‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: ترانه
‫[قسمت پانزدهم]
‫استاد این روزها ‫سرشون خیلی شلوغه.
‫مقدار زیادی غلات و روغن...
‫برای افراد فقیر خریداری شده...
‫تا همه بتونند بتونند ‫جشنواره ی بهاری شادی داشته باشند...
‫ولی یهویی یکی بهش شلیک کرد.
‫گلوله فقط یه کوچولو خطا رفت...
‫وگرنه به یه فاجعه تبدیل می شد.
‫شماها همه اش همراه استاد بودید.
‫قبلا خیلی زرنگ بودید...
‫پس چرا امروز این قدر کند عمل کردید؟
‫چرا بهش شلیک نکردید؟
‫لان.
‫خواهش می کنم.
‫مدام این رو می گید...
‫حتی شنیدنش هم من رو می ترسونه.
‫استاد خوش شانسه.
‫این اتفاق نمی افته.
‫ولی... من نمی فهمم.
‫استاد خیلی آدم مهربونیه.
‫چرا یکی این جوری بی رحمانه همچین کاری کرده؟
‫همه اش به خاطر اینه که ‫ مدیر اتاق بازرگانیه.
‫همه چیز مرتبه. شانس آورده.
‫حتما یکی بهش حسودی می کنه.
‫می خواد خانواده ام رو بکشه؟
‫شخصا باهاش ملاقات می کنم.
‫لان. لان.
‫بی خیال.
‫لطفا بشین و آروم باش.
‫خیلی ازش خون رفته.
‫خیلی ناراحت کننده ست.
‫می دونم ایشون رو دوست دارید...
‫ولی نمی تونید تنهایی این کار رو بکنید.
‫ببینید چطوره محافظ های استاد رو بیشتر کنید؟
‫محافظ؟
‫همین حالا هم چند تا محافظ داره.
‫منظورم اون بلاروسی هاست.
‫اون ها توی تیراندازی از محلی ها ماهرترند...
‫و سرعت عملشون هم خوبه.
‫بلاروسی ها؟
‫خیلی خب. می تونیم چند تاشون ‫رو امتحانی استخدام کنیم.
‫فهمیدی؟
‫الان دستم رو سمتت دراز کردم...
‫ولی تو تردید داشتی.
‫این یعنی ناراحت بودی.
‫استاد.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫اگه ناراحتی بگو.
‫گوش می کنم.
‫تجارت شما شامل تریاک درجه یک،
‫مواد قرمز و رایحه ی دیانچوان ‫ هم می شه، درسته؟
‫خیلی فراتر از اینه.
‫به غیر از تریاک درجه یک...
‫تقریبا در سراسر سیچوآن...
‫و گوئیژو و همین طور نانیانگ هم ...
‫تریاک زیادی با کیفیت متوسط هست.
‫بدون اون ها کار و کاسبی ای نداشتم.
‫به لطف اون ها...
‫می شه کسب و کارم رو امپراتوری نامید.
‫ازم ناامید شدی؟
‫همیشه فکر می کردم...
‫از تریاک متنفرید.
‫درست فکر می کردی.
‫ازش متنفرم...
‫ولی آدم ها همیشه ‫میل شخصی و نفرت رو کنار می ذارند.
‫این تجارته.
‫می دونی چیه؟ سودش ...
‫هزار برابر برنجه.
‫من فقط این رو می دونم...
‫که برنج به سلامت مردم لطمه نمی زنه...
‫یا جونشون رو نمی گیره.
‫خب من هرگز فکر نمی کردم ‫که از این کار باخبرت کنم.
‫این که به من نگید...
‫معنیش این نیست ‫که شما این کار رو نکردید.
‫فکر می کنی ‫بانک خصوصی لونگ یینگ و چند تا کلوپ ...
‫می تونستند باعث بشن ‫توی شانگهای سرشناس بشم؟
‫پس بزرگی ای که بهم یاد دادید ‫مشتاق به دست آوردنش باشم...
‫این جوری با طلاهای غیر قانونی...
‫معاوضه می شه؟
‫طلاهای غیرقانونی؟
‫کلمه ی خوبیه.
‫این که بدونی ماهیتش غیرقانونیه آسونه...
‫ولی می دونی چیه؟
‫طلای غیرقانونی و نقره ‫دو روی یه سکه اند.
‫بدون طلای غیرقانونی نقره ای در کار نیست.
‫باید متشکر باشی...
‫که کمکت می کنه ‫همیشه آزادانه عمل کنی.
‫بابت این که این رو بهت ‫ نگفتم سرزنشم می کنی.
‫این رو می دونم...
‫ولی من هیچ وقت ازت ‫نخواستم که وارد این کار بشی.
‫من فقط بهت نقره می دم.
‫ولی وقتی بهم نقره ها رو می دادید...
‫واسه طلاهای غیرقانونی نقشه می کشیدید.
‫بهم اجازه دادید به ژو ونچوان کمک کنم...
‫ولی هدف واقعیتون اینه که ‫تحت فرمان خودتون داشته باشیدش...
‫تا واسه تون مواد مخدر تولید کنه.
‫می دونستید اگه مجبورش کنید...
‫ممکنه شکست بخورید.
‫واسه همین با وعده ی...
‫حقوق مناسب تطمیعش کردید.
‫یهویی توی اتاق عمومی بازرگانی...
‫در انظار عموم گفتید ‫که داره داروی ضد سل درست می کنه.
‫تا فشار روی شرکت داروسازیش رو بیشتر کنید.
‫وقتی ژو ونچوان در عمل شکست بخوره...
‫زیر فشار بازپرداخت هر کاری که بانک خصوصی ‫ لونگ یینگ ازش بخواد انجام می ده.
‫اون موقع...
‫هر چی که بگید...
‫سرپیچی نمی کنه.
‫تو فقط تجارت نقره انجام می دی.
‫چقدر حیف شد!
‫پسر.
‫هنوز دیر نشده.
‫محض اطلاعت...
‫من همیشه با تو متفاوت برخورد کردم.
‫همیشه می خواستم کمکت کنم...
‫ولی خویشتن داری کردم ‫و چندان بروزش ندادم.
‫فکر می کنم یادت نره که گفتم...
‫من یه پسر خوب می خوام.
‫اگه جانشینی برای کسب و کارم نداشته باشم...
‫خیلی بیهوده می شه.
‫این کسب و کار رو باید به کی بسپرم؟
‫کی می تونه به دست بگیردش؟
‫من خوش شانسم.
‫تو ثابت کردی که حسم درست بوده.
‫من یه جانشین دارم.
‫عمرم بیهوده نیست.
‫استاد.
‫لطفا بذارید من به مسئله ی...
‫ترور ژنرال لو رسیدگی کنم.
‫نمی شه نفوذش رو نادیده گرفت...
‫ولی شما جایگاه فوق العاده تری دارید.
‫تعامل اولین گزینه ست.
‫مسئله بیش از حد پیش رفته.
‫ژنرال لو حتی سعی کرده بکشدتون.
‫به احتمال زیاد حتما تصمیمش ‫رو گرفته بوده که باهاتون بمیره.
‫ماجرا شروع شده.
‫اون باور داره ‫ که ما واسه اش آماده ایم.
‫اگه توی این لحظه ی حساس ‫ میانجی گری نکنیم...
‫حتما مبارزه ی بزرگی در می گیره.
‫لطفا بذارید این کار رو بکنم.
‫خوشحالم که می خوای این کار رو بکنی...
‫ولی مبارزه با لو رنگو به شدت خطرناکه.
‫حتی من هم نمی تونم ‫ از واکنشش مطمئن باشم.
‫اگه به اندازه ی کافی ‫ مراقب نباشی می میری.
‫نمی ذارم...
‫الان این کار رو بکنی.
‫واسه همین می خوام ‫بذارید این کار رو بکنم.
‫بدون حمایت شما...
‫نمی تونستم توی شانگهای ‫ سرمایه ای مهیا کنم...
‫یا افتخار و دستاوردی ازش کسب کنم...
‫ولی متاسفانه این بار ناامیدتون می کنم.
‫لطفا من رو ببخشید.
‫نمی تونم قبولش کنم.
‫طلای غیرقانونی و نقره...
‫دو روی یه سکه اند.
‫همه یا هیچی.
‫یا باید هیچی رو انتخاب کنم.
‫من از بانک خصوصی لونگ یینگ می رم.
‫بهم بگو...
‫چه کار می تونم بکنم که بمونی؟
‫متاسفم.
‫من نمی خوام توی کارهای غیرقانونی...
‫هیچ مشارکتی داشته باشم.
‫کنار اومدن با لو رنگو...
‫مثل راه رفتن روی لبه ی تیغه.
‫اگه بتونی زنده برگردی...
‫کاملا از کسب و کارهای ‫غیرقانونیم دست می کشم.
‫هوانگ روهانگ واقعا ‫از کسب و کار غیرقانونیش دست می کشه؟
‫چنگ ییژی در مورد ‫این وعده ی غافلگیرکننده سرشار از شکه.
‫صورت قلبی این رو از طرف ‫ همه ی کارکنان بانک داده.
‫توی روزنامه دیدند ‫که بی گناهی پدرت اثبات شده.
‫واسه همین این رو برای تبریک بهت دادند.
‫از طرف من ازشون تشکر کن.
‫لیزی.
‫آرزوی تولدت...
‫اثبات بی گناهی پدرت بود؟
‫تقصیر منه که تنبیه ات کردم.
‫عادیه که آدم ها بخوان...
‫آرزوشون هر چه سریع تر برآورده بشه...
‫چه برسه به...
‫همچین آرزوی مهمی.
‫ییژی.
‫لطفا کمک کن این رو ببندم.
‫بسته شد؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫صبر کن.
‫بسته شد.
‫بهم میاد؟
‫آره.
‫به صورت قلبی نمیاد ‫که همچین هدیه ای رو انتخاب کرده باشه.
‫باید فردا بیام ازش تعریف کنم.
‫باشه.
‫[شرکت فنگدبائو]
‫خارجی ها بهش می گن موسیقی.
‫خیلی فاخره.
‫یکیش رو بهتون می دم.
‫مدیر چنگ.
‫این بار شما پیش گام ما هستید..
‫کار سختیه.
‫هر چی لازم داشته باشید...
‫من در خدمتم.
‫ممنون آقای لی.
‫ترجیح می دم...
‫جزئیات مشکل بین ما ‫و ژنرال لو رو بهم بگید.
‫مسئله ی ساده ایه.
‫شرکت ییژانگ و شرکت فنگدبائو...
‫قرارداد یه سفارش رو امضا کردند...
‫ولی به خاطر کارزار شمالی...
‫کشتی ها نمی تونند به ساحل برسند...
‫و نمی تونند بارها رو برسونند.
‫استاد تقاضای استرداد کرد...
‫ولی لو رنگو نپذیرفت.
‫این تنها دلیل ژنرال لو ‫ برای آغاز این دعوا بود؟
‫آره.
‫هیچکس توقعی چنین چیزی رو نداشت.
‫آقای لِی...
‫می شه فهرست شرکت ییژانگ رو نشونم بدید؟
‫مدیر چنگ بفرمایید.
‫[سفارشات شرکت ییژانگ]
‫آقای لِی...
‫مطمئنید این سفارش شرکت ییژانگه؟
‫واضح نوشته. نمی تونه اشتباه باشه.
‫آقای لِی.
‫چرا کارها رو واسه ام سخت می کنید؟
‫مدیر چنگ...
‫چطور همچین حرفی می زنید.
‫این قراردادیه که بین شرکت یینگژانگ ‫و شرکت فنگدبائو بسته شده.
‫شاید بتونید یه نگاهی به سفارش بندازید.
‫شرکت ییژانگ 140 تا دوربین سفارش داده.
‫اون داره آتلیه ی عکاسی ‫یا دفتر روزنامه باز می کنه؟
‫چطور ممکنه این همه دوربین لازم داشته باشند؟
‫آره.
‫چرا از من می پرسید؟
‫بهتره از اون بپرسید.
‫لو رنگو ژنراله.
‫فکر می کنید به خاطر دوربین ‫زندگیش رو به خطر میندازه؟
‫پس واسه چیه؟
‫شما بهم بگید.
‫واسه غذای کنسرو شده؟
‫واسه عطر؟
‫واسه جوراب های ابریشمی؟
‫آقای لِی واسه استاد ارشد ‫ این جوری کار می کنید؟
‫مدیر چنگ...
‫اگه می تونستم مثل شما ‫کل روز واسه اش چاپلوسی کنم...
شانسی برای بنیان گذار بودن شما می مونه؟
‫می بینمتون.
‫این که لِی دامینگ ‫سد راهش بشه غافلگیرکننده نیست.
‫چنگ ییژی به وضوح از خطری ‫که باهاش مواجه می شه آگاهه...
‫ولی دوز و کلک ها رو دست کم گرفته بود.
‫دوربین به چه چیزی اشاره داره؟
‫حس می کرد این ها شاید ‫ از تریاک هم خطرناک تر باشند.
‫چنگ ییژی ناگهان فهمید.
‫سلاحه.
‫[شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫ژنرال لو رنگو رو می شناسی؟
‫یه چیزهایی راجع بهش شنیدم.
‫رئیس شرکت ییژانگه.
‫همه چیز...
‫و هر اطلاعاتی که می تونی ‫ در موردش گیر بیاری...
‫رو لطفا واسه ام جمع کن.
‫آقای چنگ ژنرال لو چه مشکلی داره؟
‫خیلی مهمه.
‫به سریع ترین شکل ممکن انجامش بده.
‫هر چی بی سر و صداتر، بهتر.
‫باشه. این کار رو می کنم.
‫[سفارشات شرکت یینگژانگ]
‫ساعت رو ببین.
‫خیلی خب.
‫حدود 8:30 شب...
‫گشت اداره ی سامان دهی ‫استعمال دخانیات شیفتشون عوض می شه.
‫حدودا یه دقیقه کسی ‫جلوی در کشیک نمی ده.
‫فقط اون موقع می تونی بری تو.
‫ساعت 9 سروان می ره سیگار بخره.
‫نگهبان های دیگه اون جااند...
‫ولی بی توجه اند.
‫صحبتت با ژو گوانگشیان ‫هر جور پیش بره...
‫باید ساعت 9 بعد از دیدن آتیش بازی ای...
‫که من راه میندازم بیای بیرون.
‫فهمیدی؟
‫تایید کن.
‫موقعیت ژو گوانگشیان.
‫طبقه ی دوم. سمت شرق.
‫اتاق اسناد سوم.
‫آره.
‫کیفت رو باز کن.
‫محض احتیاط.
‫کلید در.
‫این هم کلید اتاق اسناد.
‫ساعت 9 بیا بیرون.
‫شب به خیر آقای سون.
‫آقای چنگ من رو می شناسید؟
‫همچنان دارید قالب مرسوم رو می شکنید.
‫فکر می کنم شما باید ‫زیردست مورد اعتماد ژنرال لو باشید.
‫آدم خوبی به نظر میاید...
‫ولی متاسفانه من هم ...
‫هدف ترور شما هستم، درسته؟
‫ترور؟
‫بذارید حدس بزنم.
‫حتما لی دامینگ این خبر رو پخش کرده...
‫که چنگ، مدیر شعبه ی جینگ آن ‫ بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫داوطلب شده تا نگرانی های ‫ استاد رو در میون بذاره...
‫و شیوه اش ترور لو رنگو و نزدیکانشه...
‫ولی شما که این رو باور نمی کنید، مگه نه؟
‫چون شما هم از این که لِی دامینگ ‫ گولتون بزنه می ترسید.
‫شما شایستگی این که فرد مورد اطمینانِ ‫ آقای هوانگ باشید رو دارید.
‫آقای چنگ شما گفتید...
‫که دیر یا زود ما جنگی خواهیم داشت.
‫رک و رو راست بودن بهتره.
‫آقای سون.
‫شما در شُرف جنگ با هوانگ روهانگ هستید...
‫ولی شاید در شُرف جنگ با من نباشید.
‫منظورتون چیه؟
‫چون که دیگه از نقشه ها و حقه های ‫هوانگ روهانگ خسته شدم.
‫در حقیقت امروز اومدم این جا...
‫چون می خوام به ژنرال لو بپیوندم.
‫چنگ الان تصمیم گرفته بودم بذارم بری...
‫ولی حالا انگار...
‫می خوای امروز این جا بمیری.
‫آقای سون شما حتما تحقیق کردید.
‫من فقط توی شعبه ی جینگ آن کار می کنم.
‫کارهای زیادی ‫برای هوانگ روهانگ انجام دادم...
‫ولی ببینید کی رئیس کلوپه؟
‫کی تریاک ها رو می فروشه؟
‫فقط لی دامینگ.
‫هوانگ روهانگ کسب و کار بزرگی داره...
‫ولی من توی این تجارت های ‫ پرمنفعت سهمی ندارم.
‫آقای هوانگ از استعدادی ‫که در اختیارشه استفاده نمی کنه؟
‫فکر نمی کنم این قدر احمق باشه.
‫متاسفانه از قابلیت هام می ترسه.
‫فروختن تریاک و مشارکت ‫در امور کلوپ به ذهنم رسیده بود...
‫ولی هوانگ روهانگ همه اش ‫بهم اطمینان می داد...
‫که معامله ی بهتری در انتظارمه.
‫خب من هم باور کردم...
‫و توی شعبه ی جینگ آن منتظر موندم.
‫اگه به خاطر ژنرال لو ‫که این جنگ رو شروع کردند...
‫و این قضیه رو برملا کردند نبود...
‫نمی فهمیدم که معامله ی بهتری وجود داره...
‫ولی قضیه فقط اینه ‫که اون رو در اختیارم قرار نمی ده...
‫و حتی نمی ذاره ازش با خبر بشم.
‫آقای چنگ...
‫خوشحالم که می خواید به ما بپیوندید...
‫ولی اگه چیزی ندونید...
‫فکر نمی کنم واسه ژنرال لو جالب باشید.
‫حداقل می دونم که ژنرال لو...
‫220 هزار یوآن تپانچه، گلوله ‫و مواد منفجره به هوانگ روهانگ سفارش دادند.
‫دیگه چی می دونید؟
‫این رو هم می دونم...
‫که چطور می شه همه ی ‫این سلاح ها رو برگردوند.
‫این دسته سلاح ها هنوز توی فرایند ارسالند.
‫چطور می تونید برگردونیدشون؟
‫آقای سون...
‫هیچ احمقی قبل از این که افرادی...
‫که می خواد ملاقات کنه ‫رو ببینه هدیه اش رو نمی ده.
‫اگه ژنرال لو موافقت کنند...
‫مایلم باهاشون رو در رو ‫در مورد جزئیات صحبت کنم.
‫خون ژو گوانگشیان هنوز گرم بود.
‫این رو حس کردم.
‫خیلی از مرگش نگذشته بود.
‫خوشبختانه یه کم دیرتر رسیدی.
‫فکر می کنم قاتل من رو دید.
‫حتما صدای پام رو شنیده.
‫حتما صدام رو شنیده.
‫ژو گوانگشیان دشمنان زیادی داره.
‫تو تنها کسی نبودی که می خواسته بکشدش.
‫حتی اگه کسی صدای پات رو شنیده باشه...
‫احتمالش کمه ‫ که تشخیص داده باشه تویی.
‫نگران نباش.
‫خانم برگشتید.
‫امروز خوش شانس بودید؟
‫واسه تون آب آماده کردم.
‫می تونید اول حمام کنید.
‫آقا شما برگشتید.
‫خانم هنوز نخوابیدند.
‫تازه از بازی برگشتند...
‫و الان دارند می رن حمام.
‫شب به خیر.
‫بیا بریم آتلیه عکاسی و عکس بگیریم.
‫آتلیه ی عکاسی؟
‫آره.
‫توی خونه عکسی نداریم.
‫درسته. باشه.
‫بیا فردا بریم.
‫چرا با این عجله؟
‫اگه بمیرم می تونه یادبودی باشه.
‫نفوس بد نزن.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫استاد ارشد ترور شده.
‫تو هم در خطری؟
‫نگرانمی؟
‫نیستم.
‫اگه نگرانی فردا باهام بیا بریم عکس بگیریم.
‫بزن به تخته.
‫به تخته؟
‫شنیدم چوب ارواح بد رو دور می کنه.
‫واسه همین بعد از نفوس بد زدن...
‫باید بزنی به تخته.
‫بیا فردا بریم عکس بگیریم.
‫خانم این یکی خوبه؟
‫رنگش زیادی تیره ست.
‫یه چیز روشن می خوام.
‫خانم این یکی چطوره؟
‫اون زیادی رنگیه.
‫لباس سفید چطوره؟
‫باشه.
‫لباس روشن... این چطوره؟
‫این یکی نه.
‫اونی که با الیاف بلند ‫پنبه ی سوژو دوخته شده رو می خوام.
‫اون یکی.
‫صورت قلبی این همه ی چیزهاییه ‫ که ژنرال لو توی حسابش داره؟
‫آره، چیزی از قلم نیفتاده.
‫کسب و کارهای زیادی نیست ‫ولی صاحب همه شونه.
‫فقط هتل یوئبین آشکاره؟
‫آره.
‫شنیدم هتل یوئبین جاییه ‫که افراد رو تنبیه می کنه.
‫خیلی ها اون جا مُردند.
‫همیشه هتل میوئان هم می ره...
‫ولی کسب و کار خودش نیست.
‫فقط اون جا از مهمون هاش پذیرایی می کنه.
‫بیمارستان شنگ آن چی؟
‫سهام دار بیمارستانه؟
‫سهام دار نیست.
‫تنها رئیسشه.
‫راستی صورت قلبی اسم ‫اون پرستاری که می شناسی چیه؟
‫رو.
‫اسم کاملش چیه؟
‫منگ شیرو.
‫مدیر چی شده؟
‫آروم باش.
‫فقط می خوام از اسمش استفاده کنم.
‫بیا تو.
‫بیا. این رو بپوش.
‫خیلی لباس هامون با هم جورند.
‫صورت قلبی؟
‫می خوام با وو لیزی صحبت کنم.
‫ببخشید.
‫با تو کار داره.
‫الو؟
‫جیائو بوژونگم.
‫پس فردا بعد از ظهر ساعت دو.
‫رستوران یاشوان.
‫خانم چنگ...
‫لطفا توی اتاق مِیلان ‫ برای صرف غذا به ما بپیوندید.
‫خیلی خب. متوجه شدم.
‫خانم سونگ از خدمتکارش ‫خواسته که بهم اطلاع بده...
‫که زمان بازی فردامون به پس فردا تغییر کرده.
‫بپوشش. می رم کیفم رو بردارم.
‫آقا و خانم لطفا به دوربین نگاه کنید.
‫پیش هم بشینید.
‫شونه به شونه.
‫خیلی خب.
‫لطفا لبخند بزنید.
‫خیلی خب.
‫سرهاتون رو نزدیک تر کنید.
‫این جوری؟
‫خیلی خب. خوبه.
‫زود باشید.
‫آماده اید؟
‫سه، دو...
‫زنده برگرد.
‫یک!
‫چرا به دوربین نگاه نکردید؟
‫بیاید دوباره امتحان کنیم.
‫اُه ببخشید.
‫لطفا تمرکز کنید.
‫باشه.
‫حرف نزنید.
‫زود باشید. بیاید دوباره این کار رو بکنیم.
‫یه دور دیگه.
‫راه رو باز کنید! راه رو باز کنید!
‫چرا همه این جایید؟
‫برو اتاق 136.
‫چرا همه تون این جا وایستادید؟
‫دکتر ژائو جایی برای مریض ها ندارند.
‫صف وایستید.
‫بذار ببینم.
‫اجازه بده.
‫باند محکم پیچیده نشده...
‫و فشارش کافی نیست.
‫سه بار دیگه بپیچش.
خیلی خب، بعدی!
‫ببخشید شما پرستار شو هستید؟
‫بله، خودمم.
‫خانم منگ شیرو همیشه ‫از شما بهم می گفت.
‫حالش چطوره؟
‫خیلی وقته باهام تماس نگرفته.
‫توی داروخونه رن آن پرستاره.
‫معمولا خیلی سرگرم کارشه...
‫ولی همیشه به فکرتونه.
‫همیشه می گه به خاطر ‫سخت گیری و توقع بالای شما...
‫توی دوران دانشکده ی مقدماتیه ...
‫که الان خوب کار می کنه.
‫عجب دختری بود.
‫بهم گفته که الان کمبودِ ‫ گاز پانسمان پنبه ای دارید.
‫واسه همین اومدم ازتون بپرسم...
‫که ببینم بیمارستان شنگ آن چقدر نیاز داره.
‫شما؟
‫من مدیر فروشگاه پنبه ی ژانگم.
‫داروخونه ی رن آن ‫از گاز پانسمان پنبه ای ما استفاده می کنه.
‫واسه همین امروز برای بازدید اومدم.
‫پرستار شو...
‫مراسم خاکسپاری عموم به تعویق افتاده.
‫میشه برگردونیدش به سردخونه...
‫تا چند روزی توی یخچال سردخونه بمونه؟
‫سردخونه ی بیمارستانمون تازگی بسته شده.
‫سردخونه بسته شده؟
‫چرا من خبر ندارم؟
‫به خاطر تعمیر یخچاله.
‫نمی دونم چقدر طول می کشه.
‫حالا مرده ها رو یا به خونه برمی گردونند...
‫یا به بیمارستان تونگده ‫که بغل ماست می فرستند.
‫می تونید برید ازشون بپرسید.
‫باشه. ممنون.
‫اون ها یخچال هم دارند.
‫مدیر این...
‫یه لطفی بهم بکن.
‫برو هتل میوئان.
‫دورترین اتاقش رو پیدا کن...
‫و این رو توش مخفی کن.
‫مطمئن شو که توی سه روز پیدا نمی شه.
‫می تونی انجامش بدی؟
‫ولی چی...
‫می تونی انجامش بدی؟
‫سعی می کنم.
‫اشتباهی ازت سر نزنه...
‫وگرنه من کشته می شم.
‫بشین.
‫امروز بالاخره دیگه لازم نیست...
‫الکی عمو جیائو صدام کنی.
‫ژو گوانگشیان توی اداره ی سامان دهی ‫ به استعمال مواد مخدر به قتل رسیده.
‫از این نتیجه راضی ای؟
‫فقط واسه این که این خبر رو بهم بدید...
‫خواستید بیام این جا؟
‫دلیل این که ازت خواستم بیای...
‫اینه که ژو گوانگشیان ازم خواست...
‫یه چیزی رو بهت بگم.
‫قبل از این که بازداشت بشه...
‫بهم گفت که اگه بمیره...
‫باید...
‫این رو بهت بدم.
‫بازش کن و یه نگاهی بهش بنداز.
‫چیزیه که بیش از هر چیزی می خوایش.
‫[دفتر معین]
‫این چه دفتر حسابیه؟
‫مشخصه. مال ژو گوانگشیانه.
‫اون دیگه مرده.
‫فایده ی دفتر حسابش چیه؟
‫می تونه بهت بگه ‫قاتلی که پدرت رو کشته کیه.
‫دیگه تموم شده.
‫دیگه چه حرفی برای گفتن هست؟
‫نه. این مدرک واقعیه.
‫ببین.
‫دور 2. فولاد 38. فولاد 14.
‫بذار بهت بگم.
‫این اسم رمز سلاح هایی مثل تپانچه،
‫تفنگ، گلوله و مواد منفجره ست.
‫ژو گوانگشیان به نام شرکت فنگدبائو...
‫تجارت اسلحه رو با میانجی گری ضمانت می کرد.
‫با بیدانگ 49 نشونه گذاریشون می کرد.
‫می دونی صاحب قبلی ‫شرکت فنگدبائو کی بوده؟
‫هوانگ روهانگ صاحب بانک خصوصی لونگ یینگ.
‫مدیر انجام شد.
‫نتونستم جای عالی ای ‫برای پنهان کردنش پیدا کنم.
‫آخرش توی دستشویی قایمش کردم.
‫بد نیست.
‫مدیر می خوای از اون ‫برای مبارزه با ژنرال لو استفاده کنی؟
‫مدیر می خوای چی کار کنی؟
‫شکست دادن ژنرال لو آسون نیست.
‫شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ.
‫منم.
‫همین الان بیا تقاطع ادویا.
‫بابت اقدام سریعت ممنونم.
‫الان داری می ری؟
‫صورت قلبی می دونم نگرانمی...
‫ولی این بار دنبالم نکن.
‫حتی مخفیانه هم نه.
‫فهمیدی؟
‫ژو گوانگشیان ازم خواست بهت بگم...
‫اولش به خاطر آقای هوانگ بود ‫که درگیر کار تریاک شد.
‫بعدا فهمید که دلیل همکاریش باهاش...
‫این بوده که توی تجارت اسلحه تبانی کنند...
‫ولی دوران خوب هیچ وقت چندان طول نمی کشند.
‫چیزی نگذشت که کپی دفتر حساب...
‫به دست پدرت افتاد.
‫جعبه ی گمشده ی ‫نگاتیوهایی بود که پدرم داشت؟