‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫من می‌بینمت.
‫وقتی دختر بچه بودم،
‫فکر می‌کردم از هیچی نمی‌ترسی.
‫تو نابود نشدنی بودی.
‫هیچ کس و هیچ چیز ‫نمی‌تونست بهت صدمه بزنه.
‫نمیذاشتی هیچ کس و هیچ چیز ‫به من صدمه بزنه.
‫وقتی دختر بچه بودم، ‫تو پادشاه بودی.
‫و هر چی می‌شناختم و می‌دونستم ‫قلمروی تو بود.
‫گمونم سوالم اینه که...
‫اون یارو کجا رفت؟
‫خب،
‫خوش ندارم بزنم تو ذوقت، ولی...
‫بچه بودی خیلی باهوش نبودی، امیلی.
‫هر چی بهت می‌گفتم ‫راحت باور می‌کردی.
‫اوه، به نظرم جفت‌مون می‌دونیم این حقیقت نداره.
‫و چی باعث شده فکر کنی...
‫که وقتی بچه بودی ‫من از هیچی نمی‌ترسیدم؟
‫وقتی بچه بودی ‫از تمام چیز هایی که...
‫میخ نشده بودن می‌ترسیدم.
‫فقط توی دروغ گفتن بهت مهارت پیدا کرده بودم.
‫آره، همینطوره.
‫تا همین اواخر.
‫من متوجه شدم.
‫تو دیگه مثل خودت نیستی.
‫وقتی حرف می‌زنیم ذهنت مشغوله.
‫نمی‌خوابی.
‫فقط دارم ازت می‌بپرسم الان چی فرق کرده.
‫نمی‌دونم. ‫می‌دونی، یه جای کار می‌لنگه.
‫گوش کن، اگه بحث سر اون چیزیه که فکر می‌کنم،
‫پس درک می‌کنم چرا تو رو می‌ترسونه.
‫ولی به نظرم مشکلی نداری.
‫مگه اینکه چیزی هست که بهم نمیگی.
‫- چیزی هست که بهم نمیگی؟ ‫- اوه، شرمنده.
‫نه. نه، معلومه که نه.
‫من باید برم، عزیزم. ‫وقتی تونستم بهت زنگ می‌زنم.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب.
‫- خداحافظ، دوستت دارم. ‫- خداحافظ. دوستت دارم.
‫اون کاملا مطمئنه همه چی رو به راهه.
‫ها.
‫خب...
‫بریم.
‫آقای چیس؟
‫- بله. ‫- امروز بعد از ظهر حال‌تون چطوره؟
‫دیو و کارول.
‫اونا کی... ‫خیلی خب. خیلی خب، متوجه شدم.
‫دیو و کارول سگ هاتون هستن.
‫یه لحظه گیج شدم.
‫چرا؟ چون اسم دارن؟
‫خب، چون اونا اسم آدم دارن.
‫می‌دونین، اون اسامی اسم آدم هستن.
‫اوه، توی این مورد نه.
‫صحیح‌. می‌دونین چیه؟
‫اصلا چطوره از اول شروع کنیم؟
‫بعد از ظهر به خیر، آقای چیس.
‫- می‌بینم سگ هاتون رو آوردین به... ‫- دکتر هاوارد...
‫هیچ وقت ناراحت نمی‌شد، می‌دونین. ‫من اونا رو همه جا می‌برم.
‫خب، من دکتر هاواردم.
‫اوه. ‫ببینین، فکر نکنم.
‫خیلی خب.
‫گمونم انتظار داشتین با مامانم ملاقات کنین.
‫دکتر هاواردی رو می‌خواستم ببینم...
‫که الان ۱۷ ساله میام پیشش.
‫اون کجاست؟
‫خب، اون دیگه الان فقط پنجشنبه ها بیمار می‌بینه.
‫- پنجشنبه ها؟ ‫- آره.
‫با سنی که اون داره،
‫براش سخته که مثل قبل پر کار باشه،
‫ولی مطمئنم خودتون می‌دونین دیگه، نه؟
‫خیلی خب.
‫امروز شما رو آوردیم که ‫در مورد نتایج آزمایشات صحبت کنیم.
‫انگار اخیرا...
‫یه چکاپ کامل دادین.
‫آره، چکاپ فیزیکی، روانی و آزمایش کامل.
‫معمولا بدون درخواست آزمایش روانی انجام نمیدیم.
‫- خب، خودم درخواست دادم. ‫- اوه، خیلی خب.
‫آم....
‫علائمی چیزی دارین؟
‫مگه طبیعت اختلال روانی این نیست...
‫که از علائم اختلالت آگاه نباشی؟
‫نه همیشه.
‫خب...
‫و نمیشه هم گفت نه هرگز.
‫نه، علائمی نداشتم.
‫احساس اضطرابم بیشتر شده.
‫پریشونم.
‫مثلا یه سری چیز ها رو گم می‌کنم.
‫زنم‌...
‫اون این حالت رو تجربه کرد، پس...
‫اگه من‌ متوجه نمی‌شدم، ‫فکر نکنم خودش متوجه می‌شد،
‫پس فقط می‌خواستم... ‫می‌خواستم مطمئن بشم.
‫متوجهم.
‫خب پس مطمئنیم؟
‫ببخشید؟
‫آزمایش روانی رو میگم.
‫اوه، بله‌. آزمایش به نظر مشکلی نداره.
‫چیز غیر عادی‌ای نیست؟
‫نوچ.
‫چرا، می‌خواین چیز غیر عادی‌ای باشه؟
‫یادم بندازین از این به بعد...
‫فقط پنجشنبه ها بریم دکتر.
‫بگو که لازم نیست نگران باشم.
‫چون بار قبلی،
‫جواب تک تک سوال هام این بود که،
‫"من خوبم، امیلی، جدی میگم،"
‫واسه زمانی که اوضاع مامان ناجور شد.
‫درک می‌کنم چرا حس کردی...
‫باید ازم در برابرش محافظت کنی،
‫ولی من بچه نیستم.
‫و موقعیت‌مون به حد کافی سخت هست...
‫بدون اینکه بخواد به نظر بیاد ‫تو سعی داری منو...
‫از قضایایی دور نگه داری ‫که باید کنارت باشم.
‫بهم بگو لازم نیست نگران باشم،
‫چون نگرانم.
‫خیلی خب.
‫لطفا بهم زنگ بزن.
‫اوه، ابی.
‫عزیزم.
‫اوه.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونم چه جوری اومدم اینجا.
‫و بعد ترسیدم اگه برگردم به تخت،
‫- تو منو ببینی. ‫- اوه، بیا، بیا.
‫بیا بریم بخوابیم.
‫من اون کسی نیستم که باهاش ازدواج کردی.
‫اوه، لطفا این حرف رو نزن.
‫بیا بریم بخوابیم.
‫ممکنه برات خطرناک باشم‌.
‫این اوضاع رو جالب می‌کنه.
‫من کی‌ام؟
‫تو زنی هستی ‫که قول دادی ازم مراقبت کنی.
‫تو زنی هستی ‫که من قول دادم ازش مراقبت کنم.
‫حالا، بیا. بیا.
‫من کی‌ام؟
‫من تو رو می‌شناسم.
‫می‌دونم چی هستی.
‫من می‌بینمت‌.
‫دست نگه دارین.
‫ولش کنین.
‫می‌خوای اسمت رو بهم بگی.
‫سگ های خوب. ممنون.
‫- با ۹۱۱ تماس گرفتین. مورد اضطراری‌تون چیه؟ ‫- بله...
‫اسم من دن چیسه.
‫خونه‌ام پلاک ۹۲ خیابون نویل در نورویچه.
‫الان یه مردی با تفنگ اومد توی خونه‌ام.
‫بهم شلیک کرد، منم بهش شلیک کردم.
‫من... ‫من زدمش.
‫به نظرم مرده.
‫قربان، لطفا پشت خط بمونین.
‫لطفا دوباره اسم‌تون رو بگین.
‫اسمم دن چیسه.
‫خب، صدای پارس کردن سگ ها رو ‫از طبقه‌ی پایین شنیدین.
‫سلاح‌تون رو برداشتین.
‫از پله ها اومدین پایین،
‫اینجا بود که اون متجاوز بهتون شلیک کرد.
‫شما هم بهش شلیک کردین، ‫تیر به قفسه‌ی سینه‌اش خورد.
‫درسته. آره.
‫سگ ها معمولا شب ها پایین هستن؟
‫نه، معمولا توی اتاقم می‌خوابن.
‫حتما یه صدایی از پایین شنیدن.
‫من از صدای پارس‌شون بیدار شدم.
‫قضیه چی بوده؟ ‫دزدی بوده، یا...
‫نمیشه قطعی گفت.
‫به عنوان یه آدم اوباش خیلی تیپ زده،
‫- پس حدسم اینه. ‫- احیانا...
‫مشکل امنیتی‌ای ندارین ‫که ازش خبر داشته باشین، نه؟
‫- مشکل امنیتی؟ ‫- آره.
‫- رقیب تجاری، مشکلات شخصی. ‫- اوه، نه، نه.
‫اخیرا تهدیدی چیزی دریافت نکردین؟
‫نه، نه، من بازنشسته‌ام، پس...
‫قبل از بازنشستگی کارتون چی بود،
‫- اگه عیبی نداره بپرسم؟ ‫- اوه، توی کار املاک بودم،
‫بیشتر توی منهتن.
‫ولی خانواده‌ام اینجا بودن.
‫هیچ وقت مشکلی نداشتم.
‫فکر کردم به حد کافی از شهر فاصله داریم...
‫که درگیر اینجور مشکلات نشیم.
‫آره، خب، آدم شگفت‌زده میشه.
‫این روز ها همه جا از این مسائل هست.
‫اون صدا خفه کن... ‫اون عجیبه.
‫- آدم معمولا همچین چیزی نمی‌بینه. ‫- اوه؟
‫ولی خب هفته‌ی پیش اون یارو رو داشتی...
‫- که توی لیندن یه فروشگاه رو با کلاش گروگان گرفته بود. ‫- با کلاش.
‫پس دیگه الان نباید چیزی منو شگفت‌زده کنه.
‫- آره. ‫- صبح بچه ها رو می‌فرستیم...
‫که یه جستجو‌ی دقیق‌تر انجام بدن، ‫اگه عیبی نداره.
‫مطمئنم شب سختی داشتین.
‫می‌دونین، راستش...
‫من توی میلتون کسی رو دارم.
‫اگه کلید رو بدم بهتون،
‫عیبی نداره من برم پیش اون بمونم؟
‫کلید رو میذاریم زیر پادری.
‫الو؟
‫سلام، بچه جون، منم.
‫شرمنده این موقع زنگ می‌زنم.
‫اونا پیدام کردن.
‫چی؟
‫- آره. ‫- خوبی؟
‫آره، من خوبم. ‫سگ ها خوبن.
‫ولی اگه منو توی خونه پیدا کردن، ‫نمی‌تونم برگردم اونجا.
‫مطمئنی که...
‫- اونا بودن؟ ‫- آره. آره، مطمئنم.
‫فقط به خاطر اینکه... ‫بعد از این همه مدت، می‌دونی،
‫- به نظر خیلی بعید میاد. ‫- امیلی. امیلی، مطمئنم.
‫الان چند هفته‌ست که دارم حسش می‌کنم.
‫فکر می‌کردم شاید توهم زدم.
‫ذهنم داره شبح سازی می‌کنه ‫که یادم بندازه دارم تنبل میشم.
‫هنوز دغدغه هایی دارم، ولی...
‫نه، این مانور آموزشی نیست.
‫این واقعیه.
‫الان باید بیفتم جلو که دست بالا رو داشته باشم.
‫خیلی خب‌.
‫چه کمکی از من ساخته‌ست؟
‫من...
‫به نظرم....
‫مجبوریم با هم تماس نگیریم.
‫می‌دونی، می‌خوام یه مدت آفتابی نشم،
‫فقط محض احتیاط.
‫خیلی خب.
‫- چه مدت؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید یه هفته.
‫دو هفته.
‫شاید یه ماه.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه، این حرف رو نزن.
‫- کاری نکردی که بخوای عذرخواهی کنی. ‫- خیلی خب.
‫به محض اینکه بتونم بهت زنگ می‌زنم.
‫آره. خیلی خب.
‫خیلی خب. دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم. خداحافظ، بچه جون.
‫چیه؟
‫بهش دروغ که نگفتم.
‫الان دلیلی نداره اونو...
‫در مورد چیز هایی که نمی‌دونیم نگران کنم.
‫فضا راه نفس هنره.
‫می‌دونی کی اینو گفته؟
‫نه.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫نه. تو می‌دونی؟
‫خب، به نظرم یعنی ‫وقتی داری خونه‌ای می‌سازی،
‫باید واسه هر کس و هر چیز مهم...
‫جا داشته باشی.
‫ولی خوبه ‫یه فضا هایی داشته باشی که فقط‌‌...
‫می‌دونی، فضا‌ی خالی باشن.
‫فکر می‌کنی این بیش از حد بزرگه؟
‫اوه، نه. از چیزی که داریم می‌سازیم ‫دارم لذت می‌برم.
‫و خیلی خوشحالم دارم با تو می‌سازمش.
‫ولی فکر می‌کنم...
‫بتونیم از یه ارتش کوچیک اینجا پذیرایی کنیم،
‫وقتی کارمون تموم بشه.
‫فقط واسه خانواده‌مونه.
‫آره؟
‫یه اتاق واسه تو و مامان بزرگ،
‫یه اتاق واسه من، ‫و یه اتاق واسه مامان و بابا.
‫واسه مامان و بابا؟
‫محض اینکه اگه کسی روزی فهمید...
‫چه جوری اونا رو برگردونه.
‫هارولد؟
‫بله؟
‫یکی... یکی زنگ زده باهات کار داره.
‫اوه.
‫الو؟
‫معاون هارپر؟
‫- هارپر هستم. ‫- لطفا گوشی.
‫تا حالا فکر کردی ‫اگه گریه کردنت رو ببینه...
‫شاید مفید باشه؟
‫همه دور و بر بچه‌ای که ‫والدینش رو از دست داده گریه می‌کنن.
‫به نظرم محض تنوع هم که شده...
‫من یکی این کار رو نکنم.
‫معاون پشت خطن.
‫قربان، بنده ریموند واترز هستم.
‫باب بلسکی از سرویس مخفی وزارت دفاع ‫گفت باهاتون تماس بگیرم.
‫دارم روی پرونده‌ای کار می‌کنم ‫که اون فکر کرد شاید شما...
‫بتونین کمک کنین.
‫چه جور پرونده‌ای؟
‫حالا به خاطر این گفتگو...
‫به من اجازه دسترسی ‫به اطلاعات محرمانه داده شده،
‫- فقط میگم که بدونین. ‫- متوجهم.
‫چه جور پرونده‌ای؟
‫در جولای ۱۹۸۷،
‫یکی از افراد شما ‫نزدیک شهر تورخم حین عملیات مفقود شد.
‫- می‌دونین که کی رو دارم میگم؟ ‫- آره.
‫خب، ماموریت من بود که تعیین کنم...
‫آیا سوژه هنوز زنده‌ست یا نه،
‫و اگه زنده‌ست، ‫جاش رو پیدا کنم و بگیرمش.
‫- حالا حدودا دو هفته پیش... ‫- بگیریش؟
‫- بله، قربان. حالا دو هفته پیش... ‫- واسه چی؟
‫- ببخشید. جانم؟ ‫- واسه چی؟
‫اون پرونده تموم شد.
‫سه دهه‌ست که بسته شده.
‫چرا الان دوباره بحثش مطرح شده؟
‫قربان، این خارج از حیطه‌ی وظایف منه.
‫من اینجا عملیاتم به مشکل خورده...
‫و زمان خیلی حیاتیه. ‫می‌تونم ادامه بدم؟
‫بله.
‫حالا یه مامور فرستاده شد ‫که سوژه رو بگیره.
‫اون مامور کشته شد، ‫و سوژه فراریه.
‫ما ماموران زیادی در محل داریم ولی...
‫با توجه با سابقه‌تون با سوژه،
‫سرویس مخفی وزارت دفاع فکر می‌کنه ‫دیدگاه شما ممکنه ارزشمند باشه.
‫قربان، به بنده دستور داده شده به اطلاع‌تون برسونم...
‫از شما درخواست کمک شده رسما توسط...
‫آره، متوجهم. ‫تا یه ساعت دیگه...
‫با پرواز میام اونجا.
‫ممنون، قربان. من...
‫همه چی مرتبه؟
‫نه.
‫فقط حیوون های خدماتی.
‫ببخشید؟
‫اونا اجازه ندارن اینجا باشن.
‫فقط حیوون های خدماتی.
‫گرم کردن پاهام خدمات حساب نمیشه؟
‫قهوه، تلخ، و نون تست.
‫با آرد سفید یا آرد گندم؟
‫با آرد گندم باشه لطفا.
‫آقای دیکسون، چطورین؟
‫اوه، عالیم، ممنون، استوارت.
‫گوش کن، می‌خوام یه کاری برام بکنی.
‫من تا چند روز دیگه میام،
‫و می‌خواستم بدونم...
‫میشه مطمئن بشی خونه آماده‌ست.
‫ملافه های جدید، اقلام خوراکی.
‫لبنیات نمی‌خوام، شیر بادوم، قهوه، می‌دونی.
‫اونجا باید یه لیستی باشه.
‫عالیه. و خانم دیکسون هم باهاتون میان؟
‫نه.
‫نه، نه، نمیاد.
‫اگه سوالی داشتی بهم ایمیل بزن.
‫متوجه شدم.
‫بی صبرانه مشتاقم ‫بالاخره حضورا زیارت‌تون کنم.
‫منم همینطور.
‫فعلا.
‫- گارسن هنوز نیومده؟ ‫- چرا، فرستادمش بره.
‫کلی گزینه هست.
‫اه...
‫گوش کن، یه چیزی هست ‫که می‌خوام در موردش باهات حرف بزنم.
‫هیچ وقت به این عادت نمی‌کنم.
‫امان از دست شما و منو هاتون.
‫فقط سه صفحه پنکیک داره.
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫اه...
‫در حالت عادی،
‫وقتی حس می‌کنم کل روز...
‫یعنی میگم...
‫وقتی دردسر یواش یواش داره نزدیک میشه...
‫میام بهت میگم ‫وقتشه که دوباره جا به جا بشیم.
‫از مشکلات فاصله بگیریم ‫قبل اینکه گرفتارشون بشیم.
‫ولی...
‫آم...
‫چطوره دیگه فرار نکنیم؟
‫چطوره یه جایی پیدا کنیم ‫که ثابت اونجا بمونیم...
‫و اونجا یه چیزی بسازیم؟
‫چه جور چیزی بسازیم؟
‫خونه.
‫زندگی. واقعیت.
‫جایی که اتفاقات خوبی بیفته.
‫این چیز ها توی این کشور فروشی هستن.
‫می‌تونن تولید بشن، اگه کار با...
‫سیستم‌شون رو بلد باشی.
‫- من می‌تونم. ‫- ما نمی‌تونیم بی خیال جا به جایی بشیم.
‫نمی‌تونیم بی خیال جا به جایی بشیم، ‫اونا پیدامون می‌کنن.
‫اگه اون کسایی که بودیم ‫بی خیال جا به جایی می‌شدن، پیدا می‌شدن.
‫ولی کسایی که قراره بشیم...
‫هیچ کس دنبال اونا نمی‌گرده...
‫چون اونا کار اشتباهی انجام ندادن.
‫آمریکایی های صادق و بی گناه هستن...
‫و دنبال کار و تلاشن.
‫دنبال خوشبختی هستن.
‫دنبال‌...
‫دنبال خانواده هستن.
‫داستانی دلگرم کننده‌ست.
‫اینجا پر از داستان های دلگرم کننده‌ست.
‫باعث میشه دیدن حقیقت خیلی سخت بشه.
‫از همون لحظه‌ای که کوهستان رو ترک کردیم،
‫به نظرم جفت‌مون می‌دونستیم...
‫فقط یه راه واسه اتمام این ماجرا هست.
‫من خوشم نمیاد...
‫در این مورد به خودمون دروغ بگیم،
‫یا به همدیگه دروغ بگیم.
‫من کمی دلگرم شدم با دونستن این موضوع که...
‫حداقل وقتی پایان کار برسه...
‫می‌دونیم کار درست رو کردیم.
‫و کنار هم خواهیم بود، ‫و شاید این خوب باشه،
‫شاید کافی باشه.
‫گور باباش.
‫من اون کار رو کردم.
‫و بازم انجامش میدم، ‫چون منجر شد ما به هم برسیم.
‫واسم مهم نیست اسم تو ‫یا اسم خودم چیه.
‫فقط واسم مهمه کنار تو پیر بشم.
‫بیا با من یه شخص جدید باش،
‫و...
‫و به خدا قسم، مطمئن میشم...
‫که تا وقتی زنده‌ام هیچ کس و هیچ چیز...
‫بهت آسیبی نزنه.
‫باشه.
‫هممم.
‫اسم این اشخاص جدیدی...
‫که قراره باشیم چی هست؟
‫سلام، هارولد هارپر هستم.
‫گوش کن، یکی دو تا چیز هست...
‫که باید روشن بشه.
‫اولا من مسئول این عملیات نیستم.
‫منو فقط واسه مشاوره خواستن.
‫اینجا هیچ کس نمی‌دونه ‫که الان دارم باهات صحبت می‌کنم.
‫به احتمال خیلی زیاد با انجام این کار...
‫دارم چندین قانون رو نقض می‌کنم،
‫که این شایستگی رو بهم میده ‫که رفتار درستی باهام بشه. مگه نه؟
‫نه.
‫خیلی خب.
‫پس مورد دوم اینه که...
‫ازت می‌خوام بری جای ماشینت.
‫همین الان.
‫باید بهت توضیح بدم ‫چه جوری به تلفنی زنگ زدم...
‫که فکر می‌کردی امن و غیر قابل ردیابیه.
‫- هنوز هزینه رو پرداخت نکردین. ‫- وقتی رفتی جای ماشین، زیرش رو نگاه کن.
‫سمت مسافر، زیر گلگیر لاستیک عقب.
‫ظاهرا می‌تونیم مخابره کننده‌ی موقعیت رو...
‫با موقعیت گوشی‌ای که ‫به همراهش در حرکته مطابقت بدیم،
‫و بعد با مهندسی معکوس شماره‌ی تلفن رو دربیاریم.
‫این یکی منو شگفت‌زده کرد.
‫نمی‌دونستم ‫ما می‌تونیم همچین کاری بکنیم.
‫تا حدودی از این جهت بهت میگم که خاطر نشون کنم...
‫روحتم خبر نداره ‫از آخرین باری که دستت تو کار بوده...
‫اوضاع چقدر فرق کرده.
‫و بخشی هم به این خاطره که ‫حدودا سه دقیقه وقت داری...
‫قبل اینکه اونا بهت برسن.
‫من داده های مخابره کننده رو نمی‌بینم،
‫پس وقتی راه افتادی خبرم کن.
‫اون موقع می‌تونیم بیشتر حرف بزنیم.
‫دارم میرم.
‫متوجه شدم زنت رو از دست دادی.
‫آره.
‫چند سال قبل.
‫- سرطان؟ ‫- بیماری هانتینگتون.
‫اوه، خیلی بده. متاسفم.
‫ممنونم.
‫از آخرین باری که صدات رو شنیدم ‫خیلی وقت می‌گذره.
‫تجربه‌ی عجیبیه.
‫راستش رو بگم فکر می‌کردم مردی.
‫نه.
‫فقط بازنشسته شدم.
‫من... من قضیه‌ی...
‫پسر و عروست رو توی روزنامه خوندم.
‫- فکر کردم زنگ بزنم، ‫- آره.
‫ولی می‌دونی...
‫گمونم الان دیگه می‌تونی ‫اونایی که دنبالت هستن رو ببینی، نه؟
‫تا جایی که مشخصه، اینا متخصص هستن.
‫باید کارشون خیلی خوب باشه،
‫پس من باشم فاصله‌ام رو حفظ می‌کنم.
‫حالا بذار بهت بگم من کجام. ‫دارم حدودا ۶، ۷ تا...
‫مامور های قراردادی خفن رو تماشا می‌کنم...
‫که نتونستن به خوبی خودشون رو ‫توی فرودگاه کلدونیا کاونتی قاطی جماعت مخفی کنن،
‫و دور و بر جت چارترشون پرسه می‌زنن.
‫ماموریت‌شون کشتن تو نیست.
‫ماموریت اینه دستگیرت کنن...
‫و تو رو سوار این هواپیما کنن.
‫هیچ کس بهم نمیگه ‫کجا میره و چرا،
‫ولی در حالی که اینجا نشستم ‫و دارم سناریو های کابوس‌واری رو تصور می‌کنم،
‫می‌دونم که با باکی پر از بنزین،
‫اون هواپیما می‌تونه فردا بعد از ظهر...
‫بدون اینکه جایی توقف کنه توی کابل باشه.
‫سناریوی کابوس‌وار اینه که فراز همزاد...
‫می‌خواد دوباره ببینت، ‫و یکی رو...
‫توی دولت آمریکا متقاعد کرده ‫که اینو عملی کنه.
‫چرا داری اینو بهم میگی؟ ‫چرا بهم هشدار میدی؟
‫چون این سناریو واسه تو کابوسه،
‫ولی واسه منم خیلی ناجوره.
‫اگه این داستان دوباره نقل محافل بشه، ‫مجبورم واسه چیز هایی...
‫جواب پس بدم که در گذشته...
‫مردن و دفن شدن.
‫فعلا حاضرم به فرارت کمک کنم...
‫که مانع از این اتفاق بشم.
‫حالا اونقدر تو رو خوب می‌شناسم که بدونم...
‫تو داری یه لیست از راه حل های احتمالی می‌سازی.
‫خیلی زود متوجه میشی ‫که فقط دو راه وجود داره.
‫راه اول اینه که درگیر بشی.
‫بزنی به دل میدون، ‫راهی واسه مقابله پیدا کنی.
‫اگه از این در وارد بشی، ‫من اینجام که بهت بگم...
‫عاقبت خوشی نداره،
‫چون اولین اتفاقی که میفته اینه که...
‫این میشه عملیات من،
‫و مجبور میشم کلکت رو بکنم.
‫من باشم خیلی از این بابت مطمئن نیستم.
‫کری نخون.
‫کری الکی نخون.
‫اون مخابره کننده‌ی زیر ماشینت.
‫برنداشتن صدا خفه‌ کن سلاحی کسی...
‫که سعی داشتی به عنوان دزد قالب کنی.
‫تو اون کسی که یادته نیستی.
‫شک دارم اگه الان می‌دیدمت ‫اصلا می‌شناختمت.
‫بعضی روز ها، ‫خودم هم نمی‌شناسم،
‫ولی من ۱۰ هزار مامور ‫و بودجه‌ای ۱۰ میلیارد دلاری دارم...
‫که هر شکستی خوردم جبران کنم.
‫تو چی داری؟
‫شاید من داستانی داشته باشم ‫که ارزش گفتن داشته باشه.
‫الان اوضاع با قدیم فرق داره.
‫شاید الان من اونی نباشم...
‫که آدم بده به نظر بیاد،
‫و اون وقت زندگیت پیچیده بشه.
‫تو همچین کاری نمی‌کنی.
‫اوه، جدی؟ چرا؟
‫چون الان پای اونم توی ماجرا گیره.
‫هر اسمی که براش گذاشتی...
‫هر جایی که گذاشتیش ‫چون فکر می‌کردی اونجا در امانه...
‫دخترت قراره بخشی از ماجرا بشه.
‫و دارم بهت میگم، ‫اگه از در شماره‌ی یک وارد بشی،
‫ازش استفاده می‌کنم که بهت ضربه بزنم.
‫داری قضیه رو سمتی می‌بری ‫که وقتی به تهش برسیم...
‫- از مقصد خوشت نمیاد. ‫- فکر می‌کنی...
‫از این وضعیت خوشم میاد؟
‫و اصلا از اول هم من قضیه رو سمتی نبردم.
‫تصمیمات تو بوده ‫که کارمون رو به اینجا کشونده.
‫حالا می‌رسیم به در شماره‌ی دو.
‫در شماره‌ی دو اینه که...
‫گم و گور بشی.
‫خب، بار قبلی این کار رو کردم.
‫نه. مثل دفعه قبلی نه.
‫این دفعه، همونطور که از در اول اومدی داخل...
‫از اون در میری بیرون.
‫تنها.
‫اتفاقی که قراره بیوفته اینه...
‫من دخترت رو پیدا می‎کنم...
‫و به سازمان میگم،
‫"این تنها ارتباطیه که اون ‫با دنیا داره،
‫تنها قسمتی از اونه که ‫بهش دسترسی داریم".
‫و میگم، "پس بیاید بشینیم، ‫و دختره رو زیر نظر بگیریم و صبر کنیم،
‫و در نهایت اون زنگ میزنه".
‫و تو هرگز زنگ نمیزنی.
‫نه. نه، نه.
‫هارولد...
‫- اگه زنگ بزنی، ‫- هارولد.
‫اگه به هر طریقی باهاش ارتباط برقرار کنی،
‫طی چند دقیقه مأمورین ‫میرن دم در خونه‌اش.
‫ازش بازجویی می‎کنن.
‫اگه درمورد جرایمی که مرتکب شدی ‫اطلاع داشته باشه،
‫میوفته زندان.
‫ممکنه از اونجا به بعد ‫وضعیت بدتر بشه.
‫اگه ناپدید بشی.
‫اون زندگیش رو می‎کنه.
‫و این داستان برمی‎گرده زیر زمین ‫همونجایی که ولش کرده بودم.
‫برو گمشو.
‫تو 30 سال خوش باهاش داشتی.
‫یعنی 30 سال بیشتر از مدتی که ‫ممکن بود باشه،
‫و می‌تونی باهاش خداحافظی کنی.
‫همچین چیزی تضمین نداره.
‫باور کن.
‫تا زمانی که ازش دور بمونی،
‫اون حتی از وجود من مطلع نمیشه.
‫از دید من، این به نظر...
‫پیامد خیلی خوبی برای همه‎مونه.
‫می‌ذارم جلوتر شروع کنی. ‫ازش استفاده کن.
‫اونی که داره تعقیبت می‎کنه رو گم کن. ‫ناپدید شو.
‫جفت‎مون می‎تونیم هر چند سالی که ‫از عمرمون مونده رو...
‫با وانمود کردن اینکه هیچوقت همدیگه ‫رو نمی‎شناختیم، بگذرونیم.
‫و اینکه هیچ کدوم از این اتفاق‌ها ‫هرگز رخ ندادن.
‫اون درحال حرکته.
‫آره، دارم می‌بینم.
‫دقیقا هم چند دقیقه قبل از اینکه ‫به هدف برسیم.
‫مایه تاسفه.
‫تو الان داشتی با گوشی حرف میزدی، آره؟
‫آره، درسته.
‫میشه بپرسم داشتی با کی حرف میزدی؟
‫نه، نمیشه.
‫پسر، تو می‌دونی سِمَت من ‫تو اف‌بی‌آی چیه؟
‫بله، قربان.
‫به نظرت به این خاطر ‫اون سِمَت رو بهم دادن...
‫چون در افتادن باهام خطری نداره؟
‫- نه، قربان. ‫- پس دیگه بهم زل نزن،
‫تا کم کم فکر نکنم که ‫داری باهام در میوفتی.
‫قبوله؟
‫آره.
‫الو؟
‫- سلام، منم. ‫- سلام. خوبی؟
‫- فکر می‌کردم یه مدت در ارتباط نیستیم. ‫- آره. آره، خوبم.
‫گوش کن، آه...
‫ما هیچوقت راجع‌به این حرف نزدیم...
‫قبل از این...
‫پیشامد، چون... ‫خب...
‫والا هیچوقت فکر نمی‎کردم ‫که مجبور باشیم،
‫ولی...
‫لعنت.
‫بابا، راجع‌چی حرف میزنی؟
‫من باید از اینجا برم، عزیزم.
‫- آره. نه. ‫- خب، قبلا اینو گفتی.
‫- آره. ‫- متوجه نمیشم.
‫- از اینجا برم. دور بشم، برم. ‫- چی عوض شد؟
‫واسه همیشه.
‫من و تو، دیگه نمی‌تونیم باهم حرف بزنیم.
‫تا یه مدت خیلی طولانی نمی‌تونیم.
‫خب، شایدم هیچوقت.
‫چرا؟
‫اوه، فکر می‏کردم ردم رو پوشوندم.
‫می‎دونی، فکر می‏‌کردم تو منزوی بودی،
‫مهمم نبود چه اتفاقی واسه من میوفتاد.
‫حتی اگه مجبور می‌شدم دوباره برم جای دیگه، ‫حداقل تو در امان می‌موندی.
‫ولی فکر نکنم بتونم توی زندگیت باشم،
‫الان حتی نمی‌تونم یه صدای پشت گوشی باشم ‫و ازت محافظت کنم.
‫ولی شاید... ‫خب، شاید...
‫همیشه قرار بود اینطوری بشه، می‌دونی؟
‫شاید این...
‫همش همین بود. ‫این...
‫اینکه بتونیم با شرایط خودمون خداحافظی کنیم.
‫آره، شاید همیشه قرار بود همین باشه.
‫متاسفم.
‫یادت باشه که دوستت دارم.
‫که همیشه دوستت خواهم داشت، ‫ولی فکر کنم که دیگه باید برم.
‫اِم؟
‫امیلی؟
‫اگه بتونم خداحافظی کردنت رو بشنوم ‫بهم کمک می‎کنه.
‫اِم؟
‫لعنت بهش.
‫ببخشید؟
‫من معتقدم که اوضاع عوض شده.
‫معتقدم که راه رو به جلو ‫الان نسبت به دیروز...
‫خطرناک‌تره، ولی اصلا باور ندارم...
‫- که هیچ کاره‌ دیگه‌ای جز فرار کردن نمی‌تونی بکنی. ‫- من...
‫من حتی وقت ندارم که سر این مسئله بحث کنم، امیلی.
‫باید حرفم رو قبول کنی.
‫- از چی می‌ترسی؟ ‫- از چی می‌ترسم؟
‫شنیدی دیگه.
‫می‌ترسم یکی پیدا کنه،
‫شکنجه‌ات کنه و بکُشتت ‫تا دستش به من برسه.
‫- با این ترسوندنت؟ ‫- نمی‌دونم،
‫به نظر من که خیلی ترسناک میاد، امیلی.
‫پس تو هم اونا رو بترسون.
‫تو بهم گفتی که قبلا چیکار می‎کردی.
‫- یعنی، بهم گفتی که چه کارهایی ازت برمیاد. ‫- من یه مقداری از...
‫کارهایی که قبلا می‎‏‏کردم ‫رو بهت گفتم.
‫می‌خواستم آخر روز از مدرسه بیای خونه.
‫اگه همه کارهایی که قبلا می‏کردم ‫رو بهت می‎گفتم،
‫مطمئن نیستم که می‌خواستی بیای.
‫تو که نمی‎دونی وقتی این چیزها ‫ناجور میشن...
‫در چه حد می‌تونن ناجور بشن، اِم.
‫تو روحتم خبر نداره که من چیکار کردم، ‫چه کسی بودم،
‫و تو این نقطه از زندگیم، ‫می‎‏خوام همینطوری بمونه.
‫فکر کردی من کی‌‎ام؟
‫- فکر می‎کنی کی منو بزرگ کرد؟ ‫- و تو...
‫- چرا باید فکر کنی که من تحمل چیزهای ناجور رو ندارم؟ ‫- امیلی.
‫تو اصلا نمی‎دونی چه حسی داره ‫اونی که دوستش داری رو تماشا کنی که...
‫کسی میشه که خودت نمی‏‎تونی بشی.
‫چیزهایی هست که دیگه نمیشه ندونی، اِم.
‫نمی‎‌تونی از یادت ببری.
‫و نمی‌خوام وقتی می‎میرم...
‫اینطوری ازم یاد کنی.
‫فقط نمی‎خوام.
‫- وقت ندارم، عزیزم. ‫- نه.
‫اینو به من ربط نده،
‫چون من از اینکه بشناسمت نمی‎‌ترسم.
‫متاسفم، ولی باید برم.
‫وقت ندارم که سر این بحث کنم.
‫نه. حق نداری گوشی رو قطع کنی.
‫ازم تسلیم نشو.
‫- دوستت دارم، امیلی. ‫- نه بابا، نکن...
‫هنوزم باهاش ارتباط داری؟
‫منتظر بمونید، لطفا.
‫داره از جاده اصلی خارج میشه،
‫شاید یه جاده فرعی باشه.
‫حدود 70 متر جلو رفته.
‫وایساد.
‫180 متر جلوتر.
‫می‌بینیش؟
‫ منفیه. نمی‌بینم...
‫ صبر کنید.
‫لعنتی.
‫بگو ناحیه رو بگردن.
‫- نمی‎‏تونه دور شده باشه. ‫- دریافت شد.
‫نظری دارید، قربان؟
‫نظرم اینه که دو بار از دستش دادی.
‫دیگه هرگز اونو نمی‌بینی.
‫ ناحیه رو بگردید، دنبال ردش باشید.
‫- هرچی که بتونیم پیدا کنیم. ‫- باشه.
‫چیه؟
‫الان یه شهروند سالمند ما رو گم کرد.
‫باید تصور کنم که قراره بشنویم...
‫بیا اینجا.
‫اوه! اوه!
‫آه!
‫مَرد، تو دیگه کی هستی؟
‫آره.
‫گرفتمش. داریم میایم.
‫دریافت شد. ‫تقریباً کِی میرسی؟
‫حول و هوش ساعت 1 بامداد.
‫رینولدز مُرده.
‫نتونستم جسد رو از سر صحنه بیارم.
‫باشه.
‫ولی هدف دستگیر شده.
‫وضعیت تحت کنترله.
‫دارم جی‌پی‌اس دقیق خودروی هدف...
‫و جسد رینولدز رو براتون می‌فرستم.
‫هر 15 دقیقه تماس می‌گیرم. ‫تمام.
‫به چی نگاه می‎کنی.
‫آه! لعنتی.
‫اوه! اوه، لعنت.
‫آخ.
‫اوه...
‫لعنت بهت، پیرمرد.
‫دوباره سعی کن از این غلطا بکنی.
‫بگیریدش.
‫ها؟ نه.
‫نه. نه!
‫اونجاست؟
‫هارپر.
‫با تو کار داره.
‫بله؟
‫این سومین نفره.
‫هرچقدر باز آدم بفرستی سراغم،
‫مُرده تحویل‌شون میدم.
‫هرکسی که بفرستی سراغ بچه‌ام...
‫رو تیکه تیکه پس می‌فرستم.
‫الان منو به جا میاری؟
‫این یارو کیه؟
‫قربان، من اینجا با چی سر و کار دارم؟
‫هی.
‫باباتم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»