‫می‌شه یه کم از لبه فاصله بگیری، لطفاً؟
‫اون چیه توی دستت؟
‫بده من، لطفاً.
‫معلم خصوصی جوی هستم. ‫هریت بروک.
‫آیریس، درسته؟ ‫فقط می‌خوام بیای با من کار کنی.
‫برای حل کردن یه معمای فوق‌العاده سخت.
‫چارلی سیب‌زمینی ‌بزرگ.
‫یه دستگاه کوانتومی توپولوژیکه.
‫- خب مشکلش چیه؟ ‫- خوابیده.
‫و می‌خوام تو بیدارش کنی.
‫این خالق چارلی هست.
‫- جنسن. ‫- چه اتفاقی افتاد؟
‫برای اینکه دوباره دستگاه رو راه بندازیم،
‫فقط لازمه یه توالی فعال‌سازی وارد کنیم.
‫توی این دفترچه‌ی یادداشتش رمزگذاری کرده.
‫اوی!
‫با جایزه چهار میلیون یورویی،
‫سوال اصلی اینه...
‫کی اول پیداش می‌کنه.
‫آیریس نیکسون رو پیدا کنین.
‫ما فقط می‌خوایم اون کتابی که
‫از ما دزدیده رو پیدا کنی.
‫«ترجمه از خشایار»
‫- کار؟ ‫- آره.
‫- واست قهوه درست می‌کنم. ‫- نه ولش کن.
‫برگرد بخواب.
‫چرا اینقدر زود بیدار شدی؟
‫بیا اینجا...
‫خیلی‌خب.
‫پوشکت رو عوض می‌کنم ‫و دوباره باید بخوابی.
‫نه!
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫نباید اینجا باشی.
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫حالا باید برم سر کار. ‫لطفاً اجازه بده برم.
‫حدس می‌زنم برای اون لاشه سوخته
‫کنار ساحل آلگرو احضارت کردن؟
‫چی درباره‌ش می‌دونی؟
‫بذار این‌جوری بگم: ‫نه به اندازه‌ای که لازم دارم.
‫نمی‌فهمم.
‫تو مسئول تحقیقات هستی، نه؟
‫یعنی...
‫توی حوزه کاری توئه.
‫خب که چی؟ ‫چیزی درباره‌ش می‌دونی؟
‫- می‌خوای گزارش بدی؟ ‫- نه.
‫من باید بدونم این آدم‌ها کی هستن.
‫چرا؟
‫چون یکی دنبال منه.
‫مهم نیست کیه، ولی...
‫یه عالمه پول گذاشته ‫برای هر کی من رو پیدا کنه.
‫یعنی... کلی پول. میلیون‌ها یورو.
‫باید بدونم چقدر خطرناکن.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫اسم هر کدومشون رو پیدا کن.
‫از کجا اومدن، کجا اقامت دارن.
‫چند نفر هستن؟
‫این کار رو برام بکن
‫و همه‌چی برات خوب پیش می‌ره.
‫و اگه این کار رو نکنم یعنی ‫اوضاع برای من خوب پیش نمی‌ره؟
‫- بی‌خیال. اینجوری نباش. ‫- نه. نه. می‌خوام به زبون بیاری.
‫اگه این کار رو نکنم، ‫دقیقاً چه بلایی سرم میاد؟
‫یعنی من...
‫درباره یه قتل احتمالی، ‫بهت اطلاعات بدم
‫وگرنه تو به زنم می‌گی؟ همینه؟
‫- همینه؟ ‫- نه...
‫نه، اصلاً این نیست.
‫پس من نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫خب، باشه.
‫اینکه توی شش ماه گذشته،
‫با هم نقشه کشیدیم ‫که زنت رو بکشیم.
‫ولی این حقیقت نداره.
‫همین الان باید بری!
‫ها؟ برو!
‫معلومه که نه.
‫ولی می‌تونم به حقیقت تبدیلش کنم.
‫چی می‌گی؟ دیوونه شدی؟
‫شاید.
‫خیلی‌ها این رو گفتن.
‫ولی چند بار توی این چند ماه،
‫وقتی حواست نبود ‫یا تلفن رو جا گذاشته بودی،
‫از گوشیت به گوشی خودم پیام فرستادم.
‫و این پیام‌ها خیلی واضح نشون می‌ده
‫که تو می‌خواستی ما زنت رو بکشیم.
‫تا با هم باشیم.
‫شوخیه، نه؟ داری شوخی می‌کنی.
‫- همم؟ ‫- امتحان کن و ببین.
‫البته پیام‌ها دیگه توی گوشیت نیستن.
‫همون موقع که فرستادم پاکشون کردم.
‫ولی هنوز روی سرور هستن.
‫و مطمئنم هر پلیسی می‌تونه
‫با یه حکم ساده،
‫تو چند دقیقه پیداشون کنه.
‫تو کی هستی، مانیکا؟
‫راستش اسم من مانیکا نیست.
‫فقط این یه کار رو برام بکن، تئو.
‫قول می‌دم فقط همین رو می‌خوام. ‫فقط چند تا اسم.
‫بعدش از اینجا می‌رم.
‫تئو؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، آره.
‫برگرد بخواب.
‫ایشون شوهرته؟
‫بله.
‫خانم. بهت اخطار می‌دم.
‫تو کی هستی؟
‫جلوی خونه من چی کار می‌کنی؟
‫چند تا از وسایلم
‫از هتل دزدیده شدن و...
‫شوهرت حتی یه اثر انگشت هم نگرفت.
‫می‌خوام شکایت شخصی ثبت کنم.
‫خانم، اصرار دارم بری.
‫خب، دیگه چه‌جوری باید توجه‌ت رو جلب کنم؟
‫باشه.
‫من جای مهم‌تری باید برم.
‫ولی آره.
‫توی فصل توریست‌ها ‫اوضاع یه‌کم شلوغ می‌شه.
‫ولی مطمئن می‌شم به این ‫موضوع رسیدگی بشه. باشه؟
‫الان مطمئنی؟
‫قول می‌دی؟
‫گفت کمک می‌کنه.
‫حالا باید بری، لطفاً.
‫همین الان.
‫باید خونه من رو ترک کنی.
‫خیلی متأسفم که بیدارتون کردم.
‫فقط یکی از اون توریست‌های عجیب بود.
‫دیگه برنمی‌گرده. قول می‌دم.
‫بازرس.
‫بفرمایید.
‫- صبح بخیر، بازرس. ‫- صبح بخیر.
‫چه خبر؟
‫یه نگاه بنداز، اوضاع خیلی بده.
‫انگار ماشین رو آتیش زدن، ‫بعد هلش دادن پایین.
‫از کجا می‌دونی؟
‫اون بالا رد پا هست.
‫ردپای یک قدکوتاه، یک بچه
‫یا یک زنه.
‫- یه زن؟ ‫- ممکنه.
‫اون دوتا کی هستن؟
‫ظاهرشون دردسرسازه.
‫بازرس ارشد کراوس ‫و معاون بازرس ارشد بپتیست،
‫از بخش ویژه.
‫شما جزو بخش برونی هستین؟
‫اوهوم.
‫دو تا آدم کله‌گنده مثل شما ‫اینجا چی کار می‌کنن؟
‫دنبال اون می‌گشتیم.
‫می‌شناسینش؟
‫معلومه.
‫یکی از ماست.
‫پلیسه؟
‫آره، قبلاً پلیس بود.
‫به نظر میاد
‫اون زن زودتر پیداش کرده.
‫ببخشید، داریم درباره کی حرف می‌زنیم؟
‫این زن رو می‌شناسی؟
‫نه، تا حالا ندیدمش. کیه؟
‫اسمش آیریس نیکسونه.
‫خیلی معروفه... حداقل توی اینترنت.
‫[پاداش داده می‌شود - به ما کمک کنید ‫آیریس نیکسون را پیدا کنیم]
‫خب چی کار کرده؟
‫غیر از اینکه یه پلیس رو کشته؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره.
‫فقط کم‌خوابی دارم. ‫دو تا دختر کوچیک دارم.
‫می‌شه ببینم؟
‫می‌شناسمش.
‫از کجا؟
‫یه خونواده انگلیسی
‫در ویلا فرانته هستن.
‫شبیه پرستار بچه‌شونه.
‫موهاش فرق داره،
‫ولی مطمئنم خودشه.
‫عالی شد.
‫بریم باهاشون حرف بزنیم.
‫می‌تونی من رو ببری اونجا؟
‫ها؟ البته،
‫- مشکلی نیست. ‫- بپتیست، دنبالمون بیا.
‫تئو؟
‫همه‌چی مرتبه.
‫[میدان سان دوریانو - پلاک ۳۵۲]
‫[واحد ۷ - هریت بروک]
‫[موجودی ناکافی]
‫چی؟
‫نه!
‫نه، نه، نه، نه.
‫لعنت!
‫[یک پیام جدید دارید]
‫[رمز فعال‌سازی چارلی رو بهم بده وگرنه...]
‫خوشت اومد؟
‫کارتون؟
‫بدک نبود، فکر کنم.
‫خودت انجامش دادی؟
‫من نظارت خلاقانه داشتم.
‫پس یعنی خودت نساختیش.
‫ساردینیا چطوره؟
‫وای خدای من،
‫فوق‌العاده قشنگه.
‫باید همین‌جوری نگهش داری و نیای اینجا.
‫باید بگم، قصد بی‌احترامی ندارم،
‫ولی جای عجیبی برای قایم شدن یه فراریه.
‫اونم یکی باهوش مثل تو.
‫یه جزیره با راه‌های محدود برای ورود و خروج.
‫اصل انتخاب تصادفی همینه که تصادفیه.
‫آهان، درسته! ‫نمی‌خواستی قابل پیش‌بینی باشی.
‫- همینه. ‫- چقدر قابل پیش‌بینی.
‫خب، آخرش پیدات کردیم.
‫خب جمع‌بندی کنیم.
‫نه پول داری،
‫همه می‌دونن رفیقم نداری، ‫جایی هم برای فرار نداری.
‫و خب، روی یه جزیره‌ای. پس بی‌خیال.
‫منصف باش. بازی تمومه.
‫دفترچه‌ای که دزدیدی رو بده!
‫امم...
‫آره.
‫نه. شرمنده.
‫ترجیح می‌دی پولم رو از پنجره پرت کنه بیرون؟
‫مغزم رو بکوبه به دیوار و متلاشی کنه؟
‫من رو با بنزین خیس کنه ‫و زنده زنده بسوزونه؟
‫خب، منظورم این نیست که ‫ترجیح می‌دم این‌جوری بشه.
‫ولی خب، قطعا همه‌چی رو از دید من
‫ساده‌تر می‌کرد.
‫هوم... می‌تونم یه لحظه ‫از دید طرف مقابل بحث کنم؟
‫خواهش می‌کنم، راحت باش.
‫توی یه دنیای بی‌نهایت،
‫نسخه‌های بی‌شماری از تو هستن
‫که می‌گن: «ولش کن.»
‫چیزی که می‌خواد رو بهش بده. ‫خب چرا یکی از اون‌ها نباشی؟
‫توالی فعال‌سازی رو بهم بده.
‫بذار چارلی رو بیدار کنم ‫و به کار بندازمش.
‫پول رو خوشحال کن.
‫اون‌وقت دیگه کسی لازم نیست ‫کسی رو آتیش بزنه.
‫یا با سیم خاردار یکی رو بپیچونن
‫و از هلیکوپتر بندازتش توی دریاچه.
‫نمی‌تونم، کمرون.
‫باید بفهمم جنسن چرا اون کار رو کرد.
‫اون پنج نفر رو کشت ‫و من باید بفهمم چرا.
‫صبر کن! صبر کن! صبر کن!
‫یعنی هنوز رمزگشاییش رو تموم نکردی؟
‫دفترچه؟!
‫دوست دارم ببینم ‫خودت امتحان کنی.
‫هر هفته کلید رو عوض می‌کرده.
‫یه هفته کلیدش ‫دی‌ان‌ای یه کرم نماتد لعنتی بود.
‫هفته بعد، رقم دوازده میلیون و صد و بیست ‫و یک هزار و هشتصد و شصت و سوم عدد پی.
‫باشه. باید بپرسم. ‫می‌دونم می‌خوای بپرسم.
‫چون هنرمند «ادوارد مونک»
‫در ۱۲ دسامبر ۱۸۶۳ به دنیا اومده بود.
‫دوازده، دوازده، یک هشت، شش سه.
‫همونیه که «جیغ» رو کشید.
‫آره. می‌شناسمش، مرسی آیریس.
‫هر هفته
‫یه معمای غیرقابل حل جدید.
‫پس یعنی جواب «نه» هست.
‫معلومه که نه.
‫می‌دونی که نمی‌تونم جلوی ‫یه معما مقاومت کنم.
‫واضحه که یه وسواسه.
‫یه رمز دیگه برای شکستن.
‫پنج صفحه دیگه برای خوندن.
‫چی می‌گه؟
‫اون دستگاه رو «ندبه‌ی ایزد» صدا می‌کنه.
‫«سکوت صداهای مُرده».
‫«منفور ویرانی».
‫«کالی یوگا».
‫جنسن این رو نوشته؟
‫اوهوم.
‫آره.
‫پس دیوونه‌ست.
‫ولی اگه دیوونه نباشه چی؟
‫چون اگه دیوونه نباشه
‫ و چارلی اینقدر ترسونده‌ش،
‫پس باید ما رو هم بترسونه.
‫در هر صورت، ما حق نداریم همین‌جوری...
‫یه کلید بزنیم و دوباره روشنش کنیم.
‫تا وقتی مطمئن نشدیم، نمی‌شه.
‫می‌خوان من رو بکشن، آیریس.
‫بی‌احترامی نباشه...
‫ولی شاید بهتر باشه ‫بذاری همین اتفاق بیفته.
‫بی‌احترامی نباشه،
‫ولی خفه شو.
‫به زودی می‌بینمت.
‫مرسی که می‌رسونی.
‫می‌خواستم خصوصی باهات حرف بزنم.
‫حتما، مشکلی نیست.
‫می‌خواستم بهت بگم نیکسون یه عادت داره...
‫چطور بگم...
‫این ‌که با پلیس‌های در حال خدمت ‫ارتباط برقرار می‌کنه...
‫و هر وقت به نفعش باشه ‫از این موقعیت سوء استفاده می‌کنه.
‫[شماره ناشناس]
‫خیلی خوب می‌شه اگه بتونی ‫یه تحقیق محرمانه شروع کنی.
‫سعی کن بفهمی
‫تونسته وارد اداره پلیس شما بشه یا نه.
‫کسی مشکل شخصی داره؟
‫ازدواج به‌هم‌ ریخته،
‫مشکل با نوشیدنی یا قرص...
‫این کار و مشکلات رابطه ‫همیشه دست به دست هم می‌دن.
‫درسته. ولی بازم
‫حواست به همه‌چی باشه...
‫تئو، پیدام کردن.
‫باید از این جزیره برم بیرون وگرنه می‌میرم.
‫بدون کمک تو نمی‌تونم.
‫کجایی؟
‫لعنت!
‫جواب بده.
‫اوه، در اون حد مهم نیست.
‫یکی خیلی فوری می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫اون فقط همسرمه.
‫فقط؟
‫آره، راست می‌گی. بهتره جواب بدم.
‫برو، منم بهت ملحق می‌شم.
‫نگران نباش،
‫دارم از آفتاب لذت می‌برم.
‫جواب بده.
‫همینجا منتظر می‌مونم.
‫عزیزم، الان نمی‌تونم حرف بزنم. ‫همه‌چی خوبه؟
‫چرا جوابم رو نمی‌دادی؟
‫تازه از صحنه جرم اومدم.
‫آره. الان باید یه کاری برام بکنی.
‫جدی می‌گم عزیزم، ‫الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫جسد یه پلیس بود.
‫چی؟
‫بله، یه پلیس.
‫تا وقتی این پرونده حل نشه خیلی گرفتارم.
‫نه...
‫نه، امکان نداره...
‫با عقل جور در نمیاد.
‫افسر پلیس از کجا؟ ‫من که هیچ جرمی مرتکب نشدم.
‫خب، چیزی که بشه گفت نه.
‫خب، تا دیشب نه.
‫باشه. می‌خوام برام یه مظنون بسازی.
‫اممم، بگو یه مردی که از صحنه جرم
‫خارج شد رو می‌تونی توصیف کنی.
‫هر مردی. مهم نیست.
‫فقط چند ساعت برام بخر.
‫این کمکی نمی‌کنه عزیزم.
‫اونا دقیقاً می‌دونن دنبال چی هستن.
‫اسم «آیریس» رو آوردن؟
‫آره، همونه.
‫هنوز نمی‌دونن کجا، ‫ولی زیاد طول نمی‌کشه.
‫تئو، دارن دروغ می‌گن.
‫ممکنه پلیس باشن، ‫ولی اینجا پلیس نیستن.
‫اینجا دنبال پول اومدن. ‫بهشون اعتماد نکن.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫فقط آروم باش. به محض اینکه ‫تونستم بهت زنگ می‌زنم،
‫باشه؟
‫همه چی خوبه؟
‫آره، آره، همه چی خوبه.
‫موش تو آشپزخونه داریم
‫و زنم از موش متنفره.
‫اون لعنتی‌ها همه‌جا هستن.
‫منم ازشون متنفرم.
‫بریم.
‫خب، واضحه ما اون رو به اسم ‫«هریت بروک» می‌شناسیم.
‫موهاش فرق داره، ‫چشم‌هاش هم اینجوری نبود.
‫ولی قطعاً خودشه.
‫من... من نمی‌فهمم. اون...
‫خب، خیلی توصیه‌ش کرده بودن.
‫مطمئنم.
‫ولی اون خیلی باهوشه.
‫و معرفی‌نامه‌ها هم می‌تونن جعلی باشن.
‫اینجا هیچ‌کس شما رو مقصر نمی‌دونه.
‫ممکنه آدرسش رو داشته باشین؟
‫آه، معلومه. آره! صبر کنین.
‫توی شهره.
‫اه...
‫اون توی...
‫میدان سان دوریانو، پلاک ۳۵۲، واحد ۷ هست.
‫جوی. لطفاً بشین.
‫می‌شه بپرسم.
‫اینجا در امانیم؟
‫باید فرض کنیم نه.
‫این زن خیلی خطرناکه.
‫ممکنه بخواد از شما دزدی کنه.
‫جوی...
‫می‌دونم ممکنه یه حس وفاداری ‫نسبت به این زن داشته باشی.
‫ولی هر حسی که داری، مهمه یادت باشه...
‫اون زنی که فکر می‌کنی هست، ‫واقعی نیست.
‫هریت بروک یه اختراعه،
‫اختراع یه زن خیلی خطرناک.
‫سلام.
‫فهمیدیم آیریس نیکسون کجا زندگی می‌کنه.
‫میدان سان دوریانو، پلاک ۳۵۲، واحد ۷.
‫- الان راه میفتیم. ‫- خوبه.
‫می‌دونی روان‌پریش یعنی چی؟
‫خدای من.
‫احمقی؟
‫- جوی! لطفاً. ‫- جوی، یه کم احترام بذار.
‫یادت باشه داری با کی حرف می‌زنی.
‫خیلی معذرت می‌خوام، افسر.
‫بازرس ارشد.
‫اون روان‌پریش نیست.
‫جالبه.
‫چی باعث شده این رو بگی؟
‫- روان‌پریش‌ها همدلی ندارن. ‫- آها.
‫ولی تظاهر می‌کنن تا از مردم چیزی بگیرن.
‫اغلب همینطوره، بله.
‫پس اگه روان‌پریش بود،
‫تظاهر می‌کرد بهم اهمیت می‌ده
‫تا به چیزی که می‌خواد برسه.
‫اون این کار رو نمی‌کنه؟
‫تظاهر نمی‌کنه بهت اهمیت بده؟
‫- نه. تظاهر نمی‌کنه. ‫- اوهوم.
‫پس چی کار می‌کنه؟ ‫تظاهر می‌کنه اهمیت نمی‌ده؟
‫ها.
‫ببخشید جوی. گیج شدم.
‫چی باعث می‌شه فکر کنی داره تظاهر می‌کنه؟
‫گمشو.
‫- جوی! ‫- چیه؟ می‌تونه بره گمشه.
‫خوب. بسه دیگه. برو تو اتاقت.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونین بگیرینش.
‫- اون خیلی باهوشه. ‫- جوی. برو اتاقت. همین الان!
‫خیلی معذرت می‌خوام، کمیسر.
‫رفتارش غیرقابل بخششه. ‫بهتر از این بزرگ شده.
‫تئو.
‫اصلا می‌دونی اگه بفهمن دارم ‫به یه قاتل پلیس کمک می‌کنم،
‫با من چی کار می‌کنن؟
‫از زندگیم برو بیرون.
‫روان‌پریش لعنتی!
‫دست از سرم بردار.
‫دست از سر همه کسایی که می‌شناسم بردار.
‫باشه، باشه. حالا گوش کن.
‫همین که دستگیر بشم،
‫اولین کلمه‌ای که از دهنم درمیاد ‫اسم توئه.
‫گمشو! مزخرف می‌گی!
‫خب، چرا امتحان نمی‌کنی ببینی چی می‌شه؟
‫یه تیم حمله به آپارتمانت توی
‫میدان سان دوریانو فرستادن.
‫خیلی‌خب، بریم میدان سان دوریانو.
‫تئو، می‌تونم با تو بیام؟
‫بپتیست دنبالمون بیاد.
‫- خالیه. ‫- خالیه.
‫خالیه.
‫همه‌جا خالیه.
‫از بیرون قفل شده.
‫همه‌جا رو چک کردین؟ ‫همه اتاق‌ها، همه کمدها؟
‫پشت‌بام، آشپزخونه، زیرزمین...
‫هیچی پیدا نشد.
‫باشه.
‫با مرکز تماس بگیر.
‫یه عملیات جستجوی گسترده می‌خوایم. ‫مشخصات بده.
‫یادتون باشه، این زن یه همکار رو کشته.
‫هیچ‌کس نمی‌ره خونه ‫تا وقتی که پیداش کنیم.
‫فهمیدین؟
‫مرکز، جواب بدین...
‫آیریس نیکسون.
‫ببخشید خانم؟
‫ببخشید. خانم.
‫هنوز گرمه.
‫لباسش رو عوض کرده.
‫- رئیس... ‫- بله.
‫همه‌ش جدیده.
‫هیچ‌وقت نپوشیده.
‫لباس جدید پوشیده.
‫باید برچسب خرید رو پیدا کنیم.
‫برچسب خرید با لباسی ‫که پوشیده مطابقت داره.
‫همه‌جا رو بگردین.
‫تو یه پلیس رو کشتی.
‫پاشو!
‫ببخشید. ببخشید...
‫بگو.
‫چی بگم؟
‫«من قاتل پلیسم.»
‫چی؟! نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی!
‫«من. قاتل. پلیس. هستم.»
‫- بگو. ‫- نمی‌دونم فکر می‌کنی من کی‌ام.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- تو چشمام نگاه کن و بگو.
‫ولی من به کسی آسیب نزدم،
‫خواهش می‌کنم! به کسی آسیب نزدم.
‫اینجاست، پیداش کردم.
‫پاشو!
‫- پاشو فرار کن تا بتونم بهت شلیک کنم! ‫- نه!
‫نه، خواهش می‌کنم، نمی‌دونم چی می‌گی.
‫پاشو فرار کن!
‫اشتباه گرفتی. من به کسی آسیب نزدم.
‫- قاتل پلیس. ‫- نه!
‫همهٔ واحدها...
‫مظنون یه لباس سفید با خال‌های آبی پوشیده.
‫خواهش می‌کنم، صبر کن. ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫یه لباس سفید با خال‌های آبی...
‫اون نیست.
‫- اون نیست. ‫- لعنت!
‫لعنت!
‫باید بریم!
‫اگه چیزی...
‫به کسی بگی.
‫کاری می‌کنم که آرزو کنی ‫کاش نگفته بودی. فهمیدی؟
‫آره! آره! آره! آره! آره، فهمیدم!
‫باید بریم!
‫زود باش!
‫خیلی‌خب...
‫شما دوتا چطور با هم آشنا شدین؟
‫چی؟
‫- خب، زنت، کارلوتا، درسته؟ ‫- آره، کارلوتا.
‫از بچگی با هم آشنا شدیم.
‫اون پنج سالش بود،
‫من شش سالم.
‫خوشبختی؟
‫آره.
‫خیلی.
‫و دوقلوها؟
‫- کم‌کم دو ساله می‌شن؟ ‫- آره.
‫بهترین چیز دنیاست.
‫بچه داری؟
‫سه‌تا.
‫همه‌شون رو هم دوست دارم.
‫تک‌تک‌شون رو...
‫دوست دارم.
‫این به این معنی نیست ‫که همیشه آسون بوده.
‫این ماجرای پدر بودن.
‫کمبود محبت.
‫میل به ارتباط.
‫اشتباه نکن، من زنم رو دوست دارم،
‫ولی بعد از اولین بچه...
‫میل و محبتش به من
‫کلاً محو شد.
‫بچه ما رو به هم نزدیک کرد...
‫ما...
‫خیلی بچه‌ها رو دوست داریم...
‫ولی اون میل...
‫این بدترین چیز تو وجود ماست.
‫یه نیاز
‫ذاتی و درونیه.
‫انگار نیاز به محبت داری.
‫کِی با آیریس نیکسون آشنا شدی؟
‫فکر کنم بهتره بزنی کنار.
‫می‌تونم کاری کنم همه‌ی اینا ناپدید بشن.
‫هر چی که اون علیه تو داره.
‫هیچ‌کس نمی‌فهمه.
‫نه زنت،
‫نه همکارهات، هیچ‌کس.
‫چطوری؟
‫صبر کن تا بهت زنگ بزنه.
‫زنگ می‌زنه، چون به کمکت احتیاج داره.
‫وقتی زنگ زد، هرچی من می‌گم انجام بده.
‫[آیریس نیکسون]
‫دو سال پیش، ‫یه گروه مرموز به اسم «نُه اسب»
‫شروع به جستجوی آنلاین ‫برای افراد خیلی باهوش کرد.
‫یه جمع رو به رشد از ‫حل‌کننده‌های معما توی چت‌روم‌ها
‫و انجمن‌های اینترنتی سراسر دنیا ‫شروع به همکاری کردن.
‫ولی بعد...
‫«نه اسب» ساکت شد.
‫یه سکوت مرگبار.
‫تا اینکه هجده ماه پیش،
‫یه معمای دیگه منتشر کرد.
‫یه معمای متفاوت.
‫یه معما که واقعاً فضای ‫توطئه‌جوها رو شعله‌ور کرد.
‫آیریس نیکسون دقیقاً
‫کیه و کجاست؟
‫و خیلی زود، «نه اسب» ‫یه جایزهٔ نقدی کلان گذاشت
‫برای اطلاعاتی که محل ‫آیریس نیکسون رو افشا کنه.
‫البته خیلی‌ها فکر می‌کنن کل ماجرا
‫یه جور حقهٔ اینترنتیه.
‫ولی با جایزه‌ای که بالای
‫چهار میلیون یورو هست...
‫خیلی‌ها تو دنیا هستن...
‫که باور دارن جستجوی آیریس نیکسون
‫واقعاً چیزیه که ارزش...
‫باور کردن رو داره.
‫بله؟
‫جوی.
‫خانم بروکم.
‫نه، خانم بروک نیستی.
‫نه.
‫نه، خانم بروک نیستم.
‫پس پلیس‌ها اومدن سراغت.
‫همین تازگی، آره.
‫- چی بهشون گفتی؟ ‫- هیچی.
‫خوبه.
‫مرسی.
‫خوبه.
‫خانم بروک، حالت خوبه؟
‫صدات...
‫همه چی مرتبه؟
‫آه، فقط، یعنی...
‫این...
‫یه صبح خیلی سخت بوده.
‫ولی امم...
‫من خوبم.
‫اممم،
‫گوش کن.
‫نمی‌خوام این کار رو بکنم. ‫واقعاً نمی‌خوام.
‫ولی امم...
‫من یه کم...
‫تو مخمصه افتادم و...
‫واقعاً هیچ‌کس دیگه‌ای نیست ‫که بهش اعتماد کنم.
‫مردهایی که دنبالم اومدن...
‫خیلی خطرناکن.
‫کدوم مردها؟
‫منظورت پلیسه؟
‫نه.
‫خب، آره. ولی نه در اصل.
‫خانم بروک، همه چی مرتبه؟
‫باید یه چیزی رو ازشون قایم کنم.
‫یه چیزی که
‫خیلی دنبالش هستن
‫و به هیچ‌وجه نباید به دستشون برسه.
‫تحت هیچ شرایطی.
‫چی مثلاً؟ مدرک یا همچین چیزی؟
‫نه. این... یه کتابه.
‫یه جور دفترچه خاطرات.
‫توش چیه؟
‫هنوز دارم سعی می‌کنم بفهمم.
‫باشه.
‫کجاست؟
‫تو خونه‌م.
‫باشه خب،
‫بگو کجا زندگی می‌کنی
‫الان می‌رم اونجا و برش می‌دارم.
‫خیلی ببخشید، جوی. ‫نمی‌دونم چی تو سرم بود.
‫نباید این کار رو می‌کردم.
‫بی‌خیال! مواد یا همچین چیزی نیست.
‫باید قطع کنم.
‫یعنی مواد یا همچین چیزیه؟
‫متأسفانه نه.
‫نه. واقعاً فقط یه کتابه.
‫پس بذار کمکت کنم.
‫نمی‌تونم.
‫امم، مرسی.
‫مراقب خودت باش.
‫به پلیس دروغ نگو.
‫هرچی می‌دونی بهشون بگو
‫و سعی نکن ازم محافظت کنی.
‫جدی می‌گم! برام مهم نیست!
‫خانم بروک؟
‫دریچه‌ای که دنبالشی زیر فرشه.
‫بازش کن.
‫حالا خوب گوش کن.
‫دوتا رمز لازم داری.
‫اولی...
‫سه-یک-چهار-پنج-نه. باشه؟
‫حالا. اینجا به اون دستهٔ آهنربایی نیاز داری.
‫چون یه گاوصندوق دوم زیر اولی قایم شده.
‫و رمز اون گاوصندوق اینه:
‫یک-چهار-پنج-هشت-هشت-شش-نه.
‫یه کیف داخلش هست.
‫خواهش می‌کنم خیلی،
‫خیلی مواظبش باش.
‫یه چیز خیلی باارزش توشه.
‫می‌تونن پات رو قطع کنن. جدی می‌گم!
‫یه درخت توخالی پیدا کن، ‫حدود ۲۰۰ متر شمال، شمال‌غرب کلبه.
‫کیف رو اونجا قایم کن.
‫بعد برو خونه.
‫سعی نکن باهام تماس بگیری.
‫دیگه از این تلفن استفاده نمی‌کنم.
‫و جوی. خوب گوش کن، جوی.
‫این حرفم خیلی، خیلی مهمه.
‫تحت هیچ شرایطی،
‫و دوباره می‌گم،
‫تحت هیچ شرایطی،
‫نباید بذاری کسی تو رو ببینه
‫یا دستش به اون کیف برسه.
‫این اصلاً نباید اتفاق بیفته.
‫فهمیدی چی می‌گم؟
‫لعنت!
‫«ترجمه از خشایار»