‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: ترانه
‫[قسمت شانزدهم]
‫چیزی نگذشت که کپی این دفتر حساب...
‫به دست پدرت افتاد.
‫همون جعبه ی گمشده ی ‫نگاتیوهایی بود که پدرم داشت.
‫پدرت فکر می کرد تجارت های غیرقانونی...
‫حتی اگه خیلی سودآور ‫هم باشند به ضرر کشورمونند.
‫واسه همین چندین بار...
‫با ژو گوانگشیان بحث کرد...
‫ولی حیف شد که ژو گوانگشیان...
‫با این وجود مخفیانه ‫خبر فیلم رو به آقای هوانگ داد.
‫ژو گوانگشیان نمی خواست پدرت رو بکشه.
‫نگران بود که بعد از مرگ آقای وو...
‫بانک شانگهای ورشکست بشه...
‫ولی آقای هوانگ به حرفش گوش نکرد.
‫بعد از این که دستور داد...
‫پدرت...
‫انتظار نداشتم...
‫که آقای ژو...
‫این قدر شرور باشه.
‫دلیل این که ازتون خواست ‫بهم همه ی حقیقت رو بگید...
‫اینه که می خواست ‫از آقای هوانگ انتقام بگیرم.
‫این جوری می تونه ‫برای انتقام از آقای هوانگ...
‫از من استفاده کنه...
‫و برای انتقام از من...
‫از آقای هوانگ استفاده کنه.
‫لطفا دیگه با من ملاقات نکنید.
‫سوار ماشین بشید آقای چنگ.
‫بریم.
‫آقای سون نگران نباشید.
‫هیچکس نمی دونه من این جاام.
‫[هتل یوئبین]
‫آقای چنگ عجله ای در کار نیست.
‫زود می رسیم.
‫ملاقات با ژنرال لو افتخار بزرگیه.
‫مسافتش واسه ام مهم نیست.
‫[هتل میوئان]
‫بیاید لطفا واسه امنیت خودتون ‫از در پشتی وارد هتل بشیم.
‫[هتل میوئان]
‫آقای چنگ، ببخشید.
‫عالیه.
‫بفرمایید بشینید.
‫آقای چنگ.
‫این که به آقای هوانگ پشت کردید...
‫برای ژنرال لو خیلی اهمیت داره.
‫واسه همین این جا ضیافتی برگزار کردند...
‫ تا در این مورد باهاتون صحبت کنند.
‫علاوه بر این، افراد ژنرال لو...
‫مطمئنا این قضیه رو مخفی نگه می دارند.
‫می تونید راحت صحبت کنید.
‫بذارید یکراست برم سر اصل مطلب.
‫محموله ی سلاح هایی ‫که به آقای هوانگ سفارش دادید...
‫توی دریا سرگردان رها نشدند.
‫بلکه در حال حاضر...
‫توی شانگهای اند.
‫می دونم.
‫و این رو هم می دونم...
‫که محموله ی کالاها ‫توی انبار شماره ی 12 هوانگ روهانگ...
‫تو بارانداز هشینه.
‫اون سلاح ها به شانگهای رسیدند؟
‫لو رنگو داره سعی می کنه حقیقت رو بفهمه...
‫یا لِی دامینگ می خواد واسه شون پاپوش بدوزه؟
‫چنگ ییژی می دونه اگه جواب نامناسبی بده...
‫کشته می شه.
‫هوانگ روهانگ واقعا ‫دست کم گرفته بودتون ژنرال لو.
‫اگه عصبانیم کنه...
‫اون سلاح ها رو می دزدم.
‫دعوا با همدیگه فایده ای نداره.
‫آقای چنگ لطفا توصیه تون رو بگید.
‫ژنرال لو شما خیلی خوش رفتار هستید...
‫ولی قبل از این که چیزی بگم...
‫می شه برم سرویس بهداشتی؟
‫البته.
‫خیلی خب.
‫سرویس بهداشتی اون جاست.
‫اون یارو خیلی حسابگره.
‫لطف مراقب باشید.
‫باشه.
‫[سرویس بهداشتی آقایان]
‫ژنرال لو من اول چند تا سوال ازتون دارم.
‫لطفا بفرمایید.
‫نگران این مسئله هستید...
‫که اگه کل محموله ی ‫ سلاح ها رو تحویل بگیرید...
‫نتونید جای مناسبی ‫برای مخفی کردنش پیدا کنید؟
‫خب...
‫شما لازم نیست نگران این مسئله باشید.
‫این روزها مامور مخفی های ‫ زیادی توی شانگهای هستند.
‫اگه نتونید سلاح هاتون رو مخفی کنید...
‫به دردسر می افتید.
‫واسه همین بعد از به دقت ‫مد نظر قرار دادن این مسئله...
‫فکر کردید که هیچ جایی ‫مناسب مخفی کردن سلاح ها نیست.
‫مجبورید سردخونه ی ‫بیمارستان شنگ آن رو خالی کنید.
‫آقای چنگ...
‫این قدر ما رو توی تعلیق نگه ندارید.
‫پس کِی اون ایده ی ‫به اصطلاح خوبتون رو بهمون می گید؟
‫آقای سون می شه ‫چند لحظه ما رو تنها بذارید؟
‫فکر می کنم بهترین راه برای حل این اختلاف
‫بی خیال سلاح ها شدنه.
‫آقای چنگ...
‫شما برای پشت کردن ‫به آقای هوانگ این جا نیومدی.
‫بهت شلیک می کنم. باورت می شه؟
‫من تفنگ دارم. باورت می شه؟
‫تفنگم سمت راست کمرمه.
‫ژنرال لو...
‫می تونستم از این تفنگ ‫برای شلیک به شما استفاده کنم.
‫حتی اگه نمی مردید...
‫به شدت زخمی می شدید...
‫و من هم قطعا همین جا می مردم.
‫این نمونه ی کوچیکی ‫از اختلاف آینده شما و آقای هوانگه.
‫شما همدیگه رو نابود می کنید ‫و هیچ کدومتون سودی نصیبش نمی شه.
‫می تونم بعد از انجام ‫این کار ناخوشایند سود کنم.
‫اونی که به جای شما ‫کار ناخوشایند رو انجام داده آقای هوانگه.
‫شما بهش شلیک کردید...
‫ولی اون به بقیه گفته که سرما خورده.
‫سزاوارش بود.
‫ژنرال لو...
‫شما این رو هم می دونید ‫ که جنگیدن دیگه جواب نمی ده.
‫الان شرکت فنگدبائو...
‫مایله که ‫غرامت کل پول رو بهتون بده...
‫و 10 درصد از سودش رو هم بهتون میده.
‫چرا با صلح موافقت نمی کنید؟
‫صلح کنیم؟
‫نمی خوام آبروم بره.
‫ژنرال!
‫برید بیرون!
‫اگه واقعا ارتشی باشید...
‫وقتی کشورتون تجزیه بشه...
‫و زندگی مردم خیلی فلاکت بار باشه...
‫ دلتون نمی شکنه؟
‫می خواید مثل جنگ سالارهای دیگه...
‫واسه سود خودتون پادوی خارجی ها باشید؟
‫فکر نمی کنید باعث شرمساریتون می شه؟
‫ارتش انقلابی ملی به آسونی برد...
‫چون خواست مردم و تمایل کشوره.
‫ژنرال لو...
‫قهرمان باید به سود مردم ‫از خود گذشتگی کنه.
‫تازه هنوز نقشه ی جایگزینی هم هست ‫ که باعث حسادت دیگران به شماست.
‫نقشه ی جایگزین؟
‫بیمارستان شنگ آن.
‫بیمارستان شنگ آن ‫در شانگهای آوازه ی خوبی داره.
‫حتی اگه با ارتش و سیاست خداحافظی کنید...
‫و تنها به صاحب بیمارستانِ ‫ شنگ آن بودن رضایت بدید...
‫همچنان مورد احترام، ‫ثروتمند و قدرتمند می مونید.
‫تا جایی که می دونم...
‫الان افراد بیمارستان شنگ آن...
‫نگرانند چون تاجرها ‫قیمت پنبه ی پزشکی رو...
‫به صورت چشمگیری بالا بردند.
‫بنابراین بانک خصوصی ‫ لونگ یینگِ آقای هوانگ...
‫مایله که کمکتون کنه.
‫کارخونه ی نخ ریسی شنچین...
‫برای بیمارستان شنگ آن...
‫ 6000 کیلو پنبه ی پزشکی ‫به صورت مجانی فراهم می کنه.
‫ژنرال لو لطفا این هدیه رو قبول کنید...
‫و ما شما رو به خاطر شلیک به آقای هوانگ...
‫مقصر نمی دونیم.
‫این رو تجربه ای کم یاب در نظر می گیریم.
‫من کاملا با هوانگ روهانگ قطع ارتباط می کنم.
‫این که آیا باید با شما هم قطع ارتباط کنم...
‫به خودتون بستگی داره.
‫استاد.
‫ژنرال لو موافقت کرد...
‫که غرامت شرکت فنگدبائو رو بپذیره.
‫این اختلاف تموم شده...
‫ولی مجبور شدم به ژنرال لو قول بدم...
‫که شما اون رو مقصر صدمه تون نمی دونید.
‫الان این جا نشسته بودم...
‫آسمون رو نگاه می کردم و منتظرت بودم.
‫باهام تماس نگرفتی...
‫و خبری ازت نداشتم.
‫فقط می تونستم فکر کنم...
‫که شاید از حل این مشکل مطمئنی.
‫فکر می کنم پدر یه خانواده معمولی...
‫بعد از این که می بینه پسرش رفته...
‫مثل من دلتنگ پسرش می شه.
‫سهل انگاری از من بوده...
‫که این طور نگرانتون کردم.
‫تا وقتی که زنده برگردی عیبی نداره.
‫واقعا خطرناک بود.
‫نزدیک بود اون جا بمیرم.
‫آقای لِی سلاح ها رو توی انبار ‫شماره ی 12 بارانداز هشین قایم کرده...
‫از جمله 400 تا تپانچه ی نظامی موزر،
‫400 تا تفنگ فولادی،
‫300 جعبه گلوله ی مسلسل های دستی تامسن...
‫و 300 جعبه مواد منفجره...
‫ولی بهم گفت که کالاها توی دریا گیر افتادند.
‫استاد بعد از گرفتن اون محموله ی اسلحه...
‫چطور ازش استفاده می کنید؟
‫تصمیمش...
‫با خودته.
‫تصمیمش با منه؟
‫بهت قول دادم...
‫که بی خیال همه ی ‫تجارت های غیرقانونی می شم.
‫این شامل اسلحه ها هم می شه.
‫اگه می خوای از شرشون خلاص شی...
‫بسوزونشون.
‫استاد.
‫برای من، شما...
‫منظره ی زیبای بیرون رو ببین.
‫روز داره تموم می شه.
‫آسمون یه کم نارنجی شده.
‫چقدر قشنگه!
‫شب داره از راه می رسه.
‫هر چیزی ممکنه.
‫روشنایی و تاریکی ‫دارند تلاقی پیدا می کنند...
‫و با هم ترکیب می شن.
‫چه منظره ی تماشایی ای...
‫ولی چه حیف که تو...
‫ازش خوشت نمیاد.
‫دلم می خواد آه بکشم.
‫به عنوان پدر...
‫باید در نهایت تسلیم پسرم بشم.
‫صف ببندید! جمع شید.
‫خانم لان نظرتون چیه؟
‫هر چهار تا محافظ می تونند بمونند؟
‫پیشخدمت بذار دو مرد وسطی بمونند.
‫هزینه های سفر دو تای دیگه رو تقبل کن...
‫و ازشون بخواه برن.
‫دو تا مرد دیگه چه ایرادی دارند؟
‫سمت چپی معتاده...
‫و سمت راستی آدم بدی به نظر میاد.
‫به هر حال هر چهار مرد در مبارزه ماهرند.
‫ممنون که محافظ ها رو با دقت انتخاب کردی.
‫کاری نکردم خانم لان.
‫راستی شنیدم که ‫دکتر پیری غرب شانگهای هست...
‫که داروی مخصوصش ‫در درمان زخم ها خیلی موثره.
‫اگه استاد مایلند دارو رو امتحان کنند...
‫می خرمش.
‫لازم نیست.
‫امروز تونست از تخت بلند شه و راه بره.
‫واقعا؟
‫آره.
‫معلوم شد چرا این قدر خوشحالید.
‫البته.
‫راستی ییژی هم یه مشکل بزرگ رو...
‫برای استاد حل کرده.
‫بالاخره خیالم راحت شد.
‫بعدا تنهایی ازش تشکر می کنم.
‫تو تازه داری بهبود پیدا می کنی.
‫نمی تونی بیای طبقه ی پایین ‫و این جا پرسه بزنی.
‫من شکل یه آدم زخمی ام؟
‫تو هیچ وقت صدمه نمی بینی.
‫آروم تر حرکت کن.
‫لیزی این جایی.
‫استاد...
‫خیلی سریع بهبود پیدا کردید.
‫فکر می کنم به زودی خوب می شید.
‫شاید.
‫تازگی جنگی در گرفت.
‫کاری ازم برنمیاد.
‫شن بائو رو خوندم.
‫از پدر بانکدارت اعاده ی حیثیت شده.
‫برات خوشحالم.
‫ممنونم استاد.
‫افراد کمی هستند ‫که واقعا بهم اهمیت می دن...
‫ولی خانم لان و استاد...
‫لطفی که در حقم می کنید یادم می مونه.
‫نگران نباش.
‫ما حالا یه خانواده ایم.
‫خب استاد فکر می کنم...
‫به جای خلاص شدن ‫از شر اون محموله ی کالاها...
‫بهتره که به ارتش انقلابی ملی بدیمشون.
‫قبلا هم بهت گفتم...
‫تو برام مثل یه بچه ی خوبی.
‫در همه ی مسائل بهت اعتماد دارم.
‫می خوام این قضیه رو بهت بسپرم .
‫خیلی ممنونم استاد.
‫لیزی.
‫می بینی استاد چقدر از ییژی خوشش میاد؟
‫استاد، خانم لان.
‫ما باید بریم.
‫خیلی خب.
‫همین الان به استاد ارشد گفتی که می خوای...
‫یه چیزی رو به ارتش انقلابی ملی بدی. ‫چی رو می خوای بهشون بدی؟
‫البته بهشون چیزهای خیلی به دردبخوری می دم.
‫به استاد ارشد حمله شده بود.
‫این هم به ارتش انقلابی ملی مربوطه؟
‫حل شده.
‫تو حلش کردی؟
‫می دونی چرا امروز رانندگی نکردم؟
‫چرا؟
‫چون می خوام این جوری باهات قدم بزنم.
‫کل عمرم باهات قدم بزنم.
‫بیا بریم اون جا عکسمون رو بگیریم.
‫باشه.
‫می خوام این کار رو هم بکنم.
‫می تونید روی میز یا قفسه ی کتاب بذاریدش.
‫آقا، خانم، لطفا یه نگاهی بندازید.
‫ببین.
‫چرا این عکسه؟
‫من انتخابش کردم.
‫نظرت چیه؟
‫ببریمش خونه.
‫باشه.
‫چرا این عکس رو انتخاب کردی؟
‫چون اون موقع...
‫بیشتر از همیشه بهم اهمیت می دادی.
‫چیه؟
‫چی؟
‫لیزی.
‫تو ازم خواستی زنده برگردم.
‫حالا زنده برگشتم.
‫خوشحال نیستی؟
‫نه. خوشحالم.
‫لیزی در آینده...
‫دیگه دعوا، حدس زدن یا قهری در کار نباشه...
‫چون هیچ کدومشون رو نمی خوام.
‫با خودم گفتم...
‫اگه زنده برگردم...
‫واضح بهت می گم...
‫هیچی از تو مهم تر نیست.
‫متوجه منظورم می شی؟
‫چقدر این جا شلوغه!
‫دیگه بریم خونه.
‫باشه.
‫بریم خونه.
‫ممنونم قربان.
‫خدا رو شکر بالاخره پیدات شد.
‫می فهمی که من روز و شب نگرانت بودم؟
‫نمی خواستم به خانم چنگ زنگ بزنم...
‫و جرئت پرسیدن هم نداشتم.
‫الان خوبی؟
‫نگران نباش.
‫همه چیز مرتبه.
‫ممنونم که اسلحه رو مخفیانه قایم کردی.
‫این پاداشته.
‫وای، خیلیه.
‫لیاقتش رو داری.
‫آقای سون...
‫لطفا بفرمایید بشینید.
‫نمی خوام اون دروغگوهای احمق ‫ شرکت فنگدبائو رو ببینم.
‫این نسخه ی اصلی قرارداد ‫بین اتاق بازرگانی ییژانگ و اون هاست.
‫می تونید کمکم کنید برگردونمش؟
‫[سفارش شرکت ییژانگ ‫مائو 16 فولاد 28 تانگ 3 گرد 2]
‫این اسم ها رو نمی شناختید؟
‫سراپا گوشم.
‫این جا مائو 16 ‫به تپانچه نظامی موزر اشاره داره.
‫در حالی که فولاد 28...
‫به معنی تفنگ فولادیه...
‫و تانگ 3 گلوله ی مسلسل دستی تامسنه.
‫گرد 2 هم یعنی ماده ی منفجره.
‫[دفتر معین]
‫[فولاد]
‫[عتیقه فروشی د چانگ قیمت های خوبی ‫برای عتیقه ها، نقاشی ها و خطاطی ها پیشنهاد می دهد.]
‫[تحلیل - تجارت]
‫مثل همیشه چای سیاه؟
‫نه، یه نوشیدنی دیگه می خوام.
‫چی شده؟
‫هفته ی گذشته با چنگ ییژی ‫رفتم آتلیه ی عکاسی...
‫تا عکس دو نفره بگیریم.
‫آشتی کردید؟
‫وقتی داشتم باهاش عکس می گرفتم...
‫یهو به نظرم اومد که...
‫شاید...
‫شاید عاشقش شده باشم. ‫[تایید اصالت نقاشی ها، خطاطی ها و عتیقه ها]
‫واقعا؟
‫ولی من نمی تونم عاشقش بشم.
‫چارلی...
‫درست فکر می کردم.
‫قاتل هوانگ روهانگه.
‫چی؟
‫ژو گوانگشیان قبل از مرگش ‫ به جیائو بوژونگ گفت...
‫اگه تصادفا بمیره ‫جیائو باید بهم حقیقت رو بگه.
‫واضحه...
‫که هوانگ روهانگ پدرم رو کشته.
‫مطمئنی؟
‫ممکنه ژو گوانگشیان...
‫اون قبل مرگش بهانه، الزام...
‫یا زمانی برای جعل مدارک...
‫واسه پاپوش دوختن ‫برای هوانگ روهانگ نداشته.
‫هیچکس نمی تونه ‫فقط با این برگه های دفتر حساب...
‫ هوانگ روهانگ رو شکست بده.
‫هوانگ روهانگ آدم عادی ای نیست.
‫نه تنها مدیر چینی شورای شهره...
‫بلکه مدیر اتاق عمومی ‫بازرگانی شانگهای هم هست.
‫قدرتم برای شکست دادنش خیلی کمه.
‫انگار من مورچه ای هستم که می خواد ‫یه درخت بزرگ رو تکون بده.
‫لیزی...
‫اعمال بدش گرفتارش می کنه.
‫خدا یه روز مجازاتش می کنه.
‫واقعا؟
‫خدا مجازاتش می کنه؟
‫مطمئنی؟
‫دست هاش به خون پدرم آلوده ست...
‫ولی هنوز تظاهر می کنه...
‫مهربون و سخاوتمنده.
‫با این که گناهکاره تزویر می کنه ‫ تا جنایت های خودش رو بپوشونه.
‫هیچکس توی این دنیا از ذاتش خبر نداره.
‫مردی مثل اون...
‫که عدالت و درستکاری رو زیر پا می ذاره...
‫می تونه تا همچین مقام بالایی ترقی کنه.
‫شانگهای اجازه ی وجود...
‫همچین مرد وحشی و خشنی رو می ده.
‫چه مسخره!
‫حالا که دنیا نمی تونه مجازاتش کنه...
‫پس من این مسئولیت رو به عهده می گیرم.
‫بشین.
‫می شه آروم باشی؟
‫من جلوی انتقام گرفتنت رو نمی گیرم...
‫ولی تو درست جلوی چشمشی.
‫این واسه ام بهتر نیست؟
‫این به انتقامم کمک می کنه.
‫اگه اون...
‫منظورم اینه که اگه...
‫اگه هوانگ روهانگ پدرت رو کشته باشه...
‫چطور می تونه تو رو دست کم بگیره؟
‫نه، بهم مشکوک نمی شه.
‫من همیشه ...
‫بهش احترام می ذارم.
‫اگه ژو گوانگشیان راز رو بهم نمی گفت...
‫مدرکی برای مشکوک شدن ‫به هوانگ روهانگ نداشتم.
‫تازه هوانگ روهانگ چنگ ییژی رو ...
‫مثل پسر خودش می دونه.
‫اگه واقعا بهم شک داشته باشه...
‫چطور می تونه ذهنیت خوبی ‫به ییژی داشته باشه؟
‫مگه این که...
‫مگه این که برای اقدام در برابرت ‫با هم دست به یکی کنند.
‫پس باید بهتر از هر دوشون عمل کنم.
‫خطر توافق چنگ ییژی ‫با لو غیرقابل پیش بینی بود.
‫خب چرا انبار بارانداز هشین ‫ رو ازش مخفی کردی؟
‫اگه مخفی کردنش ‫شکست می خورد همه چیز لو می رفت.
‫این صحنه ایه که می خوای ببینی؟
‫زیادی گیج بودم.
‫می شه من رو ببخشید استاد؟
‫کلوپ آتلانتیک و کلوپ جاده ی بیشون...
‫این هفته به صورت موقت تعطیل می شن.
‫تجارت مواد قرمز، رایحه ی دیانچوآن...
‫و تریاک گوئیژو، شانشی و نینگشیا...
‫الان باید خاتمه پیدا کنه.
‫استاد، این...
‫کاری که گفتم رو انجام بده.
‫چَشم.
‫استاد محموله ی بارانداز هشین رو چی کار کنم؟
‫چو دانی و پرسی سوالت خطاست.
‫فولاد 38 رو...
‫شرکت میتسوبیشی وارد می کنه...
‫به عبارتی تفنگ نوع 38 ژاپنی و گلوله.
‫فولاد 14 رو...
‫شرکت میتسویی و شرکا وارد می کنند...
‫به عبارتی تفنگ نوع 14 ژاپنی و گلوله.
‫علاوه بر این...
‫مدیر کل لیجیما از شعبه ی ‫شانگهای شرکت میتسویی و شرکا...
‫وقتی توی دانشگاه کیئو ‫درس می خوند سال بالایی ژو گوانگشیان بود.
‫کارمند شیمازاکی...
‫بیدانگ 49 به چی اشاره داره؟
‫شرکت فنگدبائو.
‫ظاهرا شرکت فنگدبائو...
‫مشغول تجارتِ ‫ ابزارهای پیشرفته ی به خصوصی...
‫مثل گرامافون و دوربین های وارداتیه...
‫ولی در واقع مشغول تجارت اسلحه اند.
‫این شرکت سال 1918 ...
‫با بنیان گذاری ناشناس تاسیس شده.
‫ولی بعد از سال 1922...
‫ژو گوانگشیان کنترلش رو به دست گرفت.
‫شرکت میتسویی و شرکا و شرکت میتسوبیشی رو...
‫با دار و دسته ی آن هوئی ‫در تجارت اسلحه وارد رابطه کرد.
‫از شرکت میتسوبیشی شنیدم...
‫با این که اداره ی سامان دهی ‫به استعمال دخانیات...
‫ژو گوانگشیان رو بازداشت کرده بود...
‫شرکت فنگدبائو نه تنها تعطیل نشده...
‫بلکه به تجارتش ادامه می ده.
‫همین ها رو پیدا کردم.
‫آقای چنگ صدام رو می شنوید؟
‫گفتم فقط همین ها رو ...
‫پیدا کردم.
‫اطلاعاتم به دردتون خورد؟
‫آقای شیمازاکی...
‫اطلاعاتی که جمع کردید...
‫خیلی به دردم می خوره.
‫ممنونم.
‫خوبه.
‫شیمازاکی صبر کن.
‫متاسفانه هنوز به کمکتون احتیاج دارم.
‫بفرمایید. خواهش می کنم.
‫رسیدگی به این شرکت فنگدبائو واسه ام مشکله.
‫واسه همین امیدوارم بتونید...
‫ توی تحقیق در مورد یه چیزی بهم کمک کنید.
‫باشه.
‫تا جایی که می دونم...
‫شرکت فنگدبائو تعدادی زیادی اسلحه رو...
‫توی انبار شماره ی 12 ‫بارانداز هشین مخفی می کنه.
‫می شه توی پیدا کردن ‫جای این سلاح ها کمکم کنید؟
‫باشه. نهایت تلاشم رو می کنم.
‫ممنونم.
‫می دونید کی وو ژیفو رو کشته؟
‫جواب واضحه.
‫کسی که وو ژیفو رو کشته استاده.
‫ذهن چنگ ییژی آشفته ست.
‫آیا کسی واسه اش به عنوان ‫ استاد قابل احترامه رو...
‫واقعا می شناسه؟
‫چرا این آدم ‫تاریکیِ وحشتناک قلبش رو مخفی می کنه؟
‫چنگ ییژی مدام به لیزی فکر می کنه.
‫نظر استاد راجع به ازدواجش با لیزی چیه؟
‫این یکی خیلی نازکه.
‫این یکی خیلی ضخیمه.
‫نمی تونم انتخاب کنم.
‫ییژی برگشتی.
‫بیا این جا. کمکم کن یکیش رو انتخاب کنم.
‫خانم لان به تمام شاگردها اطلاع داده...
‫که پس فردا با همسرهاشون ‫به دورهمی شام در اقامتگاه هوانگ برن...
‫تا بهبودی استاد رو جشن بگیرن.
‫می گن جینسنگ ‫برای بهبود جای گلوله خوبه.
‫ولی نمی دونم چطور انتخاب کنم.
‫کدوم یکی بهتره؟
‫چطوره فردا انتخابش کنیم؟
‫خانم وانگ نگه اش دار.
‫شب به خیر.
‫ییژی چی شده؟
‫استاد زیاد از دارو خوشش نمیاد.
‫فردا از صورت قلبی می خوام...
‫چند تا سیگار برگ خوب واسه اش بفرسته.
‫میل خودته.
‫تو پسر خوب استادی.
‫آرامش و خوشحالی لیزی ‫که مدت ها خبری ازش نبود...
‫مهم ترین چیزیه ‫که می خوام ازش محافظت کنم.
‫نمی تونم بذارم درگیر نفرتی تازه بشه.
‫مخصوصا وقتی که اون نفرت خیلی خطرناکه.
‫ژو گوانگشیان مرده.
‫مرده؟
‫پودر جوان سازی ‫ دار و دسته های زیادی رو عصبانی کرده.
‫تقریبا همه می خواستند بکشنش.
‫روز هفتم ماه...
‫بهش سوء قصد شد.
‫اون بابام رو کشته...
‫ولی حالا...
‫خودش هم مرده.
‫به امید سلامتی استاد و خانم.
‫ممنونم.
‫امتحان کن ییژی.
‫ممنونم استاد.
‫به لطف ییژی بود که خیلی کمک کرد...
‫وگرنه نمی تونستم ‫این قدر زود خوب بشم.
‫بنده نوازی می کنید.
‫بهبود سریع تون از خوش شانسیتونه.
‫می شه به افتخار شما نوشیدنی بخورم؟
‫لِیزی از خانم لی درخواست کن...
‫که نوشیدنی خوبم رو بیاره این جا.
‫نوشیدنی زادگاهم رو امتحان کنید.
‫میشه گفت نوشیدنی باکیفیتیه.
‫ممنون خانم لان.
‫استاد...
‫تولدتون نزدیکه.
‫پیشنهاد می کنم...
‫جشن تولد بزرگی بگیریم.
‫شاید انرژی و کار زیادی ببره.
‫نیازی به جشن نیست.
‫ولی مگه هر سال جشن نمی گیریم؟
‫راستی ما خانم ها شاید ‫به توانمندی شما آقایون نباشیم...
‫ولی خوب جشن می گیریم.
‫چیزی بیشتر از چای و دیم سام...
‫همراه میوه و هدیه نیست.
‫دردسری نداره.
‫خانم لان اگه ایرادی نداره...
‫می تونم واسه جشن کمکتون کنم؟
‫من توی مهمونی گرفتن با تجربه ام.
‫مطمئنی؟
‫البته.
‫دیم سام به سبک سوژو رو ‫باید از رستوران شانگهای خرید.
‫در حالی که دیم سام کانتونی رو ‫باید از گوان شنگ یوان خرید.
‫واسه کلوچه و کیک...
‫می تونید از مسئول پذیرش هتل جانسن بخواید...
‫که بفرستدشون این جا.
‫دیدی؟
‫کمک خوبی دارم.
‫راستی واسه سبدهای گل جشن...
‫می تونیم بریم ‫به گل فروشی بریتانیایی نزدیک شورای شهر.
‫گل های سرخ اون جا ‫خیلی واسه جشن مناسبند.
‫باشه. تصمیمش با توئه.
‫شرمنده که بهت زحمت می دیم.
‫ییژی همه اش واسه اش گوشت میگو نریز.
‫یه کم سوپ واسه لیزی بریز.
‫چَشم.
‫سوپ رو هم امتحان کن.
‫استاد.
‫شما میل کنید.
‫ولشون کنید.
‫لیزی سوپ چطوره؟
‫[تحلیل- تجارت]
‫چارلی...
‫واسه ات کار خوبی پیدا کردم.
‫جشن تولد کیه؟
‫هوانگ روهانگ.
‫پولش مسئله ی مهمی نیست.
‫خانم به پول اهمیتی نمی ده.
‫جشن تولد هوانگ روهانگ...
‫نه تنها برای ارتباط ‫ با کله گنده ها و پولدارهاست...
‫بلکه برای تحکیم جایگاه اجتماعیش هم هست.
‫منظورت اینه که می خوای ‫توی جشن تولدش بکشیش؟
‫هوانگ روهانگ جلوی برجسته ترین ...
‫آقایون و خانم های شانگهای کشته می شه...
‫و همه ی جرایمش آشکار می شن.
‫حتی با تصور چنین صحنه ای...
‫حسابی هیجان زده می شم.
‫لطفا بیدار شو.
‫تولد هوانگ روهانگه.
‫با شلیکی که تازگی بهش شده حتما ‫ حسابی ازش محافظت می شه.
‫چطور می تونی فرصت کشتنش رو پیدا کنی؟
‫محافظ های بلاروسیش رو من استخدام کردم...
‫که شبانه روزی باهاشن.
‫خیلی خب. با اون مهمون ها ‫ می خوای چی کار کنی؟
‫بیشترشون شاگردهاشند...
‫که جنایتکار هم هستند.
‫نگران اون ها نباش.
‫ازتباطم با خانم لان رو فراموش کردی؟
‫اگه خانم لان مسئول جشن تولد باشه...
‫می تونم راه گریزی پیدا کنم.
‫چنگ ییژی چی؟
‫اون بهم گفت ژو گوانگشیان مرده...
‫و گفت قضیه ی پدرم هم تموم شده.
‫می خواد از بقیه ی زندگیش با من لذت ببره.
‫حرفش رو باور می کنی؟
‫آره.
‫من باور نمی کنم.
‫بهم دروغ گفت.
‫مطمئن نبودم می دونه هوانگ روهانگ...
‫قاتل پدرمه یا نه...
‫ولی حالا مطمئنم که می دونه.
‫لیزی باید درکش کنی.
‫هنوز باید ازش استفاده کنم.
‫لیزی...
‫با این که می تونی کاری ‫که می خوای رو انجام بدی...
‫ولی نمی تونی قسر در بری.
‫اصلا همچین توقعی هم ندارم.