‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم:ترانه
‫[قسمت بیست و پنجم]
‫آقای چنگ امیدوارم بتونید ‫دکتر شو رو متقاعد کنید...
‫ که ساختمون جدید بانک سانشین رو طراحی کنه.
‫آقای لیانگ شما ‫دکتر شو شو رو خیلی تحسین می کنید.
‫از طرف دکتر شو شو ‫می خوام اول ازتون تشکر کنم...
‫ولی دکتر شو شو هنوز جوونه.
‫ساختمون بانک شما خیلی عظیمه.
‫فکر می کنم دعوت ‫از طراحی باتجربه تر بهتره.
‫آقای چنگ دارید درخواستم رو رد می کنید؟
‫آقای چنگ این که متقاعد بکنیدشون ‫یا نه به خودتون بستگی داره.
‫فقط وقتی مدیر کل جدید بانک سانشی بشم...
‫می تونم واسه وام ‫کارخونه ی داروسازی ونچوان کمک کنم.
‫[ساخت و ساز نوآورانه]
‫دکتر شو حدس بزنید ‫چه کسانی امروز بهم زنگ زدند.
‫استاد سای معاون رئیس دانشگاه هوهای...
‫پادشاه لاستیک، آقای هی...
‫و کاردار سائو از کمیته ی اجرایی مرکزی.
‫همه شون زنگ زدند ‫تا باهاتون احوال پرسی کنند...
‫و ازم پرسیدند که این روزها ‫در دسترس هستید یا نه.
‫برنامه ی زمانیم به اون ها ربطی نداره.
‫به این فکر کنید که اون ها کی اند.
‫می خوان بین شما...
‫و دخترهاشون ملاقاتی ترتیب بدن. ‫[ساخت و ساز نوآورانه]
‫حوصله سربره.
‫در آینده از طرف من تمام چیزهایی ‫که ربطی به حرفه ام ندارند رو رد کن.
‫چرا باید ردشون کنم؟
‫دکتر شو ازدواجتون که ‫هنوز مقرر نشده.
‫شما به خانم لیزی علاقه دارید؟
‫اون قبلا طلاق گرفته.
‫منشی گوان باید طرز فکرت رو عوض کنی.
‫مگه خانم مطلقه چشه؟
‫با این که طلاق گرفته هنوز ‫لیاقت این که با کسی ازدواج کنه...
‫و دوستش داشته باشه رو داره.
‫دارم بهت می گم.
‫این که مطلقه ست برام اهمیتی نداره.
‫من بهش علاقه دارم.
‫دکتر شو.
‫دکتر شو می تونم توضیح بدم.
‫چنگ... چنگ... آقای چنگ.
‫شما این جایید!
‫همین الان رسیدم این جا.
‫لطفا بفرمایید داخل.
‫باشه.
‫واسه تون قهوه درست می کنم.
‫آقای چنگ چی کار می تونم واسه تون بکنم؟
‫ساخت و ساز باغ وانده نظم خوبی داشته.
‫به زودی ساختش تموم می شه.
‫می خواستم ازتون ‫در مورد برنامه ی بعدیتون بپرسم.
‫اون برنامه ی بعدیمه.
‫- آپارتمانه؟ ‫- بله.
‫فکر کردم دوباره می گید...
‫فقط وقتی ساختمونی ‫تکمیل می شه، می تونید کاربردش رو بفهمید.
‫بعد از ساخت باغ وانده ‫دیگه همچین حرفی نمی زنم.
‫علاوه بر این، می خوام...
‫این آپارتمان رو هم ‫مثل باغ وانده برای مردم بسازم.
‫برای مردم؟
‫ولی آپارتمان ها همیشه ‫نشونه ی سکونتگاهی درجه یک اند.
‫فروشگاه هم نشونه ی ‫بهره برداری درجه یکه...
‫ولی باغ وانده این وضع رو تغییر داد.
‫قراره چی کار کنید؟
‫آپارتمان برنامه ‫و کاربری دقیقی برای زمین داره...
‫که می تونه اقتصادی ترین شکل محل سکونت باشه.
‫امیدوارم بشه پیِ ‫این آپارتمان رو به سبک غربی پر کرد.
‫این جوری می تونه محکم تر باشه.
‫از خاک آهک برای پایه استفاده می شه.
‫بعد ارتفاعش می تونه تا حداقل ده طبقه برسه.
‫اگه بتونه ‫ساکنین بیشتری رو در خودش جا بده...
‫هزینه ی ساخت و ساز کمتر می شه...
‫ولی قضیه فقط ارتفاع ساختمون نیست.
‫قضیه برنامه ریزی برای فضای داخلی هم هست.
‫ببینید.
‫این جا.
‫این واحد مسکونی ای برای مجردها...
‫و تازه عروس و دامادهاست...
‫و این واحد ظرفیت سکونت ‫ شیش تا هشت نفر رو داره.
‫پس چه خانواده ی ‫ بزرگی باشند و چه کوچیک،
‫می تونند این جا محل سکونتی پیدا کنند.
‫قطعا می تونم فضای قابل استفاده ی...
‫ تمام طرح ها رو تضمین کنم.
‫همچنین می تونم نهایت تلاشم رو بکنم...
‫تا مشکلات جهت یابی، تهویه ‫و روشنایی رو برای ساکنین برطرف کنم.
‫علاوه بر این می تونم سعی کنم...
‫توازنی بین فضای عمومی و خصوصی برقرار کنم.
‫افراد راهرو رو شلوغ نمی کنند ‫و مزاحم همدیگه نمی شن.
‫به این ترتیب ‫درست همون طور که شما گفتید...
‫مردم باید زیبایی رو ببینند ‫ و لمس و تجربه اش کنند.
‫پس ظاهر آپارتمان...
‫ببینید.
‫این الگویی از رنگ های مختلفه...
‫که روی دیوار بیرونی تلاقی پیدا می کنند...
‫و تغییر نور رو می شه روی پنجره انعکاس داد.
‫مثل انواع صداهایی اند که ترکیب می شن.
‫نه تنها تبدیل می شه به آپارتمان...
‫بلکه مکانی می شه ‫که مردم توش زندگی آرومی دارند.
‫چند وقته این ایده توی سرتونه؟
‫چندین ماهه.
‫قبلا چیزی در موردش نمی دونستم.
‫بیاید قهوه بخوریم.
‫بشینید.
‫دکتر شو شریک جدیدی دارید؟
‫نه.
‫البته مایلم با شما کار کنم آقای چنگ.
‫ولی نمی دونم شما مایلید ‫که باهام همکاری کنید یا نه.
‫معلومه که مایلم.
‫الان حرف هام با منشی گوان رو شنیدید؟
‫آره.
‫فقط چون شما نامزد رئیس بخش وو هستید...
‫ ما دیگه نمی تونیم با هم کار کنیم؟
‫آقای چنگ سوء تفاهم شده.
‫من نامزد رئیس بخش وو نیستم.
‫حتی اگه باشید هم مشکلی نیست.
‫رئیس بخش وو ذهنیت خودش رو داره.
‫اگه بخواد باهاتون ازدواج کنه ‫خوشبختی رو پیدا می کنه.
‫واسه تون خوشحالم.
‫در واقع رئیس بخش وو...
‫همیشه روی کارش متمرکزه.
‫الان نمی خواد عاشق بشه ‫و من هم نامزد ایشون نیستم.
‫من در کنارشون می مونم...
‫و صبر می کنم ‫تا زندگی قبلی رو پشت سر بذارند.
‫فکر می کنم به زودی پشت سر می ذاره.
‫و وقتی بالاخره پشت سر بذاردش...
‫بابت صبرتون ازتون تشکر می کنه.
‫آقا می شه بپرسم که شما ‫سال هاست این جا زندگی می کنید یا نه؟
‫از وقتی به دنیا اومدم همین جا زندگی کردم.
‫چندین دهه گذشته ‫ولی من هرگز از این جا نرفتم.
‫چه عالی!
‫یه سوالی ازتون دارم.
‫می شه بپرسم خانواده ی چنگ ‫که این جا زندگی می کردند رو یادتونه یا نه؟
‫خانواده ی چنگ؟
‫خانواده ی چنگ...
‫منظورتون اون زن دیوونه ست؟
‫همه اش پسرش رو کتک می زد.
‫فامیلی اون زن چنگ بود یا...
‫مدت زیادی گذشته.
‫من دیگه پیر شدم. یادم نیست.
‫ایرادی نداره.
‫لطفا این عکس رو ببینید.
‫اون رو یادتون میاد؟
‫یکی از بچه های این جا بود.
‫نمی شناسمش.
‫فقط یادمه که بچه ی بدی ‫با نام خانوادگی ژنگ این جا بود.
‫از بچگی قوی بود.
‫از قلدری واسه دیگران خوشش میاد.
‫اون بچه ی بد هنوز این جا زندگی می کنه؟
‫خیلی وقت پیش از این جا رفت.
‫کجا رفت؟
‫نمی دونم.
‫مطمئن نیستم.
‫این اتفاق چندین سال پیش افتاده.
‫یادم نمیاد.
‫ممنونم.
‫ممنون.
‫آقای چنگ.
‫کارخونه ی داروسازی ونچوان ‫امروز رسما تولید دارو رو متوقف کرد.
‫باشه، متوجه شدم.
‫ونچوان پول بانک خصوصیِ ‫ لونگ یینگ رو قبول کن دیگه.
‫کارخونه مون دیگه دارو تولید نمی کنه.
‫حس بدی دارم.
‫مطمئن نیستم آقای هوانگ ‫که صاحب بانک خصوصی لونگ یینگه چه جور آدمیه.
‫اهمیتی نداره. الان پول مهم ترین مسئله ست.
‫به بانک سانشین وقت بیشتری بده.
‫بانک سانشین قابل اعتماد نیست.
‫گفتند مایلند ‫این کار رو بکنند و همه چیز مرتبه.
‫قرارداد کجاست؟
‫آقای لیانگ توی انداختن ‫توپ توی زمین دیگران ماهره.
‫ونچوان نمی تونیم منتظر بمونیم.
‫اگه باز هم منتظر بمونیم ‫کارگرهامون رو از دست می دیم.
‫قرارداد بانک خصوصی ‫لونگ یینگ رو بیار این جا.
‫یه نگاهی بهش میندازم.
‫بیا. نگاه کن.
‫[توافق وام]
‫کارخونه ی داروسازی ونچوان.
‫آقای لیانگ؟
‫من این جام.
‫می فهمم.
‫مشکلی نداره.
‫بیاید فردا مفصل راجع بهش صحبت کنیم.
‫آقای لیانگ گفت بانک سانشین...
‫با تمام شروطم موافقت می کنه.
‫فردا قرارداد رسمی رو میاره این جا.
‫واقعا؟ عالیه!
‫استاد، ژو ونچوان پیشنهاد ‫بانک خصوصی لونگ یینگ رو رد کرد.
‫تصمیم گرفت با بانک سانشین همکاری کنه.
‫عیبی نداره.
‫[کارخانه ی داروسازی ونچوان]
‫وقتی چنگ ییژی ‫به کارخونه ی داروسازی ونچوان نگاه می کنه...
‫ که به وضع عادی برگشته ‫احساسات ضد و نقضی داره.
‫حتی اگه نتونند با هم کار کنند...
‫امیدواره که هر دوشون بتونند ‫ به آرزوهاشون تحقق ببخشند.
‫[کارخانه ی داروسازی ونچوان]
‫آقای چنگ.
‫آقای لین.
‫دکتر گفت مشکل تنفسیتون ‫به جای اختلال جسمانی، بیماری روانیه.
‫نگرانیتون هنوز سر جاشه.
‫زندگیم به خاطر این مسئله نابود شده.
‫خوب می دونم که در واقع ‫ هیچکس سرزنشم نمی کنه.
‫فقط خودمم که خودم رو سرزنش می کنم.
‫من از خانواده ی بی اصل و نسبی ام.
‫خانواده ی من ‫از خانواده ی شما بی اصل و نسب تره.
‫آقای لین...
‫بهتون دلداری نمی دم.
‫تا حالا در این مورد صحبت نکرده بودم.
‫جز شما کسی در این مورد چیزی نمی دونه.
‫خانواده ی من از خانواده ی ‫شما بی اصل و نسب تره...
‫ولی من بااعتماد به نفسم ‫و به خودم افتخار می کنم.
‫اصلا خجالت نمی کشم.
‫نه، نه. حقیقت نداره.
‫آقای چنگ هیچ وقت فکر نمی کردم...
‫چرا در مورد من هم چنین نظری ندارید؟
‫آقای لین اگه هنوز نمی تونید...
‫ راهی پیدا کنید، ‫ فقط به من فکر کنید.
‫من این جام. جای نگرانی نیست.
‫غروب بیست و هشتم ژانویه...
‫تفنگداران دریایی ژاپنی ‫ناگهان به ارتش نوزدهمِ ما...
‫که در شانگهای در سمت غربیِ ‫ جاده ی سیچوان شمالی...
‫مستقر شده بودند حمله کردند.
‫ارتش نوزدهم مقاومت کرد.
‫در خیابان ها آتش گشوده شد.
‫شهروندان بی خانمان شدند.
‫ارتش خشن ژاپن ‫در قلمروی ما از کنترل خارج شده.
‫از حاکمیت مان تخطی می کند ‫و به مردم مان آسیب می زند.
‫[جبهه ی جنگ را حمایت کنید. ‫از وطنمان دفاع کنید.]
‫[کالاهای ژاپنی را تحریم کنید.]
‫بل کجا باید نصبش کنم؟
‫ این جا نصبش کن.
‫بل می تونم این جا نصبش کنم؟
‫آره، بالاتر بزنش.
‫باشه.
‫[دوزندگی لینگ لینگ]
‫چرا دکمه اش افتاده؟
‫بذار واسه ات بدوزمش.
‫من تازگی ها سرگرم کار بودم.
‫از آخرین باری که همدیگه رو ‫ دیدیم مدتی گذشته.
‫از آخرین باری که اومدی مغازه ام خیلی گذشته.
‫دفعه ی قبل اشتباه کردم.
‫راستش بابتش متاسفم.
‫بهت حقیقت رو نگفتم.
‫بهت دروغ گفتم.
‫چه دروغی؟
‫من ژاپنی ام.
‫خب توی بانک ژائوژنگ کار می کنم.
‫قبلا گفتم آقای ویندم.
‫راستش داشتم شوخی می کردم...
‫ولی فهمیدم که تو خیلی از ژاپنی ها متنفری.
‫فقط تونستم بهت بگم اسمم کیه.
‫جرئت نداشتم چیز دیگه ای بگم.
‫چطور ممکنه ژاپنی باشی؟
‫اصلا امکان نداره.
‫مادرم چینیه واسه همین ‫ زبان چینی رو خوب بلدم.
‫پس چینی هستی.
‫ملیت مادرت رو داری.
‫تو ژاپنی نیستی! نیستی!
‫بل اسم من چو شیمازاکیه.
‫می دونم نمی تونی این رو بپذیری...
‫ولی هر چی که گفتم حقیقت داره.
‫باید بهت بگم.
‫پس چرا الان داری این رو بهم می گی؟
‫اون ها به شانگهای رسیدند.
‫تو بیشتر از ژاپنی ها بیزار می شی.
‫اگه الان نمی گفتم ‫دیگه هیچ وقت بهت نمی گفتم.
‫نمی خوام بشنوم.
‫نمی خوام بشنوم!
‫اگه می تونستی زودتر بهم بگی،
‫دلم برات تنگ نمی شد.
‫اصلا دلم واسه ات تنگ نمی شد.
‫می ترسیدم.
‫واسه همین تا وقتی ‫عاشقت شدم بهم چیزی نگفتی.
‫برو بیرون!
‫[دوزندگی لینگ لینگ]
‫بل!
‫من واقعا ازت خوشم میاد.
‫[کارخانه ی روغن تانگ چن چن]
‫تازگی ها شبانه روزی کار می کنید.
‫حتما خسته اید. ‫امروز زودتر کار رو تعطیل کنید.
‫حسابدار ‫مستمری تون رو آماده کرده آقایون.
‫عالیه!
‫اون روز کی گفته بود ‫می خواد نودل برش داده شده بخوره؟
‫من!
‫امروز خانم لان واسه تون ‫نودل برش داده شده ی اصل درست می کنه.
‫عالیه!
‫امروز تا می تونید نودل بخورید.
‫خوبه!
‫خانم لان لطفا به قولتون عمل کنید.
‫- به قولتون عمل کنید! ‫- انقدر خانم لان صداشون نکنید.
‫زن داداش صداشون کنید.
‫گئو خیلی خوبه.
‫اگه باهاش ازدواج کنید ‫قطعا خوشبخت می شید.
‫زن داداش!
‫دیگه نودلتون رو بخورید!
‫دارند شوخی می کنند.
‫بذار یه کاسه نودل واسه ات بریزم، باشه؟
‫نودل هایی که درست می کنند خیلی خوشمزه اند.
‫یه کاسه نودل بخور.
‫من از نودل خوشم نمیاد!
‫زود باشید. همه نودل بخورید.
‫باشه!
‫[کارخانه روغن تانگ چن چن ‫شرکت سهامی روغن تانگ چن چن]
‫- نودل برش زده شده ی خانم لان خوشمزه ست؟ ‫- آره!
‫- سیر شدید؟ ‫- آره!
‫پس چرا هنوز این جا نشستید؟
‫برید به کارتون برسید!
‫چَشم!
‫خب خیلی نودل درست کردید.
‫- همه اش رو خوردند؟ ‫- آره.
‫تا می تونید غذا بخورید.
‫آروم تر.
‫بذار من این کار رو بکنم.
‫شما نودل ها رو ببُر.
‫بسپرش به بقیه.
‫نه، نه، نه.
‫شما استراحت کن.
‫بسپرش به اون ها.
‫خانم لیائو.
‫بذارید من انجامش می دم. چیزی نیست.
‫تمیزش کن.
‫هی استراحت کن.
‫بفرمایید. شما استراحت کن.
‫بشین.
‫بچه کجاست؟
‫واسه اش یه کاسه نودل ‫تو آشپزخونه نگه داشتم.
‫تقصیر منه که خوب ادبش نکردم.
‫ادب سرش نمی شه.
‫من از طرفش عذرخواهی می کنم.
‫راستش فکر می کنم تقصیر کُنگ نیست.
‫اون خیلی تحت فشاره.
‫شما به صورت شبانه روزی ‫ توی کارخونه کار می کنی.
‫باید تنهایی غذا بخوره ‫و بخوابه و بره مدرسه.
‫لیائو لان.
‫من دیگه جوون نیستم.
‫حالا می دونی خانواده ام چه جوریه.
‫قلمبه سلمبه حرف نمی زنم.
‫فقط می خوام...
‫فقط می خوام بقیه ی عمرم در کنارت باشم.
‫قبولم کن.
‫هرگز کسی رو به رو راستی تو ندیدم.
‫من طلاق گرفتم.
‫من هم همین طور.
‫من بچه دار نمی شم.
‫من یه بچه دارم.
‫اگه بچه ات مخالف باشه چی؟
‫موافقت می کنه.
‫من بهش ایمان دارم.
‫به تو هم ایمان دارم.
‫استراحت کن.استراحت کن.
‫بذار میز رو تمیز کنم.
‫تو استراحت کن. من میز رو تمیز می کنم.
‫تو استراحت کن.
‫تو توی این خانواده تصمیم گیرنده ای.
‫بشین!
‫این پیراهن بهتون میاد!
‫حیف که جشن عروسی نمی گیرید.
‫این ازدواج دوممونه.
‫واسه همین می خوایم بی سر و صدا باشه.
‫مگه ازدواج دوم چه ایرادی داره؟
‫همین که شما خوشحالید...
‫دیگران باید موافق باشند.
‫درست می گم ییژی؟
‫درست می گی.
‫یه اصطلاح غربی داریم که می گه...
‫ازدواج اول آزمایشیه ‫که احمق ها انجامش می دن.
‫کی احمقه؟
‫ما احمقیم.
‫چه حیف که شما دو تا جدا شدید...
‫ولی مایه ی خوشحالیه...
‫که بعد از طلاقتون هنوز ‫می تونید با هم کنار بیاید.
‫من هرگز نمی تونم با اون کنار بیام.
‫خانم لیائو.
‫اونه که ضرر کرده.
‫شما حالا آقای گئو رو دارید.
‫خیلی متاسفم. ببخشید دیر کردم.
‫خیلی متاسفم.
‫آقای گئو دیر کردید.
‫خیلی متاسفم.
‫کنگ کجاست؟
‫وقتی به کنگ گفتم ‫می خوایم عکس بگیریم رفت بیرون.
‫نتونستم پیداش کنم.
‫شاید باید منتظرش بمونیم.
‫ایرادی نداره که این جا نیست.
‫ما داریم ازدواج می کنیم. ‫بیا بدون اون عکس بگیریم.
‫خیلی خب. آقا و خانم بیاید شروع کنیم.
‫خیلی خب.
‫نزدیک تر.
‫خیلی خب، لبخند.
‫یک، دو، سه.
‫خوبه. خوبه.
‫عروس زیباست؟
‫بله، خیلی زیباست.
‫خیلی خب.
‫بیشتر لبخند بزنید.
‫خیلی خب. لبخند می زنیم.
‫یک، دو، سه.
‫خانم لیائو رو ببین. ‫خیلی خوشحال به نظر میاد.
‫دارم لبخند می زنم.
‫خوبه. بیاید یه عکس دیگه بگیریم.
‫یک، دو، سه.
‫لطفا این کت و شلوار رو...
‫نشونه ی قدردانی ‫و دعای خیرم برای تو در نظر بگیر.
‫از حالا به بعد تو من رو نمی شناسی...
‫و من هم تو رو نمی شناسم.
‫چرا می خوای شب بیایم این جا؟
‫این جا چی کار داریم؟
‫وقتی اون ها بیان می فهمید.
‫همه چیز مهیا شده.
‫ساخت باغ وانده امروز رسما تموم شد.
‫دوشنبه ی آینده افتتتاح می شه.
‫قبل از افتتاحیه بیاید ‫تا کسی این جا نیست...
‫یه نگاهی بهش بندازیم.
‫افتخار می دید؟
‫[باغ وانده]
‫خیلی زیباست!
‫ادغام سبک های چینی و غربیه.
‫واقعیه.
‫شما ساختیدش.
‫ما ساختیمش.
‫بدون شما ممکن نبود.
‫[شن بائو]
‫امروز چطورید؟
‫آقای چنگ. مگه امروز ‫جشن افتتاح باغ وانده نیست؟
‫آره.
‫پس این جا چی کار می کنید؟
‫بقیه ی سهام دارها ‫همه دارند جشن می گیرند...
‫اون وقت شما تنها توی بیمارستانید.
‫نگران بودم احساس تنهایی کنید.
‫این چیه؟
‫شیرینی عروسی آقای گئو و خانم لیائو.
‫آقای گئو و خانم لیائو عروسی کردند؟
‫سن ازدواج شما هم رسیده.
‫نمی شه که فقط به برنج فروشی فکر کنید.
‫وقتی کاملا بهبود پیدا کردید...
‫باید به ازدواج فکر کنید.
‫دکتر لیو گفته پس فردا ‫ می تونم مرخص بشم.
‫واقعا؟
‫آقای چنگ.
‫خیلی ممنونم.
‫بعد از اون گفتگوی صادقانه ام با شما...
‫تصمیم گرفتم که حتما خودم رو جمع و جور کنم.
‫دیگه خودتون رو نمی بازید، مگه نه؟
‫نه، اصلا.
‫تا وقتی شما این جایید...
‫از هیچی نمی ترسم.
‫خیلی خب. ‫بیاید برگردیم بخش و شیرینی بخوریم.
‫خیلی خب.
‫[بیمارستان شنگ آن]
‫- ممنون. ‫- ممنونم خانم.
‫می دونستم میای این جا.
‫آقای لین چطوره؟
‫آقای لین داره بهبود پیدا می کنه...
‫ولی تو این فکرم که تو چرا این جایی؟
‫کجا باید باشم؟
‫منظورم اینه که مگه جشن باغ وانده تموم شده؟
‫شو شو و تانگ دارند نوشیدنی می خورند.
‫من نمی خوام نوشیدنی بخورم.
‫تو...
‫یادت رفته امروز چه روزیه؟
‫یادم نرفته.
‫باهام بیا.
‫می خوام یه هدیه ای بهت بدم.
‫تولد توئه. چرا به من هدیه می دی؟
‫♫ به اندازه ی یه مرد جوون احساساتی... ♫
‫♫ که در دنیایی آباد راه میره... ♫
‫♫ زمان هرگز ظاهرش رو عوض نمی کنه... ♫
‫♫ به شفافیت و جریان یه نهر... ♫
‫♫ سرگردان در بی ثباتی ابدی... ♫
‫♫ در مقابل الماس ‫همه موجی در ذهن خواهند داشت...♫
‫♫ سرشار از حس ناامیدی... ♫
‫♫ اون لحظه در ابدیت می گرده. ♫
‫♫ جایی که رویا آغاز می شه داره می درخشه. ♫
‫♫ می تونی از نور ماه فرار کنی...♫
‫♫ ولی از نور ستاره نه. ♫
‫♫ امیدوارم بتونی در باد ‫و امواج شجاع بمونی. ♫
‫♫ مثل شعله شکوهمند باش. ♫
‫♫ موقع افت و خیز تصور کن...♫
‫♫ در مقابل عشق...♫
‫♫ همه قلبشون از تپش می ایسته. ♫
‫♫ می تونه زمان و مشکلات رو تاب بیاره. ♫
‫♫ زمانِ حیرانی رو... ♫
‫♫ با کسی که برات عزیزه شریک شو. ♫
‫ییژی.
‫من قبلا این آهنگ رو گوش دادم.
‫کِی؟
‫اولین باری که دیدمت.
‫اون روز رونویسی کتاب رو ‫تموم کرده بودم و داشتم می رفتم.
‫یهویی اون آهنگ رو شنیدم.
‫مسحورش شده بودم.
‫و بعد من دیدمت و ولت نمی کردم.
‫اسمی داره؟
‫نوکتورنه.
‫با این که فقط یه بار شنیدیش یادته.
‫واقعا اعجوبه ای هستی.
‫تو من رو مثل خوک می بینی.
‫خوک؟
‫پیانو زدن واسه من مثل ‫ ریختن مروارید به پای خوکه.
‫واسه همین قبلا ‫هیچ وقت واسه ام پیانو نزدی.
‫نه!
‫وقتی واسه ام این پیانو رو ‫ خریدی نیتت خوب بود...
‫ولی اون موقع...
‫نمی خواستم پیانو بزنم.
‫به خاطر این نبود ‫که نمی خواستم واسه تو پیانو بزنم.
‫واسه این بود که از پیانو بدم می اومد.
‫نه تنها ازش بدم می اومد...
‫بلکه ازش بیزار بودم.
‫ازش بیزار بودم چون ‫من رو یاد پدر و مادرم مینداخت.
‫چون یادم مینداخت ‫که بچه ی ابله و سر به هوایی بودم.
‫جرئت نداشتم بهش دست بزنم.
‫ولی بعدا عوض شدم.
‫حس کردم دارم بهبود پیدا می کنم.
‫من...
‫حس کردم که دارم خوشحال می شم.
‫به لطف تو بود ییژی.
‫تو بودی که کمکم کردی ‫بی خیال انتقام بشم و بهم امید دادی.
‫بدون تو من همچنان ‫درمونده و بی تفاوت می موندم...
‫و دلیل این که حالا ‫ می تونم حس کنم که شادم،
‫اینه که با تو ‫برای بانک ربانگ کار می کنم.
‫واسه همین امشب ‫می خوام واسه ات پیانو بزنم.
‫لیزی...
‫من واسه ات خوشحالم.
‫کاش می تونستی...
‫مثل خانم لیائو باشی.
‫مثل خانم لیائو باشم؟
‫که شخصی ‫که مناسبت هست رو پیدا کنی.
‫تولدت مبارک.
‫خیلی وقت بود که نیومده بودید این جا.
‫دلم براتون تنگ شده بود.
‫اوراق بهادار 3/4 درصد خزانه شروع امیدوارکننده ای ‫ داشت ولی حالا از نظر محبوبیت وضع خوبی نداره.
‫واسه همین باید چراغ خاموش جلو برم.
‫راستش همیشه به این فکر می کردم...
‫که چطور می تونم کمکتون کنم...
‫ولی همه ی کسب و کارهای سودآور...
‫به دولت رسیدند ‫تا برای مخارج نظامی پول رو فراهم کنه...
‫ولی خوشبختانه مردم هنوز ‫برای نظرات من ارزش قائلند...
‫ولی باید به مردم دلیلی ‫برای گوش دادن به حرف من بدید.
‫اتاق عمومی بازرگانی ‫حالا اتاق جدید بازرگانیه.
‫همه ی اعضاش عوض شدند.
‫حتی عنوانش عوض شده.
‫دارید می گید که می خواید ‫مدیر اتاق جدید بازرگانی باشید؟
‫اگه مدیر نباشم...
‫چطور می تونم کمکتون کنم؟
‫ولی تازگی ها چنگ ییژی خیلی محبوب بوده.
‫همه در مورد باغ وانده اش حرف می زنند.
‫باغ وانده فقط ویترینه.
‫پشت صحنه اصلاحات بزرگی در راهه.
‫اخیرا محفل بانکداری ...
‫صحبت از منسوخ کردن تیل می کنه.
‫ولی این بار فرقش ‫اینه که حمایت وزارت دارایی رو دارند.
‫قصدشون واضحه.
‫اگه اصلاح موفقیت آمیز باشه،
‫می تونه بی کفایتی ‫وزارت دارایی رو نشون بده، درسته؟
‫اگه اصلاحات خوب پیش نره،
‫بانک ها آشفته می شن.
‫وزارت دارایی به هم می ریزه.
‫اصلاح باز هم شکست می خوره.
‫مردم متوجه می شن ‫که پیشوایی باکفایت لازم دارند.
‫بعدش دولت لازمتون داره ‫که کنترل رو به دست بگیرید.
‫آقای هوانگ...
‫شما واقعا می دونید من چی می خوام.
‫به شما می سپرمش.
‫خیلی ممنونم.
‫لطفا غذا میل کنید.
‫[انجمن بانکداری شانگهای]
‫رسیدم!
‫سلام.
‫من برای جلسه ی منسوخ کردن تیل این جام.
‫شما آقای چنگ از بانک ربانگید، مگه نه؟
‫ایده تون عالیه.
‫ایلین.
‫آقای چن!
‫آقای چن.
‫چی کار می کنی؟
‫آقای چن.
‫آقای چنگ.
‫ایشون خواهر کوچیک همسرم هستند.
‫دای ایلین.
‫توی انگلستان اقتصاد خونده و تازه برگشته.
‫الان منشی کارآموزِ انجمن بانکداری شانگهایه.
‫ایشون برای جلسه ی منسوخ کردنِ تیل...
‫ صورت جلسه می نویسه.
‫که این طور!
‫از آشنایی باهاتون خوش وقتم خانم دای.
‫می تونید ایلین صدام کنید.
‫اولین باریه که همدیگه رو می بینیم...
‫ولی چیزهای زیادی در موردتون شنیدم.
‫چون شوهر خواهرم همیشه ‫جلوی من ازتون تعریف می کنه.
‫همیشه بهم می گه که شما دو تا...
‫روی کارخونه ی ‫نخ ریسی شنچین سرمایه گذاری کردید.
‫دیگه حرف زدن بس نیست؟
‫آقای چنگ، ایلین باید ‫ اسنادی رو آماده کنه.
‫بیاید جلسه رو شروع کنیم.
‫می خوام از طرح باغ وانده وام بگیرم...
‫و توی آپارتمان ازش استفاده کنم.
‫مثلا امکانات تفریحی ای توی باغ وانده هست.
‫می تونم توی آپارتمان ‫هم امکانات تفریحی بذارم.
‫اون ها برای مردم جایی ‫برای معاشرت با دیگران فراهم می کنند.
‫تازه می تونم طراحیِ ‫راهروی باغ وانده رو هم ارتقا بدم...
‫و توی آپارتمان ازش استفاده کنم.
‫نظرتون چیه؟
‫من حرفه ای نیستم.
‫نظرم اهمیتی نداره.
‫ولی برای من اهمیت داره. ‫به درایتتون اطمینان دارم.
‫دکتر شو اگه می دونستم واسه این ‫ امروز به این جا دعوت شدم، نمی اومدم.
‫چون الان وقت کاره.
‫من به عنوان رئیس بخش وو این جاام.
‫اگه ازم سوالی در مورد کار بانک ندارید...
‫باید برم.
‫خانم لیزی.
‫چی شده؟
‫دکتر شو.
‫بعد از طلاقم شما مراقبم بودید.
‫ممنونم...
‫ولی نمی خوام ‫بینمون سوء تفاهمی ایجاد بشه.
‫خب خانم ایلین اگه وقت داشته باشید،
‫می تونید دلیل ‫منسوخ کردن تیل رو بفهمید.
‫آقای چنگ شما دارید من رو دست کم می گیرید.
‫وضع مالی کشورمون به هم ریخته ست.
‫مردم توی زندگی روزمره شون دلار نقره ای ‫پرداخت می کنند و با تیل تجارت می کنند.
‫اون ها دلار نقره ای در میارن ‫ولی باید با تیل معاوضه اش کنند.
‫معاوضه کردنش پیچیده ست...
‫و هر بار اختلاف قیمت داره.
‫همین طور که زمان می گذره ‫مردم پول بیشتری از دست می دن...
‫و کسب و کار نمی تونه پیشرفت کنه.
‫پس باید تیل رو منسوخ کنیم.
‫آقای چنگ درست گفتم؟
‫درست گفتید.
‫این دختر اصلا متواضع نیست.
‫تمام درخواست های گذشته ‫ برای منسوخ کردن تیل رو...
‫جمع کن و اون ها رو به آقای چنگ بده.
‫اُه جمعشون کردم.
‫تمام بخش های جامعه...
‫از جمله محفل بانکداری...
‫پنج بار درخواست منسوخ شدن تیل رو دادند...
‫ولی هر بار شکست خوردند.
‫اگه می شه دلیل شکستشون رو جمع...
‫دلایلش رو جمع کردم.
‫از این صفحه شروع می شه.
‫نرخ تبدیل بین تیل ‫و دلار نقره ای روزانه عوض می شه...
‫و این بازاری رو شکل می ده.
‫همه ی سودهای حاصل از اون ‫به بانک های خصوصی می رسه.
‫اگه تیل منسوخ بشه...
‫بانک های خصوصی سودشون رو از دست می دن.
‫اگه فقط از دلار نقره ای استفاده کنیم...
‫وضعیت مالی کشورمون بهتر می شه.
‫بانک های خارجی از دیدنش خوشحال نمی شن.
‫واسه همین بانک های خصوصی داخلی...
‫و بانک های خارجی از این اصلاحات ‫ بیش از هر کسی بدشون میاد.
‫به نظر میاد خانم ایلین یه پا کارشناسند.
‫آقای چنگ من به خاطر شوهر خواهرم...
‫جایگاه منشی شما رو به دست نیاوردم.
‫ایلین مواظب باش چی می گی!
‫ایرادی نداره.
‫آقای چن انگار باید در آینده...
‫چیزهای زیادی از خانم ایلین یاد بگیرم.
‫باعث افتخارمه که بتونم کمکی بهتون بکنم.
‫استاد، لیائو لان با گئو دیونگ، صاحبِ ‫شرکت سهامی روغن تانگ چن چن ازدواج کرده.
‫مخفی نگه اش داشتند.
‫عروسی نگرفتند ‫و مهمونی دعوت نکردند.
‫به نظرم شاید چنگ ییژی ‫ با هم آشناشون کرده.
‫استاد وقت رفتنه.