‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: ترانه
‫[قسمت بیست و هفتم]
‫هر وقت سهام دارها مهمونی می گیرند...
‫ازت یاد می کنند.
‫اون ها منتظرتند.
‫چنگ ییژی هم همین طور.
‫اون هم منتظرته.
‫برگرد، باشه؟
‫نه.
‫رئیس بخش وو صحبتتون چطور پیش رفت؟
‫احساساتی شد و رفت.
‫خب مگه چی بهش گفتی؟
‫چیزهایی که باید می دونست رو بهش گفتم...
‫از جمله کاری که واسه اش کردی.
‫اصلا پیشبینی نمی کردم ‫که واکنشش این جوری باشه.
‫تقصیر من بود.
‫می رم کارخونه.
‫وو لیزی، ونچوان کجا رفت؟
‫کجا گذاشتی بره؟
‫بهم بگو!
‫چه اتفاقی واسه اش افتاده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟ ناپدید شده.
‫نه کارخونه ست، نه خونه.
‫رفتم بیمارستان.اون جا نبود.
‫رفتم دانشگاه هوهای. اون جا هم نبود.
‫یهو آب شده رفته توی زمین.
‫نمی تونم پیداش کنم.
‫وو لیزی چی بهش گفتی؟
‫چی بهش گفتی؟
‫خانم نینگ، اون توافقنامه ‫با بانک خصوصی لونگ یینگ رو امضا کرد؟
‫نه. وقت نکرد امضا کنه.
‫می تونه کار هوانگ روهانگ باشه؟
‫خب همین الان با آقای لی تماس بگیرید.
‫ازش بپرسید همراه ژو ونچوانه یا نه.
‫واسه جاهای دیگه...
‫ربانگ کمکتون می کنه که پیداش کنید.
‫استاد، ژو ونچوان گم شده.
‫گم شده؟
‫نینگ گفت چنگ ییژی از وو لیزی ‫خواسته بوده که باهاش صحبت کنه...
‫ولی ژو با عصبانیت از اون جا رفت.
‫گم شده.
‫نینگ التماسم کرد که واسه اش پیداش کنم.
‫لِیزی...
‫اگه می خوای به حرفش گوش کنی...
‫لازم نیست از من پنهانش کنی.
‫چه ژو ونچوان رو پیدا کنی، چه پیدا نکنی...
‫و چه بکشیش یا نکشیش...
‫ به خودت بستگی داره.
‫ممنونم استاد.
‫توجه کنید.
‫آقای ژو ونچوان 6 ساعته که گم شده.
‫باید همین الان پیداش کنیم.
‫جاهای نزدیک ساختمون ها، ‫نزدیک آب ها و پیش نزول خوارها،
‫جاهایی که آدم ها ممکنه گم بشن...
‫یا با دیگران شرط بندی کنند...
‫یا پول قرض کنند رو نباید از قلم بندازیم.
‫چَشم.
‫باید سریع باشیم.
‫سریع تر از لونگ یینگ.
‫حتی سریع تر از آقای ژو ونچوان.
‫ممکنه خودش رو بکشه. باید عجله کنیم.
‫دیگه برید.
‫چی شده؟ چرا نگرانی؟
‫اگه اتفاقی واسه اش بیفته،
‫چنگ ییژی ولم نمی کنه.
‫وقتی باهاش حرف می زدی،
‫فقط به فکر چنگ ییژی بودی، مگه نه؟
‫از وقتی با دای ایلین ‫آشنا شده تو این جوری شدی.
‫دیوونه شدی؟ نمی تونی این جوری رفتار کنی.
‫خودت رو جمع و جور کن.
‫ارباب، اون توئه.
‫کجاست؟
‫الان این جا بسته شده بود.
‫آقای چنگ.
‫همه ی نزول خوارها رو پیدا کردیم.
‫هیچکس اون رو ندیده.
‫کلوپ ها رو هم بررسی کردیم. اون جا نبود.
‫که این طور! دیگه برگردید.
‫چشم.
‫مدیر ژائو.
‫مدیر یوان و ارباب های دیگه ‫می گن هیچ کدوم ندیدنش.
‫از کارگرها خواستم به دیگران ‫زنگ بزنند که دنبالش بگردند.
‫خبری نشده.
‫چنگ ییژی پیداش کردی؟
‫چی کار باید بکنم؟ اون کجاست؟
‫این اسمش ژو ونچوانه؟
‫بله.
‫آفرین.
‫آقای چنگ، ژو پیدا شده.
‫چی کار داری می کنی؟
‫چرا؟
‫چرا همیشه اشتباه می کنم؟
‫چرا این جوریه؟
‫چرا؟ چرا؟
‫هیچی درست نیست.
‫هیچی.
‫اون ها مُردند و صدمه دیدند.
‫چرا؟
‫چنگ ییژی.
‫چرا؟
‫زمان هیچ وقت به عقب برنمی گرده.
‫نمی تونی نجاتشون بدی.
‫فقط می تونی زندگی رو ارزشمند کنی.
‫منظورت چیه؟
‫اون ها به خاطر کارخونه ی تو مردند.
‫فقط وقتی داروی ضد سل رو درست کنی...
‫و کمک کنی بیماری مردم شفا پیدا کنه...
‫مرگشون افتخارآمیز می شه.
‫از فرار دست بردار.
‫از حالا به بعد دلیلی ‫برای فرار یا تسلیم شدن نداری.
‫این یه زمانی آرزوی تو بود...
‫از حالا به بعد آرزوی اون هاست.فهمیدی؟
‫ربانگ پول درمان مصدوم ها رو میده.
‫برگرد.
‫آقای چنگ.
‫من...
‫بریم.
‫استاد، توی کارخونه ی ‫داروسازی ونچوان چنگ ییژی برنده شد.
‫اگه بخواد ونچوان رو نجات بده ‫خیلی چیزها رو از دست می ده.
‫نینگ چی؟
‫اون از ژو ونچوان جدا شده ‫و دیگه پیشش برنمی گرده.
‫چه بهتر.
‫بفرمایید تو.
‫رئیس بخش وو، لونگ یینگ قراره ‫شکایت رو به آقای گولیر محول کنه.
‫چه شکایتی؟
‫آقای چنگ.
‫زمین صد و سی و ششم باغ وانده ‫توی خیابون امیرال بیل مال توئه؟
‫معلومه.
‫سال 1927 حق مالکیت رو ‫برای گواهی مالکیت ثبت کردم.
‫- چرا می پرسی؟ ‫- کجاست؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫ایناهاش.
‫چی شده؟
‫شن از بخش اعتبارسنجی ‫از شرکت حقوقی گولیر اطلاعاتی گرفته.
‫هوانگ روهانگ گفته ‫ما مالک نیستیم و می خواد ازمون شکایت کنه.
‫زمین رو پس می خواد...
‫و 40 هزارتا هم غرامت می خواد.
‫با توجه به اطلاعات شن...
‫هوانگ هم گواهی مالکیت،
‫ شماره زمین و نقشه ی مهر شده داره.
‫تنها فرقش با این یکی...
‫اینه که متعلق به لونگ یینگه. ‫[مالک: بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫چی شده؟
‫چرا یه زمین دو تا گواهی داره؟ ‫[گواهی مالکیت زمین شانگهای]
‫شاید مسئله ی بدتری باشه.
‫چی؟
‫گواهی ای که اون داره دیرتر از ما امضا شده.
‫فقط با یه گواهی ‫زمین رو ازمون دزدید.
‫آقای چنگ باید واسه اش آماده بشیم.
‫هیچکس نمی دونه از کجا آوردتش.
‫نه.
‫اگه جواب بدیم، ‫داریم فرایند گواهی رو زیر سوال می بریم.
‫پس داریم هم به هوانگ و همین طور ‫به اداره ی ثبت املاک جواب می دیم.
‫هوانگ روهانگ این رو می دونه...
‫که ما علیه اداره ی ثبت املاک برنده نمی شیم.
‫صنعت ربانگ باغ وانده ست.
‫اگه ببازیم ‫باغ وانده رو از دست می دیم.
‫ممکنه نیمی از سرمایه مون ‫ یا همه اش رو از دست بدیم.
‫و همین طور قراردادهایی ‫که با کسب و کارهای باغ وانده امضا کردیم.
‫چطور می تونیم انجامش بدیم؟
‫تاثیرش غیرقابل تصوره.
‫هوانگ روهانگ می خواد ‫با این کار نابودمون کنه.
‫کِی شکایت رو ثبت می کنند؟
‫طبق گفته ی شن تمومش کردند ‫و ظرف دو روز آینده ثبتش می کنند.
‫اگه پذیرفته نشده هنوز امیدی هست.
‫حالا بخش اعتبارسنجی ‫باید تحقیق کنه که چه جوری امضاش کرده.
‫باغ وانده رو می فروشند یا اجاره می دن؟
‫فهمیدم. فورا رسیدگی می کنم.
‫خیلی واسه ام مهمه.
‫چطور تونست باهام این جوری رفتار کنه!
‫چندین بار بهش گفتم که چنگ و وو دروغگو اند.
‫حرف اون ها رو به جای من باور کرد.
‫خانم نینگ گریه واسه اون فایده ای نداره.
‫اون ها نمی تونند اشک هات رو ببینند...
‫ولی من می تونم.
‫احساس رنج می کنم.
‫تایید شده که هوانگ روهانگ ‫قراردادی با شخص ثالثی امضا کرده.
‫اگه اون ها برنده بشن...
‫زمین و صنعت رو...
‫به شرکت تایشیانگ ‫و شرکت چانگچی به عنوان دفتر اصلی...
‫با قیمت 10 هزار یوان ‫به ازای هر 0/05 هکتار می فروشند.
‫خیلی ارزون می شه.
‫فقط سعی می کنه رشوه بده.
‫سرکنسول دمی قراره به شانگهای بیاد.
‫نیروهای این جا عوض می شن.
‫تایشیانگ و چانگچی ‫هر دو تا خوب با دمی کنار میان.
‫هوانگ روهانگ این کار رو کرد ‫تا برای منافع سیاسی بهشون رشوه بده.
‫ربانگ رو نابود می کنه ‫و به افراد امتیازنامه ی فرانسوی رشوه می ده.
‫با یه تیر دو نشون می زنه.
‫هوانگ روهانگ برای قاضی تان...
‫یه آپارتمان عالی توی ساختمون گونگیی خریده.
‫همون طور که کارنی ‫ گفت قاضی تان فاسد شده.
‫نمی تونیم به دادگاه تکیه کنیم.
‫تا رئیس وو این جاست بگم...
‫که خبرچینم توی رسانه ها...
‫بهم زنگ زد که بگه ‫خبرنگارها دارند می نویسنش.
‫فردا روزنامه ی عصر هوجیانگ، ‫ نشریه ی هوشانگ...
‫و روزنامه های دیگه منتشر می کنند...
‫که هوانگ به خاطر اشغال زمین ‫و ساخت باغ وانده ازمون شکایت می کنه.
‫می خواد باهامون بجنگه.
‫اگر خبر منتشر بشه، نمی شه کنترلش کرد.
‫- آقای چنگ. ‫- آقای چنگ.
‫دفتر حسابداری.
‫بله.
‫امشب پول های نقد رو بشمرید.
‫فردا درخواست غرامت کنید. ‫همه ی وام ها رو به تعویق بندازید.
‫چشم.
‫- دفتر انتقالات. ‫- بله.
‫امشب حساب ها رو تسویه کنید. ‫فردا درخواستِ جمع آوری کنید.
‫- برای هر پرداختی با مشتری ها حرف بزنید. ‫- چَشم.
‫سرپرست پنگ ممکنه فردا ‫خیلی ها برای برداشت پولشون هجوم بیارن.
‫لطفا قبل از باز کردن ‫با دفتر حسابداری تماس بگیرید.
‫به همه کارکنان بگید ‫که سپرده های نقدی رو تضمین کنند.
‫- برای هر آشوبی آماده باشید. ‫- چشم.
‫همه ی دفاتر...
‫- به کارکنانتون بگید برگردند به دفترهاتون. ‫- چشم.
‫چارلی نیاز دارم از تمام ارتباطاتت ‫ استفاده کنی تا با رسانه ها حرف بزنی.
‫فردا صبح نباید خبری ‫در مورد هوانگ روهانگ باشه.
‫سعی کن کاری کنی لغوش کنند ‫ یا حداقل به تعویق بندازنش.
‫خرج داره.
‫رئیس وو، بخش اعتبارسنجی ‫باید سود تمام کسب و کارهای باغ رو بدونه.
‫آمادگی اون کسب و کارهایی ‫که باز می شن هم باید مشخص باشه.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫بذار افرادت این کار رو بکنند.
‫برای مذاکره باهام بیا.
‫پول های نقدمون رو بشمرید.
‫فردا میزان وام ها رو نصف کنید.
‫به همه ی افرادی که وام گرفتند اطلاع بدید...
‫که نمی شه پرداخت وام ها رو به تعویق انداخت.
‫از فردا افرادی که بیشتر از 40 یوان ‫ نقد می کنند باید ثبت و گزارش بشن.
‫سلام. دفتر انتقالات ربانگ...
‫درخواست پرداخت سریع تر خدمات ‫در گوانگ ژو، نانجینگ و تیانجین رو داره.
‫تمام بدهی ها رو به تعویق بندازید.
‫عالیه.
‫عصر به خیر آقای یان.
‫آقای چنگ، رئیس وو.
‫امکانش هست الان با هم صحبت کنیم؟
‫لطفا بفرمایید بشینید.
‫بشینید لطفا.
‫ببخشید آقای یان.
‫مزاحمتون شدیم.
‫چطوره شام رو مهمون ما باشید؟
‫بی خیال. بفرمایید.
‫متاسفم که مزاحمتون شدیم...
‫ولی نمی تونیم ‫افتتاح سینما رو به تاخیر بندازیم.
‫باید می اومدیم باهاتون صحبت کنیم.
‫آقای پی، سینما مینگوانگ فردا افتتاح می شه.
‫تصمیم گرفتیم از فرصت استفاده کنیم...
‫تا برای جذب مشتری ها تخفیف بدیم.
‫سالن نمایش شما بخش مهمیه.
‫فردا بلیط برای خانم ها رایگانه.
‫- آقای وانگ. ‫- آقای چنگ.
‫رستوران شما محبوب ترین ‫ رستوران باغ وانده ست.
‫مایه مباهاته.
‫چطوره به افرادی که 3 یوان ‫یا بیشتر خرج می کنند خرچنگ بدید؟
‫باشه.
‫صدها کسب و بار توی باغ ‫ به حرفتون گوش می کنند.
‫کارتون خوب بوده...
‫ولی امروز می شه یه لطفی به ما بکنید؟
‫سینما مینگوانگ فردا افتتاح می شه.
‫بهتره از فرصت استفاده کنید.
‫- سینما مینگوانگ؟ ‫- بله.
‫مگه در حال تزئین نیستند؟
‫چون فردا روز خوش یمنی برای افتتاحه...
‫آقای یان تصمیم گرفتند ‫زودتر سینما رو باز کنند.
‫اگه سینما افتتاح بشه، افراد زیادی میان.
‫خب امیدواریم که تبلیغی ‫ توی باغ وانده صورت بگیره.
‫به عنوان مثال سالن نمایش ‫و پیست اسکیت تا حالا این کار رو کردند.
‫اگه همه ی کسب و کارها...
‫بتونند تبلیغاتی برای فروش ‫ کالاها به نصف قیمت انجام بدن،
‫باغ وانده فردا به شدت شلوغ می شه.
‫خب نصف قیمت...
‫نمی تونم تصمیم بگیرم.
‫چون صدها کسب وکار توی باغ وانده هست.
‫باید تک تک باهاشون مذاکره کنم...
‫و باید خرجشون رو هم بررسی کنم.
‫می دونم.
‫همه می دونیم که بررسی مخارج سخته.
‫مذاکره هم همین طوره.
‫می خوایم ده تا از کارکنان بانک ربانگ رو...
‫در اختیارتون بذاریم تا کمکتون کنند. خوبه؟
‫راستی اگه این بار تبلیغ کنند...
‫از این ماه تا ماه اوت تا 30 درصد...
‫واسه اجاره بهشون تخفیف می دیم.
‫آقای یانگ داریم ‫کاملا صادقانه باهاتون برخورد می کنیم.
‫آقای چنگ.
‫تا حالا تبلیغی به گوشم نخورده...
‫که این قدر اضطراری باشه.
‫می شه دلیلش رو بدونم؟
‫از شما چه پنهون ‫برای رقابت با فروشگاه هوشانگ...
‫باید با تمام نیرو پیش بریم.
‫فقط اگه عنصر غافلگیری رو ‫ در چنته داشته باشیم...
‫می تونیم مشتری هامون رو حفظ کنیم.
‫راستش باغ وانده مشتری زیاد داره.
‫دقیقا حقیقت رو بهم نگفتید.
‫آقای چنگ لطفا باهام روراست باشید.
‫باغ وانده درگیر پرونده ی قضایی ای شده؟
‫اُه آقای یانگ. چی می گید؟
‫می دونم مهمه.
‫شما دو تا نمی تونید حقیقت رو بهم بگید...
‫ولی باید بهتون بگم...
‫هفته ی پیش آقای لی ‫از بانک خصوصی لونگ یینگ اومد سراغم.
‫ازم خواست ‫تمام کسب و کارها رو بر علیه تون متحد کنم.
‫آقای یانگ اگه می خواید معامله کنید ‫ لطفا یه راست برید سر اصل مطلب.
‫نه، نه.
‫چطور می تونم باهاتون معامله کنم؟
‫اون لِیزی احمق کینه ای به نظر می اومد.
‫می خواست من آدمِ ‫ نفوذیش باشم ولی من موافقت نکردم.
‫اگه می دونستم چیز بدیه بهتون می گفتم.
‫آقای یانگ چندان دیر نشده.
‫اگه کسب و کارها از ما حمایت کنند،
‫می تونیم به باغ وانده کمک کنیم.
‫بدون شما باغ وانده ای وجود نداره.
‫نه، نه، نه...
‫بدون باغ وانده، ما کسب و کاری نداشتیم.
‫توی کل شانگهای جاهای زیادی نیستند...
‫که بتونیم بدون نگرانی توشون تجارت کنیم.
‫آقای چنگ با تک تک ‫کسب و کارها تماس می گیرم.
‫زود این کار رو می کنم.
‫آقای یانگ ممنونم.
‫ممنون.
‫من باید برم.
‫خورشید داره طلوع می کنه.
‫بهتره یه کم استراحت کنی.
‫وقتی باغ وانده باز بشه ‫سرمون شلوغ می شه.
‫آقای چنگ باورت نمی شه چقدر خسته شدم.
‫اُه یادم اومد ‫یه کار دیگه هست که باید انجام بدم.
‫چه کاری؟
‫سلام؟
‫کارتون رو انجام بدید. در رو باز کنید لطفا.
‫برای کار خیلی زوده.
‫خانم خواهش می کنم.
‫باید چند تا کاغذ رنگی و بادکنک بخریم.
‫صبح به این زودی قرار گذاشتید؟
‫حتما دارید شوخی می کنید.
‫ما قرار نذاشتیم.
‫پس این همه عجله واسه چیه؟
‫می خوایم واسه بچه مون بخریمشون.
‫می خوایم وقتی خونه ست خوشحالش کنیم.
‫چند تا می خواید؟
‫چونه بی چونه.
‫باشه. بذارید بیایم تو ‫چند تا رو انتخاب کنیم.
‫باشه. بیاید تو.
‫همین الان گفت ‫ما قرار گذاشتیم که این یعنی...
‫ما جوونیم.
‫من بادکنک های زیادی رو ‫باد کردم ولی تو نه.
‫دلیلش رو می دونی؟
‫چون زیاد حرف زدم.
‫پس می دونی.
‫شاید داشته باهامون شوخی می کرده.
‫جدی نگیرش.
‫ترسناکه، خب؟
‫تنبیه پرت و پلایی بود که گفتی.
‫انگار باید بابت پرت و پلایی ‫که گفتم معذرت خواهی کنم.
‫ببخشید.
‫♫ اون کاری می کنه که رویاش... ♫
‫♫ توی حافظه جا خوش کنه. ♫
‫♫ رویاش ازش دوره... ♫
‫♫ اما رویایی پیوسته ست. ♫
‫♫ اون مرد عمله. ♫
‫♫ زندگی با طراوته. ♫
‫♫ زندگی خارق العاده ست. ♫
‫♫ اون افسوس هاش رو به آواز بدل می کنه. ♫
‫♫ داستان هاش رو به ترانه. ♫
‫♫ اون از گذشته اش می خونه. ♫
‫♫ به خاطر دردهاش گریه می کنه. ♫
‫♫ اون می گه جرئت نداره. ♫
‫♫ ولی با شجاعت قدم برمی داره. ♫
‫♫ اون بی رغبتیش رو می نویسه. ♫
‫♫ برای عشقش ‫ بازی می کنه. ♫
‫♫ با رویا همراه نور به سوی ‫ مکانی دور افتاده پرواز کنید. ♫
‫♫ زندگی خارق العاده ای داشته باشید. ♫
‫♫ در جایی دور همراه نور.♫
‫♫ با رویا همراه نور به سوی ‫ مکانی دور افتاده پرواز کنید. ♫
‫♫ زندگی خارق العاده ای داشته باشید. ♫
‫♫ در جایی دور همراه نور. ♫
‫شاید امیدی داشته باشیم.
‫باید امید داشته باشیم.
‫[جشن باغ وانده]
‫تبلیغ باغ وانده. یه روزنامه ‫بخرید تا تخفیف بگیرید. تخفیف 40 درصدی.
‫رفیق یه روزنامه بده.
‫تبلیغ باغ وانده.
‫روزنامه بخرید ‫تا تخفیف بگیرید. تخفیف 40 درصدی!
‫تبلیغ باغ وانده. ‫روزنامه بخرید تا تخفیف بگیرید.
‫خسته ای؟
‫تبلیغ باغ وانده. ‫روزنامه بخرید تا تخفیف بگیرید.
‫خسته نیستم ولی یه کم گرسنه ام.
‫بفرمایید.
‫بعضی وقت ها تا دیروقت کار می کنم.
‫وقتی گرسنه ام، ‫این شکلات رو می خورم. آخریشه.
‫فتیله آماده ست؟
‫آماده ست.
‫وقتی فردا روشنش کنید، ‫بانک ربانگ داغون می شه.
‫منشی آی.
‫افکار عمومی چه وضعی داره؟
‫این شیش تا روزنامه مثل نشریه ی هوشانگ...
‫از باغ وانده حمایت می کنند.
‫پنج تای دیگه مثل روزنامه ی شانگهای ‫از بانک خصوصی لونگ یینگ حمایت می کنند.
‫رقابت داره فشرده می شه. ‫نمی شه گفت کی برنده می شه.
‫- بذارید برم طبقه ی پایین ازشون خبر بگیرم. ‫- برو.
‫آقای چنگ. هجوم به بانک شروع شد.
‫- چند نفرند؟ ‫- هفت نفر.
‫همه شون توی سالن با داد و بیداد ‫می خوان مدارک سپرده صد یوانی رو مبادله کنند.
‫اون ها... می خوان دردسر درست کنند.
‫آقای پنگ گوش کن.
‫اون صراف هایی ‫که می خوان مدارک 100 یوانی رو...
‫ مبادله کنند باید برند ‫توی اتاق مخصوص.
‫نذار توی سالن منتظر بمونند ‫یا مزاحم سپرده گذارهای عادی بشن.
‫- متوجه شدی؟ برو. ‫- چَشم.
‫دیگه چی کار می تونیم بکنیم؟ ‫هر چقدر وقت بیشتری تلف کنیم...
‫واسه خودمون بدتر می شه.
‫خبرهای خوب دارم.
‫دانشجوها دارند داوطلب می شن ‫ که از باغ وانده حمایت کنند.
‫کجا؟
‫[سرکنسول دمی به شانگهای خوش آمدید.]
‫سلام دوستان عزیز!
‫سلام دوستان! ‫[گوانگ ژو - شانگهای]
‫آقای رومر از این وضع راضی اید؟
‫واسه ام مهم نیست ولی معتقدم ‫سرکنسول دمی راضی خواهند بود.
‫شما باهوشید. سر کنسول دمی ‫ از محبوبیتش بین دانشجوها لذت می بره.
‫- واقعا؟ چه خوب. ‫- تشریف آوردند.
‫[سرکنسول دمی به شانگهای خوش آمدید.]
‫سرکنسول دمی، ‫ایشون آقای لِی هستند.
‫- از آشنایی باهاتون خوش وقتم. ‫- از آشنایی باهاتون خوش وقتم.
‫از این طرف لطفا.
‫سلام. ‫[به شانگهای خوش آمدید.]
‫علیه ستم گری! علیه چپاول! ‫[علیه ستم گری]
‫باغ وانده رو پس بدید!
‫چی شده؟ چی کار می کنند؟
‫باغ وانده رو پس بدید!
‫علیه ستم گری! علیه چپاول!
‫باغ وانده رو پس بدید! ‫[از باغ وانده محافظت کنید.]
‫علیه ستم گری! باغ وانده رو پس بدید! ‫[علیه استثمار، علیه ستم گری]
‫[گوانگ ژو - شانگهای]
‫[ورود] ‫باغ وانده رو پس بدید!
‫نزنیدشون!
‫بس کنید!
‫لیزی!
‫کی توی زدن دانشجوها پیش قدم شد؟
‫کی؟ دارم ازت سوال می کنم!
‫لِیزی آخه تو چقدر احمقی!
‫هوانگ روهانگ هستم.
‫بله قربان. آقای رومر. لطفا صبر کنید.
‫الان میام اون جا.
‫- آقای هوانگ. ‫- آقای رومر.
‫وقتی سرکنسول دمی میان شانگهای، ‫ این جوری بهشون خوشامد می گید؟
‫به صدای اون دانشجوها گوش کنید!
‫دارند با امپریالیسم ‫و رژیم زمین های توافق نامه مخالفت می کنند.
‫توی قضیه ی باغ وانده سوء مدیریت من...
‫تاثیر بدی روی شما ‫و مخصوصا سرکنسول دمی گذاشت.
‫فردا صبح می رم دادگاه ‫تا شکایت رو پس بگیرم.
‫- امیدوارم اوضاع آروم بشه. ‫- فردا دیره.
‫خب امروز یه نفر رو می فرستم دادگاه.
‫راستی می خوام شخصا ‫از سرکنسول دمی معذرت خواهی کنم.
‫غیرممکنه! ایشون از اشخاصی ‫که هوش سیاسی ندارند خوششون نمیاد.
‫درد داری؟ آروم این کار می کنم.
‫سریع تر. هر چی یواش تر ‫این کار رو بکنی، دردناک تره.
‫چطوره خودم این کار رو بکنم.
‫ساکت شو! می ترسم دردت بگیره ‫واسه همین آروم این کار رو می کنم.
‫- عجله کن. ‫- خیلی خب.
‫چرا این قدر از صدمه خوردنم خوشحالی؟
‫مزخرفه. وقتی ‫به هوانگ روهانگ فکر می کنم...
‫که زود خیز برداشت ولی سقوط کرد...
‫نمی تونم جلوی خنده ‫و حال خوبم رو بگیرم.
‫پس می خوام...
‫یه کم نوشیدنی بخورم.
‫نوشیدنیت رو قبلا تموم کردیم...
‫ولی از این که این جا ‫نوشیدنیت رو خوردم ناراحت بودم.
‫واسه همین برات دو تا آوردم.
‫خیلی خوشحالم که باهات کار می کنم.
‫انگار خوشحالیت عادی نیست.
‫واقعا خوشحالم چون مدت ها بود ‫مثل امروز باهات کار نکرده بودم.
‫و ما باغ وانده رو نجات دادیم. ‫نباید خوشحال باشیم؟
‫امروز با شو شو بحث کردی؟
‫وقتی همدیگه رو دیدید معذب شدی.
‫آقای چنگ!
‫آقای چنگ! رئیس وو!
‫آقای چنگ! کارخونه ی ‫نخ ریسی شنچین به مشکلاتی برخورده.
‫باید قبلا بهتون می گفتم ‫ولی شما سرگرم باغ وانده بودید.
‫تا امروز ساکت موندم. ‫امروز دیگه باید بهتون بگم.
‫استاد قضیه ی باغ وانده رو اشتباه فهمیدم.
‫می دونم اشتباهات بزرگی کردم ‫ولی شما تنبیه ام نکردید.
‫باید بیشتر تلاش کنم و جبران کنم.
‫برو.
‫[نخ پنبه ای]
‫سه تا سفارش دیگه هم لغو شدند.
‫دوتاش واسه شرکت آیچی بود ‫و یکیش واسه شرکت شی ته.
‫هر دوشون گفتند ‫به خاطر تورم و بی ثباتی ارزه.
‫اصلا از پس هزینه پیش پرداخت برنمیان.
‫2000 تُن! 2000 تن کالاست.
‫مدیر ژو اگه سفارشات رو ‫لغو کنند، چقدر جریمه می دن؟
‫زیاد نیست. چون مشتری های ثابتمونند ‫ برنامه ی خاصی برای جریمه شون نداریم.
‫مخارج کارگرها یا مواد خامم رو پوشش نمی ده.
‫20 درصد تخفیف دادم.
‫بهشون 20 درصد تخفیف دادم ‫ولی کالاها رو نخریدند.
‫ماه قبل مشکلی نداشتند. چرا این ماه...
‫ماه قبل آمریکا ‫قانون خرید نقره رو ارائه کرد.
‫این ماه ما تحت تاثیرش قرار گرفتیم.
‫پس خودمون رو برای نداشتن ‫آینده نگری سرزنش کنید.
‫چه جوری درستش کنیم؟
‫به نظر میاد وضع ‫به این زودی ها عوض نمی شه.
‫اگه لازم بود دوتا شعبه رو تعطیل کنید.
‫اگه این کار رو بکنیم اون کارگرها چی می شن؟
‫تجهیزات رو بفروشیم و بذاریم برن؟
‫توی این وضع حتی اگه تعطیلش کنید ‫ کی تجهیزاتتون رو می خره؟
‫خب مدیر ژو قسط ‫این ماهتون رو می شه عقب انداخت.
‫می تونید کل پول نقد رو اول ‫ به بانک شانگهای پرداخت کنید...
‫چون نمی تونید پرداخت ‫قسط وام اون ها رو به بعد موکول کنید.
‫اون جور که من شمردم حتی ‫اگه از کل پول نقدم استفاده کنم...
‫باز هم کافی نیست.
‫بذارید در موردش فکر کنم.
‫آقای چن. یه چیزی هست که باید بهتون بگم.
‫پرداخت قسط وامی ‫که کارخونه ی نخ ریسی شنچین...
‫از بانک شانگهای گرفته شاید ‫چندین روز تاخیر داشته باشه.
‫- رکود روی شنچین هم اثر گذاشت؟ ‫- بله.
‫تقصیر منه که تولید و فروش رو ‫درست پیشبینی نکردم.
‫ایرادی نداره. ‫تجارت بالا و پایین داره و چیز رایجیه...
‫و ارزش نقره در کشورمون و خارج متفاوته.
‫به جز اون قاچاقچی های نقره ای ‫که ثروتمند می شن، معامله واسه بقیه سخته.
‫اگه شنچین بتونه از این بحران ‫سربلند بیرون بیاد، پیروزی به حساب میاد.
‫نگران وام نباشید. اگه کاری ‫از دستم بر میاد، فقط کافیه بهم بگید.
‫آقای چن، اگه به خاطر ایلین ‫ کمکم می کنید، لازم نیست.
‫آقای چنگ زود باشید. ‫بیاید با یکی آشناتون کنم.
‫فرمانده.
‫- از آشنایی باهاتون خوش وقتم. ‫- خیلی وقت بود منتظرتون بودیم.
‫چن همیشه ازتون یاد می کرد. نوش جان.
‫قبلا چن از شما یاد می کرد...
‫ولی حالا ایلین بیشتر راجع بهتون حرف می زنه.
‫ایشون خواهر دوم ایلینه، آیوان.
‫- از دیدنتون خوشحالم. ‫- از دیدنتون خوشحالم خانم پن.
‫خانم پن؟ می تونید من رو ‫خواهر دومتون در نظر بگیرید مثل ایلین.
‫خواهر دوم؟ پس من رو باید ‫خواهر بزرگترت در نظر بگیری.
‫ایشون خواهر بزرگتر ایلین ‫و همچنین همسر بنده اند. آیشی.
‫آیشی، آیوان، چن، پن...
‫چرا دور آقای چنگ ایستادید؟
‫داریم با آقای چنگِت صحبت می کنیم.
‫فقط داریم صحبت می کنیم.
‫خیلی خب، باشه.
‫چرا کیکم رو نمی چشید؟
‫ازمون خواستی که بریم؟
‫مگه چی می خوایم بهش بگیم؟
‫بگید ببینم ‫دیروز چی کار کردید؟ چرا بهمون نگفتید؟
‫- اسکی روی یخ. ‫- قدم زدیم.
‫کی بهت گفت حقیقت رو بگی.
‫بهم نگفتی که حقیقت رو نگم.
‫ساکت شید. نگاهشون کنید.
‫به آقای چنگِ ما یاد نده ‫که دروغ بگه، باشه؟
‫مهم نیست که بهشون بگیم یا نه.
‫آقای چنگ اگه ایلین ‫سر به هواست، لطفا باهاش بسازید.
‫خب دیگه کافیه. تو مسائلمون فضولی نکنید.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫بریم.
‫خسته نمی شی؟
‫به خواهرهام گفتم ‫که هر روز با هم قرار می ذاریم.
‫این جوری می تونم ‫برم کتابخونه تحقیق کنم.
‫می دونم ولی بهتره از قبل بهم بگی.
‫وگرنه دیر یا زود سوتی می دیم.
‫من هم می خواستم ‫بهت بگم ولی ترسیدم مزاحمت بشم.
‫چی شده؟
‫فقط نگرانم که خانواده ات ‫ این قضیه رو خیلی جدی بگیرند.
‫نمی دونم به این قضیه ‫چه جوری پایان می دیم.
‫نگران نباش. وقتی تموم بشه، ‫واسه ات ناراحت می شن.
‫تازه منم که ازت جدا می شم.
‫ولی حقه ای که می زنیم ‫روی کسی که دوستش داری اثر می ذاره؟
‫اثر نمی ذاره.
‫کسی رو در نظر ندارم.
‫ولی حتما کسی هست ‫که دوستت داشته باشه.
‫فراموشش کن. باید باهام بیای.
‫بفرمایید تو.
‫- دکتر شو. ‫- خانم وو.
‫- بشینید. ‫- ممنون.
‫چون باغ وانده رو نجات دادیم ‫قصد داشتم از آقای چنگ تشکر کنم...
‫ولی پیداشون نکردم.
‫بهشون می گم ولی گمون کنم ‫می گه شما هم توی این کار کمک کردید.
‫سخنرانیتون واقعا فراتر از انتظار بود.
‫پس خانم وو می شه آشتی کنیم؟
‫دکتر شو اصول من ‫تغییری نکردند. خوبه که همکار باشیم.