای اینکه سعی کنی...
‫با آرزو کردن دفن نگهشون داری.
‫اون همون چیزیه که فکر می‏‎کنم؟
‫یه روز،
‫یه خانوم خوش برخورد ‫از نیویورک تایمز...
‫بهت زنگ میزنه.
‫و پرده رو کنار میزنه،
‫و امیدوارم ببینی که همه کارهایی ‫که کردی،
‫همه ‎چیزهایی که ساختی، ‫اهمیت داشتن.
‫قدرشون دونسته میشه. ‫به جا می‏مونن.
‫امیدوارم که اشک...
‫و احترام و عشق ببینی.
‫باور کن وقتی که بهت میگم ‫اون لحظه...
‫چیزیه که همه لحظات قبلش...
‫بخاطرش بوده.
‫چیزی که نمی‏‎خوای ببینی شَک هستش.
‫بی‌ملاحضگی.
‫شایعات و کیفرخواست...
‫و شرمساری همسرت...
‫و گیج بودن نوه‌ات...
‫بخاطر اینکه پدر بزرگش ‫واقعا چه کسی بوده.
‫هرکاری مجبوری بکن...
‫تا از اون لحظه محافظت کنی.
‫هرکاری مجبوری بکن.
‫اگه حتی به اون تیکه کاغذ دست بزنم...
‫و کسی بفهمه،
‫حدس خوبی دارم...
‫که سربرگ آگهی ترحیم من ‫قراره چی نوشته بشه.
‫و چیز خوبی هم نیست.
‫نور بی‌نقصه.
‫کاش همیشه اینطور می‎موند.
‫چرا داری این کارو می‎‏کنی؟
‫خب، دیدم که می‏خواستی چی رو بخوری.
‫یکی باید این کارو می‏کرد.
‫تازه، تا موقعی که یدک کش میاد ‫وقت آزاد دارم.
‫- و واقعا لذت می‎‌برم... ‫- نه، منظورم این بود که...
‫"چرا داری این‎ کارو می‎کنی"...
‫و "امیدوارم که فکر نکنی این باعث میشه...
‫نظرم راجع‎‌‌به قضیه اجاره عوض بشه".
‫خب،
‫اینو امتحان کن و بعد حرف می‎‌زنیم، هوم؟
‫به نظر میاد کارت رو بلدی.
‫من قبلا بیشتر انجام می‌دادم.
‫می‎دونی، آشپزی رو میگم.
‫- قبل از اینکه پسرم بره دانشگاه. ‫- هوم.
‫دلم واسه استرسش تنگ نمیشه.
‫یعنی، می‌دونم که واسه بعضی‌ها ‫آرامش‎‌بخشه،
‫ولی تنها چیزی که حس کردم...
‫ترس سوزوندن چیزها بود.
‫خب،
‫شاید هرکسی که آشپزی رو یادت داده...
‫چند قدم کار رو جا انداخته باشه، هوم؟
‫ممکنه. ‫کی به تو یاد داد؟
‫اوه، یکی که باهاش خدمت می‏‌کردم.
‫تو ارتشی بودی؟
‫آره. خیلی وقت پیش. ‫اون اهل همونجا بود.
‫آدم خیلی محترمی بود.
‫و آشپزخونه‌اش رو خیلی جدی می‎گرفت.
‫این برام عجیب بود.
‫درموردش باهاش حرف زدم.
‫و اون داستانی رو برام تعریف کرد ‫که وقتی بچه بود بهش گفته بودن...
‫راجع‌به یه پیرمرد دانا و باغش.
‫اون...
‫پیرمرد دانا،
‫هیچوقت حرف نمیزد.
‫و نه بخاطر اینکه نمی‎تونست...
‫یا اینکه حرفی واسه زدن نداشته.
‫بخاطر این بود که اون باور داشت...
‫که زبان فریب میده.
‫که ذاتاً بر حقیقت چیره میشه، ‫بنابراین...
‫باعث می‌شده شناخت دنیا سخت‌تر بشه.
‫و اون...
‫پیرمرد دانا، باور داشت که...
‫حقیقت...
‫حقیقت فقط در سکوت وجود داشته.
‫به طریقه‌های دیگه ارتباط برقرار می‎کرد.
‫که غذایی که اون از باغش تهیه می‎کرد،
‫می‌دونی، محبت...
‫و قدردانیش...
‫یا بی‌تفاوتیش...
‫رو خیلی بهتر از هر کلمه‎ای می‌‍‌تونست منتقل کنه.
‫و گفته شده بود که اون پیرمرد دنیا...
‫می‌تونست به اون طریق ‫نظر آدما رو عوض کنه.
‫می‌تونست...
‫سنگ‌دل‌ترین دل‌ها رو نرم کنه...
‫بدون اینکه...
‫یه کلمه حرف بزنه.
‫دارم به جایی میرسم؟
‫من وقتی بچه بودم...
‫و ناراحت که می‌شدم...
‫مامانم دست از کارش برمی‌داشت...
‫و برام تخم مرغ هم زده درست می‎کرد.
‫هی.
‫نمی‌دونم چرا، ولی جواب می‌داد.
‫شاید داری به جایی میرسی.
‫بیشتر از سگ‌ها برام بگو.
‫اوه، اونا خیلی نازنینن.
‫الان 20 دقیقه‌ست که ثابت نشستن.
‫بخاطر اینه که خیلی خوب ‫به حرفت گوش میدن...
‫یا دارن باهم ایده رد و بدل می‎کنن؟
‫اوه خب، اونا خیلی حرف گوش کنن.
‫من ازشون خواستم بشینن. ‫اونا هم نشستن.
‫و اگه ازشون بخوای که اتاق مهمون رو نخورن،
‫به اینم گوش میدن؟
‫به نظر میاد تو خیلی با همه اینا معذبی،
‫و می‌دونی، من واقعا درک می‏‎کنم.
‫نمی‌خوام...
‫اوه ببین، یدک کش اومد.
‫نمی‌خوام دردسری برات درست کنم ‫یا کاری کنم که پشیمون بشی.
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم. ‫آشپزی برات عالی بود.
‫کرایه‌ی دو ماه.
‫به عنوان بیعانه.
‫اوه نه، ما...
‫- خب، مطمئنی؟ ‫- نقد.
‫و سه شب هفته هم آشپزی می‎کنی.
‫مواد غذایی رو هم به حساب خودته.
‫اگه می‌تونی با این کنار بیای، ‫منم می‎تونم با این کنار بیام.
‫قبوله.
‫آخ.
‫اوه.
‫طوری‌مون نیست.
‫خب، تا یه مدت مشکلی نداریم.
‫اداره اطلاعات اف‌بی‌آی.
‫این یک خط ایمن نشده‌ست. ‫تماس‌تون رو به کجا وصل کنم؟
‫من خوبم، بچه‌ها.
‫راحت باشین.
‫تولد کیه؟
‫تولد جوئه.
‫اگه تولد توئه، چرا کیک نمی‌خوری؟
‫خب، من از کیک خوشم نمیاد.
‫یا جشن گرفتن سر کار.
‫یا تولدها.
‫خیلی‎خب.
‫پس اینجا داریم چیکار می‎کنیم؟
‫خب، بقیه از این چیزها خوششون میاد.
‫خیلی‌خب.
‫باید سر این مسئله مطلعت کنیم.
‫- الان وقت مناسبیه؟ ‫- البته.
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بدین ‫تا مستقر بشم.
‫- چطوری، بچه‌جون؟ ‫- خوبم. تو اینجا چیکار می‎‏کنی؟
‫به نظر خیلی خوب نمیای.
‫خوب نیستم.
‫فقط چند هفته گذشته.
‫تو حالت خوبه؟
‫نه.
‫کار اشتباهیه که اینطوری کشوندنت اینجا.
‫منظورم اینه که، شرل خونه بهت نیاز داره.
‫هنری خونه بهت نیاز داره.
‫خودت نیاز داری که خونه باشی.
‫جو اینجا همه‎چی رو تحت کنترل داره.
‫ممنون. جدی میگم.
‫درحال حاضر، ازم خواستن که ‫وظیفه‌ام رو انجام بدم،
‫پس فقط دارم سعی می‎کنم ‫روی شغلم تمرکز کنم.
‫بیا تو، جو.
‫چی داری؟
‫خب، من دارم روی این اسم‌های مستعار کار می‌کنم،
‫- ولی چیز زیادی واسه پیگیری نیست. ‫- اسم‌های مستعار؟
‫- آره. ‫- چه اسم‌های مستعاری؟
‫از مظنون‌مون چیس.
‫- از کجا اسم مستعار گیر آوردیم؟ ‫- از سازمان.
‫به نحوی تونستن 6 تا اسم بدست بیارن.
‫و اگه بتونیم بطور حتمی شناسایی‌شون کنیم،
‫اونوقت می‎‏تونیم حساب‌های بانکی، منزل‌هایی که ‫به اسم‌ها خورده رو زیر نظر بگیریم...
‫و عملکرد این یارو رو سخت کنیم.
‫صبر کن، فکر می‌کردم وقتی این قضیه جریان پیدا کرد ‫تو توی کار بودی.
‫- چطور نمی‌دونستی که اینو داریم؟ ‫- وقتی رسیدم اونجا...
‫مسئول عملیات. واترز.
‫ظاهراً نمی‌خواسته بدونم.
‫- چرا باید اینو ازت مخفی نگه داره؟ ‫- خدا می‌دونه.
‫همه رو پیگیر این کنین.
‫و همه اطلاعات خامی که بدست میارین ‫رو برام بفرستین.
‫باید به همه‌چی دید هم داشته باشم.
‫و...
‫یه لطفی بکن. ‫در رو ببند.
‫یه اسم دیگه دارم که ‫باید ردش رو بزنیم،
‫ولی می‌خوام شما انجامش بدید.
‫- نه کس دیگه‌ای. ‫- باشه. اسم چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫دن چیس یه دختر داره.
‫هیچی راجع‌بهش نمی‌دونم، ‫ولی می‌دونم که وجود داره.
‫و می‌‌دونم که اگه بتونم اونو پیدا کنم،
‫می‌تونم اونو کنترل کنم.
‫خب، اگه هیچی راجع‌بهش نمی‌دونی، ‫از کجا می‌دونی...
‫- که اون وجود داره؟ ‫- من چیس رو می‌شناسمش.
‫حداقل می‌شناختمش.
‫باهم خدمت کردیم.
‫خدای من. ‫پس واسه همین گفتن بیای.
‫آره.
‫واسه خیلی وقت پیش بود،
‫ولی آره، من کمی به این ارتباط دارم،
‫بنابراین می‌خوام تا آخرش باشم.
‫باشه.
‫پیگیرش میشم.
‫و بچه‌جون.
‫نیازی نیست نگران من باشی.
‫خب، نگرانت میشم.
‫پیتر؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫امشب من باید آشپزی کنم؟
‫نه. آه، نه. ‫فقط...
‫حس می‌کنم باید یه سوالی ازت بپرسم.
‫اوه، باشه.
‫می‎خوام باهام شام بخوری.
‫اوه.
‫الان دیگه گیج شدم.
‫امشب آشپزی با منه؟
‫نه، نه.
‫نه، من... ‫شام.
‫بیرون. همراه من.
‫اوه.
‫باشه، حتما. ‫چرا که نه.
‫بابا.
‫آره.
‫- بابا. ‫- آره.
‫- می‌دونم. ‫- یعنی...
‫ببین، اگه بگم نه،
‫اونوقت شاید کم کم شک کنه...
‫که چرا نمی‎خوام تو مکان عمومی دیده بشم.
‫- بابا. ‫- ببین، نمی‌دونم.
‫اون ازم خواست. ‫منم گفتم باشه.
‫از دهنم پرید.
‫می‌خوای چی بهت بگم؟ ‫طوریم نمیشه، باشه؟
‫گارسون‌تون الان میاد خدمتتون.
‫- ممنون. ‫- می‌دونم دارم چیکار می‎کنم.
‫خب، این جذابه.
‫چطوره اینو بذارم سر جاش.
‫می‌تونیم وانمود کنیم که هیچوقت اتفاق نیوفتاد.
‫بیا ببینیم چی داری.
‫آم...
‫قرص رفلاکس اسید.
‫آه، رفلاکس اسید.
‫استاتین؟
‫- چیزی داری که من ندارم؟ ‫- فسفاتیدیل‌سرین.
‫- تو فسفاتیدیل‌سرین داری؟ ‫- این چیکار می‎کنه؟
‫اوه، از زوال ذهنی جلوگیری می‌کنه.
‫احتمالا این کارو نمی‎کنه، می‌دونی.
‫آره، احتمالا حق با توئه.
‫ولی زنم، پس از شش سال زوال عقل شدید...
‫بر اثر بیماری هانتینگتون مُرد.
‫پس دارم احتیاط می‎کنم.
‫و منو باش فکر می‏‎کردم که ‫این قراره ضایع باشه.
‫چیه، تا حالا دیدار اولی رو...
‫با یه مسابقه بیماری شروع نکرده بودی؟
‫نه، نمیشه گفت که تجربه‌اش رو داشتم.
‫برات چه مدت می‌گذره؟
‫می‌دونی، از آخرین دیدار اولت با کسی.
‫زمان جرج بوش، همون حدودا.
‫اوه خب، کدوم یکی‌شون؟
‫"لب‌هایم را بخوان". ‫[به گفته‌ ی جرج اچ. دابلیو. بوش]
‫اوه، این... ‫ها، ها.
‫اون واسه خیلی وقت پیشه.
‫آره، تازه فهمیدم که چقدر می‌گذره.
‫تو چی؟
‫اوه، یکم بیشتر از اون.
‫درواقع، از زمان همسرم.
‫از فوتش چه مدت می‌گذره؟
‫اوه، یکم بیشتر از 5 سال.
‫آره، ما...
‫ما 21 سال زن و شوهر بودیم،
‫ولی...
‫ولی خیلی قبل‌ترش می‌دونستم ‫که اون نیمه گم شده‌‎ی منه.
‫زیادی وضعیت پیچیده بود ‫که اقدام می‎کردم،
‫ولی همین که دیدمش،
‫می‌دونستم که اون نیمه گم شده‌‎ی منه.
‫از طلاقت چند وقت می‎گذره؟
‫حدوداً همونقدر که تو گفتی.
‫- پنج سال. ‫- هوم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫یعنی، نیازی نیست راجع‌‎بهش حرف بزنیم.
‫نه، نه، نه، اشکالی نداره.
‫اون...
‫عجیبه که تو راحت‎‏تر می‎تونی...
‫درمورد فوت شدن زنت حرف بزنی...
‫- تا اینکه من درمورد شوهرم حرف بزنم که ترکم کرد؟ ‫- نه.
‫نه، اینطور نیست.
‫نه نیست، مگه نه؟
‫آه...
‫خب، ما تو 20 سالگی اینا ازدواج کردیم ‫و می‎دونی، با عقل جور میومد.
‫ما...
‫من هرطور که می‌تونستم ازش حمایت کردم.
‫از کنارش بودن لذت بردم، ‫اونم همینطور.
‫جور همدیگه رو می‌کشیدیم.
‫مهمون دعوت می‎کردیم ‫و دعوا می‎کردیم،
‫و عذرخواهی می‎کردم و...
‫- می‌خندیدیم و سازش می‎کردیم. ‫- اوهوم.
‫- و پسردار شدیم. ‫- اوهوم.
‫دوستش داشتیم، بهش رسیدگی کردیم ‫و...
‫یه زندگی داشتیم، می‎دونی. ‫روش کار کردیم.
‫و با عقل جور در میومد تا اینکه یه روز ‫از خواب بیدار شدم و دیگه جور در نمیومد.
‫و بعد پای یه زن...
‫خیلی جوون‌تر از من در میون بود.
‫و بعد تموم شد رفت.
‫و خونه‎ام خیلی خیلی ساکت شد.
‫اوه. حقت این نبود.
‫ممنون.
‫جدی میگم.
‫می‌دونی؟
‫مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫پس بذار یه طور دیگه ‫داستان رو برات تعریف کنم.
‫وقتی تو 20 سالگی‌مون ازدواج کردیم، ‫واسه همه کار منطقی‌ای بود.
‫منم مطمئن بودم که واسه خودمم منطقی بود.
‫ما از همراهی همدیگه لذت بردیم.
‫یه زندگی باهم داشتیم.
‫تا اینکه یه روز، از خواب بیدار شدم ‫و نفسم بالا نمیومد.
‫خودم تا پای آینه کشوندم و...
‫چشم‎ها رو شناختم ولی چهره رو نه.
‫چهره‌ی من نبود.
‫چهره‌ مادرم بود یا...
‫چهره یه غریبه.
‫هیچی جور در نمیومد.
‫پس جراتش رو پیدا کردم ‫تا با شوهرم حرف بزنم،
‫و گفتم، "یه مشکل خیلی جدی هست،
‫من دارم زندگی اشتباهی می‎کنم".
‫ولی می‎‏خواستم به نحوی درستش کنم.
‫می‌خواستم با اون درستش کنم.
‫می‌خواستم زندگی درست ‫رو با اون سپری کنم.
‫و اون موافقت کرد،
‫و از خودگذشتگی کرد، ‫و حمایت کرد،
‫و جورم رو کشید ‫و سازش کرد و...
‫من خوشحال‌تر نشدم.
‫ولی سعیم رو کردم.
‫سعی کردم.
‫پس در نهایت، دیگه نمی‎تونست ‫از خودگذشتگی کنه.
‫در نهایت، زندگی‌ای پیدا کرد ‫که منطقی بود...
‫با یه زنی که...
‫وقتی اون سعی کرد خوشحال باشه،
‫موفق شد.
‫و هرچی با اون خوشحال‌تر شد،
‫بیشتر و بیشتر از من زده شد،
‫و...
‫ازم کینه‌ای شد.
‫و زندگیم واقعا ساکت شد.
‫چرا داستان رو اونطوری گفتی؟
‫من به هر دو شکل واسه خودم تعریفش می‌کنم.
‫به خدا که نمی‎دونم کدوم یکی حقیقته.
‫من...
‫فکر نکنم اتفاقی که افتاد ‫تقصیر تو بوده.
‫- خب... ‫- اوه، تو که نمی‌تونی احساست رو کنترل کنی، می‎دونی؟
‫تو آدم بده‌ی داستان نیستی.
‫امیدوارم این حقیقت داشته باشه.
‫فکر می‎‏کنم حقیقت داره.
‫ولی اینو قطعا می‎دونم.
‫هیچ کس خودش رو ‫در قامت بازی .در اون نقش نمی‌‌بینه
‫مگه نه؟
‫ولی همچین نقشی هست.
‫توی هر داستانی یه شروری هست.
‫شاید دلیلش همینه.
‫شاید تنها کسی که می‌تونه ‫اون نقش رو بازی کنه...
‫همونیه که نمی‌تونه اتفاق افتادنش رو تصور کنه.
‫شرمنده. زیاده روی کردم؟
‫- لیست نوشیدنی ها رو براتون بیارم؟ ‫- بله.
‫بله.
‫سلام.
‫من ری واترزم.
‫رابط سی‌آی‌اِی‌تون،
‫گرچه به نظرم هیچ کس علاقه‌ای...
‫به ارتباط با من نداره.
‫انگار یکی بهشون دستور داده ‫این کار رو نکنن.
‫احیانا نمی‌دونی اون شخص کی ممکنه باشه؟
‫آره، من بودم.
‫خیلی خب، پس.
‫ناراحتی که با رئیست خیلی صادق نبودم.
‫میشه بپرسم چرا؟
‫خب، اون از کوانتیکو منو استخدام کرد،
‫دوران کاریم رو شروع کرد، ‫تقریبا هر چی بلدم رو یادم داد،
‫ازم محافظت کرد زمانی که برای خودش خطرناک بود.
‫ادامه بدم؟
‫نه، شما دو تا خیلی با هم صمیمی هستین.
‫متوجهم.
‫پس گمونم ماجرای فراز همزاد رو بهت گفته.
‫نگفته؟
‫خب پس، جالب شد.
‫امروز صبح چند تا تماس گرفتم ‫سعی کردم بفهمم...
‫اینجا کجای کار رو اشتباه کردیم.
‫می‌خوای بدونی چی شنیدم؟
‫فراز همزاد یه جنگ سالار توی افغانستان...
‫در زمان حمله‌ی روسیه بوده.
‫حالا شخص مورد علاقه‌مون نیست، نه؟
‫ولی اونقدر قدرتمند بوده ‫که نمی‌تونستیم بی خیالش هم بشیم.
‫ولی چیزی که باعث شده اینقدر قدرتمند باشه...
‫کسی بوده که توی کمپش داشته،
‫که اونجا همه مثل سگ ازش می‌ترسیدن.
‫اون از یه کیلومتری ‫یه گلوله زده بین دو چشم یه جنگ سالار رقیب.
‫میگن می‌رفته به جنگ واحد های روسی،
‫تک و تنها.
‫صحبتم در مورد اهداف کله گنده‌ست...
‫گروه های ضربت و تیم های ویژه.
‫و بعد یهو گم و گور میشه،
‫بعد اینکه ۱۰، ۱۲ نفر رو ‫در سکوت محض نفله می‌کنه.
‫نه زنگ خطری، نه شاهدی.
‫یعنی میگم، اون یه روانیه،
‫اون یارو رو میگم، مگه نه؟
‫حالا توی دره‌ی پنجشیر،
‫بهش می‌گفتن لولو خورخوره.
‫هیولاییه که همه چی رو می‌خوره.
‫توی لنگلی یه شایعه‌ای همه جا پخش بود.
‫لولو خورخوره در واقع یه مامور سابق بوده.
‫خیلی ننگینه، نه؟ ‫یه...
‫یه جاسوس آمریکایی ‫که روس ها رو توی میدون جنگ می‌کشته.
‫این حتی بهترین قسمتش نیست.
‫طبق شایعات...
‫دستیار همزاد...
‫اون روح، لولو خورخوره...
‫دن چیس بوده.
‫و همزاد داره ازمون استفاده می‌کنه ‫که بعد از این همه سال...
‫دوباره اونو به دست بیاره.
‫بحث یه کینه‌ی شتریه...
‫که ظاهرا رفع و رجوع نشده.
‫و این چه دخلی به معاون داره؟
‫هممم.
‫رئیس پاسگاه اسلام آباد...
‫که اون زمان ناظر حمایت های سی‌آی‌اِی...
‫از مجاهدین بوده...
‫هارولد هارپر بوده.
‫ببین، حالا باید برات سوال بشه ‫اون چی می‌دونسته.
‫نه؟ باید برات سوال بشه ‫در این مورد چیکار کرده.
‫باید برات سوال بشه ‫تا کجا حاضره پیش بره...
‫که نذاره ماجرا درز پیدا کنه.
‫توی لنگلی اینو یادت میدن؟
‫که مهم نیست چقدر گند می‌زنی،
‫فقط یه سوژه پیدا کن و ازش سوء استفاده کن...
‫که تقصیر رو گردن کس دیگه‌ای بندازی؟
‫اگه فکر می‌کنی من به هارپر خیانت می‌کنم،
‫خیلی توی کارت مهارت نداری.
‫نمی‌دونم حرفم ارزشی داره یا نه،
‫ولی چیزی که توی لنگلی به آدم یاد میدن اینه که...
‫وقتی یه هدف اول کار ‫بحث مورد سوء استفاده قرار گرفتن رو مطرح می‌کنه...
‫حتی اگه بگه هیچ وقت خیانت نمی‌کنه،
‫و یعنی میگم به خصوص ‫وقتی میگه که هرگز خیانت نمی‌کنه...
‫خب، تو به نظر توی کارت خیلی مهارت داری، نه؟
‫گمونم می‌تونی باقی جمله‌ام‌ رو حدس بزنی.
‫باید وصل بشه.
‫گوشی مسخره.
‫هممم.
‫اوه، پسرمه.
‫سلام، عزیزم.
‫نه. من فقط... من فقط...
‫رفتم بیرون یه چیزی بخورم. ‫چی شده؟
‫نه، پول رو دادم.
‫آره. آره. مطمئنم.
‫چند روز پیش. خب؟
‫توی واحد حسابداری همه چی باید رو به راه باشه.
‫مشکلی نداری.
‫به زودی باهات حرف می‌زنم. ‫دوستت...
‫خب، این گند زد به حس و حال‌مون، مگه نه؟
‫اوه، خدای من. گند زد.
‫- خیلی متا... ‫- ببین.
‫- دور بزنم؟ ‫- واسه چی؟
‫من لیوان دوم نوشیدنی رو خوردم.
‫نه. نه، دور نزن.
‫عادی راهت رو برو،
‫آروم تا دم ایست برو، ‫دست هات روی فرمون باشه،
‫و هر چی میگن گوش کن، خب؟
‫- شب به خیر. ‫- سلام.
‫شما کجا میرین؟
‫خونه. ما فقط رفته بودیم...
‫شام بخوریم، حالا می‌خوایم بریم خونه.
‫هممم.
‫گواهینامه و مدارک ماشین لطفا.
‫چشم.
‫میشه لطف کنین ‫شما هم کارت شناسایی‌تون رو نشون‌مون بدین، جناب؟
‫این روال عادیه؟
‫- اون که پشت فرمون نبوده. ‫- خیلی طول نمی‌کشه.
‫- به زودی راهی‌تون می‌کنیم برین. جناب؟ ‫- می‌دونین...
‫سرکار، متاسفم.
‫ما عجله‌ای راه افتادیم. ‫کیفم رو با خودم نیاوردم.
‫سرکار، من و شوهرم خیلی وقته که...
‫توی این منطقه زندگی می‌کنیم.
‫این کار واقعا ضرورت داره؟
‫ببخشید.
‫- شرمنده، فکر کردم که... ‫- چیزی نمیشه. بهم اعتماد کن.
‫از جفت‌تون می‌خوام از ماشین پیاده بشین.
‫بیاین اینجا، خانم.
‫اینجا لطفا.
‫شب قشنگیه، ها؟
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست، ولی باید راه بیفتیم.
‫تو چی هستی؟
‫لطفا فقط سوار ماشین شو بریم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫من می‌بینمت.
‫واحد ۴۲، برین پلاک ۳۴۸۸ خیابان ریورساید.
‫- متوجه شدین؟ ‫- دریافت شد، الان راه میفتیم.
‫جناب، دهن خانم بوی الکل میده.
‫شما امشب نوشیدنی خوردین؟
‫من نه. نه.
‫خوبه. شما رانندگی کنین.
‫و بار بعدی بیشتر مراقب باشین.
‫ممنون، سرکار.
‫مرسی.
‫اوه، ممنون.
‫میای تو یه قهوه بخوریم؟
‫اوه. ساعت چنده؟
‫10:30.
‫آره. آره.
‫ها؟
‫من به زودی میرم، و...
‫نمی‌خوام موقعیت عجیبی برات خلق کنم.
‫میشه حداقل من حق رای داشته باشم...
‫که بگم چی می‌تونه برام عجیب باشه یا نباشه؟
‫قضیه پیچیده‌ست.
‫می‌دونی...
‫هم سن تو که بودم ‫دو بار ازدواج کرده بودم.
‫دو دور ازت جلو بودم.
‫نمی‌دونستم مسابقه‌ست.
‫بالاخره باید یه موقعی از اینجا بری بیرون، مرد.
‫حداقل وانمود کن ‫یه چیز دیگه‌ای از زندگی می‌خوای.
‫آره. آره، حق با توئه.
‫میرم سراغش.
‫خب پس بگو چیزی پیدا کردی، مامور آدامز.
‫بگو خبر خوبی داری.
‫خبر که دارم ولی خوب نیست.
‫دختره رو پیدا کردیم.
‫اون مرده.
‫امیلی ان چیس سال ۲۰۰۳ مرده. خودکشی.
‫انگار سر و صدای ماجرا رو درنیاوردن.
‫سی‌آی‌اِی حتما فکر نکرده که دنبالش بگرده،
‫ولی پیدا کردنش سخت نبود. ‫یه گزارش پلیس بود.
‫هنوز داریم روی اسامی جعلی کار می‌کنیم.
‫می‌دونی، یه چیزی پیدا می‌کنیم.
‫بازم اطلاعات خام. ‫جو می‌خواست فورا اینا به دستت برسه.
‫تماس های خط ویژه، ‫متوقف شدن ها توسط پلیس،
‫هر چیزی که با معیار های جستجومون مطابقت داره.
‫- همینجا بدم یا بذارم توی دفترت؟ ‫- آره، آره، بده من.
‫- میشی یه چیزی ازت بپرسم؟ ‫- آره.
‫واترز امروز اومد باهام حرف زد.
‫یه سری چیز ها در مورد فراز همزاد گفت.
‫و در مورد تو.
‫اوهوم.
‫خب، حقیقت داره؟
‫یعنی میگم، اصل قضیه چیه اصلا؟
‫این پایان یه داستان خیلی مفصله،
‫که توی اون داستان فکر نمی‌کنم کسی تا حالا...
‫واقعا جواب این سوال رو دونسته باشه.
‫در حال حاضر،
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫این ماجرا‌ی کوفتی خاتمه پیدا کنه...
‫تا بتونم برم خونه.
‫حتما یه کم بگیر بخواب، می‌شنوی؟
‫پایان هرگز اون چیزی نیست ‫که تصورش رو می‌کردی.
‫و پایان همه چیزه، مگه نه؟
‫رنگ ها.
‫تمام چیز هایی که قبلش اومد.
‫نهایتا،
‫تنها چیزی که مهمه پایانه.
‫پایان من مملو از ترس برای تو بود.
‫برای شکنجه و درد...
‫و تنهایی غیر قابل تحملی که باهاش مواجه می‌شدی...
‫اگه به خودت اجازه نمی‌دادی...
‫که دوباره شریکی داشته باشی.
‫من هرگز نمی‌خواستم تو تنها باشی.
‫خواهش می‌کنم. بس کن.
‫کاش اون می‌دونست...
‫می‌دونست چه بلایی سرم آوردی.
‫منو دزدیدی وارد زندگیت کردی.
‫تغییرم دادی که به زندگیت بخورم.
‫یا شاید من این بلا رو سرت آوردم.
‫به یاد آوردنش خیلی سخته.
‫وقتی بهش میگی میشه من اینجا باشم؟
‫یا شاید بهتره خودم بهش بگم.
‫این کار اشتباه بود.
‫یه جای دیگه واسه مخفی شدن پیدا می‌کنیم.
‫نمی‌خوام مجبور بشم بهش صدمه بزنم.
‫من خوبم، من خوبم. ‫یه لحظه بهم فرصت بده.
‫چی شده؟
‫آم...
‫پسرم امروز رفت که ‫امتحان میانترم شیمی آلیش رو بده...
‫و اجازه ندادن سر جلسه بشینه.
‫دفتر حسابداری گفته که چک شهریه...
‫برگشت خورده، و من گفتم امکان نداره.
‫ولی بعد آنلاین شدم ‫و خب بله،
‫چهل و یک دلار بیشتر از اعتبار حساب خرج شده بود.
‫چهل و یک دلار.
‫پس معذرت خواهی کردم ‫و گفتم به قضیه رسیدگی می‌کنم.
‫و گفتم خیلی متاسفم ‫که اون اونجوری آبروش رفته.
‫ولی چیزی که بهش نگفتم، ‫چیزی که...
‫چیزی که خیلی دلم می‌خواست بهش بگم...
‫این بود که دلیل برداشت ‫بیش از حد اعتبار از حساب اینه که...
‫باباش...
‫گاهی دوست داره خرجی اونو کمتر بریزه،
‫که به حساب خودش درس عبرتی بهم بده.
‫تو زندگی متفاوتی می‌خواستی.
‫اون زندگی متفاوت این شکلیه.
‫پس پسرم قراره بعد از ظهر رو...
‫توی دفتر استادش باشه...
‫سعی کنه یه وقت دیگه واسه امتحان بگیره،
‫و من تا دو روز آتی ‫قراره پشت تلفن باشم،
‫در مورد جریمه‌ای که اونا قراره منو بکنن بحث کنیم.
‫- چرا نمیذاری من پول رو بدم؟ ‫- نه.
‫واقعا خوشحال میشم.
‫- پول چرک کف دسته. ‫- پول هیچ وقت چرک کف دست نیست.
‫نیازی نیست زحمت بکشی.
‫سلام.
‫مورگان بوت شماره‌ات رو بهم داد.
‫منتظر تماست بودم.
‫بد موقع که زنگ نزدم؟
‫خب... ‫یه لحظه گوشی لطفا.
‫متوجهی که کار من چیه، نه؟
‫من قبلا هم یکی دو باری ‫از این تماس ها داشتم،
‫توی یه زندگی دیگه.
‫خیلی تلاش کردم که مطمئن بشم...
‫دیگه هرگز همچین تماسی نگیرم.
‫شماره‌ات بهم پیشنهاد شد.
‫من قبول کردم.
‫نمی‌دونم چرا قبول کردم.
‫گمونم فکر کردم عیبی نداره...
‫چون امکان نداشت ‫بتونم ازش استفاده کنم.
‫چرا نتونی ازش استفاده کنی؟
‫کسی که می‌خوام بری ملاقاتش...
‫فکر می‌کردم احتمالش زیاد باشه...
‫که اون دیگه هرگز پیدا نشه.
‫گم و گور شدن توی این دنیا سخته.
‫خیلی داری این یارو رو بالا می‌بری.
‫توی این کار مهارت داری؟
‫ببخشید؟
‫توی این کار مهارت داری؟
‫فکر نکنم اگه مهارت کافی رو نداشتم...
‫این شماره رو بهت می‌دادن.
‫منم فکر نکنم، ‫ولی می‌خوام از زبون خودت بشنوم.
‫آره. من کارم رو بلدم.
‫چون این قضیه هر جور هم که برات به نظر بیاد...
‫هر چه قدر هم که این چیز ها برات ساده به نظر بیاد...
‫این کار ساده نیست.
‫اون هر کاری می‌کنه ‫که از حفظ جونش مطمئن بشه.
‫به هر چی بگی آسیب می‌زنه...
‫و هر چی رو بگی نابود می‌کنه.
‫این کسی نیست که بخوای دست کم بگیریش.
‫خب، اگه ازم می‌خوای ‫کمکت کنم پیداش کنی،
‫نشون دادن مسیر درست کمک می‌کنه.
‫پلاک ۴۹۲۱، خیابون استراتفورد.
‫کالیرزویل، پنسیلوانیا.
‫تموم شد خبرم کن.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»