توی زیرزمین بود
حتی لباسم رو پاره کرد،
و بازم حرفم رو باور نکردن
اونا هیچ وقت حرفم رو باور نمی کنن
حتی درمورد تو هم حرفم رو باور نمی کنن
تو حرفم رو باور می کنی، مگه نه، ابیگل؟
موقعی که بچه بودم، برادرم یادم داد چطوری چهره ها رو توی ابرها پیدا کنم
می تونستم توی خیلی چیزها چهره پیدا کنم. آب...
گِل، برگ ها...
کاغذ دیواری
می دونی، یه خرده که بزرگ تر شدم، شروع کردم به یللی تللی کردن با مشروب و مواد و...
توی تمام مسیرهای اشتباه قدم میذاشتم، می دونین؟
پس...
به خدمت نظام دراومدم، می دونی با این فکر که درستم می کنه،
و کرد
سال 2004، مأموریت دومم در عراق،
گروهان من خرابه های یه بیمارستان بمباران شده توی بغداد رو ایمن کرد،
و...
گذرمون به این دختر کوچولوی عراقی خورد
منظورم اینه، سوخته بود، مُرده بود. می دونی
می دونی، قضیه اینه که، بیشتر مردم نمی دونن که چه اتفاقی...
بیشتر مردم نمی دونن که توی آتش سوزی چه اتفاقی واسه تخم چشم میوفته
توی یه آتش سوزی درست حسابی، اونا...
ممکنه آب بشن
مثل تخم مرغ های آبکی روی پوست سیاه. می دونی؟
و...
منظورم اینه، اون بدجور من رو داغون کرد
آم...
بگذریم، شش ماه بعدش برگشتم به ایالات متحده،
و خیلی زود شروع کردم به دیدن چهرۀ اون دختر مُرده در همه جا
توی ابرها، توی تاریکی، روی پارچه
همه جا بود
می دونی؟
جسم سوختۀ اون دختر کوچولو و...
چشم های آب شده ش...
روی گونه هاش جاری بود
و خیلی زود، قبل از به خودم بیام، دوباره داشتم مصرف می کردم
« لس آنجلس، کالیفرنیا »
پس یه شب، یه اسید میندازم بالا و اون پدیدار میشه
« لس آنجلس، کالیفرنیا » « نود روز پیش »
منظورم اینه، از توی کاغذ دیواری لعنتی سبز میشه، می دونین؟
منظورم اینه، و بهم خیره میشه
حتی بدون چشم، می تونم تشخیص بدم
درنتیجه این میلۀ بافتنی رو برمی دارم...
می دونین، و...
فقط به این فکر می کنم که چطوری...
چطوری جلوشو بگیرم
اون موقع فکر خوبی به نظر می رسید
پس، بعدش کورـم
ولی منظورم اینه، مثلاً، کوری که هیچی نمی تونه ببینه، درسته؟
نکته اینجاست که، هنوز اون رو می بینم
چیز دیگه ای نمی تونم ببینم
اون رو می بینم
بچۀ برشته با چشم های جاری
‏‏24ساعتِ هر روز هفته، چهره ش رو می بینم
تُف، الان دارم می بینمش. می دونین؟
ولی...
من اینجام
دو ماهه که پاکم
یه خرده زیادی دیره
به اعتیادم تکیه کردم تا از شرّ اون چهره خلاص بشم و اعتیادم خاطرجمع شد که هرگز از شرّش خلاص نمیشم
واسه همین اینجام
دو ماهه
خب، ممنون، گوردن
ما خوشحالیم که اینجایی
هیچ کدوم از تازه واردهامون نمی خواد حکایتش رو باهامون در میون بذاره؟
لوک، تو چطور؟
و بعد از اون ادامه بدم؟ داری دستم میندازی؟
کسی دلش می خواد یه مهرۀ تازه واردی دریافت کنه؟
مُهرۀ سی روز پاکی چطور؟
« دو روز پیش »
شصت روز؟
نود روز؟
- ممنون - خواهش می کنم
آم...
‫لوک هستم، یه معتاد
- سلام، لوک - سلام
راستش نمی دونم چی می خوام بگم
می دونی قبلاً هرگز این همه وقت پاک نبودم
می دونید، ۹۰ روز گذشته
آم...
پس، هرچه باداباد
یک
دو
سه
چهار
پنج
شش
هفت
خودشه، مردی که توی زیرزمین دیدم
خب، من و مادرت کُل زیرزمین رو گشتیم، رفیق، و هیچی اونجا نیست
طبیعیه که یه بچه، دوست خیالی داشته باشه و کابوس ببینه
ولی...
بگو، گوش می کنم
این خونه بَده، بابا. بَده
اوه پسر، می تونیم یه حراج معرکه راه بندازیم، بچه ها
آره
کسی نلی رو ندیده؟
عجیبه
- می دونی، الان اینجا بود - اوه
عیب نداره، فقط پیش خودم گفتم شاید از این دکمه های - باحالی که طبقۀ بالا پیدا کردم خوشش بیاد - دکمه؟
غافلگیرم کردی
هودینی کوچولوی من. ببین
وای
میشه کلاهه مال من باشه؟
آم...
به نظرم خیلی برات بزرگه، عزیزم
نمی دونم. بزرگ میشه اندازه ش میشه
اون کلاه واسه پسربزرگ هاست
این رو می خوای؟
خب، حالا دیگه پسر بزرگی هستی
ولی می دونی، پسربزرگ ها، اونا فرق بین واقعیت و خیالات رو می دونن
پس نظرت چیه، پهلوون؟
ازش خوشت میاد؟
عاشقشه
خب، تو از کجا می دونی؟
یه چیز دوقلوئانه ست
شما دوتا برید بازی کنید
باید به قدم چهارم حساسیت داشته باشم قدم چهارم ترک: ما یک ترازنامۀ اخلاقی] [بی واهمه و جستجوگرانه از خود تهیه کردیم
هر بار میام ترازنامه رو بنویسم جاهایی که مواد ازش تزریق می کردم کهیر می زنه،
خوبه. اگه خوشت میومد که یه جای کار می لنگید
« ترازنامۀ اخلاقی بی واهمه »
ما تنها به اندازۀ رازهایی که داریم، بیماریم
خیلی خب، خب...
بذار ببینیم
من هزاران دلار از شرلی چاپیدم
جوری به تئو دروغ گفتم که انگار کارم همینه
به دفعات متعدد از استیو دزدی کردم
دل نلی رو شکستم
عروسیش رو از دست دادم
حتی از پدر عوضیمم دزدی کردم
گرچه اون دقیقاً خوابِ شب رو ازم نمی گیره
سعی می کردی از مادرت در بستر مرگ مورفین بدزدی
احتمالاً همین کارو می کردم، ولی فرصتش رو در اختیارم نذاشت
حداقل اعضای دیگۀ خانواده ت رو داری، می دونی؟
- افرادی که بتونی ازشون دل جویی کنی - آره
ولی من کارهای ناجوری انجام دادم، جویی
کی انجام نداده؟
من از سیزده سالگی آوارۀ خیابون ها بودم
اون دفتر یادداشت برای کارهای من به قدر کافی برگه نداره
هرگز نمی دونم تا کجاها برگردم عقب مثلاً، در مورد دبیرستان هم بنویسم؟.
مثل دزدیدن پول از کیف پول خاله م واسه نوشیدنی
یا با «من به طور کوتاه داخل یه خونۀ روح زده زندگی کردم» شروع کنم
هی
حالت خوبه؟
آره
امشب یه چیزی داره اذیتت می کنه
توی همچین جایی چی ممکنه اذیتم کنه؟
تو نُه ماهه که پاکی، جویی
نُه ماه
هوشیاریت به مدت کامل رسیده
هوشیاریت همه جا حکم یه کودک رو داره که بدنش کامل توی رحم شکل گرفته
نُه ماه پاکی یه قصره
ساعت دهِ شبـه. خاموشی
بی شوخی، چی شده؟
مرحلۀ چهارم چطوره؟
می دونی دیگه
داره اذیتم می کنه
چهارمی همیشه اذیت کنه
می خواستم بهت بگم، چندساعت پیش برادرت تماس گرفت
استیو تماس گرفت؟
- آره، می خواست بدونه اینجایی یا نه - تازگی نداره که
بهتره فردا باهاش تماس بگیری از مُهره ت براش بگی.
آره، نمی دونم
حرفم رو باور نمی کنه
اونا هیچ وقت حرفم رو باور نمی کنن
- یه جورایی توی ذات شونه - چه می دونم
اون خواهرت، اونی که تو رو رسوند اینجا،
ظاهراً باورت داره حقیقتش، خیلی هم زیاد.
آره، خب...
یه چیز دوقلوئانه ست
- ساعت ده شبه، جویی - آره، آره. برگردم توی بخش سلول های زنانه
- فعلاً - شب بخیر
‫ « مرکز بهبود سندرسون »
برو
لوک. حاضری؟
حاضرم
دارم سه تا دکمه می فرستم پایین. حاضری؟
گفتم که حاضرم
گرفتی شون؟
دوتا گرفتم
من سه تا فرستادم
خب، من فقط دوتا گرفتم
حتماً گیر کرده
شاید بتونیم چندتا چیز دیگه بندازیم تا خلاصش کنه
مثل چی؟
چندتا تخته سنگ توی باغ بود، از اون قشنگ ها
ابیگل یکی بهم نشون...
کلارا
کس دیگه ای هم اون بالا بود؟
مثل کی؟
خانم دادلی یا تئو؟
ترسیدی
نه، نترسیدم
- می تونم بفهمم - چطوری؟
چون من ترسیدم
نلی، هنوز اون پایینی؟
من اینجام
حق با من بود
هیچی نیست
احتمالاً فقط تئو بوده...
داشته مسخره بازی درمیاورده
کلارا!
نلی! نلی!
ای بابا
ساعت هفته. صبحانه تا ده دقیقۀ دیگه
همونطور که همه تون تا الان دیگه شنیدید...
جویی ترجیح داد نصف شب درمان رو رها کنه
موقعی که از یاد ببریم چرا اینجاییم، چنین اتفاقی می افته
می دونم خیلی احساسات درمورد اون به همه مون دست میده
به بعضی بیشتر از بقیه
این لحظه ایه که همه مون باید بهش توجه کنیم،
مخصوصاً شما تازه واردها
یه دلیلی داره که برنامه ما رو ترغیب می کنه در سال اول از روابط شخصی فاصله بگیریم
ما با هم رابطه نداریم
هرنوع رابطه ای
ما در بهبودی می تونیم خیلی با افراد صمیمی بشیم
ما دوستیم
چطور انتظار دارید آدم بدون دوست این رو از سر بگذرونه؟
چنین انتظاری نداریم
یکی از بزرگ ترین مشکلاتی که گاهی اوقات می تونه پیش بیاد و...
گاهی اوقات...
و درمورد تو صحبت نمی کنم لوک، اینه که می تونیم،
شروع کنیم به قراردادن بهبودی مون روی شونه های یکی دیگه، به جای شونه های خودمون
و تو زیادی به یه معتاد دیگه متکی هستی؟ تُف
هیچ کدوم از ما به خاطر قابل اتکا بودن سر از اینجا در نیاورده
- لوک - من خوبم
لوک
فقط میرم یه هوایی بخورم
لعنتی
لوک
لوک، حالت خوبه؟
سلام، نل هستم. لطفاً بعد از صدای بوق، پیغام خودتون رو بذارید «!نیا دنبالم »
سلام، سلام، من... منم. آم...
من... من یه لحظه ای تجربه کردم. آم...
دیشب، یکی از اون لحظه ها
خودت می دونی چی میگم
فقط می خواستم خاطرجمع بشم که حالت خوبه
من... من گوشی ندارم... و در مرکز باهام تماس نمی گیری
ولی، می تونی زنگ بزنی اونجا و یه پیغام برام بذاری
تا امشب باید برگردم اونجا
فقط باید یه دوست رو پیدا کنم
و نگران... نگران نباش. من خوبم
فقط...
فقط می خواستم خاطرجمع بشم که حالت خوبه
می دونی
آره، خیلی خب
عوضی!
برو رانندگی یاد بگیر
سلام
از کجا می دونستی کجا پیدام کنی؟
می دونم از کجاها مواد میخری
هی، هی، چیزی نیست
بیخیال، چیزی نیست
داریم برمی گردیم. تا بیست دقیقۀ دیگه می تونیم اونجا باشیم
اینجا هتل نیست، لوک. خودت می دونی... که ما جای خالی نداریم
و این تخت ها رو برای افرادی که واقعاً دل شون می خواد بهتر بشن لازم داریم
فرار کنی، از جات دست می کِشی. روالش همینه
خواهش می کنم، پیج. خواهش می کنم
بهترین گزینه ت یه پناهگاهه
اون اصلاً نباید اونجا باشه اونجا مواد می گیره، اون همین الانش....
ببین، به یه مکانی احتیاج دارم که اون بتونه در امنیت پاک بشه
اه، تُف، لوک. من...
متأسفم
اما خودتون اینکارو با خودتون کردین
تُف
حق با اونه. موقعی که از اونجا رفتم، از قوانین خبر داشتم
حالت خوبه؟
آره
فقط، دیشب بد خوابیدم
بهت که گفتم دنبالم نیا. چرا اومدی؟
ببخشید
آخه، تو باید برگردی
حالا چون من گند زدم، به این معنا نیست که تو هم باید بزنی
یه فکری دارم
- ...اگه بتونم یه مسافرخونه برات بگیرم، اونوقت - پول داری؟
- نه - می تونی پول جور کنی؟
- خواهرها یا برادرت چطور؟ - نه
- به نظرت می تونی باهاشون تماس بگیری؟ - یه مقدار جور می کنم. باشه؟
و این وضع رو درست می کنم. یه مکان جور می کنم که امشب رو توش بمونیم
و فردا رو
و دوباره پاکت می کنم
و من همینجام، درست کنارتم
تا آخرش، همونطوری که تو کنارم بودی، باشه؟
و یه مکان جدید پیدا می کنیم
قول میدم
چیزی برات مونده؟
آره
این واسه بیشتر راه کافیه
بیا
خیلی دل و جرأت داری، پسر
امروز صبح چقدر منتظر موندی؟
قبل از اینکه از دیوار بپّری اونور؟
اوه، زیاد طول نکِشید
هنوزم باورم نمیشه اومدی دنبالم
خب، یه جورایی خواهرم گفت بیام
- هوم؟ - نه، نه حقیقتش. اون ...
ما یه جورایی توی ذهن همدیگه ایم از وقتی بچه بودیم اینطوری بود.
یه چیز دوقلوئانه ست
می دونی، همینکه...
همینکه پام رو شکستم...
نل چند دقیقه بعدش باهام تماس گرفت و اون داشت،...
اون داشت تلویزیون تماشا می کرد و مچ پاش یهو شل شد
مثل چی درد گرفت
روحشم خبر نداشت چرا یه چند ساعت یخ گذاشت دورش.
- چرند میگی - نه، حقیقته
می دونی، یه لحظاتی...
یه لحظاتی هست که یه جورایی من رو یاد اون میندازی
و اون...
می دونی، اون همیشه بهم باور داشت
باقی...
باقی اعضای خانواده، نه زیاد، ولی...
تنها کسی که مثل اون بهم باور داشت، تو بودی
پس آره، البته که اومدم دنبالت
اگه اون بود همین کارو برام می کرد
تُف
حالت خوبه؟
آره، من...
نمی دونم، سردمه
گوش کن، وقتی رسیدیم اونجا، تو عقب بمون
دلم نمی خواد چشم هات رو ببینه
- متوجه میشه، باشه؟ - باشه
اون همیشه متوجه میشه
لوک
‫حالم خیلی خیلی خوبه. ‫در واقع، ۹۰ روزه که خوبم
‫خیلی هم عالی
‫معلومه، متفاوت به نظر میای
‫ممنون
‫اینقدر خوب که گذاشتن یه روز بیام بیرون. ‫استیو اینجاست؟
‫نه، نیست
‫بـ... خب، بزودی برمی گرده؟
‫یه جورایی باید راجع به یه چیزی باهاش صحبت کنم
‫پس بهت نگفته
‫چی رو بهم نگفته؟
‫نه، استیو به این زودی ها برنمی گرده. ‫اصلاً شاید هیچ وقت برنگرده
‫اون دیگه اینجا زندگی نمی کنه
‫وایسا، چی؟
‫یه ماه پیش از هم جدا شدیم
‫چرا؟ برای چی؟
‫واقعاً ترجیح میدم درموردش صحبت نکنم
‫باشه
‫گوش کن، من... من پاکم
‫- همون طور که گفتم، ۹۰ روزه ‫- منم گفتم عالیه
‫- لی، باید یه خرده پول ازت قرض کنم. فقط یه کم ‫- یا پیغمبر، لوک
‫نه، اون... اون طوری نیست. فقط...
‫هزار بار این ماجرا رو از سر گذروندیم
‫واسه هتل پول می خوام. یا اگه ممکنه بذار اینجا بمونیم...
‫می دونی که نمیشه. خودت می دونی
‫باشه
‫خیلی خب، میشه...
‫پس میشه فقط آدرس استیو رو بهم بدی، لطفاً؟
‫فکر کنم بیرون شهره
‫یعنی، اگر هم نبود نمیشد
‫بهت افتخار می کنم، واقعاً میگم
‫ولی باید با استیون صحبت کنی
‫خودت می دونی چی میگه
‫الان نمی تونم به این قضیه رسیدگی کنم
‫اوضاع به قدر کافی ناجوره
‫- شوخی می کنی ‫- نه خیر
‫« دو ماه قبل »
‫یه تلفن اسبا ب بازی میندازن دور گردنت
‫و تمام روز باید گردنت باشه، شاید حتی بیشتر
‫مثل تلفن اسباب بازی بچه ها؟
‫آره، مثل این می مونه که به خاطر نقض قوانین تلفن، ‫داغ ننگ روی سینه ت حک کنن
‫به جرم استفادۀ نامناسب از تلفن. ‫می گیرنت و یه تلفن میندازن گردنت، انگار پیش خودشون میگن:
‫« بگذارید این سرمشقی بیم دهنده برای دیگران باشد »
‫ماه اول... ماه اول بدون موافقت رسمیِ ‫یه مددکار اجتماعی نمی تونی به کسی زنگ بزنی
‫- خب، یه خرده زننده و بی رحمانه ست، نه؟ ‫- نه به اندازۀ اُوردوز کردن
‫آخه وضع ما معتادها...
‫اوایل دوران بهبودی چندان باثبات نیست
‫واسه همینه که گوشی هامونو ازمون می گیرن، می دونی
‫که اگر احیاناً کسی خواست با ساقیـش تماس بگیره نتونه
‫آره
‫اگه بخوای به مامانت زنگ بزنی چی؟
‫خب ساقی بعضی از اون معتادها مامان شونه
‫- واقعاً میگم ‫- آره
‫خب...
‫لوک میگه تو یه نویسنده ای
‫واقعاً گفته؟ تعجب می کنم اینو گفته
‫ایده هات رو از کجا می گیری؟
‫بیشتر درمورد خونه های روح زده می نویسم
‫و آدم های روح زده. ‫متأسفانه این جور آدم ها همیشه هستن
حتماً خونوادتاً نویسنده این
‫آخه لوک هم نویسندۀ عالی ایه
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫نه بابا
‫اینقدر خودت رو دست کم نگیر. ‫لوک واقعاً بااستعداده
‫باید... باید اون داستانِ...
‫اون داستان کوتاهِ دوست کوچولوی خیالی توی باغ رو نشون شون بدی
‫- همونی که... می دونی کدوم رو میگم؟ ‫- آره
‫- ابیگل ‫- آره
‫منم توی یکی از کتاب هام آوردمش
یه حسی بهم میگه از لوک خیلی هم بابت داستانش خورده نگیرن
‫این فقط... یه مقاله ست
‫می دونی، چیزی نیست
‫همه ش بهش میگم باید چاپش کنه
‫فقط به اسم خودش
‫شاید بتونه یه جای خوبی مثل این واسه خودش جور کنه
‫منظورم اینه که، شما... وضع تون حرف نداره
‫رفیق، شما همه چی دارین
‫قدم بعدی تون چیه؟
‫به نظرم تنها کاری که مونده اینه که...
‫اینجا رو پُر از چند تا بچه بکنین
‫خب، جویی، این اولین دورۀ توانبخشیته؟
‫نه، اصلاً
‫خیلی هامون معتادِ مراکز درمان شدیم، مگه نه؟
لوک هم اولین بار نیست که رفته سراغ مواد
‫خب این بار چی فرق کرده؟ ‫حتماً یه چیزی فرق کرده دیگه
‫یعنی، خودت که تعریف دیوونگی رو می دونی
‫استیو
‫دیوونگی یعنی « یه کار رو بارها تکرار کنی...
‫... و انتظار یه نتیجۀ متفاوت رو داشته باشی.» ‫البته، رفیق. حتماً
‫ولی همه شون با هم فرق دارن. ‫روزها متفاوتن
‫عطش ها متفاوتن. جلسات فرق می کنن
‫درسته. من که نمیگم جدیش نگرفتی
‫اُه...
‫منم فقط...
‫این دفعه...
‫فقط دارم از طرف خودم حرف می زنم، انگار که...
‫انگار که حمایت بیشتری ازم میشه
‫و بیشتر هم دارم حمایت می کنم
‫پس...
‫تا حدی، گمونم میشه گفت...
‫شبیه انجام دادن چندین و چند بارۀ یه کار به نظر میاد،
‫ولی این دیوونگی نیست
‫دیوونگی اون بیرون توی خیابونه
‫البته
‫خب، بهبود یافتن همینه دیگه، می دونی؟
‫ا.. انجام چندین و چندبارۀ یه کار،
‫علیرغم نتیجه، یا...
‫علیرغم اعتیاد مجدد یا علیرغم اینکه ‫دوباره یه معتاد لامصب به تمام معنی بشی
‫بهبودی به این معنی نیست که چون ‫یه خرده تکراری میشه، ازش دست بکِشی
‫به تدریج
‫وقتی تصمیم می گیریم ترک کنیم،
‫واسه این نیست که انتظار داریم هیجان انگیز باشه، می دونی؟
‫عادیه که توی روز مرخصی دوستت رو بیاری خونه؟
‫آره
‫پیش میاد
- تا حالا واقعاً همچین احساسی نداشتم - حتماً ازش خوشت اومده
‫تحسینش می کنم
‫تو تحسینش نمی کنی؟
‫حس می کنم اون خودشو جمع و جور کرده
‫فکر کنم دلت می خواد منم ازش الگو بگیرم
‫ببـین، می فهمم. جذابه
‫راحت حرفشو می زنه، بامزه ست
‫- آره ‫- میشه گفت مهرانگیزه
حتی میشه گفت «حقه باز»ـه
حقه باز؟
‫همین جوری میگم
می دونی اون شب تا صبح بالای سرم بود
اون هفتۀ اول که مصرف مواد رو قطع کرده بودم
‫تا حالا یه نفر رو حین ترک اعتیاد دیدی، استیو؟
‫نه
‫خب، عین جهنم می مونه
‫چیزه...
‫همیشه بدنت داره یخ می کنه
جولایِ لس انجلس، بدون تهویه مطبوع، بدنت داره یخ می زنه
عضله هات درد می کنن، خشک شدن حالت تهوع داری، می لرزی،
- خبر ندارم - خب، اون داره
‫چون اونجا بود
‫و باهام صحبت کرد، و همراهم سپریـش کرد
‫فوق العاده ست
‫لعنت. استیو
‫من که... نمی خوام اجازۀ ازدواج کردن باهاشو بگیرم
‫فقط می خواستم یه دوست رو برای شام بیارم اینجا ‫و تو حتی بهش فرصت نمیدی
‫نه، به گمونم نمیدم
‫- چرا بهش فرصت نمیدی؟ ‫- چون دیگه فرصتی نمونده که به کسی بدم
‫تمام فرصت ها رو به تو دادم
- ‫- فقط می خوام حواست رو جمع کنی، همین دارم کار درستی می کنم، استیو
‫به هر حال، اون آدم خوبیه، تأثیر به سزایی روی من داره
‫فقط چون یه نفر آدم خوبیه، به صرف اینکه بهش اهمیت میدی...
‫دلیل نمیشه زندگیتو تباه نکنه
‫لوک، تو آدم خوبی هستی
‫من هم دوست دارم
‫و...
‫خودت می دونی
‫ممنون، استیو
‫می دونی، خیلی خوشحالم که تونستیم توی این موقع مهم پیش هم باشیم
‫فقط همینو می خواستم. اینکه ۳۰ روز پاک باشم تا بتونی کاری کنی که دوباره حس کنم یه آشغالم
‫- لوک ‫ - گمشو بابا
‫یا پیغمبر، استیو. آدم اینجا منجمد میشه
‫بی ناموس
‫سلام، لوک
‫سلام... سلام استیو
‫اونطوری که بنظر می رسه نیست. من...
‫سردته؟
‫آره
‫چطوری میدونستی کجا پیدام کنی؟
‫بذار بهت بگم، من دویست دلار دارم
‫آیپد رو بده من
‫میتونی پول رو برداری ‫و دوربین قدیمیه رو بفروشی
‫اما آیپد رو میخوام
‫همین جا می مونه
‫سلام
‫خدای من، دیدم اومد داخل. فکر کردم به فنا رفتی
‫اوضاع روبراهه
‫باید واسه یه شب کافی باشه، شاید دو شب
‫و یه خرده غذا. اُه، اینجا رو باش
‫این فوق العاده ست، لوک
‫فوق العاده ست
‫خدا لعنتش کنه، امشب هوا سرده. سردت نیست؟
‫کجا بودیم؟ خیابون هفتم؟
‫آره، تقریباً
‫چند تا بلوک دیگه اونورتره
‫یه هتل تر و تمیز می خوام، ‫هیچ معتادی روی پیاده روهای اطرافش نباشه
‫رفیق، اگه نرم دست به آب فکر نکنم بتونم تا چند تا بلوک دیگه بیام
‫فقط...
‫توی دخمۀ معتادها میرم دستشویی و یه دقیقه دیگه برمی گردم
‫عزیزم
‫تب کردی؟
‫آره، شاید
‫دست و پامه، می دونی؟ عضله هام درد می کنن
‫نه، نه. خوبم
‫ببین، من...
‫مرسی
‫که اومدی دنبالم
‫خیلی برام ارزش داشت
‫خواهش می کنم
‫یالا، بیا... بیا بریم
‫جویی
‫لعنت
‫جویی!
‫لوک هستم، یه معتاد
‫- سلام، لوک ‫- سلام
‫راستش نمی دونم چی می خوام بگم
‫می دونین، من...
‫قبلاً هرگز این همه وقت پاک نبودم
‫می دونید، ۹۰ روز گذشته
‫پس، هرچه باداباد
‫۱۰ سال طول کِشید تا بتونم ۹۰ روز پاک باشم
‫و دارم قدم چهارم رو شروع می کنم، همون که همیشه کار میده دستم
« ترازنامۀ اخلاقی بی واهمه »
‫خب، توی زندگی من رو خیلی چیزها صدا زدن،
‫ولی «بی واهمه» جزوشون نبوده
‫می دونین، من همیشه یه بچه کوچولوی ترسو بودم،
‫و فکر می کردم...
‫فکر می کردم وقتی بزرگتر بشم، شهامتم بیشتر میشه، منتها...
‫نشد
‫من...
‫از همه چیز می ترسم
‫۶ سالم که بود مامانم خودکُشی کرد
‫و من و برادرخواهرهام رفتیم با خاله م زندگی کنیم،
‫و، آخه من فقط یه بچه بودم، می دونین. هنوز...
‫هنوز واقعاً مرگ رو درک نمی کردم
‫پس، گمونم منتظر بودم مامانم...
‫برگرده
‫و هر شب،
‫وقتی که ماشین ها به خونه نزدیک می شدن، ‫از پنجره به بیرون زُل می زدم
‫فقط به این امید که یکی از ماشین ها وایسه ‫و مامانم از توش پیاده بشه،
‫می دونین، که بیاد من رو ببره خونه
‫هر بار که می دیدم چراغ جلوی ماشین ها به خونه نزدیک میشن،
‫توی تخت خوابم پامیشدم می نشستم...
‫و با امیدواری تمام از پنجره به بیرون خیره می شدم
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
‫ولی رد میشدن و می رفتن
‫اون چراغ های عقب، بدتر از همه چیز بودن
مثل دو تا چشم قرمز و شیطانی توی تاریکی که امید رو می گیرن و با خودشون می برن،
‫آخه مامانم... البته که هیچ وقت برنگشت
ولی اون چیزهایی که توی بچگی حس شون می کردن، برگشتن
‫و گمونم به...
‫به همین خاطر بود که اصلاً شروع کردم به مواد زدن، می دونین؟
‫تا اون چیزها رو از ذهنم دور کنم
‫می دونین، مثلاً یه هفته یا یه ماه سمت مواد نمی رفتم.
‫ولی همیشه اون چیزها رو حس می کردم، می دونین، ‫انگار یکی داشت عقبکی دنبالم می کرد
‫- واسه همین دوباره مصرف می کردم ‫- اون واقعی نیست
‫می دونین، خونوادۀ من عمراً این حرف ها رو باور کنن
‫هیچ وقت واقعاً باورم نکردن
‫منم هیچ وقت ملامت شون نمی کنم
‫می دونین، من خیلی گند زدم. دروغ تحویل شون دادم، تیغ شون زدم
‫بیخیال، همه تون می دونین منظورم چیه
‫و گمونم...
‫به گمونم من...
‫هیچ وقت نمی فهمم چه احساسی داشتن که ‫یه نفر اون طوری باهاشون تا کرده
‫امیدوارم هیچ وقت نفهمم
‫شرمنده
‫می خوام از پیج، مددکار اجتماعیم، تشکر کنم
‫و تمام کسانی که توی محل بهبود پیش مون بودن
‫و یه نفرِ...
‫یه نفرِ خاص، یکی که همیشه هوامو داشت
‫ممنون
تنهایی...
همنشین یه معتاده...
‫درسته
‫ممنون
‫نتونستم کمکش کنم
‫منتظر بودیم تماس بگیری
‫باید یه چیزیو بهت بگم
‫گوش کن، می دونم گند زدم، خب؟
‫ولی... مواد نزدم، نزدم
‫و دارم یخ می زنم،
‫و... دست و پام حسابی داره تیر می کِشه
‫فقط...
‫یه.. یه جای خواب لازم دارم، یه کاناپه ای چیزی
‫کف اتاق هم بشه می خوابم. فقط... خواهش می کنم
‫تو رو خدا، خواهش می کنم بذارین برگردم
‫کجایی؟ میایم دنبالت
1, 2, 3, 4
5, 6, 7
1, 2, 3, 4, 5, 6,
7
‫هِی
‫بیداری
‫خب، آره، چون
‫تو بیداری
‫دوباره دیدمش
‫خانم گردن خمیده؟
‫مامان و بابا باور نمی کنن اونو دیدم
‫هیچ وقت
‫میگن اون خواب بده، ولی اون واقعیه
‫می دونم واقعیه
‫یه فکری دارم
‫۷ تا دکمه لازمه، و بعد این طوری میچینی شون
‫چرا ۷ تا؟
‫مامان، بابا...
‫استیون، شرل، تئو،
‫تو، من
‫باید ۷ تا دکمه باشه
‫اگه به هر کدوم شون دست بزنی و بعد بشماری، کمک می کنه
1, 2,
3, 4,
5, 6, 7
‫این نمیذاره برات اتفاقی بیفته
‫گاهی وقت ها باید زیاد اینکارو بکنی
‫مثلاً، خیلی خیلی زیاد
‫یادت نره بشماری
‫...۱
‫...۲
‫...۳
4, 5, 6, 7
1, 2, 3, 4,
5, 6, 7
1, 2, 3, 4, 5, 6...
7
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
1, 2, 3...
‫بیا خونه، عزیزم
‫استیو
‫خیلی متأسفم، نمی ...
‫نتونستم... نتونستم کمکش کنم
‫و خیلی... خیلی سردمه. من نـ...
‫دست و پام داره... تیر می کِشه
‫و من...
‫من...
‫چیزه...
‫مثل... مثل زمان ترکه، ولی...
‫ولی من مواد نزدم
‫مـ... مصرف نمی کردم، ولی...
‫ولی...
‫ولی بازم حسش می کنم
‫حرفمو... باور می کنی، مگه نه؟
‫باید همراهم بیای
‫باید همراهم بیای، لوک
‫چی؟ چرا؟
‫به خاطر نل ـه
‫اون مُرده
‫چطوری؟
‫اون... خودکُشی کرده
‫نه
‫استیوی...
‫خودکُشی نکرده