‫[کالکتیو یک گروه مستقل و بین‌المللی ‫از روزنامه‌نگاران تحقیقی خودآموخته است.]
‫[آن‌ها از قدرت اینترنت و فناوری دیجیتال ‫برای مقابله با اطلاعات نادرست بهره می‌گیرند.]
‫[و متعهد به افشای حقیقت و مقابله با ‫موج فزاینده جهانی اخبار جعلی هستند.]
‫فرار کن!
‫از این طرف. این طرف. این طرف.
‫دست نگه دار!
‫به نظرت سن‌شون کم نیست؟
‫الان دیگه خیلی دیره.
‫کیف رو بذار.
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫سلام. لطفاً دنبال‌مون بیاین.
‫می‌دونستی اون اینجاست؟
‫تو دیلیا هستی؟
‫سلام.
‫باید جلوتر بهتون بگم که ‫چیزی که قراره ببینید...
‫ممکنه هضمش براتون سخت باشه.
‫عباسی نگوی ‫و برادرش ترزو.
‫این افراد از قربانی دزدی کردن.
‫اونا اهل منطقه‌ای هستن که ‫به‌شدت فقیرنشینه.
‫جاییه که می‌شه با صد دلار ‫چند ماه رو گذروند.
‫حالا کامپیوتر که بماند.
‫مرسی.
‫ممنونم. خیلی ممنون.
‫اونا به افسرهام شلیک کردن. ‫واسه همین مجبور شدن تلافی کنن.
‫اونا عضوی از باند کولوناس هستن.
‫خیلی خشنن.
‫چیزی که برامون مبهمه اینه که
‫اگه حتی سرقت خشونت‌آمیزی بوده،
‫چرا روی پلک جاش ‫جای سیگار بوده؟
‫زیر ناخن‌های آقای مور ‫ردی پیدا کردیم...
‫که نشون می‌ده ‫اون سعی کرده مقاومت کنه.
‫پس می‌شه فرض رو بر این گذاشت که ‫صبر سارقین به سر اومده.
‫- اوهوم. ‫- اوهوم.
‫جرم فرصت.
‫گردشگری که به احتمال زیاد ‫وسایل خوبی داره
‫از محله‌ای مثل ماتته عبور می‌کنه...
‫- همه‌اش چرنده. ‫- هیس، هیس هیس.
‫لطفاً ادامه بدین.
‫نه، دیگه کافیه.
‫فکر کردین ما اینا رو باور می‌کنیم
‫و می‌ریم خونه که شما ‫پرونده رو مختومه اعلام کنید.
‫ولی یکی اینجا مُرده.
‫اینجا مردم هر روز می‌میرن.
‫کوله‌پشتیش همراهِ...
‫مجرم پیدا شد.
‫ازتون می‌خوام اینجا رو امضا کنید
‫تا بتونم وسایل آقای مور رو تحویل بدم.
‫ ژول، شواهد رو بیار.
‫آهان.
‫ممنونم.
‫کالومبو ناخوش‌احوال اومده سر کار.
‫اشکال نداره. ممنونم.
‫تلفن همراه... کیف پول ‫و کوله‌پشتی.
‫این کیف پولش نیست.
‫یه نگاه به داخلش بنداز.
‫گواهی‌نامه رانندگی، ‫کارت‌های اعتباری
‫و عکس خانوادگیش داخلشه.
‫ببین، اینجا هیچ معمایی ‫واسه حل کردن وجود نداره.
‫دوستت خطرات کینشاسا رو ‫دست‌کم گرفت.
‫اون نامزدم بود. ‫می‌دونم این کیف پولش نبوده.
‫- شما... ‫- بریم، بریم.
‫پرونده بسته شد.
‫دیلیا، این چه رفتاریه؟
‫- گند زدی. ‫- من گند زدم؟
‫مگه نفهمیدی اون واسه ‫اینکه ما رو بترسونه...
‫نمایش راه انداخته؟
‫به ذهنت خطور نکرد که شاید...
‫من دارم می‌ذارم ‫یارو نقشش رو بازی کنه؟
‫طرف عمراً بهمون حقیقت رو می‌گفت.
‫ولی می‌تونستیم از دروغ‌هاش
‫در آینده به‌عنوان اهرم فشار ‫استفاده کنیم.
‫متأسفم که مثل تو توی فریب دادن ‫استعداد ذاتی ندارم.
‫این حرفت عادلانه نیست ‫و خودتم اینو می‌دونی.
‫جاش برام مثل عضوی از خانواده‌ست.
‫پس باید بدونی کیف پول واقعیش ‫چه شکلیه.
‫و اینکه چرا انقدر براش مهمه.
‫آره.
‫من اون کیف پول رو ‫واسه پدرش هدیه گرفته بودم.
‫باشه.
‫خیلی چیزها بود که هنوز ‫راجع‌به جاش نمی‌دونستم.
‫ولی اینو می‌دونم که...
‫اون کیف پول براش ‫مثل طلسم خوش‌شانسی بود،
‫ترجیح می‌داد به‌خاطرش ‫یه چشمش رو از دست بده.
‫باید درک کنی که ‫راه‌های دیگه‌ای هم واسه کار کردن وجود داره.
‫شنیدن هنر بزرگیه
‫و دقیقاً قبل از اینکه تو ‫گند بزنی به همه‌چی،
‫من داشتم سعی می‌کردم ‫این کار رو انجام بدم.
‫دیلیا...
‫- ما طرف هم هستیم. ‫- جاش به‌خاطر تو مُرده.
‫پس ما طرف هم نیستیم.
‫هرگز هم نمی‌شیم.
‫منم به وقت خودم ‫واسه جاش سوگواری می‌کنم.
‫جاش می‌دونست پیدا کردن حقیقت ‫چه تاوانی داره.
‫پس لحظه‌ای که ‫سوار اون هواپیما شد،
‫قبول کرد که همچین احتمالی وجود داره.
‫اون به‌عنوان یه روزنامه‌نگار از دنیا رفت.
‫اگه می‌خوای پا جای پای اون بذاری،
‫لطفاً بی‌احتیاطی نکن.
‫چون باید بهت بگم که اون افراد...
‫برای ساکت کردن حقیقت، ‫دست به هر کاری می‌زنن.
‫بابت سخنرانی انگیزشیت ممنونم.
‫نیازت می‌شه.
‫- حال مامان جاش چطوره؟ ‫- داغونه.
‫ولی من بهش قول دادم که...
‫اینجا می‌مونیم تا اون ‫واسه خونه رفتن آماده بشه.
‫توی اداره‌ی پلیس چی شد؟
‫دو نفری که قتل جاشوا رو انداختن گردنشون ‫جفت‌شون شانسی مُردن.
‫چرا باید شکنجه بدن...
‫الان تنها چیزی که ازش داریم ‫کوله‌پشتیش،
‫تلفن همراه و کیف پولشه که ‫حتی مال خودش نیست.
‫من هیچی ندارم.
‫شاید نه هیچی، دیلیا.
‫به آشنای محلی جاش پیام فرستادم.
‫- کلود؟ ‫- آره.
‫وقتی بفهمم چه اتفاقی براش افتاده...
‫اینکه کی اونو کُشته،
‫کی تصمیم گرفته که ‫اون باید بمیره و چرا...
‫- کلود؟ ‫- آره.
‫سلام.
‫آرون هستم. پیام دادم.
‫- خوشبختم. ‫- دیلیا هستم.
‫ممنونم که قبول کردی ‫باهامون ملاقات کنی.
‫و...
‫آره، هر چیزی که بتونی بهمون بگی، ‫به درد می‌خوره.
‫ببین، ما می‌دونیم که تو و جاش...
‫مدت زیادی با هم صحبت کردین، پس...
‫فقط می‌تونیم فرض رو بر این بذاریم که ‫اون بهت اعتماد داشته.
‫- چون اون... ‫- چرا باید بهتون اعتماد کنم؟
‫چون ما اینجاییم.
‫چون ما برنگشتیم خونه.
‫بهتره برگردین.
‫- سلام، خوش اومدین. ‫- سلام. من چیزی نمی‌خوام.
‫- فقط آب؟ ‫- ممنونم.
‫اینجا براتون امن نیست.
‫امنیت برام مهم نیست.
‫فقط کسی که از ما بهترونه
‫اونقدری احمقه که ‫همچین فکری کنه.
‫ببین کلود، می‌دونیم که پرواز رینا ایر
‫که استیو لاش سوارش بود ‫سرنگون شده.
‫در مورد تصاویر ماهواره‌ای
‫و موشک‌هایی که ‫به ایوانوف مربوطن می‌دونیم
‫و می‌دونیم که اون ‫در قتل‌عالم معدن‌چی‌های کلتان دست داشته.
‫پس ازت خواهش می‌کنم، ‫التماس می‌کنم...
‫اگه جاشوا حتی یذره برات مهم بوده...
‫می‌دونستی شیش سال پیش...
‫لوسامبا هم راننده‌ی تاکسی بود؟
‫یه نگاهی به اطرافت بنداز.
‫لوسامبا اولین تجمعش رو ‫اینجا تشکیل داد.
‫و اینجا مدت‌ها ‫ستاد انتخابیش بود.
‫- من به جاشوا کمک کردم. ‫- ما اینو می‌دونیم...
‫ولی هر دفعه که به کسی کمک می‌کنم، ‫عاقبت طرف می‌میره.
‫ولی لوسامبا، ‫کل این جنبش،
‫ما با همدیگه خیلی پیش رفتیم.
‫باید آینده رو در نظر بگیرم.
‫الان اونقدری نزدیکیم که نباید بذاریم ‫گذشته حواس‌مون رو پرت کنه.
‫فرقی نمی‌کنه چقدر ناعادلانه بوده.
‫ما اینجا در آستانه‌ی چیزی قرار داریم.
‫راهی جدید واسه کنگو.
‫راهی که عاری از فساد ‫و نفوذ کشورهای خارجیه.
‫اگه لوسامبا در این انتخابات پیروز بشه،
‫روس‌ها مجبورن برن.
‫ولی تا اون موقع ‫جاتون اینجا امن نیست.
‫صبر کن، کلود. ‫اگه بهمون کمک نکنی،
‫پس مرگ جاش بیهوده بوده.
‫من اومدم اینجا که ‫بهتون هشدار بدم.
‫برید خونه.
‫[رمز عبور را وارد کنید] ‫[یک تلاش باقی مانده]
‫اگه تاریخ تولد من باشه، ‫هرگز نمی‎بخشمت.
‫شده جاشوا چیزیش رو گم کنه؟
‫آره، شده.
‫فکر کنم توی کیف پولش ردیاب گذاشته.
‫واسه همین وقتی عوضش کردن و به‌جاش
‫این تیکه آشغال رو بهمون دادن، ‫یکی گند بالا آورد.
‫اونم چه گندی.
‫کلوپ انیگما؟
‫تو دیوونه‌ای.
‫جفت‌مون می‌ریم داخل. ‫من سعی می‌کنم پیداش کنم.
‫حواست به من باشه. ‫گوشی دستته؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫اگه ردیاب حرکت کرد، ‫دنبالش کن.
‫دیدیش؟
‫یارویی که کیف پول جاشوا ‫دستشه رو پیدا کردم.
‫ولی طرف ایوانوف نیست.
‫خیلی‌خب.
‫وایسا. ‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌خوام چیزهای بیشتری ‫در موردش بفهمم.
‫اون آدم خوشتیپی توی کلوپه، ‫کاری نداره.
‫- بهم اعتماد کن. ‫- ولی... ولی...
‫ما نمی‌دونیم... ‫ما که نمی‌دونیم اونا...
‫ما انگلیسی هم بلدیم.
‫نه، من اونو می‌شناسم. سلام!
‫- نه. تو می‌شناسی؟ ‫- نه، نمی‌شناسم.
‫من آنا هستم.
‫آره جون خودت. ‫پس منم هنری‌ام.
‫آره جون خودت.
‫حالا کی هسی؟ ‫نکنه آدم معروفی چیزی هستی؟
‫هنوز نه. ولی شاید به‌زودی.
‫- شاید به‌زودی. ‫- چی؟
‫- شاید به‌زودی. ‫- صدات رو نمی‌شنوم.
‫بذار ببینم.
‫از آشنایی باهات خوشبختم، عمر فیدل.
‫کاربلده!
‫کیف پول قشنگیه.
‫هدیه‌ست.
‫من مسئولم. خودم حساب می‌کنم.
‫دیلیا!
‫چیزی نیست.
‫این یارو رو می‌شناسی؟
‫ اون یه دوستی از سازمان مردم‌نهاده
‫که فکر می‌کنه باید مراقبم باشه، ‫ولی نیاز نیست.
‫اون حالش خوبه. ‫شب خوش.
‫هی هی هی!
‫- عصر به خیر. وقت دارین؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫مسیر رو بهتون نشون می‌دم ‫و شما رانندگی کنید، باشه؟
‫زودی برمی‌گردم.
‫لعنتی! لعنتی.
‫[نیاز به دسترسی از دور به گوشی موبایل دارم، ‫فیدل عمر، کینشاسا، هرچه زودتر!]
‫خب پس، بیا موزیک بذاریم.
‫برام نوشیدنی می‌ریزی؟
‫الساعه.
‫خونه‌ات خیلی قشنگه.
‫- نوشابه خوبه؟ ‫- آره.
‫تازه اومدی اینجا؟
‫بگی‌نگی.
‫پس زندگی گذشته‌ات ‫توی این جعبه‌هاست؟
‫منظورت چیه؟
‫خب...
‫فقط می‌خوام بدونم کسی که ‫توی قسمت وی‌آی‌پی کلوپ...
‫گرون‌ترین نوشیدنی رو سفارش می‌ده...
‫ساعت گرون و کیف پول پوست مار ‫دستشه، کیه.
‫فقط می‌تونم بگم که ‫من مردی پر از رمز و رازم.
‫[لوکاس] ‫[حله بچه‌ها. یه بدافزار تنظیم‌شده نوشتم.]
‫[الان آماده می‌شه. ‫پنج دقیقه بهم وقت بدین.]
‫اگه منتظرم بمونی، ‫صد دلار دیگه بهت می‌دم باشه؟
‫- حله. ‫- عالیه.
‫[لوکاس] ‫[رد شماره‌اش رو زدم.]
‫[یه پیام تبلیغاتی براش فرستادم ‫که لینکش بدافزاره.]
‫[دیلیا، واسه راه‌اندازیش باید به‌صورت دستی ‫به تلفن دسترسی داشته باشی.]
‫[کاری نداره، نه؟]
‫حالا به کل محتوای گوشی طرف ‫دسترسی داریم.
‫می‌شه لطفاً ما رو ‫به هتل سفیر ببرید؟
‫ممنون.
‫آره، وارد شدیم.
‫الان داده رو می‌فرستم.
‫خیلی‌خب، لوکاس لطفاً ‫بذار منم وارد بشم
‫که با همدیگه بگردیم.
‫بیا با اصول اولیه شروع کنیم.
‫کامل از گوشی اسکن می‌گیرم.
‫این‌جوری اگه یارو مشکوک بشه،
‫قبل از اینکه پاکش کنه ‫یه نسخه‌ی کامل ازش داریم.
‫من یه نگاهی به پیام‌هاش می‌ندازم.
‫قراره کلمه‌های کلیدی رو ‫جست‌وجو کنیم یا...
‫نه، نه، ما که نمی‌دونیم ‫باید دنبال چی بگردیم.
‫نه دقیقاً.
‫پس بیا به سبک قدیمی انجامش بدیم.
‫ممکنه طول بکشه.
‫پس خوبه که دیلیا و آرون ‫هنوز خوابن.
‫بی‌خیال، این حداقل کاریه که ‫می‌تونیم انجام بدیم.
‫آره.
‫عمر...
‫امیدوارم برنامه‌ی داده‌ای خوبی داشته باشی.
‫این شماره چیه؟
‫تو کی هستی...؟
‫خیلی‌خب.
‫تو کی هستی؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اینم از چیزهایی که می‌دونیم.
‫به احتمال زیاد «مسکو» ‫خودِ بوریس ایوانوفه.
‫پیام‌هایی که بین اون ‫و عمر ردوبدل شده نشون می‌ده که
‫ایوانوف واسه چیزی به اسم «کارت عبور»
‫به عمر پول داده.
‫- آره، واسه سفر تبلیغاتی لوسامبا. ‫- صبر کن، صبر کن.
‫ولی فکر می‌کردم کل داستانِ
‫روزنامه‌نگاری ایوانوف چرنده.
‫آره معلومه، ولی لوسامبا...
‫به این موضوع مشکوک نیست ‫و شکی هم نمی‌کنه،
‫چون احتمالاً ایوانوف رو دوستش عمر...
‫به‌عنوان روزنامه‌نگار بهش معرفی کرده.
‫ام، یه لحظه صبر کنید.
‫یه نگاهی به عکس‌ها بندازید.
‫ببینید، عمر احتمالاً آدم فرصت‌طلبیه
‫چون تموم چیزهایی که توی گوشی ‫دیدیم نشون می‌ده که...
‫عمر صرفاً داره ترتیب دسترسی رو می‌ده.
‫دراِزای چی؟ رشوه؟
‫عمر اسمش رو گذاشته دستمزد ‫و دستمزد خیلی بزرگی هم هست.
‫بالای 50هزار دلار.
‫آدم هرگز همچین پولی رو ‫صرفاً واسه کارت ورود خبرنگاری نمی‌ده.
‫- نه. ‫- چرا باید این کار رو کنه؟
‫چون اونا می‌خوان ‫لوسامبا رو بکُشن... مگه نه؟
‫ام...
‫اوه.
‫سفر تبلیغاتی رسانه‌ای کِی هست؟
‫- شروع شده. ‫- کجا؟
‫مرکز گردهمایی کینشاسا.
‫مایا.
‫هی! این دو نفر با منن.
‫می‌تونیم بهشون اجازه‌ی ورود بدیم.
‫نشونم بده.
‫اون پیداش کرده.
‫سفر تبلیغاتی داخل سالن کنفرانس ‫برگزار می‌شه.
‫دور نیست.
‫مطمئنی ما رو راه می‌دن؟
‫آره، نگران اینش نیستم. ‫نگران اینم، نگاه کنید.
‫داریم از لوسامبا می‌خوایم که ‫سفر تبلیغاتی امروز و شاید تجمع امشب رو
‫در آستانه‌ی انتخابات لغو کنه.
‫مثل این می‌مونه از ماندلا بخوای که...
‫سخنرانی آزادی سال 1990 رو لغو کنه.
‫کار آسونی نیست.
‫اگه مصاحبه کنه، ‫باید خواب ریاست‌جمهوری رو ببینه.
‫خیلی‌خب. بیاین.
‫سلام. ‫باید با آقای لوسامبا صحبت کنم.
‫مایا ینسن هستم.
‫اسم‌تون توی فهرست نیست.
‫- جورج، جورج! ‫- مایا؟
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- منم از دیدنت خوشحالم.
‫فکر کنم اشتباهی شده.
‫اسمم داخل لیست نیست.
‫اوه.
‫ایشون مایا ینسن هستن. ‫می‌تونی بهش اجازه‌ی ورود بدی.
‫ممنونم.
‫شرمنده، شما نه. فقط ایشون.
‫برمی‌گردم.
‫باشه، آره.
‫منو ببخشین. ‫مایا ینسن هستم.
‫می‌دونم کی هستین ‫و برام باعث افتخاره.
‫- خانم‌ها، ما رو ببخشین. ‫- خیلی‌خب.
‫منو ببخشید.
‫چی شده که افتخار دیدار سرزده‌ی شما ‫نصیبم شده؟
‫امکانش هست یه جای ‫خصوصی‌تر باهاتون صحبت کنم؟
‫همین‌جا خوبه. ‫اینجا همه دوستن.
‫شرمنده ولی شاید همه‌چی ‫اون‌طور که به نظر میاد نباشه.
‫منظورتون چیه؟
‫دلایلی داریم که نشون می‌ده ‫یه روزنامه‌نگاری اینجا هست که...
‫هویتش جعلیه.
‫عمر فیدل واسه بوریس ایوانوف ‫کارت ورود خبرنگاری جور کرده
‫که روزنامه‌نگار نیست.
‫باید سفر تبلیغاتی رو لغو کنید.
‫- نه. ‫- نه؟
‫آقای لوسامبا خواهش می‌کنم، ‫ازتون می‌خوام...
‫- می‌شنوی؟ ‫- بله.
‫مردم شب رو بیرون چادر زدن.
‫بهم گفتن یه عده‌شون ‫چند روزه که اینجان.
‫متوجهم...
‫امروز صبح از دوستت پرسیدم ‫که به نظرش چه دلیلی داره.
‫بهم جواب داد: ‫«چون اونا دوستت دارن.»
‫ولی فکر نکنم دلیلش این باشه.
‫کاندید لوسامبا، خواهش می‌کنم.
‫مطمئناً کمی نسبت بهم ‫لطف دارن.
‫ولی واقعیت اینه که ‫اونا عصبانی‌ان.
‫چون هر گزینه‌ی سیاسی دیگه‌ای...
‫اونا رو مستقیم به ‫راه و روش‌های قدیمی برمی‌گردونه.
‫همون فسادهای سابق. ‫همون گروه محافظه‌کار سابق.
‫پس نه.
‫من فقط باید بیرون...
‫به حرف مردمم گوش بدم.
‫متوجهم.
‫ولی محافظ‌تون، ‫عمر فیدل...
‫اون دوست وفاداریه که ‫تصمیمات مأیوس‌کننده‌ای گرفته.
‫و خودم شخصاً در مورد بی‌احتیاطیش
‫باهاش صحبت می‌کنم.
‫ولی من بهش اعتماد دارم.
‫و مطمئنم این روزنامه‌نگاری که می‌گید...
‫تهدیدی محسوب نمی‌شه.
‫با نهایت احترامی که قائلم باید بگم که ‫ما مطمئنم اون تهدید محسوب می‌شه.
‫شما در خطرید.
‫جکی.
‫خانم ینسن می‌گن که ‫بوریس ایوانوف امروز حضور داره؟
‫اوه، بله.
‫- لطفاً برو پیداش کن. ‫- چشم.
‫آقای ایوانوف؟ ‫اینجا آقای ایوانوف داریم؟
‫- منم. ‫- بعدی شما هستین.
‫اون نیست که.
‫اینکه اون یارویی که ‫سوار کامیون گمشده بود نیست.
‫آقای ایوانوف.
‫گستاخیه اگه ‫رئیس‌جمهور صداتون کنم؟
‫بفرمایید. ‫الان میام خدمت‌تون.
‫می‌خواد چی‌کار کنه؟
‫- مصاحبه. ‫- چی؟
‫امکانش هست که اشتباه کرده باشین؟
‫لعنتی.
‫معذرت می‌خوام. ‫می‌شه پیش لوسامبا منتظر بمونی؟
‫دیلیا!
‫اونه! ‫ایوانوف اونه!
‫اون شاسی‌بلند سیاه رو تعقیب کن.
‫دیلیا!
‫- هی، اونه. ‫- چی؟
‫سوار شو!
‫برنامه‌مون چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫منظورت چیه نمی‌دونی؟
‫با هم یه فکری می‌کنیم.
‫هر کاری که می‌کنی ‫فقط گمش نکن.
‫- بفرمایید بشینید. ‫- ممنونم آقای رئیس‌جمهور.
‫ممنونم که قرار ملاقات‌مون رو ‫جلو انداختین.
‫لو دوت فقط یه نشریه کوچیکه.
‫انتظار داشتم کل روز رو ‫بیرون بشینم.
‫فکر کنید از روی کنجکاوی بوده.
‫خیلی هم عالی چون منم ‫آدم عجولی هستم.
‫اگر ترجیح می‌دید، ‫می‌تونیم فرانسوی صحبت کنیم.
‫- نه، انگلیسی موردی نداره. ‫- خانم!
‫- هی، هی! ‫- لطفاً لطفاً.
‫اینجا منطقه‌ی ورود ممنوعه، خانم.
‫نمی‌تونید برید داخل.
‫بشینید. بفرمایید.
‫صبر کن، صبر کن! ‫برگرد، برگرد!
‫- ماشین رو گم کردی. ‫- ماشین رو گم کردیم.
‫آقا، ماشین رو گم کردیم.
‫اولین خروجی رو برو داخل ‫و شاسی‌بلند رو تعقیب کن.
‫- آقا؟ ‫- داریم گمش می‌کنیم!
‫- هی، صدامون رو می‌شنوی؟ ‫- هی، وایسا!
‫- هی! ‫- داری کجا می‌ری؟
‫پروژه‌های زیربنایی که در خدمت ‫فقیرترین ساکنان ما هستن،
‫یکی از اصول کلیدی برنامه‌ی منه.
‫- طرح‌هامون رو مطالعه کردین؟ ‫- صدالبته.
‫اگه اجازه هست
‫به سیاست اقتصادی‌تون بپردازیم.
‫چندتا سؤال در موردِ
‫نقش فعلی جمهوری کنگو
‫در سازمان‌های تجاری مختلف دارم.
‫می‌دونین، من از این مصاحبه‌ها کم نداشتم
‫و بالاخره یکی ‫یه موضوع درست‌حسابی پیش کشید.
‫لطفاً ادامه بدین.
‫- جناب؟ ‫- هی!
‫رفیق، چرا ما رو نادیده می‌گیری؟
‫می‌دونی؟ می‌دونی چیه؟ ‫جناب!
‫فرانسوی بلدی؟
‫باهامون حرف نمی‌زنه.
‫در قفله! ‫در کوفتی قفله!
‫معلومه چرا درها رو قفل کردی؟
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫- ماشین رو نگه دار!
‫- الو؟
‫بابت شفاف‌سازی ممنونم.
‫تموم شد؟
‫یه چیز دیگه.
‫خواستم بدونم...
‫محبت می‌کنید کتاب‌تون رو ‫برام امضا کنید؟
‫آره، حتماً. ‫چرا که نه.
‫اینجا چه خبره؟ جناب؟
‫جناب، شما کی هستین؟ ‫اینا کی هستن؟
‫- چی ازمون می‌خواین؟ ‫- هی، ازت سؤال پرسیدیم!
‫- باید صبر کنیم. ‫- صبر کنیم که چی بشه؟
‫- می‌تونیم بهت پول بدیم. ‫- ما تهدیدی محسوب نمی‌شیم.
‫همه‌چی داریم. ‫می‌تونیم مذاکره کنیم.
‫هرچی که تو بخوای.
‫اگه کاری کنی، توی بد دردسری ‫می‌افتی، متوجهی؟
‫وای خدای من.
‫- وای خدای من! ‫- خدای من!
‫- ساکت باشین. ‫- منظورت چیه که ساکت باشیم؟
‫لعنتی! حالیته...
‫چه ضرری بهمون زدی؟
‫طرف توی مشت‌مون بود!
‫کلود، طرف توی مشت‌مون بود!
‫داشتیم ایوانوف رو تعقیب می‌کردیم! ‫و تو گند زدی بهش!
‫نه، تو گند زدی!
‫همون لحظه‌ای که شروع به تحقیق کردین.
‫می‌دونم که فکر می‌کنین دارین ‫کارآگاه‌بازی درمیارین، ولی مطمئن باشین که
‫خیلی تابلوئید.
‫منظورت چیه که تابلوئیم؟
‫لعنتی.
‫ما رو تحت نظر داشتی؟
‫اوه، الکی گنده‌اش نکن.
‫من و دوستام فقط ‫مراقب‌تون بودیم.
‫ولی اگه ما بتونیم این کار رو کنیم، ‫به نظرتون...
‫از دوست روسی‌تون چه کارهایی برمیاد؟
‫با اون‌همه پول و نفوذی که داره؟
‫اگه ما مداخله نمی‌کردیم، ‫برنامه‌تون دقیقاً چی بود؟
‫محکم بزنید به ماشین ایوانوف؟
‫از جاده پرتش کنید بیرون؟ ‫بعدش چی؟
‫اگه سلاحش رو بیرون بیاره
‫یا دوستاش رو خبر کنه چی؟
‫یه دفعه بهتون گفتم ‫ولی حرف گوش ندادید.
‫واسه همین مجبور شدم نشون‌تون بدم.
‫جاتون اینجا امن نیست!
‫برید داستان‌تون رو منتشر کنید. ‫دنیا رو خبر کنید.
‫ولی لطفاً یه جای دیگه انجامش بدین.
‫- آره. ‫- چمدون‌هاتون رو برداشتیم.
‫می‌برمتون فرودگاه.
‫تموم چیزی که داشتیم رو ازمون گرفتی.
‫کلود، ما یه سرنخ داشتیم!
‫من جون‌تون رو نجات دادم.
‫ولی می‌تونین بعداً ازم تشکر کنین.
‫- رئیس؟ ‫- رئیس!
‫- بذارین بیام داخل! ‫- برید عقب، برید عقب.
‫برید عقب!
‫جناب رئیس‌جمهور؟ ‫جناب رئیس‌جمهور؟
‫عکس نگیرید.
‫نه، نه، نه. ‫عکس نگیرید.
‫- بریم. ‫- عکس نگیرید.
‫[کینشاسا]
‫امروز با نهایت تأسف اعلام می‌کنیم که...
‫همکار عزیزمون و بنیان‌گذار کالکتیو، ‫جاشوا مور، رو از دست دادیم.
‫می‌تونم تموم ویژگی‌های ‫منحصربه‌فرد جاشوا رو براتون نام ببرم.
‫[مایا]
‫می‌تونم بهتون بگم که خوش‌بینی و امیدش...
‫از ویژگی‌های منحصربه‌فردش بودند.
‫ولی به نظرم فقط این رو می‌گم که...
‫جاشوا دوست من بود. ‫من دوستش داشتم.
‫و حقش نبود که این‌جوری بمیره.
‫ما در حال تحقیق ‫درباره‌ی مرگش در کینشاسا هستیم
‫و در روزهای آتی ‫چیزهای زیادی برای گزارش داریم.
‫پس این رو شروع این مکالمه بدونید.
‫چون این نمی‌تونه پایانش باشه.
‫[نامزد ریاست‌جمهوری فوت کرد]
‫هر اقدامی که علیه‌مون انجام بدن، ‫مقابله می‌کنیم.
‫اگر ناجوانمردانه بازی کنند که می‌کنند، ‫باید بدونند که ما...
‫جواب آتش رو با آتش می‌دیم.
‫شاید تعداد اون‌ها زیاد باشه.
‫ولی ما میلیون‌ها نفریم.
‫[کالکتیو]
‫[انتشار]
‫» ترجمه از الهام صدر «