«تسخیر عمارت بلای» «ارائه شده توسط سایت مووی شو»
«مترجمین: « فهیـــمه داوری، زهرا حاجـــی پور
پس باید تا آخر عمرت عینک بزنی؟
تا وقتی که بمیری؟
مامانم میگه مشخص به نظر میرسم.
احتمالا منظورش متشخص بوده.
مثل خیال می مونه.
بذار منم امتحانش کنم.
اوه، واو.
تو کوری.
- اصلا می تونی منو تشخیص بدی؟ - البته که می تونم .
هر روز می بینمت.
- !بچه ها، شام - می تونی دوباره واسه شام بمونی .
باید برم خونه.
نه، جدی میگم، می تونی بمونی.
مامانم گفت هر وقت بخوای می تونی بمونی.
فکر کنم از خداشه ما رو با هم عوض کنه.
اونوقت تو مجبور میشی با مامان من زندگی کنی.
واو.
خوشت میاد؟
آره، کاملا.
خیلی خوبی
فقط باید از پس این یکی بربیایم بعدش دیگه یه مدتی تنهامون میذارن،.
♪ ما هیچ گذشته ای نداریم ♪
♪ به عقب برنمی گردیم ♪
♪ و به محض اینکه شروع کردیم ♪ ♪ مسیرمون آغاز میشه ♪
منو مجبور کرد بشینم کنارش.
و بعدش کایل بهم گفت نشستن کنار یه دختر باعث اتفاقاتی میشه،
پس...
من زهرترک شدم، ده سالم بود مامانم منو می کشت،،
مامان دنیل جفتمون رو می کشت.
باید درستش می کردم.
پس...
دقیقا روز بعدش،
وقتی داشتیم پیاده به سمت مدرسه می رفتیم،
زانو زدم و ازش خواستم باهام ازدواج کنه.
و اون بهم جواب منفی داد.
"گفت " ما خیلی بچه ایم
و بعدش من گفتم،
کی به اندازه ی کافی بالغ میشیم؟
و...
خب، در طول چندین سال من هی ازش خواستگاری می کردم.
الان هم هنوز خیلی جوون هستیم،
ولی فکر می کنم به اندازه ی کافی بالغ هستیم که بدونیم چی می خوایم،
و چیزی که من می خوام اینه که مردی باشم که بتونم همراه این دختر بمونم،
تا آخر عمرمون با این دختر زیبا و معرکه بمونم.
دنیل، ممنون که شجاعت رو انتخاب کردی تا بتونم اینکارو بکنم.
بی صبرانه منتظرم.
همینا رو نوشته بودم.
اوه، آره.
باشه، خب، یه چیزی که همیشه راجع بهت دوست داشتم دنیل،
این بوده که انگار همیشه بچه هایی که بیش تر به کمکت نیاز دارن رو کشف می کنی.
همیشه.
بیا، بیا اینجا.
این فقط...
نمی دونم، فکر مسخره ای ـه ممکنه ایده ی بدی باشه..
ولی...
اوه!
من، ام...
اولین باری که دیدمت رو یادمه.
تو دوست داشتنی ترین کوچولوی دنیا بودی.
"و گفتی " صبح بخیر خانم اُمارا
"من دنیل هستم، و قراره بهترین دوست ادموند بشم"
همیشه خبر داشتی تو ذهنت چی میگذره همیشه..
پس، اگه این حس خوبی بهت نمیده،
انتظار دارم بهم بگی بهت اعتماد می کنم که بهم میگی..
همیشه امیدوار بودم که دختردار بشم تا بتونم اینو بهش بدم.
خیلی به پسرهام افتخار می کنم،
ولی فکر نمی کنم به هیچ کدوم از اونا بیاد.
خب، شاید کارسون به هر حال، بیا، بذار ببینم..
منظورم اینه که البته باید امتحانش کنیم.
من...
نمی دونم چی بگم.
اوه.
فقط بگو...
"صبح بخیر خانم اُمارا"
می تونم بیام تو؟
بیا تو.
اوه!
تو به نظر...
می تونم هر وقت نیاز بشه شیک و پیک کنم.
خاکسپاری ساعت 4 شروع میشه.
- .اوون گفت باید زودتر خودمونو برسونیم - باشه .
این...
عجب لباسیـه!
آره، تنها لباس مشکی ای بود که داشتم.
ازش متنفرم.
یکم به نظر میرسه که سعی داری روستا رو رسوا کنی.
نمی تونم بگم قواعد کلی رو مقصر نمی دونم.
- .فقط نمی خوام اون رو ناامید کنم - اون ناراحت نمیشه .
راستش، اگه نمی خوای می تونی نیای.
واقعا؟
خودش هم همینو گفت.
کاملا مفهوم بود.
باشه. آره.
راستش خیالم راحت شد، من...
تو زندگی خودم مراسم خاکسپاری داشتم.
زمان زیادی هم ازش نمی گذره.
و حس می کنم این...
هی، پاپینز.
امروز روز مرخصیـته.
قول میدم، نیازی ندارم تو مراسم خاکسپاری مامان اوون همراهم باشی.
باشه.
پس، می تونی کمکم کنی اینو دربیارم؟
عجبا!
نه، جدی.
زیپم.
درسته.
ممنون.
نیشگونت گرفتم؟
نه، ببخشید.
خیله خب.
- .خب، چند ساعت دیگه برمی گردم - باشه .
و اگه بفهمم در حال استراحت نیستی،
- .عواقب خطیری انتظارت رو می کشه - باشه .
آره.
اوه.
سلام، خانم کلیتون.
فکر می کردم رفتید شهر برای خاکسپاری..
نه.
نه، تصمیم گرفتم خونه بمونم.
منم از مراسم خاکسپاری خوشم نمیاد.
اوهوم.
خب، این پایین چیکار می کنی؟
نوشته های روی سنگ قبر رو ترسیم می کنم.
واو.
می خوام قبل از پایان فصل،
همشون رو تموم کنم.
اوهوم.
- خانم کلیتون؟ - بله؟
مامان اوون اونجاست؟
- کجا؟ - در خاکسپاری .
گمون کنم.
مامان و بابای من تو مراسمشون نبودن.
وقتی مُردن جای خیلی دوری بودن.
مجبور شدن تابوت های خالی رو خاک کنن.
ولی به هر حال مجبور بودیم وانمود کنیم.
و من فکر می کردم کاملا مسخرست.
خب...
می دونی، والدینت تو رو خیلی خیلی دوست داشتن،
جوری که همیشه اینجا کنارت هستن.
اونا اینجا نیستن.
متاسفم، خانم کلیتون.
واقعا نیستن.
نگاه کردم و نگاه کردم، ولی...
اگه بهت حس بهتری میده می تونیم وانمود کنیم.
اوه نه.
باشه، حالا همراهم بیا عزیزم شلوارت رو کثیف کردی..
چیه؟
چی انقدر...هی نه!
خانم گروس، شلوارم تو گورستان خیس شد و،
- .خانم کلیتون گفت شلوارم رو خیس کردم - اوه .
چون تو آمریکا به تنبان میگن شلوار.
خنده داره.
مثل بچه ها بهم گفت شلوارم رو خیس کردم.
اوه، خانم کلیتون.
بذار یه نقاشی واست بکشم.
تا حالا همچین چیزی ندیدی.
با آبی می کشم که مطابق رنگ چشمات باشه.
باشکوه میشه.
باشه.
من...
گمونم تو هم موفق نشدی به مراسم خاکسپاری بری.
اوه نه، کلیسای روستا مورد دلخواه من نیست.
از وقتی که،
خدای من،
از وقتی ازدواج کردم اونجا نرفتم.
هوم.
واقعا واسه مامان اوون احترام قائلم، ولی...
خیلی وقت بود که مُرده بود.
آلزایمر واقعا بیماری بی رحمی ـه.
جیمی گفت که اوون گفته اگه نریم اشکالی نداره.
نه، آره، درسته.
من به شیوه ی خودم احترامم رو نشون میدم.
درک می کنه که خاکسپاری برای زنده هاست.
تحمل کردن یا نکردنش به تصمیم زنده ها بستگی داره.
هوم.
دختر خانم، همراهم بیا.
بیا بریم یکم شام برات درست کنیم، باشه؟
من و مایلز کمک می کنیم من می تونم مواد رو خرد کنم..
اوه! من بهت اجازه نمیدم مواد رو خرد کنی!
- !آه - اوه .
معلم خارجی متوجه شد که اون شمع ـش رو روشن کرده،
نه به یاد آن هایی که از دست داده بود،
بلکه به خاطر جبران لحظاتی که آن ها را فراموش کرده بود.
اون لحظات اخیری که،
اون حتی از فراموش کردن آن ها احساس خوشحالی هم می کرد.
فکر کردم گفتی داری غذای موردعلاقه ی ما رو واسه شام درست می کنی.
نگفتم غذای موردعلاقه ی شماست غذای موردعلاقه ی اوون ـه..
ولی اوون اینجا نیست.
- .همگی سلام - سلام .
- چطور بود؟ - اوه، می دونی، واقعا لذت بخش بود .
می تونم نوشیدنی بخورم؟
آره، من چایی درست می کنم.
نه!
خودم درست می کنم.
تو می تونی،
مطمئن بشی که این دوتا انگشتاشون رو خرد نکنن؟
اوون تموم تلاشش رو کرد.
تقریبا هیچ کس یادش نمی اومد که مادرش قبل از آلزایمرش چطور آدمی بوده.
نباید این حرفو بزنم،
ولی از جهاتی، مایه ی آرامش بود.
منظورم واسه اوون ـه.
اون،
به نظر می رسید که آروم شده؟
نه.
هیچی تو چهره اش معلوم نبود باید شوکه شده باشه..
اگرچه من خیالم راحت شد.
اینکه اونجوری خودت رو گم کنی.
روز به روز آروم آروم تحلیل بری.
خدای بزرگ.
اگه من بودم باید بهم شلیک کنید.
از بدبختی خلاصم کنید.
واسه هیچ کس منصفانه نیست.
فکر نمی کنم منصفانه بخشی از زندگی باشه، عزیزم.
هوم.
درسته، کَره.
پاپینز، حالت خوبه؟
آره.
خوبم.
یه دقیقه،
زمان نیاز دارم.
من...اوه خدای من.
یا مسیح.
چی شده؟
فکر کردم اون پیتر کوئینت ـه.
که مسخرست من خیلی خوش قیافه تر از اونم..
هی، آروم باش پاپینز.
اوه! اوه خدای من.
واقعا متاسفم اوون...
راستش کاملا تاثیر برانگیز بود هیچ آسیبی هم وارد نشد..
اوون، خل و چلی؟
چرا یهویی جلوی یه آمریکایی معصوم ظاهر میشی؟
قرار بود که تو مراسم خاکسپاری باشی.
فقط نیاز داشتم از اونجا بزنم بیرون،
پس سوار ماشین شدم و حتی نمی دونستم که می خوام بیام اینجا،
تا وقتی که رسیدم اینجا، خب...
من باید...باید برم، مگه نه؟
- ...باید برگردم، چون که - شام ...
تقریبا آماده ست.
باید بخوری شرط می بندم هیچی نخوردی..
خانم گروس،
از کجا می دونستی اوون میاد؟
داشت غذای موردعلاقه ی اونو درست می کرد.
زود باش.
بذار یه بار که شده یکی دیگه واست آشپزی کنه.
اوه، اون سکته ام داد.
خدای من دنی، یه نگاه به خودت بنداز.
باید منم لباسمو نگه می داشتم.
فکر کنم سوزوندمش.
خاطرات بد، ازدواج بد.
خوشبختانه، سلیقه ی دنیل تو انتخاب مردها مثل من نیست.
خب، خوش به حال ادموند، مگه نه؟
منظورم اینه، تو این معادله اون خوش شانس ترین ـه.
و خوشبختانه خودش هم می دونه.
شونه های معرکه ای داری.
می دونی؟
ممنون.
باید تو روز عروسی ـت موهاتو بالا ببندی خودنمایی کنی..
فکر نمی کنم بتونی گردن لباس بندازی.
♪ ...من و تو ♪
خانم گروس گفت که پایِ شپرد، غذای موردعلاقه ات ـه،
پس می خواستم خودم واست بیارمش.
چون که تو هم موردعلاقه ی منی.
ممنون، عزیزدلم.
هانا، واقعا عالیه.
دستوری که بهم گفتی رو یادم بود.
نصف قاشق چایخوری مارمیت داخل آبگوشت.
می تونی مزه اش کنی.
آره، من...
مامانم قبلا وقتی می خواست بره سرکار این غذا رو درست می کرد.
روزها داخل یخچال نگهش می داشت.
متاسفم، هنوز در حال بهبودی هستم.
می دونی، مورد حمله قرار گرفتم.
دقیقا جلوی در ورودی.
واقعا متاسفم.
هی، دست از سرش بردار دست خودش نیست..
اون آمریکایی ـه اونا اساسا افرادی با خوی وحشیانه هستن..
الان بازم از اینجا میری، اوون؟
حالا دیگه مجبور نیستی مراقب مامانت باشی.
- چرا؟ از من زده شدی؟ - نه !
اقرار کن، همتون از من زده شدید.
شرط می بندم خانم گروس بی صبرانه منتظره که دیگه مایه ی دردسرش نباشم.
درسته من واسه تحمل کردن ولگردی های تو.،
دور و بر آشپزخونه ام دیگه زیادی پیر شدم.
نه، اون ازت خوشش میاد.
واقعا.
خانم گروس، بهش بگو!
فقط شامت رو بخور.
می دونی، تو نمیمیری.
منظورت چیه؟
وقتی مامان و بابا مُردن،
فکر می کردم منم قراره بمیرم.
مطمئن بودم.
ولی بعدش با خودم فکر کردم،
اگه همین الانش هم مُرده باشم چی؟
ولی افراد دیگه خبر ندارن،
و من مثل مُرده ها سرگردونم.
ولی همه می تونستن منو ببینن و صدامو بشنون.
وحشتناک بود.
فقط حسی که داشتم مثل مُردن بود،
چون در واقع، من هنوز زنده بودم.
تو هم باید همین حس رو داشته باشی.
من نمرده بودم.
فقط خیلی خیلی غمگین بودم.
ولی بعد یه رازی رو فهمیدم.
دیگه نیازی نبود که ناراحت باشم.
چه رازی؟
مُردن به معنای از بین رفتن نیست.
پس...
نیازی نیست غمگین باشی.
- خانم کلیتون؟ - بله؟
فکر می کنم اجازه داشته باشم یه لیوان نوشیدنی بخورم.
ام.
می دونی، من مخالفم.
همتون دارید می خورید.
به هر حال پیتر بهم اجازه می داد که...
محض رضای خدا یعنی میشه دیگه از پیتر کوئینت چیزی نشنویم؟.
مامان من با آب رقیق ـش می کرد.
آره، بهم نصف لیوان می داد.
مامان منم همینطور.
فقط آب تو کارش نبود.
تو فرانسه با بچه های کوچیک اینکارو می کنن.
نمی خوام با آب رقیق بشه من یه نوشیدنی کوفتی واقعی می خوام!.
نه!
شب بخیر، اوون.
شب بخیر.
زود باش. هر دوتاتون.
می دونید...
از اون خانم جوون خوشم میاد.
خانم کلیتون،
لطفا وسایل توی خونه ی عروسکی منو جابه جا نکنید.
اوه، من...
من ترتیب بسیار ویژه ای دارم.
متاسفم.
اوه...
پیتر رو برداشتی.
فلورا؟
بله؟
مایلز یا تو،
پیتر کوئینت رو دیدید؟
از وقتی که رفته.
شاید تو،
اجازه داده باشی بیاد داخل عمارت؟
ببین، من عصبانی نیستم.
فقط دوست دارم که حقیقت رو بهم بگی.
نه.
البته که نه.
اجازه ندادیم بیاد داخل عمارت.
اینجوری کار نمی کنه.
به چی نگاه می کنی؟
ببخشید؟
خیلی اینکارو می کنی.
بالای شونه ی منو نگاه می کنی به چی نگاه می کنی؟.
نمی دونم منظورتون چیه.
خب، نمایش معرکه ای بود، مگه نه؟
کدوم نمایش؟
مایلز، من و تو شباهت زیادی با هم داریم.
واقعا؟
آره، واقعا.
نسبت به افراد دیگه بیش ترین شباهت رو بهم داریم.
منم بدون پدر و مادر بزرگ شدم.
وقتی هم سن و سال فلورا بودم...
پدرم فوت کرد.
و مادرم...
زنده بود اما...
هوش و حواسش دیگه سر جاش نبود.
به خاطر همین، خیلی وقتا خودم نقش والدینمو واسه خودم ایفا می کردم،.
بچه هایی که مثل ما هستن...
مثل تو...
و مثل من...
و مثل فلورا...
خیلی خاصن.
ما زودتر از بقیه ی بچه ها، بزرگ میشیم.
هوم.
و خاص تر از همه اینکه...
واقعاً خودمون انتخاب می کنیم کدوم یک از بزرگسالا رو تو زندگی خودمون نگه داریم.
خُب، البته اغلب اینطوره.
به نظرم خیلی خاصه.
اینا رو میگم چون می خوام بدونی که درکت می کنم.
هر چقدر درباره بزرگسالا بیشتر صحبت کنی....
بیشتر می خوای شبیهشون عمل کنی، درکت می کنم.
منم همینطوری بودم.
پس تو هم کسی رو از دست دادی.
آره.
چند نفرو از دست دادم.
اما...
واو!
تو آدمای خوبی رو کنار داری.
آدمای فوق العاده ای که می تونی انتخاب کنی تا جزو خانوادت باشن.
البته اگه دلت می خواد.
شب بخیر.
همه امون بیرونیم تو هم بهمون ملحق میشی،.
هوم.
اوه، اومدش.
از خودت پذیرایی کن. یه سری نوشیدنی داریم که از قبل از به دنیا اومدنت
- .روشنایی روز رو ندیدن - هوم .
هانا، یه بطری بهش بده.
هانا.
- هوم؟ - حواست کجاست، عزیزم؟
واقعاً متاسفم.
من... این اواخر حواسم سر جاش نیست متاسفانه یه مقدار اینطوری شدم..
- .ممنون - ممنون .
هی.
- .آروم باش - اوه .
اینطوری به خودت آسیب می زنی.
ببخشید. همش... همش سعی می کنم جلوی خودمو بگیرم.
ببین، می دونم که...
می دونم خیلی سخته.
آدم همیشه می شنوه برنامه ریزی عروسی
یکی از استرس زا ترین کارای زندگیه.
اما داری عالی پیش میری.
فقط می خواستم یه شب به خودمون مرخصی بدم...
تا درباره همچین چیزایی حرف نزنیم.
راستش...
اِدی، داشتم فکر می کردم باید یه کمی دزش رو بیاریم پایین تر.
شاید فقط...
نمی دونم، فکر نمی کنم مجبور باشیم انقدر شدید برگزارش کنیم.
آره، فکر می کردم یه عروسی بزرگ می خوای.
من...
اگه نمی خوای اصلاً مشکلی نداره،.
من...
فکر می کردم می خوام.
می خواستم...
بخوام.
اما فقط خرج زیادیه،
و...
خیلی...
سازماندهی داره.
کلی آدم هستن که...
آره، نه، آروم باش.. احمقانه اس.
واسه یه ثانیه فکر کردم می خوای بگی،...
اصلاً نمی خوای ازدواج کنی.
اِدی.
نمی تونم.
چیکار کردم؟
- .هیچی - چیکار نکردم؟
- .اینطوریا نیست - خُب، پس، چطوریاست، دنیل؟
ممنون.
اصلاً با عقل جور درنمیاد.
باید زودتر می گفتم.
- نه بابا؟ - نمی خواستم بهت آسیب بزنم ...یا به مامانت .
یا به خانواده ات.
و بعد یه دفعه دیدم داریم این کارو می کنیم.
- .یا مسیح - فقط ...
فکر می کردم خودخواهیه.
فکر می کردم اگه همینطوری ادامه بدم،
بالاخره اون احساسی رو که باید داشته باشم، پیدا می کنم.
می خواستی بهم آسیب نزنی، هان؟
و...
دوستت دارم.
خیلی زیاد.
هنوزم دارم.
- ...فقط اینکه... نمی خوام - لعنت به تو، دنیل !
چطوری... چرا این کارا رو باهام می کنی؟
من...
نمی خوام... اِدی...
باشه. آره.
- .اِدی - نه، ولم کن .
- !اِدی - ولم کن .
- !متاسفم - خدایا... هر کاری خواستی کردی !
متاسفم.
اِدی! اِدی!
اِدی!
لعنتی! یه کشته دادیم.
اوون، لاتی کن و یه بطری دیگه بهمون بده.
اوه، عاشق آتیشم. واقعاً هستم احساس می کنم دوباره یه دختر کوچولو ام..
البته باید بگم واقعاً از نوشیدنی های بزرگسالا لذت می برم،.
می دونی، اون قدیما...
یعنی خیلی قدیم قدیما،
مردم تو این وقت سال، آتیش بزرگ درست می کردن.
و درباره ی آدمایی که از دست داده بودن، حرف می زدن.
شیر یا خط می انداختن تا ارواح اهریمنی رو دور کنن.
- .بیشتر با استخون های قدیمی - یادم اومد .
به خاطر همین بهش می گفتن آتیش بزرگ، درسته؟ (در انگلیسی از آتش بزرگ از ترکیب کلمات استخوان و آتش استفاده می شود)
همونطور که داشتم می گفتم،
به خاطر همین اسمشو گذاشته بودن آتیش بزرگ.
به زبون انگلیسی کهن، میشده آتش استخوانی.
از یه عالمه استخون قدیمی ساخته شده بوده و سایه ها رو به عقب می رونده.
چون از این به بعد،
سایه ها بیشتر نفوذ می کنن...
شب ها طولانی تر می شن.
ما هم به سمت تاریکی میریم و باید در کنار همدیگه بمونیم،.
تا بتونیم بار به این بزرگی رو به دوش بکشیم.
خُب...
کسی استخون قدیمی داره تا پرت کنیم تو آتیش؟
خیله خب، خودم شروع می کنم.
ربکا.
ربکا جسل.
خدای من، تقریباً یه سال گذشته.
یه سالی که روی یه آدم اشتباهی متمرکز بودیم.
اما هر کجا که باشه،
هنوزم به ده تای اون مرد می ارزه نمی خوام اسمشو بگم..
ربکا بااستعداد بود.
زیبا بود.
و به خاطر همین هم مجازات شد.
نمی دونم چرا زن های جوون و بااستعداد همیشه مجازات میشن.
به افتخار ربکا.
خیله خب، نوبت منه.
ارباب و بانو وینگریو.
دومینیک و شارلوت.
آدمای خوبی بودن.
سنتی...
و مهربون.
و بچه هاشون واقعاً دلتنگشون هستن.
هیچ چیز نمی تونه حلش کنه.
هیچ وقت.
اما دنی کلیتون رو داریم.
یه مقدار عجیب و غریبه اما قوی تر از اون چیزیه که خودش فکر می کنه،.
اگه فقط یه نفر باشه که بتونه مایلز و فلورا رو سر عقل بیاره،
خودشه.
خوشحالم که اینجاست.
فکر می کنم اونا هم خوشحالن.
تو چی، پاپینز؟
آم...
نه، ممنون.
اشکالی نداره.
نه... مجبور نیستی.
خُب...
مامانم.
مارگارت شارما.
اون 67 سالش بود.
جز بعضی وقتا و روزای آخرش، این موضوعو فراموش می کرد.
منو به اسم پدرم یا برادرش صدا می کرد.
می دونین، سعی می کردم تظاهر کنم
که نمی دونم کی هستم.
هیچ کدوم از اینا رو تو مراسم ختمش نگفتن.
نمی گفتن. اونا فقط....
صافش کردن.
قشنگش کردن.
هیچ کدوم از چیزای بد رو نگفتن.
همینطور چیزای خوبش رو.
نگفتن چقدر بانمک بود.
اینکه چطوری....
از پشت میز صبحانه چشمک می زد.
یه دندون قشنگ داشت.
و یه لبخند زشت.
و به قدری...
منو دوست داشت...
که اذیت می شدم.
البته بعضی وقتا.
مهم نبود چیکار می کردم.
اون خیلی وقت بود که قبل از مرگش، مُرده بود.
دلم براش تنگ شده.
تکیه گاهم بود.
اونوقت فکر می کردم...
بار روی دوشم بوده.
خدایا.
اون آخریا...
به نظر خیلی کوچیک میومد.
اما بازم خیلی...
سنگین بود.
و من...
تنها کاری که می تونستم بکنم...
این بود که بذارم محکم بهم بچسبه.
تا زمان رفتنش برسه.
و به زودی منم بهش اجازه رفتن رو میدم.
واقعاً متاسفم.
ممنون.
واقعاً متاسفم، دنیل.
جوون فوق العاده ای بود شما دوتا یه زوج دوست داشتنی بودین..
ممنونم.
منو ببخش.
خیلی خوب پیش میری، عزیزم.
خیلی متاسفم خیلی متاسفم..
تا آخرین لحظه، باعث خوشحالیش بودی امیدوارم خودتم اینو بدونی..
خیلی شجاعی عزیزم.
واقعاً بهت افتخار می کنم.
ببخشید!
متاسفم.
هوم.
معلم خارجی خسته بود خیلی وقت بود که خسته بود..
با اینکه خودش متوجه نشده بود،
فهمید که داره از نصیحتی که به مایلز کرده بود، استفاده می کنه.
یه نفر رو انتخاب کرد تا بهش نزدیک باشه.
تا موقع خستگی ها کنارش باشه.
کسی رو انتخاب کرد تا سایه ها رو ازش دور کنه.
نمی خوام ازت بپرسم حالت خوبه یا نه چون نمی خوام بهم دروغ بگی.
حالا، مشکل چیه؟
من فکر کردم....
که پیتر کوئینت رو دیدم.
- اما خودش نبود؟ - نه، البته که نبود .
این اولین بار نیست...
که چیزایی رو می بینم...
که وجود ندارن.
خُب، دیگه چی؟
خُب...
من، آه، من...
فکر کنم...
قبلاً در مورد نامزدم
بهت گفته بودم، درسته؟
اوه، آره.
آره.
من...
امیدوارم بودم حرفشو پیش نکشی.
آره.
ما...
نامزد بودیم و بعد... اون فوت کرد.
فوت کرد و من...
گاهی... انگار...
اونو می بینم.
تا حالا هیچ وقت به کسی نگفته بودم.
من...
خیلی خیلی متاسفم.
داشتیم بهم می زدیم.
ما...
من بهم...
بهم زدیم. فکر کنم من بهم زدم.
درست قبل از مرگش.
یعنی درست...
درست قبلش.
خدایا، دنی، دقیقاً همون روز؟
آره.
الان اینجاست؟
نه.
خوبه.
چون می دونی اگه مجبور میشدم، شیرفهمش می کردم،.
هی...
نامزد مُرده!
بیخیال رفیق! دیگه تموم شد!
جدی، پاپینز.
چرا هنوز اینجا موندی؟
به نظرت من دیوونه ام؟
به نظرم با توجه به این اوضاع، خیلی هم عاقلی.
باشه.
درسته.
- ...خُب - نمی دونم باید چی ..
- .نمی دونم باید چی بگم - فراموشش کن .
تقصیر من بود. متاسفم
متاسفم، فقط....
- .جیمی - خودت بهم گفته بودی .
رسماً بهم گفته بودی که نمی خوای.
فقط...
بیا...
بیا برگردیم.
شاید بهتر باشه بذاریم واسه یه شب دیگه.
یه وقت دیگه.
اما چیزی که باغبون قصه نمی دونست...
این بود که معلم خارجی سال ها و سال ها داشت
به خودش می گفت...
باشه برای یه شب دیگه...
یه زمان دیگه.
- .اوه، سلام دنیل - اوه .
جواب گوشیتو نمی دادی با خودم گفتم حضوری بیام پیشت،.
اوه، متاسفم جودی، من...
الان، الان...
- .وقت خوبی نیست - اوه، البته .
عزیزم... من نگرانت بودم.
بهم گفتن اصلاً مراقب خودت نیستی.
باید غذا بخوری.
یه مقدار لازانیا واست آوردم.
- .اوه، غذای موردعلاقه ام - آره .
- .ممنون - نه .
یه چیز دیگه هم آوردم. این...
آم...
من...
به نظرم یه جورایی احمقانه اس اما....
فکر کردم شاید دوست داشته باشی این پیشت باشه.
اوه، آه...
نه. جودی، متاسفم اما...
واقعاً؟ بین چیزایی بود که از بیمارستان فرستادن و...
طاقت نداشتم بهشون نگاه کنم.
توانایی دور انداختنشون رو هم نداشتم به خاطر همین فکر کردم...
- .خواهش می کنم - باشه، حتماً .
ممنون.
دنیل...
امیدوارم بدونی که هنوزم بخش مهمی از این خانواده هستی.
امیدوارم بدونی از ته قلبم گفتم بیا اینجا، زود باش..
اوه...
اوه، عزیزدلم.
خیله خب، راستش یه سری کار دارم که باید انجامشون بدم.
- .اوه، حتماً. البته - آره .
خواهش می کنم یه شب واسه شام بیا.
باشه، میام - باشه..
به زودی میام.
کلی دوستت دارم.
باشه. دیگه خدافظ.
خدافظ عزیزم.
با من بگو.
هانا گروس در پاریس.
من و تو، در حالی که هنوز می تونیم.
ببخشید مزاحم شدم اما به یه کدو تنبل تبدیل شدم،.
یالا، اوون، وقتشه بریم خونه.
اوه، دیگه وقتش بود.
خُب...
بعداً می بینمت.
خدایا، مواظب باش.
مراقب باشید.
جاده رو می شناسم. مشکلی پیش نمیاد.
همه چیز مرتبه.
خدایا، ببین به چه روزی افتادیم.
دوشیزه کلیتون؟
مایلز!
دوشیزه کلیتون!
چی...
شما دوتا این پایین چیکار می کنید؟
فلورا کابوس دید.
باشه، برگردین تو رختخوابتون.
هنوز نه.
خیلی ترسیدم.
خواب وحشتناکی بود.
خُب، باید برگردی تو تختت.
الان نه، نمیرم.
چی شده؟
یه چیز وحشتناک داشت تو کمد لباسم صدا می کردم.
اوهوم.
داشت از اونجا می رفت تا...
یه موجود بود!
یه موجود زیر تختم بود.
اسممو می دونست.
داشت دستشو به سمت من دراز می کرد و اسممو صدا می زد.
و می گفت می خواد کارای وحشتناکی باهام بکنه.
و چندتا استخون تو دستش بود.
چقدر وحشتناک.
مامانم بود.
خیلی...
متاسفم، فلورا.
خواب وحشتناکی بوده.
خب.
بیاین دوتاییتون رو برگردونم تو تختاتون، باشه؟
فقط یه دقیقه صبر کن.
هنوز دلم نمی خواد برم.
خیلی ترسیده بودم،
اما الان بهترم.
فقط...
یه دقیقه دیگه صبر کنید.
واقعاً یه دقیقه.
راستش
میشه یه لیوان شیر بخورم؟
البته.
متاسفم.
نه.
چیزی نیست، باشه؟ چیزی واسه ترسیدن وجود نداره.
- .درست میگین - آره .
شب بخیر...
دختر دوست داشتنی.
فردا دربارش صحبت می کنیم.
پس فقط خودمم و خودت.
هان؟