‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: ترانه
‫[قسمت هفدهم]
‫چقدر متنوع اند.
‫خانم لان این یکی رو امتحان کنید.
‫فکر می کنم اگه ‫توی جشن تولد سِروش کنید...
‫آقایون شورای شهر ‫خیلی ازش خوششون میاد.
‫خیلی ترده.
‫کیک چای جیاجیانگه.
‫از یکی خواستم که واسه ام ‫از تالار غذاخوری لوشان بخردش.
‫خب...
‫حالا که به تالار ‫غذاخوری لوشان اشاره کردم...
‫لطفا تنهامون بذارید.
‫چه دختر باهوشی!
‫چی رو می خوای مخفیانه بهم بگی؟
‫صاحب تالار غذاخوری لوشان بهم گفت...
‫که استاد تازگی چند تا ‫چیز تجملاتی واسه تون خریده.
‫نه، چیزی نخریده.
‫خانم لان...
‫بهم دروغ نگید.
‫فکر می کنم شما در طول مدت ‫نقاهت و بهبودی استاد...
‫ازشون حسابی مراقبت کردید ‫واسه همین تحت تاثیر قرار گرفتند.
‫به همین خاطر از آقای ژو کبائو...
‫واسه تون یه گردنبند ‫با الماس 3 قیراطی خریدند.
‫لطفا گردنبند رو الان بندازید ‫ گردنتون و نشونم بدید.
‫خب یه پالتو پوست خز...
‫هم از فروشگاه جیارن خریدند.
‫لطفا اون رو هم بیارید ‫ این جا و بهم نشونش بدید.
‫کدوم پالتوی پوست خز؟
‫منظورم همون پالتوی سرمه ایه.
‫هر بار که رد می شم...
‫با خودم می گم چقدر خوشگله...
‫ولی هر بار قیمتش رو که می بینم...
‫اعصابم خرد می شه.
‫فقط استاد می تونند ‫از پس هزینه ی همچین لباسی بر بیان.
‫و اون پالتو هم فقط به شما میاد.
‫من همچین پالتویی ندارم.
‫ولی دستیار خدمات فروشگاه گفت استاد خریدنش.
‫تجاری مثل ایشون اغلب ‫چیزهای خوبی می خرند...
‫ولی همه شون که برای خودمون نیست.
‫شرکت شیانیی تازگی باز شده، درسته؟
‫فکر می کنم استاد اون ها رو ‫ به مشتری مهمی داده.
‫می دونی که. ‫مردها همیشه این کار رو می کنند.
‫خیلی آزاردهنده ست.
‫ییژی هم این جوریه.
‫پس ما همسرهاشون...
‫از مشتری هاشون کم اهمیت تریم.
‫مدیر، تحقیق کردم.
‫مواد قرمز یا رایحه ی دیانچوانی ‫ توی بازار نیست.
‫فقط تریاک نامرغوب هست.
‫تازه تریاکی تو بازار گوئیژو، ‫شینینگ یا نینگ شیا هم نیست.
‫غذاتون رو میل کنید.
‫من باید برم.
‫کجا می ری؟
‫آقای چنگ.
‫مدیر گئو...
‫چرا اومدید این جا؟
‫آقای چنگ...
‫امروز می ریم چانگشا...
‫و یه زمین برای شعبه ی کارخونه ی ‫روغن تانگ چن چن پیدا می کنیم، درسته؟
‫یادتون رفته بود؟
‫امروز بود؟
‫امروز نهم آوریله، مگه نه؟
‫خب مدیر گئو...
‫امروز یه کاری دارم.
‫واقعا وقت ندارم. چطوره شما...
‫شما... چطوره شما اول برید اون جا؟
‫آقای چنگ...
‫نمی تونم تنها برم اون جا.
‫فروشنده می خواد اون زمینِ ‫ چانگشا رو هر چه سریع تر بفروشه...
‫ولی در مورد شرایطش مطمئن نیستم.
‫بهتره شخصا بیاید اون جا ‫و کمکم کنید تصمیم بگیرم.
‫خیلی خب.
‫پس زود برگردیم.
‫خب اتاق هتل رزرو کردید؟
‫از هانگژو رد می شیم ‫و اون جا توی هتل فنگهوا می مونیم.
‫بعد از رسیدن به نانچانگ ‫توی هتل لی یی می مونیم.
‫توی چانگشا هم فروشنده ‫برامون اتاق تهیه می کنه.
‫خیلی خب.
‫خب لطفا یه لحظه بهم وقت بدید.
‫باشه.
‫باید یه تماسی بگیرم.
‫آقای شیمازاکی...
‫منم، چنگ ییژی.
‫ازتون خواسته بودم واسه ام تحقیق کنید.
‫سرنخی دارید؟
‫نه. عجله نکنید. فقط...
‫بله. هر چه سریع تر.
‫خب آقای شیمازاکی...
‫اگه هر موقع خبری شد ‫حتما باهام تماس بگیرید.
‫هر موقعی.
‫بله. شاید.
‫من به زودی می رم بیرون ‫و توی هتل فنگهوای هانگژو می مونم.
‫هنوز بیداری؟
‫یه سوالی ازت دارم.
‫بپرس.
‫تو زن دیگه ای گرفتی؟
‫چرا در این خصوص ازم سوال پرسیدی؟
‫واسه اش گردنبند الماس...
‫و پالتوی پوست خز خریدی...
‫و واسه اش توی مجتمع هوالان ‫ یه آپارتمان خریدی.
‫50 هزار سکه ی نقره هم ‫توی بانک خصوصی به نامش واریز کردی.
‫آره یا نه؟
‫آره.
‫خیلی سریع جواب دادی...
‫ولی وقتی ازدواج کردیم...
‫بهم قول دادی ‫که همیشه عاشقم می مونی.
‫چطور تونستی؟
‫استاد به خاطر اینه ‫که من بچه دار نمی شم؟
‫می خوای اون واسه ات پسری به دنیا بیاره.
‫نه.
‫پس چرا با لوژو ازدواج کردی؟
‫آدم ها به هم علاقه مند می شن.
‫خودت دلیلش رو می دونی.
‫سلام.
‫لطفا وصل کنید.
‫سلام آقای چنگ.
‫منم، شیمازاکی.
‫فهمیدم سلاح های شرکت فنگدبائو...
‫از انبار شماره ی 12 ‫بارانداز هشین الان کجااند.
‫لشکر بیست و ششمِ ‫ارتش انقلابی ملی همه شون رو برده...
‫ولی الان بهم خبر رسید...
‫که امشب لشکر بیست و ششم...
‫به حزب کمونیست چین،
‫گروه جنبش کارگری ‫و نیروهای کارگری حمله می کنه.
‫مطمئنید؟
‫کاملا مطمئنم.
‫مدیر گئو.
‫آقای چنگ بیاید غذا بخوریم.
‫مدیر گئو...
‫یه سوال ازتون دارم.
‫کسی از کارخونه ی روغن تانگ چن چن...
‫به حزب کمونیست چین، گروه جنبش کارگری...
‫ یا نیروهای کارگری ملحق شده؟
‫چی شده؟
‫ممکنه امشب کشته بشن.
‫آقای فان از کارخونه ی ما ‫قبلا به جنبش کارگری پیوسته بود.
‫از استاد لو از دانشگاه یائن...
‫هم خواسته بود ‫که واسه اش یه درخواست بنویسه.
‫استاد لو؟
‫آره.
‫اون توی اتحادیه ی کل کارگریه.
‫به صورت رایگان ‫کلی کار واسه شون انجام داده.
‫مدیر گئو لطفا همین الان ‫ با آقای فان تماس بگیرید.
‫من هم با استاد لو تماس می گیرم.
‫باشه. از اتاقم بهش زنگ می زنم.
‫باشه.
‫سلام. استاد لو اون جااند؟
‫استاد لو با همسرشون رفتند سوژو.
‫امشب برمی گردند.
‫همین الان یه تلگراف واسه استاد لو بفرستید.
‫بهش بگید آقای چنگ ییژی...
‫ازشون می خواد سه روز دیگه سوژو بمونند...
‫و امشب به شانگهای برنگردند.
‫بله. الان تلگراف رو بفرستید.
‫آقای چنگ.
‫نتونستم آقای فان رو پیدا کنم.
‫بیاید همین الان برگردیم شانگهای.
‫این گل ها خیلی خوشگلند.
‫رز صورتی و گل زنگوله آبی تگزاسی.
‫خانم لان.
‫خانم لان!
‫ببینیدش.
‫گل فروشی...
‫خار داره. خارش رفت تو دستم.
‫توی گل فروشی های بریتانیایی...
‫به این نوع رز می گن کاردینال.
‫خیلی خوشبوئه.
‫اگه این گل توی جشن تولد باشه...
‫گل های دیگه زشت به نظر میان.
‫باشه. هر چی تو بگی.
‫از سلیقه ات مطمئنم.
‫خانم لان چی شده؟
‫چشم هاتون قرمزند.
‫انگار صداتون گرفته...
‫و انگار به این کار تمایلی ندارید.
‫من پیرم.
‫اغلب بعد از این که یه مدت ‫سرم شلوغ می شه خسته می شم.
‫مریض شدید؟
‫اگه ناراحتی ای دارید ‫واسه تون دکتر پیدا می کنم.
‫خوبم. فقط باید استراحت کنم.
‫چطوره پس فردا هماهنگی صندلی ها...
‫و غذای رستوران هوئیژانگ رو انجام بدیم؟
‫در مورد صندلی ها فکر می کنم.
‫اول یه منو درست کن.
‫بیا بعدا راجع بهش صحبت کنیم.
‫باشه.
‫خانم لان لطفا مراقب خودتون باشید.
‫جشن دو روز دیگه شروع می شه.
‫چارلی.
‫وقتی خانم لان اسم لوژو رو شنید...
‫آشفته شد.
‫غافلگیر نشدم.
‫خب من همه ی اون کالاها رو خریدم.
‫وقتی برمی گردی...
‫می تونی به لیائو لان اطلاع بدی.
‫می تونم تفنگت رو قرض بگیرم؟
‫چی شده؟
‫فعلا تفنگ نداشته باش.
‫داشتن اسلحه خطرناک ترین کاره.
‫چرا؟
‫افراد آقای هوانگ دارند ‫واسه لشکر بیست و ششم...
‫سلاح حمل می کنند.
‫قراره به حزب کارگر و کمونیست چین حمله کنند.
‫کِی؟
‫امشب.
‫استاد لو.
‫استاد لو هم عضو حزب کمونیست چینه؟
‫اون استادم بوده.
‫اون همیشه از جنبش کارگری حمایت می کنه.
‫نگران نباش. تا زمانی ‫که خونه باشیم مشکلی نیست.
‫[بخت]
‫خانم. خانم.
‫اون ها نذاشتند واسه تون تلگراف بفرستم.
‫سلام استاد لو.
‫ما هیچ وقت ‫به مهمون ناخونده خوشامد نمی گیم.
‫امیدوارم همه مون بتونیم ‫شأنمون رو حفظ کنیم.
‫لطفا همین حالا برید بیرون.
‫استاد لو رفتار استادانه...
‫فقط روی دانشجوهاتون جواب می ده.
‫ما دانشجوتون نیستیم.
‫تحصیل کرده نیستیم.
‫می خواید چی کار کنید؟
‫فقط باید یه متن خود انتقادگرانه بنویسید...
‫تا نگرشتون رو نشون بدید...
‫و قول بدید که دیگه تو جنبش ‫کارگری مشارکت نمی کنید...
‫یا از نیروهای کارگری حمایت نمی کنید.
‫این جوری امروز زنده می مونید.
‫مسخره ست!
‫جنبش کارگری چه ایرادی داره؟
‫نیروهای کارگری چه ایرادی دارند؟
‫برو!
‫لو!
‫مجبورم نکن باهات خشن برخورد کنم.
‫بنویسش.
‫نه.
‫می نویسی یا نه؟
‫نه!
‫بکشیدش.
‫هی!
‫صبر کنید!
‫استاد لو زود باشید.
‫تفنگ رو بذارید زمین.
‫تفنگ رو بذارید زمین!
‫آقای لِی...
‫حتما سوء تفاهم شده.
‫استاد لو استاد مشهور دانشگاه یائن هستند.
‫شما نامحترمانه باهاشون برخورد کردید.
‫استاد لو...
‫اگه الان اتفاق ناخوشایندی افتاده...
‫اول می خوام ازتون عذرخواهی کنم.
‫چنگ ییژی ازش معذرت خواهی نکن.
‫آقای لی...
‫قبل از این که کاری کنید، ‫مطمئن شید که حقیقت رو می دونید.
‫آقای چنگ...
‫شما توی بانک خصوصی ‫لونگ یینگ وام دادید و پول جمع کردید.
‫من هیچ وقت حرفی زدم؟
‫چون اون وظیفه ی شماست.
‫این هم وظیفه ی منه.
‫اگه می خواید بدونید ‫من چطور مسائل رو حل می کنم...
‫شما هم چیزی نگید.
‫آقای لی، استاد لو آدم معمولی نیست.
‫اگه به خاطر یه سوء تفاهم ‫به استاد لو صدمه بزنید،
‫هیچ کدوممون نمی تونیم ‫ مسئولیتش رو گردن بگیریم.
‫سوء تفاهم؟
‫استاد لو واقعا آدم معمولی ای نیست.
‫استاد لو...
‫شما نویسنده ی ضوابط جنبش کارگری هستید؟
‫بله.
‫واسه پیشگام اعتصاب نامه می نوشتید...
‫تا با حزب کمونیست چین تماس برقرار کنید؟
‫بس کن.
‫همه شون رو من نوشتم.
‫خوشحالم که اقرار کردید.
‫آقای چنگ، ما در حق استاد لو ظلم نمی کنیم.
‫به من دستوراتی داده شده.
‫مدارک متقاعدکننده ای وجود داره. ‫اگه ایشون راه و روشش رو اصلاح نکنه...
‫می کشیمش.
‫جرئتش رو ندارید!
‫بهت دستور داده شده. کی دستور داده؟
‫استاد لو مشاور انجمن ‫ بانکداری و امور مالی اند.
‫استاد ارشد عضو اجلاسه...
‫ولی اون هم باید به استاد لو احترام بذاره.
‫گوش کنید.
‫آقایون امشب این جا ‫کار احمقانه ای ازتون سر نزنه!
‫وگرنه استاد ارشد تنبیه تون می کنه!
‫چنگ ییژی.
‫بیا منتظر بمونیم و ببینیم ‫که استاد تنبیه مون می کنه یا نه.
‫آقای چنگ اگه دنبال ‫بردباریِ آدم های بد باشی...
‫ناامید می شی.
‫پسره ی گستاخ!
‫گوش کن! من از مرگ نمی ترسم.
‫اگه امروز باید بمیرم ‫ایستاده من رو بکش.
‫استاد لو.
‫ییژی...
‫شجاع باش و با واقعیت روبرو شو.
‫[پرهیزکار و دانا]
‫چی کار می کنی؟ ‫[تحلیل تجارت]
‫چارلی تفنگ رو بهم بده.
‫استاد لو...
‫مُرده.
‫شاگرد هوانگ روهانگ کشتش.
‫تسلیت می گم.
‫من تفنگ رو ندارم.
‫به گوان شیویو قرضش دادم.
‫گفت طرفدارش دنبالش می کنه.
‫ترسیدم که طرفدارش دیوونه باشه.
‫واسه دفاع از خود بهش قرضش دادم.
‫پس واسه ام یه تفنگ جور کن.
‫ظرف چند روز جورش کن. ‫واسه ات یه پاداش بزرگ آماده می کنم.
‫الان کی می تونه اسلحه جور کنه؟
‫پاکسازی بزرگ تازه تموم شده. ‫همه جا حکومت نظامی اعلام شده.
‫نگرانند که حزب کمونیست چین...
‫با کارگرها متقابلا حمله کنند.
‫اسلحه و گلوله شدیدا تحت کنترله.
‫دیگران نمی تونند تفنگ گیر بیارند...
‫ولی تو می تونی. تو چارلی ای.
‫نمی تونم جورش کنم.
‫حتی اگه اسلحه و گلوله ای توی بازار باشه...
‫طعمه ی حزب ملی گرای چین ‫و دار و دسته هاست تا مردم رو جذب کنند.
‫من سمتشون نمی رم.
‫باید اسلحه داشته باشم.
‫قیمتش مهم نیست...
‫چقدر می خوای؟
‫می تونم پولی که می خوای رو بهت بدم.
‫نمی تونم اسلحه جور کنم.
‫دیگران هم نمی تونند.
‫لیزی به حرفم گوش کن.
‫صبر کن زمان بگذره.
‫نمی تونم صبر کنم.
‫جشن تولد به زودی سر می رسه.
‫واقعا وقت ندارم.
‫می تونی از خانم گوان بخوای تفنگت رو پس بده؟
‫به هر حال خودت اون رو بهش دادی.
‫تبریک می گم دفتردار فنگ.
‫هوانگ.
‫دفتردار فنگ.
‫هفته ی بعد باید نماینده فنگ ‫از کمیسیون نظارت ملی صداتون کنم.
‫اگه تو انتقال سلاح ها ‫به لشکر بیست و ششم کمکم نکرده بودید...
‫و واسه ام افرادی رو ‫نفرستاده بودید دستاوردی نداشتم.
‫دفتردار فنگ شما خیلی متواضعید.
‫پیش فرمانده عالی جیانگ ‫ جلوی کارتون رو نگرفتم.
‫این جوری به قولم عمل کردم.
‫شنیدم به خاطرش صدمه دیدید.
‫خوشبختانه لو رنگو دردسرساز نشد.
‫اگه برنامه ی راهبردی درز پیدا کنه...
‫سرافکنده می شم ‫و فرمانده عالی جیانگ من رو مقصر می دونه.
‫مشکل حل شده.
‫چرا باز بهش اشاره کردید؟
‫دفتردار فنگ...
‫من واسه تون مخارج نظامی ای...
‫که دبیر کل هان خواسته بود رو آماده کردم.
‫هوانگ...
‫ممنونم.
‫قابلی نداشت.
‫[مزار لو کیفو]
‫شوهرم لو کیفو به خاطر باورش مرد.
‫بی حسرت مرد.
‫دوستان شما خطرِ ‫ متهم شدن رو به جون خریدید...
‫و اومدید این جا تا در مرحله ی ‫ آخر عمر کیفو همراهش باشید.
‫خیلی خوشحال می شه.
‫از طرف...
‫از طرف کیفو...
‫می خوام از همه تون تشکر کنم.
‫بفرمایید تو لطفا.
‫لیزی.
‫خانم شما هنوز هم زیبایید.
‫دلتون واسه ام تنگ شده؟
‫اصلا دلم واسه ات تنگ نشده.
‫تو با یه نفر ازدواج کردی ‫و از این جا رفتی.
‫من برخلاف تو هنوز اینجا ام...
‫دارم پیر می شم و تنهام.
‫ولی من دلم واسه تون تنگ شده.
‫شما این جا تنها دوستم بودید.
‫امروز نیومدی این جا ‫که باهام صحبت کنی، مگه نه؟
‫نه.
‫می خوام یه چیزی ازتون قرض بگیرم.
‫من همه ی چیزهایی که تو داری رو ندارم...
‫ولی تو همه ی چیزهایی که من دارم رو داری.
‫من اسلحه ندارم.
‫اون اسلحه ی جیبی ای که همیشه...
‫توی جورابتون می ذاشتید هنوز این جاست؟
‫آره.
‫می خوام ازتون قرضش کنم.
‫شاید چند روز دیگه بهتون پسش بدم.
‫شاید هم هرگز پسش ندم.
‫ازم نمی پرسید واسه چه کاری ‫ می خوام ازش استفاده کنم؟
‫موفق باشی!
‫استاد.
‫افراد، این بار کارتون خوب بود...
‫و دستاورد بزرگی داشتید.
‫بعدا به افتخار این دستاورد ‫ نوشیدنی می خوریم.
‫ممنون استاد.
‫لیزی.
‫استاد.
‫بهشون بگو این بار ‫ مطابق مشارکتشون پاداش می گیرند.
‫بهشون بگو اگه همه شون گیج باشند...
‫ پاداشی در کار نیست.
‫ممنون استاد.
‫گیج بازی در نیارید. شنیدید چی گفتم؟
‫استاد وقتشه ضیافت رو شروع کنیم.
‫خیلی خوشحالم.
‫همیشه به پاداش فکر می کنم.
‫تو چه مشارکتی داشتی؟
‫چنگ ییژی.
‫آقای لِی.
‫چنگ ییژی!
‫چرا این قدر دیر کردی؟ منتظرت بودیم.
‫فکر می کنم ما دو نفر ‫باید یه نوشیدنی بخوریم.
‫با این که تو خیلی واسه ام ‫ دردسر درست کردی...
‫نمی خوام سرزنشت کنم.
‫بعد از این که استاد لو افتاد زمین...
‫جوری ناراحت بودی که انگار بابات مرده.
‫آقای لِی...
‫استاد لو بنیان گذار انجمن ‫ بانکداری و امور مالی...
‫و شاهد عروسیم بود.
‫کاملا منطقی بود ‫که مرگش رو نادیده نگیرم.
‫ما کارمون رو عالی انجام دادیم...
‫ولی به نظر تو ما سنگدلیم.
‫آره.
‫بهمون توضیح بده.
‫آره، بهمون توضیح بده.
‫لِیزی.
‫استاد.
‫به ییژی بگو بیاد طبقه ی بالا.
‫آقای چنگ لطفا بفرمایید.
‫فراموشش کنید! بریم نوشیدنی بخوریم.
‫ بریم نوشیدنی بخوریم.
‫بیاید نوشیدنی بخوریم.
‫احساساتت رو بهم بگو.
‫هر چی که می خوای بگو.
‫جلوی خودت رو نگیر.
‫همون طور که می خواستی اون سلاح ها رو...
‫به ارتش انقلابی ملی دادم.
‫شما افرادی رو فرستادید ‫تا با لشکر بیست و ششم همکاری کنند...
‫و همچین نبرد خونینی رو آغاز کردید.
‫این خواسته ی من نیست.
‫چون شروعی در کار بوده...
‫پس باید پایانی هم باشه.
‫از قبل این رو می دونستید؟
‫آره.
‫می دونی چرا...
‫بهت نگفتم؟
‫داری تنبیه ام می کنی!
‫نه!
‫دارم بهت یادآوری می کنم ...
‫که چشم هات رو باز کنی ‫و حقیقت دنیا رو بفهمی.
‫چیِ کارزار شمالی خوبه؟
‫فقط دارند علیه هم می جنگند...
‫و همدیگه رو به نام کارزار شمالی می کشند.
‫اون ها از جنگ سالارها بدترند.
‫چیِ نقره خوبه؟
‫از طلای سیاه بدتره!
‫کاملا منطقیه که به استاد لو احترام بذاری.
‫شاید اون یادت داده باشه ‫ و آگاهت کرده باشه...
‫ولی مسیر خودش اون رو به کجا کشوند؟
‫بهت گفت مسئولیت پذیریِ ‫اجتماعی عزتمندانه ست...
‫مگه نه؟
‫لِیزی با شلیک گلوله کشتش.
عزتمند بود؟
‫تو مرگش رو تماشا کردی...
‫ولی نتونستی کاری بکنی.
عزت تو کجاست؟
‫از زندگی بدون عزت خسته نشدی؟
‫بچه جون...
‫صادقانه می گم ‫ من نمی خوام اذیتت کنم...
‫ولی اگه اذیت نشی...
‫کِی یه مرد تمام عیار می شی؟
‫غصه نخور! آماده باش.
‫توی این جشن تولد...
‫اعلام می کنم...
‫ که تو جانشینمی.
‫چنگ ییژی نمی تونه غفلت خودش رو ببخشه.
‫استاد...
‫نه.
‫دیگه نمی شه استاد صداش کرد.
‫هوانگ روهانگ.
‫هوانگ روهانگ با لشکر ‫بیست و ششم همکاری کرده.
‫اون قصد داشت از مبادله ی اسلحه...
‫برای سیاستمداری استفاده کنه.
‫به نظر میاد اون تجارت های تریاک...
‫- همین حالا هم به اهرم فشار سیاسی تبدیل شدند. ‫- مراقب باش.
‫رانندگی بلدی؟
‫کوری؟
‫امشب بدبیاری آوردم!
‫در خصوص همه چیز واقع بین شد.
‫چطور می تونه از شر هوانگ روهانگ ‫که خیلی حساب گره راحت بشه؟
‫چطور می تونه از این دام غم انگیزی ‫ که هوانگ روهانگ پهن کرده بیرون بیاد؟
‫استاد لو دیگه مرده...
‫ولی لیزی...
‫لیزی در امانه؟
‫یه تفنگ جور کردم.
‫دوست قدیمیم بهم دادتش.
‫سبکه و معمولا به هدف نمی زنم.
‫مشکل دیگه ای نداره.
‫تازه اندازه اش هم خوبه...
‫جوری که راحت می شه مخفیش کرد...
‫ولی یه چیزی...
‫ازت می خوام.
‫چی؟
‫سم.
‫یعنی می تونم سم رو بذارم توی دهنم...
‫و بین دندون هام مخفیش کنم.
‫وقتی دیگه نتونم صبر کنم...
‫گاز می زنمش.
‫بعد می میرم.
‫داستان های فانتزی زیاد خوندی؟
‫همچین چیزی نیست.
‫واقعا؟
‫آره.
‫همچین سمی وجود داره.
‫بعد از این که از اقامتگاه لین ‫استعفا دادم باهات ملاقات کردم.
‫اون موقع همچین سمی رو به مردی فروختی.
‫اون بهت یه سکه طلای خالص داد.
‫چارلی از قصد دروغ گفتی.
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫انتقام گرفتنت از هوانگ روهانگ...
‫آب در هاون کوبیدنه.
‫نمی خوام بمیری.
‫زندگیت باارزشه...
‫و آدم فقط یه بار زندگی می کنه.
‫یه بار.
‫می دونم.
‫این رو نمی دونی.
‫من جز تو...
‫دوستی ندارم.
‫بقیه ی آدم ها احمق یا شرورند.
‫فقط تو فرق می کنی.
‫تو فرق می کنی.
‫نمی تونم همین جوری بذارم بمیری.
‫چارلی...
‫صادقانه ازت خیلی ممنونم.
‫بدون تو...
‫شاید هنوز داشتم ‫توی اقامتگاه لین لباس می شستم...
‫ولی حالا تو هم می دونی...
‫که من خیلی به یه انتقامِ ‫ موفقیت آمیز نزدیک شدم...
‫ولی هنوز یه کم قوت قلب لازم دارم.
‫منظورم رو می فهمی؟
‫وقتی فکر می کنم ‫که سمی توی دهنمه...
‫و حتی اگه شکست بخورم ‫هیچکس نمی تونه شکنجه ام کنه...
‫شجاع تر می شم.
‫شاید این طوری بتونم...
‫جون سالم به در ببرم.
‫چارلی حرفم منطقیه؟
‫خیلی خب.
‫جورش می کنم.
‫جشن تولد استاد ارشد در راهه. ‫[دفتر دستیار مدیر]
‫باید ظرف سه روز ‫تمام سودها رو حساب کنیم...
‫و توی جشن تولد جدول عملکرد رو ‫به استاد ارشد هدیه کنیم.
‫آقایون شاید لازم باشه ‫این چند وقت بیشتر کار کنید.
‫با این حال شعبه های دیگه هم ‫ دارند حسابی کار می کنند...
‫تا سر موعد کارشون رو انجام بدن.
‫ما هم استثنا نیستیم...
‫و باید بهتر از اون ها باشیم.
‫متوجه شدید؟
‫بله! نگران نباشید جناب مدیر.
‫برید به کارتون برسید.
‫مدیر.
‫کجا می ری؟
‫دارم می رم کارخونه ی گئو دیونگ.
‫وقت تصمیم گیری در مورد زمین چانگشائه.
‫من هم می خوام بیام اون جا.
‫دیروز یکی از شرکت هروئی اومد این جا.
‫گفت می خواد از کارخونه ی ‫روغن تانگ چن چن کالا بخره.
‫خیلی خب. بهشون می گم.
‫بهتره روی محاسبه تمرکز کنی.
‫وقت داره تموم می شه.
‫عجله کن.
‫برو.
‫باشه. باید برم.
‫خیلی خب.
‫[مشاور املاک هاردون]
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ شانگهای]
‫چرا این جایی؟
‫زمین چانگشا رو خریدی؟
‫تقریبا انجام شده ولی باید ‫ چند بار دیگه برم اون جا.
‫تو چی؟ محاسبه چطور پیش می ره؟
‫فردا می تونیم نتیجه رو بگیریم؟
‫البته می تونم کارت رو تموم کنم.
‫مدیر، واقعا می خوای جدول عملکرد رو...
‫به عنوان هدیه ی تولد به استاد ارشد بدی؟
‫خیلی بی ارزشه.
‫لازم نیست نگران این باشی.
‫تولد استاد ارشده.
‫معلومه که یه هدیه ی خوب آماده می کنم.
‫درسته.
‫خب من باید برم.
‫[مشاور املاک هاردون]
‫نظرتون در مورد ماهی چیه؟
‫مزه ی استیک خوبه.
‫فیله ماهی یه خرده زیادی پخته شده.
‫موافقم.
‫اقای لییو.
‫خانم ها، نظرتون در مورد غذا چیه؟
‫باید در مورد فیله ماهی سرخ شده ‫از آشپزهای رستوران فرانسوی دوم یاد بگیرید.
‫باشه. به آشپزهامون اطلاع می دم.
‫راستی توی جشن تولد...
‫این میز بزرگ گرد رو...
‫با میز بزرگ دراز ‫برای مجموعا 20 نفر عوض کنید.
‫ولی خانم چنگ...
‫خانم لان از قبل ‫چیدمان صندلی ها رو تعیین کردند.
‫اگه یهویی میز بزرگ گرد رو ‫با میز بزرگ دراز عوض کنیم...
‫همه چیز به هم می ریزه.
‫البته یه فکرهایی در مورد صندلی ها دارم.
‫بر اساس چیدمان خانم لان...
‫یه مقدار تغییرش می دیم.
‫اگه باز هم نگرانید...
‫می تونم برنامه ام رو به خانم لان بگم.
‫توی شرکت لیشین...
‫تویی لیزی؟
‫استاد ارشد.
‫فکر کنم خانم لان یهویی ‫به انجمن شهروندان شانشی رفته.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫فقط می خوام...
‫برو.
‫چَشم.
‫فقط می خواستم آماده سازی ها ‫برای جشن تولد رو بهشون گزارش کنم.
‫خانم لان تازگی یه کم ‫ احساس ناراحتی می کنند.
‫ممنونم که کمکشون می کنی ‫که جشن تولد رو تدارک ببینند.
‫استاد کار خاصی نمی کنم.
‫شما همیشه به همه اهمیت می دید.
‫تدارکات جشن تولد شماست.
‫همه مون منتظرشیم...
‫و می خوایم توش سهیم باشیم.
‫خوبه.
‫ییژی بهم وفاداره...
‫و تو خیلی باملاحظه ای.
‫با وجود شما دو تا ‫لازم نیست نگران باقی عمرم باشم.
‫استاد شما خیلی ازمون تمجید می کنید.
‫وقتی رفتم خونه، این رو به ییژی می گم.
‫خیلی خب. دیگه می تونی بری.
‫لیزی.
‫ییژی وقتی کوچیک بود درمونده و تنها بود.
‫وقتی داشت بزرگ می شد سختی کشید.
‫شما دو تا با هم خوبید.
‫بچه دار بشید...
‫و بذار لذت پدر بودن رو تجربه کنه.
‫می تونی بری.