‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫مترجم: ترانه
‫[قسمت اول]
‫اسم من چِنگ ییژیه.
‫«ژی» در اسمم ‫نشانگر صلح کشوره.
‫اون جور نقره ها رو می شناسید؟
‫نقره ی سوژو، نقره ی هانگژو...
‫و نقره ی جنجیانگ.
‫من می خونم و شما محاسبه کنید.
‫لطفا شروع کنید.
‫19200 تیل...
‫منهای 3004 تیل...
‫به علاوه ی 672 تیل...
‫منهای 2100 تیل.
‫میشه...
‫14768 تیل.
‫قبلا خرجتون رو از چه راهی در میاوردید؟
‫قبلا...
‫توی فروشگاه مواد غذایی ‫خشک کرده ی چو توی جاده ی سیما...
‫فروشنده بودم.
‫قبلا فقط یه شغل داشتید؟
‫بله. اگرچه فقط یه شغل بوده...
‫رئیسم...
‫همیشه به مسابقاتِ ‫ اسب دوانی علاقه داره.
‫واسه همین...
‫من مجبور بودم...
‫مغازه رو بچرخونم.
‫کارهای بزرگی مثل عمده فروشی، خرید،
‫کنترل موجودی و حسابداری رو انجام دادم.
‫کارهای کوچیک مثل تمیزکاری ‫و حساب کتاب هم کردم.
‫خب من چند تا سوال دارم.
‫چی تو مغازه تون پرفروش ترینه؟
‫کدوم محصول رو می خواید سریع بفروشید؟
‫کدوم محصول بالاترین سود رو داره؟
‫خرید کدوم محصول از همه سخت تره.
‫کار مغازه ی ما...
‫متکی به تماشاگرهای تئاتر صحنه ی بزرگه.
‫تخمه ی هندوانه، تخمه ی آفتابگردان، ‫مربای پورنج ...
‫و دونه های زالزالک پرفروش ترین ها هستند.
‫مردم هر روز هفت کیلو و نیم ...
‫از هر کدومشون می خرند.
‫بیش از هر چیزی می خوایم ‫نخل اریکا بفروشیم...
‫به خاطر روزنامه های اخیر.
‫مقاله های زیادی در مورد...
‫ضرر خوردن نخل اریکا هست.
‫هنوز دو کیلو ازش توی انبار داریم.
‫می ترسم مجبور شیم دور بریزیمشون.
‫محصولی که بیشترین سود رو داره...
‫تیکه های بادوم با شکلات کرمی نمکی...
‫از شرکت فرانسویه.
‫ما اغلب از فروشنده ی «صحنه ی بزرگ» ...
‫که باهامون آشناست ...
‫می خوایم که برای ‫مشتری های ویژه توی جعبه بفروشدش.
‫می تونیم با فروختن نیم کیلوش ‫ 0.3 یوآن در بیاریم.
‫هونان و هوبئی امسال ...
‫محصول بدی داشتند.
‫خرید بذر سدر و ‫پوست دارابی از همه سخت تره.
‫قیمت کمپوت هلوی زرد...
‫افزایش زیادی داشته.
‫شما در پول های رایج،
‫ژوسوان چینی... ‫[محاسبه با چرتکه]
‫و کسب و کار متبحرید.
‫واقعا کارآموز خوش آتیه ای هستید.
‫لایق این تعاریف نیستم...
‫ولی امروز این جا نیستم که...
‫برای شغل کارآموزی مصاحبه کنم.
‫پس چرا این جایید؟
‫تا ازتون وام بگیرم.
‫وام بگیرید؟
‫وام بگیرم که کسی رو نجات بدم.
‫بِل. ‫[یک روز قبل]
‫کیک زالزالکِ تازه رسیده.
‫ممنون ییژی.
‫اندازه ی لباست رو تغییر دادم.
‫به این سرعت؟
‫ببین.
‫نظرت چیه؟
‫خوب شده. وقتی برگشتی امتحانش کن.
‫همیشه از مهارتت راضی ام.
‫هیس.
‫[گیاهان معطر، تازه و با کیفیت]
‫بی مصرف.
‫چرا این قدر دیر بر می گردی؟
‫بیارش بیرون دیگه. ‫بیارش بیرون.
‫گوش کن.
‫داره دیرم میشه.
‫می دونی؟
‫زود باش. زود باش. زود باش.
‫درآمد خوب به نظر میاد.
‫خوشحالم که راضی اید.
‫آقای چو.
‫فقط می خوام یه نگاهی بندازم. خب...
‫اُه آقای چو.
‫روی سومی شرط نبند.
‫اون اسب نمی تونه سریع بدوئه.
‫حواسم هست.
‫[دانشگاه یائن]
‫تو کی هستی؟
‫[دانشگاه یائن] ‫کارت شناسایی. کارت شناسایی. ‫بدون کارت شناسایی ‫نمی تونید وارد این جا بشید.
‫برو. برو. برو.
‫چرا هنوز رونوشت برداشتن ازش ‫رو تموم نکردی؟ برو.
‫من همین چند دقیقه پیش ‫ شروع به رونویسی کردم.
‫یه ساعت گذشته.
‫به زودی پلیس ها میان این جا.
‫حالا برو.
‫باشه.
‫همین حالا برو.
‫یه جمله دیگه مونده. جمله آخره.
‫عجله کن.
‫اگه پلیس ها بفهمند...
‫اخراج میشم.
‫نمی خوام ازت انتقاد کنم...
‫ولی هر روز رونویسی کردن ‫ از کتاب فایده ای نداره.
‫هر چند بار هم که رونویسیش کنی...
‫باز هم همون مردی هستی ‫که غذاهای خشک شده می فروشه.
‫نمی تونی ترفیع بگیری...
‫یا پول و پله ای به هم بزنی.
‫تو درک نمی کنی.
‫توی کتاب، خونه ای از طلا هست.
‫خداحافظ داداش.
‫گیرت انداختم.
‫دزد.
‫من دزد نیستم.
‫سه روز پیش...
‫تو این جا...
‫یه کیف پول رو دزدیدی...
‫و کارت شناسایی توش رو پاره کردی.
‫دیروز...
‫یه جلد چرمی رو از این جا دزدیدی...
‫به خاطر تو نگهبانمون...
‫توی خونه سرزنش شد...
‫و هفته ی قبل...
‫همه ی پول های...
‫هم کلاسی هامون رو دزدیدی، درسته؟
‫من این کارها رو نکردم.
‫من دزد نیستم.
‫وایسا.
‫امروز من این جام تا...
‫منتظر تو بمونم.
‫پس منتظر آدم اشتباهی بودی.
‫گفتم من دزد نیستم.
‫چی کار می کنی؟
‫پسش بده.
‫من... شاید اشتباه کرده باشم.
‫اگه من یه دزد واقعی بودم...
‫این قدر مودبانه باهات برخورد نمی کردم.
‫ببخشید.
‫دست خطت خوبه.
‫به اقتصاد علاقه داری؟
‫نمی تونم به پول در آوردن علاقه داشته باشم؟
‫صبر کن!
‫حتی اگه برای مطالعه این جا باشی...
‫اون محتواها رو...
‫کجا رونویسی کردی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫اگه عضوی از دانشکده ی مایی....
‫نمی تونی همین طوری ‫وارد کتابخونه بشی.
‫چطور وارد کتابخونه شدی؟
‫من...
‫لازم نیست نگران باشی.
‫به دیگران در این مورد چیزی نمی گم...
‫ولی یه شرط دارم.
‫منظره ی این جا خیلی قشنگه.
‫من باید برم.
‫صبر کن.
‫اقتصاد فقط پول در آوردن نیست.
‫اگه واقعا می خوای بخونیش...
‫می تونی بری به سالن همایش...
‫و توی کلاس های پروفسور لو کایفو شرکت کنی.
‫تازه می تونی...
‫این کتاب خودآموز رو هم بگیری و بخونی.
‫نه ممنون.
‫مجانی نمی تونی بگیریش.
‫باید واسه ام تکلیف انجام بدی.
‫چرا خودت انجامش نمیدی؟
‫من کار دیگه ای دارم.
‫بیا فردا ساعت 5 بعد از ظهر...
‫همدیگه رو جلوی ورودی ‫دانشکده ببینیم.
‫کتاب خودآموز و...
‫تکالیف رو بهم بده.
‫اسمت چیه؟
‫باید اسمت رو روی دفتر تمرین بنویسم.
‫لیزی.
‫«لی» یعنی بزرگی و «زی» یعنی شجاعت.
‫[تزئینات طلایی و نقره ای کاخ فینیکس]
‫[آشنایی با علم اقتصاد]
‫بابا...
‫شما... این جا چی کار می کنی؟
‫رفتم دانشکده ات دنبالت.
‫توی اتاق تمرین پیانو نمی زدی...
‫واسه همین فکر کردم...
‫ این جایی...
‫داری فیلم می بینی.
‫نمی تونم هیچی رو ازت قایم کنم.
‫مامانت خریده.
‫بابا اول تو امتحان کن.
‫مامانت بهم گفت که...
‫تک نوازی پیانوت این بار...
‫خیلی خوب شده.
‫ولی تو که ندیدیش.
‫باز واسه کار رفته بودی یه جایی.
‫تقصیر منه.
‫این سال ها...
‫اغلب واسه کار بانک...
‫این ور و اون ور رفتم.
‫خیلی اتفاق های مربوط ‫به تو رو از دست دادم.
‫گاهی خیلی...
‫احساسِ تاسف می کنم.
‫این قدر صحبت نکن بابا.
‫روی فیلم تمرکز کن.
‫[مغازه ی مواد غذایی خشک شده ی چو]
‫به درد نخور...
‫هر بار...
‫زودتر و زودتر پا میشی.
‫وقتی پا میشی من رو هم ‫مجبور می کنی پا شم.
‫حتی مرغ هم هنوز پا نشده.
‫یکی به مرغ غذا میده...
‫ولی کسی به من غذا نمیده.
‫امروز چرا این جوری لباس پوشیدی؟
‫چه خبر شده؟ قرار بدون آشنایی قبلی داری؟
‫آقای چو...
‫قرار بدون آشنایی ندارم. من...
‫یه چیز جدی هست که باید بهتون بگم.
‫چطور شده که تو چیز ‫جدی ای واسه گفتن داری؟
‫فقط بگو.
‫مغازه ی مجاور...
‫یه ماهه که خالیه.
‫آقای چو ایده ای دارید؟
‫چه ایده ای؟
‫بگیریدش.
‫نه.نه.نه.
‫اگه بتونید بگیریدش،
‫محیط مغازه مون دو برابر میشه.
‫خیلی خسته کننده است.
‫چنگ...
‫زندگی ما...
‫که فقط پول در آوردن نیست.
‫خوشحال بودن اولویت زندگیمونه.
‫می دونی؟
‫مردم همه روش های متفاوتی ‫ برای خوشحال بودن دارند.
‫شما تا وقتی که ببینید اسب می دوئه،
‫می تونید خوشحال باشید...
‫ولی من باید یه کاری بکنم...
‫تا خوشحال باشم.
‫راستش رو بگم آقای چو...
‫من خیلی ساله که ‫واسه تون کار می کنم...
‫ولی کسب و کارتون همین جوریه.
‫اگه کسب و کارتون...
‫امسال همین جوری بمونه،
‫از شغلم استعفا میدم.
‫[گیاهان معطر، تازه و با کیفیت] ‫چِنگ. ‫چنگ. چنگ. ‫نه. نه. نه. ‫همین جوری نمی تونی از ‫شغلت استعفا بدی. ‫راستی...
‫چنگ...
‫من باهات خوب رفتار می کنم؟
‫من بهت بدهکارم...
‫پس نمی تونی بری.
‫تازه اگه بری...
‫من...
‫پولی تو دست و بالم نمی مونه.
‫پس باهام رو راست باشید.
‫مغازه ی مجاور رو...
‫می گیرید؟
‫پولم کافی نیست.
‫مغازه ی بغلی...
‫حداقل 200 یوآن پولشه.
‫200 یوآن، درسته؟
‫آره.
‫اگه 200 یوآن داشته باشید،
‫می گیرید؟
‫اگه نداره.
‫مسئله اینه که 200 یوآن ندارم.
‫ولی اگه 200 یوآن داشته باشید،
‫می گیریدش؟
‫می گیرمش.
‫می گیریدش، درسته؟
‫آره.
‫باشه.
‫به درد نخور...
‫منظورت اینه که...
‫می تونی 200 یوآن جور کنی؟
‫[گوبی 50 یوآن] ‫این هم 200 یوآن.
‫بده اش به من. ‫بده اش به من.
‫چنگ ییژی.
‫مخفیانه پس انداز کردی؟
‫حالا دیگه سرپیچی می کنی، آره؟
‫آروم باشید!
‫بهش فکر کنید.
‫این که مخفیانه این کار رو کردم...
‫اشتباه بود؟
‫هر وقت روی مسابقه ی اسب دوانی ‫ شرط بندی می کنی...
‫همه ی پول هایی که در آوردی ‫رو خرج می کنی.
‫اگه مخفیانه پول پس انداز نمی کردم،
‫می تونستم پول جور کنم؟
‫من پول خودم رو خرجِ ‫مسابقه اسب دوانی کردم...
‫ولی چیزی که تو ‫پس انداز کردی پول منه.
‫درست میگم؟
‫بده اش به من.
‫پول ها رو بده بهم.
‫نه.
‫نه!
‫خیلی خب. در واقع از پول ها برای...
‫انجام یه کار خوب استفاده می کنم.
‫پول ها رو بده بهم.
‫پول ها رو می گیرم و ‫با رئیسشون حرف می زنم.
‫اون مغازه رو اجاره می کنم.
‫خوبه ، مگه نه؟
‫خوبه ، آره؟
‫آره.
‫خوبه.
‫من از قبل با صاحب مغازه مجاور حرف زدم.
‫اگه الان موافقت کنید...
‫پول ها رو واسه اش می فرستم...
‫و اون مغازه رو بهم میده.
‫زیاده روی کردی.
‫جای من تصمیم گرفتی؟
‫آره.
‫باید هم امروز...
‫لباس تمیز بپوشی.
‫می خوای از طرف من پول بفرستی، درسته؟
‫خیلی خب. پول ها رو بردار.
‫برو.
‫برو. برو. برو.
‫کوچولوی عوضی،
‫یه نگاه خوب بهش بنداز. ‫[مغازه ی مواد غذایی خشک شده ی چو] ‫مغازه ی مواد غذایی خشک شده ی چو. ‫مغازه ی چوئه، نه چِنگ.
‫می فهمی؟
‫چو. مغازه ی چو.
‫چطور جرئت می کنی ‫جای من تصمیم بگیری؟
‫خوب گفتی. مغازه ی مواد غذایی ‫خشک شده ی چو.
‫مغازه ی ...
‫آقای چو.
‫آقا کیو.
‫من رو یادته؟
‫آره، یادمه.
‫متاسفم.
‫کِی پولم رو پس میدی؟
‫لطفا چند روز دیگه بهم فرصت بدید.
‫قول میدم بهتون پسش بدم...
‫ولی الان پول ندارم.
‫آقایون به جای رو آوردن به خشونت ‫مشکلات رو منطقی حل کنید.
‫وایسا! وایسا!
‫200 یوآن بود، درسته؟
‫پول رو دارم.
‫بیارش بیرون.
‫دارمش. بده اش به من.
‫نجاتم بده. پول ها برای نجات دادن منه.
‫این هم 200 یوآن.
‫خوب بشمرش.
‫من 200 یوآن ازت قرض گرفتم ‫و 200 یوآن بهت پس دادم.
‫حالا بی حساب می شیم.
‫بی حساب شدیم. بی حساب شدیم.
‫آقای چو...
‫این پول با بهره ست. سودش کجاست؟
‫آقای کیو لطفا بهم رحم کنید.
‫همین چند وقت پیش ‫پول رو ازتون قرض کردم.
‫200 یوآن رو بهتون برگردوندم.
‫ممنون.
‫بزنیدش!
‫نزنیدش! نزنیدش!
‫ییژی!
‫بی مصرف.
‫کمکم کن!
‫من به جاش پول ‫ رو پرداخت می کنم.
‫تو پرداختش می کنی؟
‫من به آقای چو بدهکارم.
‫بدهی ایشون بدهی منه.
‫اون 200 یوآن ازم قرض گرفته.
‫نرخ سودش 10 درصده.
‫پول رو واسه ده روز قرض کرد.
‫سودش 200 یوآنه.
‫می تونی پسش بدی؟
‫نه، نمی تونم.
‫اگه نمی تونی،
‫چرا داری این جا چرت و پرت میگی؟
‫می تونم از دیگران پول قرض کنم...
‫ولی باید بهم چهار ساعت وقت بدید.
‫دو ساعت!
‫دو ساعت! بجنب.
‫آقای چو...
‫باید بهم قول بدید...
‫که دیگه روی مسابقات اسب دوانی ‫شرط بندی نمی کنید.
‫خیلی خب.
‫هر چی تو بخوای.
‫باشه.
‫منتظرم باشید.
‫فقط تنهاشون بذار.
‫ییژی...
‫خواهرم بهم یه گردنبند طلا داده.
‫الان برمی گردم و برات میارمش.
‫من 5 یوآن پس انداز کردم. ‫من هم میرم میارمش.
‫من فقط 3 یوآن پس انداز کردم. ‫من هم میرم میارمش.
‫گوش کنید...
‫شماها هرگز نمی تونید...
‫200 یوآن جمع کنید.
‫پس نگران نباشید.
‫همین جا منتظرم بمونید.
‫- ییژی. ‫-ییژی.
‫[شعبه ی جینگ آنِ بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫چی کار می کنی؟
‫آقای چو...
‫هنوز رها نشده.
‫برای نجاتش سریعا 200 یوآن لازمه.
‫تو که اومدی این جا ‫ که وام بگیری...
‫چرا توی صفِ...
‫آزمون دهنده ها ایستادی؟
‫چون که وام گرفتن از ‫بانک خصوصی ضمانت نمی خواد.
‫تنها چیزی که لازمه سپرده ست...
‫ولی من هرگز...
‫با بانک شما کار نکردم...
‫و قبلا شما رو ندیده بودم.
‫واسه همین بدون اجازه برای شغل ‫کارآموزی باهاتون مصاحبه کردم...
‫تا اعتمادتون رو جلب کنم.
‫امیدوارم بتونید کمکم کنید.
‫بیشتر از 100 تا بانک خصوصی ‫ توی شانگهای هست،
‫چرا شعبه ی ما رو انتخاب کردی؟
‫با این که صدها بانک خصوصی ‫ توی شانگهای هست...
‫فقط بانک خصوصی لونگ یینگ...
‫معروفه...
‫و سال های سال دووم آورده.
‫در سال های اخیر حتی ‫سیر صعودی ای نشون داده.
‫حتی کارآموزها...
‫حقوق های خوبی دارند...
‫و شعبه ی جینگ آن...
‫بزرگترین شعبه ی...
‫بانک خصوصی لونگ یینگه.
‫آقای شو شما در مدیریت بانک ماهرید.
‫معتقدم که شما مرد دانایی هستید.
‫امیدوارم بتونید به من یه فرصت بدید.
‫با توجه به وضعیت فعلی شما...
‫200 یوآن مبلغ کمی نیست.
‫متاسفم.
‫نفر بعد.
‫آقای شو...
‫از اون جایی که گفتید...
‫من کارآموز مناسبی ام،
‫لطفا بذارید کارآموزِ...
‫بانک خصوصی لونگ یینگ باشم.
‫می تونید نصف حقوقم رو...
‫به عنوان بازپرداخت کسر کنید.
‫یه روز بی حساب می شیم.
‫کارآموز شعبه ی ما...
‫ماهانه 20 یوآن حقوق می گیره.
‫نصفش میشه 10 یوآن.
‫به عبارت دیگه...
‫باید دو سال کار کنی ‫تا پول رو بهم برگردونی.
‫من با دو سال کار مشکلی ندارم.
‫ولی من هم ...
‫باید تو رو دو سال نگه دارم...
‫می دونی که...
‫ملزومات شعبه ی ما سختگیرانه ست.
‫ما کارآموزهای زیادی رو اخراج کردیم.
‫ولی...
‫کارآموزهایی هم هستند ‫که اخراج نشدند.
‫اگه وسطش دستیار مدیر بشم،
‫می تونم ظرف شیش ماه ‫پولتون رو پس بدم.
‫تو خیلی مغروری.
‫یه فکری دارم.
‫اگه وسطش اخراج شدی،
‫بدهی ای که پرداخت نکردی...
‫نرخ سود 10 در صد هم خواهد داشت.
‫نظرت چیه؟
‫قبوله.
‫ما تا حالا پنج تا کارآموز استخدام کردیم.
‫مصاحبه ی امروز تموم میشه.
‫[شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ کارآموز جذب می کند.]
‫[شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫[بانک خصوصی تونگتای با اوراق بهادارِ ‫ قابل نقل و انتقال طلا و نقره مبادله می کند.]
‫ییژی.
‫بانک خصوصی لونگ یینگ.
‫از اونی که فکر می کردم ‫بهتری بچه جون.
‫ای خوش شانس.
‫همه برید!
‫برید دیگه. برید. برید.
‫اگه این جا جمع شید ‫چه جوری مغازه ام رو باز کنم؟
‫برید!
‫برید دیگه. برید!
‫برید بچه ها. برید. برید.
‫ییژی.
‫اون ها دوست هات اند؟
‫باهاشون حرف بزن. عیبی نداره.
‫ییژی.
‫اوضاع چطوره؟ خوبی؟
‫نگران نباشید. من خوبم.
‫مشکل رو حل کردم.
‫دیگه برگردید و استراحت کنید.
‫باشه.
‫خوبه.
‫یادت نره به موقع پماد بزنی.
‫می تونید برید.
‫چنگ...
‫ممنون.
‫در آینده...
‫هر کاری واسه ات می کنم.
‫دیگه سر مسابقه ی اسب دوانی ‫شرط نمی بندم.
‫آینده ای وجود نداره.
‫از فردا دیگه این جا نیستم.
‫چنگ ییژی...
‫تو سرکشی، مگه نه؟
‫بری؟ کجا بری؟
‫کارآموز بانک خصوصی لونگ یینگ میشم.
‫بانک خصوصی لونگ یینگ؟
‫نگاهش کن!
‫کارآموز میشی؟
‫کافیه.
‫فکر می کنی من می خوام بدون شما...
‫برم اون جا؟
‫من خودم رو...
‫واسه 200 یوآن می فروشم؟
‫از اولش هم نباید میذاشتم این جا بمونی.
‫رفیق.
‫رفیق من رو یادت هست؟
‫آقا.
‫گردو.
‫چرا این جایید؟
‫لطفا واسه ام نگهش دار.
‫بهت پاداش خوبی میدم.
‫این...
‫نگران نباش. بی خطره...
‫ولی بازش نکن.
‫یه مدت واسه ام نگهش دار.
‫حداکثر تا آخر هفته ی بعد پس می گیرمش.
‫ممنون.
‫[آبنبات ترد و میوه های خشک شده] ‫آقا ولی... ‫ولی فردا...
‫بهش فکر کردم. ‫راستش رو بخوای نمی تونی بری. ‫اگه بری کی ازم حمایت می کنه؟
‫اگه بری،
‫دخلم اومده چنگ.
‫چنگ دارم التماست می کنم.
‫آقای چو.
‫مراقب خودتون باشید.
‫[زینهایتای]
‫شما کی هستید؟
‫[مغازه ی مواد غذایی خشک شده ی چو]
‫یادت نره به موقع پماد بزنی.
‫باید برم.
‫ییژی...
‫یادت باشه برگردی و بیای دیدنمون.
‫آره.
‫می دونم.
‫وقتی این جا نیستم...
‫واسه بِل قلدری نکنید.
‫عالی میشه...
‫اگه بِل واسه مون قلدری نکنه.
‫درست میگی.
‫مواظب خودتون باشید.
‫منتظرم باشید که برگردم و بیام دیدنتون.
‫خیلی خب.
‫باید برم.
‫ییژی.
‫[دانشگاه یائن]
‫ماشین رو نگه دارید. ‫ماشین رو نگه دارید.
‫خانم لیزی همین حالا سوار ماشین بشید.
‫[دانشگاه یائن]
‫[شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫[وو ژیفو ، بانکدار، از ترس ‫ مجازات خودکشی کرد.]
‫تان.
‫تان؟ دوباره بگو.
‫من کارمندِ...
‫شعبه ی جینگ آن ام.
‫همه ی شما کارآموزید.
‫مسئولیتتون در آینده با منه.
‫باید من رو داداش صدا کنید.
‫بله داداش.
‫تو.
‫تو. بیا جلو.
‫اسمت چیه؟
‫پانگ فِنگ.
‫مردم همه بهم میگن «صورت قلبی».
‫کنار وایسا.
‫عجله کن!
‫شعبه ی ما یه قانونی داره.
‫هیچ کارآموزی اجازه نداره ‫به پول ها کاری داشته باشه.
‫اگه به پول ها دست بزنید،
‫اخراج می شید و حقوقتون ضبط میشه.
‫مهم نیست از عمد این کار ‫رو کرده باشید یا نه.
‫واضحه؟
‫- بله. ‫- بله، واضحه.
‫حالا شروع به تمیزکاری کنید.
‫بله.
‫همه ی میزها، صندلی ها ‫و وسایل تزئینی رو تمیز کنید.
‫هیچ گرد و خاکی روی ‫ پنجره ها و زمین نمونه.
‫آب توی کتری باید گرم بمونه.
‫همه ی فنجون ها و ماگ ها رو بشورید.
‫مدیر دستورش رو داده...
‫[وو ژیفو ، بانکدار، از ترس ‫ مجازات خودکشی کرد.] ‫که شعبه رو برق بندازید.
‫لطفا واسه ام نگهش دار.
‫بازش نکن.
‫یه مدتی واسه ام نگهش دار.
‫حداکثر تا آخر هفته ی بعد پس می گیرمش.
‫داداش.
‫تو...
‫200 یوآن پول بدهکاری، درسته؟
‫بله داداش.
‫اسمت چیه؟
‫چنگ ییژی.
‫همین حالا برو کار رو انجام بده.
‫بله داداش.
‫وگرنه اخراجت می کنم.
‫[دانه ها و مغزهای پخته ی باکیفیت]
‫ییژی!
‫لیو من رو ترسوندی.
‫فکر کردم از این جا رفتی.
‫نمی تونم ذهنم رو آروم کنم.
‫چی شده؟
‫می دونی چیه؟
‫بعد از این که رفتی...
‫بلافاصله مغازه رو فروخت.
‫ییژی لازم نیست دلت واسه اش بسوزه.
‫میرم اجناس رو تحویل بدم. می بینمت.
‫باشه.
‫خداحافظ.
‫ببرش.
‫بعدی.
‫ببرش.
‫بیارش پیش من.
‫تونستی چیزهای خوب رو قایم کنی.
‫ببرش!
‫اون ها مال کیه؟
‫همین حالا بیارش پیش من.
‫چنگ ییژی.
‫اون کجاست؟
‫گفت باید یه مدتی بره بیرون.
‫بیارش پیش من.
‫چه به هم ریخته!
‫وزنش زیاده.
‫دستش نزنید!
‫چرا نمی تونم دستش بزنم.
‫بدشانسی.
‫داداش تان...
‫منظورم این نبود که شما بدشانسی.
‫منظورم این بود که من بدشانسم.
‫راستش...
‫سال سختی داشتم.
‫همه ی پس اندازم رو از دست دادم...
‫و به نزول گیر بدهکارم.
‫گذشته از این من این جا کارآموزم...
‫ولی نصف حقوقم باید کسر بشه.
‫یه بار از یه فالگیر خواستم...
‫فالم رو بگیره.
‫تان می دونی چی شد؟
‫چی شد؟
‫شبح فقر.
‫شبح فقر من رو تسخیر کرده.
‫چاره ای نداشتم...
‫جز این که از فالگیر بخوام ‫یه تشریفاتی رو برام انجام بده.
‫شبح فقر...
‫این تو نگه داشته شده...
‫ولی مشکلی نیست.
‫فلز برنج می تونه ارواح بد رو بیرون برونه.
‫تا وقتی که مهر و مومش کنی ‫مشکلی نیست...
‫ولی بازش نکن.
‫اگه بازش کنی، ‫شبح فقر تسخیرت می کنه.
‫نمی تونی به بقیه بدیش.
‫وگرنه تو هم مجازات میشی.
‫من رو ترسوند.
‫مهر و موم شده ست. هنوز مهر و مومه.
‫چیزی بیرون نیومده.
‫از من دورش کن.
‫داداش تان.
‫چه چیزهای عجیبی.
‫در امان نگهش دار.
‫نمی خواید یه نگاهی به...
‫شبح فقر بندازید؟
‫دورش کن! دورش کن!
‫برو! برو! برو!
‫برو!
‫یه نگاه بندازید داداش تان!
‫یه نگاهی به شبح فقر بنداز.
‫داداش تان...
‫این هم صبحونه تون...
‫رول برنج چسبناک.
‫به صاحب رستوران...
‫در مورد ذائقه تون مخصوص سفارش کردم.
‫پر از کنجد سیاهه.
‫یه کم بچشید.
‫پسر خوب.
‫حالا باید به کارم برسم.
‫برو.
‫چشم. ‫[بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫داداش تان پودینگ پنیر سویا خدمت شما.
‫یه کم بچشید.
‫خیلی داغه! می خوای من رو بکشی؟
‫نه.
‫همین حالا تمیزش کن.
‫گوش کن!
‫اگه باز غذایی به این داغی واسه ام بیاری،
‫اخراج میشی.
‫بله.
‫بیا این جا!
‫داداش تان زیاده روی نکنید.
‫ما واسه کارآموزی این جاییم.
‫ما برده ی شما نیستیم.
‫هنوز یادتونه...
‫چرا این جا اومدید؟
‫شما همیشه ازمون ‫می خواید واسه تون کار کنیم...
‫ولی اصلا چیزی یادمون نمی دید.
‫اگه به این کار ادامه بدید...
‫به مدیر خبر می دیم.
‫آموزش دادن به شما یا آموزش ندادن...
‫به تو بستگی داره؟
‫گوش کن.
‫مدیر حرف کی رو گوش می کنه؟
‫شماها یا من؟
‫بی عرضه ها!
‫چرا...
‫کی بی عرضه ست؟
‫آروم باش مرد.
‫بی عرضه کیه؟
‫ولش کن. ولش کن.
‫بسه. بسه.
‫می خوای بهم مشت بزنی؟
‫زود باش. مشت بزن.
‫تا سر حد مرگ من رو بزن. ‫مشت بزن. بزن.
‫زود باش. مشت بزن.
‫دعوا نکنید. ‫[بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫این بار ببخشیدش. ‫آروم. آروم. ‫داداش. داداش. عصبانی نشو. ‫آروم باش. آروم باش. ‫خب بشینید. هر دو تاتون آروم باشید.
‫عصبانی نباشید. عصبانی نباشید.
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ]
‫صورت قلبی.
‫کارآموزها اجازه ندارند به پول ها دست بزنند.
‫این سکه ی نقره...
‫از جیبت افتاد.
‫مراقب رفتارت باش.
‫اگه مراقب رفتارت نباشی...
‫وقتی آقای زو میاد این جا...
‫بهش میگم.
‫سلام آقای شو.
‫[بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫سلام آقای شو. ‫سلام آقای شو.
‫چی شده؟
‫این جا چقدر به هم ریخته ست.
‫همین حالا تمیزش کنید!
‫زود باشید. زود باشید. تمیزش کنید.
‫فکر می کنم لازمه...
‫از آقای شو در موردش سوال کنیم...
‫داداش تان.
‫چی شده؟
‫آقای شو.
‫همین الان داداش تان بهمون گفت که...
‫نرخ تبدیل سکه ی نقره ی بازار...
‫اغلب نوسان داره.
‫گفت اگه سکه های نقره ی زیادی ‫ توی بازار باشند...
‫نرخ تبدیل سکه ی نقره بالا میره.
‫اگه سکه های نقره ی کمی توی بازار باشند...
‫نرخ تبدیل سکه ی نقره پایینه.
‫خب چنگ ییژی...
‫من کِی همچین حرفی زدم؟
‫داداش تان...
‫همین الان این رو...
‫بهمون یاد دادید.
‫درست میگم؟ درست میگم؟
‫آره.
‫شما یادمون دادید.
‫آره. یادمونه.
‫آقای شو.
‫من همچین حرفی نزدم.
‫آقای شو.
‫ما فقط می تونیم...
‫از شما دانش واقعی رو یاد بگیریم.
‫اگه سکه های نقره ی زیادی توی بازار باشند...
‫نرخ تبدیل سکه ی نقره پایین میاد.
‫اگه سکه های نقره ی کمی توی بازار باشند...
‫نرخ تبدیل سکه ی نقره بالا میره.
‫درسته ، مگه نه؟
‫آره. هر چی سکه ی نقره بیشتر باشه، ‫نرخ تبدیل پایین تره.
‫آقای شو...
‫یه سوال دیگه ازتون دارم.
‫همین الان داداش تان بهمون گفت که...
‫گوییانِ شانگهای...
‫از نقره ی گونگفای پکن گرون تره...
‫ولی من همیشه یادمه...
‫که نقره ی گونگفای پکن...
‫گرون تره.
‫داداش تان این رو هم بهمون یاد داده که...
‫نقره ی یانگ کائوپینگِ یانگژو...
‫ارزون تر از...
‫نقره ی شینگوئاپینگِ تیانجینه...
‫ولی فکر می کنم...
‫درست نیست.
‫چنگ ییژی...
‫من هیچ وقت این رو یادتون ندادم.
‫داداش تان برامون توضیح بدید.
‫ما در طول روز براتون کار کردیم.
‫شما فقط این چیزها رو شب یادمون دادید.
‫چیزی که گفتید غلطه.
‫گفتم چیزی که گفتید غلطه...
‫ولی شما سرزنشمون کردید.
‫بالاخره در موردش بهمون گفتید...
‫ولی حالا می گید نگفتید.
‫دارید مسخره مون می کنید؟
‫درست میگم؟ دارید مسخره مون می کنید؟
‫من...
‫صبر کن. صبر کن. صبر کن.
‫چون فکر می کنی چیزی ‫که اون گفته اشتباهه...
‫من یه سوال ازت دارم.
‫چرا فکر می کنی...
‫نقره ی یانگ کائوپینگِ یانگژو...
‫ارزون تر از...
‫نقره ی شینگوئاپینگ نیست؟
‫آقای شو...
‫پریروز دستیار مدیر «ما» بهم گفتند که...
‫1000 نقره ی یانگ کائوپینگ...
‫برابر با 1070...
‫گوییانِ شانگهایه.
‫دیروز که شما...
‫حساب رو بررسی می کردید گفتید که...
‫1000 گوییانِ شانگهای...
‫برابر با 950...
‫نقره ی شینگوئاپینگ تیانجینه.
‫بعدش من محاسبه کردم و ‫به این نتیجه رسیدم که...
‫1000 نقره ی یانگ کائوپینگ...
‫برابر با 1016...
‫نقره ی شینگوئاپینگ تیانجینه.
‫یعنی اون گرون تر از...
‫نقره ی شینگوئاپینگ تیانجینه.
‫آقای شو درست میگم؟
‫آره.
‫از امروز...
‫چنگ ییژی کارمند دائمیه.
‫می تونه مسئولِ...
‫بعضی از خدمات مشتریان باشه.
‫به علاوه شما چهار تا...
‫توسط اون سرپرستی می شید.
‫ممنون آقای شو.
‫آقای شو.
‫چیزی که الان گفت رو...
‫من یادش دادم.
‫داداش تان...
‫پودینگ پنیر سویات نقش زمین شده...
‫ولی تمیزش نکردی.
‫عیبی نداره.
‫کمکت می کنیم تمیزش کنی.
‫همین حالا به داداش تان ‫ کمک کنید تمیزش کنه.
‫خوبه. ‫[بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫شماها. ‫چنگ ییژی...
‫نمی بخشمت.
‫بعد از این که نماینده ی فروش بشم...
‫درس خوبی بهت میدم.
‫داداش چنگ غذای من رو بخورید.
‫غذای من رو بخورید. غذای من رو بخورید. ‫غذای من رو بخورید.
‫نه، ممنون.نه، ممنون. ‫نه، ممنون.
‫باشه. خوبه. بسه. بسه. بسه.
‫غذای بیشتری بردارید.
‫شماها زیادی مودبید.
‫بچه ها لطفا دیگه بشینید.
‫من با تان فرق می کنم.
‫لازم نیست داداش صدام کنید.
‫داداش چنگ...
‫ما مجبور بودین تان رو داداش صدا کنیم.
‫آره.
‫ولی مایلیم...
‫شما رو داداش صدا کنیم.
‫ما واقعا واسه شما احترام قائلیم.
‫خب...
‫تو فوق العاده ای.
‫جرئت کردی با آقای شو ‫اون جوری حرف بزنی.
‫نگران نبودی اخراجت کنه؟
‫نگران نبودی بدهیت...
‫به پول با بهره ی زیاد تبدیل بشه؟
‫درسته.
‫همین حالاش هم ما...
‫جرئت نکردیم یه نفس عمیق بکشیم.
‫آره.
‫حتی جرئت نکردیم نفس بکشیم.
‫معلومه که می ترسیدم...
‫چون ترسیده بودم...
‫باید شانسم رو امتحان می کردم.
‫بهش فکر کنید.
‫اگه من همیشه کارآموز باشم...
‫تان نهایت سعیش رو می کنه ‫که واسه ام قلدری کنه.
‫برای برابری باهاش...
‫باید شانسم رو امتحان می کردم...
‫و کارمند می شدم.
‫بعد دیگه واسه ام قلدری نمی کنه.
‫ولی باید اعتراف کنی که...
‫فوق العاده ای.
‫آره، فوق العاده ای.
‫گوش کنید.
‫اگه می خواید مثل من باشید،
‫باید هر چی یادتون میدم...
‫رو به خاطر بسپرید.
‫سکه ها و نقره های جاهای مختلف...
‫کیفیت های متفاوتی دارند...
‫و روش سنجش شون هم فرق می کنه.
‫جز این مقایسه ی قیمت بین...
‫یه واحد پول مشخص و گوییانِ شانگهای...
‫باید یادتون بمونه.
‫اغلب به گوییان شانگهای اشاره می کنی.
‫اصلا گوییان شانگهای...
‫چی هست؟
‫نقره ی خیالی رو می شناسی؟
‫نه.
‫گوییان شانگهای...
‫یه جور نقره ی خیالیه.
‫نمی تونید ببینیدش یا ‫بهش دست بزنید.
‫راستش...
‫مثل اندازه ی پارچه ست...
‫و ثانیه و دقیقه ی ساعت.
‫نقره ی خیالی...
‫واحد اندازه گیریه...
‫به جز گوییان شانگهای...
‫یانگلیِ هانکو...
‫و شینگوئای تیانجین هم هستند.
‫همه شون نقره ی خیالی اند.
‫علاوه بر مقایسه ی قیمتِ...
‫بین نقره ی واقعی و نقره ی خیالی...
‫باید مقایسه ی قیمت بین ...
‫انواع مختلف نقره ی خیالی ‫و مقایسه ی قیمت...
‫بین انواع نقره های واقعی رو...
‫ به یاد داشته باشید .
‫خیلی زیاد شد.
‫زیادی پیچیده ست.
‫من باهوش نیستم.
‫ایرادی نداره. عجله نکنید.
‫بیاید اول غذا رو بخوریم.
‫داداش.
‫از امروز...
‫اگه روی تخت پایین بخوابی ‫من روی تخت بالایی می خوابم.
‫در آینده دنبالت می کنم...
‫و...
‫تان...
‫آدم خوبی نیست.
‫اون دفعه باهاش اون جوری رفتار کردیم.
‫بعد از این که نماینده ی فروش بشه...
‫مطمئنا تنبیه مون می کنه.
‫شاید بتونم...
‫قبل از اون نماینده ی فروش بشم.
‫می دونی چرا آقای شو...
‫می خواد شعبه ی ما...
‫هر روز تمیز بشه؟
‫تمیز به نظر میاد و باعث میشه ‫ مردم احساس راحتی کنند.
‫متوجه نشدی...
‫هر روز دارو می خوره؟
‫معمولا موقع حرف زدن پرانرژیه.
‫انگار مشکلی نداره...
‫ولی وقتی جایی باشه که ‫گرد و خاک بلند شه...
‫سرفه می کنه.
‫فکر می کنم شاید آسم داره.
‫نمی تونه داروهاش رو ول کنه.
‫تان هیچ وقت متوجه ‫فرصت هایی که داشت نمیشه.
‫واقعا یه سال و نیم کارمندی رو هدر داد.
‫آقای شو این هم چاییتون.
‫تو دیگه کارآموز نیستی.
‫چرا هنوز کارهای کوچیک رو انجام میدی؟
‫آروم نمی گیرم.
‫آقای شو...
‫فهمیدم که داروهاتون دارند تموم میشن.
‫می خواید براتون یه مقدار دارو بگیرم؟
‫خرید این نوع دارو سخته.
‫پس باید من رو بفرستید بخرمش.
‫وقت من ارزشی نداره.
‫باشه. نصف بطری از این دارو بگیر. ‫[داروهای آسم]
‫چشم.
‫آقای شو استاد ارشد این جا اند.
‫عجله کن. عجله کن.
‫استاد ارشد اونه؟
‫اون که سنی نداره.
‫چطور جرئت می کنید در مورد ‫ استاد ارشد صحبت کنید.
‫چقدر ابله اید.
‫از گذشته ی استاد ارشد خبر دارید؟
‫قبل از این که بانک خصوصی لونگ یینگ ‫یه شبه پولدار شه...
‫اون با هشت دلال بدهی دولت ‫ به تنهایی دست و پنجه نرم کرده.
‫حتی همسرش...
‫دختر فرمانده لیائوئه...
‫که جنگ سالار شانشیه.
‫بذارید این طور بگم.
‫توی کل شانگهای...
‫تنها کسی که لایق عنوان استاد هوانگه...
‫استاد ارشده.
‫چنگ ییژی...
‫از همه اش خبر داری؟
‫نه، ندارم. ‫[بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫کجا میری چنگ ییژی؟
‫چنگ ییژی.
‫[تئاتر جینمینگ]
‫[نمایش های امروز]
‫داداش لیو.
‫چنگ.
‫یه چیزی واسه ات آوردم.
‫تیکه های بادوم با شکلات کرمی نمکی؟
‫درسته؟
‫نگرانم نتونم بگیرمشون.
‫باید راجع بهش بهم بگی.
‫گوش کن.
‫برو به شرکت فرانسوی کنار لنگرگاه...
‫و از من اسم ببر. بهت تخفیف میدن.
‫تو...
‫بعد از این که رفتی...
‫هیچکس بهم یاد نمیده ‫چطور پول اضافه در بیارم.
‫داداش لیو زیادی متواضعی.
‫همیشه توی صحنه ی بزرگ...
‫اجراهای فوق العاده هست.
‫بعد از اجرای آقای ژو...
‫آنچه خدا اعطا می کند...
‫آقای ما باد شرقی رو...
‫اجرا می کنه.
‫آره.
‫اگه جرئت به خرج بدی...
‫یه مقدار شکلات...
‫و آبنبات فندقی بگیری...
‫فکر می کنم زود فروخته بشن.
‫درست میگی.
‫داداش لیو...
‫حالا که حرف اجرای خوب شد...
‫می تونی دو تا بلیت واسه ام رزرو کنی؟
‫واسه ات بلیت رزرو کنم؟
‫مشکلی نیست. ردیفش می کنم.
‫داداش لیو خیلی قابل اطمینانی.
‫باید برم.
‫ممنون.
‫[شعبه ی جینگ آن بانک خصوصی لونگ یینگ] ‫آقای شو...
‫چطور می تونیم پول ها رو جبران کنیم.
‫نمی تونیم همه اش ازش اجتناب کنیم.
‫اگه استاد ارشد ماه آینده باز بیاد این جا...
‫نمی تونید توضیح بدید.
‫چرا این قدر دیر برمی گردی؟
‫کجا رفتی؟
‫استاد ارشد رفت.
‫ندیدی...
‫تان بعد از ظهر چی کار کرد.
‫حتی در رو برای استاد ارشد باز کرد.
‫واقعا؟
‫خداحافظ استاد ارشد.
‫خیلی بلند داد زد.
‫به نظر من...
‫تو هم باید این کار رو بکنی. درست می گم؟
‫بهش فکر کن.
‫باید بذاری استاد ارشد...
‫حداقل بشناسدت.
‫درسته؟
‫خودت رو بهش بشناسون.
‫چرا استاد ارشد...
‫امروز یهویی اومد به شعبه مون؟
‫کارمند تان چیزی در موردش نمی دونست؟
‫اون از کجا بدونه؟
‫بگذریم. وقتی استاد ارشد...
‫رفت...
‫مدیر خیلی نگران به نظر می رسید.